Dan Roodt, Author at praag.co.za

Misdaad neem af, sê ANC

Die moordsyfer in Suid-Afrika het die afgelope jaar volgens die polisie met 3.1% gedaal.

Nathi Mthethwa, die minister van polisie, het Donderdag misdaadstatistieke vir die 2011/’12- finansiële jaar bekendgemaak.

Hy het gesê kontakmisdaad in die algemeen het met 3.5% afgeneem, hoewel daar nie ‘n afname daarin was in die Vrystaat, Limpopo en die Wes Kaap nie.

Die syfer vir poging tot moord het met 5.2% gedaal en dié vir verkragting 1,9%.

Daar was ook ‘n afname in gewapende roof, kapings, transitorooftogte en bankrowe.

“Verkragting is steeds onaanvaarbaar hoog,” het Mthethwa egter gesê.

Mthethwa het gesê kapings het afgeneem van 23,6 persent in 2010/11. ‘n Verdere afname van 11,9 persent, het gevolg in 2011/12.

Kontant-in-transito rooftogte is af met 37,5 persent, en bankrooftogte met 10,3 persent in 2011/12.

Huisroof het afneem met 1,9%, maar sakerooftogte het voortgegaan om ‘n opwaartse neiging te toon, met 7,5 persent se styging.

Mthethwa het kennis geneem van ‘n toename in kleinsakerooftogte.

Die implementering van die strategie sal binne die volgende paar weke afskop, het hy gesê.

Kate, die Moslems en vryheid van uitdrukking

Die Franse regering het geweier om ‘n beplande protes teen die Amerikaans-vervaardigde film “Onskuld van Moslems” Saterdag toe te laat. Die optog is beplan teen die satiriese anti-Moslem spotprente wat in die Franse tydskrif Charlie Hebdo verskyn het.

Die spotprente toon die Moslemprofeet wat naak is.

Sowat 150 mense is in Parys in hegtenis geneem oor die naweek, terwyl Franse ambassades en skole in minstens 20 lande gesluit het. Frankryk moes ook inderhaas tenks ontplooi in Libanon voor hulle missies.

Mohammed Moussaoui, president van die Franse Moslemraad het aan Le Monde gesê hy is “diep bekommerd oor dié onverantwoordelike daad wat spanning kan vererger en skadelike reaksies kan uitlok”.

Aan die anderkant van die Mou het Britse regsgeleerdes egter gekonsentreer daarop om vryheid van uitdrukking te beperk na die publikasie van naakfoto’s van Kate Middelton, die hertogin van Cambridge.

Die konteks en openbare verantwoordelikheid van die twee gevalle verskil duidelik reëlreg van mekaar, as die risiko van openbare geweld in ag geneem word. Deur die keuse van hierdie satiriese beelde het die Franse tydskrif brandstof toegevoeg tot die vuur, en mense se lewens in gevaar gestel.

Daarbenewens is die Westerse aandrang op sekere vryheide een wat vreemd is in ander kulture en die hele gedoente het die waarmerk van kultuurkonflik wat deur die hoofstroommedia doodgeswyg word. Om nie van die dubbele standaarde te praat wat vir die Britse koningshuis geld aan die een kant en die Moslems aan die ander nie

Laat die voorstanders die prys vir die vryheid van uitdrukking betaal. Dit is die enigste manier waarop hulle onder die indruk van die beperkinge van multikul sal kom.

топкарго

Amerikaanse ambassadeur in Beijing aangeval

‘n Motor waarin die Amerikaanse ambassadeur in China gereis het, is beskadig nadat hy die teiken van anti-Japannese betogers geword het oor ‘n territoriale dispuut en die 81ste herdenking van Japan se inval van China.

Die State Department het in ‘n verklaring Woensdag gesê dat ambassadeur Gary Locke ongedeerd is na Dinsdag se voorval in Beijing, en dat diplomate sy kommer oorgedra het aan die Chinese ministerie van buitelandse sake.

Die verklaring het gesê sowat 50 betogers het Locke se motor omring toe hy probeer het om die ambassade te betree en hy is uiteindelik deur Chinese sekuriteitspersoneel te hulp gesnel.

Die voorval kom te midde van verhoogde waaksaamheid by Amerikaanse diplomate na gewelddadige aanvalle op Amerikaanse ambassades in Libië, Jemen en Egipte. Die verklaring het gesê ambassade-amptenare het die Chinese regering gevra om alles moontlik te doen om Amerikaanse fasiliteite en personeel te beskerm.

