praag.co.za

Tag: Jode

  • Leon Lemmer: Oor Arthur Kemp se boek, Nova Europa

    Die blankes is ‘n bedreigde spesie. Hulle sal hulle posisie moet verskans. Die redes waarom wittes deur uitwissing bedreig word, is enersyds die groter wordende getalle-oorwig van die nie-wittes wêreldwyd en andersyds die mentaliteit van baie blankes, bv weens liberalisme, waardeur ongebreidelde nie-wit immigrasie na hulle lande toegelaat word. Dit is die mening van Arthur Kemp, ‘n Britse joernalis wat sy jeug in Rhodesië en Suid-Afrika deurgebring het. Ek skryf na aanleiding van sy boek, Nova Europa: European survival strategy in a darkening world (Ostara Publications, 2013, 90p; Amazon Kindle $9.06). Sy boodskap is ‘n voortsetting van wat Lothrop Stoddard in 1920 geskryf het (Praag 28 Februarie).

    Tydens kolonialisme het Europese blankes hulle in lande met nie-blanke bevolkings gevestig. Deesdae gebeur die teenoorgestelde. Die “‘mass movement’ of people is exclusively one way: from nonwhite countries to white countries” (Kindle 38). “Current demographic trends have already turned Europeans into minorities in all major cities of the US, and increasing numbers of major cities in western Europe. This trend is speeding up exponentially. Simply put, the European people are being racially displaced from their traditional heartlands through mass Third World immigration” (43). Dit is ‘n verskynsel wat slegs in die Eerste Wêreld voorkom en dit is net die voortbestaan van blankes wat bedreig word, terwyl alle kulture volgens Kemp bestaansreg behoort te hê. Daar is geen sprake dat bv swart Afrikane, Chinese of Indiërs gaan verdwyn nie.

    Teen die middel van hierdie eeu kan blankes in Wes-Europa en Amerika ‘n minderheidsgroep wees. Daar is veral drie redes hiervoor: massa-immigrasie, ongebreidelde voortplanting en rassevermenging. Op die lange duur sal blankes nie hulle identiteit kan handhaaf nie, tensy hulle hulleself betyds isoleer; “dyke bou”, soos Stoddard dit gestel het. Wit pare sal ook bereid moet wees om gemiddeld meer as twee kinders per gesin te hê. Die genoemde menseverskuiwing beïnvloed toenemend Wes-Europa as die bakermat van die blanke beskawing en kultuur en glad nie in dieselfde mate Oos-Europa nie. Vir projeksies in bv die Islamitisering van Wes-Europa, 2010 tot 2030, lees bv David von Drehle se artikel in Time (26 Januarie, p 16-23).

    Kemp: “Europe and European man is well worth preserving” (111). “The contribution of European man to the world and well-being of all people is unsurpassed” (132). Soortgelyke stellings kan myns insiens met reg oor die rol van blankes en veral Afrikaners in Suid-Afrika gemaak word. “Many liberals talk of the ‘debt’ which Europeans owe for all sorts of past alleged ‘wrongs’ committed during the age of colonial exploitation” (138). Sonder om te veronderstel dat blankes op volmaaktheid aanspraak kan maak, behoort polities korrekte retoriek gebalanseer te word met openlike erkenning van die positiewe invloed wat blankes uitgeoefen het, bv wat hulle in kolonies en ook sedert daardie kolonies se onafhanklikheid in daardie lande tot stand gebring het.

    Hedendaagse blankes word steeds oor slawerny verwyt.

    “Africans were the ones to capture their fellows as slaves, and then merely sold them. If the ‘logic’ of blaming whites for slavery was consistently applied, then blacks, historically speaking, bear as much, if not even more, guilt as whites” (147). “The Arab slave trade in Africa … lasted far longer and involved millions more Africans than the Trans-Atlantic slave trade – but somehow there seems to be no similar demand for ‘reparations’ against present-day Arab nations or people … At some stage of history, almost all nations and all people have conquered or exploited other people” (155).

    Maar net wittes word vir kolonialisme, imperialisme, slawerny en rasse-segregasie verwyt.

    “If there ever was any such European ‘colonial debt,’ it has been repaid a million times over since then, simply in terms of how the living standards of the entire world have been improved through European technological gifts and modern foreign aid. If anything, the ‘debt’ is firmly the other way round: it is the rest of the world which owes the European world a mountain of almost incalculable debt” (162).

    In die nuwe Suid-Afrika word menseregte graag gepropageer, maar blankes en veral Afrikaners se regte word dikwels geïgnoreer. Kemp verwys na uitsprake deur verskeie buitelandse en internasionale instansies en kom dan tot hierdie gevolgtrekking: “It is the inalienable right of every people on earth to rule themselves in their own territory, free from foreign domination. In that last sentence are two critical elements of all peoples’ rights: self-rule, in one’s own territory” (190). In die nuwe Suid-Afrika met sy verswelgende swart meerderheid is daar geen sprake van selfregering vir wittes nie; selfs nie van beduidende blanke inspraak in politieke sake nie. Eie gebiede in die sin van bv woonbuurte word nie toegelaat nie. Daar word selfs beoog om die helfte van die eiendomsreg van elke plaas in blanke besit aan die (nie-wit) werkers oor te dra. Vergelyk dit met FW de Klerk se belofte aan boere: “Julle kaart en transport is veilig” (Louis Changuion, Omstrede land, Pretoria: Protea Boekhuis, 2011, p 272).

    “It is impossible for any group to maintain its identity without majority inhabiting a geographically-defined territory in which their existence is not threatened by immigration or submersion among foreign elements” (610). “The historical record is clear: those people who do not possess a territory in which they form the majority population, are doomed to extinction” (1374). Nahum Sokolow (1861-1936) het gesê: “A nation should be built like a pyramid on a broad base and strong foundations. This foundation was the land.”

    Van die interessantste inligting wat Kemp verskaf, handel oor Indië. Sedert vroeg in die vorige eeu het die Indiese regering knaend by die Suid-Afrikaanse regering gekla oor die behandeling van Indiërs in Suid-Afrika. Daarna is hierdie veldtog in die Volkebond en die Verenigde Nasies voortgesit. Sedert onafhanklikheid in 1947 het Indië egter rasgebaseerde immigrasiewette. Enersyds is daar die “Persons of Indian Origin-” (PIO-) visa, “defined through their ‘birth or residency, or that of their parents and grandparents’” (211). Andersyds is daar die “Overseas Citizenship of India-” (OCI-) kaart waarvolgens PIO “who have obtained citizenship of another nation” toegelaat word “to acquire long-term leave to remain in India … OCI holders can acquire full Indian citizenship after five years. OCI cards are granted for life” (224).

    Wat is die doel hiervan? “Indian immigration law is specifically designed to ensure that India remains racially homogenous by only granting permanent residence to those born of racial Indian stock, no matter where in the world they might have been born” (231). Suid-Afrikaanse Indiërs het dus ‘n tuisland en ‘n agterdeur; iets wat Afrikaners nie het nie. Maar dan is dit Frene Ginwala wat haar aanmatig om voor te skryf watter openbare kunswerke ons mag hê en Haroon Lorgat wat gelas watter krieketspelers in die Wêreldbekertoernooi mag speel.

    “Japan, China, India, most sub-Saharan African states, most north African states, most middle-Eastern states, and, of course, Israel, are all ethnostates with varying degrees of legal enforcement designed to ensure that they keep their homogeneity” (237). Maar sodra lande in die Eerste Wêreld immigrasie beperk, word daar heftig beswaar gemaak. Daardie beperkings “has nothing to do with hating any person because of the color of his skin, or of trying to deprive any person of the opportunity for improvement” (308). Daardie regerings wat immigrasie beperk, stel die belange van hulle inwoners voorop en weet dat dit in hulle beste belang is om hulle kulturele homogeniteit te bewaar. Dit is waarom dit so belangrik is dat elke nasie sy eie grondgebied moet hê en homself moet regeer sodat hy sy eie beste belange kan najaag. Ek hou van wat Kemp oor “equality” skryf: “A far-fetched notion even among homogenous groups of people” (473). Arthur Balfour (kyk hieronder) het oor die verskillende rasse gesê: “They have been different and unequal since history began and different and unequal they are destined to remain.”

