Dan Roodt, Author at praag.co.za

Rassistiese beleid benadeel almal

“Die rassistiese beleid van die regering en universiteite marginaliseer mense na sewentien jaar steeds tot slegs ‘n ras en is tot nadeel van alle Suid-Afrikaners. Dit mag voorkom asof ‘n swart dokter slegs op grond van sy ras gekwalifiseer het. Hierdie benadering is dus net so onregverdig teenoor swart dokters wat bevoeg is en wat op grond van eie meriete gekwalifiseer het soos wat dit teenoor wit studente is wie dit uitsluit,” het Wouter Wessels, nasionale jeugleier van die VF Plus gesê.

Wessels het gereageer nadat ‘n voornemende student aan die Universiteit van Stellenbosch (US) se keuring om medies te studeer gekanselleer is nadat die universiteit uitgevind het dat sy wit is.

Hy het bygevoeg dat hierdie tipe beleid ‘n nuwe generasie van gegriefdes tot gevolg het. “’n Kind wat in 1994 gebore is, is volgende jaar 18 jaar oud. Dit is veronderstel om ‘n nuwe hoopvolle generasie te wees. Volgehoue regstellende aksie en kwotas is tot nadeel van almal – dit verskuif die onus weg van meriete en skep ‘n lae moreel. Daar moenie toegelaat word dat die bagasie van die verlede die hede en die toekoms verder versuur nie. Die jeug eis ‘n beter bedeling vry van rassisme en marginalisering.”

Die wit poppekas

Afrikaners ondersteun die DA omdat Helen Zille ‘n moeilike tannie is. Laat ons nou maar nie daaroor twyfel nie. Hulle gee werklik nie om of sy Duits, Engels, of ‘n voormalige Black Sash-aktivis is nie. Om die waarheid te sê, die jonger geslag weet in elk geval te min van die geskiedenis om te verstaan hoekom enige van daardie aspekte problematies is. Die oueres se besluite word ook nie meer deur die verlede beïnvloed nie. Vir hulle is dit net nie meer relevant nie.

Wat hulle wel ís, is die bliksem in. Hulle is, om dit nou maar kru te stel, de móér in vir ‘n ANC-regime wat hulle om elke hoek en draai en sommer in die oopte óók verneuk. Boonop is hulle siek en sat vir misdaad. Vir die gemiddelde Afrikaner is die ANC waarskynlik die simbool van alles wat verkeerd in SA is – en met reg.

Ek dink stellig dat bitter min Afrikaners en amper net so min Engelse omgee vir die DA se multikulti- smeltkroesideologie. Om die waarheid te sê, ek vermoed dat die benardheid wat swart regering oor SA gebring het, die gemiddelde witte tot sulke raserny dryf dat die meeste in mindere of meerdere mate woede teenoor die huidge bestel koester. Hóé anders verduidelik mens dat 20% van blankes reeds die land verlaat het?

Dis hoekom Helen Afrikaners se steun het. Eintlik was dit Tony Leon wat reeds daardie insig gehad het met sy “Gatvol”-veldtog. Hoe ironies tog dat juis die Progge dít, wat niks anders as “regse” woede is nie, vir eie gewin uitgebuit het.

Die DA se ambisies oortref egter wat sy blanke ondersteuningsbasis se demografiese perke kan oplewer en daarom moet die party nou verswart. Dit hang natuurlik ook saam met die oorname van die party deur die sosialistiese faksie. Terwyl Tony Leon, Athol Trollip e.a. die Houghton- kapitalistiese faksie verteenwoordig het, was Helen Zille eintlik nog altyd ‘n heimlike sosialis. Om die hele spulletjie bymekaar te hou, moes ‘n ware eierdans kos. Sy sug sekerlik van verligting noudat dit tot ‘n einde kom. Met die opkoms van mense soos Mazibuko, Wilmot James, Patricia de Lille e.a. neem die swart sosialiste finaal die party oor.