Mense regoor China het deelgemeen in woedende protes oor die Oos-Sjinesesee-eilande wat Japan verlede week gekoop het van ‘n privaateienaar. Die VSA, ‘n noue bondgenoot van Japan, het gesê hulle bly uit die geskil, maar die VSA is ook die teiken van Chinese toorn.

Die geskil Dinsdag herinner aan ‘n 1931-voorval wat Japan gebruik het as ‘n verskoning om Mantsjoerye binne te val, en die wrede besetting van China, wat geëindig het slegs aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. China vier elke 18 September deur loeiende sirenes, maar betogings soos dié van Dinsdag is buitengewoon.

Duisende betogers het opgeruk na die Japannese Ambassade, met ‘n paar brandende Japanese vlae en het appels, waterbottels en eiers gegooi. Die betoging het van tyd tot tyd oorgespoel na die nabygeleë Amerikaanse ambassade.

Japan beskou die eilande sedert 1895 as hulle grondgebied. Die VSA het jurisdiksie ná die Tweede Wêreldoorlog verkry en dit na Japan in 1972 oorgedra.

Beijing sien Japan se houding as ‘n belediging vir sy eise en sy oproepe vir onderhandelinge.

Die hoofmanne is terug

Wigte en teenwigte? Die idee dat ‘n grondwetlike demokrasie in Suid-Afrika se vrugbare grond sal wortel skiet, is besig om in ‘n nagmerrie vir sy voorstanders te ontaard.

‘n Wetsontwerp wat aan tradisionele hoofmanne ongekende mag sal gee, en wat nie onderhewig aan demokratiese “wigte en teenwigte” sal wees nie, word tans deur die Nasionale Raad van Provinsies gestoomroller. Kritici sê die Tradisionele Howe Wetsontwerp koop lojaliteit vir Zuma van die stamleiers, en die stamleiers is heeltemal te vinde hiervoor.

Woensdag het groepe wat wissel van die Federasie van Unies van Suid-Afrika (Fedusa) die Land Access Movement of South Africa (Lamosa) aan die parlementêre komitee probeer oordra dat hulle hier op growwe ongrondwetlike terrein beweeg met die wetsontwerp.

Lede van die landelike gemeenskappe het van heinde en verre gereis om voor die komitee te verskyn en argumente voorgelê wat niks te doen het met geslag of die skeiding van wetgewende bevoegdhede nie. Sommige liberale dromers het hul eerste kennismaking met swart Suid-Afrika gehad, byna 20 jaar te laat.

‘n Rhodes-beurshouer met ‘n doktorsgraad van Oxford, Mnisi Weeks sê, die mag in die hande van stamhoofde sal sosiale geregtigheid vernietig. Baie van haar werk word gewy aan geslagsgelykheid en om landelike vroue se deelname aan die demokratiese proses te bevorder.

Weeks het nou ontdek dat dit nie meer wit mans is wat tussen haar en haar droom staan nie, maar swart stamhoofde. Nietemin sonder sy weereens apartheid uit as die oorsaak, en nie swart etniese houdings teenoor vroue, stamregte en gays nie. Weeks, die aktivis, het soos die meeste van hulle in Johannesburg grootgeword, tussen wit Engelse.

“Hierdie wetsontwerp skep aparte kategorieë van burgerskap wat herinner aan apartheid. Dit vervreem landelike mense van hul basiese burgerregte. Diegene wat in die voormalige Bantoestangebiede woon sal tweede-klasburgers wees, met geen reg tot regsverteenwoordiging en die wetlike proses nie,” sê sy.

Die landelike swart mense teenwoordig was heeltemal doof vir haar besware. ‘n Man met die naam van Salomo Mabuza van Buffelspruit in Mpumalanga het ‘n lang storie oor die misbruik van mag in sy dorp oorvertel oor die stamhoof wat kommunale grond gesteel het. Nosinodi Mthiya het getuig van die feit dat die “gelde” wat die stamhoofde vra op eenvoudige korrupsie neerkom. KwaZulu-Natal se Stompi Hlombe het verduidelik hoe haar betrokkenheid op ‘n tradisionele raad as ‘n vrou daartoe gelei het dat ‘n “veldtog van intimidasie en geweld teen haar gevoer is” wat tot die verlies van haar vinger gelei het.

Die Women’s Legal Centre se Jennifer Williams het daarop gewys dat Suid-Afrika ‘n aantal van die internasionale konvensies onderteken het wat diskriminasie teen vroue verbied, en dat Suid-Afrika deur die wet gebonde is. Die nuwe wetsontwerp sal waarskynlik al hierdie konvensies minag.

