Die party wat tot die verkiesing die toon aangegee het, die Christen-Demokratiese Appèl (CDA) is nog verdeeld oor die pad vorentoe, en het met ‘n strategie vorendag gekom om vir tyd te speel, wat hom dalk duur te staan kan kom.
Die CDA het naamlik aangedui die PVV en VVD moet eers akkoord gaan oor ‘n beleid ten opsigte van belasting op kopdoeke en die etniese registrasie van almal, voor die CDA sou besluit of hy gaan probeer deel word van ‘n koalisie. Hiermee het die CDA gehoop dat sy vis-nog-vlees-beleid wat hom waarskynlik die verkiesing gekos het, die dilemma sou spaar om in hierdie sensitiewe saak ‘n hoë boom te wees.
Kennelik het die CDA hom weer misreken met hoe die wind waai. Dit lyk nie net of die VVD en PVV mekaar hieroor gaan vind nie, maar die hele kwessie van migrante word sommer tot ‘n punt gedryf, en die VVD bly nie agter nie, soos die VVD wat planne in werking wil stel dat Europa as geheel sy grense minder toeganklik vir laaggeskoolde immigrante moet maak.
Wanneer dit kom by Nederland self as tuiste kies, sal immigrante voortaan waarskynlik reeds vooraf Nederlands behoorlik onder die knie moet hê, en aandui dat hulle ‘n Nederlandse leefstyl ondersteun. Selfs bestaande immigrante wat na tien jaar nog nie Nederlands onder die knie het nie, kan dalk vind dat hul staatshulp opdroog.
Wilders se aandrang dat die Koran ‘n verbode boek moet wees, en dat die oprigting van Moskees gestaak moet word, sal na verwagting die eens onoorkomelike immigrasiekwessies na kinderspeletjies laat lyk. Wilders raak egter ‘n teer snaar aan en kry baie steun in sy sentimente om te keer dat sy land verder islamitiseer.
Op ‘n vreemde manier kom hierdie boodskap ook nou hard en duidelik in Suid-Afrika aan. Tradisioneel kyk die huidige Suid-Afrikaanse regering Nederland maar vlak, maar die krag van die Nederlandse sokkerspan wat nou aan die wêreldsokkerbeker deelneem, kan nie misgekyk word nie. Nou het Fifa se aandrang dat Suid-Afrika teen Nederlandse burgers wat oranje, Nederland se nasionale kleure, dra die argwaan van die Nederlandse regering getrek. In beginsel handel dit wel oor, wat gorillabemarking van ‘n biersoort genoem word wat nie ‘n amptelike borg van Fifa is nie, maar die hardhandigheid van optrede teen minstens sommige vroue wie se oranje rokkies geen logo’s bevat nie, lyk brutaal.
Hierteenoor trotseer Suid-Afrika en Fifa ‘n sterk wêreldmening oor die vuvuzelas. Met Suid-Afrika wie se wêreldbekerlewe aan ‘n dun draadjie hang en Oranje wat vol skop is, kan Suid-Afrika se diplomatieke en politieke hardkoppigheid veel vyande versamel.
Skitterende spel deur die doelskieter van Uruguay, Diego Forlán, het die Bafana Bafana met 3-0 laat verloor. Terwyl Suid-Afrika oor die afgelope maande getrakteer is op die onoorwinlikheid van die plaaslike sokkerspan en die regeringsgesinde media oor “nasiebou” gepopel het, het Uruguay finaal die Afrosentriese seepbel geprik.
Ek verwys na dié week se TV-insetsel oor water.