Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog het die Midde-Ooste in ‘n onstabiele en onstuimige toestand verval. Dié toestand duur onverpoos voort, en met die uitbreek van die Amerikaans-Irakese oorlog op 20 Maart 2003 (Operation Freedom), het die omgewing ‘n nuwe historiese tydperk betree met die direkte en semi-permanente toetrede van Westerse magte in Irak en Afghanistan. Die oorrompeling van Saddam Hussein se magte deur die VSA-leër het die aanvanklike indruk gelaat dat die oorlog teen radikalisme in die Midde-ooste maklik gewonne was. Maar die opvolgende guerilla-oorlog het Amerikaanse magte in Irak onkant betrap en daar is na drie jaar nog geen teken dat die VSA homself uit Irak kan loswikkel nie. Ongevalle onder Amerikaanse soldate neem onvermydelik toe, en ‘n groeinde anti-oorlogsentiment by die Amerikaanse publiek is besig om ondersteuning vir die oorlog in Irak te ondermyn. Dit is ‘n tendens wat die beweegrede vir eksplisiete Amerikaanse toetrede tot die Midde-Ooste fataal kan ondergrawe.
Lees verder: Israel en Libanon: Oorlog, oorlewing en ondergang