Die laaste voorlegging Woensdag van die “onafhanklike” antropoloog Mary de Haas, was ook die laaste hopelose liberale poging om wit skuld te instrumentaliseer om die swartes tot ander insigte te dwing.

Volgens De Haas is “gewoontereg”, die reg van tradisionele leiers om oor hul stamme te heers in dié geval, ‘n koloniale konstruk, gekodifiseer deur Theophilus Shepstone as ‘n manier om die inboorlinge te beheer.

De Haas het ook opgemerk dat die amp van die hoofman swaar verpolitiseer is tydens apartheid en tot vandag toe steeds is. Die wetsontwerp is “diskriminerend” sê sy, want dit dwing mense in “koloniaal-gedefinieerde tradisionele areas om te voldoen aan die riglyne wat gegee word deur leiers wat korrup kan wees.” Waar dít van die huidige regering se aanslag verskil, is nie duidelik nie.

Ons is nog net halfpad deur die openbare verhore oor die wetsontwerp, en dit blyk duidelik dat dit aansienlik gewysig sal moet word wat die wit ondersteuners van die ANC betref. Goeie raad aan hulle sal wees om nie te veel daarop te reken nie. Hulle is nou uiteindelik in Suid-Afrika, en dit is 2012.

Cosatu-vetkatte se vyfsterweelde

Afgevaardigdes na Cosatu se kongres is vanoggend by die Palazzo-hotel by Montecasino opgemerk waar hulle smul aan die ontbyt teen R200 per kop. Al die afgevaardigdes in die hotel te Fourways, Johannesburg, het hul rooi T-hemde en swart pette opgehad.

Afhangend van die tipe kamer wat die kliënt bespreek, kos dit tussen R3000 en R5000 per nag om by die Palazzo oor te bly. ‘n Koppie koffie kos R20 en ‘n drankie vanaf R50.

Mynopstand versprei, polisie moet bontstaan

Polisie moes traangas en rubberkoeëls Woensdag teen betogers naby ‘n myn gebruik om te keer dat die opstand by die wêreld se grootste platinum-produsent Anglo American Platinum versprei. Dié onrus kom nadat stakers by mededinger Lonmin groot salarisverhogings ontvang het.

Binne ure van die Lonmin-nuus dat loonverhogings van tot 22 persent toegestaan is, het werkers by die nabygeleë myne vir soortgelyke verhogings begin staak. Die stap beteken verdere spanning na reeds ses weke van industriële aksie wat meer as 40 lewens geëis het en die plaaslike ekonomie onder druk geplaas het.

‘n Organiseerder vir die Association of Mineworkers (NUM) en Konstruksie Unie (AMCU) by Impala Platinum, die tweede grootste platinum produsent, het aan Reuters gesê “Ons wil dat die bestuur ons nou ook ontmoet.”

“Ons wil R9 000 rand ‘n maand as ‘n basiese loon hê in plaas van die sowat R5 000 wat ons kry,” sê die organiseerder, wat geweier het om sy naam te gee uit vrees vir weerwraak.

Die dodetal van die onrus het intussen gestyg tot 46 toe ‘n vrou ‘n paar dae gelede dood is nadat sy deur ‘n rubberkoeël getref is, het ‘n predikant wat berading aan stakende mynwerkers gee, aan Reuters gesê.

Jubelend werkers by Lonmin se Marikana-myn, 100 km noord-wes van Johannesburg, het die loonooreenkoms verwelkom as ‘n oorwinning vir AMCU oor die dominante National Union of Mineworkers (NUM), ‘n bondgenoot van die regerende African National Congress.

President Jacob Zuma het sy verligting oor die loonooreenkoms uitgespreek na intense kritiek van die opposisie en die media oor die regering se hantering van die krisis, veral in die nasleep van die polisiemoorde op 34 Marikana-mynwerkers op 16 Augustus.

Die skietery, die bloedigste voorval in demokratiese Suid-Afrika se 18-jarige geskiedenis, versterk die verdelings binne die ANC, alhoewel Zuma die gunsteling bly om die verkiesing te wen in Desember.

Hierdie keer was dit die ANC-regering se polisie, swart en wit, wat die werkers geskiet het, almal swart.

Lonmin-aandele het met meer as nege persent gestyg op die nuus van die ooreenkoms, maar het die meeste van daardie winste gedurende die dag verloor toe die werklikheid van die ekstra koste ingesink het by beleggers. Lonmin is ‘n maatskappy wat sukkel met ‘n wankelrige balansstaat en nuttelose mynskagte wat hulle gesink het.

