Nuus wat so stuk-stuk na vore kom vanuit die vakverbond, Cosatu, se kongres dui onteenseglik daarop dat die spanning in Alliansiegeledere nie met die regeringsverandering verdwyn het nie. Die arbeidsbeen van die regering het sy gunstelinge in die ANC en nog ‘n hele paar swartskape wat nie saam met Thabo Mbeki verdwyn het nie.
Die grootste sondebok vanuit Cosatu se perspektief is klaarblyklik Trevor Manuel. Dit was nie goed genoeg dat mnr Manuel as minister van Finansies uitgeskuif is nie, hy moet uit!
Daar is ernstig vrae gevra oor die rol van die Nasionale Beplanningskommissie teenoor die minister van ekonomiese ontwikkeling, Ebrahim Patel, wat duidelik deur Cosatu verkies word. Die resolusie wat uiteindelik aanvaar is, nadat een van die klousules wat mnr Manuel direk aanval, geskrap is, bevestig wat Radio Pretoria vroeër die week in Nuuskommentaar gesê het, naamlik dat rooi steeds die kleur van die toekoms in Suid-Afrika is.
Die resolusie lui dat: “Die tesourie se jarelange blinde geloof in markkragte en die minimalistiese rol van die staat in die ekonomie het die regering van ‘n geleentheid beroof om ordentlike beplanningsvermoë op te bou.” In die resolusie word dan gevra dat mnr Patel bemagtig moet word om mikro- en makro-ekonomiese beplanning te doen.
Markkragte is in die eerste plek nie iets waarin ‘n mens hoef te glo nie. Dit is ‘n ekonomiese bewysbare konsep. Dit gaan oor aanbod, aanvraag en prys en vorm die grondslag van enige groeiende ekonomie. Om verder te beweer dat die beperking van die staat se vermoë om in die ekonomie in te meng, tot nadeel van die land was, grens aan die belaglike.
Enige een hoef maar net om hom rond te kyk om te sien dat waar die staat meer betrokke is en meer inmeng, daar ook meer chaos is. Waarom is daar deesdae op bykans elke dorp ‘n belastingbetalersvereniging wat na sekere dienste omsien, waarom is daar soveel privaatskole,
Waarom is daar meer sekuriteitsbeamptes as polisiemanne en waarom koop mense gebottelde water?
Die geopolitieke ontleder, dr Jan du Plessis, het onlangs in ‘n toespraak op TLU SA se jaarkongres verduidelik hoe die staat besig is om te verval. Ons sit reeds met ‘n regering sonder inhoud, maar as dit van Cosatu afhang sal die besluitnemingsrol van die regering al groter word op elke terrein van die lewe.
Hierdie groter mate van beïnvloeding moet ook saamgelees word met sekere Cosatu-leiers se aandrang dat Cosatu op sy eie ook kandidate vir ‘n volgende verkiesing moet stel. Dié resolusie is vir eers van die baan, maar dit sal beslis weer opduik.
Ondertussen is dit ‘n duidelike rigtingwyser, selfs ‘n dreigement, aan die ANC-president Jacob Zuma dat hy nie te ver van sy magsbasis af mag beweeg nie. In Afrika praat getalle.