Dan Roodt, Author at praag.co.za

Malema, Botswana en Wikileaks

Botswana het die moontlikheid van ‘n Africombasis vier jaar gelede oorweeg, volgens WikiLeaks.

Dié onthullings kan volgens die M&G ammunisie vir die ANC-jeugliga wees in die dissiplinêre verhoor teen die leier, Julius Malema en ander liga-amptenare.

Malema word onder meer aangekla in verband met sy oproep vir regimeverandering in Botswana. Hy het ook president Ian Khama as ‘n “imperialistiese marionet” beskryf.

Floyd Shivambu, jeugliga-woordvoerder, het gesê die liga het geweet van die geheime samesprekings tussen Botswana se voormalige minister van buitelandse sake en nou Adjunkpresident Mompati Sebogodi Merafhe en die VSA. “Merafhe het ook gevra vir wapens van die VSA. Botswana is ‘n bedreiging vir die kontinent en nou word ons aangekla omdat ons dit sê,” het Shivambu gesê.

Die ontmoeting tussen die Amerikaners en Botswana het egter vier jaar gelede onder die voormalige president Festus Mogae, en nie Khama nie, plaasgevind.

Malema het in Augustus gesê hulle “weet Botswana is in gesprekke om ‘n militêre basis vir die imperialiste oop te maak”.

Volgens Wikileaks is ‘n kabel deur die Amerikaanse ambassadeur in Botswana, Katherine Canavan, aan die Amerikaanse minister van buitelandse sake in Washington in Oktober 2007 gestuur, waarin Canavan en senior amptenare van die ambassade met Merafhe moontlike plekke vir Africom op die vasteland bespreek.

Canavan het gesê Botswana, saam met ander ongeïdentifiseerde Afrika-lande, word oorweeg vir die huisvesting van Africom.

Volgens ‘n verslag van 2007 deur ‘n Amerikaanse dinkskrum, onder die titel “‘n Groot probleem met ons beeld daar: Die vooruitsigte van ‘n Afrika-hoofkwartier vir Africom“, het Botswana planne om Africom te huisves onder druk van die Suider-Afrikaanse Ontwikkelings-gemeenskap laat vaar.

Botswana se regeringswoordvoerder Jeff Ramsay het intussen geweier om die Mail & Guardian se vrae te beantwoord. Ramsay het die Jeugliga se bewerings in Augustus afgemaak as “volslae gemors”.

Regsverteenwoordigers van die president van die ANC-Jeugliga, Julius Malema, sal na verwagting vandag hul laaste getuies roep wanneer sy tugverhoor vanoggend in Johannesburg hervat.

Malema en ander leiers van die liga staan tereg op aanklagte dat hulle onenigheid in die ANC gesaai het en ook die party in die skande gesteek het.

Die ANC-veteraan, Winnie Madikizela-Madela en ‘n lid van die nasionale uitvoerende komitee van die party, Tony Yengeni sal na verwagting getuienis lewer. Die minister van Huisvesting, Tokyo Sexwale het ook vroeër gepleit dat die komitee Malema genadig moet wees.

Die voorsitter van die tugkomitee, Derek Hanekom, sê die komitee is verbind tot ‘n regverdige verhoor. Indien Malema skuldig bevind word kan hy moontlik uit die party geskors word omdat hy reeds vroeër aan ‘n soortgelyke oortreding skuldig bevind is.

Hanekom sê die tugkomitee sal kort na die afsluiting van argumente op 3 November uitspraak lewer.

Tsjegge vir spioenasie in Zambië vas

Drie Tsjeggiese toeriste kan met tot 30 jaar lange tronkstraf in Zambië gevonnis word as hulle skuldig bevind word aan spioenasie nadat hulle nabyfoto’s van militêre instellings in dié land geneem het, het die Tsjeggiese departement van buitelandse sake Maandag gesê.

Volgens die departement was die drie werknemers van A&A Expo, ‘n Nederlandse logistieke maatskappy, en het hulle ‘n vriend in Zambië besoek na ‘n sakebesoek aan Johannesburg, Suid-Afrika.

Die drie mense is op 12 Oktober in hegtenis geneem nadat hulle vier foto’s naby militêre geboue geneem het, volgens ‘n verklaring wat deur Tsjeggiese diplomate in Afrika aan die departement gestuur is.

Die drie toeriste is luidens die verklaring op borgtog vrygelaat.

