Vinette Ebrahim is ‘n aktrise in die televisie-sepie 7de Laan. Ek herinner my dat sy na ‘n vakansiebesoek (aan Suid-Amerika?) haarself “beroemd” genoem het. In werklikheid is sy bloot bekend aan sommige mense wat met ligte vermaak op televisie gediend is. Na dese sal sy in minstens sommige kringe berug wees. Die rede waarom sy nie tussen “beroemd” en “bekend” onderskei nie, is moontlik omdat sy beweer: “I do struggle in Afrikaans.” Engels is glo haar moedertaal, al verdien sy haar brood in Afrikaans. Sy is sekerlik nie die enigste mens wat Afrikaans kan praat en in die nuwe Suid-Afrika polities korrek eerder Engels wil wees nie.
Maar impliseer haar mate van bedrewenheid in Afrikaans dat sy Afrikaners verstaan en waardering vir hulle het? Ek herinner my dat sy al voorheen vir my aanstoot met haar giftige, linkse politieke uitlatings gegee het. Dié gif styg periodiek op uit haar politieke slykpoel. Een van die verwerplike kenmerke van die nuwe Suid-Afrika is dat mense, insluitende vermaaklikheidskunstenaars, ongebreideld linkse (insluitende kommunistiese) openbare uitsprake kan maak en skotvry daarvan afkom. Sodra mense egter konserwatiewe (insluitende regse) menings uiter, is die hel los en word hulle oorlaai met slegsêery en afgedreig met bv boikotte en hofsake. In die nuwe Suid-Afrika is ons glo veronderstel om ons nuut gevonde vryheid te vier, maar vryheid van uitdrukking word nie in gelyke mate aan almal gegun nie. Ebrahim verlekker haar in blankes se gebrekkige vryheid. Sy skryf aan Sunette Bridges:
“You will never see freedom as you knew it again.”
Ebrahim se jongste politieke uitlatings is deur Bridges ontlok. Wanneer iemand soos Bridges met regse politieke stellings vorendag kom, ontvang hulle geen publisiteit in Naspers se koerante nie. Sodra iemand soos Ebrahim ekstreemlinkse en kwetsende aanmerkings maak, wat met regse menings gekontrasteer kan word, word hulle dadelik gepubliseer. Dit is hoe die jongste sage onder my aandag gekom het (Die Burger, 3 deser, p 6). Die ander bron waarop ek my teks baseer, is Adriana Stuijt se artikel op Censorbugbear (3 deser).
Ebrahim se houding herinner aan dié van Elzabé Zietsman, wat beswaard was omdat Steve Hofmeyr Die Stem gesing het, en Amanda Strydom, wat openlik bely het dat sy, anders as Hofmeyr, saam met die stroom gaan (Netwerk24, 6 November). Die persepsie is dat om suksesvol in die vermaaklikheidswêreld te wees, ‘n mens die nuwe Suid-Afrika gelate moet aanvaar en selfs behoort goed te praat. Op grond hiervan reken Ebrahim seker dat sy maar kwetsende aanmerkings oor Afrikaners kan maak sonder om enigsins gevaar te loop om uit daardie televisie-sepie geskryf te word. Maar dit is hoofsaaklik Afrikaanssprekendes en moontlik by uitstek Afrikaners wat na daardie uitsendings kyk en haar ruim vergoeding moontlik maak. Daar is ook die belange van die borge, bv die adverteerders op televisie, wat in ag geneem moet word. Hulle sal nie genoeë met ‘n afname in die kykersgetalle neem nie.
