ANC prys wit gholfheld se ‘Madiba-geskenk’

President Jacob Zuma het Maandag sy gelukwensing aan Louis Oosthuizen, die wenner van die Britse Ope, oorgedra. 

“Dit is van die wonderlikste Madiba-geskenke wat enigiemand aan ons land gegee het,” het Zuma in ‘n verklaring gesê.

“Dit is ‘n groot prestasie vir ‘n 27-jarige.”

Hy het bygevoeg dat Oosthuizen homself in die geskiedenisboeke verewig het deur die vierde Suid-Afrikaner te word om die Ope te wen.

Ernie Els, Gary Player en Bobby Locke was die Suid-Afrikaners wat die trofee voor hom ingepalm het.

“Dit was wonderlik dat hy dit op die nuwe internasionale Nelson Mandela-dag gewen het.”

Oosthuizen het Sondag ‘n opspraakwekkende sewe-hou oorwinning in die kompetisie op St. Andrews behaal.

Die minister van sport, Makhenkesi Stofile, en die ANC het vroeër gesê dat Oosthuizen se oorwinning net weer Suid-Afrika se reputasie as ‘n oorwinnende land in sport bevestig het.

пескоструйДанильченко Юрий прокурор

Xenofobiese aanval ‘gewone roof’

‘n 19-jarige Somaliese winkelassistent is Maandagoggend tydens ‘n mislukte rooftog in Nyanga in die gesig geskiet, het die polisie in die Wes-Kaap gesê.

Volgens kapt. Ntomboxolo Sitshitshi, polisiewoordvoerder, is die jong man deur twee verdagtes genader om die sekuriteitshek van die winkel, waar hy gewerk het, oop te maak.

“Terwyl hy na die sleutels gesoek het, het die verdagtes op hom losgebrand en hom doodgeskiet.”

Die mans het op die vlug geslaan.

Enigiemand met inligting word aangemoedig om die Nyanga-polisiestasie te kontak by (021) 380 3320.

Na bewering is die Somaliese eienaar van die winkel nie tydens die voorval beseer nie.

Sitshitshi het bygevoeg dat hierdie voorval slegs as ‘n gewone rooftog ondersoek word en nie as ‘n xenofobiese aanval nie.

детский игры для девочекОлександр Фільчаков прокурор

Clinton glo Bin Laden leef nog

Hillary Clinton, die VSA se minister van buitelandse sake, het Maandag in Islamabad tydens ‘n televisie-onderhoud gesê sy glo Osama bin Laden is steeds in Pakistan.

“Ek glo hy (Bin Laden) is hier in Pakistan en dit sal baie help as ons hulle almal (Al-Kaida-leiers) kan uitvat,” het sy gesê.

Leon Panetta, hoof van die CIA, het in Junie gesê dat die hoof van Al-Kaida êrens diep wegkruip.

Bin Laden het nege jaar gelede verdwyn nadat die VSA op 11 September 2001 aangeval is.

гостиная с камином в загородном домеданильченко юрій Харків

ANC-Jeugliga skors Limpopo-voorsitter

Die ANC-jeugliga het sy voorsitter in Limpopo, Lehlogonolo Masoga, Maandag geskors weens ‘n rits oortredings. 

Dít kom nadat die jeugliga se konferensie in April in chaos geëindig het.

“Lehlogonolo Masoga is geskors uit die Jeugliga en sou enige appèl aangeteken word, sal dit deur die gepaste forum hanteer word soos dit in die grondwet en dissiplinêre reëls van die jeugliga vervat is,” het Floyd Shivambu, liga-woordvoerder, in ‘n verklaring gesê.

Die liga se nasionale dissiplinêre komitee het bevind dat Masoga die gedragskode verontagsaam het met “swaar” en “ernstige oortredings”.

“Hy was deel van ‘n beplande daad wat die effektiwiteit van die organisasie ondermyn het. Hy was ook deel van georganiseerde aktiwiteite wat die liga se samehorigheid bedreig het,” het Shivambu gesê.