Die foto’s is geneem van ‘n militêre vliegtuig wat ten toon gestel word by ‘n militêre basis, ‘n “geen toegang”-teken buite ‘n ander instelling en die ingang van die presidensiële paleis in Lusaka, die hoofstad.

Kennedy Sakeni, die Zambiese minister van binnelandse sake, het gesê die regering is gewillig om die saak met Tsjeggiese diplomate te bespreek.

Die Zambiese intelligensiediens is ook by die voorval betrokke, volgens die verklaring.

Infrastruktuurbesteding eerder as verbruik, sê Gordhan

Pravin Gordhan, minister van finansies, het met die bekendmaking van die mediumtermynbegrotingsraamwerk gesê die nasionale tesourie het ongeveer R13 miljard minder belastinginkomste ingevorder as wat in Februarie met die Begrotingsrede verklaar is.

Gordhan het voorts gesê dat besteding van verbruik na beleggings en infrastruktuur- en ekonomiese ontwikkeling sal moet verskuif. Die minister kon nie sê watter sektore daarby gaan baat nie. Die sektore waarop die staat wil fokus, sal glo in samewerking met die departement van handel en nywerheid uitgewerk word.

Volgens die nasionale tesourie sal dié betrokke sektore in volgende jaar se begroting bekend gemaak word.

Hy het ook R25 miljard oor die volgende ses jaar opsygesit om sukkelende sektore in die ekonomie te steun. Kontantreserwes en besparings sal vir sukkelektore aangewend word, het hy gesê. Staatsdepartemente is daarom versoek om onnodige verkwisting te staak.

“Persepsies dat die regering en sy amptenare ‘groot’ leef ondermyn vertroue. Vermorsing met openbare besteding moet uitgeskakel word.”

Gordhan het gesê dié aansporings sal nie met nuwe belastings gefinansier word nie.

Wysigings aan die wet op die bestuur van openbare finansies sal moontlik aangebring word om openbare amptenare glo “verantwoordbaar” te hou. Die ministerie het nie kommentaar gelewer op die bestaande wetgewing wat reeds voorsiening maak vir strawwe nie.

Daar sal vir die komende nasionale gesondheidsversekeringstelsel ook R500 miljoen opsy gesit word vir loodsprojekte in 10 distrikte, om openbare gesondheidsorg te verbeter. Die program sal oor 14 jaar strek om beter en bekostigbare gesondheidsorg te verseker.

Besnoeiings in staatsdepartemente sal aangewend word om ‘n beleidsreserwefonds op te bou. Die besnoeiings sal waarskynlik meer as R10 miljard beloop. Meer besonderhede sal glo in die 2012-begroting bekend gemaak word.

Voorstelle aan die kabinet oor hoe om die reserwefonds te bestee, sal deur die ministerskomitee oor die begroting gemaak word.

Pretoria weier Jeugliga-nagwaak

Die Tshwane-metropolisie het toestemming aan die ANC-Jeugliga om Vrydag ‘n nagwaak buite die Uniegebou in Pretoria te hou, geweier.

Console Tleane, woordvoerder van die Tshwane-metropolisie, het gesê dít is Dinsdag besluit by ‘n vergadering tussen die organiseerders van die optog, die metropolisie, die Suid-Afrikaanse polisiediens, Tshwane-nooddienste en die presidensie.

“Die presidensie het die versoek van die liga om Donderdagnag ‘n nagwaak by die Uniegebou te hou, verwerp en gesê die Uniegebou is ‘n nasionale sleutelpunt,” het Tleane in ‘n verklaring gesê.

Toestemming is wel gegee vir die ANCYL om Vrydagoggend ‘n optog na die Uniegebou te hou om ‘n griefskrif aan die presidensie te oorhandig.

Die ANCYL het aanvanklik beplan om sy “ekonomiese vryheid”-optog Donderdag van Johannesburg tot Pretoria te hou om die toestand van die armes te onderstreep, ‘n nagwaak te hou en die griefskrif Vrydagoggend te oorhandig.

Floyd Shivambu, ANCYL-woordvoerder, was nie Dinsdagaand beskikbaar vir kommentaar nie.

En volgende is Iran

Terwyl die onwetende wêreld fees vier oor die dood van Libië se flambojante diktator en hoop op ‘n nuwe begin, is daar soos gewoonlik mense wat kritiese vrae gaan stel oor hierdie verwikkeling.

