Tot en met die val van die muur, het Westerse farmaseutiese maatskappye menslike proefkonyne in Oos-Duitse hospitale aangehou. Meer as 50 000 pasiënte was betrokke, dikwels sonder hul medewete, en baie is dood daarvan.
Die eksperimente op mense is nog nie ten volle ondersoek nie. ten spyte van vars bewyse van oortredings.
Nicole Preiss was nege toe haar ma in 1986 oorlede is. Die vrou het velkanker gehad, wat nie kwaadaardig was nie. Hoekom op aarde het die dokters “medisyne uit die Berlynse Westapotheke [apteek]” vir haar voorgeskryf? En waarom het haar toestand aansienlik versleg daarna?
Preiss, nou 37, is steeds op soek na antwoorde om te verstaan wat die Oos-Duitse dokters vir haar ma by ‘n hospitaal in die stad van Erfurt ingegee het.
Sy vermoed die dokters het ‘n nuwe middel van die Weste op hul pasiënt getoets. “My ma se geval was selfs aangebied in die lesingsaal,” sê Preiss. “Daar is te veel geheime wat verband hou met haar dood, op die ouderdom van slegs 30,” sê haar dogter, wat glo dat farmaseutiese maatskappye ‘n rol gespeel in haar ma se dood.
Preiss is nie die enigste een nie. Blykbaar het ten minste 50.000 mense in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR), of Oos-Duitsland, gedien as proefkonyne vir die Weste se farmaseutiese bedryf, dikwels onwetend. Vervaardigers, veral van Wes-Duitsland, Switserland en die Verenigde State van Amerika, het die DDR se hospitale vir meer as 600 kliniese toetse gebruik, sommiges met noodlottige gevolge.
Die Oos-Duitse instellings wat deelgeneem het daaraan het ingesluit internasionaal bekende universiteitshospitale, soos die Charité-hospitaal in Oos-Berlyn, sowel as meer as 50 hospitale in die land, in stede soos Dresden, Erfurt, Halle, Jena en Rostock.
Feitlik elke groot naam in die farmaseutiese bedryf was betrokke, insluitend Bayer, Schering, Hoechst, Boehringer, Pfizer, Sandoz en Roche. Die maatskappye het alles wat in hul navorsingslaboratoriums was, getoets vir chemoterapie, antidepressante en hartmedikasie, sowel as ander stowwe vars uit die laboratorium, waarvan die gevolge nog grootliks onbekend was aan wetenskaplikes.
Dit is skokkend dat die VSA steun verleen het aan sulke eksperimente op mense, gegewe die feit dat die Weste na afloop van die Tweede Wêreldoorlog oënskynlik gekant was teen “Nazi-bedywighede”.
Die gebruik van menslike proefkonyne is onder die donkerder hoofstukke van die farmaseutiese bedryf se geskiedenis. Mediese vooruitgang het altyd beweerde slagoffers. Maar mediese navorsing word veral gevaarlik vir pasiënte wanneer vinnige winste die bedryf oorheers. Wanneer dit gebeur, het navorsers nog altyd begin om perke te oorskry.
Die swak toestand waarin die gesondheidsorg in Oos-Duitsland verkeer het, het die dokters daar ook gretig gemaak om saam te werk met die bedryf. Die omkopery met geskenke en lekkernye uit die Weste het hulle samewerking om van hulle eie pasiënte te vergiftig, net verder vererger.