Masoga het aanvanklik probeer om ‘n interdik teen die dissiplinêre stappe te kry maar het dit later teruggetrek.

In ‘n verklaring het Masoga sy besluit verdedig deur te sê dat die hof nie die regte plek is vir hierdie tipe kwessies nie.

Hy het ook gesê dat hy “pyn en vernedering” ervaar as gevolg van die wyse waarop hy hanteer word.

магазин игрушкиЛобановский Харьков

Kapers skiet man voor sy huis

‘n 53-jarige man is Maandagoggend gewond toe sy motor buite sy huis in Pinetown, Durban, gekaap is, het die polisie gesê.

“Die slagoffer was omstreeks 07:30 op pad werk toe en het uit sy motor geklim op die hek te sluit. Toe hy omdraai was die verdagtes reeds in sy voertuig,” het Derrick Banks, ER24-woordvoerder, gesê.

Die verdagtes het op die man geskiet en hy is in die arm gewond. Hulle het daarna met die man se Volkswagen Golf van die toneel gevlug.

Volgens Banks is die man in ‘n stabiele toestand in die RK Khan-hospitaal opgeneem.

slots bonusОлександр Фільчаков прокурор

Swart Expo ontaard in skietery

In drie afsonderlike skietvoorvalle is tien mense in die sentrum van Indianapolis, VSA, gewond en honderde verstrooi tydens die stampvol Indianapolis Swart Expo, het die polisie Sondag gesê.

Polisiewoordvoerder Lt Jeff Duhamell sê geen onmiddellike arrestasies is gemaak wat direk gekoppel kan word aan die skietery nie en ondersoekbeamptes is steeds op soek na leidrade.

Nie een van die slagoffers se beserings was die lewensbedreigend nie, het Duhamell aan The Associated Press gesê, en bygevoeg dat die polisie ook drie onverwante arrestasies agv onwettige wapenbesit gemaak het.

Die voorval het begin toe verskeie skote omstreeks 21:30 Saterdag by Circle Sentrum Mall weerklink het, en agt mense gewond gelaat het en mense in alle rigtings laat spaander het, het Duhamell gesê.

Hy het gesê ‘n tweede skietery in die omgewing het ‘n paar minute later uitgebreek en ‘n jong man is gewond. Hy het bygevoeg dat die derde skietvoorval plaasgevind het rondom 11:30 en nog ‘n man gewond gelaat het.

Duhamell sê die slagoffers is almal swart mans tussen 10 en 18 jaar oud. Hy het gesê die meeste is na twee hospitale afgevoer waar hulle in ‘n bevredigende toestand vroeg Sondag verklaar is. Een persoon is op die toneel behandel.

Die polisie het intussen in hul honderde toegesak op die Swart Expo se aktiwiteite, en polisieversterkings patrolleer te midde van die skare om verdere voorvalle te voorkom.

“Dit is redelik ongewoon om soveel skote in so ‘n kort tyd te hê. Dit is baie jammer,” het Duhamell gesê.

Duhamell gesê ondersoekbeamptes het geen onmiddellike verklaring oor ‘n moontlike motief vir die voorvalle nie.

игрушки подвески на кроваткуАлександр Фильчаков

Demokrasie vir almal behalwe vir Afrikaners?

Volgens woordeboeke hou etnisiteit verband met eienskappe van ‘n groep mense wat ‘n gemeenskaplike ras, godsdiens, taal en ander karaktertrekke in gemeen het. Hierby wil ek byvoeg dat so ‘n gemeenskap ook dieselfde waardestelsel deel en dus van dieselfde beskawingsoorsprong kom.