Dit behoef geen grondige verklaring dat die bekende ou spelers op die toneel hierdie opverwerping in die hand gewerk het nie: Die Verenigde State, die geldmagte, oliebaronne en diverse ander aktiwiste wat deurentyd om menseregte skree soos wat dit die superrykes raak.

Ons verkeer onder die indruk dat Libië se goeie kwaliteit olie die rede hiervoor is, ‘n opsie wat ons sekerlik nie kan ontken nie. Tegelykertyd word ander belangrike faktore oor die hoof gesien wat ook genoem kan word. As ons terugkyk na die Mahreb (Noord-Afrika gebied) van die laaste paar maande sal ons sien dat daardie hele gebied in konflik verkeer het, van Marokko tot Jemen, almal op een slag. Die konflik in Libië en die moord op Gaddafi was slegs die klimaks van hierdie hele gebeurtenis. Dit impliseer dat daar groter belange op die spel is as slegs olie en ‘n nare diktator…wat tog maar net later met ‘n ander een vervang gaan word.

Dit is nie toevallig nie dat hierdie konflikte uitgebreek het kort nadat Libië afgekondig het dat hulle Islamitiese banke sou open nie. Op 30 Junie 2009 het Muhammad Shukri, direkteur van Libië se sentrale bank aangekondig dat Islamitiese banke ‘n feit is en langsamerhand die bestaande (Westerse) banke gaan vervang. Die rede vir sy besluit was omdat daar wêreldwyd gesien kan word dat Islam besig is om konserwatiewer te word, en hulle wil uiteraard aan hul klante se bankbehoeftes voorsien. Demografie speel ook ‘n rol, aangesien die aantal Moslems in daardie gebied vinnig toeneem. Die konserwatiewe stroming is waarskynlik ‘n reaksie op hierdie demografiese tendens, en natuurlik as gevolg van ‘n verhoogde gevoel van trots in hul eie vermoeëns noudat die bose Weste besig is om sy glans te verloor. Hierdie oproep is egter nie net vanuit Libië nie, maar vanuit meerdere lande in die Noordelike Afrikastreek, waaronder Tunesië, Egipte, Marokko en Algerië. Jemen en Jordanië kan ook genoem word. Van hierdie lande is Tunisië die mees gewilde afsetmark en word tans beskou as die mees bekwame mededinger in Afrika. Daar is groot belegginspotensiaal in die Mahreb en Turkye, en Moslementrepeneurs is besig om hierdie geleentheid met albei arms aan te gryp.

Die Westerse moonthede is nie tevrede met hierdie verwikkelinge nie. Islamitiese banke werk op ander etiese beginsels as in die Weste, waarvan die belangrikste hul verbod op woeker en rente is. Verder mag geld wat geleen is van hierdie banke nie belê word in pornografie, alkohol, dwelms of ander verbode middele of industrieë nie. Om die waarheid te sê het sulke banke se populariteit toegeneem sedert die beursval in 2008, aangesien hulle grotendeels ongeskonde uit die krisis getree het. Veral as ons rekening hou daarmee dat Tunisië, Jemen, Jordanië, Egipte en Algerië se banke aan die Westerse Rothschildbanke behoort, met die Internasionale Monetêre Fonds as baas, is hulle effens senuweeagtig oor die toename van banke wat nie aan hul eise voldoen nie. Volgens ‘n peiling in 2009 van Standard & Poor het die Islamitiese banke wêreldwyd ‘n geskatte waarde van 400 miljard dollar gehad, en al die aanwysings toon dat hierdie bedrag gaan toeneem die toekoms. Nog skokkender is Forbes se ontdekking dat sewe uit tien van die wêreld se magtigste Islamitiese banke hulself in Iran bevind.

Vir baie jare het die Westerse banke hulself in ‘n monopolieposisie gehou deur aan state geld te leen teen rente. Na elke oorlog het hierdie banke vir generasies inkomste uit die rente gehaal en uiteindelik ‘n posisie ingeneem om die land se politieke beleid te beïnvloed. Hierdie fase van kapitalisme, wat Carroll Quigley monopoliekapitalisme noem, het ongeveer sedert die laat twintiger jare van verlede eeu ontstaan, en die aanwysings van die opkoms van dié kapitalisme kan teruggevind word by die presidentskap van Woodrow Wilson. Ongeveer sedert daardie tyd het die Amerikaners steeds meer besluite geneem wat op die oog af soos politieke belange lyk, maar in werklikheid ekonomiese belange was. Vandag sien ons dit in alle heftigheid en wonder ons hoekom al die geleerde ekonome aan die Ivy League-universiteite in die Verenigde State voortdurend nuwe planne na vore bring wat uiteindelik tog maar beperk is in hul toepassing en eerder ‘n ramp as ‘n seën is vir die ekonomie.