    Kemp vestig die aandag daarop dat voor 1400 nie-wittes, naamlik Moslems, die eerste koloniale magte in Europa was, “a fact which is conveniently ignored by present-day liberal historians” (327). Die Ottomaanse Turke het Europa vanuit die suid-ooste binnegedring en die More (Arabiere en Berbers) vanuit die suid-weste. “The impact was felt, culturally and genetically, in the regions they occupied” (327). Na 1400 het Europese kolonialisme in Suid-Oos Asië, Afrika en Suid-Amerika tot gevolg gehad dat inheemse geboortes dramaties vermeerder het vanweë bv doeltreffende medisyne en onderrig/opvoeding; dermate dat blankes se voortbestaan bedreig word. Die geskiedenis is propvol van blanke goedertierenheid. Deesdae verkies anti-blanke elemente egter om net wittes se beweerde tekortkominge raak te sien. Bevolkingsdruk het in die hedendaagse wêreld ‘n omgekeerde immigrasiestroom veroorsaak. In die koloniale era was die immigrasievloei van Europese lande na die Derde Wêreld. Deesdae is dit van die Derde Wêreld na die Eerste Wêreldse Westerse lande. Teen die middel van hierdie eeu kan blankes in lande soos Amerika, Kanada en Brittanje in die minderheid wees. “Demographers have predicted that western Europe is set to be overrun by Third World immigrants before the year 2050” (412).

    “The reelection of Barack Obama in 2012, despite his opponent winning in excess of 60 percent of the white US vote, has already conclusively shown that even at that early stage, it is nearly impossible for whites in America to choose the candidate of their choice to be president, without at least an 80 percent landslide vote” (499). “Even the 2012 US presidential elections show that when a majority (62 percent) of whites vote for a candidate, this vote turnout (which would have guaranteed victory for the candidate only fifteen years previously) is not enough to win anymore” (572).

    Nie-wit presidente is die Amerikaners se voorland. As die Amerikaners so graag name verander soos ons plaaslike swartes sal die “White House” seker spoedig ‘n ander naam kry.

    “There are in reality only three routes which can be followed if Europeans are to survive the fast-approaching racial demographic tidal wave” (551):

    (1) Veldtogte om blankes bewus van die probleem te maak, sal gevoer moet word. Ras/etnisiteit sal noodwendig die uitgangspunt moet wees. Nie-wittes en bv blanke liberaliste is beswaard oor die term “ras” as blankes dit tot eie voordeel aanwend. As na ras verwys word sonder om swartes te prys, word dit gou “rassisme” genoem. Die assosiasie met naziisme word dadelik ingespan. Benjamin Disraeli (1804-1881), ‘n Britse eerste minister (1868 en 1874-1880), het gesê: “Race is everything.” In die HAT is een van die betekenisse van ras “enige groep wat (gewaande) gemeenskaplike eienskappe het.” By implikasie word rassuiwerheid ontken. Ek verkies om eerder die woorde “etnies” en “etnisiteit” te gebruik, wat volgens die HAT ‘n volkekundige assosiasie het. Afrikaners is etnies-kultureel ‘n volk en het in dieselfde mate as swartes die reg om nasionalisties te wees.

    (2) “Start creating autonomous European communities in all nations and areas where it is practically possible to do so” (551).

    (3) “Ultimately, create a European ethnostate(s) to serve as a homeland in which the unique and valuable European people can be preserved” (551).

    Etniese enklawes/tuislande binne lande is glad nie ‘n vreemde of uitsonderlike verskynsel nie. “In Russia, there are ten major autonomous areas called ‘okrugs’” waarin inheemse minderheidsgroepe beskerm word (635). Volgens Kemp is daar in Brasilië 672 “indigenous territories” en in Australië is 15% van die oppervlak “indigenous protected areas” (616). In Belize is daar 8 “native Indian reserves,” in Bolivië 15 en in Kanada 500 (623). “There are similar territories set aside for Indians [Indiane] in Columbia, Costa Rica, Dominica, Guyyana, Peru” en vir ander minderheidsgroepe in Indië en Pakistan (630). Dit is die belange van nie-wittes wat so beskerm word omdat dit nodig geag is. Dinge het verander. Deesdae is daar ‘n ander etniese groep wat beskerming teen uitwissing dringend nodig het, te wete die blankes.

    “The demand for European self-determination, and a European homeland, is also completely morally justified, because they are being threatened with extinction in exactly the same way that the Third World nations were during the Age of Colonization” (714). Die ideaal van, of eis vir, ‘n blanke tuisland “being in line with the rights accorded to all other people on earth, is not something special or unique and cannot be called ‘supermacist’ or any of the other pejorative adjectives” (733). “There is … no need to ‘justify’ it by referring to what are, after all, subjective notions of inferiority or superiority” (1254). Dit gaan om “identity, culture, heritage, tradition” (740).

    In sy vyfde hoofstuk gebruik Kemp Orania as sy eerste gevallestudie. Hy begin met ‘n uitstekende karakterisering van die nuwe Suid-Afrika:

    “In South Africa (as predicted by Lothrop Stoddard in his book, The Rising Tide of Color) [Praag 28 Februarie], whites have been reduced to a tiny minority and are the victims of a relentless Third World crime wave, are heavily taxed to support the ever-burgeoning welfare-gibbling nonwhite population, are actively discriminated against through ‘affirmative action’ for alleged past wrongs, and are generally blamed for anything which goes wrong with the new non-European masters of the land” (750).

    “In the face of this, quite literally, murderous assault on their existence, a tiny group of Afrikaners were far-sighted enough to see and understand that an Afrikaner state (or in Afrikaans, a ‘volkstaat’), offered the only fair, just, reasonable and practical solution to their otherwise inevitable submersion into and destruction by the Third World” (756). In 1990 het ‘n groep Afrikaners ‘n stuk grond gekoop en in 1991 Orania gestig. Dit gaan om “an own area … own labor … and own institutions” (787). Deurlopend was daar groei en ontwikkeling. “They are realistic about obtaining full independence, which is still their ultimate goal” (837). “Orania offers the only hope for Afrikaner survival, and, even more importantly, has mapped out the path for beleaguered First World populations all over the world” (902).

    Die tweede gevallestudie is Israel. “Zionism is simply racially-based Jewish ethnonationalism” (910). Een van die negatiewe faktore was dat baie Palestyne en Arabiere (en ook die Britse regering en Verenigde Nasies se gesag) uitgedryf moes word om sover moontlik ‘n “Jews-only homeland” daar te stel (910). Dié stryd het terrorisme deur Jode ingesluit. Byvoorbeeld, Menachem Begin (1913-1992, Israel eerste minister, 1977-1983) was hieraan skuldig, bv die King David Hotel-slagting in 1946 in Jerusalem waarin meer as 90 mense dood is. Dié hotel het die hoofkwartier van die Britse administrasie gehuisves. Nelson Mandela het gesê: “I read The Revolt [1951] by Manachem Begin and was encouraged by the fact that the Israeli leader had led a guerrilla force in the country with neither mountains nor forests, a situation similar to our own” (Amazon-Kindle-boekadvertensie vir The Revolt). Dit is ‘n geval van een terroris wat ‘n ander terroris komplimenteer.

    Theodor Herzl (1860-1904) het sy plan vir ‘n Joodse staat in 1896 geformuleer, waaruit die World Zionist Movement voortgespruit het. Dit is interessant dat naas Palestina Argentinië aanvanklik as ‘n moontlike plek vir die vestiging van die Joodse staat oorweeg is; dus die land waarheen talle Boere (800 gesinne) na die Anglo-Boere-oorlog uitgewyk het (1903-1909). In 1934 was daar ‘n poging om ‘n Joodse tuisland in die verre ooste van Rusland te stig, maar dit “never became more than 25 percent Jewish, and today is less than 10 percent Jewish” (1288). Uganda is ook vir Joodse hervestiging oorweeg. Interessant is ook die feit dat die Nazi’s die Jode na Madagaskar wou verban.

    Die Sioniste het op Palestina, “our ever-memorable historic home” (976), soos Herzl dit gestel het, as tuisland besluit. Met Arthur James Balfour (1848-1930), die Britse minister van buitelandse sake (1916-1919), se Balfour-verklaring in 1917 is die skepping van hierdie Joodse tuisland in beginsel deur die Britse regering aanvaar. [‘n Omvattende skrywe deur Johannes Comestor oor die Balfour-verklaring is op LitNet (12.02.2013) beskikbaar. Aanhalings waarvoor ek hier geen bronverwysing verskaf nie is aan Comestor se skrywe ontleen.] In 1948 het die onafhanklike staat Israel tot stand gekom.