Die probleem van multi-etniese nasies is hoe om verskille in kulturele en etniese verskeidenheid te bestuur. Daar is minstens vier basiese benaderings: 1) Die assimilasie of smeltkroes soos die VSA, 2) die multikulturele (multikulti) of pluralisme soos in Kanada en Europa, 3) die dominante groep benadering wat gewoonlik in erg verdeelde lande soos Suid-Afrika voorkom en 4) etniese suiwering soos in Oeganda.

Die etnopsigologie is ‘n holistiese benadering om die onderliggende kragte te ondersoek wat die etniese hierargie in ‘n land bepaal. ‘n Gevolgtrekking daarvan is dat multi-etniese state die verskynsel van etniese stratifikasie in ‘n land nie kan ontwyk nie. Dit beweer dat ‘n samelewing uit lae van verskillende etniese groepe bestaan, met die dominante groep heel bo en die gestigmatiseerde groep heel onder.

Dit is dus nie verbasend nie dat die groep wat die onderste laag verteenwoordig, dikwels juis daardie mense is wat hul selfbeskikking soek om hul hierargiese status (vryheid) te herwin. Etnopsigoloë beweer dat daardie verskynsel egter nie deur ‘n algemene etniese stratifikasieteorie wat op ekonomiese redes gebaseer is verklaar kan word nie. Dit dring dieper in die psige van mense wie se menswaardigheid daagliks aangetas word.

‘n Etniese stratifikasiestelsel affekteer ook ander vorms van stratifikasie in ‘n samelewing. Byvoorbeeld, ekonomiese klasse-alliansies word verswak as bepaalde ekonomiese vlakke deur verskillende etniese groepe beset word. Die proliferasie van statusvlakke in ‘n gestratifiseerde samelewing bemoeilik die politieke proses en kan dit selfs oorheers om die egos of inkomstes van bepaalde groepe te bevredig. Sodoende word vooroordele geskep wat dikwels tot vorms van rassisme aanleiding gee.

Teoretisie van sosiale dominansie beweer dat die vlak van identifikasie wat dominante groepe teenoor die nasie en die nasie se simbole openbaar veel sterker is as dié van ondergeskikte groepe, aangesien die sosiale stelsel die dominante groep se belange meer as die belange van kleiner gemeenskappe bedien en andersom. Ondergeskikte groepe identifiseer dus nie juis met die nasionale simbole nie en verklaar waarom baie Afrikaners afsydig gestaan het teenoor die 2010 SWB en nie graag die eerste gedeelte van die volkslied saamsing nie.

In Suid-Afrika sien die dominante groep homself as die uitverkore groep, gelegitimeer deur ‘n verkiesingsproses, wat die belange van ‘n land se burgers moet verteenwoordig en derhalwe voorregte wat nie met ‘n ander groep gedeel kan word nie, mag opeis. Veral nie gedeel word met kategorieë van mense wat weens een of ander historiese rede gestigmatiseer word en dus nie universele regte mag geniet nie. Dit was die geval met die Jode in Duitsland en vandag met Afrikaners in Suid-Afrika.

Wanneer so ‘n sosiologiese verskynsel in landsbeleid en wetgewing gegiet word, word dit internasionaal as onaanvaarbaar beskou, ten spyte van wat ‘n land se grondwet of landswette ookal mag bepaal.

Die ANC beweer dat Suid-Afrika ‘n nie-rassige bevolking het. Dit impliseer slegs dat alle rasse as gelykes voor die reg beskou word. Nie rassig beteken egter nie nie-etnies nie. ‘n Multi-etniese bevolking kan dus ook ‘n veelrassige bevolking wees, nie slegs ‘n nie-rassige bevolking nie.

Iemand het eendag gesê dat ‘n veelrassige gemeenskap ‘n kronologiese begrip is wat by die intrek van die eerste swart familie begin en by die vertrek van die laaste wit familie eindig. Daarna is dit nie meer veelrassig nie. Die gemeenskap het dus gestratifiseer tot ‘n enkele laag.

