Die Nederlandse viswyser, wat in kleurkaarte aandui hoe bedreig of onbedreig die vissie op die bord is, is nou uitgebrei om nie net te wys hoe sleg die eet van die vis vir die vis is nie, maar ook vir die eter, die mens.
So is die gevestigde viswyser nou aangevul met ‘n eetviswyser.
Hiervoor het die wetenskap-joernalis, Michel Robbles, in die VSA gaan navorsing doen, en daarna met verskeie rolspelers.
Robbles was verbaas oor hoe min vissoorte op beide lyste die pyp gerook het nie. Van die gesondste vissoorte se voorbestaan word deur te groot vangste bedreig. Van die tradisionele, volopper haring moet Nederlanders liefs nie meer as 200 gram per week inkry nie.
Die rede hiervoor is die vlakke van seebesoedeling, en sekere vissoorte van die besoedelde alge, soos kwikbesoedelde alge, eet, en ander visse weer hierdie besmette vissoorte verorber. Uiteindelik beland die vis op die bord, en die mens word besmet.