In die politiek en die geskiedenis is dit soms nodig om terug te tree en die groter prentjie raak te sien. Elke dag verloor Afrikaners in dié land veld: treetjie vir treetjie retireer ons en verloor universiteite, skole, werksgeleenthede, plaasgrond, taalregte, noem maar op. Ons kinders wat ná 1994 gebore is, vind dit onwerklik dat ons op ‘n stadium énige seggenskap oor ons belastings of oor politieke besluite gehad het. Dis slegs met terugskouing dat die skouspelagtige ondergang van die Afrikaner duidelik is. Tussen Verwoerd se dae toe ons land agter omringende bufferstate teen sy vyande verskans was, en die huidige tydvak waar ons tot in ons huise aangeval word, lê ‘n grootse verhaal van strategiese flaters en agterbakse oorgawe.
Veral moet ons aan onsself erken dat die Afrikaner se ondergang nie te wyte was aan ‘n gebrek aan middele of omdat sy vyande besonder sterk was nie, maar vanweë ‘n gebrek aan strategiese denke. Trouens, ek is geneig om dit as ‘n volslae gebrek aan enige denke te beskryf. Mense het eenvoudig soos outomate op ‘n ou resep voortgegaan terwyl die skrif reeds aan die muur was. Ook het hulle verskrik gestaan voor ‘n propagandaveldtog van histeriese leuens wat vanuit die buiteland teen hulle gevoer is.
Die NP-Broederbond wat eens vir die Afrikaner ‘n betroubare voertuig in sy politieke, ekonomiese en kulturele stryd tydens die twintigste eeu was, het die pad op ‘n stadium die pad byster geraak en begin om Afrikaners aan sy regterkant as die vyand te sien. Daarom kon FW de Klerk en Roelf Meyer saam met die ANC en SA Kommunisteparty staan om patriotiese Afrikaners die nekslag toe te dien en van invloed by die onderhandelingstafel uit te sluit. Kort ná 1994 het die herdoopte Afrikanerbond ‘n nuwe benadering geformuleer: Hoewel die Afrikaner sy strategiese posisie waarvoor hy eeue lank goed en bloed opgeoffer het, kwyt was, “moes hy hom nou onmisbaar maak vir die nuwe regering”. In die vroeë fase van die revolusie het die hoop bestaan dat blankes en Afrikaners tog verdra sou word omdat “die stelsel nie sonder hulle kon funksioneer nie”. Hieroor het die ANC en sy Kommunistiese alter ego, die SAKP, hulle slap gelag en eenvoudig die staatsdiens en alle instellings meedoënloos van Afrikaners en Afrikaans gesuiwer. Intussen het die koor van optimistiese, selfversekerde NP-Broederbonders tjoepstil geraak.
Vir die NP-Broederbond in sy terminale fase het die Afrikaner nie meer saak gemaak nie; al wat van belang was, was om soms oor ‘n whisky met Mbeki by die kaggelvuur van mag jou voete bietjie warm te maak. “Gesprekke met die ANC”, hoe sinneloos ook al, was die wyse waarop die De Klerk-geslag hulle steeds oortuig het dat hulle “agter die skerms besluite beïnvloed en onderhandel”. Nog ‘n slagspreuk uit die negentigerjare was: “Ons moet die land maak werk, vir almal.” Ek meen dit word nou nog in die Nasperskoerante geskryf.
‘n Mens kan dus hierdie oorgawepolitiek opsom deur op sy vier kernbeginsels te wys:
- Beskou afvallige of dissidente Afrikaners as “die vyand”;
- Maak jouself onmisbaar;
- Praat of onderhandel met die ANC/SAKP;
- Hou die stelsel, hoe onregverdig ook al, aan die gang.
- Voeg hierby nog ‘n vyfde beginsel: Verwerp die pro-Westerse groepe in die buiteland en onderskryf die “mengkultuur” van sosialistiese, liberale of “fatsoenlike” sentrumregse partye.
Die Nasionale Party is onder Marthinus (Kortbroek) van Schalkwyk tot niet, maar die kern van daardie ou oorgawedenke het oorgebly en word vandag met nuwe ywer deur die Soliforum-beweging omhels. Dit het onlangs vir my helder geword toe Kallie Kriel van Afriforum hom aan die kant van die New Yorkse “Daily Show”, ‘n oneerlike, links-liberale TV-program geskaar het, deur my luidkeels op RSG en in ander media as ‘n “rassis” uit te kryt. Sedertdien het van Kriel se handlangers soos Ernst Roets en ander my insgelyks honend en minagtend op Twitter aangeval en verguis. Ook mnr. Jaap Kelder van die NBU (Nasionale Belastingbetalersunie) is al meermale deur Soliforum ondergrawe in sy pogings om lydelike verset teen die korrupte ANC-munisipaliteite aan te stig.
