Terwyl landmyne tegnies gesproke steeds verban is, is daar steeds baie van die goed in gebruik, en die gebied wat die swaarste bemyn is, is Korea. Die mynverbodooreenkoms het in 1999 inwerking getree, maar 42 lande het nie saamgestem met die verbod op die vervaardiging, opgaar en gebruik van teenpersoneelmyne nie. Lande wat nie ingestem het nie sluit in Sjina, Indië, Pakistan, Rusland, Suid-Korea en Amerika. Dit sluit in die groot vervaardigers van landmyne sowel as dié wat dit steeds aanwend.
Suid-Korea het omtrent ‘n miljoen landmyne wat geplaas is in die DMZ (gedemilitariseerde sone) tussen Noord- en Suid-Korea. Amerika en Suid-Korea het nog amper 2 miljoen myne in voorraad, net vir ingeval Noord-Korea weer probeer om ‘n inval te doen (soos hulle in 1950 gedoen het.) Noord-Korea weier om te sê hoeveel myne hulle geplant het, maar dit is waarskynlik ‘n hele paar honderd duisend.
Suid-Korea moes begin om myne, wat te oud raak om te werk, te vervang met ‘n nuwer geslag afstandbeheerde myne. Baie van die meer onlangse myne wat Suid-Korea begin opgaar het, is die tipe wat selfvernietig na ‘n sekere tyd nadat dit geplant is. Suid-Korea het begin planne maak om al die myne wat hulle geplant het oor die laaste drie jaar weer op te ruim, aangesien dit voorkom dat die kommunistiese regering van Noord-Korea binnekort tot ‘n val sal kom, en die myne en die Gedemilitariseerde Sone dan nutteloos sal word.