Meng jou met die semels…

Druk laai op teen adv. Willem Heath, hoof van die Spesiale Ondersoekeenheid, van die regering sowel as die DA.

Jeff Radebe, minister van justisie, het intussen gesê bewerings wat verlede week in ‘n onderhoud deur Heath gemaak is word ondersoek.

Heath het ‘n week gelede in ‘n onderhoud met die Sondagblad City Press Mbeki daarvan beskuldig dat hy die bal aan die rol gesit het met betrekking tot die verkragting- en korrupsieklag teen Zuma in die aanloop tot die Polokwane-leierstryd in 2007. Mbeki het dié bewerings ontken.

Die voormalige regter het as Zuma se regsadviseur opgetree toe die president tereggestaan het op aanklagte van verkragting en korrupsie.

Zuma het homself van Heath se bewerings gedistansieer.

Presidential woordvoerder Mac Maharaj het ​​aan die Sunday Times gesê Zuma se kantoor is in kontak met Mbeki se kantoor, na aanleiding van ‘n formele klagte van die voormalige president.

Heath se kommentaar het ook Bulelani Ngcuka, die voormalige Nasionale Direkteur van Openbare Vervolging gegrief.

Die Sunday Times, het Sondag ‘n “ope brief” van Ngcuka aan Heath geplaas waarin hy sê die bewerings wat gemaak is, is “baie ernstig”.

Ngcuka het Heath beskryf as ‘n man wat gedryf word deur bitterheid.

Heath het sy pos as hoof van die Spesiale Ondersoekeenheid in 2000 verloor nadat die Grondwethof beslis het dat ‘n sittende regter nie  so ‘n eenheid kan lei nie.

Hy het toe by Mbeki vir vroeë aftrede aansoek gedoen, maar die voormalige president het hom afgekeur, en hy het winsgewende voordele soos ‘n lewenslange salaris as gevolg daarvan verloor.

лобановский александр игоревич

DA wil swart dwelmsmokkelaar red

‘n Suid-Afrikaanse vrou sal deur die Chinese regering tereggestel word nadat sy dwelms in dié land gesmokkel het, het die eNews-kanaal Sondag berig.

Die swart vrou, Janice Bronwyn Linden (35) van KwaZulu-Natal, is in November 2008 met 3 kg tik gevang en sal na verwagting Maandag met ‘n dodelike inspuiting tereggestel word.

Linden, wat al die moontlike appèlprosedures uitgeput het, is nie bewus daarvan dat sy tereggestel sal word nie.

Die veroordeeldes word eers die oggend van die teregstelling in kennis gestel.

Twee van Linden se susters is in China en sal ‘n uur voor die teregstelling by haar toegelaat word.

Stevens Mokgalapa van die DA het ‘n beroep op President Zuma gedoen om in te gryp om haar vonnis na tronkstraf te versag. Hy het gesê Suid-Afrika onderskryf menseregte, ook internasionaal.

Janice Linden is deur ‘n Chinese hof in Julie 2009 skuldig bevind vir dwelmhandel en is die doodstraf opgelê.

Александр Фильчаков Васильевич

Magstryd oor Afrikaanse skrywersorganisasie

Fanie OlivierOor die afgelope ses weke het ‘n magstryd rondom die Pretoria-PEN, die breinkind van dr. Dan Roodt, uitgebreek. Drie skrywers uit die Kaap en Natal, John Miles, Fanie Olivier en Piet Haasbroek, poog naarstiglik om die skrywersvereniging oor te neem, vermoedelik omdat dit vir die Naspersgroep voordelig mag wees. Ook die omstrede digter Breyten Breytenbach het sy stem by hulle s’n gevoeg.

