Lesse uit Japan en New Orleans

In Augustus 2005 het Orkaan Katrina die stad New Orleans getref. In ‘n katastrofe wat baie aan die onlangse tsoenami in Japan herinner, het ‘n vloedgolf die stad vinnig oorstroom en derduisende mense ontwortel en dakloos gelaat. Sowat negentig persent van die inwoners is ontruim en baie van hulle is in ‘n voetbalstadion, die Louisiana Superdome, gehuisves. In Japan is daar eweneens meer as 170,000 mense ontruim agv die aardbewing, oorstromings en vrese oor ‘n kern-ramp, en is die Japannese ook in gemeenskapssale en sportfasiliteite gehuisves.

Toe die omvang van die ramp duidelik geword het in New Orleans, het ‘n groot persentasie van die bevolking die situasie uitgebuit. Plundery, verkragtings en algemene misdadigheid was aan die orde van die dag. Ons almal onthou nog die beelde op CNN, waarin selfs die New Orleans-polisie hulself skuldig gemaak het aan plundery, en gesien is hoe skobbejakke met TV’s en ander buit wat hulle gesteel het, doodluiters in die strate loop. Die plunderaars het gewapende bendes ingesluit, en laasgenoemde het dikwels op die noodwerkers gevuur, tot op die punt dat dit nodig was om die weermag in te roep. In een geval het bendes gewapende plunderaars in bote selfs probeer om by ‘n hospitaal wat steeds beseerdes behandel het, in te breek. In die Superdome het twee gevalle van verkragtings voorgekom, met gerugte van vele meer.

Alhoewel ek doodseker is daar moes ook enkele sulke voorvalle die afgelope paar dae in Japan plaasgevind het, het ek nog niks daaroor in enige nuusberig gesien nie. Daar is selfs in Japan kriminele, maar die grootskeepse en blatante plundery wat in New Orleans plaasgevind het, en veral die gewapende geweld wat in New Orleans aan die orde van die dag is, is stellig ondenkbaar in Japan. Ek het wel gister op Sky News ‘n Engelsman wat in Japan woon hoor praat hoe die bure in die geteisterde gebiede mekaar help, en hoe hy herhaaldelik kos en water deur sy bure aangebied is. Let op: Die Engelsman het nie gesê dit was die regering wat hom gehelp het nie; dit was sy bure.

In New Orleans sou baie van jou bure jou skynbaar egter eerder in die kop skiet, jou vrou verkrag het en jou TV gesteel het. Ek raai dat die meerderheid Suid-Afrikaners, sou hulle met ‘n soortgelyke ramp gekonfronteer word, ook so sou optree. Na die tipiese fatsoen waaraan ons eweneens so gewoond is ook hier in Suid-Afrika, het die inwoners van New Orleans eerder bakhandjie gaan staan en wag dat die regering hulle moes kom red. Die Bush-regering is allerweë gekritiseer vir sy stadige reaksie op die ramp, in iets wat sterk herinner aan die bakhand-mentaliteit van Afrika-lande. Van die goeie buurmanskap wat ons in Japan gesien het, en die gees van mekaar tot hulp wees, was daar klaarblyklik onder sekere gemeenskappe in New Orleans min sprake.

Ek laat dit ook aan die leser oor om sy eie gevolgtrekkings te vorm waarom die Japannese en baie van die inwoners van New Orleans sulke verskillende reaksies teenoor vergelykbare rampe getoon het. Dat daar ‘n les daaruit te leer is, is egter nie altemit nie.

affixФільчаков Олександр Васильович прокурор

ANC of ANP?

Een van die grootste mistastings wat naïewe liberale bly koester, al is dit met toenemende desperasie, is dat Suid-Afrika ‘n normale, funksionerende demokrasie is. Soos nugterdenkendes egter almal al teen dié tyd weet, is dit eenvoudig nie waar nie.

In ‘n normale demokrasie sou Homo Economicus, die mitiese wese wat in rasionele ekonomiese eiebelang optree, lankal die verband tussen swak dienslewering wat hom direk raak, en sy mag by die stembus geëien het, en die ANC sou lankal nie meer die land gekontamineer het met sy destruktiewe teenwoordigheid in die parlement of in stadsrade nie. Hy sou lank reeds verslaan gewees het deur ‘n party wat wel die kapasiteit het om effektief te regeer.

Helaas is hierdie Afrika en dinge werk nie so hier nie. Nog ‘n gunstelingmite waaraan naïewe liberale bly vaskleef, is sogenaamde nie-rassigheid. Ek moet bieg dat ek tot vandag toe op dees aarde geen benul het wat nie-rassigheid binne die huidige Suid-Afrikaanse konteks sou beteken nie. Hoe kan daar ooit in der ewigheid enige sprake van sogenaamde nie-rassigheid wees, as die ANC-regime se ganse ideologie van rassistiese transformasie eksplisiet op die grondslag van rassisme teen blankes en ander nie-Afrikane gebou word? Ten spyte van die belaglike drogredenasie van sogenaamde nie-rassigheid, stem swart kiesers dus bykans eendragtig vir die ANC in die sinnelose rasse-sensusse wat Suid-Afrika se verkiesings telkens verteenwoordig.

Bostaande is egter ou nuus en ons sit al vir sewentien jaar in hierdie situasie. Die groot vraag is: Waarom tree Homo Economicus Africanus nie in rasionele eiebelang op nie? Waarom hou hy aan stem vir ‘n party wie se fundamentele onbekwaamheid hom as swart kieser persoonlik bly benadeel? My teorie hieroor is as volg: Die ANC is nie ‘n politieke party nie. Laasgenoemde is ook nie nuus nie, want baie kommentators meen dat die ANC homself steeds as ‘n bevrydingsbeweging sien. Hierdie siening, meen ek, is ook nie akkuraat nie.

Die ANC is nie hetsy ‘n politieke party, hetsy ‘n bevrydingsbeweging nie. Hy is veel eerder ‘n reusagtige hibriede tussen ‘n personeelagentskap en ‘n werkgewer vir Afrikane – Kelly for Africans, as’t ware. Gewone personeelagentskappe en werkgewers verwag egter bekwaamheid, eerlikheid, kwalifikasies en ervaring van hul kandidate. Die ANC verwag slegs twee dinge: ‘n Swart vel, en blinde lojaliteit aan die ANC. Beskik jy oor beide, kan jy miskien geholpe raak met ‘n lekker joppie in die parlement of in ‘n stadsraad.

Verstaan jy dat die ANC nié die African National Congress is nie, maar eerder die Afrikaan-Nasionalistiese Personeelagentskap (ANP ipv ANC), word baie dinge in die land en binne die ANP eensklaps vir jou duidelik.

· Die klaarblyklike gebrek aan enige saambindende beleid of ideologie (buiten vir rassistiese transformasie met die doel om ander rasse uit te hou) word verklaar deur die feit dat lede van die ANP bloot daar is om ‘n werk iewers los te slaan, en onder mekaar vir poste wedywer. As jy as “African African” nie op ‘n gelyke voet vir ‘n pos op die gewone wyse kan meeding nie, is die ANP jou aangewese agentskap en werkgewer.