Op 28 Desember het Dave Janda ‘n onderhoud met Bridges op die “VSA radio talk-show” gevoer. Naas inligting was daar ook propaganda in die uitsending; iets wat glad nie vreemd aan die massamedia (pers, rolprent, radio, televisie, internet) is nie. Sommige van die inligting (feite en vertolking van feite) is myns insiens korrek, al was daar dalk ook oordrywing, bv wat getalle betref. Dit is moeilik om getalle te beoordeel, bv die getal plaasmoorde en hoeveel inwoners daar in die land is, omdat die ANC-regering nie in staat is om betroubare statistiek hieroor te versamel of te verskaf nie. Byvoorbeeld, gewoonlik word die bevolking op 50 tot 55 miljoen geskat, maar die 70 miljoen wat in die uitsending genoem is, is heel moontlik nader aan die waarheid.
Ook word die etnisiteit van die misdadigers en hulle slagoffers doelbewus van owerheidsweë verswyg. Die stelling dat dit swartes is wat wittes vermoor en nie andersom nie, sal seker deur enige objektiewe waarnemer onderskryf word. Dat “at least 1 million” wittes geëmigreer het, is moontlik oordrewe, maar dat blankes met rede op groot skaal die land verlaat, staan vas. Dat teen wittes by werkverskaffing gediskrimineer word en dat sommige van hulle verarm en in “squatter camps” woon, is ook waar. Ook: “People who speak Afrikaans are [sometimes] ‘considered racists’ and universities are closing or refusing to teach in Afrikaans.”
Ander korrekte inligting wat verskaf is, is dat (sommige) plase van blankes aan swartes gegee word; die land pleks van ‘n uitvoerder van voedsel eerder ‘n invoerder van kos geword het; liedere wat haatspraak teen blankes bevat deur mense soos Nelson Mandela en Jacob Zuma gesing is; die infrastruktuur (bv paaie) en onderwys voorheen beter was, ens.
Almal sal nie noodwendig heelhartig met Janda saamstem wanneer hy sê “in his opinion the country is nothing short of a catastrophe” nie, maar dat daar in talle opsigte drastiese agteruitgang en verval ingetree het, kan kwalik betwyfel word. Die volgende stelling is moeilik om met sekerheid te vertolk:”GenocideWatch has listed South Africa’s Afrikaner-white minority as being at level 6 of 10 levels before approaching all-out genocide.” As volksmoord gedefinieer word as die doelbewuste en sistematiese uitwissing van bv ‘n etniese of kultuurgroep, kwalifiseer plaasmoorde myns insiens (nog) nie daarvoor nie; des te meer omdat erken word: “there are no mass murders happening.” Maar dit is maklik om te verstaan waarom Afrikaner-lojaliste bedag op volksmoord is. Byvoorbeeld, swartes wat in die ou Suid-Afrika met die blanke owerheid saamgewerk het, bv as raadslede in plaaslike bestuur, is deur “bevrydingsbewegings” soos die ANC geteiken en (sistematies) uitgemoor.
Die ANC regeer nou die land en openbaar geen voorliefde vir die blankes en veral nie vir die Afrikaners nie; sekerlik ook nie vir blanke boere nie. Moorde op blankes word van owerheidsweë nie openlik aangemoedig nie, maar daar word glad nie genoeg gedoen om sulke ernstige misdade te voorkom en sterk en herhaaldelik te veroordeel nie. Die kanse is ook glad te skraal dat misdadigers aangekeer en gevonnis word. Moorde word eerder aanmoedig as ontmoedig weens die wanpraktyk, onder die dekmantel van menseregte, dat moordenaars nie die doodstraf opgelê mag word nie. Selfs moordenaars wat uit die buiteland hierheen vlug, word deur die ANC-regering teen uitlewering beskerm as hulle in hulle land van herkoms die doodstraf opgelê kan word. Toe die doodstraf in die jare negentig afgeskaf is, was een van die gewilde argumente dat sodanige straf die land voortydig van Nelson Mandela kon ontneem het. Of dit ‘n argument vir of teen die doodstraf is, hang egter van ‘n mens se politieke siening af.
