Dan Roodt, Author at praag.co.za

Drie eeue van persvryheid verkrummel

Wanneer ‘n eerste minister soos David Cameron sê hy glo in ‘n vrye pers, is daar natuurlik gewoonlik ‘n “maar” iewers in die sin, want sy vorige mediawoordvoerder se betrokkenheid by die huidige mediameeluisterskandaal wat Brittanje geskud het, is nie juis advertensie vir die premier nie.

Reeds tagtig jaar gelede, het ‘n vorige Britse premier Stanley Baldwin koeranteienaars vir die uitoefening van “mag sonder verantwoordelikheid, die prerogatief van die prostituut deur die eeue heen”, aan die kaak gestel.

Die Britse premier het Sondag aangekondig dat, as ‘n gevolg van die poniekoerant News of the World se betrokkenheid by korrupsie en meeluistery, regulering van die media liewer aan ‘n “onafhanklike liggaam” oorgelaat sal word.

Hy het tydens ‘n mediakonferensie gesê die huidige persklagtekommissie gaan geskrap word en daarmee in wese selfregulering van die pers afgeskaf. Dié woelinge kom ontydig vir groot mediabelange in Suid-Afrika, waar “selfregulering” deesdae die gonswoord geword het.

Andy Coulson, tot onlangs die einste Britse premier se mediawoordvoerder en vorige redakteur van News of the World, het homself intussen aan die Londense polisie oorgegee en is onmiddellik in hegtenis geneem.

Cameron het ‘n strafregtelike ondersoek van die polisie asook ‘n onafhanklike ondersoek onder voorsitterskap van ‘n regter na mediapraktyke, aangekondig om die verleentheid vir sy premierskap te probeer verberg.

“Persvryheid beteken nie dat die pers bokant die wet moet staan nie,” het hy gesê. Maar die vraag is nou of hernude statutêre beheer oor die pers – sensuurwette is in 1965 in die VK afgeskaf – hoegenaamd persvryheid kan waarborg?

Die Arbeidersparty, daarenteen, het die skepping van ‘n statutêre liggaam “met behoorlike ondersoekende bevoegdhede” verwelkom.

The Daily Telegraph se hoofopskrif, Good-bye, cruel World – ‘n verwysing na Pink Floyd se treffer – was tekenend van die Konserwatiewe kiesers se dilemma: Staatsbeheer oor die media kan niks goeds inhou nie, veral nie onder ‘n Arbeidersregering nie.

Dit was die linkse koerant, The Guardian, wat die volle omvang van die skandaal ontbloot het en wat nou statutêre ingryping in mediaregulering voorstaan.

In Suid-Afrika, was dieselfde eierdansie te bespeur. Leopoldt Scholtz, Media24 se korrespondent in Europa, en iemand wat homself graag voordoen as ‘n voorstander van persvryheid, het sy lesers soos gewoonlik nie ingelig oor wat op hulle wag nie.

Cameron se swak oordeel in die benoeming van die heer Coulson in ‘n senior posisie en sy patetiese “grandstanding” tans om sy politieke lewe te red, gaan drie eeue van vryheid van spraak in Brittanje vernietig. Ook in Suid-Afrika sal die roeringe op die moedereiland gevoel word.

топкарго отзывы

Wat skuil agter stakings?

Niemand glo meer dat stakings in Suid-Afrika net oor loonverhogings handel nie. Daar is toenemende bewyse dat die vakverbond Cosatu stakingsoptrede steun, aanblaas en werkers dreig om en masse op te tree omdat dit die enigste manier is om sy magsposisie in die Drieparty-alliansie af te dwing.

Stakings in die land is sonder twyfel sosialisties-gedrewe. Een van Karl Marx se leerstellinge was immers dat die werker nie ten volle betaal word vir die volle waarde van sy produksie nie. Sosialisme in die 20ste eeu is egter tweërlei van aard. Dit kan by die stembus geskep word of deur middel van ‘n rewolusie. Albei het die uitwissing van die klassestelsel ten doel.

Is dit dít wat nou in Suid-Afrika gebeur? Ofskoon die meerderheid van die duisende stakers kwalik as geskoold beskryf kan word, is hulle vir die duur van die staking in beheer van die regering, die arbeidsmark en hulle medeburgers. Nie-stakers word vermoor, aangerand en geïntimideer en werkgewers se loonaanbod word minagtend verwerp. Miljoene rand se skade word aangerig en die stakers weet maar al te goed dat daar nie genoeg polisiemanne en -vroue is om die vrede te bewaar nie.

Vakbondleiers ontken platweg dat hulle lede vir die skade verantwoordelik is. Intussen word vragmotors aan die brand gesteek en nie-stakende veiligheidswagte word van bewegende treine afgegooi. Ontleders wys dikwels op die sogenaamde Apartheids-babalaas wat sy kop tydens stakings uitsteek. Bevrydingsliedere word oor-en-oor gesing en daar word nie net teen die baas betoog nie, maar teen ‘n stelsel wat al verstof het.

Werkgewers moet ook blameer word. Loononderhandelings word dikwels ter kwader trou aangepak of daar word nie behoorlik verduidelik wat van die onderneming gaan word as dramatiese loonverhogings toegestaan word nie.

Die regering is egter die grootste sondaar. Tegnies word enige arbeidsoptrede as wettig beskou omdat Cosatu deel van die Drieparty-alliansie is. Uiteindelik word dit ‘n hanegeveg tussen die ANC-president en die Cosatu-leier.

