Category: Hoofartikels

Withuis probeer Oekraïne-krisis de-eskaleer nadat China Rusland steun

Die Withuis het ‘n amptelike foto vrygestel van Barack Obama waar hy telefonies met Wladimir Poetin gesels oor die krisis in die Oekraïne. Die gesprek het 90 minute geduur.

Die Amerikaanse president het verkies om met sy naweek-uitrusting van denim heel loslit te poseer.

Ontleders meen die foto van die ontspanne das- en paklose leier is gemik daarop om die wêreldkrisis te de-eskaleer, nadat China Rusland teen die VSA oor die kwessie ondersteun het.

Amerika se wêreldleierstatus berus daarop dat hulle lande isoleer. China en Rusland wat saamstaan is ‘n nagmerrie vir die VSA se buitelandse beleid van verdeel en heers.

Die Oekraïne, een van die voorste uitvoerders van koring en mielies op die planeet, staar ontwrigting in die gesig weens die ingryping van sekere Westerse lande met oliebelange wat tot ‘n staatsgreep in die land gelei het.

Dié ingryping kan die opkomende globale voedselkrisis verder vererger.

‘n Gaspyplynkaart illustreer grafies waarom Westerse oliebelange die Russiese energiereus Gazprom as ‘n werklike probleem beskou. ‘n Groot mededingende gasveld loop onder Sentraal-Europa se pyplynnetwerk en boorputte kan onmiddellik gasverkope aan Duitsland en aan ander bestaande Gazpromkliënte beteken. ‘n Prysoorlog sal Gazprom se beheer oor die Europese mark en daarmee Russiese invloed knou.

Die mate waartoe die VSA se multinasionale olie- en gasmaatskappye direk Russiese ondernemings in die verskaffing aan die EU teiken, is merkwaardig. Chevron, Exxon en ander is baie prominent in die opkomende buitelandse skaliespel.

Dat skalie-ontginning onnoembare skade aan waterarm, ongerepte plekke sal aanrig, beteken vir hierdie gulsige multinasionale maatskappye minder as niks.

Die mededinging wat die Oekraïne met skaliegasontwikkeling vir Rusland kan skep, is ‘n faktor wat Anglo-Amerikaanse belange dwing om Oos-Europa te destabiliseer.

Poetin se streeksambisies word gerugsteun deur ‘n sterk energiediplomasie. Sy binnelandse politieke posisie berus op stabiele pryse om die staat se begroting te finansier.

Daarbenewens beskik hy oor ‘n revolusionêre konserwatiewe ideologie met ‘n yslike internasionale aantrekkingskrag in verskeie godsdienstige, politieke en ekonomiese sfere. Barack Obama beskik tans oor sy slagoffervelkleur en sy ondersteuning vir gayregte.

Poetin het sy internasionale status verder verhoog deur sy onlangse diplomatieke oplossing vir Sirië. Russiese sagte mag berus ironies genoeg vandag op al die fondamente waarop goeie Westerse waardes geskoei is.

Rusland het nie troepe ingestuur in die Oekraïne nie. Poetin maak gebruik van kontraktniki (goedbetaalde professionele vrywilligers) om ‘n greep op die situasie te behou.

Dieselfde hoogsopgeleide kontraktniki is die mense wat die Moslemopstand in die Kaukasus met groot sukses onderdruk het.

Poetin sal nie sommer openlik ingryp in die Oekraïne nie, maar onder druk van die nasionalistiese Russe se eie interne politiek sal die Krim se mense ook nie aan hul eie lot oorgelaat word nie.

4 March 2014
Beeld voer haatveldtog teen die Puk

Naarpers se liefling-Nazi’s

Dit blyk dat regte, egte Nazi’s, van die soort wat tans die verkose regering in die Oekraïene destabiliseer met geweld, Naarpers se goedkeuring wegdra.

Maar ‘n paar lawwe en vervelige studente by die Puk het volgens die smeerkoerant ‘n doodsonde begaan om ‘n “Nazi-saluut” te wys tydens… ontgroening.

Ja, u het reg gelees! Ontgroening. Die heel lafste manier waarop studente hulself as studente bevestig, is vir die comrades by Naarpers erger as ‘n misdaad teen die mensdom.

“Internasionaal word studente, sportsterre en bekendes wat dit wys verguis, afgedank en selfs tronk toe gestuur,” aldus Beeld.

“Enigiemand met die kleinste begrip van die geskiedenis sal weet dat dit onaanvaarbaar is om die Nazi-saluut in die openbaar te wys,” skel Beeld sy lesers. Maar dis doodreg met Naarpers as volbloed Nazi’s soewereiniteit en demokrasie mbv gewelddadige buitelandse agente ignoreer. Om nie van hoogverraad en terreur te praat nie. Alles piekfyn!

Dit kan net uit pure kwaadwilligheid wees dat ‘n koerant sulke berigte oor ontgroening by die Puk met doodserns aanbied, asof die giftige gas van Auschwitz hul neusvleuels onbehoorlik terg.

Praag het reeds oor die rol van die Nazi’s en die Open Society-miljardêr George Soros se befondsing vir die omverwerping van ‘n demokraties verkose regering in die Oekraïene berig.

Volgens Naarpers se opper-Afrikaanse, bied Brittanje en Nederland “morele en praktiese steun aan die Oekraïense opposisie”. Geen sprook gesprak oor die terreurbefondsing wat nou reeds tot die dood van byna ‘n honderd mense gelei het of die rookkolomme van brandende buitebande wat oor die hoofstad Kiëf hang nie.

Leopold Scholtz maak ook seker dat hy geen verwysing na die Oekraïeniese SS (Spilna Sprava) in sy pro-Nazi-berig insluit nie.

Naarpers het die gewone “Nazi’s” uitgesnuffel, en sommer hier naby in Potchefstroom, nie Bloemfontein nie. Dit pas so reg in Scholtz en die nuwe dorpsidioot Adriaan Basson se kraal want dis weer wit Afrikaners wat ter sprake is. Het Leopold ons nie reeds male sonder tal, met oorgawe vertel hoe onderling uitruilbaar die twee begrippe is nie?

Beeld voer tans ‘n reusesmeerveldtog teen die Puk. Die agenda is ‘n herhaling van wat die spul dommes daar gereeld onderneem, en dis al lank in die tand: Smeer die Afrikaner swart, breek sy instellings af en verdoem hom tot ‘n minderheid wat aan ‘n meerderheidstirannie uitgelewer is.

Die laaste paar dae bel omgekrapte vooraanstaande ondersteuners van die Noordwes-Universiteit (NWU) se Potchefstroom-kampus redaksielede van Beeld om te kla oor die openlike haatveldtog wat die koerant en hul slinkse nuwe redakteur Basson dryf, maar soos gewoonlik is dit kommunikasie per gebreekte telefoon.

Basson en sy snuiters is horende doof. Hulle hou hulself glo te besig met “joernalistiek” sê hy.

