Deur Joseph Secreve.
Dr. Piet Croucamp verteenwoordig die nuwe klas akademici wat die wêreld soos ‘n olievlek oorspoel. Daardie eendimensionele denkers wat geleer het om kwantitatief te kan meet en navorsing te doen, maar wat die kwalitatiewe dimensie aanbetref kan hy seker nie meer tekortskiet as wat hy doen nie. Veral nie in sy standpunte oor geloof waarvan hy kennelik geen idee het wat hy sê nie. Om so herhaaldelik te vloek en te tier is mos meestal ‘n teken van kapitulasie en onmag.
Maar goed, sonder om die man te speel, kom ons weerlê die argumente wat hy te berde bring. Ons begin met die maklike en meetbare fasette van godsdiens en gaan daarna die misterieuse wêreld betree van die meer esoteriese oorsprong van die godsdiens wat hy so al te ywerig wil afbreek.
Het iemand ooit gewonder hoekom Christendom so lank al oorleef het? As dit ‘n geloof van oorlog was, soos dikwels beweer word, sou die oorlewing daarvan sin gemaak het, veral vanuit sy tipies Darwiniaans-Spenseriaanse “Oorlewing van die sterkste” benadering. Christendom is egter nie so ingestel nie. Byvoorbeeld sien ons dat daar in die geskiedenis agt kruistogte was, en die laaste was so agt honderd jaar gelede. Dit is in groot teenstelling met Islam, wat in die kort rukkie sedert 11 September 2001 ‘n wafferse twintig duisend(!) jihads teen die Weste afgeroep het.
Die antwoord kan gevind word in die benadering wat Christendom onderskei het van die heidense opvattings wat destyds in die Romeinse Ryk gegeld het. Op grafte en monumente kan ons sien dat die Christene langer geleef het as die heidene. Die beginsel van naasteliefde en geloof in ‘n hiernamaals het ‘n uitwerking veroorsaak dat die aanhangers se lewenskwaliteit op aarde verbeter het. Selfs die geroemde Grieks-Romeinse dokter Galen – ‘n heiden – het die hasepad gekies elke keer as daar ‘n effense epidemie uitgebreek het, terwyl die Christene agtergebly het om die siekes te genees. Meestal het sowat twee derdes beter geword onder die sorgsame hand van die Christene, en die aantal van hulle wat oorlede is as gevolg van die siektes was ook nie beduidend hoog nie. Dis nogal fantasties wat skoon water en kos aan ‘n mens se gesondheid kan doen, en dit lyk asof die Christene dit geweet het, selfs al was daar geen wetenskaplike bewyse destyds om dit te staaf nie.
Die latere Protestantse werksetiek het wondere verrig om welvaart verder te verhoog, soos ons in die Weste al te goed weet, en net soos in die Romeinse tyd was daar voortdurend keisers gewees wat Christendom wou vernietig omdat die verbeterende lewensomstandighede ‘n bedreiging vir hul magsposisie beteken het. Vandag sit ons met die geheime argitekte van die Nuwe Wêreldorde wat om dieselfde redes Christendom in verderf wil stort. Kyk maar na die herhaalde aanvalle vanuit links op Amerika en Suid-Afrika destyds toe Protestantisme die heersende godsdiens was, en dit is duidelik dat ‘n Nuwe Protestantse Republiek (NPR) die magshebbers nie op hul gemak sit nie.
Dit sien ons ook in die ou wêreld waar ek woon. Hier het Protestantisme sy ontstaan gehad, maar die welsynstaat sorg dat dit moeilik is om werklik ryk te word soos in die NPRe vanwee allerlei glasplafonne wat in die wetgewings verwerk is. Dit is om daardie rede ook nie toevallig nie dat Duitsland tydens die Koue Oorlog langs geloofslyne opgedeel was tussen oos en wes, met die Wessies wat gemengd Katoliek en Protestants was en die Ossies wat oorwegend Protestants was en onder die dwang van Kommunisme moes leef.