· Jimmy Manyi, die voorste lofsanger vir rassistiese suiwering van blankes uit hul poste, is aangestel as woordvoerder omdat hy ‘n verpersoonliking is van dít wat die ANP in wese is, naamlik ‘n reuse personeelagentskap wat ook werk kan uitdeel. Die omstrede nuwe arbeidswetgewing, wat ten doel het om almal behalwe swart ANP-kaders werkloos te laat, is immers Manyi se breinkind en is bloot ‘n logiese uitvloeisel van werkskepping vir kaders.

· Daardie swart klipgooiers en oproermakers in die townships is bloot faksies wat onder mekaar wedywer vir ‘n kans op ‘n ANP-benoeming as kandidaat en derhalwe ‘n pos iewers. Om ‘n klip te gooi of ‘n biblioteek af te brand, is vir hulle dieselfde as werksoekers wat onder mekaar mbv hul CV’s wedywer vir ‘n pos. Omdat die ANP die mag het, het hy ook die mag om werk uit te deel, en sal hulle dus vir die ANP bly stem. Nie omdat hulle dink die ANP kan dienste lewer nie, maar omdat hulle hoop hulle kan ook eendag dmv ANP-lidmaatskap ‘n werk losslaan.

Laastens kan mens dan ook begryp waarom die ANP hom agter Jimmy Manyi geskaar het, en sy liegery oor sogenaamde nie-rassigheid dus finaal nekomgedraai het. Die ANP besef baie goed dat sy gebrek aan vaardighede, indien nie intelligensie nie, werkskeppery op die normale wyse bykans onmoontlik maak, omdat die ANP se onbevoegdheid en baantjies-vir-boeties die ekonomie stelselmatig vernietig. Die enigste oorblywende manier vir die ANP om nog poste vir sy volgelinge te skep, is om ook kleurlinge te teiken, en ook, nes hy al vir 17 jaar lank met blankes maak, kleurlinge etnies uit hul werksplekke te reinig.

yeella.comлобановский супермаркет класс

Die Malema-dilemma

Julius Malema se voorgenome  nasionalisering van 60% van aandele in alle blanke besighede en maatskappye, verduidelik hierdie intellektuele dwerg se absolute gebrek aan kennis en insig, en bevestig dat hy die mees populistiese lyer(sic) van die ANC is. Maar die gevaar vir elke normale intelligente mens is, dat hierdie selfaangestelde touleier van die oningeligte en arm proletariaat te veel invloed verkry.

Malema gaan nog die president van Suid-Afrika word, en op hierdie stadium, deur die sogenaamde rewolusie lewendig te hou, trek hy baie weerlig van die regering af oor swak dienslewering. Deur sy herhaalde retoriek van blanke rykdom wat verdeel moet word, of gedeel word met swartes, verskuif hy baie subtiel die skuld vir swartmense se armoede weereens na die blankes toe.

Hy begin dus die rewolusie teen blankes van voor af, en volg die model soos dit  in Rhodesië uitgespeel het. Die tydvak waarin dit gebeur, stem ook ooreen met die geskiedenis van ontwikkeling van die totale swart oorname en verval in daardie land.

Maar Malema se dilemma is die feit dat, soos Rhodesië se ekonomie en maatskaplike strukture in duie gestort het, dit ook in SA gaan gebeur, sou sy waansinnige drogplanne realiseer. Dit is duidelik sy doel dat swartmense uiteindelik die ekonomie in sy geheel moet oorneem, en nou ja, soos hulle van alles in die regering ‘n gemors gemaak het toe hulle dit oorneem, sal hulle van alle besighede en maatskappye ‘n gemors maak wat hulle oorneem.

Blankes in SA moet wakkerword vir die gevaar wat hierdie onnosele imbesiel vir die land inhou, en aanvaar dat hy dit regkry om ‘n nuwe rewolusie teen die blankes te ontketen, wat verreikende gevolge kan hê.

Sy steun lê duidelik by die onsigbare miljoene arm en werklose swartes, wie se vermoë om rewolusie te bedryf nooit onderskat moet word nie, want dit is daardie selfde groep wat vir Mugabe gedryf en ondersteun het tot waar hy  vandag is. Ook pas dit baie mooi in by die kommunistiese strategie van misbruik van die armes en werkloses.

Hulle vraag oor wie verantwoordelik is vir hulle gebrek aan werk, geld en verbetering in lewenskwaliteit word beantwoord deur die persoon wat voorgee dat hy vir hulle veg, en sodoende word twee belangrike doelwitte deur die ANC bereik. 1) Die aandag word afgetrek van die regering se onvermoë om die land te laat werk tot voordeel van almal; en 2) die finale fase van hulle plan om van die blankes ontslae te raak, word bereik. Óf die swart massas gaan swig voor die druk, en die blankes begin aanval, en bates eenvoudig vat, óf die blankes gaan eenvoudig oorgee, en die aftog blaas deur die land te verlaat.

Hoe Malema en die ANC uiteindelik gaan verduidelik nadat die land finaal in duie gestort het, besorg hulle geen bekommernis nie, want dan is dit maar net nog ‘n Afrikaland, en het die kaders en hulle vriende reeds die beskikbare rykdom ingepalm.

купить зарядное устройство для автомобильных аккумуляторовФільчаков Олександр Васильович

Ek is regtig keelvol vir apartheid

Ek is regtig keelvol vir apartheid. Net waar ek kom loop ek my vas teen apartheid. Ek sien dit, ek ervaar dit, ek lees dit en ek kry dit orals. Waarom in godsnaam apartheid?

Neem nou maar Genesis, waar alles begin het. Wat staan daar? God het elke ding op verskillende dae volgens die afsondelike reëls van apartheid geskep. Die skrywer van Genesis doen nogal moeite om te onderskei tussen dinge.

Die aarde is woes en leeg. Duisternis is op die wêreldvloed. En toe verdring lig die duisternis. Apartheid word gemaak tussen waters en waters en die land het tussen die oseane na bowe gekom. Nou kan ek al klaar sien hoe daar gestry gaan word wie eerste daar was en aan die wie landskap as eerstereg behoort!

Toe begin die neukery vir die boere: daar is gras, plante, bome – ja, alles en telkens volgens aparte soorte. Ek stap die vrugte- en groentewinkel binne en waarmee word ek gekonfronteer, met verdomde onnodige diversiteit. Wat moet ek nou koop: appels, pere, druiwe, ens. Waarom moet ek kies, want alles word tog in my mond fyngemaal en gaan met een sluk in.

Toe kom die Son en die Maan aan die uitspansel en asof dit nie genoeg is nie, neuk die mense, ja sommige mense, met spesifieke genepoele, Maan en Mars toe, terwyl ander nog nie eers ‘n boom op aarde geplant het nie.

Die waterdiere het begin wemel, weer elke ding volgens sy aparte soort. Selfs die bleddie visse byt nie aan dieselfde aas nie. En hoekom die radikale verskeidenheid? Verdomp, waarom kan ‘n walvis nie verlief raak op ‘n swart baber nie? Dis tog logies: hulle is visse. Die wilde diere het oor die wêreld versprei. Weer volgens aparte soorte en nou vreet die roofdiere die arme plantvreters op en jag die wildehonde in groepe uit pure banggeit om elkeen apart sy ding te doen.