Die comrades daar in die swart moddertoring – lank nie meer van ivoor nie – het “nuussin” en “dien die openbare belang”, verklaar hy hoogheilig. Basson het gerieflikheidshalwe vergeet om by te voeg dat hy die swart openbare belang bedoel wat wit Afrikaners per definisie uitsluit.

Die afgelope twee weke het die skorsing van twee koshuise se huiskomiteelede oor ontgroening op Potchefstroom nou gevorder na die hoofnuus oor studente se Nazi-salute. Dis nie eers eties verdag nie. Dis kru en kras en uiters bedenklik wat die monopolistiese moddergooiers aanvang.

Dis die gereelde bombardement teen opgevoede, ordentlike mense, weer op dieselfde trant as wat daardie handgebaretolk met Mandela se begrafnis met die dowes gesels het.

Die verkragters, kindermolesteerders, mensehandelaars, dwelmsmouse, swendelaars en misdadigers moet ‘n groot sug van verligting slaak dat Naarpers hul doelwit so getrou nastreef en op die vernietiging van Afrikaners fokus.

Dit laat darem oorgenoeg ruimte vir die skuim om na bo te dryf.

21 February 2014
DA kan nie enkele bron verskaf vir ‘sukses’-bewerings nie

Twiet en wen! Of nie

Die DA twiet lustig en onophoudelik oor die party se “suksesse” in die Wes-Kaapse regering.

Net so leuenagtig soos die party se plakkate wat lui “Registreer en wen!” asof die verkiesing ‘n lotto is en die party ‘n kans staan om te wen, is die DA se bewerings oor werkskepping.

Verklarings oor 60.000 “arbeidsgeleenthede” wat in die tweede helfte van 2012/13 deur die party moontlik gemaak is en 31.000 “werksgeleenthede” die afgelope jaar word op Twitter gemaak. (Wat op aarde is die verskil tussen ‘n arbeidsgeleentheid en ‘n werksgeleentheid?); dat 99,1% van alle huishoudings in die Wes-Kaap toegang tot lopende water het; dat 93,4% het toegang tot elektrisiteit het; dat 96,9% toegang tot toiletgeriewe het; dat die Stad van Kaapstad – die provinsiale hoofstad – meer vir arm inwoners as enige ander stad in die land doen om die gaping tussen ryk en arm uit te wis en dat R11 miljard van die R18 miljard bestee aan dienslewering in Kaapstad aan die armes gaan.

Dit lyk alles heel indrukwekkend. By navraag, jammerlik genoeg, kon die party egter nie ‘n enkele bron verskaf vir enige van hul bewerings nie.

Partyleier Helen Zille se woordvoerder, Zak Mbhele het twee maande na die eerste oproep eers reageer op ‘n navraag van ‘n NRO, en daarna konsekwent versuim om enige van sy selfopgelegde sperdatums na te kom ter verskaffing van die bronmateriaal.

In een e-pos, het Mbhele probeer om die vertragings as volg weg te verduidelik: “Die rede vir die ongelukkige vertraging is dat dit tegnies nie ‘DA inligting’ is nie. Dit is aangevra… Ek probeer om die bronne te kry om inligting saam te stel van die Stad Kaapstad en betrokke provinsiale regeringsdepartemente.”

Beide die Stad Kaapstad en die provinsiale regeringsdepartemente word tans deur die DA beheer.

Mbhele moes desnoods uiteindelik toevlug tot sy eie terugwerkende navorsing neem.

Met verwysing na die 60.000 “arbeidsgeleenthede” wat geskep is deur die Wes-Kaapse provinsiale regering in die 2012/13 finansiële jaar, skryf hy as volg: “Niemand so ver kan my iets in beton gee nie … In my eie aanlynsoekpogings het ek afgekom op die Uitgebreide Openbare Werke-program se verslae vir die eerste helfte van 2012/13 … maar nie die tweede helfte waarna die twiet verwys nie.”

Daarna het hy ‘n skermskoot van die DA se omstrede Twitter-verklarings ter sprake van die Internet geneem as bewys dat dié syfer vir “arbeidsgeleenthede” min of meer korrek is.

Mbhele het daarna ‘n stortvloed Internetskakels wat hy in die loop van sy navorsing ontdek het, aan die NRO gestuur, waarskynlik in die hoop dat ‘n massa inligting, alhoewel nie ter sake nie, die knoop sal deurhaak.

Sensusdokumente wat hy ook aangestuur het, toon weliswaar dat die Wes-Kaap se basiese dienste die beste in Suid-Afrika is, maar dit is natuurlik geërf van voor 1994, toe daar min swart aankomelinge vanuit die Oos-Kaap was.

Hierdie beweringe weerspieël nie die reeds hoë vlak van dienslewering wat die DA oorgeërf het van die Apartheidsregering nie. Die DA dekontekstualiseer die inligting met opset vir eie gewin.

Benewens die kwaadwillige verdraaiings van Afrikanersuksesse, is die DA se algehele gebrek aan betroubare data kommerwekkend.

Dat iemand uit die enjinkamer van die DA-provinsiale regering, met die gesag van die Premier se kantoor agter hom, nie in staat is om die bron van inligting en oorspronklike data te gee nie, spreek boekdele.

Die wisselwerking tussen die navorsing- en kommunikasie-afdelings in die DA parlementêre kantoor bestaan klaarblyklik nie.

Mbhele self gee toe dat dit by die DA soos met die spreekwoordelike gebreekte telefoon gaan.

12 February 2014
DA se Kaapstad is misdaadnes

Plato, middel, wys bloed aan die hande?

Kaapstad se beeld as Suid-Afrika se goedbestuurde, misdaad-vrye DA-paradys is ‘n goedkoop, leë verkoopsfoefie, waarskynlik betaal uit die sakke van dwelmbase en pedofiele.

In werklikheid is die stad besmet deur internasionale onderwêreldfigure wat instroom om hul twyfelagtige bedrywighede van daar te bestuur.

Oor die afgelope paar jaar, het ‘n Serwiese voortvlugtige moordenaar Dobrosav Gavric, die Russiese Igor Russol en Marokkaanse Houssain Ait Taleb in die Kaapstad-landdroshof hul verskyning gemaak.

Hulle is almal reeds gebrandmerk deur die polisie as onderwêreldboewe met skakels na georganiseerde misdaad, het die Times berig.

Dwelms met ‘n straatwaarde van R12 miljard is in 2012 binne maande in die provinsie gekonfiskeer en dit verteenwoordig glo slegs die puntjie van die ysberg.

Dan Plato, die Wes-Kaapse LUR vir gemeenskapsveiligheid, het vroeër gesê nuwe name uit die onderwêreld word daagliks toegevoeg tot die lys wat reeds aan hulle bekend is.

Die hoëprofiel-saak waarna Plato vroeër verwys het, is dié van plaaslike sakemanne Mark Lifman en André Naudé, wat albei na bewering “sekuriteit” by Kaapstad se nagklubs verskaf, sonder die nodige permitte.

Nietemin het die DA-lid die onderwêreldfigure ontmoet en blykbaar van hulle die versekering ontvang dat hulle nie by onwettighede betrokke is nie.

