Namate olie wat vlak onder die oppervlak lê skaarser word, en tegnologie verbeter, word dieper geboor, en ook al hoe dieper onder die oppervlak van die see.
Hoewel taamlik na-aan die kus van die VSA, is die see by hierdie boorgat meer as ‘n kilometer en ‘n half diep. Die gat van die see-oppervlak af is bykans drie keer dieper. Toe sake so diep skeefloop, is BP se fondse en menslike tegnologie tot die uiterste beproef. Op 15 Julie het BP die koste reeds op $3,5 miljard beraam. Al hoe meer berigte lui dat dié ramp BP se einde kan beteken.
Die slegte nuus is dat eers 48 uur na die massiewe blokkasie op die gat geplaas is en die uitvloei gestuit is, finaal bepaal sal kan word of die proses geslaag het. Daar is reeds met die boor van verligtingsgate begin, wat dit eventueel moontlik sal maak om die bestaande gat finaal te seël. Eers dan sal BP sy skade volledig kan bereken, en sal die kusgemeenskappe wat van die seelewe afhanklik hul skade kan bereken. Ekologiese skade is egter moeiliker om in geldwaarde te meet.
Terwyl die drama hom afgespeel het, het die wêreld egter ook deeglik kennis geneem oor die tragedie. Aan die een kant is kennis geneem dat die prys vir voortgesette fossielbrandstofbenutting op verskeie maniere peperduur kan raak. Lande soos Maleisië beskik ook oor groot oliereserwes, maar so diep onder die see-oppervlak dat die prys om ontginning lonend te maak meer as $100 per vat moet wees. Beter tegnologie kan wel die prentjie verander.
Die tweede, meer belangrike impak is egter dat daar wêreldwys ‘n verskerpte besef gekom het dat die groen en blou energiebronne nou dringend verhoogde aandag verg. Dit beteken ook dat die tegnologie om hierdie energie optimaal te kan benut behoorlike aandag verg. Baie word reeds gedoen, maar ‘n volledige omskakeling lê nog te ver in die verskiet.
Maar nou gaan die wêreld eers asem ophou om te kyk of die lekkasie blywend gestuit is.