Teen hierdie agtergrond kan Ebrahim se ongevraagde reaksie, op 2 deser op Twitter, op Bridges se radio-onderhoud beoordeel word. Ebrahim het haar in Engels uitgelaat met die uitdruklike bedoeling om Bridges te beledig:
“So please allow me to insult you in my mother tongue. You speak so eloquently about genocide not ‘necessarily being the mass killing of a nation’. The possible slow, planned obliteration of said nation on all fronts: socially, politically, economically, etc. Well how does it feel Sunette Bridges to be wearing the shoe that my people wore for so long? How does it feel to be the downtrodden minority? How does it feel to be in fear for your life on a daily basis? How does it feel to be a second class citizen in the land of your birth? The only difference here is that you will never see freedom as you knew it again. You have made it impossible for yourself and those like you. Racists. Face the fact, ‘baasskap’ (the ANC-propaganda word for leadership by whites during apartheid) has disappeared never to be re-emerge again. You are an opportunist and a fearmonger and you exploit the undereducated Afrikaner. You and Steve Hofmeyr. Your little boeremag enclave is exactly that … little. But I will be watching you with keen interest because I believe that you are a parasite with an agenda.”
Oor Ebrahim se uitbarsting kan die volgende gesê word:
- Sy het daarin geslaag om Bridges te beledig met woorde soos “racists”, “opportunist”, “fearmonger” en “parasite”. “Rassis” en “apartheid” word deesdae tot vervelens toe misbruik as sinoniem vir waarvan iemand nie hou nie.
- Ebrahim veroordeel geensins volksmoord as dit teen Afrikaners gepleeg word nie. Sy impliseer dat dit voorheen teen “my people” in swang was. Ingevolge die definisie wat hierbo vir volksmoord verskaf is, kan gevra word of dit naasteby die waarheid is dat die blanke bewind nie-wittes doelbewus en sistematies uitgemoor het. Dat die “apartheidsregime” se veiligheidsmagte (weermag en polisie) skouspelagtig suksesvol teen “vryheidsvegters/terroriste” oorlog gevoer en probeer het om hulle uit te wis, kan nie ontken word nie, maar dit is iets heeltemal anders as volksmoord.
- [Die onbeholpenheid van ons “bevryders” in oorlogsituasies het sinici genoop om dit “kuikenmoord” te noem. In die HAT word kuikenmoord soos volg verduidelik: “Afknouery; wreedheid teenoor kinders* of swakkeres. ‘Ek wil nie kuikenmoord pleeg nie’ – spoggerig gesê deur ‘n vegter wat reken dat hy te sterk is vir sy teenstander.” *Daar word dikwels beweer dat kinders (sê 12 tot 16 jaar oud) die beste terroriste is omdat hulle gemotiveer/mislei kan word om enigiets vreesloos te doen omdat hulle nie die gevare besef nie.]
- [MK was die militêre vleuel van die ANC. Nelson Mandela, wat ‘n Nobel-vredesprys gewen het, was die eerste MK-opperbevelhebber (Janet Cherry, Umkhonto weSizwe, Auckland Park: Jacana, 2011, p 18). Die volgende drie aanhalings uit Cherry se boek is hier toepaslik:
Ter onderskrywing van “kuikenmoord”: “In military terms MK has to be judged one of the least effective armies in modern history” (p 141).
Oor plaasmoorde word erken dat MK blanke boere as “security force personnel” (p 77) getakseer en dus as wettige teikens vir terrorisme beskou het.
In wat hierbo oor volksmoord in die sin van sistematiese uitwissing geskryf is, is daar hierdie stelling: “MK adopted a clear policy of assassinating those who turned state witness in political trials” (p 27).] - Ebrahim verlekker haar in die feit en erken dat blankes nou die benadeeldes is; dat daar teen hulle gediskrimineer word. Wittes is nou “the downtrodden minority” en “second class citizen[s]”.