Gewelddadige stakings gaan voortduur solank die regering die knie buig voor Cosatu se spiermassa. Is dit nie tyd om self ‘n bietjie die spiere te bult nie?

свет Лобановский Харьков

‘Hel op aarde’

Noord van Harare word ‘n yslike nuwe militêre kollege opgerig, ‘n monument vir China se stewige houvas op Zimbabwe.

Dié kompleks is ook ‘n simbool van die groeiende ongemak met Chinese werkgewers. Swart werkers het reeds gestaak in protes teen mishandeling deur hul Chinese base en te lae lone.

Twee weke gelede het die werkers ‘n loonverhoging geëis en ook gekla dat hulle deur Chinese base aangerand word.

Zimbabwe het $98 miljoen vir die kollege se oprigting ontvang wat deur ‘n Chinese kontrakteur onderneem word. Die lening sal terugbetaal word oor ‘n tydperk van 20 jaar uit die verdienste van die Chiadzwa-diamantvelde wat deur Anjin Investments, nog ‘n Chinese maatskappy, gemyn word.

Maar dis nie net ‘n belangstelling in minerale wat die Chinese aanlok nie. Harare is deesdae is advertensie van alles wat Chinees is. Van Oosterse kos, restaurante en kruiemiddels, tot klere en kleinhandelsware, is deesdae beskikbaar.

Diplomate en Zimbawiërs met ‘n bietjie geld, eet graag by China Garden, ‘n voorstedelike Chinese restaurant met helderkleurige goue drake by die ingang.

Maar verlede maand het ‘n swart kok sy werk by die restaurant bedank, nadat hy deur sy Oosterse base geslaan is. Die werknemer het aan die dagblad NewsDay gesê dis “hel op aarde” om vir Chinese te werk. “Die meeste van ons ly in stilte, maar ek het besluit ek kan net só ver gaan en nie verder nie.”

Die meeste van die Chinese werkgewers spog glo openlik dat hulle die Zimbawiese regering se beskerming geniet en dat niks aan hulle gedoen kan word nie.

Die nasionale mynwerkersunie van Zimbabwe word dikwels toegang tot die perseel van die Chinese myne geweier en vakbondleiers kla dat veiligheidsmaatreëls nie naastenby goed genoeg is nie.

Die owerhede wys werkers se klagtes van die hand om hulle ekonomiese belange te beskerm. Die adjunk-eersteminister Arthur Mutambara sê Zimbabwe nie kan bekostig om die Oosterse ekonomiese reus te ignoreer nie.

Verlede week het die Chinese Kommunistiese Party ‘n afvaardiging gestuur om ondersoek in te stel na hoe die Chinese burgers met die plaaslike bevolking van Zimbabwe oor die weg kom. Die afvaardiging het gesê hulle wil kom “leer” van die land en sy mense.

Handel tussen die twee lande het verlede jaar $550 miljoen beloop, volgens die Chinese konsulaat. China beplan om tot $10 miljard se beleggings oor die volgende vyf jaar in Zimbabwe in te ploeg.

все о бане

Geweld en brandstoftekorte wag dalk

Nege Numsa-lede is reeds op aanklagte van openbare geweld in hegtenis geneem en groter ontwrigting word verwag in wat beskryf word as die mees gewelddadige staking in die land se geskiedenis.

Duisende werkers van Ceppwawu gaan vandeesweek in die industriële, chemikalieë- en petroleum-sektor begin staak en dit kan tot brandstoftekorte lei.

PetroSA is bekommerd dat vulstasies sal moet sluit as die staking te lank aanhou.

Nagenoeg 17 000 lede van dié vakbond sal saam met die metaalwerkersvakbond Numsa staak. Albei vakbonde dring op ‘n 13%-salarisverhoging aan.

Numsa se 17 000 lede staak al van verlede Maandag.

Numsa het aangekondig dat hulle ook vandeesweek verdere protes-aksies in Gauteng en KwaZulu-Natal van stapel sal stuur.

99spravok.ru

Kan Afrikaners sonder selfbeskikking ekonomies oorleef?

Nou die aand bespreek dr Christo Landman en ek die kwessie van ons Afrikaners se ekonomiese oorlewing. Aan die einde van ons gesprek kom ons tot ‘n gevolgtrekking wat ek sedertdien as aksiomaties beskou:

Die behoud van die Afrikaner binne die huidige sosiaal-politieke konteks is afhanklik van sy vermoë om ‘n eie ekonomie vir homself in te rig en te bedryf. Daardie ekonomie kan deel vorm van die landsekonomie, maar moet ‘n sektor wees wat deur Afrikaners self beheer word. Daarsonder het hulle geen toekoms in Suid-Afrika nie.

Werkreservering sonder ‘n tydsraamwerk en wat as “affirmative action” bekendstaan, diskrimineer teen blankes en bevoordeel swartes. Afrikaners ervaar dit as ‘n strafmaatreël wat hulle permanent gaan benadeel. Hul fisieke en ekonomiese oorlewing verg dus ‘n vars benadering.

Die regerende ANC kan net aan die bewind bly in die mate waartoe daardie party in staat is om die demografies dominante en armlastige/werklose swart bevolking met sosiale welsynsdienste “tevrede” te stel. Sou hy daarin faal, sal hy deur ‘n interne rewolusie verdwyn.

