Gietende reën en ‘n sopnat veld in Port Elisabeth was waarskynlik die vernaamste rede hoekom Duitsland en Uruguay nie die tipiese vrye spel gelewer het wat tradisioneel in die uitspeelwedstryd uitgestal word om die wêreldbeker se derde en vierde plekke te bepaal nie.
Maar dan was daar ook die Duitsers se vasbeslotenheid om met ‘n titseltjie eer uit die toernooi te tree (en Paul die seekat van ‘n calamari-einde te red), en Diego Forlàn, Uruguay se besielende kaptein.
Forlàn het soos ‘n Trojaan gespeel, self ‘n doel aangeteken en in die doodsnikke byna die telling gelykop gemaak toe hy Jabulani die tokkelossiebal teen die doelhok se bokant vasgeskop, en die bal oorgeseil het.
Die eindtelling van 3 – 2 in die Duitsers se guns was ‘n getroue weergawe van die wedstryd.
Nou lê die grote voor. Met ‘n alles-of-niks-situasie sal vanaand se wedstryd waarskynlik ‘n toffietaai affêre wees. Niemand, behalwe Paul, sal die uitslag met oortuiging voorspel nie.