    Israel se immigrasiewette herinner aan dié van Indië. “‘The Law of Return’ passed by the Israeli parliament in 1950 … granted those recognized as Jews (ie born of a Jewish mother) immediate right of residence and citizenship” (1087). Wat myns insiens bewonderswaardig van die Israeli’s is, is hulle onwrikbare politieke wil om hulle tuisland te behou; die soort wil wat so skromelik by FW de Klerk se sy meelopers ontbreek het.

    Kemp beklemtoon deurgaans dat slegs ‘n klein minderheid blankes sensitief is vir die uitwissing wat hulle nageslag wêreldwyd bedreig. Plaaslik ervaar ons dit wanneer daar spottenderwys na “die swart gevaar” verwys word, asof die werklikheid daarvan nie reeds algemeen en maklik sigbaar is nie. “A ‘mass exodus’ to a European homeland, if it comes at all, will come only long after the formerly European nations are totally overrun, as is the case with South Africa” (1177). Wat nodig is, is die versameling van “ideologically likeminded people” (1223). Verskeie tuislande vir blankes kan in verskillende lande geskep word. Een moontlikheid is bv in die ooste van Pole, waar die bevolking “hostile to classical western liberalism” is (1328).

    In Europa, die bakermat van ons beskawing, word die voortbestaan van blankes bedreig. Hoeveel te meer nie dié van die klein wit stam in Afrika nie? Na hulle politieke magsverlies het daar vir diesulkes in die meeste gevalle nie die moontlikheid van liggaamlike emigrasie bestaan nie, maar tog die troos van geestelike emigrasie. Dit lyk nou asof sowel fisieke as geestelike ontheemding, eintlik kollektiewe uitwissing, ons voorland is.

    As ons die voorafgaande op Suid-Afrika toepas, is dit duidelik dat FW de Klerk se dwase, roemlose, algehele politieke magsoorgawe op die lange duur nie die blanke inwoners se oorlewing bewerkstellig het nie, maar veel eerder hulle uitwissing verseker het. In die 1992-referendum het ek “nee” gestem, nie omdat ek teen magsdeling of ewolusionêre politieke hervorming gekant was nie, maar omdat ek De Klerk nie vertrou het nie. Hy weet hoe om toe te gee, maar nie hoe om ‘n streep in die sand te trek nie. Die oorgrote meerderheid van die blanke kiesers wat “ja” gestem het, het sekerlik ook nie hulle eie ondergang en die uitwissing van hulle nageslag begeer nie. Dalk is ek te betrokke en my benadering te subjektief, maar ek kan my nie ‘n groter dwaasheid voorstel as wat in 1990/94 voor my oë in die politiek afgespeel het nie. Die kern van wat sedertdien gebeur het, kan ek skets met verwysing na die drie staatshoofde wat ons gekry het.

    • Die hooffunksie wat Nelson Mandela vervul het, was om sy sjarme (dikwels “magic” genoem) uit te haal om die blankes te paai na hulle groot en heeltemal onverdiende algehele politieke magsverlies. In die annale van die geskiedenis is daar seker geen groep wat meer onverdiend as die plaaslike swartes so baie ontvang het van wat oor eeue onder blanke leiding tot stand gebring is nie.
    • In die Thabo Mbeki-era het die klem op die verheerliking van swartes en die ignorering van blankes geval. Asiate is ook uitgeskuif. Suid-Afrika is afgegradeer tot ‘n integrerende deel van swart (dus sub-Sahara-) Afrika. Mbeki is nie ‘n rassis nie maar eufemisties eerder ‘n Afrikanis genoem.
    • Tydens die bewind van Jacob Zuma is al hoe meer openlik met die ANC se wesenlik anti-blanke gesindheid vorendag gekom. Twee dekades was lank genoeg om tot die gevolgtrekking te kom dat swartes nie self (beduidende) welvaart kan skep nie; dat hulle op veral een manier bemagtig kan word, naamlik deur blankes te onteien en die buit (minus tussengangerskommissie, oftewel korrupsie) aan die swart gepeupel te oorhandig.

    ‘n Oorsig van die geskiedenis van die nuwe Suid-Afrika, soos die drie-punt opsomming hierbo, sal u nêrens in die gedrukte Afrikaanse koerante vind nie. Dit is omdat daar nie meer Afrikanerkoerante is nie; net polities korrekte Suid-Afrikaanse koerante.

  • Verdagte brief in Kopenhagen gevind na moordaanvalle

    Die polisie van Kopenhagen het Maandag gesê dat ’n “verdagte” brief ondersoek word wat in die kultuursentrum gevind is waar Saterdag se Moslemterreuraanval die lewe van een mens geëis het.

    Dit is die tweede soortgelyke aanval in Europa, nadat medewerkers van ‘n Franse satiretydskrif Charlie Hebdo in koele bloede in Parys neergevel is deur Moslemaanvallers.

    “Ammunisie-deskundiges is uitgeroep na Krudttoenden. Dit is die normale prosedure,” het die Kopenhaagse polisie op Twitter geskryf. Die nuusagentskap, Ritzau, het berig dat die brief bood­skappe bevat wat met Saterdag se aanval verbind word.

    Die verdagte skieter in die twee aanvalle die naweek is Sondag deur polisie doodgeskiet, maar Kopenhagen is steeds op ’n hoë gereedheidsgrondslag. Twee mense is Maandag aangekeer en word daarvan beskuldig dat hulle die aanvaller gehelp het.

    Denemarke steier om sin te maak van die naweek se dodelike aanvalle.

    Maandagaand het inwoners vir ’n kerslig-nagwaak byeengekom op die toneel waar die gewapende man losgebrand het op ’n spraakvryheidforum. Die eerste slagoffer was die 55-jarige rolprentmaker, Finn Norgaard, wat tydens die forum se byeenkoms doodgeskiet is. Dieselfde aanvaller het daarna die stad se hoofsinagoge geteiken en die 37-jarige Dan Uzan doodgeskiet.

    Die eerste minister, me. Helle Thorning-Schmidt, het by die geleentheid ’n beroep op nasionale eenheid gedoen.

    “Vanaand wil ek aan alle Deense Jode sê: Julle is nie alleen nie. ’n Aanval op Jode in Denemarke is ’n aanval op Denemarke, op almal van ons,” het Thorning-Schmidt gesê.

    Die Deense parlement het Maandag vir die eerste keer sedert die aanvalle vergader.

    Die verdagte in die aanvalle is geïdentifiseer as Omar Abdel Hamid El-Hoessein. Hy het kort voor die skietery op Facebook trou aan die leier van die Islamitiese Staat-groep, Aboe Bakr al-Baghdadi, gesweer.

    Amerika se president, Barack Obama, het Maandag sy solidariteit met Denemarke in ’n telefoonoproep aan Thorning-Schmidt betuig. Die twee leiers het ooreengekom om saam te werk om aanvalle op vryheid van uitdrukking asook anti-Semitiese geweld te bekamp, het die Withuis in ’n verklaring gesê.

    Die FBI het hulp aangebied aan Deense owerhede met die ondersoek na die moordaanvalle.

  • Sweedse politieke assistent geskors omdat ‘hy graag ANC-aktiviste in SA sou wou skiet’

    Joel Anker, ‘n dertigjarige prokureur wat as assistent vir ‘n politikus van die Sweedse Demokrate by die Europese parlement werk, is uit die party geskors omdat hy onder andere op die internet sy steun vir apartheid uitgespreek het. Volgens ‘n berig in die linkse Sweedse koerant Aftonbladet het hy geskryf: “Ek sou graag ‘n soldaat wou wees vir die apartheidsregering sodat ek teen swartes kon oorlog voer. Dit sou gaaf wees om ANC-guerillas te skiet.”

    Joel Anker, die navorser van die Sweedse Demokrate wat weens steun vir die destydse apartheidsregering en anti-Moslem-uitlatings geskors is.
    Joel Anker, die navorser van die Sweedse Demokrate wat weens steun vir die destydse apartheidsregering en anti-Moslem-uitlatings geskors is.

    Volgens die koerant het hy “rassistiese dinge oor Moslems, Jode en swartes op die webwerf Flashback geskryf”. Die koerant het insgelyks onthul dat Joakim Andersen van die Sweedse Groen Party rassistiese uitlatings op die Ubuntu-geselsforum gemaak het.

    Joel Anker het tot voor sy skorsing as navorsingsassistent vir ‘n EU-parlementslid, Kristina Winberg, gewerk. Oor Moslems het Anker op die Flashback-webblad gesê: “Islam en sy mense is in die hel uitgevind en moet na die woestyn teruggedryf word, met wapens as dit nodig is.”