Lifman, wat glo ook ‘n voorliefde vir minderjarige seuns het, is reeds daarvoor aangekla, maar is later vrygespreek.

Kaapstad is ook een van die gewildste “pienk” of gay toerismebestemmings ter wêreld. Soos Lin Sampson van die Sunday Times al berig het, is daar insgelyks sekstoerisme waar blanke vroue vanuit Europa, veral Brittanje en Duitsland, na Kaapstad toe stroom om daar deur gekleurde mans “gediens” te word.

Oral waar prostitusie bedryf word en dwelms vrylik beskikbaar is, gedy georganiseerde misdaad gewoonlik ook. Dít alles onder die wakende oog van mev. Zille wat onmoontlik nie op hoogte daarvan kan wees nie.

8 February 2014
VSA en VK destabiliseer die hele wêreld

Regeringsgeboue word verwoes, geplunder. Dit gebeur in Kaïro, Kiev, Bangkok, en nou in Gauteng, Suid-Afrika. Die regerings staan magteloos op die kantlyn en toekyk.

In Suid-Afrika waar die polisie wel ingryp om gewelddadige oproermakers te stuit, word hulle van “brutaliteit” beskuldig deur dieselfde opposisie wat in die eerste plek die opstande gereël het.

Wat gaan aan? Leiers wat deur populêre steun aan bewind gebring is, word deur buitelands gesteunde “opposisie”-bewegings afgedreig om die staat wat in die pad staan te oorhandig. Waar is die mooi praatjies van verkiesings, vrede en stabiliteit?

Onder wit kiesers was die ANC nog nooit gewild nie, maar daar is nie meer ‘n opposisieparty in Suid-Afrika wat uitsluitlik wit kiesers verteenwoordig nie. Onder swartes word die ANC as ‘n legitieme regering beskou wat, al word die land ‘n Zimbabwe, nog steeds legitimiteit sal behou.

Zimbabwe se Robert Mugabe word as ‘n held beskou deur swart mense regoor die kontinent, al laat hy toe dat sy land gestroop word van hulpbronne ten koste van sy eie mense.

Die afgelope tyd beleef ‘n hele paar lande ‘n baie soortgelyke werklikheid as Thailand.

Soewereine verkose regerings is wêreldwyd onder beleg van gewapende boewe, bandiete en anti-sosiale elemente, selfs deur blatante terroriste. In lande soos Zimbabwe het dié wat voordeel trek uit die plundery dit reggekry om hul agenda goed te verbloem. In lande soos Sirië is die aanstigters opsigtelik.

Die sogenaamde vlugtelingkampe wat deur NAVO op die Turks-Siriese grens gebou is, is spesiaal vir Siriese terroriste ingerig, wat gehuisves, opgelei en bewapen word om die regering omver te werp.

Wapens en kontant is daar in oorvloed.

Die terreur wat hierdie mense in hierdie histories vreedsame en verdraagsame deel van die wêreld versprei, kan skaars met woorde beskryf word.

Kinders van ‘n grensdorpie vertel van strooptogte, diefstal en geweld, selfs moord, deur die anti-Assad-“rebelle”.

In die Siriese stad Adra, die stad wat voorheen deur al-Kaida en die pro-Westerse “opposisie” geplunder en verwoes is, is mense na bewering ‘n maand gelede vermoor, gestenig, lewendig in vate verbrand en onthoof.

Maar Washington demoniseer Assad se regering en dreig weer met militêre optrede. Die sogenaamde “elite” van die opposisie is deur die Weste afgekoop sodat hulle met hul plundertog kan voortgaan.

Dít alles het in verskillende grade en met wisselende vlakke van geweld, in Thailand, Egipte, Sirië, die Oekraïne, Brasilië en Suid-Afrika gebeur.

Trouens, dit lyk asof Suid-Afrika regmaak vir ‘n tweede siklus van geweld en opstand. Dié keer oor “ekonomiese vryheid” wat die DA as ‘n “gebrek aan dienslewering” beskryf. Die oorvleueling van die twee begrippe behoort vir enige oningeligte reeds duidelik te wees.

‘n Sin vir alles-kom-my-toe word by die kritici van die regering aangewakker.

Die proses, die taktiek, is byna altyd dieselfde: Westerse media wat verkose, gewilde regerings demoniseer, dan “skandale” skep, ‘n nuwe “opposisie”-beweging bou, boewe uitkies en betaal sodat protes en uiteindelik geweld oorneem.

As die regering nasionalisties en regtig patrioties in sy verdediging van die belange van sy eie mense teen internasionale plundery is, is dit soveel te beter, want dan kan die Westerse media gal braak oor die agterlike nasionaliste wat nie “progressief” wil wees nie.

President Morsi en sy Moslem-broederskap, was ‘n bietjie te onentoesiasties oor samewerking met die Weste en die IMF. Hulle het nooit regtig “nee” gesê nie, maar die NWO vereis deesdae totale, onvoorwaardelike gehoorsaamheid, en opregte slawe.

Tensy die regerings in ontwikkelende lande soos die Filippyne, Indonesië, Uganda of Rwanda, nie ‘n duidelike boodskap aan Washington en Londen stuur betreffende hul onderdanigheid nie, staar hulle totale uitwissing in die gesig.

Totale verwoesting het Irak, Libië, Afghanistan, Viëtnam, Kambodja en Laos, wat sonder genade tot oorgawe gebombardeer is, tot die steentydperk laat terugkeer.

Dan is daar Nicaragua, Grenada, Panama, die Dominikaanse Republiek en Demokratiese Republiek van die Kongo, met sy oorvloed natuurlike hulpbronne.

Maar ten spyte van dít alles het die mense van Thailand gaan stem en handgemeen geraak met diegene wat probeer het om stemlokale te sluit.

En in die Oekraïne, ondersteun die meerderheid nog steeds hul regering.

En die jihadi-kaders is nog nie in beheer van Sirië nie.

In baie dele van die wêreld het hulle reeds besef wie hul werklike vyande is.

6 February 2014
Glynnis Breytenbach was nooit onpartydig nie

Glynnis Breytenbach

Glynnis Breytenbach is verlede jaar onskuldig bevind op 15 dissiplinêre klagte wat die nasionale vervolgingsgesag (NVG) teen haar as hoof van die handelsmisdaadeenheid in Pretoria gelê het.

Breytenbach se besluit om tot die politiek toe te tree het egter die NGV se besluit om haar nie weer terug te neem nie, nou geregverdig.

Die feit dat sy by die DA aangesluit het, wys duidelik dat sy nie apolities opgetree het in haar beroep as aanklaer nie.

Die FW de Klerk-stigting se sentrum vir konstitusionele reg het voorheen die aansienlike regskostes van Breytenbach in haar stryd teen die NGV betaal wat meer as R2 miljoen beloop het.

Dave Steward, uitvoerende direkteur van die stigting, het bevestig die Joodse miljardêr-eiendomsmagnaat Natie Kirsh skenkings aan die stigting gemaak vir verskeie van sy projekte, waaronder Breytenbach se regskoste.