Volgens die Afrikadenkmodel van die heersers beteken derdevlakregering nie dienslewering nie, maar sosiale welsynsprogramme vir sy kiesers, gekoppel aan verryking vir sy magsugtige kaders.

Hiervoor word die werkende middelklas finansieel gemelk, deurdat die middelklas progressief met oormatige persoonlike en besitsregbelasting uitgesuig en verarm word.

Die resultaat hiervan is dat ‘n groeiende getal witmense in ‘n bodemlose put van armoede in Afrikanerkrotbuurtes gedompel word. Sodoende verloor Afrikaners hulle identiteit, individualiteit en samehorigheid.

‘n Armoedeprobleem van ongekende omvang, die ergste sedert die Anglo-Boereoorlog en wêrelddepressie, het nou ontstaaan. Eienaardig genoeg word daardie feit egter deur die oorgrote meederheid Afrikaners op ‘n roekelose, selfsugtige en onverskillige wyse geïgnoreer.

Die resultaat van die ANC se ekonomiese politiek sedert 1993 is die totstandkoming van ‘n klein ryk elite/bourgeoisie van wittes en swartes. Daardie twee groepe voer ‘n parallelle bestaan. Daarbenewens bestaan daar ook ‘n groeiende proletariaat van swart en wit massas. ‘n Proletariaat besit niks anders as net hul kinders nie – die klassieke teelaarde vir ‘n maatskaplike en ekonomiese rewolusie.

Gaan werklose en armsalige Afrikaners naderhand ook deel uitmaak van die klipgooiende en plunderende swart massas wat elke dag gevaarliker word?

Waarskynlik nie.

Die huidige politiek-ekonomiese stelsel is dus besig om in ‘n klassestryd te ontwikkel wat die etniese differensiasie van 1910-1993 met ‘n klassesisteem vervang en word die kiem van sosiale rewolusie teen vrye ondernemerskap reeds gesaai. Dit moet en sal noodwendig op ‘n bloedige rewolusie uitloop.

In hierdie klassestryd word honderde duisende Afrikaners vanweë hul velkleur kunsmatig op groot skaal op die sosiale hiërargie van middelklas tot proletariaatstatus verlaag. Hul inherente mededingendheid op ekonomiese terrein word deur wetgewing en ANC-beleid van hulle ontneem.

Om hulself van ondergang te red bestaan daar vir Afrikaners die volgende toekomsbeelde:

Ekonomiese, maatskaplike en fisieke ondergang met die gepaardgaande vernietiging van hul menswaardigheid sou die status quo veel langer gehandhaaf word.
Grootskaalse emigrasie na oorsese lande asook elders in Afrika.
‘n Stelselmatige volksverskuiwing na die platteland, waar nuwe ekonomiese modelle geskep sal moet word en wat op hul eie oorlewing ingestel is.
‘n Droom van ‘n eie vrye land wat oor dekades lewend gehou sal word.

Vir oorlewing moet Afrikaners hulself uit hierdie klassieke klassesisteem onttrek.

Hul oorlewing as Westerlinge lê dus nie in die stede nie, maar in die buiteland of in die land se plattelandse dorpe waar hulle die plaaslike ekonomie kan stimuleer en oorheers.

Afgesien van die klein Afrikaner-elite wat superryk of supergekwalifiseerd is, het Afrikaners dus geen bestaansmoontlikheid in Suid-Afrika sonder fisieke beheer oor sy onmiddelike ekonomie nie. Hul genetiese en kulturele oorlewing is direk afhanklik van ekonomiese selfbeskikking om hulself uit ‘n sosiale moeras uit te lig. Die genoemde supermense is ook die mees mobiele en kan binne enkele dae die land verlaat as die nood sou druk.

Die proletariaat is aan sy lot oorgelaat.

Die bywonerkultuur van ouds moet byvoorbeeld weer om die dorpe hervestig word en derduisende leë plaaswonings kan weer beset word. Hiermee kan die georganiseerde landbou meehelp om wittes op plase te hervestig en waar plaasskole weer tot stand gebring kan word. Natuurlik verg dit ook ‘n doeltreffende buurtwagstelsel. As plaasmoordenaars en plaasbesetters nie in diens geneem word nie sal die beveiliging noodwendig doeltreffender kan funksioneer.

Op die platteland sal die Afrikaner weer leer om benewens sy eie voedsel, ook mikronywerhede soos kos- en koeldrankverwerking, hout-, leer– klei- en staalprodukte, kleinboerdery en elektroniese produkte deur selfwerksaamheid te produseer. Daarbenewens bestaan daar ook baie plattelandse geleenthede vir eiendoms- en nywerheidsontwikkeling, toerisme, ens. Die oorkonsentrasie van kapitaal in die stede moet algaande na die platteland verskuif soos wat Afrikaners die ekonomie van plattelandse dorpe deur hul kundigheid stimuleer.

Ek wil beweer dat ekonomiese oorlewing hand aan hand gaan met politieke selfbeskikking, hetsy op dorpsraadvlak, provinsiale vlak of op staatsvlak. Sonder politieke selfbeskikking staan die Afrikaner geen kans op oorlewing teen ‘n politiek-ekonomiese stelsel wat inherent daarop ingesteld is om hom “in die nasionale belang” van sy bates te vervreem nie. Politieke selfbeskikking wat de facto deur plaaslike belastingbetalers opgeëis word, is onteenseglik die sleutel tot ekonomiese selfbeskikking en vooruitgang.