    Die navorsingsassistent van die Sweedse Demokrate het verder skerp kritiek gelewer teen ‘n Joodse krimonologieprofessor in Stockholm, wat hy as ‘n “Judas” getipeer het.

    Hoewel Anker sy uitlatings onder ‘n skuilnaam gemaak het, het Aftonbladet sy identiteit vasgestel en die party daarmee gekonfronteer, waarna hy geskors is.

    “Daar was geen ander uitweg nie. Ons kan nie ‘n persoon wat sulke dinge skryf in ons party duld nie,” sê die EU-politikus Kristina Winberg.

    Joakim Andersen van die Groen Party het in koerantberigte beweer dat immigrante in Swede welkom behoort te voel. Maar toe hy anoniem op die Ubuntu-geselsforum skryf, het hy presies die teenoorgestelde gesê en was “verheug” om te hoor dat ‘n immigrant vermoor is.

    Swede ondervind al hoe meer probleme met geweldsmisdaad wat deur immigrante gepleeg word, maar die Sweedse Demokrate is die enigste party wat immigrasie wil beperk terwyl die hoofstroompartye dit aanmoedig. Enigeen wat “vir homself werk” kan in Swede gaan woon en ten minste ‘n eenjaarvisum verkry. Swede neem ook jaarliks ‘n hoë aantal politieke vlugtelinge uit die Midde-Ooste in, die meeste van enige EU-land.

  • Afrika kry sy eerste swart heilige

    Die eerste swart heilige van Afrika is nie Nelson Mandela nie, het die Sunday Times berig.

    Benedictus Daswa, ‘n Limpopo-skoolhoof wat gestenig, geslaan en doodgebrand is vir sy Katolieke oortuigings is, sal as die eerste swart heilige van Afrika verklaar word.

    “Hy het ‘n beginselvaste standpunt teen heksery ingeneem. Hy het dit openlik gedoen, selfs al was daar pogings op sy lewe voordat hy ‘n martelaar geword het,” het Biskop Hugh Slattery aan die koerant gesê, wat die veldtog vir die saligverklaring van Daswa gelei het.
     
    Op 22 Januarie vanjaar het Pous Francis die proklamasie om saligverklaring gemagtig.
     
    Slattery het gesê daar is ‘n “besliste moontlikheid” dat die pous kan die seremonie kan bywoon.
     
    “Ons hoor dat hy waarskynlik na Afrika kom aan die einde van die jaar.”
     
    Daswa se storie is vervat in ‘n verslag van nagenoeg 1000 bladsye wat aan die Vatikaan voorgelê is.
     
    Gebore in Mbahe in 1946 as ‘n lid van die Lemba-stam – wat hulself as afstammelinge van die Jode beskou – is Daswa na Katolisisme op die ouderdom van 17 bekeer.
     
    Op 2 Februarie 1990, is Daswa in ‘n lokval gelei en vermoor deur ‘n skare wat hom gestenig het, met ‘n knopkierie oor sy kop geslaan het en kookwater oor hom gegooi het omdat hy nie swaar weer aan heksery wou verbind nie.
     
    Hy was 43.
     
    Hierdie week, is ‘n uitnodiging om die plegtigheid by te woon deur die aartsbiskop van Durban, kardinaal Wilfred Napier, aan die Vatikaan oorhandig.
     

  • Franse filosoof oor nuwe anti-Semitisme

    Die bekende Franse filosoof, Alain Finkelkraut, waarsku in ‘n nuwe boek dat anti-Semitisme verander het. Die bron daarvan is nie meer etniese nasionalisme soos in die verlede nie, maar die multikulturele beweging.

    In ‘n boek genaamd Au nom de l’Autre (In die naam van die Ander), skryf hy, “die toekoms van haat is nou in die kamp van die multikulturele beweging en nie in dié van Vichy se volgelinge nie.” Vichy was tydens die Tweede Wêreldoorlog die setel van die Franse regering wat met die Duitse Nazi’s saamgewerk het. Finkelkraut beklemtoon verder: “Die probleem is in die kamp van die rasgemengde samelewing en nie in dié van die etniese nasie nie.”

    Alain Finkielkraut
    Alain Finkielkraut

    Finkelkraut het hom voorheen teen etniese nasionalisme uitgespreek en die universele aard van die Franse nasie beklemtoon, teenoor die Duitse tradisie van Herder en ander wat klem lê op taal en afkoms.

    Hy het ook kritiek gelewer op die vervlakking wat gepaardgaan met die multikulturele samelewing, maar dit is die eerste keer dat hy hom so sterk uitspreek teen multikulturalisme as bron van anti-Semitisme en haat jeens bepaalde etniese groepe soos Jode.

    “Dit wat tans teen die Jode gehou word, is nie dat hulle die Franse identiteit korrupteer nie, maar dat hulle martelaarskap afdwing of laat afdwing in hul naam op die andersheid van die Palestyne.”

    Volgens hom is Westerse intellektuele in die greep van ‘n “internasionalistiese pogromisme” waardeur hulle alle groepe wat hul etniese identiteit wil behou, stigmatiseer as “die enigste ware rassiste”. Dit lei tot ‘n nuwe anti-Semitisme wat aan die opmars is in Europa, maar dié keer nie in die naam van rasse- of etniese suiwerheid nie, maar in die naam van die verpligting om te meng.

    Hy skryf hierdie nuwe onverdraagsaamheid teenoor Jode toe aan die “kultus van die Ander.” In samehang met die “kultuur van skuld en verskoning” onder Europeërs, veroorsaak dit dat die Ander, “selfs al gedra hy homself soos ‘n verklaarde vyand, nooit enigiets beoefen behalwe geregverdigde selfverdediging nie; as hy wandade pleeg, is dit in reaksie op die reaksionêre gees, in reaksie op apartheidsmaatreëls of op die veiligheidsmaatreëls waarvan hy die slagoffer is.”

    Ook weens die hoë aantal Arabiere en Moslems in Frankryk, is die gevalle van anti-Joodse aanvalle op sinagoges en begraafplase besig om toe te neem. Frankryk beskik oor ‘n groot Joodse gemeenskap van ongeveer 700 000 siele.

    Uit die PRAAG-argief: hierdie artikel is vir die eerste keer gepubliseer op 8 September 2003 om 16:07

  • Israel wil Christene, Arabiere van hul regte stroop

    Die Israelse regering het ‘n uiters omstrede voorstel goedgekeur om Christene en Arabiere van hul regte te stroop.

    Dié groepe, wat 20% van die bevolking uitmaak, sal dalk binnekort met ‘n mindere status tevrede moet wees.

    Dié besluit beteken dat Israel se status as ‘n nasionale tuisland vir die Joodse volk in wetgewing vervat mag word.

    Die wetsontwerp, wat die Knesset se goedkeuring vereis, kom te midde van spanning tussen die Israeli’s en Palestyne wat skerp toegeneem het.

    Kritici waarsku dat dié besluit veral diskriminasie teen die 1,7 miljoen Arabiese burgers sal wettig, wat spanning verder sal verhoog.

    Teenstanders, insluitend ‘n paar ministers, het gesê die nuwe wetgewing definieer “nasionale regte” vir die Jode en nie vir sy minderhede nie.

    Hulle het dit veroordeel as rassisties.

    Die premier, Benjamin Netanyahu het ook ‘n afsonderlike inisiatief aangekondig om Arabiese inwoners van hul verblyf- en welsynsregte te stroop indien hulle aan betogings deelneem.

    Die kabinet het ná ‘n moeilike vergadering die voorstel met 14 stemme teenoor 6 aanvaar.

    Onder diegene wat hul teenkanting uitgespreek het, was die minister van finansies, Yair Lapid, wat gesê het hy dink aan die familie van ‘n Christen-polisieman wat verlede week vermoor is in dodelike aanval op ‘n Jerusalem-sinagoge.

    “Wat sal ons sy familie vertel? Dat hy ‘n tweede-klas burger in die staat van Israel is?”

    Netanyahu het aangevoer dat die wet nodig is, want die gedagte van Israel as ‘n Joodse tuisland word tans uitgedaag.

    “Ek verstaan ook nie diegene wat ‘n beroep doen vir twee state nie. Hulle is bly om ‘n Palestynse nasionale staat te erken, maar sterk gekant teen ‘n Joodse nasionale staat,” het hy gesê.

