Dan Roodt, Author at praag.co.za

Vergadering oor kantons en selfbeskikking op 3 September 2011

‘n Vergadering oor ‘n moontlike kantonstelsel om selfbeskikking op plaaslike vlak te verseker, sal op 3 September 2011 plaasvind.

Die Ou Raadzaal op Kerkplein in Pretoria is die vergaderplek. Die vergadering sal om 10:00 begin en sal om 17:00 eindig.

Parkering is beskikbaar in Schoemanstraat aan die linkerkant 100m oos van Paul Krugerstraat. Dit is twee blokke van die Ou Raadzaal af.

Vir diegene wat nie die vergadering persoonlik kan bywoon nie, gaan daar gepoog word om dit vir belangstellendes moontlik te maak om die vergadering op Skype te volg.

Diegene wat insette wil lewer maar nie die vergadering kan bywoon nie, kan skriftelike voorleggings aan ons deurstuur welke voorleggings dan op die vergadering ter tafel gelê sal word.

Diegene wat die vergadering wil bywoon moet asseblief hulle name deurstuur sodat daar reëlings vir verversings en middagete getref kan word, aan info[by]zanli.co.za.

Die kostes is soos volg, afhangend van waar u kom:

Pretorianers R100

PWV-inwoners R50

Alle ander Gratis

Die vergadering mag ‘n geskiedkundige gebeurtenis wees en geskied te midde van ‘n ongekende debat oor selfbeskikking in Afrikanergeledere en hoe finansies en infrastruktuur in groot dele van die land van die huidige verval gered kan word.

Die begeerte heers by baie mense om weer inspraak in die bestuur van hul eie gebiede te verkry en ‘n kantonstelsel of selfbeskikking op plaaslike vlak is al wat daarvoor voorsiening maak. Oor die langer termyn meen kenners dat die vestiging van sodanige kantons wat onderling met mekaar saamwerk tot toekomsigte volkstate binne die sentralistiese Suid-Afrika kan lei, met die moontlikheid van eksterne selfbeskikking wat uit de facto-beheer oor eie grondgebied(e) kan spruit.

Die bydrae wat so ‘n kantonstelsel tot onderwys, welsyn en veiligheid kan maak, sal ook onder die loep kom.

‘n Vorige vergadering enkele weke gelede is deur ‘n wye spektrum van Afrikaanse organisasies en politieke partye bygewoon en het die hoop op groter onderlinge samewerking tussen Afrikaners laat opvlam.

топкарго отзывы

Nog gedagtes oor ekonomiese oorlewing en selfbeskikking

Suid Afrika is nou volledig ‘n partystaat en nie meer ‘n demokrasie nie. Binne ‘n partystaat vervaag die grense tussen die staat en die heersende party.

Vanweë Afrikane se historiese geneigdheid om van sy omgewing te oorleef en gesien binne Afrika se denkmodel wat daaruit voortspruit, is dit baie maklik vir westerlinge om die ANC te beskou as die grootste georganiseerde misdaatsindikaat op aarde, maar wat instinktief hul plunderbeleid op ‘n selektiewe moraliteit verdedig.

Die sindikaat se netwerk word daagliks versterk deur ‘n beleid van Transformasie, Swart Ekonomiese Bemagtiging, Kader Ontplooiïng en Regstellende Aksie. Hierdeur word miljarde rande vanuit die ekonomie na die ANC se organe en ondersteuners herlei, met die strategiese doel om ANC-hegemonie te perpetueer.

As gevolg hiervan en deurdat ‘n groeiende belastinglas en krimpende werksgeleenthede hulle op ‘n selektiewe manier verarm is dit onvermydelik dat Afrikaners ‘n ernstige oorlewingsprobleem sal ondervind.

Hoewel hulle die kundigheid besit om ‘n wesenlike bydrae tot die land se ekonomie te maak, word witmense as tweedeklas burgers utgerangeer. Daardeur word ernstige skade aan die ekonomie en landsbestuur berokken.

Die beleid van transformasie en kaderontplooing het verorosaak dat die landsbestuur sy institusionele geheue verloor het en dat kumulatiewe kundigheid en ervaring weggekalwe is. Duisende onbekwame amptenare het ‘n leë dop van alle regeringsvlakke, selfs tot op munisipale vlak gemaak.

Die gebrek aan werksgeleenthede vandag en vertroue in die toekoms het honderde-duisend kundiges die land reeds laat verlaat. Sonder hul kundigheid sal Suid-Afrika waarskynlik binne die volgende 6 tot 10 jaar implodeer.

Aangesien daar by westers georiënteerde mense ‘n kousale verband tussen politieke selfbeskikking en ekonomiese vooruitgang bestaan, sal Afrikaners beheer oor hul politieke toekoms moet neem om ekonomies te kan oorleef en te presteer.