28 January 2014
Gaap, nog ‘n ‘regse komplot’

President Jacob Zuma en sy kabinetslede was veronderstel om aan die hand van die “Boerevolk” te sterf tydens die verkiesingskonferensie van 2012 in Mangaung.

Die hof in Bloemfontein het Maandag gehoor dat die ANC-leierskap om die lewe gebring sou word.

‘n Polisiebeampte wat die groep “geïnfiltreer” het – mnr A – het in die Vrystaatse hooggeregshof getuig hoe ‘n groep “regses” beplan het om die land onregeerbaar te maak deur aanvalle op lughawens, stasies en olie-raffinaderye uit te voer.

Dit sou gebeur nadat president Jacob Zuma en sy kabinet vermoor is.

Hy het getuig dat die beskuldigdes, Johan Prinsloo en Mark Trollip, wapens gereël het om die sluipmoorde mee uit te voer. Hulle ontken skuld.

Hy het gesê een van die beskuldigdes in die beweerde komplot, Martin Keevy, het gesê dat iets gedoen moet word, en dat ‘n “aanval [ by Mangaung ] die Boerevolk sou laat opstaan, wat sou volg.”

Keevy, 49, is onbevoeg verklaar om verhoor te word in Oktober , en is tot ‘n pasiënt van die Staatspresident verklaar.

Dié bewerings is gehoor in die verhoor van Johan Prinsloo, 50, aangekla van verraad en terrorisme.

Sapa, wat klaarblyklik slaafs een of ander anti-Afrikaneragenda dien, het dadelik berig dat die “Boerevolk” ‘n los versamelnaam vir “regse Afrikaners is op soek na ‘n onafhanklike tuisland in die ou Transvaal en die Oranje-Vrystaat Republieke” in ‘n poging om etniese Afrikaners te stigmatiseer.

Dié beweerde komplot is duidelik deur staatsagente gereël wat kennelik nie genoeg publisiteit en waarskynlik befondsing uit die Boeremagsaak kon wring nie en toenemend, in navolging van Julius Malema, ‘n voorliefde vir die benaming “Boer” toon.

Die polisiebeampte wat onder dekking was, het voorgegee dat ontevrede voormalige weermaglui die “regse saak” ondersteun, wat hoogs onwaarskynlik is aangesien oud-Weermaglede voorheen saam met swart troepe gedien het en só ‘n plan ewe lagwekkend as enige konserwatiewe Afrikaner sal vind.

Die “regse saak” waarna Sapa verwys is duidelik ‘n gefabriseerde komplot wat daarop gemik is om rassespanning te verhoog.

28 January 2014
Amerikaanse Senaat gee Israel blanko tjek vir oorlog teen Iran

Die Amerikaanse Senaat sal vandag waarskynlik ‘n blanko tjek aan Israel oorhandig vir oorlog teen Iran.

Die Senaat se wetsontwerp S.1881 lui: As Israel “verplig word tot militêre optrede in wettige selfverdediging teen Iran se kernwapenprogram,” moet die Verenigde State van Amerika “Israel ondersteun en voorsien van … diplomatieke , militêre en ekonomiese steun in die verdediging van sy gebied, mense en bestaan.”

Dié wetsontwerp plaas die besluit vir militêre optrede feitlik uitsluitlik in die hande van die Israelse premier Netanyahu wat op rekord is dat hy gesê het: “Dit is 1938, Iran is Duitsland “

Terwyl die eeufeesvieringe van die Eerste Wêreldoorlog nader, sal ons weereens lees van die baie flaters wat gelei het tot ‘n tragedie vir die Westerse beskawing.

Onder hulle sal die blanko tjek wees wat Keiser Wilhelm II aan Wene oorhandig het ná die moord deur ‘n Serwiese terroris op die Oostenrykse aartshertog Ferdinand Francis.

As julle besluit om die Serwiërs te straf, het die Keiser verklaar, is ons met julle.

Na aarseling wat weke geduur het, het Oostenryk Belgrado gebombardeer. Binne ‘n week daarna egter, was Duitsland en Oostenryk in ‘n oorlog met Rusland, Frankryk en Brittanje betrokke.

Die oorlog in die Persiese Golf, die wêreld se petrolstasie, is dus uitgekontrakteer aan die Likud-regime wie se leiers gereeld Iran met Nazi-Duitsland vergelyk.

Die wetsontwerp beweer herhaaldelik dat Iran ‘n kernwapenprogram bedryf, maar in beide 2007 en 2011 het die Amerikaanse intelligensie verklaar “met ‘n hoë mate van vertroue” dat Iran oor nie ‘n kernwapenprogram beskik nie.

Die Amerikaners word dalk in die duister gehou dat die land afstuur op hul vyfde oorlog in ‘n generasie in die Midde-Ooste.

Dit klink baie soos die misleiding en geliegery oor Irak se wapens van massavernietiging wat toe nooit opgespoor kon word nie.

Selfs die hervormers van Iran se Groen Revolusie van 2009 ondersteun hul land se reg tot ‘n vreedsame kernprogram, wat natuurlik verryking insluit.

Wat Israel betref is verryking egter nie ‘n opsie nie.

Senaat wetsontwerp S.1881 dreig ook met nuwe sanksies teen Iran by versuim om ‘n finale ooreenkoms te bereik binne ses maande.

Tog weet die Senaat dat Iran tydens onderhandelinge gestem het dat hulle weg van die tafel sal loop as nuwe sanksies dreig.

Dit lyk dus na ‘n doelbewuste poging deur die oorlogsugtige Republikeinse Neo-Cons om die Geneefse samesprekinge tussen Teheran en die VSA te ontspoor.

Indien Afghanistan, Irak, Libië sekere Republikeine nie van oorlogskoors laat afsien nie, moet die party onder kwarantyn geplaas word vir nog vier jaar, sê Pat Buchanan, self ‘n Republikein.

Indien S.1881 slaag, sal Obama sal dit kan veto. Hy behoort die Amerikaanse intelligensiediens te kry om uiteindelik ook die waarheid oor Iran te vertel.

15 January 2014
‘Hulp aan Afrika is dom en gevaarlik’

Paul Theroux

Volgens Dambisa Moyo , ‘n Oxford-ekonoom en voormalige konsultant vir die Wêreldbank, is daar die afgelope halfeeu meer as $2 triljoen in Westerse hulp aan arm lande geskenk.

Sedert die 1940’s is ongeveer een triljoen dollar in geldelike steun aan Afrika alleen oorgedra.

Dr Moyo voer in haar blitsverkoperboek van 2009, Dead Aid: Why Aid Is Not Working and How There Is a Better Way for Africa, aan hoekom dit grootliks geldmors is.

Die boek van dié Zambiese boorling het op die New York Times se blitsverkoperlys verskyn en daarin toon sy aan hoe Westerse hulp die belofte van volhoubare ekonomiese groei en die vermindering van armoede geensins oplos nie.