    Volgens berigte in die Hebreeuse media, het die Prokureur-generaal, Yehuda Weinstein, ook sy kommer uitgespreek, gedeel deur sommige godsdiensleiers, dat die nuwe wet effektief groter klem op Israel se Joodse karakter plaas ten koste van sy demokratiese aard.

    Die nuwe wet sal die Joodse karakter van die staat verskans.

  • COSAS: Jode skenk varkkoppe vir anti-Israelveldtog

    COSAS het in ‘n verklaring gesê hulle is baie teleurgesteld dat die media misluk het om gebalanseerde dekking te verskaf oor hul militante en radikale optrede in die Wes-Kaap om varkkoppe in Woolworths te laat.

    Die organisasie het nog drie varkkoppe wat deur Jode geskenk is, in winkels gelaat.

    Hulle sê hulle sal voortgaan met die veldtog as ‘n duidelike oproep van Suid-Afrikaanse verbruikers vir Woolworths om alle bande met die Apartheidstaat Israel te verbreek.

    Hulle het die media aangeval en gesê Woolworths moet verantwoordelik gehou word vir sy “skokkende meedoënlose rassistiese ondersteuning van die Israeliese Apartheidstaat en moord op Palestynse kinders”.

    COSAS het dit betreur dat ‘n elite groep rassistiese mans wat die winkel besit, nie erkenning gee aan Suid-Afrika se weersin vir hul ondersteuning aan die misdade in Gasa nie.

    Volgens die organisasie het Woolworths selfs hul aandeelhouers verraai met die keuse om Israel ten spyte van hul winsverlies en handelmerkskade te ondersteun.

    COSAS het ontken dat hulle anti-Joods is. Die varkkoppe en die hulpbronne vir die veldtog is deur Jode self geskenk, lui die verklaring.

     

     

  • Die vark in die Woolworths-verhaal

    ‘n Varkkop in Woolworths het tot ‘n herrie gelei.

    Die studenteliggaam, Cosas, het ‘n lid geskors wat verlede week ‘n varkkop in die Kosher-afdeling van die winkelketting gelaat het.

    Die student het die varkkop in ‘n Woolworths-winkel in Kaapstad gesit waar die Joodse gemeenskap graag koop.

    Die optrede het gelei tot talle klagtes van Jode sowel as Moslems.

    ‘n Lid van die Joodse Raad vir Afgevaardigdes het gesê dit is erger as die die vervolging van Jode deur Nazi’s. Woolworths verkoop varkvleis in byna al hul ander winkels.

    Cosas se adjunk-president, Tshepo Louw sê die voorval is betreurenswaardig.

    Hy sê dit was nie op spesifieke gemeenskappe gerig nie, maar is deel van hulle boikot-veldtog teen Woolworths, om die kleinhandelaar te dwing om bande met Israelse verskaffers te verbreek.

    Cosas is gekant teen Israel se hardhandige optrede teen Palestyne in Gasa.

    Swede het intussen dié week die eerste Europese land geword wat ‘n Palestynse staat ondersteun.

  • Pallo Jordan het vir SA Joodse firma in Londen gewerk

    In ‘n onlangse berig in City Press vertel Pallo Jordan (tot onlangs “doktor” Pallo Jordan) dat hy in Londen vir ‘n versekeringsmaatskappy, Abbey Life Insurance Company gewerk het wat aan ‘n Joodse Suid-Afrikaner behoort het. Die eienaar, Joel Joffe, is intussen ‘n Britse adellike gemaak en staan deesdae as “Baron Joel Joffe” bekend.

    Die aanhaling in City Press lui soos volg:

     Jordan worked as a clerk for the Abbey Life insurance company established by exiled South African lawyer Joel Joffe (now a British peer, Baron Joffe). His company provided work for South African exiles.

    Oliver Tambo se huis in Muswell Hill, Londen, wat onlangs deur die SA regering vir R30 miljoen aangekoop is
    Oliver Tambo se huis in Muswell Hill, Londen, wat onlangs deur die SA regering vir R30 miljoen aangekoop is

    Hierdie onthulling volg op ander wat aantoon in welke mate die ANC in ballingskap so byna-byna ‘n frontorganisasie van Suid-Afrikaanse en veral Johannesburgse Jode was. Oliver Tambo, wat jare lank die leier van die ANC was, het ‘n huis ontvang van Hilda Bernstein, vrou van die Rivonia-beskuldigde Rusty Bernstein. Hilda, wat as Schwarz gebore is, se pa was ‘n oortuigde Bolsjewis wat van Rusland afkomstig was en sy is van kleins af as kommunis opgevoed. Rusty Bernstein is ook die skrywer van die ANC se “Freedom Charter” wat vandag steeds as die rigsnoer vir die party en selfs Suid-Afrika se beleid aanvaar word.

    In 1968 was die ANC besig om as organisasie dood te loop toe die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty onder Joe Slovo, ‘n Jood wat in Lithaue gebore is, beheer daaroor by die konferensie in Morogoro, Tanzanië, verkry het.

    Deesdae spog vele Jode oor hul rol om die vorige Afrikanerregering omver te werp, ook in ‘n poging om die kritiek wat Israel tans as “apartheidstaat” te verduur, teen te werk. Een so ‘n skrywer, Maurice Ostroff, skryf oor die vele Jode wat teen Afrikaners opgestaan het en kritiseer die Moslems vir hul destydse konserwatisme en gebrek aan revolusionêre vuur:

    Terwyl Afrikaanse koerante dikwels die Jode daarvan beskuldig dat hulle die apartheidsbewind ondermyn, deur na die hoë persentasie Jode onder die blankes wat deur die polisie aangehou word, te verwys, het Die Burger in ‘n reeks van twee artikels die Moslemgemeenskap vir sy samewerking aangeprys. Die Burger skryf: “Gematigde Moslemgeestelikes op die Skiereiland is van mening dat nie eens burgerlike ongehoorsaamheid vir die Moslemminderheid in Suid-Afrika toelaatbaar is nie en dat hulle die wet behoort te gehoorsaam. Ook verkeer Moslems onder die verpligting om eerder te onderhandel indien hulle die politieke stelsel verdrukkend of onregverdig vind.”

    Hilda Bernstein
    Hilda Bernstein

    Hilda Bernstein het die optog van swart vroue op 9 Augustus 1956 na die Uniegebou gereël wat tans met ‘n jaarlikse vakansiedag, Vrouedag, herdenk word.

    Die huis in Muswell Hill, Londen, waarin Oliver Tambo en sy vrou Adelaide gewoon het, is onlangs deur die Suid-Afrikaanse regering vir 1,7 miljoen pond (ongeveer R30 miljoen) aangekoop en sal in ‘n museum omskep word.

  • ‘Hitler het nie genoeg uitgemoor nie’

    ​’n Franse parlementslid is Dinsdag swaar beboet nadat hy glo gesê het Adolf Hitler, Nazi-leier, het “dalk nie genoeg sigeuners uitgemoor nie”.

    Hy het voorheen appèl aangeteken teen die vonnis, maar het Dinsdag sy saak verloor.

    Gilles Bourdouleix (54), burgemeester van Cholet, het in Julie 2013 ‘n oop stuk grond besoek wat onwettig deur ‘n nomadiese sigeuner-groep beset is, en toe die gewraakte woorde aan ‘n joernalis gefluister.

    ‘n Plaaslike koerant het die volgende dag daaroor berig en groot opslae gemaak. Die woedende burgemeester het die joernalis daarna vir ‘n “petit merde” uitgekryt, en is daarvoor ook aangekla.

    Intussen het die burgemeester se vrou doodsdreigemente ontvang, Sy regsverteenwoordiger sê sy woorde was binne ‘n uiters vyandige konteks geuiter toe hy tydens sy besoek openlik deur die onwettige besetters gedreig is.

    Hoewel hy in Januarie 2014 skuldig bevind is aan die goedpraat van ‘n misdaad teen die mensdom is sy boete eers opgeskort. Die staat het geappelleer en ‘n appèlhof het besluit hy moet wel met die boete gestraf word.

    Bourdouleix hou vol hy is onskuldig en dat sy woorde in konteks nie as kwaadwillig beskou kan word nie. Die sigeuners skep ‘n yslike misdaadkopseer waar hulle teenwoordig is, sê inwoners wat hom ondersteun.

    Bourdouleix het ‘n geskiedenis van konflik met die sigeuners. In 2006 het hy met ‘n petisie aan 36.500 burgemeesters in Frankryk oorreed dat plaaslike owerhede spesiale magte gegee word om onwettigge besetters van grond te verwyder.