Onthou, die nuwe wêreld stel ‘n nuwe begin voor. Die ruimte om jou kultuur opnuut uit te vind is so wyd soos die eindelose landskap self. Die ou wêreld is vasgevang in eeue oue range en stande, elkeen wat op min of meer gespanne voet teenoor mekaar staan. Die welsynstaat was onder andere ook ingestel om die onsigbare kastes van Europa se welvarende stande in stand te hou deur die onderklasse se werk te bemoeilik om hoër op te beweeg.
In sy uitbarsting blyk weereens dat Kloukramp onder die indruk is dat ‘n gebrek aan intelligensie ‘n mens na geloof lei. Onder andere verwys hy na die absurditeit van die kruisiging van Christus en dat daar kwansuis iets verkeerd is met die frontale lobbe van sy gelowige opponent. Dit wys weereens die feit dat iemand hoog opgelei is wil nie sê dat so iemand ‘n intellektuele ingesteldheid het nie.
Op watter plek was Christus gekruisig? Golgotha: Die Plek van die …ja, u het reg geraai…die Plek van die Hoofskedel. Het iemand ooit die esoteriese boodskap daarvan bevraagteken? ‘n Mens se frontale lobbe sit mos in sy hoofskedel, aan die voorkant. Deur Christus te kruisig was die lig (vgl. Son – Seun, of Engels Sun – Son, of Nederlands Zon – Zoon) uitgedoof. Die lig van verligting was weg en het plek gemaak vir duisternis en bygeloof. Die mens was teruggeworpe in ‘n staat van dierlike angs in die nag nadat Christus die Gees gegee het.
In soortgelyke verband het Emanuel Swedenborg ook geskryf dat die invloei van die Godheid deur die voorhoof plaasvind en daarna oor die gesig uitsprei, aangesien die voorhoof die setel van intellek is en die gelaat die binneste van die mens weerspieel. Hoewel hierdie verklaring uiters esoteries is, sien ons ‘n soortgelyke argument in Plato se Wette. Hierin het Plato verwys na slawe wat opgelei is as dokters teenoor wyse mense wat opgelei is as dokters. Die slawedokters volg instruksies maar verstaan nie die dieper werkinge daaragter nie. Met ander woorde hulle is goed opgelei maar het nie veel wysheid nie. Die wyse dokters verstaan die oorsprong en waardigheid van die mens beter.
In die twintigste eeu is daar tallose voorbeelde hoe ateïsties opgeleide wetenskaplikes die grootste gruwel denkbaar op die planeet losgelaat het, van Mengele-eksperimente tot gedagtebeheerde slawe onder MK Ultra. Sulke eksperimente behoort nie slegs tot die verlede nie, maar word nog daagliks in lande soos Noord-Korea toegepas. Die uiters verontrustende outobiografie van Cathy O’Brien – Trance Formation of America – bewys dat daar nog steeds agter die skerms in die Verenigde State eksperimente op mense gedoen word wat suiwer satanisties is, om die minste te sê. Daar is dus wetenskap en bewys, maar uiters gevaarlik vanwee die totale gewetenloosheid waarmee hierdie wetenskap bedryf word.
Daar kan dus onderskei word tussen twee soorte intellek, te wete ‘n laer intellek en ‘n hoër intellek. Die laer intellek bestaan uit hierdie genoemde wetenskaplike aberrasies en die hoër intellek bestaan uit die dieper begrip van iemand se menswees. Ek dink ons kan redelik maklik stel op watter vlak ons die spiritualiteit kan plaas en op watter vlak ons dr. Kopdoek se gedagtes kan indeel.
Weereens het Swedenborg hierna verwys oor geeste wat na die hemel gegaan het met die gedagte dat hul innerlike gevoel van goedheid nie saakmaak nie: “…but when they came there, because their interior life was contrary to the angelic life, their intellectual faculties began to be blinded until they became like fools; and they began to be tortured in their voluntary faculties until they became like madmen. In a word, if those that have lived wickedly come into heaven they gasp for breath and writhe about, like fish out of water in the air. From this it can be seen that heaven is not outside of a man but within him.” (Uit: Heaven and Hell, stelling 54).