Om dit te bereik moet Afrikaners beheer oor ‘n gedeelte van die ekonomie verkry, want daar is geen volhoubare toekoms onder die huidige politieke en ekonomiese stelsel nie.

As witman staan die Afrikaner nou alleen, ongeag die politieke party wat hy ookal vandag mag ondersteun. Alle witmense word as ‘n demografiese groep uit die ekonomie en landsbestuur deur wetgewing en regeringsbeleid uitgesluit. Armoede en ellende is Afrikaners se gemeenskaplike vyand en daarom is dit verstaanbaar dat Afrikanernasionalisme en ander ideologiese oorwegings vandag ondergeskik is aan ekonomiese oorlewing. Om te kan oorleef moet alternatiewe magshefbome derhalwe gevind word.

Regsgeleerdes beweer dat ‘n wisselwerking bestaan tussen menseregte, minderheidsregte en die kollektiewe reg op selfbeskikking en het die selfbeskikkingsbegrip die norm in baie lande geword .

Selfbeskikking word as volg verwoord:

“…die keuse om volgens eie vrye oordeel en sonder enige inmenging of dwang te handel. Selfbeskikking is dus die reg van ‘n volk wat ‘n spesifieke gebied beset om sy politieke status en regeringsvorm self te bepaal.”

Daar is hoofsaaklik drie vorms van selfbeskikking:

· Eksterne selfbeskikking wat verwys na ‘n soewereine staat wat deur die internasionale gemeenskap as volwaardige staat erken word.

· Interne selfbeskikking verwys na selfregering van ‘n volk binne administratief outonome gebiede, maar wat deel bly van die staat, soos byv. Walonië en Vlaandere in België

· Kulturele selfbeskikking waar internasionaal erkende minderheidsregte beskerm word om die kulturele voortbestaan en groei van ‘n volk te verseker.

Om te verhoed dat duisende nuwe staatjies eensklaps soos paddastoele verrys, bestaan daar streng internasionale reëls vir eksterne selfbeskikking. Om lande se territoriale integriteit te beskerm, word daar gewoonlik op interne selfbeskikking besluit, maar dit is ‘n saak wat uitsluitlik by die eisers berus.

Om te kan slaag word selfbesklikking dus ‘n politieke magspel wat volgens die voorskrifte van die Volkereg asook die VN resolusies en multilaterale ooreenkomste (Internasionale Reg) gespeel word om te kan slaag.

Totdat ‘n streek se stabiliteit bedreig word bly dit egter ‘n binnelandse aangeleentheid waarby medestate nie sal inmeng nie, tensy hul belange bedreig word.

Die Volkstaatraad het die kwessie van selfbeskikking deeglik bestudeer en sy verslae aan die regering voorgelê, wat as volg opgesom kan word:

· Afrikanergemeenskappe het die reg om hul selfbeskikking uit te oefen waar hulle hulself ookal in ‘n meerderheid mag bevind (vgl Outonome gebiede). Deur die grense van tradisionele Afrikanergebiede, waar hulle ‘n demografiese meerderheid vorm, eensydig te verskuif om hul demokratiese regte te ontneem omdat hulle altyd ‘n minderheid binne hul eie bwoongebiede te maak, word internasionaal as onwettig beskou. (Dit is dus onwettig vir Soshanguve om oor Pretoria se inwoners te regeer).

· Kulturele selfbeskikking, minderheidsregte oftewel gemeenskapsregte mag regoor die land opgeëis word waar dit prakties haalbaar is.

· Vir ‘n lang termyn volhoubare soewereine volkstaat sal daar waarskynlik ‘n volksverskuiwing moet plaasvind om verswarting te vermy.

Dit is belangrik om in gedagte te hou dat die verskillende vorms van selfbeskikking nie uitsluitend van mekaar is nie – hulle is meelopend en alle vorms daarvan word benodig om die volkswil te bou. In Suid-Afrika is daar dus vier aktiviste groeperings onder Afrikaners. Hulle moet nooit onder mekaar te twis nie, omdat elkeen sy eie afgebakende terrein beset. Elkeen bevorder Afrikaners se belange:

· Die etnies georiënteerde groep wat op eksterne selfbeskikking aandring.

· Die Suid-Afrikaner georienteerde groep wat op beskerming van taal, kultuur, sake en boerdeybelange aandring.

· Die 230 Belastingbetalersverenigings wat op gehalte van derdevlak dienste aandring.

· Die Burgerlike regtegroepe soos Solidariteit en Afriforum wat ingestel is om sy lede se grondwetlike regte te beskerm.

Die volkswil waarna ek verwys, is tans dormant en ondergeskik aan individue se stryd om ekonomies te kan oorleef.