    In November 2012 het hy gedreig om te bedank, na ‘n “nuwe inval” van sowat 20 karavane in sy gebied. Die reisigers het die volgende dag die pad gevat.

  • Israel lag kritiek teen Gasa-aanval af

    Israel het 16 000 bykomende reserviste in die Gasastrook ontplooi.

    “Die weermag het bykomende reserviste opgeroep om die soldate op die grond ‘n blaaskans te gee. Die totale aantal reserviste in die Gasastrook staan nou op 86 000,” het ‘n woordvoerder vir die Israelse weermag Donderdag gesê.

    Die dodetal in die Gasastrook het Donderdag tot 1 363 gestyg.

    Meer as 100 Palestyne is Woensdag dood in aanvalle wat onder meer dié op ‘n mark en op ‘n skool van die Verenigde Nasies ingesluit het.

    Hamas sê hy het uit selfverdediging verskeie vuurpyle op Israelse gebied afgevuur.

    Joodse teenstanders in die land self sê hulle durf nie Israel se optrede meer in die openbaar kritiseer nie. Daar is feitlik ‘n algehele konsensus dat Israel se optrede geregverdig is.

    Die Israel Democracy Institute , het in ‘n peiling bevind dat 95% van alle Joodse inwoners die uitwissing van Palestyne voorstaan. Ander peilings het effens minder, maar nog steeds baie hoog, naamlik 86% gemeet.

    Israel blyk onbewus te wees van die geweldige negatiewe persepsie wat wêreldwyd heers weens hulle aanvalle. Hul optrede word binne hul eie eggokamer regverdig.

  • Tim du Plessis en Naspers as teenaanwyser

    In Suid-Afrika is daar baie mense wat die heel tyd in die kristalbal kyk en die toekoms probeer voorspel. ‘n Mens sou kon sê dat politieke waarsêery omtrent die hooftydverdryf van joernaliste en meningsvormers is.

    In vandag se Rapport kyk Tim du Plessis weer in die kristalbal en sien dat Suid-Afrika bestem is om “na die sentrum te verskuif”. Seg hy:

    “Politici wat hul storie ken, weet die beste plek van waar jy regeer, is die sentrum. Jy kan van enige punt in die spektrum verkies word, maar as jy aan die bewind wil bly, is die sentrum die plek vir jou.”

    roodt_fbfotoDaarna noem hy enkele internasionale voorbeelde op van politici wat van verlinks of dalk meer regs na die sentrum beweeg het, soos byvoorbeeld die Brasiliër Lula de Silva, asook Margaret Thatcher en Ronald Reagan. (Hy vergeet egter van Thatcher se beroemde opmerking: “Die middel van die pad is waar jy omgery word.”)

    Dan haal hy sy en Naspers se groot held op: FW de Klerk! Iewers doen ‘n pamflet wat FW de Klerk in die laat sewentigerjare uitgereik het en waarin hy die Progressiewe Party se beleid kritiseer, steeds die rondte. Volgens Du Plessis het De Klerk egter “die sentrum verskuif toe hy die 1992-referendum oor die nuwe bedeling uitgeroep het. Met ’n meerderheid van twee derdes het hy die regses, wat hom tot in Februarie 1992 nog ernstig bedreig het, geneutraliseer, so veel dat hulle tot vandag toe geen faktor meer is nie.”

    De Klerk het nie die sentrum verskuif nie. Sy intellektuele en politieke swakheid het veroorsaak dat hy eenvoudig aan die druk van die buiteland en die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty toegegee het en uiteindelik is hy heeltemal uit die politiek geboender.

    Dis ook nie waar dat “die regses” – waaronder Du Plessis waarskynlik enigiemand verstaan wat nie die huidige Amerikaanse, antiblanke multikul-ideologie onderskryf nie – “geen faktor meer is nie”.

    Trouens, die SA blankes was nog nooit so regs as juis nóú nie! Selfs Cyril Ramaphosa wil graag met Afrikaners praat omdat dit hom kwel dat “versoening” besig is om skipbreuk te lei. Dit was maklik om die lede van die sogenaamde Boeremag op te sluit, maar dis nie so maklik om drie miljoen Afrikaners en seker nog ‘n miljoen Engelse hier en in die buiteland stil te kry nie. Hoewel die meeste van hulle vir die liberale DA stem, verskil hul eie sienings en dié van die DA omtrent honderd-en-tagtig grade van mekaar. Op die sosiale media en selfs die kommentaarafdelings van Nasperskoerante gons dit van ontevredenheid. Selfs Piet Kopdoek, wat niemand ernstig opneem nie, het op ‘n keer gesê dat “daar meer regse Afrikaners as linkse swartes is”. Op die internet en sosiale media, lyk dit regtig só!

    In die ou dae is daar spottend oor liberale Engelse en Jode gesê: “Praat Prog, stem VP en dank God dat die Nasionale Party regeer.” Deesdae het ons die omgekeerde: mense praat ANC en onderwerping aan die bestel, maar stem DA en vóél regs, selfs verregs. Noem dit kognitiewe dissonansie. Trouens, ek skrik as ek jong blankes – Afrikaans én Engels – hoor praat. Die sogenaamde K-woord is omtrent die ligste van die terme wat hulle gebruik. Gegoede mense in Pretoria-Oos is gou om na genetika te gryp om die toestand in die land te verklaar. Hulle sê dinge wat Hitler of die Amerikaanse rasseskrywers uit die 1920s sal laat bloos. Ek het ‘n teorie dat apartheid ons liberaal gemaak het, want dit het ons teen die naakte werklikheid van Afrika-geweld, -hegbsug en -onbevoegdheid beskerm.

    Die internet het ook ‘n omwenteling gebring en alles wat verbode is, van pornografie tot die bevraagtekening van die Jodeslagting tydens die tweede wêreldoorlog, is vrylik beskikbaar. Die beheer wat die hoofstroommedia soos Naspers of die SAUK in ons land uitgeoefen het, is daarmee heen. Pandora se doos is geopen, sodat inligting en menings vrylik sirkuleer.

    Omdat die meeste joernaliste in die hoofstroommedia links is, word die “sentrum” as iewers tussen kommunisme en ultraliberalisme gedefinieer. Regoor die wêreld voel die gewone publiek egter anders en oral is plaaslike of streeksnasionalismes aan’t opbloei.

    Die Nasperskoerante se toekomswiggelary het nog altyd verkeerd geloop. Ongelukkig het dit hulle nie verhoed om geld te maak nie, want daar is nie eintlik ‘n alternatief nie en DSTV is hul groot geldmaker, tesame met die Hong Kong-aandele in Tencent. Net soos ‘n ryk man oor die politiek verkeerd kan wees, skiet Naspers konstant mis. Hul eie lesers kan dit insien en op Beeld se kommentaarblaaie vaar lesers openlik teen die linkse redakteur, Adriaan Basson, uit.

    Nog voordat Zuma leier van die ANC in Desember 2007 geword het, het ek en Tim du Plessis eenkeer koffie gedrink in Melville. Toe ek vir hom sê Zuma gaan waarskynlik leier van die ANC en president word, het hy dit as vergesog bestempel. Kom ons gaan egter verder terug: toe Jaap Marais en ander in die tagtigerjare voorspel het dat die Kommunisteparty in die toekoms die land gaan regeer, het Naspers dit as “bog” afgemaak en ons verseker dat “die NP nooit tot so ‘n stap sal oorgaan nie”.

    Toe die Nuwe Nasionale Party van Marthinus van Schalkwyk gestig is, het die Naspersmedia ons verseker dat daar nou ‘n “groot koalisie” gaan wees met samewerkende opposisie en dat die meeste blankes daarvoor gaan stem. Toe stem hulle in 1999 vir Tony Leon se “veg terug”-veldtog en die NNP verdwyn van die toneel af. Darem had Kortbroek tot onlangs nog ‘n joppie as minister van toerisme.

    Uit die geskiedenis van Naspers se optimistiese voorspellings, kan ons sien dat geen daarvan bewaarheid is nie. Uiteindelik berus politieke ontleding nie op die kristalbal nie, maar op begrip van die faktore en kragte wat die uitkoms bepaal.

    Henry Kissinger het reeds in 1978 voorspel dat die land “in 1995 aan die ANC oorhandig sou word”, weens die onbekwaamheid van sekere NP-ministers soos Dawie de Villiers, die rugbyspeler. Rugby was nog altyd ons ondergang. Rugbyspelers word hoofseuns en selfs leiers, want hulle is mos gewild. Dat Kissinger met een jaar van die merk af was, kan ons hom seker nie verkwalik nie. Hy was reg en die hele Naspers was honderdpersent verkeerd.

