Die poste van Brennan en Hagel was te wagte. Volgens Obama verteenwoordig Hagel die “tradisie van anti-partypolitiek” wat “meer as nodig” is en is hy die “leier wat ons troepe verdien”.
Die nominasies wag op die goedkeuring van die Senaat. Vir die kandidatuur van Hagel is dit lastig gesien sy “omstrede” idees. Sy visie oor buitenlandse beleid word nie deur almal verwelkom nie.
Hagel is krities oor die Israel-lobby en hy is ‘n verklaarde teenstander van sanksies teen Iran om die kernprogram te stop.
Alleen die frase “die Joodse lobby” is egter vermoedelik al vir sommiges ‘n virtuele belydenis van anti-Semitisme.
Die absurditeit van hierdie aanklag behoort duidelik te wees vir enigiemand wat lees wat Israeli’s self skryf. In Anita Shapira se nuwe boek, “Israel: ‘n geskiedenis” verwys sy na Yitzhak Shamir wat sê “die hulp van die Joodse lobby in die Amerikaanse Kongres, is nie altyd suksesvol nie”. Shapira is emeritus professor aan die Universiteit van Tel Aviv.
Dit is waar, die Jode is nie die enigstes wat Israel ondersteun nie, en dit is ook waar dat nie alle Jode Israel ondersteun nie – of ten minste nie die huidige regering van Benjamin Netanyahu nie.
Hagel verdien sy lugtigheid vir oorlog wat hy op die harde manier verwerf het – twee Purple Hearts in Vietnam – en wanneer dit kom by homoseksualiteit, is hy baie uitgesproke. Hy het vroeër oor ‘n Clinton-administrasie se genomineerde gesê hy is gekant teen die ambassadeursaanstelling want die kêrel is “openlik, aggressief gay”.
Wat ook al sy siening, sal Hagel ‘n implementeerder van beleid wees, nie sy skepper nie. Bob Gates, ‘n ander Republikein wat gedien het as Obama se verdedigingsekretaris, was fel gekant teen Amerikaanse ingryping in Libië. Ons weet wat sedertdien gebeur het.
Die mees neerdrukkende aspek van Hagel se nominasie is nie sy menings oor buitelandse beleid nie. Dit is die aanhoudende en onderduimse aanvalle op hom, veral oor sy beweerde anti-Semitisme. In werklikheid, is die Israeliese media baie erger as sulke menings anti-Semitisme verteenwoordig. Die histerie teen Hagel kom hoofsaaklik van Wallstraat.
Die aanklag is so fel en kragtig – met allerlei gruwelike beelde van die Holocaust in die agtergrond – dit neig al om alleen die dapperstes te wees om dwase stil te maak. Dit kan egter reeds ook as ‘n teken van goeie oordeel beskou word om nie die aspirasies van Sionisme te noem nie.
Want dit gaan toenemend gepaard met onverkwiklike karaktermoord.