‘n Donker wolk hang oor president Barack Obama as hy Maandag weer sy taak in Washington hervat.
Nie alleen sit hy met die ergste ekonomiese krisis wat die land in 70 jaar teister nie, maar sy velkleur wat veronderstel is om hom teen kritiek te vrywaar en wat hy tot dusver met sukses in die buiteland aangewend het, het nie meer dieselfde sjarme tuis as voorheen nie.
Die kloof tussen sy wit en swart kiesers het sommer gou-gou binne die bestek van ‘n jaar ‘n afgrond in sy gewildheidspeilings geword wat op net onder die 50% wankel.
Chicago se swak poging in 2009 om die volgende Olimpiese Spele aan te bied en wat persoonlik as ‘n swart etniese advertensie deur die president gedra is, was nie die kleinste aandeel hierin nie. Sy anti-wit uitlatings vroeër in 2009 met die inhegtenisname van die die swart inbreker-prof van Harvard, Henry Gates, het ook meegehelp
Uitdagings wat in 2009 uitgestaan het, gaan in 2010 net groter raak soos Obama se teleurstellende reaksie op die Kersdag onderbroekbomaanval op ‘n vlug na Detroit reeds getoon het.
“Gitmo” soos Guantanamobaai se marteltronke bekend staan, wat al ‘n jaar gelede gesluit sou word, sal weer opskuif op die agenda, nadat dit bekend geraak het dat 198 van die aangehoudenes daar uit Jemen afkomstig was.
Jemen het nou deel geword van die front teen die VSA saam met Noord-Afrika, Pakistan en Afghanistan.
Al Kaida is dus weer met mening terug, nadat 9/11 se aanvalle in New York en op die Pentagon besig was om in die Amerikaanse gemoed te vervaag.
Ná 11 September was die Amerikaners so verenig soos tydens Pearl Harbor, maar ipv daarvan om die vyand op hulle eie grondgebied te bestry, het hulle Osama bin Laden se aas gevat, in Irak betrokke geraak en die olieryke Arabiese wêreld prysgegee.
Met een oorlog wat reeds verloor is, dreig Afghanistan om nommer twee te word, volgens onlangse uitlatings van gesoute CIA-personeel wat die risiko vir ‘n mislukking as ‘n werklikheid skilder.
Ongeveer 200 000 troepe verkeer in tans Irak en Afghanistan en nog 30 000 is onderweg na laasgenoemde, en dit is byna seker dat Amerika daardeur as die grootste werwer vir terreurgroepe optree met ‘n deursigtige valse buitelandse beleid.
Iran het ook nie gaan lê nie en beplan grootskaalse oorlogsoefeninge om druk op die Amerikaners te laat oplaai. Hulle het tot dusver gedemonstreer dat ‘n gebrek aan tegnologie net ‘n voordeel kan wees deur die seestraat van Hormuz te myn wat olievervoer kan belemmer om die wêreldekonomie ‘n ernstige knou toe te dien.
Werkloosheid in die VSA staan op 10% en Obama is besig om sy land se sukkelende ekonomie by te staan met triljoene dollar se skuld, verhoogde staatsuitgawes, oop suidelike grense, uitvoerende bankhoofde se bonusse wat onlangs mbv staathulp gefinansier is en geen sorge dat byna ‘n derde van alle werksgeleenthede reeds na China uitgevoer is nie.
Die eerste swart president speel ongestoord voort op die ou ramkiekie van “globaal”, “interanfhanklik” en die “vrye mark”.
In sy Nuwejaarsboodskap het hy ‘n beter 2010 belowe, maar volgens die IMF het die VSA aan die begin van die eeu 32 persent van die wêreld se BNP gelewer en produseer tans net 24 persent. Dit is ‘n daling wat selfs nie eens die Sowjet-unie binne ‘n enkele dekade kon ewenaar nie.
Die vredespryswenner het lank geaarsel en toe die Afghaanse oorlog laat eskaleer.
En gespanne verhoudinge met Noord-Korea, China se bondgenoot, lê nog voor.