Benewens hul buiteparlementêre bedrywigheid, word ‘n aktiewe teenwoordigheid ook binne-parlementêr benodig waar inspraak by portefeuljekomitees verkry word en om die Afrikanersaak formeel op Hansardverslae te kry. Ironies genoeg, het die ANC as swart nasionaliste ‘n mate van begrip begrip vir selfbeskikking, maar die DA, as liberale party staan direk gekant teen enige vorm van differensiasie tussen etniese groepe. Hy wil egter nie van sy Afrikanersteun afstand doen nie en sal saam met die Naspers Mediagroep enige poging van Afrikaners om selfbeskikking te verkry as die idees van ‘n klein groepie rassiste afmaak. Hulle sal gedemoniseer word as ‘n klomp dom agtergeblewe verregses wat nie aan die huidige demokratiese stelsel wil deelneem nie.

Die VF+ is derhalwe die enigste politieke party wat die binneparlementêre funksie vir Afrikaner selfbeskikking sal kan verrig. Hulle moet dus ‘n integrale deel wees van die nasionale poging om as die binn parlementêre speek van die Afrikanerwiel te funksioneer.

Soos aangedui, moet daar op die onmiddellike ekonomiese oorlewing van mense gefokus word waar hulle hulself bevind. Elke dorp het sy eie ekonomie en leierskap wat as steunbasis kan dien vir gemeenskappe om hulself te orden, hul dorpe te ontwikkel en hul dienste self te lewer. Daarvoor moet belastingbetalers hul eiendomsbelasting aanwend om die dienste self mee te befonds waar gebrekkige dienste bestaan. Ervaring van die NBU met geaffilieerde BBV’s het bewys dat dit prakties en wetlik haalbaar is.

Oral waar gebrekkige dienste ervaar word kan dorpsburgers hulself dus as ‘ekonomiese kantonne’ of as vrystaande administratiewe organe van die burgerlike samelewing beskou en orden. Tans is dit die geval met meer as 200 van die 285 munisipaliteite in die land.

Mettertyd kan hulle in politieke kantonne ontwikkel, waar die volkswil gebou word om vir groter magte te stry.

Die morele basis vir hierdie benadering is dat orde aan plaaslike gemeenskappe herstel word en dat die hele platteland ekonomies daardeur sal baatvind.

Op hierdie wyse word die eerste tree gegee om ‘n mate van politieke mag te bekom en om ekonomies te kan oorleef.

cleopatra slots for

Staking: Vullis gaan ophoop

Sowat 145 000 munisipale werkers wat aan die munisipale werkersunie Samwu behoort, gaan vandag begin staak.

Munisipaliteite het gesê dienslewering in woon- en sakegebiede asook plakkerskampe sal geraak word.

Samwu soek ‘n loonverhoging van 18%. Die Suid-Afrikaanse vereniging vir plaaslike regerings (Salga) bied 6,08% aan. Salga sê die versoek van die unies is “onrealisties”.

Benewens vullisverwydering wat ontwrig sal word, gaan die staking ook die vee van strate, leegmaak van vullisdromme op straat en verwydering van gestrooide rommel raak.

Inwoners en eienaars van ondernemings word nogtans gevra om hul vullisdromme op die geskeduleerde dae vir vullisverwydering buite te sit.

Zille ontken tenderbedrogaantygings

Wes-Kaapse Premier, Helen Zille, het aantygings deur ‘n Sondagkoerant ontken dat haar kantoor ‘n kommunikasie-tender ter waarde van R1 miljard aan ‘n reklame-agentskap toegeken het sonder om behoorlike prosedures te volg.

“Daar is absoluut geen waarheid in die gerug dat iets in die toekenning van hierdie tender onbehoorlik of sonder voorskrif geskied het nie,” het sy in ‘n verklaring gesê.

“Vrae moet gevra word waarom die Sunday Times verkies het om doelbewus nie ons weergawe van die feite te publiseer nie. Ons sal ‘n formele klagte by die Persombudsman lê.”

Die Sunday Times het berig dat ‘n kontrak toegeken is aan TBWA Hunt Lascaris om tien staatsdepartemente in die provinsie se kommunikasie oor te neem.

Volgens die verslag is die tender nooit behoorlik geadverteer of op die regering Tenderbulletin geplaas nie, soos deur die Tesourie-regulasies vereis word.

“Nie net het ons aan die joernalis gesê dat die tender geadverteer is in Die Burger en die Cape Argus nie, maar dit bevestig deur aan die joernalis ‘n skandering van die werklike advertensie wat in druk verskyn het te stuur,” het Zille gesê.

