‘n Gedeelte van president Zuma se staatsrede was die herhaling van baie van die wittebroodbeloftes waarmee hy sy termyn begin het. Hierdie voorstelle was vaag en gaan nie ons probleme oplos nie. Aan die positiewe kant was daar egter wel gedeeltes waar hy baie spesifiek meetbare doelwitte en teikens gestel het.
Wat onderwys betref is daar byvoorbeeld baie spesifieke teikens ten opsigte van geletterheid en syfervaardigheid gestel wat teen 2014 bereik moet word. Die positiewe daarvan is dat opposisiepartye die regering se aansprake op sukses teen sulke teikens kan meet.
So spesifiek as wat die onderwysdoelwitte was, so vaag was die voorstelle om misdaad te bekamp. Om 10% meer polisielede aan te stel sonder spesifiek meetbare teikens ten opsigte van hulle opleiding en suksessyfer, gaan nie die misdaadprobleem oplos nie.
Dit is ‘n prestasie dat 480 000 werkgeleenthede geskep is. Daar moet egter onthou word dat dit tydelike werkgeleenthede is — byvoorbeeld ‘n persoon wat met ‘n rooivlag langs ‘n padkonstruksieprojek staan. Hiermee word die probleem van werkloosheid tydelik oorbrug en aangespreek maar geen permanente werk word so geskep nie.
Die beskerming van armes teen die verhoging van elektrisiteitsverhogings is positief. Dit skep egter die indruk dat die regering reeds voorberei vir ‘n 35% elektrisiteitsprysverhoging voordat Nersa nog ‘n besluit daaroor geneem het. So ‘n verhoging sal vernietigend wees vir die ekonomie, die gewone verbruiker en die landbousektor. Die feit dat meer erkenning aan onafhanklike kragvoorsieners gegee gaan word, is positief en sal Eskom se houvas op kragvoorsiening hopelik verbreek.
Mnr. Zuma het die opwinding rondom mnr. Mandela se vrylating en die Wêreldbekersokker baie doeltreffend gebruik om ‘n sekere euforie rondom sy staatsrede te skep. Die probleem hiermee is dat dit op die kort termyn die onaangename werklikhede van korrupsie, die gebrek aan dienslewering en ander probleme wegsteek. Na die sokkertoernooi gaan al hierdie probleme egter nog steeds met ons wees.