Dan Roodt, Author at praag.co.za

Waar is die Jeugfeesgeld heen?

Die Nasionale Jeugontwikkelingsagentskap (NYDA) het vandag aangekondig dat die omstrede Wêreldfees vir Jeug en Studente wat tydens Desember 2010 deur die agentskap in Pretoria aangebied is, se kostes R100 000 000,42 beloop het. “Dit is verregaande dat hierdie fees se kostes ‘n R100 miljoen was. Die NYDA het aanvanklik aangedui dat die kostes R69 miljoen was. Dit is onaanvaarbaar dat daar soveel onduidelikheid oor hierdie kostes en die befondsing daarvan bestaan,” het Wouter Wessels, VF Plus-jeugwoordvoerder gesê.

Die VF Plus eis dat die NYDA bekendmaak waar hierdie R100 miljoen vandaan gekom het. Daar is voor die fees gesê dat die Nasionale Lottery Raad R40 miljoen, die Presidensie R27 miljoen en die departement van Kuns en Kultuur R3 miljoen vir die aanbied van die fees bewillig het. “Dit is die belastingbetaler se geld wat op so ‘n fees gemors is en daarom het die publiek die reg om te weet waar presies die totale bedrag vandaan gekom het en waarop dit spandeer is,” het Wessels gesê.

Die VF Plus het op 17 Januarie 2011 ‘n klag by die Openbare Beskermer (OB) ingedien, waarin gevra word dat die beweerde ongerymdhede rakende die NYDA en die Wêreldfees ondersoek word. Die OB het reeds ontvangs van hierdie klag erken. Die VF Plus gaan die addisionele R31 miljoen by die klagte voeg vir ondersoek. Dit is nou van kritieke belang dat hierdie agentskap ondersoek word en dat daar ingegryp moet word.

“Die NYDA het ‘n R100 miljoen bymekaar gekry om ‘n fees aan te bied – hoekom kan hul nie met dieselfde ywer hul mandaat wat jeugontwikkelling behels, uitvoer nie?” het Wessels gevra.

vibia ameba

Piekolie is hier, volgens WikiLeaks

Die Amerikaners vrees dat Saoedi-Arabië, die wêreld se grootste ru-olie uitvoerder, dalk nie oor genoeg reserwes beskik om stygende oliepryse te keer nie, het vertroulike kommunikasie uit die ambassade in Riyadh gewys.

Die kommunikasie, wat vrygestel is deur WikiLeaks, vra Washington om ‘n waarskuwing ernstig op te neem van ‘n senior amptenaar in die Saoedi-regering dat die koninkryk se ru-olie reserwes dalk oorbeklemtoon word met soveel as byna 40%.

Dié opspraakwekkende feit kom terwyl die olieprys die hoogte ingeskiet het in die afgelope weke tot meer as $100 per vat agv globale vraag en spanning in die Midde-Ooste. Baie ontleders verwag dat Opul se kartelvennote meer olie sal pomp om stygende pryse die hoof te bied.

Maar Sadad al-Husseini, ‘n geoloog en voormalige hoof van eksplorasie by die Saoedi-oliemonopolie Aramco, het die Amerikaanse konsulgeneraal in Riyadh in November 2007 vertel dat Aramco nie die 12.5m per dag, die kapasiteit wat benodig word om pryse laag te hou, kon bereik nie.

Volgens die kommunikasie tussen 2007-09, sê Husseini dat piekolie dalk so vroeg as 2012 die wêreld sal tref.

Husseini het gesê op daardie punt sal Aramco nie in staat wees om die styging in globale olie-pryse te keer nie aangesien die Saoedies voorheen hulle oliebronne oorbeklemtoon het om buitelandse beleggings te stimuleer. Hy het gesê dat Aramco die tyd wat nodig is om nuwe oliebrone te ontgin, erg onderskat het.

Die Amerikaanse konsul waarsku Washington voorts: “Terwyl al-Husseini die Aramco-maatskappy basies weerspreek, is hy nie oordeelsdagteoretikus nie. Sy opvoeding, ondervinding en vooruitskattings maak dat sy voorspellings ernstig oorweeg behoort te word.”

In die afgelope twee jaar, het ander senior energie-ontleders Husseini gerugsteun. Fatih Birol, hoofekonoom van die Internasionale Energie-agentskap, het verlede jaar aan die Guardian, die linkse Britse koerant, gesê dat konvensionele ru-uitset in 2020 ‘n plato kan bereik, ‘n ontwikkeling wat “nie goeie nuus” inhou vir ‘n wêreld nog baie afhanklik van petroleum nie.