Die Sunday Times het berig dat ‘n hersiening deur die Provinsiale Tesourie bevind het dat die aanstelling van TBWA ‘n “tekort aan beheermaatreëls openbaar en die beginsels van goeie bestuur oorskry”.

Dit het die tenderproses nietemin onderskryf , en bevind dat die foute ‘n “leer-ervaring” was.

Zille het gesê die R1 miljard tender is ‘n “absolute versinsel”.

“Dit was duidelik gemaak aan die joernalis dat die geskatte totale kommunikasie van die provinsiale regering tussen R50 miljoen en R70 miljoen per jaar beloop.”

‘n Bodtoekenningskomitee, wat amptenare van regsdienste insluit, het geen klagtes van deelnemende bieërs ontvang nie en daar was geen onreëlmatighede nie, het Zille gesê.

“Ek is vol vertroue dat die tenderproses deursigtig, regverdig, billik, mededingend en koste-effektief was.

“Die Wes-Kaapse regering het niks om weg te steek nie en sal die ouditeur volle toegang tot enige dokumentasie of amptenare wat nodig is vir sy ondersoek, gee,” het sy gesê.

Zille het gesê sy het die direkteur-generaal versoek om die Ouditeur-generaal te vra om ‘n tenderproses oudit te doen.

Die onverwagte rewolusie

Oor die afgelope jaar of wat het die pessimisme oor Suid-Afrika merkbaar toegeneem, veral na aanleiding van die gerugte oor nasionalisering van die myne en banke. Afro-pessimisme, ook oor die mislukte sogenaamde reënboognasie, is egter niks nuut nie. Veral die meer ekstremistiese regse organisasies koester donker fantasieë oor ‘n rasse-oorlog en maak gevolglik planne om kos op te gaar en oor hoe hulle op ‘n heroïese wyse op die trappe van die Voortrekkermonument sal sneuwel. Baie van hierdie selfde regse organisasies beleef ook emosies wat wissel van ongeloof tot intense frustrasie omdat die meeste blankes so passief en onbetrokke is. Politieke analiste soos professor Steven Friedman, daarenteen, lewe in vrees en bewing vir ‘n opstand deur die swart onderklas, diegene wat buitebande en biblioteke brand agv die ANC-regime se fundamentele onbekwaamheid en korrupsie.

Ek is egter van mening dat die rewolusie in Suid-Afrika op ‘n onverwagte wyse sal plaasvind. George Orwell het die opmerking gemaak dat rewolusies deur die middelklas gelei word, en nie deur die lumpenproletariaat nie. Alhoewel baie mense ‘n opstand deur die swart onderklas vrees, meen ek dat die opstand eintlik gaan kom vanuit die blanke middelklas. ‘n Suksesvolle rewolusie benodig organisasie en bronne, iets wat swart oproeriges wat klippe gooi agv swak dienslewering nie tot hul beskikking het nie. Lech Walesa se Solidariteit-vakbond in Pole se lede was nie die armstes van die armes nie, maar eerder die Poolse werkersklas. Solidariteit se verset, verlammende stakings en dapper optrede in Pole se dokke het regstreeks bygedra tot die val van die kommunisme in die ganse Oosblok.

Blanke ontevredenheid is weliswaar aan die oplaai sedert 1994, maar die ANC se veldtog teen die blankes was tot op hede meestal passief verdra deur die blanke slagoffers daarvan. Ons mor weliswaar om braaivleisvure oor regstellende aksie, maar bykans niemand verset hulle op aggressiewe wyse teen die skreiende rassisme wat die ANC-regime se ideologie van rassistiese transformasie verteenwoordig nie. Hierdie passiewe toedrag van sake gaan egter binnekort tot ‘n einde kom. Die Nasionale Demokratiese Rewolusie, die ANC se Sowjet-geïnspireerde program van die omvorming van Suid-Afrika na ‘n kommunistiese hel, is besig om momentum te kry, en die voorbodes raak by die dag donkerder. Die NDR gaan blankes regstreeks in ons beursies tref, en dit het die potensiaal om dinge tot op ‘n breekpunt te dryf.