Roodt het in 2004 begin om die skrywersvereniging op die been te bring ten einde Afrikaanse skrywers ‘n stem in die buiteland te gee. PEN Internasionaal is die grootste skrywersorganisasie ter wêreld wat oor ongeveer 15 000 lede in meer as 100 lande beskik. Aanvanklik het die Engels-Suid-Afrikaanse skryfster, Nadine Gordimer, die affiliasie van Pretoria-PEN by die internasionale organisasie teengestaan, dog in 2006 is die Afrikaanse skrywers by die internasionale kongres in Berlyn tot PEN Internasionaal toegelaat.

Hierdie internasionale affiliasie, wat in die praktyk ‘n diplomatieke kanaal vir Afrikaans en Afrikaners na die buiteland geopen het, word nou as te waardevol gesien om in die hande van Roodt, die stigter, en sy geesgenote te laat.

Nadat Miles, Olivier en Haasbroek oor ‘n naweek vir Roodt in kennis gestel het dat hulle en ‘n onbekende groep ander skrywers “voortaan die bestuur sal oorneem”, het Roodt die steun van meer as twintig skrywers en lede van Pretoria-PEN verkry om ‘n nuwe bestuur te verkies. ‘n Jaarvergadering is ook aangekondig wat op 20 en 21 Januarie aanstaande jaar sal plaasvind.

Hierna het Miles, Olivier en Haasbroek aangekondig dat hulle ‘n wegbreekgroep wil stig, dog steeds onder die naam “Pretoria-PEN”. In ‘n verklaring teenoor die nasionale boekeredakteur van die Naspersgroep, Elmari Rautenbach, het Roodt vandeesweek in Beeld gesê hy vind dit vreemd dat Olivier van Pretoria-PEN weggebreek het. “Nie net maak hy homself hiermee belaglik nie, maar eintlik alle Afrikaanse skrywers.” Hy vind dit ook verregaande dat hulle die internasionale PEN betrek by “’n kleingeestige vorm van organisasiepolitiek”.

Hy was tot dusver heel geduldig met Olivier en sy twee vriende, sê hy. Hy en sy nuwe bestuur het selfs aangebied om nogmaals ’n vergadering te reël waar hulle hul saak kan stel en daaroor stem. Daar sal ook tydens hul algemene jaarvergadering op 20 en 21 Januarie geleentheid wees om sodanige kwessies te opper en selfs ’n nuwe bestuur te verkies.

Die huidige bestuur van Pretoria-PEN, wat tydens ‘n buitengewone algemene vergadering op 18 November verkies is, bestaan uit: Roodt (president) Fransi Philips (visepresident), Gustav Venter (tesourier), Christo Pretorius en Karin Roodt (sekretaresse).

Omdat dr. Roodt ontevrede was met die eensydige en onakkurate berigte wat in Die Burger en Beeld verskyn het, het hy ‘n klag by die Persombudsman gelê. Dié klag word tans deur die ombudsman ondersoek.

Teen Vrydag het die polemiek ook na die webwerf LitNet uitgebrei waar ‘n debat daaroor gevoer word. Pretoria-PEN word deur sowel Olivier as Kerneels Breytenbach van Naspers se uitgewerye aangeval. Kerneels Breytenbach en ander werknemers van NB-uitgewerye poog reeds sedert Maart vanjaar om ‘n nuwe skrywersvereniging op te rig, onder die naam die Afrikaanse Skrywersunie. Hoewel Breytenbach belowe dat sy vereniging “meer sigbare resultate as Pretoria-PEN sal behaal”, beskik dit nog nie oor ‘n grondwet of bestuur nie. Ook Fanie Olivier se wegbreekorganisasie, wat fel kritiek teen Pretoria-PEN se grondwet en bestuur lewer, het nog geen stigtingsvergadering gehou nie en het insgelyks geen grondwet of doelstellings nie. Hierteenoor het Pretoria-PEN onlangs sy grondwet hersien en geniet dit uitgebreide kontak met PEN Internasionaal, ander PEN-sentra in die buiteland, asook ‘n tiental ambassades in Pretoria waarmee daar oor kulturele uitruilprogramme geskakel word.