    Die eerste ding wat ‘n mens oor multikulturele of multi-etniese samelewings lees, is dat hulle gewoonlik na die uiterstes toe polariseer. Ons sien dit in die Midde-Ooste waar die Likoedparty in Israel en Hamas in die Gasastrook tans met ‘n vernietigende oorlog besig is. Hamas verloor militêr, maar hy wen die propagandastryd, net soos die NP-regering militêr gewen het maar polities verloor het. Bygesê: ek glo nie dat Israel ooit ‘n FW gaan oplewer wat sommer holderstebolder aan Hamas sal oorgee nie. Lank daarvoor sal die Mossad of een of ander Joodse kidon hom vir seker gaan “uithaal”.

    Naspers het ‘n probleem met die EFF wat nie mooi inpas in die prentjie van veelrassige harmonie wat hulle soos in die SABMiller-bieradvertensies verbete aan ons voorhou nie. Interessant is dat die EFF ook nou anti-Joods en anti-Israel begin raak. Malema het gister ‘n oproep gedoen dat mense Woolworths moet boikot omdat dit blykbaar produkte vanuit Israel invoer. Maar almal weet ook dat Woolworths oor ‘n Joodse bestuur beskik, dus sal die Moslems wat deesdae in Suid-Afrika teen Israel betoog, duidelik verstaan wat hier aan die gang is. Malema het ook beweer dat die DA “geld uit Israel kry”, waarmee hy die vinger na die party se Joodse donateurs en topbestuur wys. Duidelik skaar Malema hom aan die kant van die Palestyne en die Moslems, téén Israel en die Jode.

    Wat Tim du Plessis en sy base by Naspers verseg om in te sien, is dat daar geen sentrum in Suid-Afrika bestaan nie, omdat daar geen middelgrond tussen die kulture of die belange is nie. ‘n Tyd lank het die hoofstroommedia die mite geskep dat daar ‘n “konsensus” in ons land bestaan oor die geskiedenis, oor Mandela en hoe sleg apartheid was. Die gefabriseerde mite van die ANC se heldhaftige “vryheidstryd” onder aanvoering van Sint Mandela, was die setel van ons gemeenskaplike nasionale identiteit. Ook die DA lê hom natuurlik by dié mite neer. Weg is die koue oorlog, of die Kerkstraatbom, die bomme in die Wimpy’s, tesame met Winnie se halssnoermoorde en die openlike Boerehaat en oproepe tot volksmoord waaraan die ANC en SAKP hul skuldig gemaak het.

    Die Afrikaner – volgens Naspers is alle Afrikanermans wat met blanke vroue trou “regs” – is besig om stadigaan uit sy winterslaap te ontwaak. Daarom begin ons weer Die Stem uit volle bors sing, op Afrikaanse universiteite aandring en vind ons geweldsmisdaad aanstootlik. Natuurlik het Naspers al keer op keer die dood van die Afrikaner voorspel. Vanuit hul hoofkantoor te Heerengracht 40, Kaapstad, het Naspers reeds keer op keer die einde van die Afrikaner in die kristalbal gesien, met Karen Zoid se Engfrikaanse musiek iewers in die agtergrond. Hulle het selfs ‘n nuwe term uitgedink om ‘n amorfe nuwe multikul-nasie te beskryf wat in hul etniese laboratorium ontspring het: die “Afrikaanses”.

    Dis natuurlik ‘n foutiewe term, want ‘n “Afrikaanse” is bloot ‘n vroulike Afrikaner, net soos ‘n mens praat van “student” en “studente” of “joernalis” en “joernaliste”. Hulle moes dit eerder “Engfrikaanses” genoem het, want diegene wat tot hul nuwe stam behoort, kan gewoonlik nie Afrikaans sonder Engelse woorde besig nie en is vrot van Anglo-Amerikaanse dogma. Die Afrikaner, daareenteen, se band met Europa en die volkere waaruit ons ontstaan het en honderd jaar gelede sy aan sy met ons geveg het, is onvernietigbaar. As die Afrikaner enigiets is, is hy nie-Engels. Daar is ‘n paar van ons wat so sterk Afrikaner is, ons is Eurokaners, begeester met eeue se denke, wetenskap, filosofie, kuns en letterkunde wat deur ons ou-nuwe taal gedra word. Selfs Engeland is vir ons te primitief, wat nog te sê die half-Engelse bevolking in dié land wat vanuit die bieradvertensies vir ons hul identiteit uitgrinnik.

    As iemand altyd verkeerd is, kan jy hom as ‘n teenaanwyser gebruik. Dis die geval met Tim du Plessis en die meeste van Naspers se meningsprekers. Wanneer hulle iets voorspel, gaan die teenoorgestelde gebeur.

    Die proses van polarisering na die uiterstes toe is reeds in Suid-Afrika aan die gang. Oorlede Z.B. du Toit het in sy boek Die nuwe toekoms voorspel dat twee sterk swart partye in Suid-Afrika slegte nuus vir blankes gaan wees, omdat hulle mekaar onderling tot radikalisme gaan aanhits en gaan oorbie in antiblanke beleid. Dis sienderoë besig om tussen die Ekonomiese Vryheidsvegters en die ANC te gebeur.

    Ons kan dus verwag dat Suid-Afrika die pad van ‘n Zimbabwe gaan stap, met al hoe meer radikale maatreëls teen blankes, waaronder veral die konfiskering van blanke bates. Volskaalse volksmoord is nie uitgesluit nie, want die dekades lange haatveldtog wat daar in Suid-Afrika se hoofstroommedia teen die Afrikaner gevoer is, het ‘n vlak van etniese spanning in die land geskep wat moeilik ontlont gaan word. Naspers se Engelse koerant, City Press, verkeer op die voorpunt van die Boerehaatveldtog en as die EFF-vegters uiteindelik in die voorstede met R4’s op ons gaan losbrand, gaan dit óók Naspers se skuld wees.

    Soos Mao gesê het: “‘n Revolusie is geen teeparty nie.” Daardie politieke analfabeet, FW de Klerk, het nooit Mao Zedong gelees nie. Daarom gaan ons aanstons die ekstremisme van egte kommunistiese regering ervaar.

    Suid-Afrika kan nie anders as om al hoe verder links en antiblank te raak nie. Tim du Plessis se beskamende hoop op die teenoorgestelde, bevestig dit. Ongelukkig.

  • Dis sinloos om kant tussen Jode en Moslems te kies

    deur Koos van Antwerpen

    N.a.v. wat al reeds in 2008 gebeur het en dít wat nou in Gasa gebeur, waar die Arabiese Moslems vuurpyle na die Jode skiet en die Jode hulle terugbombardeer, behoort die volgende in ag geneem te word.

    1. Agtergrondskennis

    Sedert 1948 verjaag die Jode sistematies die Arabiere uit Palestina waar hulle al langer bly as wat die werklike Jode ooit tevore daar gebly het, en dit alles sonder ‘n sent vergoeding. Vandag se moderne “Jode” het geen aanspraak op Palestina nie, want hulle is self nie Joodse nageslag nie. Hulle is die nageslag van Kasare wat ‘n aantal eeue terug die Joodse godsdiens hulle eie gemaak het.

    Die oorspronklike Jode is weens hulle afvalligheid van God deur Hom so verstrooi en vermeng oor die hele wêreld dat daar vandag nie een rasegte Jood oor is nie.

    Die feit dat Amerika gebruik word om Israel en die Jode te steun, is ‘n bewys van Joodse invloed, nie van Amerikaanse volkswil of die aanvaarbaarheid van Joodse aansprake nie.

    2. Jode en Moslems het dinge in gemeen

    Albei groepe se denkpartone en waardes word bepaal deur ‘n grondliggende dokument wat tierend anti-Westers en anti-Christelik is. In die geval van die Jode is dit die Talmoed en by die Moslems die Koran.

    Albei groepe haat Christus en die Christendom met ‘n passie en vervolg Christene waar hulle kan.

    Albei sien neer en verfoei mense wat nie aan hulle geloof behoort nie, in welke mate dat die nie-gelowiges selfs beskou word as slagvee wat mag gedood word soos wat hulle wil, wanneer hulle wil.