- “How does it feel to be in fear for your life on a daily basis?” ‘n Klimaat van vrees is nie ‘n vreemde situasie vir blankes nie. In die ou Suid-Afrika was daar die vrees vir terreuraanvalle deur diegene wat deesdae as ons bevryders opgehemel word. In die nuwe Suid-Afrika is daar die vrees vir aanvalle deur misdadigers omdat die land die “murder capitol of the world” geword het;”the murder rate for Afrikaner farmers is the highest in the world” – aanhalings uit Bridges se radio-onderhoud. Ebrahim het deesdae rede om in vrees vir misdadigers te lewe; in baie groter mate as in die ou Suid-Afrika. Is daar in hierdie opsig werklik rede vir euforie/genoegdoening/behaaglikheid van haar kant af?
- Ebrahim verwys na “the undereducated Afrikaner”. Die vraag is hoedanig die formele kwalifikasies van hierdie “sepie-ster” is. Ek het rede om haar kennis van en insig in bv die geskiedenis te betwyfel. Sy is klaarblyklik nie in staat om ideologie en propaganda aanvaarbaar/gesaghebbend te beoordeel nie.
- Die trant van haar ongevraagde reaksie is neerbuigend en aanstootlik, bv haar verwysing na “your little boeremag enclave” en haar afdreigende “I will be watching you”. Dit is vir my baie duidelik dat sy, soos die ANC, geen voorliefde vir blankes, insluitende Afrikaners en veral regses, het nie.
Ebrahim verwys uitdruklik na Steve Hofmeyr. Ek is dus eintlik verplig om hierdie vraag te beantwoord: Waarom is Hofmeyr se optrede, bv deur Die Stem te sing en vir Afrikaners in die bres te tree, reg (of aanvaarbaar), terwyl ek Ebrahim se uitlatings afkeur? Ebrahim skaar haar by die hoofstroom en hoop kennelik op meerderheidsteun. Dit is egter nie heroïes of moreel om deel van onregverdigbare bevoordeling te wees nie. Ebrahim gee uitdrukking aan en simboliseer wat foutief in die waardes van die nuwe Suid-Afrika is. Waar dit beroepsgewys vir haar saak maak, by haar sepie-kykers, gaan sy egter steun verloor.
Hofmeyr, daarenteen, verset hom teen die ideologiese misleiding wat oorweldigend en amptelik aan die orde van die dag is. Hy weet wie hierdie land tot die ontwikkeldste in Afrika opgebou het en dat dit moreel verkeerd is om juis hierdie groep doelbewus te benadeel; dus stank vir dank uit te deel. Diegene in die ideologiese hoofstroom, wat op steun van die massa aanspraak maak, verwerp hom. Verloopte Afrikaners verskans hulle posisies deur hom te verguis. Deur vir ‘n kwalitatiewe minderheid kant te kies, deur sy lot by sy eie mense in te werp, verhoog Hofmeyr sy morele aansien, maar dit kan finansiële opofferings meebring.
Ebrahim verlekker haar in die huidige onreg omdat sy self daardeur bevoordeel word. Geen akteur/aktrise sou dit op televisie oorleef het as hy/sy regse politieke stellings van dieselfde radikale en beledigende orde as Ebrahim se linkse uitlatings gemaak het nie. Vrae soos die volgende kan gestel word:
- Gaan die oorbekende dubbele standaarde vir Ebrahim geld en haar bas as “sepie-ster” red; dus, gaan sy onverdiend heeltemal skotvry hiervan afkom al het sy so ‘n onnodig hoë politieke profiel? Is linksheid, anders as regsheid, (maklik) vergeefbaar in die openbare media?
- Is Ebrahim ‘n toonbeeld van iemand wat versoening bevorder of juis die teenoorgestelde?
- Ebrahim gaan van die veronderstelling uit dat sy iemand doelbewus mag beledig as hy/sy ‘n mening uitspreek wat met haar oortuigings verskil. Is Ebrahim se uitbarsting nie ‘n klassieke geval van onverdraagsaamheid nie?
Kortom, Vinette Ebrahim is myns insiens kwalik ‘n rolmodel vir versoening, verdraagsaamheid en selfs doodgewone ordentlikheid.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.