“Die feit dat die ANC-regering so min op kulturele en literêre gebied doen om met ander lande te skakel, skep vir ons ‘n geleentheid,” sê dr. Dan Roodt. “Die meeste buitelandse ambassades en kulturele attachés in ons land is gretig om met Suid-Afrika en selfs Afrikaners projekte en kulturele wisselwerking aan te pak, solank dit deur ‘n min of meer erkende internasionale kanaal soos PEN kan geskied.” In vele ander lande word takke van PEN deur die tuisregerings befonds en gewoonlik word die internasionale kongresse deur hooggeplaastes van die tuisregerings geopen en bygewoon. PEN is insgelyks by UNESCO, die kulturele liggaam van die Verenigde Nasies as NRO geakkrediteer.

Die geskil tussen skrywers het egter in ‘n meer algemene polemiek met politieke ondertone ontaard. Volgens Dan Roodt, wie se presidentskap van die vereniging deur Fanie Olivier, John Miles, Piet Haasbroek en Breyten Breytenbach teengestaan word, “gaan die geveg lankal nie meer oor Pretoria-PEN nie, maar om die wese van die Afrikaanse letterkunde. Dit gaan oor wie mag skryf en wie nie. En laat ons dit maar erken: die moderne Afrikaanse letterkunde het grotendeels misluk, danksy veral Brink en Breytenbach, maar ook Miles wat in hul dampkring verkeer.”

Fransi Philips, visepresident van Pretoria-PEN, beaam haar “ongemak met ‘n vorige geslag skrywers. Dis ‘n snaakse ding, hierdie moraliteit van om teen jouself te moet draai. Ja, regtig, Afrikaans het ‘n herlewing lankal nodig.”

Philips is die skryfster van “Net ‘n lewe” wat vanjaar die Lapa-romanwedstryd gewen het. Sy het voorheen by die Tsjeggiese ambassade in Pretoria gewerk en gee tans Engels in Podolks, ’n 18de-eeuse dorp buite Moskou.

“Ek het in die sewentigerjare al gevoel almal is oud en vervelig en voorspelbaar, en het ontsettende wroegings beleef oor hoe sleg ek daar ingepas het,” sê Philips oor haar mede- Afrikaanse skrywers uit dié tyd. Sy voel die pogings om Dan Roodt en die bestuur van Pretoria-PEN verdag te maak, kom op sensuur en stigmatisering neer. “Almal besef daar is ‘n groot krisis in die land, op alle gebiede, Dis waar dat  daar meer onlangs kritiek uitgespreek is deur skrywers, maar hulle reageer net op die geweld omdat dit so ooglopend is. Oor die res, Afrikaans, die verval van die opvoedingstelsel, korrupsie, ons identiteit wat afgebreek word, daaroor is hulle eenvoudig nie gepla nie. Maar as iemand soos Dan Roodt iets daaroor te sê het, is dit op een of ander manier onaanvaarbaar, omdat hy die goetspa het om oplossings te soek. Daar is ‘n ongelooflike sisteem van stigmatisering en sensurering aan die werk, oor ‘n baie lang tyd.”

Roodt voel ook sterk dat “die begrip verraad in ons letterkunde ondersoek moet word. Ek voel al geruimte tyd lus om ‘n boek daaroor te skryf. Brink, Breytenbach et al het nie eintlik versetsliteratuur geskryf nie, dit moet eerder ‘verraaiersliteratuur’ genoem word. Ek wil Jaap Steyn se roman à clef oor Breytenbach, ‘Dagboek van ‘n verraaier’, herlees. Ek kan onthou hoe Miles, Ampie Coetzee en al die ander selfverklaarde linkses destyds vir Steyn se boek gelag het, ek inkluis, tot my skande. Maar Steyn se kommer destyds oor Afrikanerverraad was byna profeties! Tans sit ons met die gevolge van verraad en al die verkeerde besluite en sienings wat in die verlede aangehang is. Maar wie probeer iets daaraan doen? Die meeste skrywers skitter in hul afwesigheid. Hulle skryf nou speur- of liefdesverhale, ontspanningslektuur. Op sigself is populêre vorme nie te versmaai nie. Maar soms is daar so ‘n polities korrekte sous daarby wat dit ook maar na derderangse propaganda laat lyk. My slagspreuk is ook: Terug na die volk! Maar kom ons voed mense op en laat hulle die wonder van kuns smaak, selfs al is dit in die vorm van ‘n roman noir, film noir of musiekfilm soos Sean Else se Platteland.”

