Dan Roodt, Author at praag.co.za

Nuwe handelsblok wat EU verdwerg

Terwyl die VSA en Brittanje die Europese Unie onder geweldige druk plaas om te ontbind, het Barack Obama beheer geneem van sy plan om die grootste vryehandelsone in die wêreld te skep.

Hy het Sondag in Honolulu by ‘n beraad van die Asië-Stille Oseaan lande gepraat. Obama, ‘n boorling van Hawaii wat lief is om homself voor te stel as die eerste Amerikaanse president gebore in die Stille Oseaan, het aangekondig dat Kanada en Mexiko ook by die beoogde Trans-Stille Oseaan-vennootskap (TPP) sal aansluit. Vrydag het Japan ingestem.

Hierdie vryehandelsone, wat saam byna 800 miljoen verbruikers en byna 40% van die globale ekonomie beslaan, sal die grootste ekonomiese eenheid in die wêreld wees, groter as die Europese Unie wat maar ‘n kwart van die globale rykdom produseer. “Ons het nou die geleentheid om te beweeg na ons uiteindelike doel voor oë: ‘n streeksekonomie sonder hindernis,” het Obama gesê aan sy 20 vennote by die Forum vir Asië-Stille Oseaan Ekonomiese Samewerking (APEC).

Die Amerikaanse president het Saterdag aangekondig dat nege lande (Australië, Brunei, Chili, Maleisië, Nieu-Seeland, Peru, Singapoer, Viëtnam) ooreengekom het oor ‘n “raamwerk” vir die projek, wat teen volgende jaar na die eerste “regsformulering” moet lei. Maar kenners twyfel oor hierdie spertyd, gegewe die weerstand in verskeie lande, insluitend Japan, oor die vooruitsig van oop grense.

Obama is desperaat om werkloosheid te verminder in die Verenigde State, ‘n jaar van die volgende presidentsverkiesing, en wil voordeel trek uit sterk groei in Asië terwyl Europa sukkel. Sondag het Obama die boodskap herhaal: “Die Asië-Stille Oseaan-streek is absoluut noodsaaklik vir ekonomiese groei in Amerika. Ons dink dit is ‘n prioriteit,” het hy gesê.

Net soos ‘n eggo, het die uitvoerende direkteur van die Internasionale Monetêre Fonds, Christine Lagarde, aan die deelnemers gesê dat “alle lande hul rol moet kan speel om te help om die globale ekonomie te herbalanseer.”

China word direk geraak deur hierdie oproepe. Die Weste wil die waarde van sy geldeenheid verhoog sien ten einde invoere te baat. In hierdie verband het Obama volgehou dat China nog steeds nie “genoeg” doen nie ten spyte van ‘n “effense verbetering”.

“Selfs indien die yuan aansienlik gestyg, sal dit nie die oplossing vir die probleme waarmee die Verenigde State worstel wees nie,” het die Chinese premier Hu Jintao, volgens die Chinese ministerie van buitelandse sake, geantwoord. China sal voortgaan om sy wisselkoersregime te liberaliseer, maar net geleidelik.

Daar is egter ‘n toegewing gemaak deur Beijing aan APEC met ‘n verlaging van tariewe op “groen” produkte, soos sonpanele. Invoerbelasting daarvan behoort nie meer as 5% teen 2015 te behels nie. Die besluite van APEC is egter nie bindend nie.

Фильчаков Харьков

ANC kla oor ‘vals’ nuus

Die ANC se nasionale woordvoerder, Jackson Mthembu, sê die party sal waarskynlik die persombudsman sowel as die mediaraad raadpleeg oor wat hy “valse berigte” in ‘n Sondagkoerant noem.

Volgens die berigte het die ANC se nasionale tugkomtee ‘n lid van die Nasionale Uitvoerende Komitee, Tokyo Sexwale, oor die vingers getik oor getuienis wat op hoorsê gegrond is en ‘n gebrek aan begrip vir die ANC se grondwet.

Daar word ook beweer dat senior ANC-amptenare ongelukkig is oor ‘n aankondiging deur die voorsitter van die party, Baleka Mbete, dat meer as 100-miljoen rand vir die ANC se 100-jarige bestaansviering bestee gaan word.

Mthembu sê die party glo dat die berigte nie die waarheid is nie.