Dit linkswaartse verskuiwing van die DA sal Afrikaners nie onmiddellik pla nie. Dit vat maar lank voordat ons goedgelowige ou volkie enige onraad vermoed. Kort naá die opkoms van Cope, wat wesenlik ‘n wegbreekfaksie van die ANC was, het heelwat Afrikaners dit as die hoop vir ‘n nuwe regering gesien. ‘n Linkse DA sal heelwat verkeerd moet doen voordat Afrikaners daarvan sal afstand doen.

Teen 1994 was die DP en die VF albei maar bitter klein. Dis moelik om te glo, maar die VF (2,17%) was destyds groter as die DP (1,73%). Die DP en sy opvolger (DA) het die pad van konfrontasie met die ANC gekies. Dit het tot Afrikaners en bruines gespreek en vandag is dit ‘n 24%-party. Die VF het die pad van “samewerkende opposisie” gekies. Dit was ‘n rampspoedige strategie wat beteken dat die party op groot skaal deur sy eertydse ondersteuners verlaat is. Ná die onlangse plaaslike verkiesings staan die party op 0,5%. Met die DA wat dus met 1 387 % gegroei het en die VF wat met 77% gekrimp het, glo ek dis duidelik dat konfrontasie ‘n beter strategie as “samewerkende opposisie” is.

Die VF se leierskap het geen insig in Afrikaner- politieke sentiment getoon nie. Die party wil aan die Afrikaner voorskryf eerder as om na die Afrikaner te luister. Keer op keer het die Afrikaner se steun aan die DA getoon dat die volk konfrontasie verkies en tog het die VF lynreg teen hierdie logika ingegaan.

Pieter Mulder probeer aan die volk vertel dat hy agter die skerms hardekwas is, maar die party se krimpende ondersteuning toon dat die volk dit nie koop nie. Verbysterend genoeg kan die VF dit nie begryp nie.

Afrikaners ondersteun in elk geval nie meer Afrikanerpolitiek nie. Naspers en die SABC het dit suksesvol gediskrediteer. Afrikaners se politieke strategie is gereduseer tot my “vyand se vyand is my vriend”. Die volk streef nie meer na ‘n volksparty nie en Afrikanerselfbeskikking is nie iets wat ernstig opgeneem word nie. Afrikanerpolitiek het doodgewoon geloofwaardigheid verloor.

Omdat Afrikaners nóg ‘n Afrikanerparty soek nóg ‘n deeglike begrip van die proporsionele kiesstelsel het, stel hulle nie in ‘n klein etniese belange party belang nie. Hulle soek ‘n enkele sterk party wat die ANC kan teengaan. Hulle verstaan nie die potensiaal van ‘n eie party in ‘n opposiekoalisie nie. Dis net te ingewikkeld en boonop het die VF se deelname aan die ANC-regering daardie logika ondermyn.

Die VF kan nét homself vir sy ondergang blameer. Ek is daarvan oortuig dat daar ‘n kritieke uitbloeipunt is waar enige politieke party alle geloofwaardigheid verloor. Vanaf daardie punt is daar geen kans op herstel nie. Ek is van mening dat die VF reeds daardie punt oorgesteek het.

Daar is wel ‘n nuwe geleentheid aan die ontwikkel. Hierdie geleentheid word deels deur die ondergang van die VF en deels deur die linkswaartse verskuiwing van die DA geskep. Ongelukkig sal die DA nog verder links moet beweeg voordat dit noemenswaardige Afrikanerondersteuning gaan verloor. Tóg, die party moet bloot sy huidige linkswaartse momentum volhou en kort voor lank sal daardie punt bereik word.

Dit is my mening dat dit nou die tyd is om ‘n nuwe Afrikanerparty te begin. So ‘n party sal die idéé van Afrikanerselfbeskiking op ‘n konfronterende wyse nastreef. Dit sal spreek tot die VF se eertydse ondersteuners sowel as Afrikaners wat toenemend oor die DA en dus deelname aan die NSA ontnugter gaan word.