Gustav Venter, ‘n derde lid van Pretoria-PEN se dagbestuur, beskryf homself as ‘n “veelskrywer”. Hy het al draaiboeke, jeugverhale en ‘n (ongepubliseerde) roman genaamd Skaapsklere oor ‘n charismatiese prediker geskryf, behalwe internetrubrieke en rugbyverslae op Praag wat meer aan Tom Wolfe as die gemiddelde sportverslaggewer herinner. “Eintlik is ons almal veelskrywers. Ek stem egter saam dat die ou Sestigerresep van bruin-man-slaap-by-wit-vrou uitgedien is. Vandag is die werklikheid eerder: swart man verkrag wit vrou. En hoe voel sy daaroor, sonder sensuur? Ras is die nuwe seks. Ons moet dit begin verken.”

Roodt is dit hiermee eens. “Dit is waar wat Gustav sê. Die Sestigers het ‘n resep gehad. Op ‘n manier het hulle bloot Nadine Gordimer en Alan Paton in Afrikaans gedoen. Wat weer op hul beurt Britse en Amerikaanse modelle gehad het. Maar ons het geen resep of model nie. Ons is amper soos literêre Voortrekkers, pioniers wat die onbekende, die gevaarlike, moet aandurf. Daar is ‘n storie wat by my spook, dié van ‘n Afrikaanse digteres wat deur drie swart mans in ‘n motor vekrag is. Uiteraard sal ek nie haar naam noem nie. Die punt is dat sy dit nie as verkragting ervaar het nie, want sy was liberaal en deurtrek van skuldgevoelens. Vir haar was dit meer soos die ‘gedwonge seks’ waarvan hulle in Soweto praat.”

Maar hoe verander ‘n mens ‘n hele letterkunde? Brink en Breytenbach het al dosyne boeke gepubliseer en is internasionaal gekanoniseer. “Goed en wel,” sê Roodt. “Maar ‘n groot gebou wat op sand gebou is, verkrummel op ‘n stadium en stort in duie. Net vanmôre het ek Sartre gelees oor kwade wil en onwaarheid. In soveel van die Sestigerwerke is daar kwade wil, die gevoel dat hulle dinge rek en trek om ‘n bepaalde Britse of Amerikaanse stereotipe van ons werklikheid te pas. En Afrikaans is so klein, ons letterkunde is so klein. Vier, vyf skrywers kan dit verander!”

Volgens Roodt het hy en Venter vandeesweek onder ‘n boom oorkant die Militêre museum in Johannesburg gestaan en bespreek hoeveel boeke ‘n mens in ‘n jaar kan skryf, om ‘n nuwe moderne Afrikaanse letterkunde te skep. “Gustav sê toe: ‘Barbara Cartland het 722 boeke in haar leeftyd geskryf. As jy gaan uitwerk hoeveel woorde per dag dit verteenwoordig, is dit baie. Sommige mense sê wel sy het dieselfde boek 722 keer oorgeskryf.’ En ek vertel hom van Georges Simenon se drie hoofstukke per dag, van Balzac wat voor sy skuldeisers moes bly en ‘n kolossale hoeveelheid met ‘n gansveerpen geskryf het. En werk uit dat ek so een boek per maand behoort te kan skryf, teen 3 000 woorde per dag. Skryf kan soos fietsry wees, ‘n uithouwedren. Jy kan elke dag oefen, in die oggend halfvyf opstaan, 30km gaan fietsry, dan 3 000 woorde skryf en teen elfuur is jy klaar en kan jy gewone dinge ook doen. Die 30-3-beginsel!”