Фильчаков

Sexwale waarsku dat Malema se mag nie onderskat moet word nie

ANC-swaargewig Tokyo Sexwale, minister van menslike nedersettings het prontuit gewaarsku dat die party se leierskap nie die mag en invloed van die president van die ANC-jeugliga, Julius Malema en sy uitvoerende raad moet onderskat nie.

President Alfred Xuma wat geweier het om na die Jeugliga te luister, het nie lank gehou nie, het Sexwale gesê.

Sexwale se waarskuwing kom nadat Malema en sy uitvoerende raad besluit het om teen die skorsings te appelleer omdat dit te fel is.

Sexwale, wat tydens die dissiplinêre verhore vir Malema getuig het, het gepraat by ‘n gala-dinee in die Oos-Kaap, georganiseer deur die dr AB Xuma-Stigting.

In wat blyk ‘n kwalik versluierde aanval op President Jacob Zuma te wees, het Sexwale gewaarsku dat niemand herverkiesing tot ‘n partyposisie as gewaarborg moet beskou nie.

Xuma was ANC-president tussen 1940 en 1949, maar is uitgewerk toe hy in onguns verval het by Nelson Mandela se ANC-jeugliga deur botweg te weier om Mandela se voorstel vir militante aksie te ondersteun.

Hy is vervang deur ‘n Jeugliga-kandidaat, James Moroka, wat slegs ure voor sy verkiesing aangesluit het by die party.

Malema staan vas by ANC

Die geskorste leier van die ANC-Jeugliga, Julius Malema, sal die regerende party nooit hof toe vat nie, het hy in ‘n onderhoud met Carte Blanche gesê wat Sondag uitgesaai is.

“Ek sal appelleer by die NDK (Nasionale Dissiplinêre Komitee)… en as ek verloor, sal ek appelleer by die ANC NUK (Nasionale Uitvoerende Komitee)… of as dit misluk, sal ek ‘n petisie loods in die nasionale kongres van die ANC,” het Malema in die onderhoud, wat vóór die aankondiging van sy skorsing Donderdag opgeneem is, gesê.

“Ek het geen probleem nie… ek het al die regte kanale gevolg… ek sal nooit die ANC hof toe vat nie… indien die appèl misluk, sal ek aanvaar dat dit die einde van my politieke loopbaan is.”

Malema is as leier van die Jeugliga geskors nadat hy daaraan skuldig bevind is dat hy ernstige verdeeldheid binne die ANC gesaai en die party se naam in oneer gebring het.

“My bloed is swart, groen en goud. Selfs al word ek geskors, sal ek ‘n lid en ‘n lojale ondersteuner van die ANC bly. Ek is as ‘n ANC-lid gebore,” het hy gesê.

Hy het gesê die aanklagte teen hom is “ongeregverdig” en dat al wat hy kan doen is om ‘n goeie saak voor die komitee te lê.

Hy het ook gesê hy is nie in stryd met President Jacob Zuma nie en dat hy homself nie as ‘n omstrede figuur beskou nie.

“Ek is nie in stryd met Zuma nie. Ek sal nooit wees nie.”

Sy opmerkings in onlangse jare dat hy sou “moor vir Zuma” is buite konteks aangehaal, het hy gesê.

“Toe ek dit gesê het, was dit nie oor my persoonlike verhouding met hom nie… ek is nie sy spesiale vriend nie… ek het nie eens sy selfoonnommer nie.”

Malema het gesê hy het geen voorneme om die President van Suid-Afrika te word nie.

“Daardie posisie is baie gekompliseerd… selfs as die beweging my ‘n mandaat gee om dit te doen… laat ek nie dislojaal teenoor die beweging wees nie… ek sal sê hierdie is te groot vir my.”

Hy het gesê hy wou altyd in die ANC wees om mense te help en te lei.

Die politikus, wat onlangs as een van die mees invloedryke jongelinge in Afrika deur Forbes aangewys is, het gesê hy baklei daarvoor dat die minerale hulpbronne in Suid-Afrika verdeel moet word.

“Die werklike vyand is wit monopolie-kapitaliste… wit diktatorskap is wat vandag gebeur… sê vir my ek is verkeerd… dan sal ek dit aanvaar.