Fokus ek op die Kosmos word ek gesê daar is verskillende sonnestelsels: elkeen met sy eie mane, planete en bane. Waarom al die moeite doen met ingeboude grense om my kosmiese nuuskierigheid hok te slaan? Bestudeer ek die natuur, die fisika, die wiskunde en die meetkunde, onder meer, word ek gekonfronteer met aparte natuurwetmatighede. Waarom dit so verdomp moeilik maak?

Aan die begin het die beskaafde mens aan die natuur aangepas en die natuur by sy lewenswyse aangepas en deur wetenskaplike innovasies, soos die wiel en die horlosie, objekte ontwikkel om die natuur te beheer. Maar, wat vind ons: daar is mense wat eenvoudig anders wil wees: hulle kap die bosse uit en verbrand die hout, hulle koop Westerse beskawingsmiddele in plastiese sakke en smyt dit neer, hulle doen hulle ding naby water en besoedel die water met estrogeen, hulle het geen beheer oor hulle drange nie en oorbevolk die landskap, en so kan ek aangaan.

Ek wil graag met diere eksperimenteer. Ek hou van muile, omdat dit beter as ‘n donkie en sterker as ‘n perd is, maar ek kan nie, want op een of ander manier wil muile nie teel nie. Iewers het iemand ‘n grens tussen ‘n donkie en perd ingebou. Hoekom is dit nou nodig? Dan kom ek in die Wildtuin en verwonder en verkyk my aan die diere wat saam wei, maar afsonderlik teel. Waarom is dit nou regtig nodig om die grense tussen die spesies te behou, want die ideaal is tog om die diversiteit op te hef?

Ek is veral vies vir bosluise wat die bloed van my stoetbeeste suig, vir hondeluise wat op die diere parasiteer, vir andersoortige parasiete wat my gesonde diere aanval, vir bek-en-klouseer en runderpes, bloutong en siekte oor die algemeen wat op ordelike, gesonde, beskaafde lewe teer. Ek het ook ‘n weersin in sommige gemeenskappe wat op ander parasiteer. Hoe gaan ek van hulle ontslae raak? Hulle teel en ons betaal uit emosionele oorweginge. So word die armoedeprobleem groter en groter.

Ek is eintlik behoorlik gatvol vir imperialistiese indringerplante, wat van elders kom en ingebring is en ons natuurlike habitat oorneem. Let wel: nie naas mekaar mag uitbalanseer nie, maar inheems plante verdring. Wat maak die Jakaranda en die Bloekom en die Blouwattel hier? Deur hulle genetiese andersheid bedreig hulle alles wat in kompetisie daarvan staan. Hulle deel nie hulle gene nie, maar hou dit vir hulleself apart.

Ek lag lekker in my mou oor die verskille tussen mans en vroue. Ek is ‘n man. Waarom is daar geneuk om vrouens te maak, want hulle is onvoorspelbare en onverstaanbare wesens. Hulle kan glo dinge doen wat mans nie kan doen nie. Hulle soek seks maar geniet dit nie, hulle wil kinders hê, maar die mans moet die lewensmiddele daarstel. Hulle praat ‘n gat in ‘n streepsak in sonder om veel te sê. As dit looptyd is en die mans staan alreeds by die motors en sommige sit reeds in die motor, begin hulle ‘n nuwe argument, of opper ‘n nuwe gedagte en idee. Waarom wil hulle apart wees en waarom is hulle nie soos mans nie, dan was alles minder kompleks, meer eenvoudig, rustiger en minder kompeterend.

Om dinge nog moeiliker te maak, skep die mens ‘n duisternis sosiale instellinge om sin aan die samelewing te gee. Godsdiensinstellinge het afsonderlike identiteite van staatlike instellnige. Wat van sportliggame, ekonomiese instellinge, gesondheidsdienste, ens.

As daar nou een ding is wat my besonder die moer inmaak, dan is dit die onnodigheid van verskillende rasse. Kom ons begin by die taalverwarring van Babel. Hoekom nou dit? Waarom het almal nie maar Afrikaans gepraat nie? Dit is tog ‘n beskaafde taal met ‘n wonderlike woorderykdom en literêre tradisie. Dit is ‘n hemelse taal. Nee, want hulle het ‘n rewolusie teen Afrikaans begin. Hulle wil anders wees. Hulle wil hulle eie tale praat, maar dan moet ons hulle tale vir hulle ontwikkel … of nog slegter, hulle wil Engelse taalimperialisme en taalkolonialisme op Afrikaanse praters forseer. Dit is ‘n vorm van apartheid.

Hierdie apartheid het geen en ken geen grense nie. In plaas daarvan dat alle mense die een ware God, Jahwe, aanbid, voeter hulle met ‘n duisternis van afgode. Afgode wat soms met natuurverskynsels verband hou. Soos die watergod en voorvadergeeste. Dan is daar die tokkelossie. En wat van die “beskaafde” Romeine wat die “sol invictus” aanbid het en later die Sondag as aanbiddingsdag op ons forseer het. Was hulle dan mal en apartheidgedrewe? Ja, hulle was apartheidmal want apartheid deursuur die skepping!

En, as daar nou een ding is wat my die berge opjaag, dan is dit die seksgedrewendheid van sommige volkere. Met hulle geslagsorgane oorwin hulle die wêreld en forseer hulle apartheid op ons af. Hulle sekslus maak hulle nogal apart. Dink daaraan: watter beskaafde mens slaan ‘n ou met ‘n byl dood en verkrag daarna sy vrou en dogters. Hoe op aarde kry ‘n mens ‘n ereksie midde van ‘n bloedbad? Ek weet nie! Hulle apartheid vervul my met afgryse. Ons moet hierdie soort apartheid met wortel en tak uitroei en hulle eenvoudig tot uniformiteit dwing. Hulle moet word soos ons: een-man-een-vrou, seks eenmaal per week, impotent op sewentig, ens.

Apartheid het selfs nie sosiale gebruike onaangeraak gelaat nie. Wat is nou eintlik reg? Ek weet nie, want as ek en my vrou stap, dan stap ek saam, maar onder die Zoeloes stap die man voor en die vrou agter, om van voor alle gevare af te weer. Kom ek by my Moslimvriende dan eet hulle met gepunte vingers, in plaas van met mes-en-vurk. En wat van die Chinese met hulle lang stokkies.

Wat ek buitensporig lastig vind is die kritiek van sosialistiese gemeenskappe wat in trosse saamboer en kritiek teen die Weste uitdeel maar dan sommer oornag hulle vrotsige plakkershuisies op my drumpel kom opslaan. Hulle apartheid is imperialisties. Hulle wil ons deel van hulle aparte lewenswyse maak.

Ek woon ‘n vergadering by en wat vind ek: daar is ‘n ander spreker ook, naas myself. Hy is vurig teen kolonialisme aan’t uitvare, maar wil die hele samelewing Afrikaniseer, deur “affirmative action”, want ons moet saam met hulle apart wees van die Westerse samelewingsorde. Dieselfde meneer wat net bokkerôl tot Westerse tegnologiese innovasies ‘n bydrae gemaak het of ooit sal maak, sit met ‘n Duitse goueraambril op sy oë, dra Franse sydasse, loop met Italiaanse volstruisleerskoene en dan is daar die Spaanse attachétas. Om wie te beïndruk?