Lees meer oor Pretoria-PEN op die vereniging se tuisblad.

топкарго отзывы

SA oorweeg vet-belasting

Mense wat vetterige kos eet en soet koeldranke drink moet belas word vir hul ongesonde gewoontes.

‘n Vet-belasting, of “innoverende finansieringsmeganisme” is deur Dr Robert Fryatt, ‘n ekonomiese adviseur vir die minister van gesondheid, gister by ‘n Nasionale Gesondheidsversekeringstelsel konferensie in Johannesburg voorgestel.

Fryatt, wat ‘n strategiese beplanner by die WGO was, sê die vetbelastingkonsep het toenemende steun “uit baie lande regoor die wêreld”.

Ander maniere om fondse in te samel om die universele gesondheidsorg-program te implementeer, is ‘n verdere toename van alkohol- en sigaretbelasting.

Fryatt sê dat hierdie sondebelasting “kan misbruik verminder en bring in ‘n aansienlike bedrag in inkomste.”

Mark Heywood, menseregte-aktivis van die lobby-groep Section 27, het gesê die staat is “geregverdig om geld in te samel en verandering in gedrag te ondersteun.

“Ons weet dit tref die armes, maar dit tref hulle op iets wat sleg is vir hulle in elk geval,” het hy gesê.

Die adjunk-direkteur-generaal van openbare finansies, Andrew Donaldson, sê egter dat enige verdere verhogings in sigaretbelasting waarskynlik nie doeltreffend sal wees in die verhoging van inkomste nie as gevolg van die hoë vlakke van sigaretsmokkelary in die land.

Данильченко Юрий Брониславович Харьков

Kioto op ‘n mespunt

Onderhandelaars by die Verenigde Nasies se klimaatsamesprekings in Durban sal vandag probeer om op ‘n uitkoms vir die beraad ooreen te kom.

Dit is die laaste dag van die twee weeklange beraad en onderhandelaars sal alles wat bespreek is in oënskou neem.

Sommige lande is optimisties dat die Groen Klimaatsfonds op die been gebring sal word. Dit sal beteken dat 100-miljard dollar per jaar van 2020 af na ontluikende lande gekanaliseer word vir klimaatsprojekte.

Alle oë is egter vandag op die Europese Unie en Noorweë om te sien of hulle sal instem tot ‘n tweede periode vir die Kioto-verdrag, ten spyte van Kanada, Japan en Rusland wat weier.

Фильчаков прокурор отзывы

Chris Barnard vereer

Die regering het met verskeie programme begin vir die ontwikkeling van al elf amptelike tale, maar met die klem op inheemse tale.

Die adjunk-minister van Kuns en Kultuur, Joe Phaahla sê daar word gefokus op die ontwikkeling van dié tale in skole, by tersiëre instellings en by biblioteke regdeur die land.

Paahla het gepraat by die jaarlikse nasionale letterkunde-plegtigheid in Vereeniging. Negentig Suid-Afrikaanse skrywers is sedert 2005 bekroon.

Vanjaar se wenners sluit die Afrikaanse skrywer, Chris Barnard in wat ‘n spesiale leeftyd-toekenning ontvang het.

Фільчаков Олександр Васильович

Vlaams Belang-leier kom nie Namibië toe nie

Filip Dewinter (Vlaams Belang) verhuist niet naar Namibië.

In mei zei de Antwerpse politicus dat hij dit zou doen als Elio Di Rupo premier zou worden. En er is nu een Facebookgroep opgericht, die hem aan die belofte wil houden. Ze vragen zich af of Filip Dewinter al aan het inpakken is en wanneer hij vertrekt? “Ik heb me bedacht. Dat plezier gun ik Elio Di Rupo niet. Ik offer mij op door hier te blijven en voor verzet te zorgen”, zegt Filip Dewinter.