Die waarnemende HUB Simon Scott het gesê Lonmin sal in staat wees om die gat in sy finansies te bestuur: “Ek is nie seker dat ons vrede gekoop het nie en ek is nie seker dat ons ‘n pleister hier opgeplak het nie,” het hy het aan Talk Radio 702 in Suid-Afrika gesê. “Ek wil graag glo dat wat ons gedoen het, iets meer volhoubaar is.”

Terwyl Lonmin relatiewe vrede gehad het, moes die polisie traangas en skokgranate gebruik om ‘n skare mense met tradisionele wapens soos spiese, by ‘n nabygeleë Anglo American Platinum (Amplats) myn buite Rustenburg uitmekaar te jaag.

Stakende werkers by Amplats, wat verantwoordelik is vir 40 persent van die globale voorrade van die metaal wat gebruik word vir katalisators in motors en juweliersware, voel geïnspireer deur Lonmin en sal deurdruk met hul eise.

Platinum het ‘n bietjie gestyg Woensdag na die val van 2,6 persent ‘n dag vroeër op die nuus van die Lonmin-ooreenkoms.

Op Marikana het duisende werkers en hul gesinne bymekaar gekom op ‘n sokkerveld naby die myn om oorwinningsliedjies te sing en die NUM te koggel.

“Ek is nou gelukkig,” sê die 42-jarige rotsboorder Simphiwe Booi. “Nou kan ons eet.”

Die 100-jarige ANC is gebore uit Suid-Afrika se stryd teen wit heerskappy, en die uitbuiting van arm swart mynwerkers wat die land se fabelagtige goudriwwe en ander mineraalafsettings moes help ontgin.

Gelei deur Nelson Mandela, het die ANC belowe om ‘n beter lewe aan almal na einde van apartheid in 1994 te gee toe hulle die mag oorgeneem het.

Maar ten spyte van miljarde dollars bestee aan infrastruktuur, behuising, gesondheidsorg en onderwys, het inkomste-ongelykheid en werkloosheid toegeneem terwyl chroniese werkloosheid gehelp het om ‘n massiewe onderklas in stand te hou.

“Die uitkoms van die onderhandelingsproses by Marikana sal waarskynlik ‘n nuwe maatstaf vir ontginning in die algemeen beteken en loonkoste sal aansienlik styg,” het JP Morgan gesê in ‘n navorsingsnota.

Cosatu kry ‘n vuishou in die maag

Die Marikana loonooreenkomsl stel ‘n gevaarlike presedent, sê COSATU se algemene sekretaris Zwelinzima Vavi.

“As dié werkers die arm van die maatskappy deur middel van ‘n onbeskermde staking op daardie manier gedraai het, wat keer Driefontein om dieselfde te doen,” het Vavi aan afgevaardigdes by Cosatu se nasionale kongres in Midrand, Johannesburg gesê. Hy was duidelik erg onthuts deur Lonmin se optrede.

Vroeër Woensdag het Vavi die kongres te verlaat om by ‘n staking by Gold Fields se Driefontein-myn in Carletonville te wees waar 15.000 werkers reeds vir die afgelope 10 dae op ‘n onwettige staking is.

Leiers van die National Union of Mineworkers (NUM) het hom vergesel.

Na sy terugkeer van die myn het Vavi gesê die mynwerkers eis ‘n salaris van R12 500. Dit is dieselfde as wat deur werkers by Lonmin se Platinum-myn in Marikana, Noordwes geëis is.

Dinsdag het Lonmin-werkers ‘n finale aanbod van ‘n verhoging van 22 persent aanvaar wat sommige werkers R11 000 per maand gee.

Vavi het gewaarsku dat ander werkers sal dink dat hulle ook aansienlike verhogings kan kry deur op onwettige stakings te gaan.

“Ons sê nie dat werkers nie hul geld verdien nie, maar as ons nie versigtig is nie, kan dit ‘n einde van die stelsel van sentrale bedinging in die land beteken.

“Werkers sal net onwettig begin wegbly en voortstoom en ons dwing om hulle te volg.”

Hy het ‘n beroep op die kongres gedoen om met radikale toewyding die werkers se belange eerste te plaas.

Hy het gesê die Driefontein-werkers het probleme met hul NUM-takleiers. “[Maar] hulle almal bly lojale lede van die NUM.”