Volgens Swedenborg verban geen godheid die mens na die hel nie, en probeer mense juis daaruit weg te lok. Mense gooi hulself in die hel, aangesien dit die omgewing is waar slegte mense nou eenmaal tuis voel. Die Bybelse “geween en gekners van tande” is die konstante vertrapping van slegte mense onder mekaar wat probeer om oor hul mindere te heers.
Die interessante eienskap van ‘n monoteïstiese geloof is dat dit ‘n mens juis stimuleer om meer na te dink oor spirituele kwessies. By politeïstiese gelowe, waar baie gode heers, elkeen met ‘n spesifieke taak, word minder oor geloof nagedink, aangesien minder eise gestel word om na te dink oor die aard van die godheid. Weereens het monoteïsme gelei tot dieper en interessante insigte, veral omdat die godheid in monoteïsme moeilik peilbaar is.
Een van Christendom se grootste bates in terme van sy verligtingsideale is die standpunt dat meerdere waarhede tegelyk kan bestaan. Vanuit die Grieke het ons geleer dat die mens uit twee nature bestaan, een dierlik en ander geestelik. In hierdie model moet een eienskap verdring word om die ander te bevoordeel. Sedert die meerdere-waarhede logika wat Christendom moontlik gemaak het, het ons geleer om te dink dat altwee mekaar moet komplimenteer om saam groter hoogtes te bereik. Soos Kierkegaard in Sygdommen til Toden (Die Siekte tot die Dood) geskryf het is die mens ’n sintese van die eindige en die eindelose, die tydelike en die ewige, van vryheid en noodsaak. Dit is dus uiters ironies dat die Hegeliaanse dialektiek (tese en antitese wat saam ‘n sintese vorm) wat die Kommuniste so graag aanhang ‘n suiwer Christelike oorsprong het; net jammer dat hulle nie oor die subtiliteite beskik om dit reg toe te pas nie.
Sonder hierdie meervoudige waarheidmodel sou die moderne tyd net so grys, onverlig en monotoon wees soos wat Groukamp ons probeer weergee.
So terloops, navorsing in die Verenigde State het uitgewys dat professore in die wiskunde en natuurwetenskappe eerder geneig is om kerk toe te gaan as hul kollegas uit ander fakulteite, wat aangee dat die suiwer wetenskappe nie genoeg is om ’n mens se spirituele dors te les nie. Daarbenewens is kerkgangers gelukkiger as ateïste, wat ‘n verdere aanduiding is dat Freud se standpunt dat godsdiens ‘n neurose is op klinkklare onsin berus. Andersins is mense uit die hoër middelklas eerder geneig om gelowig te wees of gereeld die kerk te besoek as mense uit die armer klasse. Daardie marxistiese stelling dat geloof die opium van die massa is, is met ander woorde ook ’n gefabriseerde twakstorie.
Iets wat Kopkramp waarskynlik nie besef nie, is dat die oorspronklike skrywer van die Kommunistiese Manifes – Adam Weishaupt – geen idioot was nie. Hy het terdee geweet watter invloed geloof op mense gehad het, en hoekom dit vernietig moes word. Dit leer ons ook argeloos aan ons kinders as ons na die stryd tussen Dawid en Goliat verwys.
Dawid het ’n reus verslaan deur hom met ’n primitiewe wapen presies tussen die oë te tref. Onthou die bogenoemde stelling oor die setel van goddelike ingewing. Wat Dawid in feite gedoen het is om Goliat se geestelike bewussyn uit te gooi. In die Hindoegodsdiens word verwys na die derde oog wat tussen die oë gesetel is, die oog wat oopgaan by bepeinsing van die allerhoogste. In die Egiptiese mitologie sien ons hoe die borsbeelde van die Farao’s ’n kobra het wat tussen die oë sit. Die slang simboliseer sluheid, en dit is die eienskap wat ’n koning moet hê om te regeer. Vergelyk ook Christus te boodskap in Mattheus 10:16 “Wees so skerpsinnig soos die slang maar behou die onskuld van die duif”.