Ongelukkig glo ek nie dat so ‘n party tot stand gaan kom nie. Die hoogs gefragmenteerde aard van regse poltiek skep ‘n verlamming wat enige innovering om ‘n nuwe beweging op die been te bring in die kiem smoor. Maar, dan onstaan die vraag: “Watter belang het die deelname van blankes aan die NSA-sisteem nog enigsins?” Sommiges reken dat dit deel van ‘n strategie met vele fasette is. Ek het toenemend my bedenkinge. Dís immers wat die spotprentkunstenaar, Zapiro, jare gelede as die “Little white side show” geskets het.

Pakistan in oproer teen VSA

Honderdeduisende ontstoke Pakistani’s regoor die land het Sondag die strate ingevaar teen die VSA, nadat 24 soldate in NAVO-lugaanvalle gesterf het.

Die byeenkomste is deur die opposisie en regse Islamitiese groepe in die groot stede georganiseer. Dié land, met 167 miljoen mense, se opposisie teen die regering se bande met die VSA is sterker as ooit. Saterdag het betogers gedreunsing “Pakistan is Amerika se begraafplaas.”

Pakistan het met woede gereageer oor die aanval deur NAVO-aanvalshelikopters en vegvliegtuie op twee militêre buiteposte naby die Afghaanse grens en het die aanvalle as “sonder rede” beskryf.

In reaksie hierop het Islamabad die Afghaanse grens vir NAVO-konvooie afgesper. Die land se bondgenootskap met die Verenigde State en die NAVO behoort hersien te word, sê kritici. Pakistan word as basis deur die VSA gebruik in hulle oorlog teen Afghanistan.

Amerikaanse en NAVO-vlae, asook poppe van Obama, is in die strate verbrand en die regering besluit nog of hulle ‘n belangrike internasionale konferensie oor Afghanistan volgende maand sal boikot.

US stel rassisme as meriete voor

Die Universiteit van Stellenbosch het sy besluit om ‘n student wat aansoek gedoen het om toelating tot die mediese skool te weier, nadat hulle ontdek het dat sy wit is, en nie bruin nie. Sy het verkeerdelik vermeld in haar aanlynaansoek dat sy bruin is.

Die universiteit noem hulle besluit om die skrander wit aansoeker weg te wys, een van “integriteit en regverdigheid”.

Die 18-jarige aansoeker, wat gevra het dat haar naam nie genoem word nie, het ses onderskeidings behaal in haar Graad 11-eksamen en in September verneem dat die universiteit haar aansoek aanvaar het. Maar op 13 Oktober het dr Ronel Retief, die hoof van akademiese administrasie, haar gebel om haar ras te verifieer.

Die tiener het aan Retief vertel dat sy wit is- en is ingelig dit haar kanse om toegelaat te word om medisyne te studeer, negatief daardeur geraak sal word.

Universiteitswoordvoerder, Susan van der Merwe het gesê die student se keuring is geweier nadat dit aan die lig gekom dat die aansoeker ‘n “bona fide fout ” op die aansoekvorm gemaak het.

“Die besluit is geneem om die integriteit en regverdigheid van die proses te beskerm in terme van die meer as 550 kandidate wat nog nie gekeur is nie en wat, ter wille van meriete, beter gevaar het.” Van der Merwe het verwys na wit studente wat beter punte moet behaal as bruin en swart studente om te kwalifiseer se “meriete”.

Die universiteit het nie kommentaar gelewer op die inherente rassisme van die proses om wit studente op grond van ras uit te sluit omdat hulle beter vaar as bruin en swart studente nie, en die alghele gebrek aan meriete daarvan nie.

Van der Merwe het gesê die Indiërkandidate, verkieslik uit die Wes-en Noord-Kaap en die swart en bruin kandidate uit al die provinsies kry eerste keuse.

COP17 skop af

Die Verenigde Nasies se klimaatsberaad, COP17, begin vandag in Durban te midde van talle oproepe dat groot besoedelende lande moet instem tot samewerking om ‘n wettige en bindende ooreenkoms te sluit om koolstofvrystelling teen 2015 te verminder.

Leiers van die Europese Unie het gister aangedui dat hulle gewillig is om hulle verbintenis tot die Kioto-protokol verder te neem as sy spertyd, einde aanstaande jaar.