Moyo sien nie ‘n korrelasie tussen hulp en ekonomiese groei ie, anders as wat byvoorbeeld die Ierse popsanger Bono sou hoop.

“Oor die afgelope dertig jaar,” skryf sy, “het die meeste hulpafhanklike lande groeikoerse van gemiddeld minus 0,2 persent per jaar getoon”.

Tussen 1970 en 1998 het hulpgeld na Afrika ‘n hoogtepunt bereik , maar in dieselfde tyd het armoede op die vasteland eintlik opgeskiet van 11 persent tot ‘n skokkende 66 persent.

Dit sou ‘n eufemisme wees om te sê dat Moyo en haar boek die hulpgemeenskap die harnas in gejaag het deur hulle fiksie oor hul eie voortrefllikheid en goedheid teenoor swartes te ontbloot.

Maar Moyo is nie die enigste prominente ekonoom wat ‘n swak vertoning van Westerse hulp-programme oopgevlek het nie.

William Easterly, voormalige seniorekonoom by die Wêreldbank, het bevind dat hulp feitlik geen impak op ekonomiese groei in die ontvangerlande maak nie.

In sy boek The White Man’s Burden: Why the West’s Efforts to Aid the Rest Have Done So Much Ill and So Little Good (Penguin, 2007),skryf Easterly, “tussen 1950-2001 het lande met ondergemiddelde hulp dieselfde groeikoers as lande met ‘ n bo-gemiddelde buitelandse hulp getoon.”

Easterly voel dit ondersteun die leuen, algemeen onder voorstanders van buitelandse hulp, dat arm lande hulp van ryk lande benodig om te ontsnap van die “armoede lokval.”

In die geheel gesien, skryf hy, “het swak lande sonder hulp geen probleme met positiewe groei nie.”

Hoe kan dit wees dat so baie geld so min goed doen?

Easterly argumenteer dat baie van die geld vir verbruik gaan eerder as vir kapitale belegging wat nodig is BBP te verhoog.

In werklikheid, het ‘n studie deur die London School of Economics se ekonoom Peter Boone bevind dat Westerse hulp absoluut geen effek op die soort belegging het nie.

Baie van die hulpgeld wat bedoel is om te gaan na die armes van Afrika, beland in die skatkis van die vasteland se korrupte regerende elite.

In 2002 het ‘n studie deur die Afrika-Unie beraam dat korrupsie die vasteland ongeveer $150 miljard ‘n jaar kos.

Vergelyk dit met meer as $22 miljard in steun aan lande in sub-Sahara-Afrika in 2008 alleen volgens die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OECD ), en ‘n mens kry ‘n gevoel van hoe endemies en verlammend korrupsie werklik is .

Baie van die geld wat spandeer word aan hulp aan Afrika, word eenvoudig vermors.

Vra net vir Paul Theroux , wat in “The Rock Star’s Burden,” NewYork Times, December 15, 2005, ‘n vernietigende kritiek van die Westerse hulp in die algemeen en Bono in die besonder, lewer.

Theroux argumenteer dat “die indruk dat Afrika noodlottig gefaal het en slegs deur hulp van buite gered kan word … is ‘n vernietigende en misleidend gedagte,” wat blywende skade aan swartes aanrig deur die bevordering van ‘n kultuur van afhanklikheid en magteloosheid om die openbare profiele en buitensporige ego’s van bekendes en politici te streel.

Theroux sê die “meer geld”-benadering van mense soos Bono, het heeltemal misluk. “Meer geld wat op dieselfde ou manier oorhandig word, is om nie ‘n verkwisting nie, maar dom en gevaarlik.”

Dom en skadelik. Dit is die mening van ‘n man wat die resultaat van hulp in oorvloed gesien het.

Malawi , sê hy, is tans “erger opgevoed, meer geteister deur siekte en slegte dienslewering, armer as wat dit was toe ek daar gewoon en gewerk het in die vroeë 60s.”

En Malawi se haglike toestand tans is nie ‘n gevolg van onvoldoende buitelandse hulp nie. “Malawi is die begunstigde van duisende buitelandse onderwysers, dokters en verpleegsters, en groot bedrae finansiële hulp, en tog het dit van ‘n land met ‘n belofte tot ‘n mislukte staat gevorder.”

Ongelukkig is die bewyse oorvloedig dat hulp aan Afrika min verskil gemaak het aan die verbetering van hul ekonomieë.

Trouens, baie gebiede van die vasteland is nou slegter af as wat hulle was dekades gelede was, voor die sluise van die Westerse hulp ten volle oopgetrek het en Apartheid afgeskaf is.

13 January 2014
‘n Kultuuroorlog breek uit in VSA

Phil Robertson met gevoude arms

Dinge tussen die Republikeine en Demokrate wat ras betref lyk al sedert die inhuldiging van die VSA se eerste swart president nie te waffers nie. Daar heers ‘n ongemaklikheid en ‘n gemor oor gesondheidswetgewing, die skuldplafon en ‘n anti-wit klimaat wat posgevat het.

Republikeine sal aanstons weens immigrasie nie meer ‘n pro-wit-beleid openlik kan voer nie en die rassekwessie prut deurentyd onder die oppervlak.

Maar nou het ‘n volskaalse kultuuroorlog uitgebreek oor ‘n gewilde TV-reeks wat die ou Noord-Suid verdeling soos tydens die Amerikaanse burgeroorlog teen mekaar opgestel het.

Mededingende faksies het die Grand Canyon van Amerika se politieke kloof oopgemaak met ‘n nasionale gesprek oor Duck Dynasty, waarvan die rolspelers baie op helde uit die Confederacy, die pro-wit Suide, lyk.

Duck Dynasty is ‘n Amerikaanse realiteitsreeks op A & E.

Dit wys die lewens van die Robertson-gesin, wat ryk geword het uit hul familie-saak, Duck Commander, wat hulle uit Wes-Monroe, Michigan, bedryf.

Die Robertsons maak produkte vir eendjagters, veral die eendfluit. Die Robertson-broers Phil, Si, en Phil se seuns Jase, Willie , en JEP , is bekend vir hul lang baarde en hulle Christelike standpunte.

Die besigheid het in ‘n skuur begin, waar Phil Robertson 25 jaar lank eendfluite uit Louisiana se sederhout vervaardig.

Sy seun Willie is nou die hoof-uitvoerende beampte van die maatskappy en hul daaglikse doen en late word uitgesaai op die realiteitsreeks.

Die reeks het al verskeie gewildheidsrekords op beide A & E en kabeltelevisie as ‘n geheel gebreek, met die vierde seisoen se première wat ‘n ongelooflike 11.800.000 kykers gelok het.

Dit is loshande die gewildste reeks in die geskiedenis, maar op 18 Desember 2013 het A & E aangekondig dat hy Phil Robertson onbepaald gaan skors as gevolg van anti-gay kommentaar wat hy gemaak in ‘n GQ-onderhoud.