Met ‘n groeiende ekonomie sal die uitvoerende magte vir die inwoners ook groei. Dit is absoluut onaanvaarbaar dat byna 50% van die belastinggeld wat vir ‘n dorp se dienste bedoel is, aan salarisse van swak gekwalifiseerde amptenare sonder ervaring afgestaan word. Of dat R700 000 belastinggeld vir ‘n inhuldigingspartytjie van ‘n burgemeester bestee word, iemand wat bonop ook nie ‘n woord van die belastingbetalers se taal kan of wil verstaan nie.

Selfbeskikking op dorpsraadvlak is dus in Afrikaners se eie hande en kan dadelik opgeëis word deur middel van Afrikaners se belastingsmag soos reeds suksesvol deur verskeie plaaslike belastingbetalersverenigings gedoen word.

Selfbeskikking op plaaslike vlak ding glad nie mee met enige ander vorm van selfbeskikking wat Afrikaners mag opeis nie. Inteendeel, dit is wedersyds ondersteunend en versterkend. Alle Afrikaners, van watter politieke of godsdienstige oortuigings ook al, sal dit entoesiasties kan ondersteun. Met hierdie strategie kan veelvoudige planne vir elke dorp en stad opgestel word en die ekonomiese herbemagtiging van ons mense sal kan begin.

Elke dorp het sy eie leierskorps wat die graaf kan vat en begin spit. Daar lê werk voor vir julle.

Deur langer bakhand te staan vir gunsies en gawes van ‘n vreemde owerheid wat Afrikaners as derderangse burgers beskou en slegs sy eie kiesersteunbasis te paai, sal op die voortydige ondergang van ‘n eens trotse volk uitloop.

Vir verdere leestof hieroor lees gerus my vorige Praagartikels: Hoe lank nog? Asook Die Kantonfederasie.

раскрутка сайта лобановский харьков

Ná die verligte kramp

Vergun my die reg om ‘n paar onwelvoeglike woorde oor ons linkse volksgenote te sê.

Sedert die jare tagtig het hulle die regse beweging met die skelwoord “verkramptes” beskryf. FW de Klerk se broer Wimpie was blykbaar die vader van dié benaming. Natuurlik was die negatiewe inhoud van die stamwoord “kramp” implisiet ‘n slegte etikettering vir regses.

Die Nasionale Party en sy eie “Prawda”, nl. Naspers, het hierdie gerieflike skelwoord oortyd gebesig. Hulle was die “verligtes”, die antitese van die sg. “verkramptes”. Die “verligtes” was wedergebore Afrikaners wat vanuit hul helder liberale heelal op die donker onderwêreld van “verkramping” neergesien het.

Met “verkramp” aan die een uiterste van die kontinuum was “verligting” aan die ander. “Verkramp” was alles wat teen verandering was. Dit was agterlik, onbuigsaam en ‘n onvermoë en onwilligheid om ‘n kompromie oor enigiets aan te gaan. Die verkrampte was ‘n verstokte ou regse wat hom in sy enge hoekie van onvergenoegdheid sit en verknies het. Dít, terwyl die wêreld van die linkses met snelle vaart na glorieryke verligting beweeg het. Die “verligtes” se droom van liberale verheugde indiwidue het in skrille kontras met die “verkramptes” se oudmodiese en agterlike aandrang op groepsregte gestaan.

Uiteindelik het die “verligtes” die SA gekry waarvoor hulle so hard gewerk het, maar o wee, dit lyk ietwat anders as waaroor daar gedroom is. Hulle droom verteenwoordig ‘n klaaglike mislukking. Die agteruitgang wat op elke vlak ingetree het, is welbekend aan elkeen wat hierdie skrywe lees.

Die linkse ideologie misluk regoor die wêreld, maar veral in SA het dit tot ‘n ongekende graad van verrotting gelei. Dis vinnig besig om soos ‘n fekale massa sy weg na uiteindelike uitwerping te vind. Afrikaners verkeer reeds in ‘n toestand van skok oor die groteste stank van die NSA. Liberale meningvormers se verbale blertse word met mislike walging begroet.

Die ganse linkse idelogie verkeer in die slopemmer van die geskiedenis. Elke nou en dan word Afrikanerdissidente nog as “verkramptes” uitgeskel, maar die woord het geen effek meer nie. Intussen klou die linkses nog verbete aan die naam “verligte” vas. Enige toespeling op die Europese Verligting is onvanpas, aangesien laasgenoemde juis ‘n opstand teen die godsdienstige dogma en onverdraagsaamheid van die Middeleeuse Katolieke Kerk was, asook ‘n opwelling van beskawing teen barbarisme en bygeloof. In Suid-Afrika ondersteun die “verligtes” egter ‘n terugkeer na barbarisme en ‘n nuwe Donker Tyd wat deur die dogma van politieke korrektheid verseker word.

Die enigste kramp wat ooit bestaan het, was die linkses se haat vir hul eie volk. Die linkses het die hele land in die nagwa van Afrikaverskrikking gewerp. Hulle krampe het tot ons land se verslopping gelei. Laat ons hulle nou maar beskryf met die verottende stank wat hulle uitgeskei het. Laat die “versloptes” van nou af hul naam wees.

online casino free

Die moord op Piet Retief

Dis onduidelik waarom presies Piet Retief se geselskap op 6 Februarie 1838 weer na Dingane is. Toe die trekkers gereed staan om te vertrek, kom ‘n boodskapper van Dingane by Retief met die versoek dat die trekkers nog eenmaal na hom moet kom om te groet.