Jeremy Leggett, sameroeper van die Britse Taskforce on Peak Oil and Energy Security, het gesê: “Ons gaan met die broek op die knieë gevang word: Ons kies om ‘n bedreiging vir die globale ekonomie wat so erg soos die kredietkrisis kan wees, en heel moontlik erger, te ignoreer. “

Afrikaners en Amerikaners

Ek en ‘n kollega van PRAAG is tans op ‘n toer deur die suide van Amerika. Trouens, ek sit hier op ‘n vliegtuig tussen Charlotte, Noord-Carolina en Atlanta, Georgia en tik op my dwergrekenaartjie wat my oral soos ‘n selfoon vergesel. Soos ons gasvrou in die staat Mississippi opmerk, “het ons Amerikaanse suiderlinge en julle Afrikaners baie in gemeen: ons is albei op ‘n stadium deur die Weste verwerp en het soveel van ons instellings aan ander moes afstaan”.

Daar is natuurlik opvallende verskille tussen Afrikaners en Amerikaners ook: die VSA is enorm groot en sy ekonomie verdwerg eenvoudig ons s’n. Daarby is die Amerikaner moontlik meer materialisties as die Afrikaner. Maar op ‘n Sondag is Charlotte omtrent ewe rustig as Bloemfontein, ‘n teken van die Protestantse geloof wat in die VSA sekerlik nog ewe sterk as onder Afrikaners staan, terwyl Wes-Europa natuurlik sedert die Franse revolusie merendeels gesekulariseer en agnosties geraak het.

Ten minste sedert die negentiende eeu, toe die stand van swart slawe in die suide een van die aanleidende oorsake – sommige sê dit was ‘n blote verskoning – van die Amerikaanse burgeroorlog was, maak die rassekwessie deel van die Amerikaanse politiek uit, nes by ons. Maar – en dis nog ‘n verskil – terwyl die Afrikaner in sy siening veral op die kultuurverskille tussen hom en die swartman van Afrika gefokus het, het die Amerikaner hom daarop toegespits om die fisieke, biologiese en kognitiewe verskille tussen die verskillende rasse te ontleed.

Vandaar ‘n groep soos American Renaissance wat onder leiding van die skerpsinnige Jared Taylor sedert 1990 met hernieude ywer die feite rondom rasseverskille in Amerika bespreek en bekendstel. Soos vele suiderlinge, stel Taylor intens belang in Suid-Afrika en die lot van Afrikaners wie se voortbestaan tans deur die ANC se rasse-ideologie van transformasie bedreig word. Reeds sedert 2004 toe ek ‘n artikel vir American Renaissance se gelyknamige tydskrif geskryf het, is ek gereeld uitgenooi om toesprake of referate by die groep se tweejaarlikse konferensies te kom lewer.

In sekere opsigte is die VSA ‘n ewe groot paradoks as Suid-Afrika: ‘n mengsel van eerste wêreld en derde wêreld. Op die lughawe van Atlanta waar ons so pas geland en weer na Memphis opgestyg het, is die bevolkingsamestelling nie veel anders as dié wat ‘n mens op die lughawe in Johannesburg sou aantref nie. Die onderliggende spanning wat “diversiteit” – ‘n term wat natuurlik in sy liberale sin al holruggery is – veroorsaak, neig in sowel ons land as in Amerika om die normale gesprek, kultuur en nasionale identiteit in die wiele te ry.

Hoewel Amerika steeds die land ter wêreld is waar spraakvryheid die beste deur die sogenaamde “eerste wysiging” aan hul grondwet beskerm word, het ‘n sinistere vorm van sensuur oor die afgelope jare kop uitgesteek. Linkse drukgroepe het in sowel 2010 as 2011 die tweejaarlikse konferensie van American Renaissance verhoed deur dreigemente teenoor die hotelle te maak waar dit gehou sou word, selfs doodsdreigemente en ander beloftes van geweld.

Daarom was die konferensie wat ek in Charlotte, Noord-Carolina bygewoon het, slegs beperk tot die sprekers en enkele oorsese besoekers, waaronder Australiërs, Kanadese, Franse en Vlaminge. Video-opnames van die konferensie gaan egter op die internet beskikbaar wees. Die leier van die Vlaams Belang uit Vlaandere, Filip Dewinter, was ingeslyks ‘n genooide spreker by die konferensie.