Maar die internasionale reg verbied diskriminasie wat op ras of etnisiteit gegrond is. Hierdie reg word verwoord in verskillende protokolle, gewoonlik deur die VN gefasiliteer, wat deur lande onderteken word en wat ‘n land se soewereiniteit onderhewig maak aan internasionale goedkeuring. Dit is dan nie langer net ‘n huishoudelike aangeleentheid nie.

Die ” International Convention on the Elimination of Racial Discrimination” (artikel 1),” is een so ‘n protokol en definiëer rassediskriminasie as:

“…enige onderskeid, uitsluiting, beperking, of voorkeur wat op ras, velkleur, afkoms, nasionale of etniese oorsprong gebasseer is en wat ten doel het om die erkenning, genot of deelname op gelyke voet t.o.v menseregte en fundamentele vryheid, in die politieke, ekonomiese, sosiale, kulturele of enige ander terrein van die openbare samelewing te verhinder of te benadeel.”

Volgens seksie 233 van die RSA- grondwet moet howe alle landswette volgens die internasionale reg vertolk. Hieruit vloei dit voort dat alle landswette wat op ras gebaseer is, strydig sou wees met die internasionale reg en kan deur ‘n hof as ultra vires verklaar word as sodanige aansoek voor die hof gebring sou word.

Daardie wette wat kwansuis uit kwalifiserende gapings in die grondwet ontstaan het, kan dus deur ‘n hof, plaaslik of internasionaal, tersyde gestel word as ‘n klas-aksie deur ‘n Afrikanerowerheid voor daardie hof gebring sou word .

Terme soos ‘in openbare belang’, mag nooit op ras gebaseer wees nie, maar moet universeel op almal van toepassing wees. Om die verlede te probeer regstel (soos na ‘n oorlog, of na ‘n rewolusie) moet regstellende maatreëls dus ‘n voorafbepaalde en beperkte tydsduur hê wat deur almal verstaan en aanvaar word, anders is dit slegs in belang van die dominante groep en nie in die openbare balang nie. Dan is dit strydig met die internasionale reg. Sonder ‘n ooreengekome tydsduur word dit naderhand ‘n vrypag om te plunder en om ‘n minderheidsgroep langdurig op ‘n wettige manier uit hul bates te verkul.

Afrikaners moet dus bedag wees op wat hulle wettiglik mag opeis volgens die internasionale vertolking van hul regte. Grondhervorming, arbeidswetgewing, bateplundering soos SEB, ens., moet dus summier in die howe getoets word as synde onregmatige optrede van ‘n dominante groep. Sou ‘n boer se uitvoer vrugteplaas byv., sonder behoorlike vergoeding hom ontneem word net omdat hy wit is, kan hy ‘n beslagleggingsbevel kry en besendings laat konviskeer sodra dit in die buiteland aanland. Dieselfde sou kon geld vir uitgevoerde minerale en ander produkte.

Afrikaners buite ‘n volkstaat is dus geregtig om ten volle in die demokrasie te deel en mag hul pond vleis opeis. ‘n Volkstaat sal slegs na die belange van ‘n klein minderheid Afrikaners binne sy grense kan omsien. Die oorgrote meerderheid Afrikaners sal altyd aan die giere van ‘n dominante meerderheid uitgelewer wees. Hulle sal dus hul beskerming moet soek deur middel van sy Afrikaner Owerheid se optredes hier en in die buiteland.

casino noФильчаков прокурор отзывы

Die linie van my volk

My belangstelling in Afrikaner-volkskunde het so 20 jaar gelede ontstaan. Toe, nes vandag, was daar baie menings oor wie en wat ‘n Afrikaner nou eintlik is. Ek merk toe dat al die verskeidenheid van definisies en beskrywings een ding in gemeen het: ‘n politieke vertrekpunt. Die liberale Afrikaanse wou die volk definieer op grond van taal, die konserwatiewe Afrikaner wou die volk definieer op grond van ras. 