Die werkers het gesê hulle sal nie afstand doen van die unie net as gevolg van hulle probleme met die takleiers nie.

Vavi het gesê die werkers eis dat die leiers ontslaan word en wil nie luister na die argument dat Cosatu se grondwet vereis dat daar prosesse gevolg word nie.

Die NUM sal ‘n spesiale nasionale uitvoerende komitee vergadering hou Woensdagnag om die kwessie te bespreek.

topcargo кидалы

Nissan se werkesels!

{jathumbnail off}

Suid-Afrika is ‘n land waar bakkies nogal die botoon voer. Ons is nou maar net lief vir bakkies. Nissan het twee bakkies oftewel ligte handelsvoertuie soos die korrekte benaming vir die voertuie behoort te heet wat streng op die kommersiële sektor gemik is. Ons het die geleentheid benut om twee van die intreevlakbakkies in die Nissan-reeks te toetsbestuur.

NP200 1.6 8v

Nissan se intreevlak- halftonbakkie het groot skoene om vol te staan met die Nissan 1400 Champ wat jare lank diens gedoen het as Suid-Afrika se gunsteling klein bakkie. Die Champ was bekostigbaar, hardwerkend en betroubaar. Met die NP200 in die 8-klepgewaad bou Nissan vir seker voort op die bekostigbare tradisie wat die Champ daargestel het. Die NP200 1.6 8-klep is gemaklik, ruim en die bak is lank en diep. Die klap agter maak laag oop om die op- en aflaai van vrag te vergemaklik. Binne-in die kajuit is daar meer as genoeg plek vir my sesvoetlyf asook bêreplek agter die sitplekke. Twee individiule sitplekke bied meer as genoeg steun en die harde plastiek wat in die kajuit gebruik is, is van ‘n goeie gehalte. Instrumente is baie duidelik leesbaar en daar is geen foefies in die bakkie nie. Twee lugsakke en ABS-remme, sitplekgordels en lugversorging is die totaal van die luukshede in die bakkie. Is dit ‘n slegte ding? Nee, hierdie is ‘n bekostigbare werksbakkie wat met gemak 600 kg kan dra. Die NP200 is gebaseer op die Renault Logan, dus is groot geld aan die ontwikkeling van die produk bestee. Die binneruim lyk en voel ook baie soos dié van die Logan. As ons een klagte sou hê, dan sou dit wees dat die kontroles vir die lugversorging dalk effens laag en weggesteek geplaas is, maar weereens hierdie bakkie is gemaak om te werk en teen minder as R130 000 is dit werklik ‘n goeie kopie.

Rygerief en brandstofverbruik van 9,5 l/100 is beide meer as voldoende vir dié soort voertuig. Sou ons vandag ‘n klein werkesel moes koop, sal die Nissan NP200 beslis baie hoog op die lys wees. Die 1,6-literenjin met 8 kleppe lewer 64 Kw en 128 NM se wringkrag.

Ons gee die bakkie ‘n 4 uit 5

NP300 2.5 TDi High Rider

Kyk, as ek nou ‘n boer was wat ‘n ryding vir die plaas gesoek het om die taai harde werk te kan doen en so nou en dan bietjie dorp toe te ry om besigheid by die bank te gaan doen, dan sou ek beslis die Nissan NP300 nog ‘n kykie gegee het.

Ons toetsmodel was die 2.5 TDi High Rider, nie ‘n vierwielaangedrewe model nie, maar lekker hoog op sy vere vir al daardie los landerye en dongas op die plaas. Binnelangs is die NP300 ‘n gemaklike, sonderfieterjasiewerksbakkie. Daar is ‘n radio, lugversorging, lugsakke en ABS-remme. Geen ander elektroniese guite wat kan breek nie. Die NP300 is ‘n eentonbakkie met ‘n lang bak en alhoewel die laaibak ‘n bietjie hoog is as gevolg van die Hirider-spesifikasie is die Nissan doelgebou om te werk. Die bak is lank en diep en ook met rubber uitgelê. Ons toetsmodel het ook die seiltjie en rolstawe agter op die bak gehad. Rygerief is verbasend goed en ruimte in die kajuit is verstommend. Groot manne soos ons boere nou maar eenmaal is, sal sonder enige ongerief agter die stuur van die NP300 inpas en nog gemaklik kan terugskuif ook. Die 2.5-turbodieselenjin ontwikkel 98 Kw en 304 NM se wringkrag wat tussen sy mededingers die algehele wenner is. Toyota se Hilux, Isuzu se KB en VW se Amarok lewer almal minder krag en wringkrag en dit is slegs die KB en Hilux wat net-net goedkoper as die NP300 is. Die Amarok is bykans R30 000 duurder as dié geselskap. Teen R256 600 is die NP300 beslis ‘n toetsrit werd.