‘n Oomblik het die Boere geaarsel, maar Retief het hulle gerusgestel. Die hele geselskap, ook die bruin mans, is almal die stad in, vir die eerste keer ongewapend. Dingane het aan die bo-ent van die oop plein gesit tussen die witskild- en swartskild-regimente. Die Zoeloe-regimente laat die Boere deur en die opening sluit weer agter hulle. William Wood tolk wat Dingaan sê. Die koning van die Zoeloes wil hê dat hulle die land in besit moet neem. Hy wens hulle ‘n voorspoedige reis toe, en vra dat hulle gaan sit en as afskeid saam bier drink.

‘n Paar vroue bring melk en bier, en dan hurk die Boere voor Retief en Dingane neer om nog een maal die Zoeloes te sien dans. Kort tevore het Dingane ‘n boodskap na Owen gestuur om hom mee te deel dat hy die Boere, wat weglopers van hul koning is, nou gaan doodmaak. Die sendeling hoef nie bang te wees nie, want hulle is koning George se kinders!

Al nader aan die Boere dans die duisende krygsmanne, dan terug, dan weer nader totdat Retief en sy makkers ongemaklik begin voel. Dingane sing saam, maar skreeu opeens: “Bulalani abatagathi!” (“Maak dood die towenaars!”).

In wanhoop veg die paar wit en bruin mense teen die oormag van vyande. ‘n Paar ruk hul herneutermesse uit. Gou is die weerstand gebreek en word die ongelukkiges na Hlomo Amabuthu (Aasvoëlkop) buite die stad gesleep.

Owen deel mee hoe elke Boer deur nege of tien Zoeloes omring was, en Zoeloegetuies het later vertel dat Retief gedwing is om te kyk hoe sy seuntjie en sy vriende eers doodgemaak word voordat ‘n knopkierie ook sy skedel verbrysel het. Daarna is die regimente terug in die stad om die sege oor die Amaburu met bier en dans te vier.

So kom ‘n einde aan die lewe van een van die mees tragiese figure uit die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Aan die een kant staan sy intelligensie, ondernemingsgees, goedhartigheid en sy gawes as leier, aan die ander kant ‘n blinde geloof in sy medemens en sy oormatige selfvertroue. Sy betekenis lê meer in sy martelaarskap as vryheidsheld as in wat hy werklik tot stand gebring het.

Daar is geen bewyse dat vyandiggesinde Engelse Dingane opgestook het nie. Tog het die vraag of hy aangespoor is deur die invloed van die sendeling kaptein Allen Gardiner bitter twiste ontketen. Gardiner en sy vriende wás gekant teen ‘n Voortrekker-nedersetting, en het dit aan Dingane gesê. Hy kon ook aflei dat die magtige Engelse koning nie wraak sou neem as die Boere uitgewis word nie. Daarby het Gardiner nagelaat om die moontlikheid van verraad met nadruk onder die Boere se aandag te bring.

Waarom het Dingane so verradelik opgetree? Ten eerste was hy bang vir nuwe gedugte bure, die mense wat besig was om Natal binne te dring nog voordat die onderhandelinge oor die grond nog afgehandel was. Hy was bewus dat hulle die magtige Matebele verslaan het en daarna ook Sekonyela. Ten tweede: hy het geweet dat die trekkers nie hulp uit die Kolonie sou kon verwag nie. Nietemin, bang vir hul nuwe wapens, het hy besluit tot ‘n verrassingsaanval om die indringers ‘n beslissende slag toe te dien.

10 online casinos

Tunisië of Rwanda?

Moeletsie Mbeki verwag dat SA sy “Tunisië-oomblik” binne die volgende 20 jaar gaan bereik. Dis wanneer China se huidige fase van industrialisasie ten einde loop en daardie land dus nie meer so ‘n sterk vraag na SA se minerale sal toon nie. Dit sal lei tot ‘n gepaardgaande afplatting in ons ekonomie, ‘n ineenstorting van die welsynstaat en dus massa-opstande.

Dit moet egter in gedagte gehou word dat die Tunisiese rewolusie ‘n populêre opstand teen ‘n korrupte despoot was. Dit mag heel waarskynlik sowat 20 jaar vir die swart publiek neem om werklike versadigingspunt met die ANC te bereik. Dit maak sin, want die meeste swartes steun tans nog die regime. Immers stem 62% vir die ANC en dra die regime dus hul goedkeuring weg. Waarom sal hulle dit nou deur geweld omverwerp as dit baie makliker by die stembus gedoen kan word?

Die Malema-verskynsel kom boonop vanuit die ANC en is nie soseer teen die ANC gemik nie. Weliswaar lewer Malema heelwat kritiek op die huidige leierskap, maar wesenlik hou ook hy die ANC voor as die massas se voorbrandparty. Die primêre teiken van die Malema-verskynsel is die besittersklas en meer spesifiek die blanke minderheid. Konstante haat word teen die wit minderheid opgejaag.

Uiteenlopende meningsvormers soos Max Du Preez, Dan Roodt in Dis die parfúúm van revolusie, Max, e.a. is dit eens dat daar wel ‘n rewolusie aan die broei is. Hulle praat egter van ‘n opstand binne die afsienbare toekoms en nie dié oor 20 jaar, waarna die jonger Mbeki verwys nie. Eintlik kan enige regdenkende persoon sien dat SA op ‘n interne konflik afstuur.