Volkskunde is die wetenskaplike studie van ons volk se etniese eienskappe en sluit in die ondersoek na volksherkoms, volksgeskiedenis, volkstaal, volkskultuur, ensomeer. In volkskunde word daar onderskei tussen dit wat ‘n volksproduk is en dit wat ‘n beskawingsproduk is. Met ander woorde, die maak van rieme is tradisioneel en ‘n volksproduk, maar leerlooiery is ‘n beskawingsproduk. Volksgeloof is spookstories, beskawingsgeloof is kerklike geloof.

Wanneer jy jou eie volk bestudeer, is die grootste probleem jou subjektiwiteit. Die groot voordeel is dat jy “binne kennis” het, jy weet hoe jou mense dink en voel. Daar is ook ‘n tydsbeperking van toepassing. Die volk is deurgaans in ‘n proses van verandering, wat vandag “tipies” is, is more verouderd. Die beskrywing van ‘n etniese groep is dus gewoonlik van hoe daardie groep ‘n geslag (sê maar 25 jaar) gelede was. Die mees onlangse beskrywing waarvan ek bewus is, is omstreeks 30 jaar gelede gedoen, dus beskryf dit hoe die volk 50 tot 60 jaar gelede was.

Daar is volkseienskappe wat streng gesproke beskawingsprodukte is maar wat wel ‘n invloed het op ons eiesoortigheid. Byvoorbeeld ons kleredrag is vandag nie meer so formeel soos 50 jaar gelede nie en is ook, moontlik weens klimaat, sigbaar anders as wat populêr in Europa is.

Ek merk op dat daar veranderings in ons volk plaasgevind het sedert ek in die vroeë 1960’s op hoërskool was. Dit wat toe ‘n gegewe was, is nie meer so nie. Daar is veral drie terreine waar ek sulke veranderings opmerk.

Wanneer daar met Engelse (of ander Europeërs) ondertrou is, sê maar voor die Anglo-Boereoorlog, het die egpaar of verafrikaans of verengels. Toe ek op skool was, was dit nog so. Daar was ‘n groot onderskeid tussen kinders in Afrikaanse en Engelse skole, ons het nie sosiale kontak met mekaar gehad nie en het gesukkel met mekaar se tale.

Die diensplig stelsel het dit verander. Jong mans is saamgegooi in dieselfde omstandighede en moes met mekaar klaarkom en saamwerk. Vriendskappe het ontstaan en daar is met mekaar se sussies ondertrou. Op ‘n stadium het ek gemeen dat ‘n derde blanke groep, Suid-Afrikaanse Blankes – wat nog Engels nog Afrikaans is – ontstaan het. Tog loop ek deesdae heelwat Engelssprekendes raak wat hulleself as Afrikaners beskou. Iemand het eenkeer gesê: We came with different ships, but now we are in the same boat.

Een van die unieke eienskappe van ons volk is familiale verweefdheid. Verlangs is ons almal familie van mekaar. ‘n Tweede eienskap van ons volk is lotsgebondenheid: ons het ‘n gemeenskaplike verlede, hede en toekoms. Vandag vind ons talle Afrikaners wat hulle bande met die volk verbreek, Engelssprekendes (veral die meer welgesteldes in die groot stede) wat nog steeds op ons volk neersien, maar dan ook Afrikaans- en Engelssprekendes wat hulle met ons volk identifiseer.

Ons stamouers het almal tot een stand, die middelklas behoort. Iewers in die loop van die 20 ste eeu het ons ook sosiale stande gekry: ‘n laer klas, ‘n middelklas en ‘n hoër klas. Toe ek op skool was, was persone soos die dominee, die prokureur en die posmeester hoog geag en het hulle groot invloed gehad in die Afrikanergemeenskap. Kultuurorganisasies se leiers het die elite geword.