    Albei groepe hou daarvan om hul merk op kos te sit om nie-gelowiges o.a. te dwing om hulle gelowe te erken. Die Jode met hulle B-D-merk en die Moslems met hulle Halaalmerk. Interessant dat die twee merke saam op dieselfde kosverpakking kan voorkom.

    Albei groepe wil graag die wêreld oorheers om ‘n totalitêre godsdiensstaat te vestig en werk elkeen op sy eie manier daaraan.

    Albei groepe het direk of indirek al groot getalle Christene vermoor.

    Albei die groepe verbied of beveg die Chistendom aktief in lande waar hulle invloed verkry of regeer. In Moslemlande soos Saoedi-Arabië is die Bybel en die Christelike geloof verbode. In Amerika waar die Jode groot invloed het, is dit onwettig vir Christene om in staatskole te bid en in Frankryk mag ‘n kruis nie in staatskole vertoon word nie.

    Albei groepe probeer om deur media wat hulle beheer simpatie vir hulle saak op te wek. Hierin is die Jode waarskynlik meer suksesvol want hulle beheer o.a. 97% van alle tipes Amerikaanse media. Dit sluit in elektronies en gedruk. Hoe effektief die Moslems se simpatieke media is, is nie duidelik nie, maar dit sluit o.a. Al Jazeera in.

    Beide Jode en Moslems assimileer nie met die bevolkings van Westerse lande waar hulle toegelaat word nie. Hulle bly aparte groepe wat op alle moontlike maniere hul bes doen om die lande van binne af oor te neem of te ondergrawe en in die kortste moontlike tyd die grootste mag in die hande te kry – tot nadeel van die gasheerlande.

    3. Gevolgtrekking

    Vir nie-Jode en nie-Moslems sal dit net nadelig wees as enige van die twee groepe die absolute botoon in die wêreld begin voer of selfs enige mag verkry. Daarom is dit vir nie-Jode en nie-Moslems sinloos om kant te kies in die stryd tussen die Jode en die Arabiere.

  • Suid-Afrika hoog op lys van anti-Semitiese lande

    Suid-Afrika is die land met die derde hoogste voorkoms van anti-Semitisme in Afrika suid van die Sahara. Agt-en-dertig persent van die land se volwasse bevolking koester anti-Joodse gevoelens, volgens ‘n omvattende nuwe opname wat deur die Joodse Liga teen Laster (Anti-Defamation League) onderneem is.

    Slegs Senegal (53%) en Mauritius (44%) toon hoër koerse van anti-Semitisme as Suid-Afrika in die streek. In Noord-Afrika met sy oorwegend Moslem-bevolking is die koerse nóg hoër met Algerië, Libië en Tunisië waar 87% van volwassenes ‘n lae dunk van Jode het.

    Lande waar minder as 6% van mense anti-Semitiese gevoelens koester, is Nederland, Swede, die Filippyne, Viëtnam en Laos.

    Die twee lande in Wes-Europa met die hoogste tellings is Griekeland (69%) en Frankryk (37%). Insiggewend is dat Frankryk, waar deesdae openlik met Jode die spot gedryf word, een persentasiepunt onder dié van Suid-Afrika verkeer.

    Die bevindings weerspreek die siening van mev. Mary Kluk, voorsitster van die Suid-Afrikaanse Joodse Raad van Afgevaardigdes wat onlangs nog in die SA Jewish Report geskryf het dat “daar min of geen anti-Semitisme in Suid-Afrika teenwoordig is nie”. Suid-Afrika word ook as ‘n gesogte bestemming vir inwaartse immigrasie deur Jode beskou, met ongeveer 10 000 Jode wat in die afgelope dekade vanuit Israel na Suid-Afrika geïmmigreer het.

    Volgens die Joodse Liga teen Laster is antipatie teenoor Jode die laagste in Engelssprekende lande, asook onder Protestante. Moslems, Katolieke en Ortodokse Christene is meer geneig om anti-Semities te wees. Op die Wes-Oewer van die Jordaan en in die Gasastrook bereik anti-Joodse gevoelens ‘n rekordhoogtepunt van 93%, met die oorloggeteisterde Irak ‘n kortkop agter op 92%.

    Die wetenskaplike opname is deur die New Yorkse firma Anzalone Liszt Grove Research onderneem, nadat ‘n ryk New Yorkse Jood, mnr. Leonard Stern, ‘n onbekende bedrag geld vir dié doel geskenk het. Data uit 102 lande is in 96 tale en dialekte ingesamel via landlyntelefone, selfone en onderhoude van aangesig tot aangesig. Die respondente is tussen Julie 2013 en Februarie 2014 op ewekansige wyse gekies en bestaan uit ‘n demografies verteenwoordigende monster van die volwasse bevolkings.

    Deelnemers aan die peiling is ‘n reeks van 11 vrae gevra wat “gegrond is op eeue oue stereotipes oor Jode, waaronder klassieke stereotipes oor Joodse mag, lojaliteit, geld en gedrag. Diegene wat ja geantwoord het op ses of meer negatiewe stellings oor Jode is as anti-Semities beskou.”

    Die foutpersentasie in die meeste lande waar 500 deelnemers gekies is, was +/- 4,4 persent. In groter lande, waar 1 000 onderhoude gevoer is, was die foutpersentasie  +/- 3,2 persent.

    Vrae wat aan deelnemers gestel in Suid- Afrika gevra is, is die volgende, met die persentasie ja-antwoorde agterna:

    1. Jode is meer lojaal teenoor Israel as teenoor Suid-Afrika: 57%
    2. Jode beskik oor te veel mag in die sakewêreld: 53%
    3. Jode beskik oor te veel mag in internasionale finansiële markte: 47%
    4. Jode praat steeds te veel oor wat met hulle tydens die Holocaust gebeur het: 19%
    5. Jode gee nie om oor wat met enigiemand behalwe hul eie mense gebeur nie: 55%
    6. Jode het te veel beheer oor globale aangeleenthede: 36%
    7. Jode het te veel beheer oor die Amerikaanse regering: 29%
    8. Jode dink hulle is beter as ander mense: 43%
    9. Jode het te veel beheer oor die globale media: 28%
    10. Jode is verantwoordelik vir die meeste van die wêreld se oorloë: 40%
    11. Mense haat Jode vanweë die manier waarop Jode hul gedra: 50%

    Volledige verslag in Engels hier beskikbaar.

    Die Joodse Liga teen Laster het onlangs R6 miljard ingesamel om “Holocaust-sentra” regoor die wêreld te bou. ‘n Holocaust-sentrum bestaan reeds in Kaapstad en ‘n tweede is in Johannesburg in aanbou. Skoolkinders regoor Gauteng gaan glo die sentrum besoek om hulle oor die Duitse vergrype teen Jode tydens die tweede wêreldoorlog in te lig.

    Volgens die SA Jewish Report was 23% van Johannesburgse burgemeesters deur die geskiedenis Jode. Enkele bekende Suid-Afrikaanse Jode is:

    Mev. Helen Suzman, liberale politikus.

    Mnr. Joe Slovo, kommunistiese leier en voormalige minister.

    Mnr. Ronnie Kasrils, militêre leier van Umkhonto we Sizwe en voormalige minister.

    Mnr. Simon Susman, voorsitter van Woolworths.

    Mnr. Raymond Ackerman, eienaar en stigter van Pick ‘n Pay.

    Zapiro, alias Jonathan Shapiro, spotprentkunstenaar.

    Me. Gill Marcus, goewerneur van die Suid-Afrikaanse Reserwebank.

    Mnr. Rusty Bernstein, skrywer van die ANC se Vryheidsmanifes.

    Mnr. Albie Sachs, politieke aktivis en voormalige regter van die Grondwethof.

    Mnr. Johnny Clegg, sanger.

    Mnr. Pieter-Dirk Uys, komediant en fopdosser.

    Mnr. David Kramer, sanger.

    Me. Helen Zille, liberale politikus.

    Mnr. Tony Leon, voormalige opposisieleier.

    Mnr. Rob Davies, minister van handel en nywerheid.

    Me. Hillary Joffe, adjunkredaktrise van Business Day.

    Mnr. Max Price, visekanselier van die Universiteit van Kaapstad.

    Me. Kim Heller, mediastrateeg van die Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF).

    Me. Nadine Gordimer, Nobelpryswenner vir letterkunde.

    Mnr. Anton Harber, voormalige redakteur van die Mail & Guardian, tans professor van joernalistiek aan Wits en mentor vir Beeld-joernaliste.

    Mnre. Abe en Solly Krok, stigters van die maatskappy Twins en oprigters van die Anti-apartheidsmuseum.