‘n Blogger op Business Day se werf het byvoorbeeld bereken dat ‘n huishouding wat ‘n relatief-beskeie salaris van R400,000 per jaar verdien , ‘n salaris wat kwalik eens een van Julius se motorpaaiemente sal kan betaal, iets soos R60,000 per jaar aan addisionele belastings moet opdok om die waansinnige Nasionale Gesondheidsversekeringsprogram (NGV) van die ewe kranksinnige ANC-regime te moet befonds. Daardie miljarde sal ongetwyfeld deur kaders gesteel of verkwis word, want ‘n ANC-kader se bestuursvaardighede is soortgelyk aan die sokkervernuf van hulle nasionale span. Koppel hieraan die eweneens-kranksinnige Eksdom-prysverhogings en verregaande Gautengse tolpadtariewe, en dit is duidelik dat die ANC uit is daarop om die grootliks-blanke middelklas leeg te tap en finansieël uit te mergel. Ek ken bitter min huishoudings wat R400,000 bruto per jaar verdien, wat dan sowat R20,000 per maand netto huistoe neem, en wat sommer maar net ‘n addisionele R5000 (en dit om aan die massas sonder seksuele selfbeheersing vyfster-gesondheidssorg te verskaf), nog R1000 aan tolgelde, en nog R1000 per maand ekstra aan elektrisiteit kan spandeer, sonder om bankrot te speel of om selfs hulle huise te verloor. Hierdie kranksinnige belastings impliseer vir só ‘n huishouding iets soos ‘n 40% daling in netto inkomste. Hierdie belastings beteken kortom die vernietiging van die Suid-Afrikaanse middelklas en derhalwe ook die ekonomie as geheel.

My voorspelling is gevolglik dat ons ‘n nuwe tydvak in Suid-Afrika gaan betree, een wat baie gaan herinner aan Cosatu se verlammende stakings en die UDF se verset in die jare tagtig. Dit gaan baie mense verras, omdat die opstande vanuit blanke geledere sal kom. Daar is weliswaar ook swart lede van die middelklas, maar agv swart rassesolidariteit sal hulle nie noodwendig in opstand kom teen die ANC-regime nie. Hierdie opstande gaan veroorsaak word deur desperate ekonomiese omstandighede. Dit gaan blankes wees wat hulle op allerlei wyses gaan verset, wat kan insluit belastingboikotte, stakings, burgerlike ongehoorsaamheid ensovoorts. Mnr Gary Ronald van die AA het byvoorbeeld alreeds voorspel dat motoriste hulself gaan verset teen die kranksinnige Gautengse toltariewe dmv burgerlike ongehoorsaamheid. Bid jou aan – die Outomobiel-Assosiasie se voorsitter, van alle mense, praat rewolusie!

Daar is niemand so ryp vir opstand en rewolusie as iemand wie se lewensstandaard by hom weggeneem word deur ‘n regering wat hy alreeds verag se optrede nie, en dit is presies wat in Suid-Afrika gaan gebeur. Die gefrustreerde regses se geledere gaan eensklaps aangevul word met miljoene voormalig-middelklas blankes, wie se lewensstandaard by hulle weggeneem is deur die ANC-regime se kommunistiese waansin. Daar is niemand so gevaarlik as iemand wat in ieder geval niks het om te verloor nie, en wat weet wie het hom na daardie toestand gereduseer.

Vandag ‘n DA-stemmer wat nie ag slaan op Rooi Helen se klakkelose heldeverering van kommuniste of haar bewondering van die Freedom Charter nie.

Môre ‘n anti-kommunistiese rewolusionêre.

силком

Vyf vas oor oproer naby Makapanstad

Vyf mense is in hegtenis geneem tydens ‘n oproer teen swak dienslewering naby Makapanstad, het die polisie in Noordwes Sondag gesê.

Ongeveer 200 inwoners van die dorp Motla het die Souspanhoofweg Saterdagmiddag met klippe, boomtakke en brandende bande versper, het sers. Kealeboga Molale in ‘n verklaring gesê.

Sy het gesê die inwoners is kwaad oor ‘n gebrek aan lopende kraanwater in die dorp.

“Toe die polisie by die toneel aankom, het hulle die oproermakers gewaarsku oor hul optrede, maar hulle het die polisie geïgnoreer,” het sy gesê.

Die vyf word aangekla van opsetlike saakbeskadiging en die oortreding van die Wet op die Regulering van Saamtrekke.

ігра машинки

Malema laat boete kontant betaal

Julius Malema, leier van die ANC-jeugliga, se boete van R50 000 vir haatspraak, is deur ‘n voormalige polisieman, wat nou vir SGL Engineering werk, in R100-note betaal.

Dié onthullings is Sondag in die koerant Sunday Tribune gemaak.

Die gelykheidshof het Malema beboet oor aanmerkings wat hy gemaak het teenoor die vrou wat pres .Jacob Zuma van verkragting beskuldig het.

Hy het onder andere gesê dat sy dit blykbaar “geniet” het want sy het eers die volgende oggend ‘n taxi gebel om haar huis toe te neem.

Die geld is vroeër vandeesweek – 15 maande ná die hof se beslissing – aan People Opposing Women Abuse (Powa) betaal.

Die depositostrokie het aangedui dat die geld in R100-note aan Powa betaal is en die strokie deur ‘n “Steven” geteken is. Sy selfoonnommer is ook op die strokie.