Ons gee hom 4 uit 5

‘Beset wit grond’ beveel Contralesa-president

Contralesa se president, Hoofman Phathekile Holomisa het ‘n beroep op swart Suid-Afrikaners gedoen om op te staan en grond van die wit minderheid teen volgende jaar te beset. Hoofman Holomisa sê die ANC-regering het nie geslaag in die herverdeling van grond nie.

Hy sê grond is nie van die swartes gekoop nie en dit is met geweld afgeneem deur blankes. Hy het gepraat by die gedenklesing van die struggle-held, McGregor Mgolombana by Dikishe buite Mthatha in die Oos-Kaap. Mgolombana is verban omdat hy gedwonge verskuiwing vir sy gemeenskap teengestaan het.

Holomisa het gesê: “Ons moet onsself volgende jaar voorberei vir ‘n stryd vir die herstel van grond, sodat ons nie meer ‘n situasie het waar 87% van die grond in wit hande is en 13% deur swartes beset word nie. Dit is nie volhoubaar wat mens vind in die Grondwet nie, wat vereis dat die staat grond van die blankes moet koop ten einde in staat te wees om dit aan die grondlose Suid-Afrikaners te gee. Dit is nie volhoubaar nie, want dit is onbekostigbaar want die geld is nie daar nie, so ‘n manier moet dus gevind word om te verseker dat die herverdeling van grond plaasvind sonder enige hindernisse, of dit nou in terme van die Grondwet of in terme van die vereiste is dat grond gekoop moet word. Die mense wat dit geneem het van die meerderheid van Suid-Afrika het dit nie gekoop nie.”

Intussen het die adjunkminister van Verdediging, Thabang Makwetla erken dat daar uitdagings in die restitusie van grond is. “Ons sal sien wat gebeur by die regerende party se nasionale konferensie deur te kyk na die saak want daar is duidelike voorstelle dat ons nodig het om na ander maniere van die bespoediging van hierdie program te kyk. Die uitdaging in die afgelope jaar was die beskikbaarheid van voldoende begroting om seker te maak dat die grond wat geëis word deur die regering teruggekoop word en oorhandig word aan die gemeenskappe.”

topcargo отзывы

Kom ons verklaar ons eie noodtoestand

Gister het ons by PRAAG ‘n berig gedoen oor die gruwelike mesmoord op mnr. Jan dut Toit (67) van die voorstad Dennesig in Middelburg. Oor die afgelope twee weke woed as’t ware ‘n burgeroorlog in Muldersdrift, net ‘n klipgooi van waar ek woon. Sowel Alyssa Botha (13) as André Jordaan (50) is afgemaai.

Vanoggend stuur ‘n PRAAG-medewerker vir my ‘n brief aan wat vanoggend in die Kaapse dagblad Die Burger verskyn het. Daarin skryf Anoniem van die Wes-Kaap:

Daar is nie meer ’n keuse tussen veg, vlug

Ek leef regtig in vrees vir ’n revolusie/burgeroorlog en is oortuig dit is ’n wesenlike vrees vir Suid-Afrikaners in die lig van wat tans in ons land aan die gang is.

Ek sou graag wou weet hoeveel Suid-Afrikaners my oortuiging deel, want dit gee my slapelose nagte.

Ek voel wanhopig en is by die punt waar ek nie eens meer dink dit is nodig om langtermyn-toekomsplanne te maak nie, aangesien dit sinloos (moontlik nog waansinnig) is om te hoop vir die beste, terwyl alles daarop dui dat ons op die randjie van anargie staan.

Ek is baie lief vir my land en kultuur, maar as ek finansieel daartoe in staat was, het ek nou opgepak en gevlug (ja, gevlug). Ek vrees vir my kinders se toekoms, selfs hul lewe. Ek is bang, regtig bang. Is ek alleen in hierdie vrees?

Hierdie anonieme briefskrywer verwoord myns insiens iets wat ons almal op een of ander manier voel. Persoonlik woon ek in ‘n redelike veiligheidsbuurt met toegangsbeheer, kameras vir Afrika, patrollerende wagte met wapens en dies meer. Maar ons is omring van onstabiele swart woonbuurte en plakkerskampe waar daar daagliks buitelanders straffeloos doodgemaak word en natuurlik die gebeure in Muldersdrift wat al hoe meer sinister begin lyk.