Ek is gatvol vir apartheid. Ek is keelvol vir die diktatuur van andersheid, van apartheid, wat sedert 1993 op ons afgedwing word. Ek is geen Afrikaan nie. Ek is Eurokaan. Dit is al beskawingsvlak wat ek wil erken, want ek is nie ‘n ondersteuner van apartheid nie. Ek hou nie van treine wat nie werk nie, nie van boereplase wat oorgeneem word deur vreemdes en kakiebos nie, nie van erdvarkgate in teerpaaie nie, nie van taxibestuurders wat eerder met kruiwaens moes rondry nie, nie van diewe en moordenaars en verkragters nie. Daarom is my oproep aan alle afwykendes, andersoortiges, word soos ons en los die probleme van die wêreld op.

Kortom: ek is gatvol vir apartheid.

осушитель влагиtopcargo отзыв

Ope brief aan Trevor Manuel

In ‘n absurde stuk hoogheilige politiekery het u, minister Trevor Manuel, in ‘n ope brief kwansuis luidkeels protes aangeteken teen die ou-ou rassisme van die ANC-regime, wat bloot opnuut na die oppervlak gekom het met die aartsrassis, Jimmy Manyi, se gewraakte uitlatings teenoor bruines. Ek kan dié belaglike uitlatings in u skrywe verwoord egter hoegenaamd nie ernstig opneem nie.

Eerstens is dit ‘n deursigtige en paniekerige poging om die skade wat Manyi se uitlatings aan die ANC se verkiesingsveldtog in die Weskaap gedoen het, ongedaan te maak. Die dawerende stilte van die res van die ANC oor Manyi se uitlatings wys egter hard en duidelik daarop dat Manyi se mening eintlik die hoofstroom-mening binne die ANC is, en dat u, minister Manuel, se flou politiekery dus gesien kan word vir die benoude sprong wat dit is.

Gesien in hierdie lig, kan ek Manyi nie te erg verkwalik vir sy uitlatings nie. Al wat hy gemaak het, is om die endemiese swart rassisme binne die ANC hardop te verwoord. Dit word toenemend duidelik dat die ANC eintlik niks anders is as ‘n swart weergawe van die destydse Nazi-party nie. Net so min as wat die Nazi’s van Jode of Sigeuners gehou het, hou die ANC van enige iemand buiten “African Africans” nie. Die ANC se Einsatzgruppen sluip op die platteland rond en skiet driejarige blanke dogtertjies in die kop. Sy stormtroepe plunder die ekonomie soos wat die Nazi’s die kunswerke van Europa se museums geplunder het. Die bykans pikswart, Afro-fascistiese openingseremonie van die Sokkerwêreldbeker in 2010, was die presiese analoog van die Ariese propaganda in die 1936 Olimpiese Spele in München.

Dit is egter op ‘n meer persoonlike vlak dat ek u belaglike ope brief met totale minagting, indien nie met ‘n dawerende gelag nie, gelees het. Waar was u luidkeelse geskree, minister Manuel, toe Manyi al jare gelede begin het met sy anti-blanke haatspraak? Waarom so stil destyds oor sy aandrang daarop dat Suid-Afrikaanse werkgewers Afrikaner- en blanke-rein moes wees, nes die Nazi’s destyds daarop aangedring het dat hul samelewing Judenrein moes wees? Waar was u nuutgevonde verbintenis tot sogenaamde nie-rassigheid tóé? U is immers ‘n jarelange en luidkeelse ondersteuner van die etniese reiniging van blankes wat onder die naam rassistiese transformasie deurgaan. Waarom nou eers skynheilig begin opgee oor u wat glo nie hiervoor ge-struggle het nie?

Was dit ook nie u nie, minister Manuel, wat gesê het jy steun eerder die All Blacks as ‘n blanke Springbokspan, ongeag of laasgenoemde se spelers almal op meriete daar is nie? En, die vraag wat niemand anders skynbaar vra nie, is waarom, as u so ‘n groot probleem het met die Afro-fascisme waarmee die ANC so deurspek is, bly u steeds ‘n lid van dié rassistiese beweging? Sou die eerbare ding nie wees om uit protes van u amp en lidmaatskap afstand te doen nie?

Nee, wat. U belaglike ou briefie kan van die tafel gevee word vir die stuk hoogheilige drek wat dit is. Dit was slegs toe u eie volk in die visier beland het, dat u skielik u verbintenis tot sogenaamde nie-rassisme herontdek het. Net die mees liggelowige gestremde kan u ernstig opneem.

slots ukОлександр Васильович Фільчаков

Kompromiedenke lei tot ondergang

As ons na die onlangse geskiedenis in Suider-Afrika kyk, kan osn sien dat diegene wat kompromieë aangegaan het feitlik volslae ondergang beleef het. Aan die ander kant het die kompromielose revolusionêre en diktators soos Mugabe wat volgens ‘n vaste stel reëls – hoe vreemd sulke reëls mag voorkom – handel, eenvoudig gedy. Oral in Suider-Afrika het die radikale bewegings oor die meer gematigdes geseëvier: die ANC en SAKP in Suid-Afrika, Swapo in Namibië, Frelimo in Mosambiek en die MPLA in Angola.

Die ANC het die hele bouwerk van Afrikanermag onder die Broederbond en Nasionale Party ‘n dwarsklap sommer met die rughand gegee. En daar tuimel alles toe na benede. As ‘n mens dink aan die ontsaglike instellings wat die Broederbond en NP namens die Afrikanervolk en blanke Suid-Afrika beheer het, dan duisel jou sinne daarvan. Daar was die staat met sy buitelandse diens en ambassades in elke belangrike land, die weermag en polisie, Eskom, Transnet, Yskor, Sasol, die Afrikaanse universiteite, Sanlam, Absa en die Openbare Beleggingskommissaris wat die staat se pensioene bestuur. Dan praat ‘n mens nie eens van al die munisipaliteite nie, van die groot stede tot die kleiner dorpe.

Daar is al baie redes vir die dekadensie en uiteindelike ineenstorting van Afrikanermag verskaf, maar die Broederbond en Nasionale Party se bereidwilligheid om feitlik oor alles ‘n kompromie aan te gaan, moet sekerlik iewers bo-aan die lys van aanleidende oorsake wees. Die probleem is dat hierdie kompromiedenke steeds met ons is. Slaan ‘n mens ‘n Afrikaanse koerant oop, dan kom ‘n mens steeds dieselfde inskiklike lafhartigheid teë wat hierdie land tot op die afgrond van ‘n stadige volksmoord en verdrywing van die blanke bevolking gebring het. Selfs ons oorlewing is onderhandelbaar. Drakoniese rassewetgewing  en allerlei vorme van diskriminasie teen blankes word meesal klakkeloos aanvaar of met begrip verduur.

