{jathumbnail off}
Kopenhagen het gekom en gegaan. Die droom van ‘n wêreldregering met groot mag en geld kon nie nou bereik word nie. Nie as gevolg van Climategate nie, maar as gevolg van ‘n magstryd tussen die Weste (die debiteur) en Sjina (die krediteur). Sjina het gewen.
Climategate is nog besig om die omvang van die leuens en bedrog oop te vlek. Dit vertel die verhaal van wetenskaplikes wat data vervals en manipuleer om aan te pas by hulle teorie dat menslike aktiwiteite die klimaat verander. Dit vertel die verhaal van die media se rol in die propagering hiervan en pogings om die skandaal onder die mat in te vee. Dit vertel die verhaal van ‘n geldspoor wat hierdie wetenskap befonds en groot winste wat daaruit gemaak word. Dit vertel ‘n verhaal van politici wat desperaat probeer om die publiek (kiesers en belastingbetalers) bang te maak. Dit vertel ‘n verhaal van VN-amptenare se betrokkenheid by groot maatskappye. Dit vertel ‘n verhaal van inligting op Wikipedia wat verander word.
Hoeveel ander leuens en bedrog is daar nog om te ontdek? Watter wetenskap gebruik nog die wetenskaplike metode en watter wetenskap gebruik konsensus? Is hierdie hoofsaaklik beperk tot die Westerse beskawing? Wat het die ander groot leuen – dat die wêreldekonomie besig is om te herstel – met dit alles te doen?
Die destydse Hippies – bekend vir vryeliefde, dwelmgebruik en Marxisme – het ouer geword en is in beheer van sake in die Weste.