Etiket: skin

Sandra Laing-‘terugskop’ feitlik onmoontlik

Ek verwys na die rubriek van Anton Barnard, Ockham se skeermes en die geval Sandra Laing. Enige mens met min of meer ‘n redeneringspotensiaal en ‘n paar neurone wat tussen die ore saamwerk, sal 100% met hom saamstem. Die belaglike verpolitisering van die Sandra Laing-verhaal deur Amerikaanse liberales wys weereens tot watter mate hierdie mense sal grou om iets teen die wittes in Suid-Afrika te kry, omdat hulle (die liberales) se Disney World in ons land nie verwesenlik is nie en verder verkrummel. Dus moet skuldiges gesoek word.

Daar word gevra hoe so iets moontlik is, nl. twee wit ouers wat ‘n swart kind kan verwek. Die gewone mense praat van ‘n “throwback” (verskoon die Engels). Dit sou dan nou kamtig gene wees wat in die verlede verkry is en dan dormant sou bly tot in 1955 toe sy verwek is. Dit is nou die teorie van die liberales en Hollywood-filmmakers. Die sg. “throwback” of terugskap kan slegs gebeur indien daar selektief geteel word met voorouers wat fenotipiese eienskappe het waarna gesoek word, bv. by bees- of perdeteling. Dit is in Sandra se geval nie moontlik nie!

‘n Ander teorie is dat die gene vir melanien, wat kleur aan die vel gee, ‘n mutasie ondergaan het. Daar is 6 gene en verskillende allele vir melanienproduksie. ‘n Geen bestaan dan ook uit verskillende dele volgens die wetenskaplike werk wat Jacob en Monod gedoen het, nl. operateur,promotor, reguleerder en dan die strukturele gene wat kodeer vir die proteïene. Vir al hierdie om ‘n paar puntmutasies te ondergaan en dan ook nog lewensvatbaar te wees, is uiters, uiters, uiters skaars. Miskien 1 in 100 000 000 gevalle? Dus is hier ook nie ‘n moontlikheid nie.

Die enigste aanvaarbare verklaring is dat die dame se moeder ontug gepleeg het in daardie jare.

сауна под ключалександр лобановский харьков

Ockham se skeermes en die geval Sandra Laing

Sandra Laing is ‘n vrou wat in 1955 op die dorp Piet Retief gebore is, en die onderwerp van die rolprent Skin. Beide haar ouers was glo blankes gewees, maar me Laing is op die oog af nie ‘n blanke nie. Sy lyk na ‘n swart of gekleurde dame en het ook later van tyd met ‘n swart man getrou. As gevolg hiervan het sy ‘n uitgeworpene geword in die ou Suid-Afrika, en is sy byvoorbeeld uit die kosskool geskors. Skin is terloops waarskynlik 90 minute se moeisame en ongebreidelde anti-apartheidspropaganda, waarvoor hulle in die teater Valoid ipv springmielies sal moet verkoop. Ek weet nie of Bill Gates genoeg geld het om my te betaal om in ‘n teater te moet gaan sit om dit te verduur nie.

Me Laing se voorkoms kan glo toegeskryf word aan ‘n baie seldsame verskynsel, waarvolgens daar moontlik iewers in haar voorgeslagte ‘n swart voorouer was, en wie se gene gelei het tot haar voorkoms. Dis seker ‘n moontlikheid, maar ek wonder of Ockham se Skeermes, ook bekend as die “keep it simple, stupid”-beginsel nie hier van toepassing kan wees nie. Alhoewel die meeste Afrikaners weliswaar iets soos 7% gene van nie-Europese afkoms het, wonder ek of ‘n eenvoudiger verklaring nie kan wees dat mevrou Laing senior, haar ma, nie oor die tou getrap het met iemand van ‘n ander bevolkingsgroep nie. Natuurlik sou mevrou Laing senior, gegewe die destydse wetgewing, dit ten sterkste ontken.

Alhoewel daar vaderskapstoetse op meneer Laing, haar vermeende pa, gedoen is, was dit in die dae voor DNS-toetse. Al wat die toets kon sê, was dat hy nie uitgesluit kon word as haar pa nie. Daar was nie sprake van die een-in-’n-miljard akkuraatheid van moderne DNS-toetse nie. Sover my kennis strek, is daar nooit ‘n DNS-toets op haar en haar pa gedoen toe DNS-toetse eers wyd beskikbaar geword het nie. Meneer Laing senior en sy vermeende dogter het ook kontak verbreek. Wat eweneens interessant is, is dat meneer Laing glad gedreig het om Sandra om die lewe te bring, as sy met hom kontak sou maak. Het hy miskien vermoed alles is nie pluis nie?

Alhoewel ek geen bewyse hiervoor het nie, vertel my kennis van die menslike natuur en menslike swakheid my dat die moontlikheid bestaan dat Sandra Laing se geval miskien nie heeltemal die apartheidsmelodrama is wat aan ons voorgehou word nie. Daar is myns insiens wel ‘n moontlikheid dat dit eerder ‘n verhaal van ontug oor rasgrense heen kan wees, met die gevolglike verwerping wat in baie samelewings, en nie net die ou Suid-Afrika nie, daarmee gepaard sou gegaan het. Dis heel moontlik dat Henry Jeffreys in Beeld, soos mens nou maar gewoond geraak het, die kat weer eens aan die stert beet het in sy tranerige gekerm oor hoe lelik iemand glo met me Laing was.

Lees ook Anton Barnard se daaglikse rubrieke en kommentaar op sy woernaal, SAmizdat.

форма 86Фильчаков прокурор харьков