Hulle het gewaarsku dat dit nie sin sal maak om dit te doen, indien Rusland, Kanada en Japan nie ook daartoe instem nie. Die EU hoop dat Durban die beginpunt kan wees tot ‘n wettige en bindende ooreenkoms.

Greenpeace sê intussen dit is tyd dat regerings ophou luister na korporasies wat baie besoedeling veroorsaak, en eerder aandag gee aan die pleidooie van arm mense.

Bekende boer sterf in nog ‘n plaasaanval

Die Volksblad berig dat die eienaar van die vulstasie Tom’s Place buite Bloemfontein Saterdagaand in ‘n plaasaanval doodgeskiet is.

Thomas Ferreira (54), ‘n boer, het ook die bekende oord, wat sigbaar is van die N1-hoofroete, bedryf. Sy lyk is deur sy suster en werkers sowat 500 meter van die huis gevind.

Ferreira het alleen op die plaas gewoon. ‘n Familielid wat onraad vermoed het, het sy suster gevra om te gaan ondersoek instel nadat hy nie sy foon geantwoord het nie.

Die boer is drie keer in die lyf geskiet en het vermoedelik aan sy wonde beswyk toe hy, swaar gewond, hulp wou gaan soek.

Die polisie kon geen verdere inligting verskaf nie.
Фильчаков Харьков

ANC gaan van krag tot krag, sê Mantashe

Die ANC gaan 2012 met volle krag tegemoet, het die sekretaris-generaal van die regerende party, Gwede Mantashe, Saterdag gesê.

“Ons het ‘n gesonde organisasie… die ANC groei,” het hy gesê by ‘n vergadering van die party se nasionale uitvoerende komitee (NUK) by die Philip Saunder’s-oord buite Bloemfontein in die Vrystaat.

Mantashe se kommentaar volg op onlangse mediaberigte van ‘n moontlike “insinking” in die party.

Jacob Zuma, president van die ANC, het ook ‘n politieke oorsig van die ANC gegee.

Mantashe het gesê die NUK het verslae ontvang van verskeie sub-komitees oor die party se finansies en politieke werwing.

“Die NUK is besig met ernstige werk,” het hy gesê, en bygevoeg dat dit die laaste byeenkoms van die NUK vir 2011 sal wees.

Die komitee het onder meer besluit om die ANC se beleidskonferensie volgende jaar van 26 tot 29 Junie te hou.

прокурор Фильчаков

Johannesburg op ’n trapfiets

{jathumbnail off}

Die fiets het ’n paradoks geword. Dis tegelyk ’n vervoermiddel vir die armes en ’n speelding vir viertrekvoertuigeienaars.

En dis laasgenoemde en hul rygoed wat verlede Sondag ’n parkeerterrein in Midrand vervuil vir die wegspring van Johannesburg se grootste fietsren.

’n Gebeurtenis soos die 94.7-fietsren waarin 25 000 fietsers vir ’n paar uur die snelweë en hoofare van Johannesburg op horings neem, word die beste opgesom deur ’n gedig van die Russiese digter Wadim Sjersjenewitsj waarin hy skryf van die “puisies van fietse op die pad van pokke” en die “geliefde masjiene” wat hom neem na “die stedelike gat”.

Die Russiese (en Italiaanse) konstruktiviste se aanbidding van die masjien is wat elke fietser inspireer. Die wedren word immers geadverteer met die slagspreuk: “Blood, sweat and gears”.

Met die aantree hoor jy rondom jou omtrent net Afrikaans. Soos rugby, is fietsry kennelik ’n Afrikanersport.

Dog ’n sport vir amateurs, want almal kan daaraan deelneem, van professionele fietsers tot die vrou wat later in die middestad van Johannesburg al swetende teenoor my bely: “Dis my derde probeerslag. Die vorige twee kere kon ek nie klaarmaak nie.”

Daar heers ’n karnavalatmosfeer. Al staan almal met hul blink fietsrame en futuristiese klere en helms soos beeste in ’n drukgang.

Langs my gesels ’n man van Northcliff wat al die Argus in Kaapstad gery het. “Is dit jou eerste wedren?” vra hy belangstellend. “Pasop net vir die ouens wat aan jou regterkant verbykom. Wees op die uitkyk dat hulle nie in jou vasry nie.”

