Totdat die Eerste Wêreldoorlog was dit ‘n Duitse kolonie. Daarna het die naburige Suid-Afrika beheer oorgeneem en ook ‘n apartheidstelsel daar ingestel.
Namibië is nou ‘n post-koloniale land wat sukkel met dieselfde probleme as ander Afrikalande.
Op die globale korrupsie-indeks egter, is Namibië laer as baie ander lande in Afrika. Toerisme groei, maar die omgewingsimpak daarvan bly ‘n uitdaging.
Die land is baie ryk aan minerale hulpbronne. Baie van die groot grondeienaars is wit en die swart bevolking is ontevrede oor hierdie situasie. Die president sê die wit bevolking moet grond afstaan of ‘n rewolusie trotseer.
In die 22 jaar sedert onafhanklikheid word Namibië gelei deur net een party, Swapo, die dieselfde organisasie wat die guerrilla-oorlog vir onafhanklikheid gevoer het namens buitelandse magte.
Sy leier, Hifikepunye Lucas Pohamba, wat ook die Namibiese president is, weet egter hoe hy met die onderliggende woede en groeiende ontevredenheid in sy land kan omgaan.
‘n Konferensie oor grond het voorgestel dat wittes grond aan die regering verkoop ten einde herverspreiding te bewerkstellig om “swart benadeeldes” te help.
“Ons het die beleid van gewillige verkoper, gewillige koper, wat nie werk vir die laaste 22 jaar nie en ek dink dat daar iets gedoen moet word om die grondwet te wysig sodat die regering toegelaat word om die grond te koop vir die mense. Andersins, indien ons nie optree nie, sal ons ‘n revolusie in die gesig staar. En as die revolusie kom, sal die grond afgevat word deur die rewolusionêres.
Ongelykheid bestaan … mense is nie gelukkig nie en wanneer jy praat oor mense wat nie gelukkig is nie, wat verwag jy? Hulle kan reageer. En wanneer hulle reageer, […] sal die mense grond oorneem,”sê Pohamba.