Vir my persoonlik is American Renaissance se konferensies altyd fassinerend en dié slag was geen uitsondering nie. Onder andere het ‘n Indiaan, dr. David A. Yeagley gepraat oor die onderwerp “’n Comanche-siening van blanke Amerika”. Tydens sy toespraak meen Yeagly: “Die blanke Amerikaner is die Indiaan van die een-en-twintigste eeu wie se voortbestaan voortaan bedreig word.”

Hoewel Amerika in sekere opsigte onder die Obama-regering meer polities korrek geraak het – Jared Taylor meen egter dat Hillary Clinton as president ‘n veel meer anti-blanke program as Obama sou gevolg het – is daar tog toenemend ‘n besef dat swart prestasie op alle gebiede behalwe sport veel te wense oorlaat. Daar is selfs rubriekskrywers in die wêreld se grootste liberale koerant, die New York Times, wat dit toegee en wil hê dat die Amerikaanse staat ‘n groot deel van swart ouers se funksies moet oorneem om hul kinders van kleins af op te voed. Nie net het swartes soos in Suid-Afrika blanke “mentors” nodig as dit by boerdery en ander bedrywighede kom nie, maar hulle benodig selfs blanke teosighouers as dit by die grootmaak en opvoeding van hul kinders kom; aldus die New York Times!

Spraakvryheid was altyd die prerogatief van kommuniste en pornograwe, wat die grootste aanspraak daarop gehad het. Soos Max du Preez egter ‘n jaar of meer gelede in ‘n Johannesburgse boekwinkel gesê het, “is die internet oorgeneem deur rassiste en fasciste”. Soos die meeste dinge wat Max kwytraak, is dit nie waar nie, maar die internet word tog veel minder as die tradisionele media beheer en gesensureer. Heelwat nuus en menings wat deur die massamedia verswyg word, word via die internet wêreldwyd versprei. In die buiteland en in die VSA is daar byvoorbeeld geen verwysing na plaasmoorde in Suid-Afrika nie. Maar danksy die internet en sosiale media soos Facebook en Twitter, raak meer en meer Amerikaners ingelig oor plaasmoorde en ander gruweldade wat in Suid-Afrika teen veral Afrikaners gepleeg word.

By die konferensie op Charlotte was heelwat jongmense ook teenwoordig, selfs ‘n jong Australiër wat sy pa oortuig het om al die pad van ‘n klein dorpie in Nieu-Suid-Wallis af te reis om die gesprekke oor rasseverhoudings in die VSA, Suid-Afrika en Europa te kom aanhoor. Jong, intellektuele Amerikaners by die konferensie was insgelyks begeesterd daaroor om die Westerse beskawing van ondergang te red en om iets vir ons Afrikaners in Suid-Afrika te doen.

Myns insiens was daar nog nie sedert die dae van Paul Kruger en die Tweede Vryheidsoorlog potensieel soveel simpatie vir Afrikaners in die buiteland soos tans nie. Alle redelike mense besef watter groot onreg ons ly en dat die verskriklike geweldsmisdaad wat ons verduur eintlik die beginstadium van ‘n volksmoord teen ons verteenwoordig. Die groot uitdaging vir ons is om daardie simpatie in aktiewe politieke en finansiële steun vir ons saak om te skakel.

Tans is ons in Southaven, Mississippi, digby die grootstad Memphis wat net oorkant die grens in Tennessee geleë is. Memphis is natuurlik waar Elvis Presley vandaan kom en by die lughawe basuin ‘n kennisgewing dit trots uit: “Welkom te Memphis, die geboorteplek van rock ‘n roll.”

Intussen het ons nog ‘n uur teenoor Suid-Afrika verloor en verkeer in die sentrale Amerikaanse tydsone wat die tydsverskil nou agt ure maak.

Behalwe Elvis, is ‘n mens hier in die suidelike state intens bewus van die geskiedenis en ‘n naam soos die Konfederale generaal Robert E. Lee duik omtrent ewe veel in die geselskap op as De Wet of De la Rey in Suid-Afrika. Die tragiese geskiedenis van die Amerikaanse suide wat eers ‘n oorlog teen die noorde in die 1860s verloor het en ‘n honderd jaar later dieselfde soort rassetransformasie as Suid-Afrika sedert ’94 moes ervaar, toon frappante parallelle met ons eie geskiedenis.