In jukstaposisie met hul smaad en hoon vir ander Afrikaners, staan die agting en eerbied wat Soliforum vir die ANC, SAKP en verwante vakbonde soos die kommunis Irvin Jim se Numsa koester. Flip Buys of Kallie Kriel sal veel eerder om ‘n tafel vergader met ‘n swarte wat hom as ‘n Marxis-Leninis beskryf, as met ‘n patriotiese Afrikaner wat dalk sou waag om soms Die Stem te sing. Dit het ook onlangs geblyk dat Afriforum die hofbevel oor die sing van die liedjie “Kill a Boer, kill a farmer” agteraf laat afwater het sodat die ANC dit steeds by sekere geleenthede mag sing.
Wat presies is Soliforum? Flip Buys verwys na die aantal organisasies onder dieselfde sambreel en wat groen-en-oranje embleme deel as die “Solidariteitbeweging”. Trouens, hulle skryf dit twee woorde, met hoofletters: “Solidariteit Beweging”, wat vir my kwalik goeie Afrikaans is. Solidariteit is ‘n vakbond, die ou Mynwerkersunie wat oorspronklik deur dr. Albert Hertzog gestig is, as ek dit nie mis het nie. Maar wat is Afriforum en die res? Hul kernbesigheid, soos dit vir my lyk, is telebemarking. Tydens die 1980’s was telebemarking in Wes-Europa hoog mode, voordat dit met die koms van die internet begin taan het. Soliforum is in wese ‘n oudmodiese telebemarker wat vasgestel het dat die blanke en Afrikaanse publiek oor regstellende aksie en taaldiskriminasie begaan is. Daarom voer hulle bemarkingsveldtogte rondom dié kwessies ten einde hul debietorderinkomste te vergroot. Hul doelwit is geensins om iets aan die huidige stelsel te verander nie, maar bloot om hul debietorder- en ander inkomstes te vergroot. In ‘n ander land en onder ander omstandighede sou hulle hulle soos “Dokters sonder grense” op mediese dienste vir die Derde Wêreld of dalk Al Gore se aardverwarming toegespits het.
Uiteraard gee Soliforum voor dat hulle oor een of ander politieke of kulturele projek beskik. As ‘n mens egter effens terugtree, kan jy sien dat dié organisasie hom steeds by al vyf beginsels van die NP-Broederbond hou. Laat my vir ‘n oomblik opsom hoe ek dit kan insien.
- Afrikaners is die vyand. Benewens hul openbare belastering en verguising van Afrikaners, voer Soliforum ‘n strategie om elke ander organisasie of groepering wat dalk momentum kan begin kry, te ondermyn en verdag te maak. Hulle poog ook om ‘n monopolie op alle Afrikanergemeenskapsinisiatiewe te verkry ten einde hul “gemeenskapsbelasting” (Dirk Hermann) te verhoog.
- Maak jouself onmisbaar. Soliforum glo dat deur opleiding aan ambagsmense te verskaf, sommige Afrikaners wel “onmisbaar” sal wees en dus in weerwil van die regering se rassewette hul poste sal kan behou.
- Praat of onderhandel met die ANC/SAKP. Min of geen van die “leiers” van Soliforum is ooit demokraties verkies nie en sover ek verstaan, het lede geen seggenskap sover dit die beheer oor Afriforum betref nie. Nietemin beskou Soliforum hulle as die selfaangestelde “Afrikanerleiers”, baie soortgelyk aan die destydse Broederbond, wat namens ons met die ANC/SAKP mag praat. In welke mate sulke gesprekke ook handel oor hoe potensieel “opstandige” of “dissidente” Afrikaners en organisasies verder ondergrawe of ondermyn kan word, is ‘n ope vraag.
- Hou die stelsel aan die gang. Vermoedelik dra die FW de Klerk-stigting en via hom dalk die Amerikaanse regering by tot Soliforum se fondse wat bestem is om die huidige grondwet, wat teen blankes en Afrikaners gelaai is, te handhaaf. In alles wat hulle sê, beklemtoon Flip Buys, Kallie Kriel en Ernst Roets dat die huidige stelsel ‘n fait accompli is wat nie bevraagteken mag word nie, maar bloot ietwat versag kan word. Vae praatjies oor “selfstandigheid” of selfs “selfbeskikking” is nie bedoel om die vanselfsprekende gesag en legitimiteit van die Nuwe Suid-Afrika aan te tas nie. Dis alles deel van “goeie bemarking” vir suksesvolle telebemarkers.