Vanweë die enorme skuldlas van die VSA en ander lande is dit nogal verstaanbaar dat hulle beslag wil lê op soveel moontlik opkomende markte en kapitaal wat nie in hul hande is nie, waarvan Iran ´n belangrike voorbeeld is. ´n Ander land wat hulle graag wil inneem is Wit-Rusland, aangesien “Die laaste diktator van Europa” goed gesorg het dat die politiek die ekonomie moet bepaal en nie andersom nie. Die Wit-Russiese ekonomie doen verbasend goed en Loekasjenko is baie gewild onder sy mense.

Aangesien Iran se banke nogal goed gevul is, dink ek ons kan veilig wed dat hierdie land volgende moet sink. In hierdie geval sal dit waarskynlik nie Obama wees wat die inval sal reël nie, want dit sal te opvallend imperialisties wees en die Amerikaanse publiek sal nou nooit vir ‘n nuwe oorlog stem nie. Vandaar moet dit vanuit die “verdrukte geledere” self kom – wat natuurlik opereer met geld van die superrykes, net soos in Libië.

En dan kan die onwetende wêreld weer fees vier oor die gevalle diktator.

Franz Liszt, ‘n voorbeeld vir Afrikaners

Volkstrots is iets wat in die mense se harte saad skiet en groei. Dikwels is dit iemand wat weens afkoms of ‘n toeloop van omstandighede naatloos in ‘n ander, sogenaamde meerderwaardige kultuur kon opgaan wat aan sy volksgenote wys wat volkstrots is.

So iemand was Franz Liszt.

Min mense word nie deur sy pragtige Liebestraums meegevoer nie, en sy Hongaarse rapsodieë is bekend en gewild.

Hongarye, asook ander dele van Oos-Europa was lank in wese ondergeskikte kolonies van Oostenryk. Hoewel die Hongare later in teorie dieselfde status as die Oostenrykers geniet het, was die situasie nie altyd so nie. Om werklike aansien in Oostenryk-Hongarye te kom geniet, moes die persoon naatloos in die Duitssprekende gemeenskap kon inskakel, en met die Oostenrykse kultuur geassosieer word.

Trouens die bevordering van Hongaars in die Koninkryk van Hongarye – ‘n onderdeel van die Oostenryk-Hongaarse keiserryk – het maar sowat twee dekades voor Liszt se geboorte begin en was ‘n teenreaksie op keiser Joseph II se poging om Hongarye te verduits.

Liszt was self van Duitse afkoms. Trouens, sy geboortedorp, Raiding, is vandag deel van Oostenryk, sy ma was ‘n Ooostenryker en Liszt self was nooit behoorlik, soos sy pa, onderlê in Hongaars nie. Franz se pa, Adam, het hul van na Liszt verander om dit te verhongaars, en sy oupa, Georg, het sy van eers so verander na die jong Liszt befaamd geraak het. Franz was ook deel van die Neudeutsche Schule (Nuwe Duitse skool). Hy was boonop ‘n wêreldreisiger en as knap pianis het hy die eerste suksesvolle solo-opvoerings gehou, selfs in Londen. Hy het lank in Parys en in die gerekende musiekstede van Italië gewoon.

Tog het Liszt, na ‘n afwesigheid van twee dekades, met sy terugkeer na Hongarye in Frans geskryf: “Dit sal aan my gegun moet word, dat ten spyte van my gebrekkige kennis van Hongaars, ek van geboorte tot die graf in my hart ‘n Magjaar is.” Die Magjare was die oosterse volk waaruit die Hongare ontstaan het. Een van die redes vir Liszt se liefde vir die Hongare was dat welgestelde Hongare deur die musiektalent van die Duitssprekende seun beïndruk is en vir sy musiekstudies betaal het.

Volkstrots leef in die hart eerder as afkoms. Vader Kestell, wie se pa ‘n Engelsman van Devonshire was het tydens die Anglo Boere Oorlog deel van die Vrystaat se regering ter velde uitgemaak saam met pres. MT Steyn en generaal CR de Wet.