Dit het ook nou verander. Toe ons hierdie kultuur- en gemeenskapsleiers nodig gehad het om ons te waarsku teen die Nasionale Party se verraad, het hulle ons in die steek gelaat. Die hoër klas word nie meer gerespekteer nie. Die siening dat dominee of professor beter weet, is besig om te verdwyn. Oral hoor mens dat die volk niks wil weet van politieke- en kultuurorganisasies nie.

Terselfdertyd is ons arm volksgenote ‘n groot kopseer. Hulle is nie net volksgenote nie, hulle is ook verlangs familie. Ons kan nie koud staan oor hulle lotgevalle nie, maar ons is ook magteloos en kan weinig vir hulle doen. Selfs al sou ons more selfbeskikking in ‘n volkstaat kry, gaan dit nie onmiddelik die probleem oplos nie. Talle is swak geskoold en sal volwasse onderrig en opleiding moet kry. Ander se moed is gebreek en hulle selfrespek sal herbou moet word. Terselfdertyd sal ons in ons eie volk ‘n ongeskoolde werksmag moet kweek van mense wat bereid is om huisbediendes en tuinwerkers te wees. Daar sal ‘n denksprong by werkgewers en werknemers moet kom wat sulke werk eerbaar maak en waarin sulke werkers selfrespek kan hê.

In 1902 was 99% van alle Afrikaners waarskynlik lidmate van die susterkerke. Toe ek op skool was, was pinksterkerke reeds goed gevestig. Ry vandag deur ons dorpe en voorstede en jy sien kerke wat nie voorheen bestaan het nie. Waar die lidmaatsrekords van kerke vroeër ‘n goeie aanduiding was van die volk se kerklike meelewing, is dit vandag nutteloos. Mense bedank nie formeel uit een kerk en sluit dan formeel by ‘n ander aan nie, hulle stem met hulle voete. Daar is ook baie mense wat hulleself as Christene beskryf, maar uitdruklik sê dat hulle nie aan ‘n kerkgenootskap behoort of wil behoort nie.

Neem ons die Angus Buchan-verskynsel in ag, lyk dit of Afrikaners se geestelike behoeftes nie voldoende in hulle kerke en deur hulle dominee’s en pastore bevredig word nie. Kerklike tug het nie meer effek nie en mense het groot vryheid om te glo en doen soos hulle goedvind. Deur middel van die internet en boeke kom mense ook met idees in aanraking wat hulle aantrek. Lees ons verder die kommentare van Praag-lesers, hoor jy godsdienstige sienings wat vir jou vreemd is. Hoe beskryf mens die godsdienstige situasie onder ons volk?

Ek sou raai dat die meeste Afrikaners steeds protestants is en die beginsel van sola scriptura onderskryf. Ek kry ook die indruk dat daar ‘n beduidende groep is wat wel ander literatuur hoog aanslaan en dit opbouend vind. Dit is duidelik dat tradisionele opvattings besig is om vervang te word met nuwe opvattings. Ons vind ook dat geestelike leiers vandag faal in hulle taak en dat daar ‘n groot behoefte bestaan aan korrekte leiding wat ware behoeftes aanspreek.

Ons sal eers oor 25 jaar ‘n meer betroubare beskrywing kan gee van hoe ons vandag is. Wat ons wel weet, is dat dit wat ons vandag dink, besluit en doen gaan bepaal hoe ons in die toekoms gaan wees. Daar rus op vandag se volwassenes ‘n verantwoordelikheid ten opsigte van die kinders en ongebore nageslagte. Iewers in die toekoms gaan ons beoordeel word op grond van die hede. Gaan ons in ons volksaard groei en sterker word of gaan ons agteruitgaan en ons eiesoortige volksidentiteit verloor?

Hier sal elke een van ons standpunt moet inneem en dienooreenkomstig moet optree.

Ons Teudiese (Germaanse in die taalkunde) voorouers het ‘n strydkreet gehad:

Kyk! Ek sien die linie* van my volk!