Terwyl die suide ook jare lank landbougebied was, met swart slawe wat ewe seer as ons swartes onder feodale omstandighede op die katoenplase gewerk het, het vele van die maatskappye hier tot globale reuse ontwikkel soos Coca-cola in Atlanta of Federal Express in Memphis. In weerwil van die ekonomiese krisis van die afgelope paar jaar in die VSA, bly mense hier welvarend. Net soos Swede en die Anglikaanse kerk in Brittanje die ANC se propagandaveldtog teen die ou NP-regering in Suid-Afrika gefinansier het, moet ons sorg dat simpatieke lande en streke soos die Amerikaanse suide ons huidige stryd om oorlewing moreel en finansieel ondersteun.

Ek was nooit beïndruk deur ons destydse diplomate toe die Broederbond en Nasionale Party in ons land septer geswaai het nie. ‘n Swak, onintelligente, konformistiese en kruiperige tipe Afrikaner het ons volk toentertyd in die buiteland verteenwoordig. Soveel geleenthede het deur ons vingers geglip en uiteindelik het ons die propaganda-oorlog verloor sodat ons land deur verraad en lafhartigheid op ‘n skinkbord aan die radikale ANC oorhandig is.

Vandag het ons egter weer ‘n geleentheid om ons saak aan die wêreld te stel. Die hele Amerika lê braak wat dit betref. Dit hang van ons af of ons die inwoners van die rykste en magtigste land ter wêreld wil oortuig dat Afrikaners, soos Kosowo onlangs, hul vryheid behoort te kry.

Oor slegs enkele dae sal ons in Washington wees waar ons met sowel Demokratiese as Republikeinse senatore oor die vertrapping van ons menseregte deur die ANC gaan gesels. Amerikaanse wetgewing en senaatsbesluite verplig Washington om in te gryp waar etniese konflik of volksmoord in ander lande dreig. Soos in die dae van apartheid toe die swart koukus van Suid-Afrika ‘n groot politieke kwessie in Amerika gemaak het, moet ons sorg dat die VSA uiteindelik ingryp om ons as blanke minderheid te beskerm en weer vry te maak.

Gegewe die swaai na regs in Amerika, met die opkoms van die Tea Party en die intellektuele onverskrokkenheid van groepe soos American Renaissance waarvan die denke stadig maar seker die hoofstroomopposisie teen Amerikaanse liberalisme binnesypel, is dit meer as moontlik vir ons om die ANC hier in Amerika die loef af te steek.

Wat ek nie mooi kan verstaan nie, is hoe Afrikaners so dikwels al die wêreldbeker in rugby kon wen, die eerste hartoorplanting kon doen of by verre die suksesvolste staat in Afrika kon bou, maar ons glo nie meer in onsself as dit by politiek en internasionale betrekkinge kom nie. Waarom? Eens op ‘n tyd het ons mense soos Jan Smuts of Hendrik Verwoerd gehad wat in hul tyd vir geen internasionale staatsman teruggestaan het nie en dinge so kon plooi dat Suid-Afrika of die Afrikaner se belang geseëvier het.

Op al my reise die afgelope paar maande, na Europa in Mei verlede jaar, na Israel in Julie en Egipte in Desember, asook die VSA tans, het ek onder die indruk gekom dat ‘n opwindende tydvak vir ons voorlê. Die Amerikaanse en wêreldpolitiek verander baie vinnig – in ons guns!

Vir eens moet ons al die mislukkings van die verlede vergeet en weer in onsself begin gló! Ons kán! In Washington sal ek my beste voet voorsit om die saak vir ons volk met waardigheid en oorwoë argumente te stel. Behalwe die amptelike afsprake op Capitol Hill, het ‘n groepie Amerikaners wat Afrikaners wil help ons ook vir middagete in ‘n historiese restaurant in die hartjie van politieke Washington genooi.

Hier vanuit die Amerikaanse suide dink ek aan die ander “verre suiderland” in Van Wyk Louw se gevleuelde woorde waar soveel van ons mense vandag in angs en wanhoop oor die toekoms verkeer. Soos die Amerikaners ook so dikwels sê: “Mislukking is nie ‘n opsie nie.” Elke uur, elke dag, moet ons daaraan werk om weer vryheid te verkry.