‘n Mens kan lojaal aan sy kulturele wortels bly, selfs al het omstandighede dit so beskik dat ‘n mens naatloos by ‘n dominerende en skynbare meerdere kultuur kan inskakel – dit maak ‘n mens gewoon ‘n beter mens.

Die Afrikaanse kultuur hoef geen duit vir enige kultuur terug te staan nie.

Afrikaanssprekendes was pioniers met hartoorplantings, kernfisika en vele meer. Geen poging wat Julius Malema aanwend om die Afrikaner te verneder, gaan slaag nie – dit gaan eerder die Afrikaner sy rug laat styf maak. By wyse van spreke sal die pensklavier kort voor lank sy plek in simfonieorkeste vind.

Лобановский Харьков

Motlanthe besoek Dene

Adjunkpresident Kgalema Motlanthe het begin met ‘n handelsbesoek aan Denemarke waar hy hoop om regstreekse buitelandse beleggings te lok.

Denemarke is ‘n netto-uitvoerder van voedsel en maak staat op ingevoerde grondstowwe vir die vervaardigingsektor.

Die land is ook ‘n moderne mark-ekonomie en as lid van die Europese Unie is hy ook grootliks afhanklik van buitelandse handel.

Die Dene is voorlopers in farmaseutiese produkte, skeepvaart en hernubare energie. Motlanthe sê dit is die kundigheid wat Suid-Afrika hoop om te bekom.

Gaddafi waarskynlik doodgefolter

Die leier van Libië se Nasionale Oorgangsraad (NOR) het te midde van groot druk deur die VSA en ander moondhede gelas dat ‘n ondersoek gedoen moet word na Moeammar Gaddafi se dood.

Die NOR het ‘n komitee geskep om Gaddafi se dood verlede Donderdag te ondersoek omdat daar nog geen duidelikheid is oor presies hoe hy dood is nie, het Moestafa Abdoel-Jalil tydens ‘n mediakonferensie in Benghazi gesê.

Gaddafi het nog gelewe toe hy deur die rewolusionêre NOR-rebelle gevange geneem is, maar latere video’s het getoon hoe NOR-rebelle oor sy lyk staan.

‘n Amateurvideo deur rebelle self geneem, wys egter beeldmatriaal waar die voormalige staatsman met ‘n stok of ander voorwerp gesodomiseer word. Die video is op GlobalPost te siene.

Human Rights Watch het hulle skok uitgespreek oor die rebelle se optrede. ‘n Vyftigtal Gaddafi-lojaliste is ‘n week gelede met hulle hande agter hul rûens vasgebind dood aangetref.

Dit is nie die eerste flagrante menseregoortreding wat die rebelle begaan nie. Vroeër is ‘n hooggeplaaste uit Gaddafi se regering wat gevange geneem is, ook sondermeer tereggestel.

Die NOR het die lyke van Gaddafi en sy seun, Moe’tassim, die naweek in ‘n glaskas vertoon sodat nuuskieriges daarna kan kyk.

Die liggame is intussen uit die vleismark in Misrata verskuif en sal na verwagting vandag tydens ‘n geheime seremonie in die woestyn begrawe word.

‘n Woordvoerder van die oorgangsraad, Ibrahim Beitalmal sê daar sal glo net vier mense teenwoordig wees by die seremonie, en almal sal ‘n eed aflê om nooit te onthul waar die graf is nie uit vrees vir vandalisme.

Salem Al-Mohandes, ‘n veiligheidswag by die vleismark, het bevestig dat die liggame gister uit die koelkas waar dit die afgelope vier dae aangehou is, verwyder is.

Internasionale regsbeginsels het in die slag gebly

Met oud-president Gaddafi van Libie uit die weg geruim, kan tereg gevra word wie volgende is? Die afgelope dekade het die VSA en sy bondgenote begin met ‘n reeks invalle in verskeie lande in die Midde-Ooste en Noord-Afrika.

Die eerste slagoffer van Amerika en sy Europese bondgenote se veldtog teen diktotariale presidente wat volgens Amerika se opvatting te ondemokraties en te lank aan bewind was, was Irak se president Saddam Hoessein.

Onder die voorwendsel dat Irak oor groot hoeveelhede wapens van massa vernietiging beskik, is Irak op die aand van 19 Maart 2003 deur Amerika en sy bondgenote binnegeval. Na verloop van etlike jare is Saddam Hoessein tereggestel, geen wapens hoegenaamd van massa vernietiging is in Irak gevind nie en ‘n leibandhondjie-regering wat Amerika en sy bondgenote onderdanig was, is in Irak aan bewind gestel.