Uit die groot luidsprekers hits ’n opgeruide aankondiger die fietsers aan, tussen doef-doefmusiek deur. Telkens as nog ’n groep, J, of K of L – elke fietser, soos elke ketter, het sy letter – oor die aanvangstreep beweeg, bereik sy stem ’n histrioniese hoogtepunt.

Uiteindelik breek die groot oomblik aan en word die K-groep tot die stryd opgeroep. Honderde klikgeluide weerklink soos die knippe van fietsskoene aan die pedale vasheg – en hulle is weg. Iewers registreer elkeen se RaceTec-skyfie neffens die voorwiel die wegspringoomblik.

Enkele ure lank is die M1- en N14-snelweg, die middestad, Jan Smuts, Homestead, Douglas, Witkoppen en ander boulevards aan fietse, pleks van motors, oorgelewer.

En watter voorreg is dit nie om die hele M1 op ’n fiets te mag verken nie: die tekstuur van die teer, die monumentale beton van die oorbrûe, die lowerhange van Parktown of Westcliff.

’n Mens kan filosofies raak oor jou tweewielervarings. Soos die Vlaamse wysgeer Marc van den Bossche in sy boek Wielrennen skryf: “Fietsry maak my denke vry.” ’n Mens is vasgevang in die oomblik en monitor gedurig die pad, die omgewing, jou medefietsers en die oorblywende krag in jou bene. Maar die vrye denke bo-op ’n fiets behels ook die somtotaal van jou herinneringe en assosiasies met Johannesburg en sy strate.

Trouens, elke straatnaam verteenwoordig ’n stuk persoonlike en politieke geskiedenis.

Iewers onder die teer van “Malibongwe” leef Hans Strijdom steeds voort.

Met die stywe opdraand deur The Wilds beland jy skielik in Berea en die middestad van Johannesburg, waarna ’n paar skouspelagtige draaie op en af van die M2 volg.

Die medalje wat jy vier uur later by die wenpaal ontvang, bevat die ietwat ironiese inskripsie: “A world-class African city”.

Die stroom hoofsaaklik wit en Afrikanerfietsers uit Pretoria en Centurion wat die middestad van Johannesburg tref, laat jou dink aan die woorde van die Sting-liedjie: “I’m an alien, an Englishman in New York.”

Want die bleek fietsers in hul helder sintetiese hempies, stywe broeke en helms op Japanse en Italiaanse selfgedrewe tegnologie ontmoet hier ’n heel ander bevolking. ’n Laegraadse etniese konfrontasie, hoewel vriendelik, knetter in die lug.

Naby die ronde Ponte-wolkekrabber drentel swart seuntjies, moontlik uit die Kongo, verwonderd op die sypaadjies rond en waai af en toe vir die verbysnellende ryers teen die afdraand. Naby Mainstraat en die ou Nedbank-hoofkantoor staan ’n swart vrou en skree iets in haar taal, gevolg deur ’n Engelse woord wat sy oor en oor herhaal.

Johannesburg is lankal nie meer wêreldklas nie, maar wel ’n Afrikastad vol stalletjies, ’n Derdewêreld-straatmark tussen Bauhaus-monumente uit ’n vervloë tydvak. Die stad huiwer tussen twee beskawings soos ’n reus wat wik en weeg of hy oor die Amasone moet spring. Die rit op ’n fiets deur die middestad raak surrealisties: vreemd en onsamehangend soos die Dada-kunstenaar Marcel Duchamp se beroemde fietswiel wat bo-op ’n kroegstoeltjie gemonteer is.

Teen die afdraand in Jan Smuts verby die dieretuin “klok” ek 67km/h op my fietsrekenaartjie. Spoed. Die wind in jou hare. Wie het ’n afslaankapmotor nodig? Net daarna in die koeltes van Saxonwold hou ’n man met uitgestrekte arm ’n kleinerige Bar-One na my uit wat ek onwillekeurig vasgryp. Ek kou die taai stuk toffie en melksjokolade heel, kilometers ver.