Wanneer gaan ons begin om op sekere beginsels en regte te staan, soos wat die ANC en SAKP gedoen het? Gee die duiwel wat hom toekom: hulle was nie met die tweede of derde prys tevrede nie en het selfs ná die verlies van hul vernaamste strategiese vennoot en bron van finansiering, die ou Sowjetunie, uitgehou en op niks minder as oorgawe deur die Nasionale Party aangedring nie. Goetspa, noem die Jode dit.

Ongelukkig lyk dit asof goetspa, asook beginsels waarvoor hulle bereid is om op te offer, onder Afrikaners maar yl gesaai is. Ten minste onder daardie Afrikaners wat die vinnig krimpende ekonomiese en mediabasis beheer wat nog in ons mense se hande is.

фото из баниФільчаков Олександр Васильович прокурор

Regses, Duitsers en gays

Skoppensboer verneem dat daar amper ewe veel faksies in die DA bestaan as in die ANC. Veral in Johannesburg vind raadslede dit etenstye moeilik om ‘n sitplek aan die etenstafel te vind.

Gister by die Johannesburgse raadsvergadering sê een DA-raadslid op Engels, blykbaar van Joodse afkoms: “Ek kan nie daar gaan sit nie, want dis die spul regses in ons party. En daar oorkant sit die Duitsers.”

“Maar hoekom gaan sit u nie daar in die hoek nie?”

“Oe nee, dis die gays!”

Kennelik is dit maar moeilik om ‘n lid van die grootste opposisieparty te wees.

Ook by gister se Johannesburgse raadsvergadering is twee raadslede summier geskors, een van die ANC en een van die DA. Blykbaar heet die DA-lid mnr. John Forbes, raadslid vir wyk 99 wat in die Linden-omgewing val.

Sodra Skoppensboer meer inligting het, sal dit hier uitgelap word.

***

Het u dalk ‘n sappige skinderstorie? Stuur aan skoppensboer@praag.co.za.

 

 

жилет девочке 3 годаФильчаков прокурор

‘n Gefragmenteerde identiteit

Tim du Plessis skryf in ‘n onlangse rubriek dat hy ‘n “Suid-Afrikaner, Afrikaner, Afrikaanse (daar is nogal ‘n verskil) en Afrikaan” is. ‘n Ruiterlike erkenning ten minste van die soort gespletenheid waarmee die Nuwe Suid-Afrika ons algar en sommiges in die besonder, opgesaal het.

Dieselfde gevoel van gespletenheid was waarskynlik wat president Zuma verwoord het toe hy verlede week van ‘n “sielkundige” heimat vir Afrikaners gepraat het. Hy het eintlik daarmee sy eie dilemma uitgespel. Ten spyte daarvan dat ‘n Zoeloegebied geografies, taalkundig en etnies afgebaken is, voel ons president nie gemaklik in sy gefragmenteerde werklikheid nie en begryp hy die behoefte aan ‘n tuiste.

Nie eens die beste sitplek op die soustrein waarborg, lyk dit, geborgenheid nie. Die gebrek aan ‘n geïntegreerde identiteit hou blykbaar geen voordeel in gemeet aan die rykdom wat dit genereer nie. Zuma en Tim weet instinktief dat die mense van Orania waarskynlik nie dieselfde sielswroeginge as hulle ervaar nie.

Ten minste kan Zuma na Nkandla terugkeer. Orania is nie ‘n terugkeer na die ou familieplaas, die skaduryke bome van ‘n geboorteplek, ‘n koel stoep van ons kinderdae nie. Dis ‘n vlugtelingkamp vir die Afrikaner, ‘n tehuis vir ontvlugtendes en ontheemdes uit die nuwe bestel. Dis ‘n identiteitsrehabiltasiesentrum, die aankoms by ‘n uitspanplek in ‘n ongenaakbare trek. Dis ‘n groen oase vir voortvlugtiges uit die hemel van die gefragmenteerde identiteite van Tim du Plessis en Jacob Zuma.

Die Oraniërs het daarin geslaag om ‘n identiteitskontinuum te skep waar die verlede, hede en toekoms in ‘n sinvolle verhouding tot mekaar staan, iets wat onontbeerlik vir geesteswelstand en ‘n innerlike balans is.

Die alternatief is waar die kapasiteit van individue om ‘n koherente selfbegrip te vorm, uitbly. En die kliniese prentjie van die “voordele” is nie ‘n sonnige een nie. In plaas daarvan om teenstrydighede te onderdruk sodat mense blywende bindings, verantwoordelikhede en verhoudings kan aangaan, ly die postmodernis aan ‘n gevoel van konstante leegheid.

Sulke mense se impulsiwiteit verhoog omdat hulle in ‘n atemporale toestand verval, met uitbarstings van akute vrolikheid, depressie en geweld wat mekaar sonder waarskuwing opvolg.

Hulle leuse: Die oomblik skep die mens en ons is aan die oomblik uitgelewer. Ons word daagliks met die getuienis van dié gefragmenteerde identiteit in die opiniestukke van groot Afrikaanse dagblaaie getrakteer.

Soos Nietzsche skryf in die Genealogie van Moraal, is “die mens die dier wat beloftes kan maak”. Is die mens wat nie meer beloftes kan maak nie, die dier?

Tim du Plessis is reg as hy suggereer dat Afrikanerstedelinge se uitvlug nie na Orania is nie, maar na Australië omdat hulle ‘n wit voordeel daarin herken dat hulle beter in ‘n Engelse omgewing sal aanpas as wat swartes dit sal regkry. Daarmee ontvlug hulle van die werklikheid van geweld en etniese suiwering sonder om materiële gerief te veel in te boet soos wat die Oraniërs moet doen. Selfwerksaamheid beteken immers sweet.

Dan verseker Tim ons dat hy vir die Nuwe Suid-Afrika sal sterf net soos hy tydens die bosoorlog sou doen, omdat die huidige orde van gefragmenteerde identiteit hom so geval.

Die opgeruimde toon van Tim du Plessis se patriotiese gebaar val vreemd op die oor. Soos dapper soldate wat hulleself vir die oomblik opoffer, in die hoop dat die oomblik sal oorwaai. Hy mag egter gouer as later die geleentheid gegun word om vir Julias Malema se ideale te sneuwel.

модули подготовкиЛобановский Харьков

Goeie Ier, slegte Ier

Soos wat ek kyk na die indrukke wat daardie Ierse kaviaarkommunis die afgelope naweek met sy alewige sonbril en cowboyhoed op die menigte agtergelaat het, het my waardering vir Ierland min of meer dieselfde kant opgegaan as hul staatsskuld. Dit het ‘n nuwe dieptepunt bereik. Paul ‘Bono’ Hewson is daardie groot kleinburgerlike weldoener wat bittergraag Afrika van sy neokoloniale kettings wil verlos, maar blykbaar sukkel om te verstaan hoe die sleutel in die slot pas; iets waaroor Paul Theroux hom in 2005 al flink geroskam het (lees “The Rock Star’s Burden” in die New York Times).