Southaven, Mississippi, 8 Februarie 2011

расширительный бак лобановский класс

AOL koop HuffPost vir inhoud

AOL sal Arianna Huffington se invloedryke webblad koop vir $ 315,000,000, om hulle hoë-profiel liberale bas te red uit die asblik van Internetgeskiedenis.

Die skuif, wat Maandag aangekondig is, kom teen ‘n stewige premie.

“AOL spandeer 40 persent van hul kontant vir baie min naby-termyn opbrengs,” sê ‘n ontleder.

AOL verwag dat Huffington Post sowat $ 10 miljoen in wins voor rente en belasting sal genereer, asook heelwat besparings.

AOL se bestuur was gretig om te wys dat daar finansiële voordele gaan wees met die koop van Huffington Post.

“Een plus een is gelyk aan 11,” het AOL se HUB Tim Armstrong in ‘n onderhoud met The New York Times gesê.

Armstrong het gesê dat die transaksie ‘n geleentheid vir AOL bied om inhoud te bekom en dat ‘n oorname, eerder as ‘n vennootskap, meer sin maak. “Dit kom neer op ons strategie van die ‘Kuns van Oorlog’,” het Armstrong gesê met verwysing na die antieke Chinese boek oor militêre strategie.

Huffington Post se mede-stigter Arianna Huffington, word dikwels beskryf as die doyenne van liberale politieke kommentaar in die Verenigde State en is ‘n gereelde gesig op kabeltelevisienuusnetwerke waar sy haar opinie lug oor die politieke kwessies van die dag. Sy is bekend vir haar eiesoortige Griekse aksent en openlike linkse standpunte.

“Tim s’n en my eie visie is so eners dat dit ‘n dramatiese geleentheid bied om te versnel wat ons doen met Huffington Post,” het Huffington in ‘n onderhoud met Reuters gesê.

Sy sal die nuwe The Huffington Post Media Groep, wat al Huffington Post en AOL se inhoud sal integreer, se president en redakteur wees.

“Ek wil vir ewig bly,” het Huffington aan ontleders by ‘n mediakonferensie gesê. “Ek wil hê dit moet my laaste daad wees.”

Die Huffington Post, wat in 2005 begin is, het gegroei tot een van die mees besoekte nuuswebwerwe in die Verenigde State.

“My Nuwejaarsresolusie vir 2011 is om HuffPost na die volgende vlak te neem – nie net geleidelik nie, maar eksponensieel,” het Huffington op haar blog gesê.

Sy het gesê Huffington Post het besluit om vroeg hierdie jaar uit te brei na meer plaaslike nuusdekking, internasionale artikels, soos met HuffPost Brasilië, en om oorspronklike video-inhoud te verhoog.

play slots for топкарго

Suid-Soedan is onafhanklik

Omar al-Bashir, Soedan se president, het gesê Khartoem het die uitslag van die referendum oor Suid-Soedan se onafhanklikheid aanvaar.

Dit was ure voor die uitslag bekend was reeds duidelik dat die meerderheid mense vir onafhanklikheid gestem het.

“Ons sal vandag, aan die res van die wêreld, bekend maak dat ons die uitslag aanvaar en dat ons die keuse van die suidelike Soedannese respekteer,” het Al-Bashir in ‘n toespraak voor vroue en studente by die hoofkantoor van die regerende National Congress Party, gesê.

“Die uitslag van die referendum is aan almal bekend. Suid-Soedan het onafhanklikheid gekies, maar die bande tussen die noorde en die suide sal steeds bly en ons goeie verhoudinge wat op samewerking gebaseer is, onderskraag.”

to promote

DA-LP van verkragting verdink

Masizole Mnqasela, DA-LP, het Maandag in die streekhof in Wynberg onskuldig gepleit op aanklag van verkragting.

‘n Slagoffer, 17, is glo met aanvang van die saak kruisondervra, het die SABC berig.

Mnqasela is in Mei 2010 in hegtenis geneem nadat hy die meisie glo verkrag het in die parlementêre dorpie, Pelicanpark.

Na bewering het die meisie die aand by Mnqasela oornag. Hy het haar glo verkrag nadat sy geweier het om seks met hom te hê.

Die saak sal op 23 Maart voortduur. Mnqasela is op R500 borgtog vrygelaat.

Om met ‘n metafoor te toor

Toe sit pres. Jacob Zuma weer sy voet daarin.