Aan die begin van die jaar het ‘n vriend en buurman sak en pak met sy gesin Australië toe geëmigreer omdat hy insgelyks voel dat ons ‘n donker toekoms tegemoet gaan.

Hoe spreek ons hierdie krisis aan?

Ek meen dat die antwoord eenvoudig is: ons moet ons eie noodtoestand verklaar. Hoeveel “onse” in my pond? Ongeveer vier miljoen: Afrikaners en Engelssprekende blankes wat bereid is om met ons saam te werk. Net soos ons tans sáám teen Woolworths se anti-blanke indiensnemingsbeleid mobiliseer, kan ons mekaar die hand reik en sorg dat ten minste daardie dele van die land waar ons in groot getalle woon veilig gestel word. Daarmee saam natuurlik plase en landbougebied waar ons voedsel verbou word.

Skep ‘n veilige toekoms en sluit aan by PRAAG!

Daar is sekerlik vele organisasies, ook privaat veiligheidsmaatskappye, wat ‘n rol hierby kan speel. Vele kundiges is beskikbaar. Maar iemand moet die leiding neem om die noodtoestand te verklaar en te sorg dat mobilisering teen geweld en anargie in fases geskied. Ek sien dit só:

Fase 1: Oprigting van ‘n kommunikasiestelsel (1 tot 2 maande)

Afgesien van die internet en sosiale media, waardeur ons kan kommunikeer om mense landwyd te organiseer, moet ons ook ‘n radiokommunikasiestelsel landwyd tussen dorpe en voorstede oprig. Dit kan met die hulp van radio-amateurs geskied. In ‘n uiterste geval waar Eskom in duie stort, die krag en selfs die selfoontorings afgaan, gaan misdadigers en plunderaars op ons kan toesak sonder dat ons ‘n benul het van wat aangaan. Vandaar die behoefte aan so ‘n radiostelsel.

Fase 2: Insameling van inligting en statistiek oor geweldsmisdaad (1 tot 2 maande)

Met behulp van ons kommunikasiestelsel sal ons in staat wees om ons eie misdaadstatistiek by te hou, wat met die staat s’n vergelyk sal kan word. Teen daardie tyd sal ons verskeie “opskamers” landwyd hê waar ons probleemgebiede kan aanstip en personeel en strukture kan ontplooi.

Fase 3: Mobilisering van vrywiligers en goedgesinde privaat veiligheidspersoneel (4 tot 6 maande)

Tydens hierdie fase kan die ergste slagplase soos Muldersdrift gestabiliseer word en kan buurtwagte en plaaswagte landwyd saamwerk om kriminele vas te vat en uit ons gebiede te verdryf.

Fase 4: Instelling van ‘n nuwe ‘nasionale diensplig’ onder die blanke jeug (1 tot 2 jaar)

Daar bestaan tans verskeie studierigtings aan universiteite wat ‘n verpligte tydperk van “gemeenskapsdiens” behels. Ons moet eenvoudig van alle jongmense wat matriek klaarmaak, verwag om vir ‘n jaar in ons buurt- en plaaswagte te dien. Hulle sal aanvanklik opgelei en gemotiveer word en kan daarna landwyd diens doen op plekke waar hulle benodig word. Hulle kan óf by hul ouers bly óf by vreemdelinge of in koshuise tuisgaan wat ons vir die doel kan inrig. Ons kan selfs buitelandse jeugdiges werf wat dalk sal hou van ‘n jaar se avontuur in Afrika. Immers is daar vele wat elders in Afrikalande as vrywilligers gaan werk: die Amerikaanse Peace Corps-vrywilligers, asook die Franse coopérants.

‘n Boer maak ‘n plan, sê hulle. Ons voorouers het so oorleef tydens tydperke aan die Oosgrens of later in Natal, die Vrystaat en Transvaal toe daar veel groter anargie as tans geheers het. Ons het kommando’s gevorm en te perd gaan patrolleer. Nou het ons al die tegnologie van die een-en-twintigste eeu tot ons beskikking wat dit soveel makliker maak.

Eintlik lees ons elke dag van moorde en verkragtings in die media omdat ons te sleg is om dit deur eenvoudige, doelgerigte optrede te stuit.