Elke keer as Bonehead die Weste weer jammerhartig staan en betig oor Afrika se ellende, doen hy geen enkele moeite om te praat met die gewone swarte wat iewers in ‘n kleihut woon nie, maar wend hy homself direk tot die groot leiers van daardie land. Die munt val blykbaar nie by hom dat hierdie leiers ‘n besonder groot aandeel het om Afrika in armoede te hou nie, juis omdat hulle sodoende op sy Westerse sentimente kan speel om hul eie bankrekenings te spek. Daardie geld vloei uiteindelik tog maar weer na banke in Switserland en in die hande van die groot geldmoonthede.

Bono kan geen fout vind met strydliede soos “Kill a Boer” nie, want as Ierse Republikein is hulle ook gewoond daaraan om sulke ophitserye te uiter. Hy kan dus nie verby sy eie vooroordele sien nie, en vergelyk Afrika se stryd met sy eie…iets wat ons linkse vriende elders ter wêreld op ‘n gereelde basis doen. Nogal ironies hoe die Groot Bewakers Teen Vooroordeel dikwels die mees bevooroordeelde is van almal.

Gelukkig kan ons Ierland nie heeltemaal afskryf nie. Dit is immers die land van Samuel Beckett, James Joyce en Oscar Wilde, die groot drie aardskuddende skrywers wat die Trinity College in Dublin op die wêreldranglys gesit het. Dit is ook die land van CS Lewis, daardie skrywer wat die grootste deel van sy lewe in Engeland gewoon het, maar nooit sy Ierse agtergrond verloën het nie.

CS Lewis was ‘n bedrywige skrywer gewees, maar sy belangrikste werk is een wat helaas nie baie aandag geniet het nie. The Abolition of Man is desnieteenstaande deur die konserwatiewe Edmund Burke stigting uitgesonder as een van die grootste werke van verlede eeu, en kan gratis op die internet gelees word.

The Abolition of Man bestaan uit drie onderdele, te wete ‘Men Without Chests’, ‘The Way’, en derdens ‘The Abolition of Man’. Dit is veral die eerste onderdeel ‘Men Without Chests’ wat besonder aandag verdien. Hierin argumenteer Lewis hoe verkeerd dit is om menslike sentiment te beskou as iets wat geen weerspieëling van ‘n hoër werklikheid is nie. Dit het hy geskryf op ‘n reaksie dat kinders in Engelse skole geleer word dat gekultiveerde sentimente eintlik nie bestaan nie, maar slegs losstaande uitinge is van hoe iemand op ‘n bepaalde oomblik voel.

Die voorbeeld wat hy gebruik is twee mense wat na ‘n waterval kyk. Die een beskou die waterval as ‘subliem’ en die ander een as ‘oulik’. Skoolkinders leer nou van hul onderwysers dat hierdie verskil in waarneming na die waarnemers se eie gemoedstoestand verwys, en dat daar niks inherent is in die waterval wat lei tot ‘n hoër waarderding daarvan nie. Hierdie opvatting is die dood in die pot vir enige vorm van lettere, van waardes, van etiek, teologie en politiek, want met so ‘n siening is jy besig om kinders se siel uit te sny terwyl hulle nog nie eers ontwikkel het nie. Elke literêre ontwikkeling word oorbodig verklaar as dit die geval is.

As kinders (of enigiemand) geleer word dat emosies in geen verhouding tot die werklikheid staan nie, kan mense begin om gekultiveerde emosies as vyandig te beskou, want daar is geen plek vir sulke gevoelens nie. Al wat dan oorbly is die verstand en die basisemosies. Dit is wat Lewis bedoel met mense sonder borskaste. Die hoof staan as simbool van rede, die buik is simbool van die basisemosies en die bors staan vir die delikaat gekultiveerde sentimente wat ‘n mens na sy hoër vryhede stuur. Dit is die kombinasie van rede en hart wat ‘n mens se diepliggende gevoel van moraal help kweek. Lewis se mening is dat daardie gevoel van hoër strewe iets is wat universeel is en sy ontstaan sowel buite as diep binne die mens het. Die begrip wat hy hiervoor gebruik is die Chinese Tao. Dit kan allerweë ook as die mens se gevoel van ‘n godsbesef beskou word.

Die groot gevaar wat kan ontstaan by mense sonder borskaste is dat hulle geen onderskeid kan tref teen werklike en valse senitmente nie. Hiermee kan hulle juis die verkeerde weg inslaan wat vir propagandiste baie nuttig kan wees. Dit lyk verdag veel soos die “Geloof is die opium van die massa”-leuse van Karl Marx. Ware kennis met ‘n hoë mate van waaragtigheid word weggeneem en niks word in die plek daarvan gesit nie.

In die slotparagraaf van Men Without Chests skryf Lewis: “And all the time—such is the tragi-comedy of our situation—we continue to clamour for those very qualities we are rendering impossible. You can hardly open a periodical without coming across the statement that what our civilization needs is more ‘drive’, or dynamism, or self-sacrifice, or ‘creativity’. In a sort of ghastly simplicity we remove the organ and demand the function. We make men without chests and expect of them virtue and enterprise. We laugh at honour and are shocked to find traitors in our midst. We castrate and bid the geldings be fruitful.”

Bono verteenwoordig presies hierdie gevaar wat Lewis geïdentifiseer het. Hy roep op om blanke voedselprodusente dood te maak en verwyt blankes dat hulle te min doen om Afrika van voedsel te voorsien. Soos Lewis sou gesê het is dit nie soseer dat hy ‘n groot kop het nie. Dit lyk net so omdat sy borskas weggekwyn het.

Dalk moet die Sweedse Akademie vir hom maar sy felbegeerde Nobelprys gee. Dan kan hy tesame met Tutu, Mandela, Luthuli en Gordimer bekendstaan as een van daardie groot humanitêre figure wat Droomkontinent Afrika in ‘n lewende hel omskep het.

самое экономичное отопление загородного домаалександр лобановский харьков класс

Die einde van die Europese Westerse Beskawing?

Ek het pas teruggekeer uit die VSA, waar dr Dan Roodt die saak van die Afrikaner en Suid-Afrika se blankes gaan stel het aan verskeie meningsvormers en lede van die Amerikaanse regering. Dit was ‘n uiters waardevolle reis, en ek glo dat ons vele vriende vir ons saak gemaak het.

Ten eerste was ons by ‘n konferensie in Charlotte, in Noord Carolina, waar Dan en verskeie internasionale akademici en regsgeleerdes gepraat het oor die uitdagings van die Westerse beskawing. Die een boodskap wat duidelik uitgekom het, en gestaaf is deur feitelike studies op die terrein van demografie, is dat die hele Westerse wêreld, wat bestaan uit Europa, Noord-Amerika, die Afrikaner in Suid-Afrika en Australië, op die punt staan om minderhede te word in hulle eie lande, en dus sal die kultuur en tale van die Weste verswelg word deur mense uit die Derde Wêreld. Die Europese Beskawing staar sy einde in die gesig, binne die volgende vyftig jaar.