- Verwerp pro-Westerse groepe in die buiteland. Ernst Roets van Afriforum het in ‘n onlangse twiet sy organisasie as ‘n “anti-rassistiese projek” beskryf. In vandag se wêreld is “anti-rassisties” ‘n kodewoord vir “anti-wit” of “anti-Westers”. Daarom veg Afriforum sy aan sy met liberale of linksliberale propagandiste elders ter wêreld, téén die pro-Westerse of patriotiese organisasies. Die enigste organisasies en partye in die buiteland wat oor enige simpatie vir die Afrikaner beskik, is juis pro-Westers of pro-Europees. Nes die NP-regering in sy terminale fase, onderskryf Soliforum die anti-Westerse mengkultuur en verwerp hy alle teenstanders daarvan. Nie net werk Soliforum sodoende mee aan ons ondergang nie, maar ook aan die ondergang van ons hele beskawing wat deur hordes uit die Derde Wêreld verswelg moet word.
Hier bo het ek gesê dat die NP-Broederbond nie destyds misluk het vanweë ‘n gebrek aan middele nie, maar danksy gebrekkige denke. Ek was al in feitlik al die Westerse hoofstede waar ek ons indrukwekkende, luukse ambassadegeboue in die duurste buurte van naderby aanskou het. Daardie geboue is beman met voltydse personeel wat in ewe weelderige huise en woonstelle gehuisves is, waaronder Niël Barnard se Nasionale Inligting, wat feitlik onuitputlike bronne van geld gehad het. Op die tuisfront het Suid-Afrika oor ‘n goed opgeleide Weermag en Polisiemag beskik wat nooit wesentlik deur die ANC/SAKP se terroristebendes bedreig is nie.
Die vraag is nou: Kan Soliforum met sy hardnekkige voortsetting van NP-Broederbond-denke uit die tagtiger- en negentigerjare slaag, daar waar sy roemryke voorganger so ysingwekkend misluk het?
Of miskien is dit die verkeerde vraag, want Soliforum wil niks vir die Afrikaner bereik of vermag nie. Hy slaag reeds as telebemarker, en dit is waar dit eindig.
Maar dan moet die res van ons ten minste die grootmoedigheid hê om te erken dat Soliforum, die “groot organisasie”, nes die “groot party”, Mmusi Maimane se DA, vir die Afrikaner niks beteken nie. Ons het alternatiewe nodig, waarvan PRAAG ‘n prominente een is.
Wat is ons strategie en hoe verskil dit van die NP-Broederbond-Soliforum se vyf slegte gewoontes? Kortom, verteenwoordig dit presies die teenoorgestelde daarvan:
- Geen Afrikaner is ons vyand nie, selfs nie eens dié wat ons gereeld in die openbaar aanval nie. Met die uitsondering van sekere verraaiers wat elders hier deur ons lesers genomineer is, wil ons Afrikaners inlig en polities opvoed om saam te staan in dié donker tye, noudat ons volk se oorlewing op die spel is. En nie net ons volk nie, die hele Westerse en Europese beskawing word bedreig!
- Onttrek uit die stelsel. Ons moenie langer ons arbeid en ons kundigheid vir ‘n appel en ‘n ei aan ons vyande verkoop nie. Laat die onvermydelike krisisse kom, sodat ons mense kan besef dat ons met ons rûens teen die muur baklei. Skep ‘n alternatiewe Afrikanerekonomie wat gedeeltelik in die buiteland gesetel is. Moenie vyandelike ondernemings met u Afrikanergeld ondersteun nie.
- Moenie met die ANC/SAKP praat nie; dreig hulle eerder en stel ultimata. Knoop hofsake plaaslik en internasionaal teen die huidige bewind oor volksmoord, asook taal- en rassediskriminasie aan en bly op die aanval. Al verloor ons hier en daar, is dit belangriker om aan te hou veg as om soos Soliforum en ander die status quo te aanvaar! Kom ons kweek ‘n onblusbare veggees en staan op teen die onreg.
- Ondergrawe die stelsel waar jy kan. Skend sy name en simbole. Moenie tolgeld en ander vermybare heffings betaal nie. Moenie die wette en reëls oor regstellende aksie en swart bemagtiging nakom nie. Voer ‘n stryd teen die onreg en verdrukking wat ons teister.
- Bevorder kontak en verhoudinge met pro-Westerse groepe in die buiteland, wat ons saak goedgesind is. Maak van die Afrikaner se vryheidstryd in Suid-Afrika die speerpunt van die pro-Westerse en -Europese herlewing wat plek-plek te bespeur is. Veg vir jou land, jou volk, jou taal, maar ook jou Christelik-Westerse beskawing wat ewe seer bedreig word. Verwerp die mengkultuur wat daarop gemik is om ons ondergang deur assimilasie te bewerkstellig.
‘n Honderd Afrikaners wat begin saamstaan, is reeds ‘n faktor. ‘n Duisend is ‘n gedugte mag. Tienduisend staan ‘n kans om die land te herower, nie noodwendig militêr nie, maar op allerlei vindingryke maniere. Honderdduisend sal onoorwinlik wees en sal nie net Suid-Afrika s’n nie, maar die wêreldgeskiedenis verander.
Daarvoor moet ons egter vir eens en vir altyd van gister se verloorstrategie afsien en begin om logies en kloekmoedig te dink.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.