Hoewel PRAAG ‘n kultuurorganisasie is wat hom op nuwe media en die bevordering van Afrikaans toespits, was ons ‘n paar jaar gelede nou betrokke by gemeenskapsveiligheidsaksies in die Noord-Transvaal en elders. Op ‘n stadium het ons baie geslaagd opleidingskampe vir boere en stedelinge aangebied. Weens ‘n gebrek aan fondse moes dit egter gestaak word. Ons hele struktuur, instrukteurs en kursusmateriaal is egter steeds beskikbaar en kan weer geaktiveer word, mits ons oor die nodige fondse beskik.

Hoewel ek ook tans betrokke is by die sogenaamde Afrikaner- strategiese komitee waarop etlike Afrikaanse organisasies en invloedryke individue dien, is hierdie saak so dringend dat ons nie op komplekse kollektiewe besluitneming kan wag nie. Dis letterlik lewensnoodsaaklik dat ons sommer vinnig teen geweld en gevaar begin mobiliseer.

Elke dag wat verbygaan sonder dat ons iets daadwerkliks dóén, sterf nóg van ons mense. Die slagting moet nou ophou.

Sonder fondse kan ons dit natuurlik nie aanpak nie. My voorstel sou wees dat mense in groot getalle by PRAAG aansluit sodat ons ten minste die eerste fases van die projek binne die volgende paar weke kan aanpak. As ek sien hoe flink mense op die Woolworths-kwessie gereageer het, maak dit my optimisties dat ons sommer vinnig bepaalde teikens vir befondsing kan bereik.

Die ou kommandostelsel wat deur die ANC-regering afgeskaf is, het blykbaar ‘n begroting van slegs R50 miljoen per jaar gehad. Blykbaar sou dit selfs teen R25 miljoen per jaar bedryf kon word, rofweg R2 miljoen per maand. Ek stel my voor net een van die groot vier banke verhaal binne ‘n paar uur soveel aan dienstegelde van ons. Ons betaal met ‘n glimlag miljarde rande aan “Werner” en sy trawante om hul direkteure en aandeelhouers ryk te maak, maar as dit by die beskerming van ons vroue, kinders en bejaardes kom, wik en weeg ons oor R50. Hoe rym dit?

Dis tyd om die hand aan die ploeg te slaan, maar ook ‘n paar rand by te dra om ons volk van gewisse ondergang te red.

Deur die geskiedenis het gewone mense opgestaan om te sê: Genoeg is genoeg! Ons moet dit ook nou doen.

Die eenvoudigste is vir mense om deur middel van debietorders R50 tot R100 per maand by te dra en sodoende elkeen van die fases te verwesenlik. Ons behoort dit só te laat gebeur:

Fase 1: 2000 nuwe PRAAG-lede (wat ongeveer R100 000 per maand vir die projek beskikbaar sal stel).

Fase 2: Nog 2000 nuwe PRAAG-lede.

Fase 3: Nog 5000 nuwe PRAAG-lede.

Fase 4: Kan in samewerking met ander organisasies en instellings geskied, of ‘n nuwe ledeteiken kan bepaal word om die totale nasionale dienspligstelsel te bedryf.

Ons is heeltemal in staat om die moordsyfer in ons buurte en op ons plase te laat daal tot op die vlak van die Duitse of Switserse syfer wat ongeveer 1 moord per 100 000 lede van die bevolking per jaar is. Duitsland en Switserland is die veiligste lande ter wêreld, maar elke Switserse man dien ook in hul volksweermag en moet elke jaar kampe doen. Dus kom veiligheid selfs in Switserland teen ‘n prys.

Tans is die moordsyfer onder ons boere natuurlik 300 per 100 000 lede van die bevolking en onder blanke stedelinge waarskynlik iewers tussen 50 en 100. Binne twee jaar kan ons dit tot beskaafde vlakke verminder en honderdvoudig laat verminder, mits ons bereid is om saam te werk en elkeen ‘n geldjie of vrywillige werk by te dra.

Daardie boere en stedelinge wat hulself reeds in goeie plaas- en buurtwagte georganiseer het, het bewys dit kan gedoen word, want die aanvallers is nie daar bedrywig nie. Sekere gebiede is reeds uiters veilig en rustig, terwyl moord en doodslag in ander dele botvier.

Wie het gesê? Gee my ses maande.

Alles sal regkom, mits elkeen sy plig doen, soos die geliefde Vrystaatse president, Jan Brand, gesê het.

Vul ons debietordervorm in en ek sal u van ons vordering op hoogte hou. Ons kan en mag dit nie langer vat nie!

Lewer gerus kommentaar op hierdie rubriek. Dit word ook op Facebook geplaas.

U raad, aanmoediging en opbouende kritiek sal waardeer word.