Die situasie in elke deel van die Westerse wêreld, wat min of meer beteken, daardie dele waarvan die mense se voorouers uit Wes-Europa kom, word kortliks bespreek:

Europa

As gevolg van ‘n doelbewuste oopgooi van hulle grense, en die skepping van ‘n multikulturele samelewing deur die liberalsite, word Europa oorstroom deur Moslems vanuit die Midde-Ooste en swartes uit die eertydse kolonies in Afrika. In vele stede maak Moslems al tot 40% van die bevolkings uit. Hulle bou gedurig nuwe moskees en dring daarop aan dat die sogenaamde sjariahwette op hulle van toepassing moet wees, en nie die tradisionele wette van hulle gasheerlande nie. In sommige stede is daar al meer moskees as Protestantese en Roomse kerke. In kort, hulle assimileer nie in die gasheerlande in nie, maar neem eenvoudig volgens hulle eie geloof en gebruike oor.

Die groot gevaar is dat die blankes van Europa se bevolkingsaanwas daal, terwyl die Moslems en ander immigrante se aanwas groei. Blanke Europiërs se aanwas is gemiddeld tussen 1.3 en 1.8 kinders per ouerpaar, terwyl die immigrante s’n tussen 2.4 en 2.8 is. Dit beteken dat daar effektief vir elke blanke ouerpaar net een kind gebore word, en die bevolking dus met elke nuwe geslag halveer per ouderdomsgroep, terwyl die immigrante hulle getalle handhaaf, of met een mens per geslag per ouderdomsgroep vermeerder. Daar is ook ‘n groeiende getal blankes wat doelbewus nie kinders wil hê nie, en hulle maak dus geen bydrae tot die inheemse bevolking nie.

Moeamar Ghadaffi het per geleentheid gesê dat die Moslems Europa, en dus die Christendom, sal herower sonder dat daar ‘n enkele druppel bloed sal vloei, en hy het Allah geloof vir dié oorwinning. ‘n Vooruitberekening van Europa se demografie dui daarop dat die inheemse Europese bevolking teen 2050 in die minderheid sal wees, en die Moslems in die meerderheid – dus is Ghadaffi se woorde waar.

Amerika

Die Amerikaners word deur presies dieselfde omstandighede en realiteite as Europa in die gesig gestaar, en tans is die regering besig om die VSA se immigrasiewette nog verder te verslap. Daar gaan algemene amnestie aangekondig word vir alle onwettige immigrante, en alle immigrante se families sal ook nou geregtig wees om na die VSA te verhuis. En dit stop nie by direkte familie nie. Sodra die familie verblyfreg kry, sal hulle familie en verdere familie ook geregtig wees om na die VSA te verhuis. Dit is ‘n doelbewuste poging om die blankes se meerderheid in Amerika tot ‘n einde te bring.

Daarby stem die demografiese statistiek in die VSA ooreen met die van Europa, en is die blankes stadig maar seker besig om met elke geslag te halveer per ouderdomsgroep, terwyl die swartes en mense van Spaans/Mexikaanse afkoms, soos die moslems in Europa, met elke geslag vermeerder. As gevolg van die uiters gemaklike immigrasie wette, en amnestie aan onwettige immigrante, is die blankes reeds in Kalifornië en Florida in die minderheid, en staan vele suidelike state op die punt daarvan dat die swartes binnekort in die meerderheid gaan wees. Stede soos Detroit, Philadelphia, New Orleans, Memphis en Atlanta is reeds onder swartbeheerde stadsrade, en nog meer is besig om vinnig dieselfde pad te loop. Nadat die swartes in Memphis oorgeneem het, het die blankes al hulle kinders uit die skole geneem, en het die skoolstelsel so verval, tot só ‘n mate dat die stadsraad sy reg om skole te administreer opgegee het. Daardie skole moet nou deur die wit distriksraad ge-administreer word om dit net in stand te hou.

Dele van Washington, New York, Chicago, Las Vegas, Los Angeles en Houston is oorgeneem deur swartes en Latyns-Amerikaners of “Hispanics”, tot so ‘n mate dat die polisie nie eers daar ingaan en probeer om wet en orde te handhaaf nie. Gedeeltes van Detroit lyk of daar ‘n oorlog was, en staan vele wolkekrabbers leeg en verwaarloos.

Die prognose vir Amerika, is dieselfde as vir Europa. Teen 2050, gaan die blankes in die minderheid wees, en dus gaan die magtigste land ter wêreld, wat ‘n groot arsenaal kernwapens het, uit blankes se hande wees.

Kanada en Australië

Kanada het nog nie groot getalle anderskleuriges nie, maar hulle immigrasiewette maak dit wel maklik vir immigrante uit die Derde Wêreld om daar in te kom. ‘n Stad soos Vancouver is reeds oorwegend swart, en die getalle groei elke jaar. Die demografiese tendens is egter identies aan die van Europa en Amerika, en dus is die blankes ook besig om stelselmatig minder te word.

Die Australiese regering is ook stelselmatig besig om immigrasiewette te verslap, en is daar ‘n geweldige toestroming van Afrikane en veral Chinese en mense van Maleisië na Australië. Die demografiese tendense is ook ten gunste van die immigrante, en verminder die blanke aanwas soortgelyk as die res van die Westerse wêreld.

Suid-Afrika

Afgesien van die feit dat die blankes reeds net 9.5% van die bevolking van Suid Afrika uitmaak, en dat ons reeds die regering van ons land bloedloos aan die swartes afgestaan het, as gevolg van De Klerk en sy bende se verraad, het ons demografies dieselfde probleem as die res.

Die blankes in Suid-Afrika se vrugbaarheidsindeks is 1.6, teenoor die swartes s’n van 3.1. Hulle vermeerder dus hulle bevolking, terwyl die blankes s’n afneem met elke nuwe generasie, en in ons geval word die probleem vererger deur emmigrasie van witmense na ander lande. Vir interessantheid kan hier genoem word dat die swart bevolking van Suid-Afrika se vrugbaarheidsindeks glad nie ooreenstem met die van ander sub-Sahara Afrikalande nie. Terwyl die ander lande s’n hoog is, was daar sedert die sestigerjare ‘n konstante afname in SA se swartmense se vrugbaarheidsindeks. Daar is ook reeds ‘n korrelasie vasgestel tussen armoede, rykdom en vrugbaarheid, waarin hoër vrugbaarheid sinoniem is met hoë armoede. Dit is dus heel duidelik dat die swartmense van SA ekonomies floreer het onder apartheid.

As die huidige tendense van geboorte, afsterwe, swart immigrasie vanuit Afrika en wit emmigrasie vanuit Suid-Afrika, geprojekteer word oor die volgende 50 jaar, is die resultate skrikwekkend. Teen die jaar 2070 gaan daar 129 miljoen swartmense in SA wees, teenoor minder as 10 duisend blankes.

Vooruitskattings vir die populasie van Afrika toon dat daar teen 2050, 2 biljoen mense in Afrika gaan wees. Dus gaan die populasie verdubbel.

Vrugbaarheidsindekse vir ander sub-Sahara Afrikalande is as volg:

• Malawi 5.9

• Namibië 5.1

• Zimbabwe 4

• Uganda 5.6

• Zambië 6.1

• Tanzanië 5.6

Mense moet begin besef dat die Europese beskawing waarvan ons deel is/was, en dit wat daardeur tot stand gekom het, besig is om te verdwyn. Die beeld van die Westerse wêreld is ‘n witman in trurat voor die golf van donker nasies wat alles oorneem. In plaas van ‘n streep trek, sien mens internasionaal hoe donker volke eenvoudig wit dorpe en stede oorneem, en hoe die blankes stelselmatig onttrek – eers na die rand van die stede, en dan verder soos die nuwe swart kern al groter word.

