Die optrede deur die onderwysdepartement teen Ermelo Hoërskool en sy hoof, mnr. Koos Kruger, verteenwoordig ʼn ernstige skending van die volkereg, spesifiek die internasionale konvensies wat deur die ANC-bewind onderteken en bekragtig is.Die beheerliggaam van Ermelo Hoërskool wat uit ouers saamgestel is, oefen daardie internasionaal erkende reg uit, maar dit word deur die onderwysdepartement, asook die regbank wat met etnies vyandige regters gepak is, ontken.
Die proses het reeds onder Kader Asmal begin en word nou onder Naledi Pandor op meer radikale wyse voortgesit. Die Ermelogeval, waar die skool en sy hoof geviktimiseer word weens hul uitvoering van die beheerliggaam se beleid dat die skool se voertaal Afrikaans is, verteenwoordig ʼn klinkklare skending van alle volkeregtelike en morele norme.
Toe ek ʼn (Engelssprekende) Amerikaanse vriend hierop gewys het, was sy spontane reaksie: “Dit is ʼn duidelike poging om julle kultuur te vernietig. Dis ook iets wat geheel en al onbekend is in die Verenige State – en sou ek dink, ook in Europa.”
Elders ter wêreld word taal- en kultuurregte byna universeel erken. Maar in Suid-Afrika het die ANC-bewind nou verval in handelinge wat selfs die oerkolonialiste uit Groot Brittanje met hul maniese verengelsingsbeleid na hul asem sou laat snak. Wat Asmal oor universiteite gesê het, naamlik dat “daar nie meer so iets soos ʼn Afrikaanse universiteit bestaan nie”, geld nou ook vir Afrikaanse hoërskole – en by uitbreiding – laerskole.
Regerings in België het al tot ʼn val gekom weens veel minder as Hoërskool Ermelo. In vele dele van die wêreld sou so ʼn blatante aanval deur die maghebber op die kultuur van die magteloses tot onluste of selfs burgeroorlog lei. Maar Afrikaners is mos ordentlik en maak nie so nie. Toe mev. Gezina Kruger op 25 Januarie 1900 verneem van die honderde dooie Britse soldate wat op Spioenkop gevind is, het sy “in haar hartseer saam met die vyande van haar volk het vryelik geween”, volgens Paul Kruger se biograaf, D.W. Krüger.
Eendag sal hierdie woorde nog op die Afrikaner se grafsteen gegriffel word: “Hier rus ʼn volk wat oor die dood van sy vyande ween.” Hoewel ek nie die skool en die gemeenskap van Ermelo wil kritiseer nie, is die kwaadwillige aanslag van die onderwysdepartement met iets van dieselfde ordentlikheid en meegevoel vir anderstalige kinders benader. Die skool het uit sy pad uit gegaan om die aanvanklike twintigtal anderstaliges wat op hom afgedwing is te akkomodeer.
Maar gegewe die brutale skorsing van die hoof, asook die intimidasie van die kinders en die Afrikanergemeenskap rondom die skool, kan ons nie meer à la Gezina Kruger die belange van ons vyand op die hart dra terwyl ons taal, kultuur en uiteindelik ons voortbestaan in dié land bedreig word nie.
Ná Ermelo sal daar daadkragtige verset teen die ANC-bewind se onderwysbeleid moet kom. Leerlinge, onderwysers, ouers, asook alle Afrikaanse organisasies sal moet saamstaan om Afrikaanse onderwys te red.
In die eerste plek moet die groteske onreg wat ons tans aangedoen word, internasionaal aan die groot klok gehang word. ʼn Verklaring waarin die internasionale gemeenskap gewys word op die misdaad teen die mensdom wat tans jeens Afrikaans en die Afrikaner gepleeg word, moet opgestel word en deur Afrikaanse organisasies, skrywers en openbare persoonlikhede onderteken word.
Hierdie verklaring moet aan die Verenigde Nasies, asook die ambassades van al die Westerse lande en Japan, oorhandig word. Ons moet die wêreld daarop attent maak dat, terwyl die aandag op Kenia, Darfoer en ander dele van Afrika gevestig is waar etniese konflik tans plaasvind, daar insgelyks in Suid-Afrika ʼn kultuurmoord en uiteindelike volksmoord of etnoside gepleeg word.
Indien ons nie nou daadwerklik begin terugveg nie, is dit moontlik reeds te laat om enigiets van Afrikaans en die Afrikanertradisie in ons land te red.
PRAAG sal binnekort ʼn konsepdokument vir ondertekening deur ʼn breë spektrum van organisasies en belanghebbendes begin sirkuleer waarin die verklaring aan lande en internasionale organisasies vervat is.