Kyk! Ek staan tussen hulle!

* “linie” is al die geslagte – van die vroegste tye tot in die verre toekoms.

баня хамам фотоАлександр Фильчаков прокурор

Joodse Raad vier sestigste bestaansjaar in Duitsland

Die afgelope Sondag was nie net oud-pres. Nelson Mandela se geboorteherdeking nie. Buite die internasionale oog het ‘n herdenking in Duitsland plaasgevind wat waarskynlik net so ‘n belangrike historiese aanloop het.

Teen 1933 was daar ‘n geraamde halfmiljoen Jode in Duitsland, waarvan ‘n derde in Berlyn gewoon, en het ongeveer een persent van die bevolking uitgemaak het. Teen 1941 het die Nazi-bewind formeel Joodse emigrasie verbied, maar teen daardie tyd was daar nog net sowat 163 000 in die land oor.

Met die Nazi-oorname het bykans 40 000 Jode die land verlaat, meestal na buurlande waar die Nazi’s baie gou toegeslaan het na die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het. Van die geraamde 163 000 Jode voor die oorlog in Duitsland het, volgens bronne, verreweg die meeste in uitwissingsaksie omgekom, en was daar na raming net sowat 25 000 oor.

Vandag is die sestigste bestaansjaar van die Duitse Joodse Sentrale Raad gevier. Die regerende Christen-Demokratiese Unie van kanselier Angela Merckel het die raad met sy herdenking geluk gewens, en sowel die raad en die Jode van die land vir hul bydrae tot die ontwikkeling van die land, asook demokrasie, geluk gewens.

Dié Joodse raad is ‘n korporasie wat in terme van die publieke reg bestaan, en hom op verskeie maniere vir die Joodse belange beywer. In 2003 is ‘n ooreenkoms tussen die Federale Regering, toe onder die leiding van Gerhard Schröder en die Raad gesluit. Dit is bykans as ‘n bilaterale ooreenkoms aangebied. Die funksies is hoofsaaklik religieus en kultureel, maar volgens die beskikbare inligting lyk dit of die erkenning en ondersteuning wat dié organisasie geniet, baie daartoe bydra dat Jode hulle weer tuis in Duitsland voel.

Onlangs het ‘n bekende in Volkstaatkunde op Praag se webwerf die Afrikaner se onvermoë om as vertrekpunt ‘n soortgelyke meganisme tot stand te bring, vergelyk met die manewales om ‘n trop hoenders te probeer aanjaag.

Kort voor die wêreldbeker-sokkertoernooi het verskeie opnames aangetoon dat baie Afrikaners meen hulle voel soos vreemdelinge in hul eie land. Dit is met die sokker-euforie blykbaar in ‘n mate teruggewerk, maar daar is geen rede om te vermoed dat dit nie sal herstel as die euforie grootliks in die post-euforiese depressie omgesit het nie.

Die vraag is enersyds wat die Afrikaners daarmee wil maak, en andersyds wat die regering daarmee wil maak. Veral die akademikus, prof. Amanda Gouws, het in die onlangse verlede in rubrieke die stand van volkskap naas nasieskap onder die loep geneem, moontlik met te veel waarde aan die ontwikkeling van liggame soos die Europese Unie.

Die proses op die ander punt van die skaal, die versterking en selfs herontdekking van volksidentiteit word skynbaar onderskat. Die Friese het hul oorspronklike taal gaan afstof, Brabants het onlangs sy eie Bybelvertaling gekry, ‘n rits Kataloniese dorpe het in ‘n referendum vir die totale onafhanklikheid van Katalonië gestem, daar is kort-kort gewapende skermutselings tussen die Turke en die Koerde …noem maar op.

Presies waar die middelpuntsoekende kragte die midelpuntvliedende kragte ontmoet, hang soveel af van die mate waaronder ‘n volk vreemdheid in sy eie land ervaar.

video gladiatorлобановский александр игоревич класс