Daar is iets Sisufosiaans aan fietsry. Pleks van ’n klip soos wat Sisufos teen die berg op en af moes stoot, trap ’n mens jou liggaamsgewig teen die bulte op, met die hoop op ’n kortstondige vryrit teen die daaropvolgende afdraand af. Net om die proses te herhaal, ad absurdum.

’n Fietsren van bykans 100 km lank toets ook die ryer se wil. Sonder deursettingsvermoë kom niemand die lang, steil bulte van die N14 of die gepas genoemde Heartbreak Hill in Midrand op nie. Die laaste 20 km voel verder as die voorafgaande 70.

As jy (volgens RaceTec) 4 uur en 14 minute later in Midrand verby die eindpunt van jou fiets afklim, medalje in die hand, sukkel jy om staanplek vir jou ryding tussen die menigte te vind.

Die gevoel is iets tussen verligting en ’n beskeie soort triomf. Maar ook ’n vae bewoënheid omdat die lewe so kort is. Holbein moes fietse geskilder het.

Ons vlees hang aan ons skelet soos ’n fietser bokant sy geraamte van aluminiumallooi of koolstofvesel huiwer.

Interessantheid oor Swart Dinsdag

Wat het julle verwag? Die skrif was aan die muur van meet af aan; het julle nie gesien wat ten noorde van ons gebeur het nie?

Die interessantheid kom daarby in dat van die blinkogeges hierdie muilband vergelyk met die inperking van sekere publikasies deur die vorige regering. Dit is nie so nie – die vorige regering het publikasies verbied omdat hulle leuens die wêreld ingestuur het waar die huidige wet probeer verhoed dat die waarheid die wêreld ingestuur word.

Oukei, hier en daar wou die vorige regering dalk iets verdoesel maar daar is so ’n ding soos ’n skaalverskil. Die korrupsie, misdaad en verval deesdae skrei ten hemele en, by gebrek aan die vermoë om dit te bekamp, word dit maar weggesteek. By van die wat so hoog opgee oor vryheid van spraak slaak heimlik ’n sug van verligting; dit sal hulle die moeite spaar om (gewaande) ou koeie uit die sloot te grawe.

Фильчаков прокурор

‘Stop antiblanke rassisme!’ voor SA ambassade in Den Haag

{jathumbnail off}

Voorpost heeft actie gevoerd bij de Zuid-Afrikaanse ambassade in Den Haag. Aanleiding voor de actie zijn de toenemende aanvallen in Zuid-Afrika op de blanke bevolking. Boeren worden mishandeld, vermoord of verjaagd. Was de pers en politiek ooit zo verontwaardigd over het apartheidssysteem, nu zwijgt men in alle talen. Voor Voorpost reden op post te vatten voor de ambassade om een tegengeluid te laten horen.

Sinds de afschaffing van het zogenaamde apartheidssysteem zijn meer dan 3.000 blanke boeren vermoord in Zuid-Afrika. Groepjes zwarte overvallers rijden naar afgelegen boerderijen en vermoorden mannen, vrouwen, bejaarden en kinderen; het fenomeen staat bekend als ‘plaasmoorde’. Ook de vele aanvallen op boerderijen zonder dodelijk gevolg zorgen voor een klimaat van angst. Inmiddels is voor de organisatie Genocide Watch de situatie zo alarmerend dat de status van Zuid-Afrika is verhoogd van fase 5 (polarisatie) naar fase 6 (voorbereiding).

Namens Voorpost sprak actieleider Florens van der Kooi. Hij verwoorde de gebeurtenissen van de laatste jaren en sprak de vrees uit voor een nieuwe dreigende genocide. Alfred Vierling sprak als ervaringsdeskundige en verhaalde over zijn eigen ervaringen. Deze zijn reeds jaren oud, maar de voortekenen voor een dreigende ramp waren toen reeds aanwezig. Opvallend detail in de door Voorpost meegebrachte vlaggen, de Zuid-Afrikaanse vlag hing ooit aan dezelfde ambassade.

Stop antiblank racisme!