Soos al telkemale skynbaar die geval was, het Zuma nie daarop gereken dat dit wat hy vir die ore van een juigende gehoor se ore bedoel het, in klank en druk tot die oë en ore van ander sal kom nie. Hy het in die Oos-Kaap Zoeloe met ‘n groep Xhosas gepraat, maar kort voor lank weet die hele land: Zuma het ‘n stem vir die ANC met ‘n plekkie gereserveer in die hemel vergelyk. En behoede diegene wat teen die ANC stem. Vir hulle wag die man met die lang vurk en die groot vuur.

Binne ‘n ommesientjie het ‘n groot groep kerke en ‘n groot aantal politieke partye al weer die president oor sy roekelose politiek-godsdienstige brousels aangespreek. In die media en ook op die internet gons dit.

Soos verwag kan word, het die ANC self die president tot hulp gekom en sê dit was metafories bedoel. Om verskeie redes haal dié argument gewoon nie die paal nie:

– Die president het ‘n lang geskiedenis dat hy godsdiens gebruik om kiesers velle oor die oë te trek. Hy is al gestriem omdat hy gesê het die ANC sal tot die wederkoms regeer, hy het slae gekry oor hy aan ‘n groep ongeskooldes gesê het die voorvadergeeste sal hulle teister as hulle nie vir die ANC stem nie, en een van sy voorste ondersteuners, premier Ace Magashule van die Vrystaat moes ook al slae verduur nadat hy gesê het mense moet Zuma volg soos die mense Jesus volg. Dit is onmoontlik dat Zuma nie kon kennis neem daarvan dat sy en sy ondersteuners se opmerkings hewige aanstoot gee nie.

– Selfs al word ‘n stem vir die ANC metafories met die hemel vergelyk, is dit ‘n besonder treurige beeld wat van die hemel voorgehou word. Soos een internetskrywer dit opgesom het – hy wil nie hemel toe gaan as dit ‘n plek vol slaggate en korrupsie is nie. Die minister wat vir plaaslike regering verantwoordelik is se eie munisipale rekening is aan die vooraand van die landswye munisipale verkiesing met honderde duisende in die rooi, omdat hy onverklaarbare rekenings kry waarvoor hy vrugteloos op antwoorde aandring. Die munisipaliteit wat sulke foutiewe rekenings uitstuur is nie enige munisipaliteit nie, dis die land se grootste stad en dit huisves die ANC se hoofkantoor. Dit is boonop onder ANC-beheer.

– Word bykans enige koerant oopgeslaan, wemel dit van ANC-goggas. Die vraestelle van die landswye asseseringstoetse word deur skoolhoofde as pateties beskryf, en is vol foute. Uit die Vrystaat word berig ‘n staatsamptenaar wat help met die ANC se eeufeesvieringe, kry ‘n stewige staatstoelae hiervoor. Intussen word nog dawerrend geswyg oor wie opgedok het vir ANC-ampsrears, wat nie regeringsposte beklee nie, se kostes om ‘n ANC-seminaar in Ethiopië by te woon.

– Die afgelope jaar is Suid-Afrika se media deur Freedom House van vry tot slegs gedeeltelik vry geherklassifiseer, en het die land op Verslaggewers sonder Grense se persvryheidsindeks teruggesak.

– Onder die land – die regering – se voorste vriende tel van die wêreld se voorste muishondlande soos Kuba. Kort na Suid-Afrika met groot SABC-dekking hegter vriendskapsbande met die korrupte Tunisiese regering gesmee het, is dié bewind deur ‘n populêre volksopstand omvergewerp.

– Die ANC is in alliansie met die kommuniste.

‘n Christen se woord is sy woord. Word aan die vooraand van die president se staatsrede na die ellelange lys van beloftes uit die vorige staatsrede gekyk wat nie gerealiseer het nie, is dit doodgewoon beledigend teenoor Christene om ‘n ANC-bewind, hoe metafories ook al, met die hemel te gaan vergelyk.

Pastoor Zuma moet hom liefs hou by sy lees. Wat dit ook al mag wees.

SANPAB oneerlik oor tolhekke

Die Vryheidsfront Plus is van mening dat SANPAB oneerlik was met die publiek deur eers voor te gee dat die Gautengse oop-tolhektarief 50c per kilometer sal wees, maar uiteindelik ‘n effektiewe tarief van 66c per kilometer aangekondig het. “Die Gautengse oop-tolhekstelsel is niks anders as ‘n ekstra belasting nie. Die publiek is al so moeg vir belasting betaal wat deur die regering gehef word, dat die VF Plus se aanlynpetisie om die tarief op 5c per kilometer vas te stel alreeds meer as 50 000 handtekeninge gewerf het,” het adv. Anton Alberts, VF Plus-parlementêre woordvoerder oor vervoer gesê.