The Star sê die nommer behoort aan Stephens Msiza, wat in ‘n stadium as ‘n polisiebeampte in Pretoria gewerk het.

Iemand by die polisiekantoor in Pretoria het aan die koerant gesê dat Msiza nou saam met Malema “as ‘n lyfwag” werk.

Msiza het in ‘n telefoniese onderhoud met Sunday Tribune ontken dat hy die geld inbetaal het.

“Kry julle feite reg. Waar sal ek daardie tipe geld kry?” het hy gevra.

Hy het ook ontken dat hy ‘n lyfwag vir Malema is.

Volgens Msiza se Facebook-blad het hy by SGL Engineering gewerk.

Malema was in 2009 en 2010 die direkteur van SGL.

Hy het by dié maatskappy bedank ten tyde van ‘n ondersoek deur die openbare beskermer, Thuli Madonsela, na die maatskappy om vas te stel of hy tenders beïnvloed het.

Afrikaans is vir die krokodille gevoer

Vandag, 136 jaar gelede, is die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) gestig. Nie net word 14 Augustus 1875 as die “geboortedatum” van Afrikaans, of ten minste die gestandaardiseerde weergawe daarvan, beskou nie, maar dit het ook beslag gegee aan die Afrikaneridentiteit.

Net soos destyds, is daar vandag ook drie soorte Afrikaners: dié met Engelse harte, dié met emgrasieharte en dié met Afrikaanse harte. Standaardafrikaans, dít wat deur ons voorouers met soveel sorg en toewyding geskep is, word vandag met minagting deur die openbare uitsaaier, asook sekere sangers, joernaliste en ander figure behandel.

Maar net soos Afrikaans in die twingtigste eeu stukrag aan die Afrikanerbeweging verleen het, het die taal meer onlangs die verskuilde totalitarisme van die huidige “demokratiese” bestel aan die kaak gestel. Die feit dat die huidige Suid-Afrika hoegenaamd geen poging eens aanwend om reg aan taalgelykheid te laat geskied soos dit in ander lande die geval is nie, maak juis ‘n bespotting van die gewaande “demokrasie” waarop die huidige regime en meelopers so trots is.

By denkende Afrikaners is daar lank nie meer twyfel dat Afrikaans en die Afrikaanse kultuur net tot sy reg sal kom binne ‘n eie volkstaat of onafhanklike republiek nie. Tydens die negentiende eeu was die Afrikaanse taalbeweging, soos die Groot Trek en Vryheidsoorloë, insgelyks ‘n uiting van die drang na vryheid, onafhanklikheid en selfbeskikking.

Ironies genoeg is die Afrikaner onlangs sy selfbeskikking en taalregte ontneem op ‘n tydstip toe soveel ander volkere ter wêreld juis hulle s’n herwin het. Die nuwe state van Oos-Europa, die Balkans, die Baltiese state, Eritrea en meer onlangs Suid-Soedan, getuig van die afgang van groot imperiale ryke en die opkoms van nasionale state oor die hele wêreld heen. Oral, behalwe in Suid-Afrika.

Die verval van die grondwetlike bepalings oor taalgelykheid asook die liggaam PANSAT wat veronderstel was om daaroor te waak, is tekenend van die mislukking van die eenheidstaat, Suid-Afrika. PANSAT het sedert sy totstandkoming in 1994 nog geen poging aangewend om grondwetlike taalregte te beskerm nie en verskeie hoofde van dié liggaam is al vir korrupsie of wanbesteding ondersoek of ontslaan. Wanneer ons van taalregte in Suid-Afrika praat, is dit min of meer op die vlak van menseregte in Idi Amin se Oeganda. Amin het sy vyande vir die krokodille gevoer en sedert 1994 is Afrikaans vir die krokodille gevoer.

Nietemin is dit belangrik dat Afrikaners soveel amptelike klagtes oor taaldiskriminasie, sowel by PANSAT as by ander liggame, selfs internasionale instansies en buitelandse ambassades, indien ten einde die konstitusionele klug van Suid-Afrikaanse “demokrasie” nog verder aan die kaak te stel.

Ons weet dat PANSAT hoegenaamd nie sal optree om Afrikaanse taalregte te herstel nie. Maar die rekord wat ons opbou oor hoe ons klagtes geïgnoreer word, sal tot ons uiteindelike vrywording bydra.

Min ander volke moes seker al 136 jaar lank vir hul taalregte stry. Die Afrikaner het egter al getoon dat hy nooit tou opgooi as dit by sy taal kom nie. Afrikaans is een van die min tale, indien nie die enigste nie, wat die volle aanslag van die Britse kolonialisme en taalverdrukking oorleef het. In die Verenigde Koninkryk self het Wallies, Iers en Skots grotendeels uitgesterf en word nie in die handel, op skool en aan die universiteite gebruik nie.