En boonop het Robertson die Bybel as bewys gebruik en hy weier botweg om verskoning te maak vir sy vergelyking dat gay-wees iets met bestialiteit in gemeen het. Dit is genoeg van ‘n rooi vlag vir “progressiewes” in die VSA om rasend te raak van veroordeling en ‘n nuwe anti-wit koors.

Duidelik het diesulkes uiteindelik ‘n rede gevind om die gewildheid wat regse idees in Amerika het, met vars ywer te beveg.

Robertson het in die onderhoud gesê: “Alles vervaag oor wat reg en wat verkeerd is… Sonde word aanvaarbaar. Dit begin met homoseksuele gedrag en beklad net alles… Bestialiteit, rondslaap met hierdie vrou en daardie vrou en dan daardie mans.”

Dit was waarskynlik net ‘n kwessie van tyd voordat die ster sy idees in die openbaar sou weergee om te bots met die “progressiewe houdings”, lees totalitêre en onverdraagsame vooroordele, van Amerika se Hoofstroomnuusnazi’s.

23 December 2013
Wanneer is terreur geregverdig?

Die terreur wat Mandela teen onskuldige wit burgerlikes waaronder ook kinders, uitgeroep het, is oor die afgelope week of twee as ‘n goeie, regverdige, progressiewe en veral verdedigbare opsie voorgehou.

Is alle terreur dan regverdigbaar? Helaas nee, want in werklikheid is terreur en opstand, volgens die Weste, net goed solank as wat hulle belange daardeur gedien word.

Westerse inwoners mag simpatie met onderdrukte Afrikaners hê, maar hul regerings is min gepla dat hulle die terreur hier aktief aangehelp en befonds het en onskuldiges daarvoor laat boet het.

Twee voorbeelde van hoe terreur deur die Weste beskou word, speel tans voor ons oë af. In voortgesette protes in die Oekraïne en Thailand het betogers in beide lande probeer om regeringsgeboue te bestorm. Die Weste beskou die eerste poging as edel, maar nie die tweede nie.

Volgens CNN word die Oekraïne se polisie van “gewelddadige onderdrukking van pro-EU-protes” beskuldig. Pro-EU-protes sal terloops min oplewer, indien enige iets. Ná die Weste die aftog moes blaas oor hul beplande aanval op Sirië, is Europese uitbreiding na oos effens gestrem.

Die feit is dat die EU baie welklinkende beloftes maak en min doen weens die ekonomiese en finansiële krisis wat die blok teister. Daarbenewens is die ou problematiek van die Koue Oorlog uitgedien aangesien die nuwe entente met Iran die Amerikaanse missielafweerstelsels in Oos-Europa onnodig maak.

Betogers het EU-vlae rondgeswaai en die volkslied gesing. ‘n Honderdtal mense wat betoog het ter ondersteuning van die Oekraïne se Europese integrasie is, volgens ‘n verklaring van Pole se ministerie van buitelandse sake, “wreed onderdruk”. Die ministerie moes baie verlig gewees het dat hulle “bewyse” daarvan kon opspoor.

Die Verenigde State van Amerika veroordeel ook die “geweld teen betogers” in ‘n aanlynverklaring deur die Amerikaanse ambassade in Kiev.

Dit moet reeds heel duidelik wees waarom die VSA, die Verenigde Koninkryk, en die EU, asook die Fortune 500-belange wat die regerings van elkeen rig, agter die betogers sit en letterlik al hulle aktiwiteite befonds.

Die Europese Unie is eenvoudig besig om die tradisionele proteksionisme wat magtige multinasionale maatskappye belemmer, af te water met behulp van Hitler se ou plan om na die Ooste uit te brei.

Beleidmakers met korporatiewe befondsing het die vermoë om ‘n politieke program te skep wat korporatiewe fascisme ‘n werklikheid sal maak.

Sulke planne sal geen snars aan die lewensgehalte in Oos-Europa verander nie, maar sal ‘n paar nuwe verbruikerslawe waarborg wat niks aan hul mismoedige lewensomstandighede sal kan verander nie.

In skrille kontras is die protes teen die regime van Thaksin Shinawatra en sy suster, premier Yingluck Shinawatra vir die Guardian – nog ‘n “betroubare” Westerse nuusbron – net ‘n opstand deur ‘n gewelddadige, ondemokratiese gespuis.

Die regime van Thaksin Shinawatra en premier Yingluck Shinawatra word deur Wallstraat gesteun.

Die Guardian het opsetlik versuim om ten minste 3 sterftes, almal studente, te bevestig in ‘n poging om die betogers as ‘n moorddadige bende uit te beeld.

‘n Bietjie op dieselfde trant as wat Hector Pieterson se dood tot vervelens toe uitgestal word, maar die Kerkstraat- of Amanzamtotibomme is vergete.

In 2004 het Thaksin probeer om ‘n vryehandelsooreenkoms sonder parlementêre goedkeuring deur te druk. Dit het tot sy ongewildheid gelei.

Ingesluit was 3M, Bechtel , Boeing, Cargill , Citigroup , General Electric , IBM, Monsanto, Goldman Sachs en JP Morgan, Lockheed Martin, Raytheon, Chevron, Exxon, BP, Glaxo Smith Kline, Merck, Northrop Grumman, Syngenta , asook Phillip Morris.

Op die vooraand van die militêre staatsgreep wat hom uit die kussings gelig het, het Thaksin letterlik in New York voor die Fortune 500 se Raad op Buitelandse Betrekkinge gestaan om ‘n vorderingsverslag te gee.

Sedert die 2006-staatsgreep is Thaksin deur die Amerikaanse korporatiewe elite verteenwoordig via hul openbarebetrekkingemaatskappye soos Kenneth Adelman van die Edelmanfirma (Freedom House, International Crisis Group , PNAC ) , James Baker van Baker Botts ( CFR ) , Robert Blackwill van Barbour Griffith & Rogers ( CFR ) , Kobre & Kim, en tans Robert Amsterdam van Amsterdam & Peroff ( Chatham House) .

Bykomende ondersteuning vir Thaksin word verskaf deur die US State Department via die National Endowment for Democracy se NRO, by name Prachatai .

Dit is duidelik dat astronomiese bedrae en hulpbronne belê is in die Shinwatra-regime soos die Weste naarstiglik probeer om hul beleggings te beskerm.

In die Oekraïne is stootskrapers gebruik om deur die polisieversperrings te verbreek. Dié barbaarse optrede is nog nie deur die Weste veroordeel nie.

Vir Thai-betogers is dit onwaarskynlik dat hulle sal voordeel trek uit ‘n stootskrapervoorhoede. Waarop die Weste egter geen antwoord het nie, is vreedsame verset.

Betogers het ‘n dag of wat gelede die blitsverkiesing wat die eerste minister, Yingluck Shinawatra se Rooi Hemde uitgeroep het, geïgnoreer en sê sy moet in hegtenis geneem en van hoogverraad aangekla word.

Die betogers het Shinawatra 24 uur tyd gegee om te bedank nadat sy die blitsverkiesing uitgeroep het. Die spertyd het Dinsdagaand verval. Dit was haar laaste troefkaart.