Dat daar ‘n rewolusie van jeugdiges en werkloses aan die kook is, blyk duidelik te wees, maar anders as in Tunisië (et ander Arabiese state) het dit ‘n sterk rassistiese grondslag. Terselfdertyd is dit nie geheel onverbonde aan die tydsgees wat daardie lande by rewolusie ingesleep het nie, hoewel die broeiende konflik in SA ook ‘n eiesoortige historiese aanloop het.

Lank voor die scenario wat Mbeki voorsien, stuur ons dus na alle waarskynlikheid wel op ‘n gewelddadige ontwrigting af. Oor twintig jaar mag SA dalk sy Tunisië-oomblik bereik, maar op ‘n baie korter tydskaal mik ons vir ‘n Rwanda-oomblik. Hierdie afgryslike werklikheid kan selfs enkele maande weg wees.

Лобановский

Die Springbokspan van die motorwêreld

Met minder as 90 dae na die 2011 Rugbywêreldbeker in Nieu-Seeland het ons gedink dit sal goed wees om die motors wat ons hierdie jaar sover onder hande gehad het in ‘n rugbyspan in te deel. Sou ons ‘n span moes kies uit die motors dan sou dit waarskynlik so gelyk het. Let wel dat hierdie nie noodwendig die beste motors in elke segment is nie, maar slegs die motors waarvan ons in 2011 ervaring opgedoen het.

Ons kandidate is die volgende:

BMW Z4 SDRIVE35is

Opel Astra 1.4T Enjoy Plus

GWM CB150

Audi A8 4.2 FSi Quattro

Land Rover Freelander 2 SD4 HSE

Nissan Navara 3.0 dCi DC LE 4×4

Mazda 2 1.3 Active Sedan

Chevrolett Cruze 2.0D LTD

Mercedes Benz R300 SWB

Hyundai Sonata 2.4 GLS EXecutive

Ford Fiesta Sedan TDCi Ambiente

VW Amarok Bi TDI Highline 4 Motion

Mazda 5 2.0 Active

Audi A1 1.6 Tdi

Citroen C5 1.6 THB

Audi A7 3.0 TFSi Quattro

Range Rover Supercharged

{jathumbnail off}

1. Nissan Navara-dubbelkajuit

Nou kyk, ons sal die Nissan Navara op nommer een kies vir sy absolute krag en beweeglikheid. Met 170 Kw onder jou sitvlak en 550Nm se trekkrag is daar min ander voertuie in die klas wat by die Navara kan kers vashou. Voeg die vier deure en al die luukses soos navigasiestelsel met raakskerm en 30 GB hardeskyf, tru-ratkamerastelsel, ingeboude veiligheidskenmerke soos lugsakke en ‘n 4×4-stelsel wat met die draai van ‘n knop die krag eweredig kan versprei na al vier wiele en jy het nie veel ander keuses vir die nommer-1-trui nie. Ons dink dan ook dat hierdie juis die tipe voertuig is wat Koenie Oosthuisen sal kan verteenwoordig.

2. GWM CB150

Hierdie voertuig is nie baie bekend by die plaaslike koperspubliek nie,maar perfek vir die posisie. Dit is ‘n stewige, sterk geboude voertuig met genoeg spasie en net die nodigste luuksheid. ‘n Blok van ‘n motor, maar tog baie beweeglik en glad nie swaar op brandstof nie. As jy hom langs die Navara trek, is hy amper net so groot en lyk hy net so sterk al is hy glad nie. Dié is ‘n stadsmotor met ‘n relatiewe klein 1,5-literenjin wat baie gewillig is. Hoe meer tyd ons met die motor deurgebring het, hoe meer het ons van hom gehou, net die voertuig wat ‘n ou soos Bismarck sou kon verteenwoordig, nie te groot nie, maar tog intimiderend en baie gewillig.

3. Mercedes Benz R300 SWB

Hier het ons ‘n motor met status. Hy is werklik groot en sterk met 200 Kw se krag en 350 Nm se wringkrag. Niemand sal ooit twyfel oor die deeglike ontwerp van die motor nie. Alles wat ‘n mens in ‘n Mercedes verwag, is teenwoordig: ‘n luukse leerbinneruim met sitplek vir sewe insittendes, grondvryhoogte beter as dié van enige van sy sedanstalmaats en tog sag op die oog. Omdat hy so groot is, is hy nie heeltemal so rats soos die res van die voorry nie. Maar boetie, as hy jou raakvat, dan bly jy raakgevat. Ons dink die perfekte ryding om ‘n ou soos Beast te verteenwoordig.

4. Mazda 5 Active

Dié motor is ‘n lang voertuig met baie spasie, maar hy is so slim ontwerp dat hy eintlik baie kleiner vertoon as wat hy werklik is. Die baie gewillige 2.0-liter-petrolenjin ontwikkel 107 Kw en die motor voel sommer lewendig. In sy Active-voorkoms soos ons toetsmotor, is die Mazda met alles wat oop en toe maak toegerus. Die twee skuifdeure aan weerskante van die voertuig gly groot en maklik oop en toe en daar kan maklik by die sesde en sewende sitplekke uitgekom word. Ek moet sê, die Mazda 5 was nou vir lank die leier in die segment vir kompakte MPV-voertuie en die 2011-model is effens vernuwe aan die buitekant, maar die binneruim begin sy ouderdom wys. Hy is nog goed genoeg vir vanjaar se wêreldbeker maar dit is vir seker sy laaste kans in die span, net soos ‘n sekere Victor.