“Die VF Plus gaan nou sy veldtog teen die hoë tariewe verskerp en vra derhalwe dat nog meer padverbruikers die petisie ondersteun by www.tolhekpetisie.org.za. Indien ons 100 000 handtekeninge kan werf, sal ons ‘n baie sterk mandaat hê om die 5c tarief by SANPAB af te dwing. Die party sal selfs na die Verbruikerskommissie en die hof gaan om die tarief verlaag te kry indien nodig,” het adv. Alberts bygevoeg.

“Dit is skokkend dat SANPAB die nuwe tarief instel sonder om te verduidelik waarop dit gegrond is. Die tarief gaan die ekonomie van Gauteng en Suid-Afrika baie skade berokken. Padverbruikers gaan finansieel nog swaarder kry terwyl die belasting op petroleum eintlik hierdie padkostes moes gedek het. Hierdie tolhektariewe kan dieselfde effek hê as die Amerikaanse protes teen belastings wat tot die teeparty-rebellie aanleiding gegee het,” meen Alberts.

deposit mobile Данильченео

Swart skole ‘n feit in Nederland

Nederland probeer nie langer swart skole te keer nie. “Dit gaan om die gehalte van die onderwys. Wit of swart is minder belangrik, ” sê minister van Onderwys Marja van Bijsterveldt (CDA) Maandag in de Volkskrant.

By vorige kabinette was die bestryding van segregasie in die onderwys nog hoog op die agenda. Daar is die afgelope jaar baie projekte opgestel om segregasie teen te gaan. Van Bijsterveldt sê in die koerant die kwessie verdien geen prioriteit meer nie.

Die rede vir die koerswysiging is omdat “baie wetenskaplikes ook aantoon dat dit nie om kleur gaan nie.” Die Kohnstamm-instituut het verlede jaar egter bevind dat wit skole die minimumvereistes vir reken en taal baie makliker haal as swart skole.

Die nuwe benadering is in teenstelling met die benadering van die stadsdeel Amsterdam-Wes, ‘n immigrantebuurt. Dié stadsdeel verplig ouers sedert 1 Januarie om hul kinders na ‘n skool in hul postkodegebied te stuur. Sodoende kom baie kinders by ‘n swart skool reg, skryf De Telegraaf Maandag.

Die stadsdeel sê in die koerant dat die skool só ‘n prentjie van die buurt word. Ook sou sulke kinders makliker met hule eie klasmaatjies kan speel.

Zuma se godsiensopmerkings veragtelik

“Die veragtelike geneigdheid van pres. Jacob Zuma om godsdiens in te span om hulle af te pers om vir die ANC te stem, is nie net waarskynlik onregmatig nie, maar grens beslis aan godslastering,” sê ds Theunis Botha, leier van die Christen-Demokratiese Party (CDP) na die SABC in Zoeloe berig het vdat dat Zuma gesê het dit beteken die hemel as iemand vir die ANC stem, en die hel as iemand teen die ANC stem.

“Na die grootskaalse protes uit Christengeledere na soortgelyke opmerkings in die verlede, soos toe hy ‘n liggelowige gehoor gedreig het dat die voorvadergeeste hulle sal teister as hulle nie vir die ANC stem nie sou ‘n mens verwag dat hy nou van beter sou weet. Ongelukkig lyk dit of hy ‘n stadige leerder is os dat hy vasbeslote is om die Christelike geloof te verneder.

“Dit is interessant om daarop te let dat die regering minderheidsgelowe wat aanstoot mag neem as ons in raadsvergaderings of in die OVK-vergaderings ens bid, met groot empatie hanteer maar sal hardkoppig volhard om dinge te sê wat Christene aanstoot gee.

“Wanneer dit egter verkiesingstyd word, tref die werklikheid pres. Zuma dat 80 % van die inwoners die Christelike geloof aanhang en die grootste enkele invloedryke groep in die land is. Dan gaan hy uit sy pad om dinge kwyt te raak wat hy meen aanklank by Christene mag vind.

“‘n Ware Christen, en dus Christen-demokraat, sal nooit God as sy instrument inspan nie. Die Christen is en sal altyd ‘n werktuig van God wees.”