Toe Goliat sy spreekwoordelike derde oog verloor het, was dit kinderspel gewees om hom volledig te verslaan. Sodra ’n volk – hoe groot en magtig dan ook – sy geestelike krag verloor, is hy maklik verslaanbaar.
Vergelyk ook die verhaal van Christus wat op water loop. Dit is ’n simbool van geloof gewees. Geloof bestaan uit die vermoë om uit jou omstandighede te transendeer. Toe Petrus na Hom wou loop en begin vrees, het hy weggesink. Dit simboliseer dat ’n mens sy swakhede kan oorkom deur te glo. Water geld as ’n eenvoudige simbool wat almal kan verstaan, vandaar dat hierdie voorbeeld gebruik was.
Maar goed, daar is nog heelwat verhale in die Bybel wat simbolies is van dieperliggende aspekte. Aangesien dr. Koplap so graag staatmaak op wetenskaplike bewyse sal ek graag wou weet hoe hy die volgende wetenskaplik kan verklaar.
Sedert ongeveer die periode vanaf 600 VC het iets dramaties plaasgevind dwarsoor die wêreld. In hierdie periode het die mens blykbaar opeens die vermoë ontwikkel om selfrefleksie toe te pas. Mense het meer eties, wiskundig en filosofiser begin word, en was ook gekenmerk deur die opkoms van Zarathoestra, Boeddha, Lao-Tsoe, Confucius, Xenophanes, Pythagoras, Isaiah, Theagenes en Hecataeus. Hindoeïsme het die geloof van Indië geword, die konsep van karma het by die Hindoes en Boeddhiste wortel geskiet, en Jeremia en Ezekiel het die nadruk begin lê op ’n mens se eie verantwoordelikheid. Die Olmeks in Meso-Amerika het ’n nuwe kalender ontwikkel, en die saad van monoteïsme was geplant in hierdie tyd.
Moderne wetenskap het bewys dat astrologie geen invloed het om menslike gedrag nie, maar snaaks genoeg het hierdie bogenoemde verwikkeling juis plaasgevind met die opkoms van die Vistydperk. Hoe is dit moontlik dat so baie volkere, waarvan die meeste mekaar nie geken het nie, hierdie skielike wending ondergaan het?
Anders sou ek wou weet hoe dit moontlik is dat die Egiptiese Oog van Horus presies lyk soos ’n afbeelding van die hipofise in die brein. Hoe het hulle destyds die verband geweet tussen hierdie orgaan en ’n mens se gemoedstemming?
Die planeet Saturnus het ’n belangrike plek verower in die antieke en moderne godsdienste. Saturnus word van oudsher voorgestel met ’n swart kubus, of anders met ’n seshoekige Joodse Dawidster. Kyk maar as Jode bid dan bind hulle ’n swart kubus op hul voorkop, en Moslems loop om die swart kubus in Mekka tydens hul jaarlikse pelgrimstog. Hoekom loop Moslems antikloksgewys om die Kaaba? Die ringe van Saturnus draai ook antikloksgewys. Hoe het hulle dit destyds geweet toe daar geen teleskope was nie? Laat staan nog dat die noordpool van Saturnus seshoekig is soos ’n Dawidster. Hierdie ontdekking van die noordpool is baie onlangs eers ontdek. Hoe het hulle dit duisende jare gelede geweet?
Dit is hierdie vrae wat eindeloos bind en die mens herinner dat sy lewe meer inhoud het as wat hy dink. Wetenskap is ’n instrument om vooruit te kom, maar verval in verskrikking as daar geen geestelike krag is om dit sinvol te maak nie.
Net jammer dat die geleerdes nie hierdie waarhede meer raaksien nie.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.