5. VW Amarok 2.0 Bi-Tdi

Dié is ‘n groot voertuig; as jy nog nie een gesien het nie, doen jou self ‘n guns en gaan kyk na een. Dit is ‘n voertuig met uitstekende bougehalte en hope spasie. Alles is groot: groot sitplekke en knippe om alles te verstel. Trouens, hy is so groot ek moes hom buite parkeer; hy het nie in my motorhuis gepas nie. Die voertuig ry soos ‘n motor en dit kom net met ondervinding. VW se ondervinding van wat ‘n koper in ‘n voertuig soek, is perfek vasgevang in hierdie voertuig. As jy nie ‘n VW-aanhanger was nie sal jy een wees as jy hierdie voertuig eers bestuur het. Hy is rateltaai, baie sterk en al het hy ‘n ou klein hartjie van net 2.0l ontwikkel hy 120 Kw en ‘n allemintige 400Nm se trekkrag. ‘n Regte bakkie met krag en ‘n onmiskenbare teenwoordigheid. Net die geskikte ryding om Bakkies Botha te verteenwoordig.

6. Land Rover Freelander 2 SD4 HSE

Kyk ‘n mens na die voertuig dan lyk hy nes ‘n klein Range Rover. Die 2011 Freelander kon inderdaad net sowel ‘n Range Rover gewees het. Hy het al die eienskappe waaroor die Range Rover beskik, dit is net in ‘n kleiner format verpak. Die 2,2-literdieselenjin ontwikkel 140 Kw en 420 Nm se terkkrag. Die legendariese 4×4-vermoë is ook daar en nes ‘n sekere Heinrich is die Freelander se grondwerk uitstekend. Bougehalte is uitsonderlik en tog vrek die skoner geslag oor hom. Alles wat verwag word van ‘n luukse en kompakte veldwerker is daar: die binneruim is met sagte leer uitgedos en jy weet sommer dat die voertuig, alhoewel klein, ‘n wêreldklas- prestigespeler is.

7. Ford Fiesta TDCi Ambiente

Ons keuse op flank. Dit is juis die Fordjie se groot hart wat hom die plek besorg. Die Fiesta is ‘n mooi motor, maar in die sedanweergawe het Ford so effens die mooi skoon lyne van die luikrug misgetas. Die motor bied heelwat ruimte al is hy ‘n klein motortjie: sy begasieruim is net eenvoudig verstommend groot, daar is meer as genoeg kop- en skouerruimte agter in die motor en die dieselenjin waarmee ons toetsmodel toegerus was, ontwikkel 66 Kw en 220 Nm se wringkrag by slegs 1750 toere. Gekoppel aan die relatiewe liggewigbakwerk is hierdie kragbron besonders lewendig. Die Fiesta is nie mooi nie, maar baie bekwaam. Die perfekte motor om ’n sekere Ashley Johnson of Schalk Burger in ons nommersewetrui te verteenwoordig.

8. Audi A8 4.2 Quattro

Wat kan ons nou sê oor dié motor? Dit is seker Audi se mees gebalanseerde motor tot dusver. Daar is hope styl, hope spasie. Sy lyf is groot en gespierd net soos Pierre Spies s’n, hope krag (273Kw en 445Nm se wringkrag) net soos Willem Alberts, hope spoed net soos Pierre Spies. Die Audi se bakwerk is soepel met sterk lyne dog mooi om na te kyk, die toppunt van voorsprong deur tegniek.

9. Die Audi A1 1.6 Tdi

Klein dog baie vaardig, met die 1.6 Tdi-enjin wat baie lewendig voel al is daar slegs 77 Kw en 250 Nm se wringkrag beskikbaar. Die tipiese Audi-bougehalte is ook oral te sien met klein kentekentjies wat jou subtiel daaraan herinner dat hierdie nie ’n gewone klein motortjie is nie, net soos Fourie du Preez nie bloot ‘n gewone skrumskakel is nie. Hy is besonders. Alhoewel die A1 glad nie soos ander Audi’s lyk of voel nie, dink ons Audi het ‘n wenner wat menige Mini-eienaar gaan laat omkyk.

10. Opel Astra 1.4 Enjoy Plus

Ek kan nie my vinger daarop lê nie, maar iets aan die Astra laat my net van hom hou. Die bakwerk is aantreklik; die rygerief is uitstekend; die motor se verpakking en uitleg van die instrumente en binneruim is besonders vir ‘n Opel. Begasieruimte is baie goed vir ‘n luikrugvoertuig. Daar is meer as genoeg veiligheidskenmerke en die beste van alles: die Opel is altyd reg in die kol, tussen die pale deur, soos Morné Steyn. Die Astra se 1,4-turbomeuletjie ontwikkel 103 Kw se krag en 200 Nm se wringkrag. Versnelling is skaflik vir dié klas motor en hy sal glad nie sleg lyk langs ‘n rooi Z4 in jou oprit nie. Die Opel doen dít waarvoor hy ontwerp is baie goed en VW se Golf- , asook Ford se Focus-eienaars sal moet rondkyk wanneer een van hierdie in die omgewing bespeur word.