Van Irak se belangrikste uitvoer-produkte ten tye van Amerika se oorname was olie, aardgasfosfate en sulfate. Na Irak het Tunisië en Egipte aan die beurt gekom. Let daarop dat Tunisië ook ‘n belangrike olie-uitvoerland is en dat Egipte verlede jaar 700 vate olie per dag ontgin het.

Die verskoning vir die invalle in Tunisië en Egipte was dat die lande se presidente te lank aan bewind was. Die vraag word dan ook gevra wie aan Amerika die bevoegdheid verleen om te besluit wie watter land vir hoe lank mag regeer asook hoe demokraties dit is om heersers in lande buite Amerika uit regerings te skop?

Nog ‘n belangrike uitvoerland van olie is Libië. President Gaddafi was sowat vier dekades lank in die land aan bewind en volgens Amerikaanse beoordelaars was dit lank genoeg.

Op 1 September vanjaar word deur verskeie nuusagentskappe berig dat Libie se oorgangsregering aan Frankryk belowe het dat in ruil vir die hulp wat die Franse regering tydens die Libiese opstand aan die opstandelinge verleen het, die opstandelinge na oorname van die Libiese regering, 35 persent van die land se olie-opbrengs aan Frankryk sal afstaan.

Nou, na Gaddafi se dood sal nog ‘n leibandjie-regering ingestel word, en in die geval kry ‘n Amerikaanse bondgenoot, Frankryk, darem ook ‘n goeie oliebeloning om die land met klein wapens te oorspoel. Die vraag kan dus tereg gevra word: het die opstande in Afrika oor sogenaamde demokrasie of oor die beheer van oliebronne gegaan?

Amerika het reeds besluit dat Sirië se president ook lank genoeg aan bewind was. Die gevolg is dat opstande kort-kort in Sirië uitbreek, opstande aangevuur deur Amerika en sy Navo- bondgenote. Almal waarskynlik op soek na olie – ‘n grondstof waarop Sjina blykbaar regoor Afrika en Midde-Oosterse lande tot ‘n groot mate beslag gelê het.

Eienaardig genoeg bly Amerika tjoepstil oor die plase wat deur Zimbabwe se president Robert Mugabe van blankes ontneem is. ‘n Doodse swye word ook gehandhaaf oor die gevorderde kernnavorsing wat deur Suid-Afrika gedoen is en wat na die ANC/SAKP bewindoorname deur die nuwe regering op aandrang van Amerika tot niet gemaak moes word.

Wanneer Sirië se regering vernietig is, soos die van onder meer Libië en die sogenaamde apartheidsbewind in Suid-Afrika, watter bewind is die volgende wat vernietig sal word?

Waarskynlik sal Iran die volgende teiken wees.

Kommunistiese state soos Venezuela, China en Kuba, sal waarskynlik met rus gelaat word om die wêreld se kommunistiese uitbreiding nog dekades lank voort te sit.

Ironies is veral dat kommunistiese bewinde toegelaat word om dekades lank hulle humanitêre vernietigingswerk voort te sit, terwyl heelwat demokraties verkose bewinde se verkose leiers uit die weg geruim moet word op ‘n eg ondemokratiese wyse.

Александр Фильчаков

Cele ‘respekteer’ sy skorsing

Bheki Cele, nasionale polisiekommissaris, “respekteer” President Jacob Zuma se besluit om hom te skors, het sy kantoor Maandag gesê.

“Die nasionale kommissaris van polisie, genl. Bheki Cele, neem kennis van en respekteer die president se besluit. Hy is besonder vol vertroue dat hy die beskuldigings van die opkomende ondersoek geheel en al sal kan weerlê,” het sy woordvoerder, Nonkululeko Mbatha, in ‘n verklaring gesê.

Sy skorsing kom nadat die openbare beskermer, Thuli Madonsela, bevind het Cele se verkryging van twee huurkontrakte vir nuwe polisie-hoofkwartiere in Pretoria en Durban was onwettig en kom neer op wanadministrasie. Die huurkontrakte was ter waarde van R1,6 miljard.

Genl. Nhlanhla Mkhwanazi sal in Cele se pos waarneem.

Zuma se aankondiging het gekom ná weke van spekulasie oor Cele se toekoms, insluitende ‘n nuusberig dat hy moontlik ‘n diplomatieke pos in Kanada aangebied sou word.