Ons moedig elke Afrikaner aan om soveel klagtes by PANSAT oor taaldiskriminasie teen Afrikaans in te dien. U kan ook u klagtes aan inlig@praag.org stuur waar ons hulle namens u sal indien. Die manier waarop ‘n politieke party soos die DA, wat onlangs in groot getalle deur Afrikaners by die stembus ondersteun is, ook Afrikaans misken deur ‘n eentalig-Engelse webwerf en mediaverklarings, verdien insgelyks ‘n klagte by PANSAT en ander instellings.

Nog ‘n manier waarop Afrikaners daagliks hul verset teen verengelsing kan toon, is deur in Afrikaans op Engelstalige webwerwe in die land kommentaar te lewer. Dít, in antwoord op die mediamaatskappye wat almal die gewoonte het om Engelstalige advertensies op Afrikaanse kykers af te dwing of sommer ellelange Engelse insetsels oor die lug uit te saai.

Die Afrikaner het rede om trots op sy geskiedenis van taalstryd te wees. Alle sprekers van Germaanse tale wêreldwyd bewonder ons daarvoor, tot in Skandinawië.

Laat ons daardie grootse tradisie met meer ywer as ooit voortsit!

Александр Фильчаков

Die Gelofte

Soos enkele ander leiers was Andries Pretorius ‘n indrukwekkende figuur: meer as twee meter lank en goed gebou, so simmetries dat gesê is dat ‘n beeldhouer in hom ‘n uitstekende model vir ‘n Hercules-beeld sou kon vind. Hy was hardwerkend, vriendelik en vol ondernemingsgees, en het ‘n hele paar plase in die Kolonie besit. Aan die einde van 1837 het hy ‘n besoek aan die trekkers gebring en ‘n deel van die veldtog teen die Matebele meegemaak.

Pretorius het sy trek vir eers aan die Modderrivier agtergelaat en is inderhaas Natal toe. Op 22 November het hy by die laer aangekom en is as hoofkommandant van die strafkommando teen Dingane aangewys. Op 24 November is hulle in die rigting van Zoeloeland. Onderweg het Karel Landman en sy volgelinge hulle by die hoofmag aangesluit. Pretorius was aan die hoof van 470 man met 64 waens. Sy sekretaris, Jan Bantjes, se beskrywing van die tog is in Junie 1839 in De Zuid-Afrikaan gepubliseer.

Pretorius het die veldtog goed beplan en sy ongedissiplineerde manskappe met bewonderenswaardige takt gehanteer.

Sarel Cilliers was een van drie wat gereeld die godsdiensoefeninge gelei het, en sy preke uit die Ou Testament het Pretorius op die gedagte van ‘n gelofte gebring. Pretorius het die idee met sy kommandante en manskappe bespreek en nadat hy hul goedkeuring verkry het, is dit op Sondag 9 Desember by die huidige Wasbankspruit deur Sarel Cilliers in ‘n gebed afgelê.

Dit is daarna elke aand herhaal. Dit lui (in vertaalde vorm): “Hier staan ons voor die Heilige God van hemel en aarde om ‘n gelofte aan Hom te doen, dat, as Hy ons sal beskerm en ons vyand in ons hand sal gee, ons die dag en datum elke jaar as ‘n dankdag soos ‘n Sabbat sal deurbring, en dat ons ‘n huis tot Sy eer sal oprig waar dit Hom behaag, en dat ons ook aan ons kinders sal sê dat hulle met ons daarin moet deel tot nagedagtenis ook van opkomende geslagte. Want die eer van Sy naam sal verheerlik word deur die roem en eer van oorwinning aan Hom te gee.”

Hoe dieper die kommando Zoeloeland binnegetrek het, hoe meer Zoeloes het hulle teëgekom. Selfs toe nog het Pretorius probeer vrede maak mits Dingane skadevergoeding vir verliese betaal, maar vergeefs. Op Saterdag 15 Desember was die Zoeloehoofmag naby. Die waens was reeds deur die Ncome-rivier, maar Pretorius was nie tevrede met die terrein nie, en het beveel dat hulle terugdraai na die wesoewer, sodat die laer daar tussen die rivier en ‘n diep sloot getrek kon word. Beeste en perde is in die laer vasgemaak.

Teen skemer het daar mistige weer toegesak — ‘n gevaartoestand, want kruit wat klam is weens die vogtigheid, kon nie ontplof mie. Om nie onverhoeds oorval te word nie, is lanterns met brandende waskerse aan sweepstokke gebind wat so 50 meter van die laer in die grond geplant is. Die Zoeloes het die ligte glo as bose geeste beskou en met aanval gewag tot ligdag.