11. Die BMW Z4 sDRIVE35iS word op nommer elf ingespan

Hy is blitsig, baie veilig, kan maklik van rol verander met sy harde staaldak wat binne 19 sekondes hom van ‘n bedeesde koepee na ‘n wilde warrelwind sonder ‘n dak omskep. Die Z4 se 250 Kw en 450 Nm se wringkrag is brutaal vanaf rus tot 100km/u. Hy laat mens nogal dink aan Habana se brekies hier langs die kantlyn af. Tog lyk die Z4, met die dak op, na ‘n baie doelgerigte koepee. Slaan jy die dak af, dan is daar sekerlik niks meer doelgerig in die parkeergaraga as juis die Z4 nie. Ratskakelings is presies en klouvermoë is net vestommend. Die tipiese BMW-bougehalte is ook oral te sien met klein iS-kentekentjies wat jou subtiel daaraan herinner dat hierdie nie’n gewone Z4 is nie, net soos Habana nie net ‘n gewone vleuel is nie, maar een van die wêreld se bestes.

12. Op binnesenter kies ons die Audi A7 3.0 TFSi Quattro

Die motor is groot en prakties, maar blitsig met ‘n 0-100km/u-tyd van net oor die 5 sekondes. Sy dubbelturbo- 3-liter-enjin ontwikkel 220KW en 440 Nm se wringkrag. Die Audi is net so bedrieglik sterk en vinnig soos Jean de Villiers. Menige teenstanders het al in die verlede hom onderskat en nog hope gaan weer ten spyte van sy groot lyf. Die Audi loop seepglad met uitstekende bougehalte en sterk leierskapseienskappe net soos onse Jean. Sekerlik een van die bestes tussen nutsvoertuie op die pad vandag.

13. Citroën se C5 1,6 THP 155 word ingespan op dertien

Die motor is een van daardie tipe motors wat altyd daar is, alles baie goed doen en min aandag trek terwyl hulle dit doen. Die C5 ding mee in die D-segment waar motors soos die VW Passat en Honda Accord diens doen. Min mense praat van die C5, maar almal is dit eens dat hierdie een van die bestes uit Frankryk is. Daar is plek vir vyf volwassenes met begasie, die 1,6-liter-dubbelturbo-enjin ontwikkel 115 Kw en 240 NM se wringkrag. Ons dink omdat die motor ook groot is, asook vinnig en sterk en mooi – en baie onderskat! – sal hy ‘n goeie verteenwoordiger vir Jacque Fourie wees.

14. Die Range Rover Supercharged was ons natuurlike keuse op nommer veertien

Die voertuig is groot en sterk en baie vinniger as wat hy vertoon. Sy veldvermoë is absoluut verstommend en wanneer jy die deure oopmaak kan jy nie glo dat een voertuig terselfdertyd so luuks, verfynd dog vermoënd kan wees nie. Daar is min ander voertuie in die land wat kan kers vashou by die Range Rover wat veldvermoë betref, maar wat tegelykertyd padvermoë en luuksheid kombineer. Die motor is as gevolg van sy grootte en al die veiligheidstelstels, wat sowel passief as aktief ingebou is, een van die veiligste motors ter wêreld. ‘n Makrovleuel soos JP Petersen sal glad nie skaam voel om deur die Range Rover verteenwoordig te word nie.

15. Vir die agterste posisie: die Hyundai Sonata 2.4 GLS Excutive

Hyundai is lankal nie meer die stiefkind van die motorwêreld nie. Die Sonata is seker een van die motors wat Hyundai se beeld die beste uitgebou het. Dit is ook dan waarom Hyundai nie aan sy naam gaan torring het nie. Die rtes van die Hyundai-reeks het almal nuwe “i”-name, maar die Sonata is so ‘n sterk handelsnaam dat dit baie wys was om nie aan hom te karring nie. Die Sonata is nog ‘n segment-D-speler. Hy is nou ná sy Europese draai selfs meer verfynd, nog beter aanmekaar gesit en ‘n beter kopie as ooit tevore. Sy 2,4-literenjin ontwikkel 131 KW en 228 Nm se wringkrag. Sy sagte dog sterk lyne is baie meer doel gerig en binnelangs is daar min voertuie in die klas wat hom met spasie en gemak teen die prys troef. Ons voel hy is die volmaakte kandidaat om Frans Steyn op vyftien te verteenwoordig.

Murdoch sluit koerant

Die eienaar van News of the World, Rupert Murdoch, het aangekondig dat die laaste uitgawe van dié koerant Sondag gepubliseer sal word.

Dié skuif kom ná dit aan die lig gekom het dat die poniekoerant onwettig toegang tot selfoonboodskappe verkry het om sodoende inligting vir stories te versamel.

Die koerant het na bewering onder andere onwettige toegang tot die selfoonboodskappe van ‘n vermiste meisie gekry, daarna geluister en selfs ou boodskappe uitgevee sodat nuwes kon inkom.

Soldate se familielede, honderde bekendes, politici en lede van die koninklike gesin se selfoonboodskappe is ook afgeluister.

“Ná beraadslaging met senior kollegas het ek besluit dat verdere stappe nodig is.

“Hierdie Sondag sal die laaste uitgawe van News of the World verskyn,” het James Murdoch in ‘n verklaring gesê.

“Die inkomste wat die koerant die naweek inwin, sal aan welwillendheid geskenk word,” het Murdoch, voorsitter van News International, bygevoeg.

crown graphic vs speed graphic