Die ironie van Barack Obama se veldtog en sy ampstermyn, kan nie groter wees nie. Hy is die gesig van swart burgerregte en verworwe vryheid. Onder Obama egter is ‘n skerp aanval op Amerikaanse burgerlike vryhede geloods, insluitende die ondertekening van Artikel 1021 (b) (2) van die National Defense Authorization Act (NDAA), baie strawwer as wat George W. Bush voorsien het.
Artikel 1021 (b) (2), laat toe dat die VSA se militêre magte burgers van die VSA onbepaald mag aanhou in militêre fasiliteite, en stroop hulle van ‘n behoorlike regsproses. Obama kon dit natuurlik alleen regkry omdat hy swart is. Na alles sal niemand waag om ‘n swart man vir onvryhede te verkwalik nie.
Die Obama-administrasie het dadelik geappelleer teen uitsprake wat nie in hul guns was oor aanhouding sonder verhoor nie. Obama ondersteun selfs die FISA Wysigingswet sodat die regering miljoene burgers sonder lasbriewe kan deursoek. En dan is daar die sogenaamde “kill-lists” of doodslyste om teenstanders met aanvalle van onbemande tuie uit te wis, selfs burgers van die VSA, diesulkes wat die regerende elite as terroriste beskou.
Die definisie is nie altyd helder nie. Terwyl die VSA amptelik ontken dat hulle in ‘n oorlog teen Islam betrokke is, is hulle in Afghanistan, Irak en in Afrika tans uitsluitlik in oorloë met Moslems gewikkel. Vir die oomblik is die probleem dus elders, maar met sulke wette op die wetboeke, kan die nasionaliste of rasrealiste dalk volgende deurloop.
Is Goewerneur Romney se gedagtes oor die Christelike godsdiens versoenbaar met Mormoonse waardes? Daar is vele Christene wat meen dat Mormone nie deel van die Christelike tradisie is nie, aangesien hulle nie in die heiligheid van Jesus Christus glo nie.
Baptiste, by monde van hul pastore van die Greater Hampton Roads Christian Leadership Conference, byvoorbeeld, stem vir Obama, selfs al is baie van hulle teleurgesteld dat Amerika se eerste swart president besluit het om dieselfde-geslag huwelike te ondersteun. Vir baie is Obama se Christelike waardes nader aan hul eie as Romney se “onchristelike” sekte.
Obama sal sy linkse, liberale kiesers wat vreedsame naasbestaan en multikulturalisme nastreef – indien hy herkies word – waarskynlik verraai. Ook die goedgelowige Christene wat vir hom gaan stem, sal hy verraai. Maar dan is dit te verwagte van mense in magsposisies, volgens Elias Canetti.
“Enigeen wat oor mense wil heers, sal eers probeer om hulle te verneder, om hulle van hul regte te vervreem asook hul vermoë om weerstand te bied, totdat hulle so magteloos is voor hom soos diere,” skryf die Switser Canetti in 1960 in sy seminale werk oor massas, Masse und Macht. Obama het ongetwyfeld ‘n voorsprong bo Romney in daardie opsig, want hy doen hom voor as die “vriendeliker” keuse teenoor die reëlgebonde en streng Romney, en het daardeur baie kiesers se vertroue gewen.
Walter Lippmann, Leo Strauss en die romanskrywer Ayn Rand stem egter ook saam oor die elite se diep minagting vir die sans-culottes. Hierdie skrywers postuleer dat die massas nie rasioneel reageer teenoor die kompleksiteit van mag nie. ‘n Klein, beherende elite wat propaganda en simbole goed gebruik, soos Lippmann geskryf het, kan wondere verrig. Soos die simboliek van Martin Luther King waarop Obama briljant inspeel.
Die elite se stelsels van propaganda is ontwerp om emosie te vergroot en die vermoë van kritiese denke te vernietig. Kafka was in een opsig reg: Die moderne wêreld het die irrasionele gerasionaliseer.
“Skares staan altyd onder die invloed van illusies,” het Gustave Le Bon, een van die eerste pioniers van die studie van massa-sielkunde, geskryf. “Wie hulle met illusies kan voer, is maklik hulle meester, en elkeen wat poog om hul illusies te vernietig, is altyd hul slagoffer.”