Die aand het die trekkers godsdiens gehou, en gesing uit Psalm 138: “Blijf niet, wegens mijn gebreken,/ Ver geweken;/ Toon, dat God mijn rampen ziet.” ‘n Zoeloe het later vertel: “Hulle het gesing toe dit donker word, net of hulle almal saam huil, en ons jonges het daarna geluister en gesê: ‘Ja, sing maar, julle, want môre se son sal julle nie weer sien ondergaan nie.’”

miomare yachting Лобановский

Lexus betree die Premium C-segment met die nuwe CT200h

Met motors wat deesdae net soveel soos huise kos, is die splinternuwe Lexus CT200h baie meer groen as wat jy dink.

Daar is ander vervaardigers wat groen motors bou, maar almal het dit eintlik maar net afgekyk by Toyota. Die Toyota Prius is die oorspronklike groen motor met sy spontane krag wat van sowel ‘n klein elektriese motor as ‘n klein petrolenjin afkomstig is.

Lexus is deel van Toyota en tegnologiese ontwikkeling word uiteraard met Toyota gedeel. Die splinternuwe Lexus CT200h is ‘n vars bries in die premium-C-segment vir luikrugte. Dit is nou motors soos die Audi A3 en BMW 1-reeks waarmee Lexus hoop om mee te ding. Daar is net een vangplek: beide die Duitsers is gewone motors wat óf deur ‘n hoogtegnologiese petrolenjin óf ‘n nog meer indrukwekkende dieselenjin aangedryf word. Lexus het met die CT200h die skoner, sagter, gladder petrolweg, gekombineer met ‘n redelike sterk elektriese motor, gevolg. Hierdie is ‘n luikrug en dan ook die enigste premiumluikrug in die land wat van hibriede krag gebruik maak. In egte Lexus-tradisie is die nuwe CT200h baie goed aanmekaar gesit met gehaltestowwe wat oral in die binneruim waarneembaar is. Al die paslyne is soos ons gewoond geraak het aan Lexus so te sê volmaak. Daar is ook, soos dit van ‘n motor in dié klas verwag word, byna alles wat elektronies oop en toe maak.

Modelle

Die nuwe CT200h is beskikbaar in twee weergawes, CT200h S en die CT200h F-Sport. Beide modelle is toegerus met ‘n outomatiese ratkas en word deur die voorwiele aangedryf. Die enjins is ook identies met ‘n 1,8-literpetroleenheid wat 73 Kw by 5200 omwentelinge ontwikkel plus dan die fris elektriese motor wat sowat 60 Kw en 207 NM se wringkrag byvoeg. Die gesamentlike totale kraglewering van die motor is 100Kw met 349 Nm se wringkrag. Die feit dat daar sowat 33 KW in die hele proses van die sinergie tussen die petrol- en die elektriese motor verlore gaan, is toe te skryf aan die verskillende komponente wat krag van beide enjins af benodig om basiese funksies te behartig. Daar is ‘n draaiknop in die middelkonsole waarmee die bestuurder kan kies of hy in sport, ekonomie of normaal wil ry. Daar kan ook met die druk van ‘n ander knop selfs net op elektriese krag met die CT200h gery word. Die hele stelsel is heltemal geïntegreer en die motor sal jou toelaat om in druk verkeer slegs met die elektriese motor te ry solank die spoed net onder 45km/u bly. Lexus gee dan ook die brandstofverbruik aan as 4,1 l/100km in die gekombineerde siklus. Die F-Sport-modelle het ‘n paar klein kenmerke anders as die gewone S-model. Daar is byvoorbeeld F-Sport-kentekens, groter bande en ander sierwiele, groen bamboesluidsprekers en -versterker. Die F-Sport se instrumentepaneel verander van ‘n kragmeter na ‘n toereteller as hy in die sportmodus bestuur word. Die hele motor hurk baie laag met ‘n aggressiewe houding wat dit sommer baie sportief laat vertoon.

Ruimte

Vir ‘n luikrug is die Lexus CT200h baie ruim al is hy slegs 4,3 meter lank. Vyf volwassenes kan gemaklik in die die motor pas. Die bagasieruim word aangegee as 375 liter wanneer die sitplekke regop is en 985 liter wanneer die agterste sitplek plat gevou is.

Verrigting

Met die sowat 100Kw se krag versnel die CT200h tot by 100km/u in slegs 10,3 sekondes en word beperk tot ‘n maksimum snelheid van 180km/u. Uitlaatgasse is slegs 94g/km wat onder die 100 g/km van die wet is. So daar is in dié geval geen belasting op uitlaatgasse betaalbaar nie.

Pryse

Lexus gee die pryse by die bekendstelling aan as R343 300 vir die intree-S-model en R398 500 vir die F-Sportmodel.

образец справки о