praag.co.za

Albert Einstein het nie verniet gesê dat dit moeiliker is om vooroordeel te elimineer as om die atoom te splits nie. In sy rubriek Moenie stereotipeer, maar praat waarheid van 22 Desember verlede jaar, skryf Leopold Scholtz dat ‘n mens moet oppas om nie stereotiperend te dink en sodoende bepaalde groepe te stigmatiseer nie. Ons moet die individu agter die groep sien. Uiteraard is hierdie ‘n goeie en volwasse manier om mense en hul kulture op te som, maar helaas is die vatbaarheid van hierdie soort denke gering.

Thabo Mbeki het in die Mail & Guardian ‘n belangrike les aan ons geleer oor Afrika en die antieke Egiptiese beskawing. Volgens hom was die vroeë Egiptenare swart Afrikane, en hulle was kwansuis die uitvinders van skrif en hoë beskawings wat later via Griekeland na Europa oorgewaai het. Die rede waarom Afrika vandag so arm, gewelddadig, bygelowig en korrup is, is die skuld van die Europeërs, wat verlede eeu deur die ‘kanker van rassisme’ oorweldig was, aldus Mbeki.

In sy rubriek van 7 Junie blik Hein Willemse terug op die Soweto-opstande van 1976 en gebruik dit as ‘n stok om Afrikaners mee te slaan. Die Afrikaanse taal verteenwoordig ‘n skandvlek, en die kitsoplossing wat gesuggereer word is om oor te skakel na Engels, maar tegelykertyd moet ‘n mens nie skaam wees oor Afrikaans nie (?). Gelukkig is Engels nie die taal van die boelie nie. Die 300 000 Keniane wat die Engelse vermoor het in die sestigerjare, asook die Australiese inboorlinge waarvan die Engelse 80 tot 90% uitgewis het, behoort seker tot een van die wêreld se groot nastrewenswaardige politieke ideale. Dalk moet iemand ‘n boek skryf oor die manier waarop die Engelse die swartes in Suid-Afrika behandel het in die periode vóór 1948 om die volledige beeld te kry.

Iets wat my onlangs eers opgeval het is dat Johan Pienaar ‘n uitgebreide referaat gehou het oor die Soweto-opstande op 16 Junie, en dit kan op die "Vryepoort" ruimte onlangs by Litnet aangekondig by gelees word. Hierin wy Profeet Pienaar uit oor die oorvloed aan vryhede waarvan Suid-Afrikaners na apartheid met trots kan spog. Vryheid as teenoorgestelde van vrees en bron van vreugde. Vryheid as ‘n manier om ‘na buite’ te stap. Vryheid van die vrees "wat die huidige golf apartheidapologete aan ons probeer verkoop", en dan skryf Pienaar verder: "Ons moet ophou bang wees vir ons medeburgers. Ons moet ophou om die ANC te vrees. Wanneer hulle gekritiseer moet word, doen dit fel, maar hou ook op om bang te wees om hulle te prys." (kursivering myne)