Die leier van die Geel Hemde, die opposisie se Suthep Thaugsuban, het gedreig dat protesoptrede verskerp sal word. Die uitkoms beloof om spannend te wees.

Shinawatra is die tussentydse eerste minister tot die verkiesing op 2 Februarie aanstaande jaar.

11 December 2013
Gaan die Mandela-handelsmerk oorleef?

Bottels wyn en kombuisvoorskote met die gesig en naam van Nelson Mandela is maar ‘n paar van die kommersiële voordele vir die Suid-Afrikaanse handelsmerk.

Maar die familietwis oor sy “nalatenskap” – lees geld – ná sy afsterwe Donderdag op die ouderdom van 95, is ook nog lank nie verby nie.

Op die spel is die erfporsies van Mandela se meer as 30 kinders, kleinkinders en agterkleinkinders. Die meeste probeer reeds om die Mandelanaam en -beeld te gebruik om alles van klere tot die werklikheids-TV te bemark.

Die ander wedloop is om die beheer van die politieke Mandelanalatenskap tussen die regerende African National Congress en die Nelson Mandela-stigting wat sy breër boodskap wil aanwend.

Vir die ANC en DA is Mandela se reputasie as ‘n anti-apartheid held die moeite werd om stemme vir die komende jaar te werf.

Vir die Stigiting is dit ‘n Anglo-Amerikaanse bemarkingsprojek waar die ondersteuners hoop “nie-rassigheid” kan hulle invloed in die wêreld waarborg.

Verskeie Suid-Afrikaanse handelsmerkkenners meen nogtans die beskerming van die Mandela-handelsmerk gaan bykans onmoontlik wees.

In die oordrewe sug van rolspelers om dit te kommersialiseer of uit te buit, is die risiko duidelik dat die Xhosa se beeld dit nie gaan oorleef nie.

Volgens ‘n beëdigde verklaring deur advokaat George Bizos het die twee dogters , Makaziwe Mandela en Zenani Dlamini, probeer om beheer van die belangrikste Mandela Trust sedert 2005 oor te neem en uiteindelik trustees geword sonder Mandela se goedkeuring.

Mandela was briesend toe hy uitgevind het wat die dogters gedoen het, het Bizos en die ander medewerkers gesê in die verklaring .

‘n Gedeelte van die inkomste van die Stigting se 46664 klereversameling – vernoem na Mandela se gevangenenommer op Robbeneiland – en die kunswerke gaan om te betaal vir familielede se opvoeding, volgens Bizos .

Maar ‘n paar familielede het gevra vir ‘n enkelbedrag betaling van 12 miljoen rand, het hy bygevoeg .

Mandela se kinders, veral die oudste dogter Makaziwe Mandela is duidelik daarop uit om die Stigting vir persoonlike doeleindes aan te wend.

“Dit is ons s’n, waarop ons geregtig is,” het sy aan die Financial Times in April gesê.

Die Nelson Mandela-stigting beskik oor die kopiereg van verskeie handelsmerke vir Mandela.

Daar is ten minste 40 maatskappye amptelik by die Suid-Afrikaanse regering geregistreer wat gebruik maak van die Mandelanaam . Die maatskappye het nie ‘n skakel na óf Nelson Mandela, enige van sy familielede of enige geografiese gebied wat die Mandelanaam gebruik nie.

Die lys sluit in die Gandhi-Mandela Verpleegkunde Akademie, Mandela Truck Shuttle Services, Mama Mandela Marketing Company, Dankie Mandela toiletware en Mandela se Shed, ‘n restaurant.

“Madiba” word gebruik deur meer as 140 geregistreerde maatskappye , insluitend Madiba Truck Stop, Madiba Wines, Madiba se Driving School, Madiba-hoenders , Madiba Kontant en Madiba Drankwinkel .

Duidelik dink die Stigting, op eg-Amerikaanse trant, dat hulle ‘n paar sake gaan maak in die toekoms om die handelsmerk vir eie gewin uit te buit.

Mandela “behoort aan die ANC en aan die hele land,” het ANC-woordvoerder Jackson Mthembu egter vroeër aan die Sunday Times koerant gesê.

Daar gaan dus ‘n geveg oor die inkomste wees wat ‘n paar uit die naam sal wil wurg, een wat die politieke geveg oor sy nalentskap gerieflik mag uitskakel. Die hoop beskaam nie.

9 December 2013
AussieGate: Indonesië kook oor bure se verraad

Indonesiërs het dié week van woede gekook oor die verraad van hul bure ná onthullings dat Australië se Seine-direktoraat die selfone van senior Indonesiese regeringsamptenare , insluitend President Susilo Bambang Yudhoyono afgeluister het, en die ergste van alles, sy vrou, Ani Yudhoyono s’n ook.

Aussie-intelligensie het op die einste senior Indonesiese kabinetsamptenare gespioeneer wat, soos die president, as stoere bondgenote van die VSA en Australië beskou word.

Hierdie elektroniese spioenasie is deel van die nou berugte geheime Vyf Oë wat die gesamentlike intelligensie insameling tussen die VSA, Brittanje, Kanada, Australië en Nieu-Seeland behels: Die sogenaamde “witman se spioenasie-agentskap” wat Suid-Afrika uitsluit.

Vyf Oë word gelei deur die Amerikaanse National Security Agency, en sy ander Anglelsaksiese lede tree as lojale junior vennote op wat op hul eie mense spioeneer. Hoeveel van hulle plaaslike data oorgedra word na Washington is onbekend, maar dit is waarskynlik aansienlik.

Dit is onlangs aan die lig gebring dat die Amerikaanse NSA inligting oor Amerikaanse burgers aan ‘n ander bondgenoot, Israel, beskikbaar stel.

Die redakteur van die Jakarta Post, Meidyatama Suryodiningrat, voel diep beledig en persoonlik geraak deur die onthullings.

Indonesië en Australië werk al vir die afgelope twintig jaar aan ‘n beter verhouding.

Indonesië, met 248.000.000 mense is die naaste aan Australië se 23 miljoen mense, ‘n feit wat dikwels die hoogs xenofobiese Aussies senuweeagtig maak.

Australië se verdediging word deesdae deur Washington gewaarborg wat binnekort gestasioneer sal wees in die noorde van Australië, naby Indonesië.

Hierdie militêre besluit om Amerikaanse Seesoldate in die noorde te plaas hou min voordeel vir Australië in en het alleen daarvoor gesorg dat Indonesië en China op hul hoede gestel is.

Australië se nuwe konserwatiewe eerste minister, Tony Abbot, se arrogante houding nadat dit bekend geraak het dat hy op sy vriende spioeneer, het betrekkinge verder versuur.

President Yudhoyono het sy ambassadeur in Australië beveel om terug te keer, en talle gesamentlike projekte met die Aussies opgeskort.

Die belangrikste is dat Australië die betaling aan Indonesië van US$ 608.700.000 jaarliks as ‘n “hulpmiddel” om desperate asielsoekers uit die Midde-Ooste en Afghanistan na Australië te stop, opgeskort is. Dit sal egter net Australië ten nadele strek, alhoewel konserwatiewe kiesers verheug is.

