Die slag van die belangrike Siriese grensdorp Koesar is beslis: Die Assad-regime het ‘n oorwinning oor die Al-Kaida-rebelle behaal wat intussen aangekondig het dat hulle sal onttrek.
Min stede in Sirië is strategies so belangrik soos Koesar, op die grens met Libanon. Vir ‘n jaar het die rebelle beheer van die stad met sy 30.000 inwoners oorgeneem, maar sedert die middel van Mei is daar hewige gevegte tussen die weermag en die rebelle.
Die Siriese staatstelevisie het aangekondig dat die sukses van die weermag in Koesar onomkeerbaar is: “Ons heldhaftige magte het die terugkeer van sekuriteit en stabiliteit vir almal in die stad Koesar verseker.” Die hele streek is tans onder die beheer van regeringsoldate.
Reuters berig dat die rebelle teruggeval het weens die oorweldigende slaankrag van die weermag en Hezbollah-milisie. Hulle kon die aanslag van die aanvallers nie afweer nie om hulle geleidelik aan ammunisie mank gegaan het.
Honderde mense is dood. Regeringstroepe het saam met Hezbollah tot in die stadsaal in die middestad binnegedring.
Met die herowering is baie rebelle doodgemaak of in hegtenis geneem. Akkurate inligting oor die slagoffers is nie bekend nie.
Byna al die burgerlikes het gevlug in die afgelope weke. Oor die afgelope maand, toon NAVO se eie opnames dat 70 persent van die bevolking die Assad-regime ondersteun. Nog ‘n 20 persent is neutraal en die oorblywende 10 persent steun die rebelle.
In die afgelope ses maande het Assad se steun gegroei. Die verandering is gesien in die meerderheid Soenniegemeenskap, wat aanvanklik die opstand ondersteun het.
Vroeër het die Franse minister van buitelandse sake Laurent Fabius gesê die regering in Parys het “geen twyfel” dat die gifgas Sarin in Sirië het ten minste een keer gebruik is nie.
Die Amerikaanse president Barack Obama het na die gebruik van chemiese wapens in die verlede na verwys as die “rooi lyn” vir ‘n ingryping in die Siriese konflik.
Die gretigheid van Brittanje en Frankryk om die Siriese konflik in hul eie guns te besleg, laat egter vrae oor die rol van die VN asook die Veiligheidsraad se optrede, benewens nog dramatiese aankondigings soos Fabius s’n wat gevaarlik baie soos Irak se verdwene “wapens van massavernietiging” opklink.
Sirië is ‘n soewereine land wat ‘n lid van die VN is sedert 1945.
Die VN-handves lui: Hoofstuk VII van die Verenigde Nasies se Handves vra die Veiligheidsraad van die VN om vrede te handhaaf. Dit laat die Raad “bepaal wat ‘n bedreiging vir vrede, die oortreding van vrede, of daad van aggressie” is en watter militêre optrede om te neem om “internasionale vrede en veiligheid te herstel.”
Artikel 51 maak voorsiening vir die reg van lande om betrokke te raak in self-verdediging, insluitend kollektiewe selfverdediging, teen ‘n gewapende aanval.
Konkrete bewyse dat nie-verkose drukgroepe ook hul invloed misbruik om lande se soewereiniteit aan te tas, laai egter op. Indien daar nie meer ewewigtigheid toegepas word deur internasionale instellings soos die VN en Internasionale Strafhof nie, sal die geloofwaardigheid van sulke instellings daaronder begin ly. Sirië mag dien as hul laaste waarskuwing.