Dit wat in Suid-Afrika gebeur, is besig om regoor die Westerse beskawing te gebeur.

In Scientia Veritas (In die wetenskap lê die waarheid)

In die wetenskappe van demografie en sosiologie is daar reeds twee korrelerende faktore vasgestel met vrugbaarheid en bevolkingsgroei, en dit is rykdom of armoede, en intelligensie.

Ons het reeds aangetoon dat hoe armer ‘n bevolking is, hoe hoër is die vrugbaarheid, en hoe meer rykdom ‘n bevolking ervaar, hoe laer raak die vrugbaarheid, en hoe minder kinders is daar per ouerpaar. Dit is omdat armoede die voortbestaan van die mens bedreig, en dan is dit ook die natuur se manier om die menslike spesie te laat oorleef. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog, was die wetenskap verstom deur die hoër vrugbaarheid of geboortes onder die mense van Europa gedurende die oorlog, wat direk in teenstelling was met die diereryk, waar diere minder vrugbaarheid ervaar as ongunstige toestande ervaar word.

Die afname in vrugbaarheid of geboortes onder Europeërs, kan ook direk verbind word met intelligensie. Hier is dit ‘n geval van, hoe hoër die intelligensie van ‘n bevolkingsgroep, hoe laer is die vrugbaarheid. Wat ook baie interessant is, is dat hierdie verandering in vrugbaarheid plaasvind in vroue, en dat studies geen variasie gevind het in mans se vrugbaarheid in terme van intelligensie nie.

In studie na studie is gevind dat die blanke ‘n hoër gemiddelde IK het as Afrikane of mense van gemengde bloed, alhoewel dit met vennyn en wrewel deur die liberaliste ontken en beveg word. In die VSA is hierdie tendens al sedert die jare vyftig deeglik ondersoek en nagevors, en het alle pogings om rasgebaseerde IK-verskille teë te werk of uit te wis, op mislukkings uitgeloop.  Mense van Spaanse afkoms uit Mexiko se IK 90, en die van swart Amerikaners, 85.

Richard Lynn, in sy boek, Race Differences in Intelligence: An Evolutionary Analysis (2006), gee die gemiddelde IK’s van verskillende rasse as volg aan:

• Oos-Asiërs 105

• Europiërs 99

• Arabiere (Midde-Ooste en Noord-Afrika) 89

• Latyns-Amerikaners (Mexiko en sentraal-Amerika) 84

• Sub-Sahara Afrikane 67

• Australiese Inboorlinge 62

• Boesmans 54

Soos die Griekse en Romeinse beskawings ondergegaan het as gevolg van rykdom, en die intelligensie dat te veel kinders daardie rykdom bedreig omdat meer mense druk uitoefen op die hulpbronne en die verdeling van rykdom, so is ook die Westerse beskawing besig om oor dieselfde redes onder te gaan. Die Grieke en Romeine het ook, soos die Westerse beskawing, volksvreemde arbeid gebruik, en het later die omgekeerde van Stockholm-sindroom ervaar, deur deernis met hulle onderdane te ontwikkel, en dit het daartoe gelei dat hulle die onderdane later in al hoe meer uitvoerende poste begin aanstel het. En die onderdane het meesters geword om die deernis van die heersersklas uit te buit, tot hulle oorgeneem het, en daardie beskawings vernietig het.

Die Westerse Beskawing doen dieselfde. Hulle genereer soveel rykdom, dat hulle dit wil uitdeel, hulle geniet soveel oorvloed, dat hulle in alle deernis dit met die swakkeres wil deel – veral Afrika. En daardie les van die geskiedenis van die Griekse en Romeinse ryke, sal weer geleer word. Na vyfhonderd jaar, gaan die laaste groot beskawing van die wêreld homself vernietig.

Wat is die oplossing?

In vele opsigte is die geskiedenis en toekoms van die blankes en veral die Afrikaner in Suid-Afrika, ‘n oefenlopie vir die res van die Westerse Beskawing. Al die rolspelers in die konserwatiewe politiek stem hieroor saam, en kyk met belangstelling na wat met ons gebeur, en hoe ons dit gaan hanteer.

‘n Paar gevolgtrekkings:

1. Die res van die weste het soveel probleme van hulle eie dat hulle nie regtig hulp aan ons kan aanbied nie, behalwe ‘n simpatieke oor.

2. Ons ervaring kan moontlik leersaam wees vir ander in dieselfde situasie.

Hiermee probeer ek geensins so verwaand wees om te beweer dat die toekoms van die Westerse beskawing op die Afrikaner se skouers rus nie, maar dat ons ‘n belangrike rol daarin te speel het, is seker.

Die vraag wat beantwoord moet word is as volg: Hoe en waar gaan die blankes en spesifiek die Afrikaner oorleef, om hierdie klein stukkie van die glorie van die Europese Beskawing in Afrika te laat oorleef? Die feite wys dat die kans vir oorlewing uiters klein en skraal is, en hierdie feite is as volg:

1. Afrikalande kan op die oomblik nie vir hulleself sorg nie. Teen 2050, as die bevolking verdubbel het, wat gaan die 2 biljoen Afrikane doen om aan die lewe te bly? Gaan hulle dalk enige land of gebied wat wel kos kan produseer net eenvoudig oorstroom en inneem?

2. Die swart politici droom van ‘n Afrika-Eenheid sonder grense, en werk konstant daaraan om dit te laat realiseer. Indien dit gebeur, beteken dit dat daar geen grensbeheer gaan wees nie, en ons weet honger en arm mense trek na waar daar kos en werksmoontlikhede is, dus gaan daar ‘n massamigrasie vanuit sentraal-Afrika na die noorde en suide plaasvind?

3. Met die vrugbaarheid van die blankes wat besig is om afwaarts te neig, gaan daar enigsins voldoende getalle blankes wees om as homogene bevolkingsgroep in ‘n enklawe tussen die swart massas te oorleef?

4. Al Suid-Afrika se noordelike en oostelike waterbronne is sodanig besoedel dat dit nie meer gerehabiliteer kan word, sonder om drasties die bronne van die besoedeling te verwyder nie, en dit beteken om groot getalle swartmense te verskuif, wat nie gaan gebeur nie. Gaan daar genoeg bruikbare water beskikbaar wees in Afrika om enige spesifieke gebied van water te voorsien om in te oorleef, en genoegsame kos te produseer?

In vele gesprekke met die internasionale akademici wat ek in Amerika ontmoet het, het ek die indruk gekry dat hulle dink ons Afrikaners is naïef of mal as ons dink ons gaan in Afrika oorleef. Die onderliggende “raad” aan ons is dat ons hierdie godverlate vasteland moet verlaat, en elders ons heil gaan soek, want die toekoms dui daarop dat dit nie moontlik gaan wees om die springkane weg te hou uit die gesaaides nie.

Wat dink u as leser, gaan gebeur, en wat moet die Afrikaner doen in die lig van die bogenoemde feite?

корневые каналыАлександр Фильчаков прокурор