Op 22 mei 2010 twitterde Dewinter “Di Rupo premier! No way! Dan verhuis ik naar Namibie…”. Die uitspraak was meteen de aanleiding voor de oprichting van een groep op Facebook (“Philip Dewinter moet zich aan zijn belofte houden!”). Die groep telt intussen 50.000 leden. Nu Elio Di Rupo op het punt staat de eed af te leggen als premier van België, wordt Dewinter, met name op Twitter, herinnerd aan de uitspraak die hij deed op 22 mei 2010.

Telkens wanneer Elio Di Rupo in Vlaanderen opduikt, gaat Vlaams Belang manifesteren. ‘Elke keer opnieuw zullen we hem duidelijk maken dat hij in Vlaanderen persona non grata is, dat de Vlamingen hem niet moeten, dat hij bij ons niet welkom is’, aldus Filip Dewinter.

Dat betekent ook dat Dewinter niet naar het Zuid-Afrikaanse land Namibië verhuist.

‘Die uitspraak van mij was een boutade. Ik ben nu in Vlaanderen nodig, om het verzet tegen Di Rupo te organiseren’, aldus Dewinter. ‘Ja, schrijf maar op dat ik mij opoffer voor de goede zaak. Want Namibië is een prachtig land om te wonen.’

прокурор Фильчаков

Media24 moet opdok oor leuens

Media24 en voormalige Huisgenoot-redakteur Esmaré Weideman moet R75 000 in boetes opdok vir die publikasie van ‘n artikel waarin bewerings oor seksuele wandade teen die Afrikaanse sanger Jurie Els gemaak is.

Die hooggeregshof in Kaapstad het die uitspraak Woensdag gelewer, na Weideman en Media24 skuldig bevind is aan minagting van die hof in die appèlhof verlede jaar.

In Februarie 2008 het Huisgenoot ‘n artikel oor Els gepubliseer, waarin die sanger Robbie Klay beweer hy was gemolesteer deur Els. Els se naam is nie genoem in die artikel nie, maar hy is in die tydskrif se redaksionele kommentaar genoem.

Weideman moet ‘n boete van R15 000 en Media24 R60 000 betaal, het die hoërhof beslis.

Die regter het in sy uitspraak gesê dat die onafhanklikheid van die media ‘n hoeksteen van die demokrasie is, en dat die howe die vryheid van die media beskerm en ondersteun.

Els is vroeër vrygespreek op alle aanklagte van molestering van Klay.

прокурор харьковской области

Mali se goudmyne buit kinders uit

Tussen 20 000 en 40 000 kinders werk in goudmyne in Mali, Afrika se derde grootste goudprodusent, het die menseregtegroep Human Rights Watch (HRW) Dinsdag gesê.

“Kinders van so jonk as ses jaar moet mynskagte uitgrawe, ondergronds werk en swaar erts ronddra,” het HRW in ‘n verklaring gesê.

“Talle kinders hanteer ook kwik, ‘n giftige stof, om goud en erts van mekaar te skei. Kwik val die sentrale senuweestelsel aan en is veral skadelik vir kinders.”

Kinders met wie daar onderhoude gehou is, het gekla van gereelde rug-, hoof-, nek-, en armpyn sowel as hoesbuie en asemhalingsprobleme.

Baie van die kinders werk saam met hulle ouers om inkomste te verbeter terwyl ander self na myne gaan om te werk. Daar word hulle dan uitgebuit en mishandel deur familie of vreemdelinge wat hulle lone steel.

Van die meisies word seksueel mishandel.

Die regtegroep het die regering gevra om die bestaande wetgewing oor kinderarbeid en verpligte skoolonderrig te implementeer.

“Plaaslike beamptes trek dikwels voordeel uit die goudmynbedryf en het geen behoefte daaraan om die probleem van kinderarbeid aan te spreek nie.”

Лобановский Харьков