Skrywer: Dan Roodt

So kan kortliks verwys word na mnr. Paul O’Sullivan en dr. Richard Young, wat onderskeidelik met groot deursettingsvermoë die Jackie Selebi- en die wapenskandale bly takel het.

Beide het lywige dossiere opgebou. In die proses is Suid-Afrika se voormalige polisiebaas reeds skuldig bevind, en gaan Skoor weer, met nuwe getuienis, na die wapenskandaal kyk.

Op 10, 11 en 13 Augustus gaan verskeie instansies en persone voor die parlementêre Skoor moet kom verduidelik.

Hoewel minstens twee prominente mense, Shabir Shaik en Tony Yengeni, reeds weens kantlynbetrokkenheid tronkstraf opgelê is, maar skynbaar spesiale behandeling te beurt geval het, was dit vanuit die staanspoor duidelik dat slegs aan die oppervlak gekrap is. Daar is jare gelede reeds berig dat die destydse ondersoekspan se verslag erg verander is, en oud-pres. Thabo Mbeki se naam is genoem. Nou dien dokumente wat dit blykbaar bewys voor Skoor.

Dat daar lank hard probeer is om die skandaal as afgehandel onder die tafel in te vee, lyk op die oog af voor die hand liggend. Maar die tentakels het bly uitkruip, ook soos buitelandse ondersoeke gevorder het en ‘n notule selfs aan die lig gebring het dat Mbeki ‘n erg omstrede vergadering met ‘n wapenhandelaar bygewoon het. Iets wat hy later aangedui het hy nie kan onthou nie.

Ook die aanklagte teen pres. Jacob Zuma is onder vreemde regsreëls laat vaar en word nou ook in die hof betwis.

Nou word verskeie prominente mense se name opnuut genoem, waaronder mnre. Trevor Manuel en Mosiuoa Lekota. Vir Lekota, wat in sy tweestryd met Mbhazima Shilowa om Cope se hart die morele hoë grond probeer opneem, kon hierdie beriggewing kwalik op ‘n slegter tyd gekom het.

Die tragedie is dat die prosesse skynbaar nooit deurgevoer sou kon word as dit nie vir die buitengewone en jarelange deursettingsvermoë van twee individue was nie. Hulle het vasgebyt, selfs toe dit as nuuswaardigheid op die agtergrond moes staan. Die ondersoeke het hulle persoonlik baie gekos.

Sonder sulke mense sou die land veel armer daaraan toe gewees het.

Vir die regering moet dit ook as ‘n belangrike les dien. Skade word die beste voorkom deur in die eerste plek nie die lang vingers in die koekblik te steek nie.

Die skande is om die misdrywe te pleeg, nie om uitgevang te word nie.

instawowphotoФильчаков

Die deure klap maar voor hom toe.

Ander het wel bagasie opgedoen, maar is deur ‘n kombinasie van politiek en die reg, daarvan gestroop. Die amnestieproses het vir sommige mense op mooi plekke geval – vir sommiges op mooier plekke as vir ander.

Vanoggend word berig dat Robert McBride, die man wat vir die slagting in ‘n Durbanse dameskroeg verantwoordelik was, op die kortlys is van kandidate om die Tshwane Metroraad se nuwe veiligheidshoof te word.

Hy is voorheen uit ‘n soortgelyke pos by die Ekurhuleni-munisipaliteit afgedank, al is die hofsaak waar hy op aanklagte van onder meer regsverydeling en dronkbestuur teregstaan, nog nie afgehandel nie.

Die regverdiging dat hy oorweeg word lê in die ou gemeenregtelike beginsel van natuurlike geregtigheid wat veral die Administratiefreg van die Romeins-Hollandse regstelsel onderlê: Iemand is onskuldig tot hy skuldig bevind is.

Dié beginsel beteken egter nie dat die polisieselle en selfs tronke vol verhoorafwagtendes is nie. Hulle is ook aan niks skuldig bevind nie, maar word aangehou – soms baie lank aangehou.

Uit onlangse uitsprake mag nie na McBride as moordenaar verwys word nie. Sy rekord, waarvoor hy eens op die galgtou gewag het, is skoongevee. Op die ander aanklagte moet hy nog skuldig bevind word, en R10 miljoen belastingbetalersgeld is al aan regskostes aangewend om McBride se rekord skoon te hou. Dié kraantjie is intussen toegedraai.

Nou kry hy weer ‘n kans, ‘n kans wat baie mense nie weer kry nie omdat die bagasie, verdiend of onverdiend, swaarder weeg as die ondervinding en kwaliteite. Hierdie bagasie kan die vorm van sy ouderdom, geslag en selfs ras wees.

So ‘n persoon word die geleentheid ontneem om vir sy gesin te sorg, wat ironies dalk ‘n gestremde kind insluit wat volgens die grondwet nie geleenthede ontneem mag word nie. Sonder geld kan terapie nie bekostig word nie, en word die geleenthede ontneem.

Dikwels word nou voorkeur aan produkte van die nuwe onderwysstelsel gegee, en die daling in kwaliteit raak opvallend. Al hoe meer gruwelike taal- en spelfoute verskyn in gerekende publikasies – die bestaande kundigheid trek eenvoudig noustrop om oral gate toe te stop.

Skaars geletterdes ry met peperduur vuurwaens met hul beste kwalifikasie dat hulle kaders is wat ontplooi word, en waar hulle te veel vasbrand, herontplooi word.

‘n Land waar nepokrasie – hetsy in die vorm van kaderontplooiing, baantjies vir boeties of allerlei kwotas – sit met die blok aan die been. Ook die werkgewers is met bagasie opgesaal.

иг ры для детейАлександр Фильчаков