Australië sukkel reeds met hul beeld weens hul “hartelose beleid” teenoor nie-blanke vlugtelinge. Omdat die land nog nooit daarin kon slaag om ‘n eie buitelandse beleid te formuleer wat onafhanklik van die Statebond is nie, sal hulle voortaan waarskynlik verder sukkel.

Kritici sê Australië is ‘n apartheidstaat. Terwyl Suid-Afrika deurentyd aangeval is, het Australië in dieselfde tyd ‘n uitsluitlik wit immigrasiebeleid nagestreef.

Intussen kry die VSA die skuld van Indonesiërs vir AussieGate. Amerika het groot beleggings in die hulpbronryke Indonesië, die wêreld se vierde mees bevolkte land met die grootste Moslembevolking.

Amerikaanse meningsvormers het uitgevaar teen Australië dat hulle nalatig en teenproduktief was om so ‘n belangrike bondgenoot en groeiende ekonomiese reus te antagoniseer en te beledig.

En dit alles net om uit te vind dat die president rugpyn het en sy vrou ‘n argument met haar dogter.

25 November 2013
Fortuinsoekers blaas weer People’s War aan

Kiesers

In die nasleep van Marikana, is die People’s War weer opgewarm en het nuwe stukrag verkry met buitelandse fortuinsoekers wat soos voorheen griewe vir die plaaslike swart bevolking skep, ook om te kan uitbuit. Dali Mpofu se aankondiging dat hy die ANC ná 33 jaar van lidmaatskap gaan verlaat, dui op die ver-linkse vloedgolf van geweld wat dreig om Suid-Afrika weereens soos in die tagtigerjare, te verswelg.

Mpofu, wat die Marikana-mynwerkers by die Farlam-Kommissie van Ondersoek verteenwoordig, het pas sy gewig agter Julius Malema se Ekonomiese Freedom Fighters (EFF) gegooi om die “armes” te help. Die armes is natuurlik nie wit nie.

Die DA doen ewe fluks mee aan die verwagting dat swart griewe gelug moet word met hulle aanhoudende romantisering van die “struggle”, ophemeling van terreurplegers en openlike steun vir anti-wit wetgewing. Waarksynlik is daar naïewelinge wat glo dat die DA ‘n beter “opposisie” verteenwoordig want die wit leier Zille sal nie wittes versaak nie. Hierbenewens het sy die ver-linkse woordeskat bemeester en huisvesting aan terroriste verskaf, dus is haar geloofwaardigheid by swartes as’t ware afbetaal.

Maar vir alle praktiese doeleindes is daar tans twee partye op die politieke toneel: ‘n swart een en ‘n swart een. En nie een van die twee swart partye is die DA nie.

Zille se blou barette kan nie kers vashou by twee ver-linkse swart partye nie, aangesien die aantal poste en posisies (lees: vergoeding) wat hulle aanbied nooit genoeg sal wees vir die groot aptyt wat die “armes” ontwikkel het nie.

Alhoewel die ANC dikbek is oor die EFF se sukses, kan hulle geen werklike kritiek daarteen monster nie, aangesien hulle met dieselfde gewelddadige metodes aan die mag gekom het. Om die oproer wat die EFF aanblaas te tem, het die regering straks nog ‘n paar magsinstrumente soos die polisie waarmee hulle met welslae sal kan onderhandel.

Daar is ongelukkig in die fynskrif van die DA, die “opposisie”, se beleid oor taal, regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging nie veel wat wit inwoners tot optimisme kan stem nie. Hul dwepery oor Mandela sal allermins help om swart gemoedere te kalmeer.

Die stryd om watter swart party gaan wen, raak feller. Vandaar die onrustigheid onder swart kiesers wat toeneem. Maar soos ons almal wat Afrika-rassepolitiek verstaan, weet, sal samewerking tussen die ANC en EFF uiteindelik tot voordeel van albei wees. Dáár lê die politieke energie vir die verkiesing. Die Moeder van die Nasie, Winnie Madikizela-Mandela se goeie politieke instink het haar ook dié naweek genoop om Juju as die nuwe swart hoop aante prys.

In ANC-geledere word daar reeds heerlik gelag en grappe gemaak oor die ou Xhosa. In ‘n kultuur waar geskiedenis deur uiters vloeibare mondelinge oorlewering oorgedra word, gaan die “ikoon” van Anglo-Amerikaanse belange, Madiba, dit dalk nie as nastrewenswaardige voorbeeld vir swartes oorleef nie. Die dwepers moet in gedagte hou dat die naam Sol Plaatje vir die gemiddelde Diepslootbewoner vandag minder as niks beteken.

Mpofu en sy span het nie skielik besluit om Malema te ondersteun nie. Agter die skerms, vir maande nou al voor sy aankondiging dié naweek gemaak is, was hy besig om te help met pogings om linkse individue vir die strukture van die EFF te werf.

Die post-Marikana politieke landskap het soos Sharpeville nuwe politieke geleenthede vir rassepolitiek geskep. Dit sluit veral groepe soos die September Nasionale Imbizo’s (SNI) van Andile Mngxitama in.

Mngxitama se retoriese vaardighede oor swartheid, getooi in idees van sy wit Nederlandse ondersteuners en Westerse clichés, is duidelik in die EFF se aanslag sigbaar.

Suid-Afrika se platinumkrisis, noem sekere ontleders dit, maar by nadere ondersoek is dit die land se rassekrisis waaroor regse ontleders al jare lank waarsku. Die Marikana-slagting was hardhandige optrede deur die swart ANC-vise-president en sy kliënt, die NUM, teenoor ‘n swart aanspraakmakersunie Amcu. Maar die gelag sal uiteindelik deur wit Suid-Afrikaners betaal word. In die swart kultuur is daar nooit oorsaak en gevolg nie, maar ‘n eksterne agent, naamlik witheid.

Dat daar stygende anti-wit populêre steun is, is gewis.

Feit is dat verskeie ver-linkse, uitsluitlik swart groeperinge betrokke geraak het op alle vlakke. Sommige, soos die Demokratiese Sosialistiese Beweging, verskaf strategiese ondersteuning in die rol van stakings en ander is direk gemoeid met loononderhandelinge.

Die SNI het geen program tot voordeel van die massas nie en is suiwer ideologiese ondersteuning vir die EFF. Dit blyk nietemin ‘n uitstekende “arm, swart” samewerkingsmodel te wees.

Malema ontgin die diepe ontnugtering dat rykdom deur eie inisiatief geskep sal moet word, en nie deur diefstal en korrupsie nie. Die hernude klem wat die EFF op swart slagofferstatus plaas, vind oral byval, aangesien die swart massas se verwagtinge aangewakker word by gebrek aan lewering deur die ANC.

Dit is dus in die ANC se guns dat die ver-linkse beweging so goed op dreef kom, want dit steek hule eie verleentheid oor swak regering, diefstal en korrupsie soveel beter weg.

4 November 2013