“Die gaping tussen ryk en arm word groter. Dit is rasgedrewe en seksisties… dit is net wit mans wat ryker word, nie eens wit vroue nie… dit sal nooit toegelaat word nie,” het hy gesê.

Gevra of hy witmense haat, het Malema gesê: “Nee… hulle het ‘n spesiale plek in ons harte. Hulle het ‘n bydrae om te lewer in hierdie land.”

Malema staan ook die onteiening van grond sonder vergoeding voor.

“Ons wil… die grond onteien en aan die publiek gee… die regering het ‘n reg om te onteien. Ons het hierdie grond nodig.”

Hy het ook toegegee dat nasionalisering nie ANC-beleid is nie.

“Wie het gesê dit is ANC-beleid… as dit ANC-beleid was, sou ons [die Jeugliga] dit nie voorgestel het nie.”

Die kwessie van nasionalisering sal volgende jaar by die ANC se konferensie in Mangaung bespreek word, het hy gesê.

Oor die kwessie van tenders het Malema gesê hy het nog nooit tenders gemanipuleer nie. “Ek is ‘n politikus. Ek ken die spel. Die Openbare Beskermer het al maatskappye waarmee ek verbind word, ondersoek. Ek het niks verkeerd gedoen nie. As daar ‘n bewering van korrupsie is, laat die spel oop wees.”

Фільчаков прокурор

FW de Klerk glo betrokke by wapenskandaal

FW de Klerk, voormalige staatshoof, was glo ten nouste betrokke by die wapenskandaal. Dié kwessie het weer onder die soeklig gekom met pres. Zuma se aankondiging enkele weke gelede dat ‘n nuwe kommissie van ondersoek aangestel sal word oor die skandaal asook die verskyning van ‘n opspraakwekkende nuwe boek.

Vlootadmiraal Anthony Howell skryf in sy boek The Devil in the Detail: How the Arms Deal Changed Everything dat De Klerk,Thabo Mbeki en Chippy Shaik, vlootkontrakte in ‘n bepaalde rigting gestuur het.

Paul Holden is medeskrywer van die boek.

Howell en ander militêre offisiere het in 1995 die Spaanse bod aanbeveel en voorleggings aan oudpres. Nelson Mandela en De Klerk, toe adjunkpresident, in dié verband gedoen. De Klerk het glo die Duitse bod teen die vloot se aanbevelings, verkies.

“Die Duitse owerhede het ‘n betaling ondersoek van $22 miljoen [van die Duitse konsortium] aan ‘n Libiese frontmaatskappy, Mallar Inc., en dié geld het regstreeks na Suid-Afrikaanse amptenare en kabinetslede gevloei … Die man agter Mallar Inc. was na bewering ene mnr. Tony Georgiades,” lui die verwysing in Howell se boek.

“Georgiades het glo sy noue bande met die apartheidsregering gebruik om ‘n netwerk te vestig om die oliesanksies teen die apartheidsregime te verbreek.

“Sy noue band met oudpres. FW de Klerk is alombekend.

“De Klerk het in die vroeë 1990’s, ten aanskoue van die media, verlief geraak op Georgiades se vrou (Elita) en is later met haar getroud.” De Klerk se eerste vrou Marike is daarna op raaiselagtige wyse in haar woonstel vermoor.

Dave Steward, uitvoerende direkteur van die FW de Klerk-stigting, het namens De Klerk ontken dat hy by Georgiades se wapentransaksie-handelinge betrokke was.

Александр Фильчаков

‘Liberale’ Rhodes en Smuts méér rasbehep

Me. Helen Zille, die leier van die DA, is ’n tipiese Engelse Suid-Afrikaner wat oorloop van selfvertroue. Vandaar die gemak waarmee sy in haar artikel verlede week ’n swart lid van haar party, mnr. Masizole Mnqasela, van “Verwoerdianisme” beskuldig weens sy beswaar dat me. Lindiwe Mazibuko “soos ’n wit persoon klink”.

Soos William Faulkner gesê het: “Die verlede is nooit klaar nie. Dis nie eens verby nie.”

Dit geld veral in Suid-Afrika.

Zille mag dink dat die Anglo-liberale tradisie in die land hom nog nooit aan rassedenke skuldig gemaak het nie, maar sy is verkeerd. Genl. Jan Smuts en ander liberale denkers wat vierkant binne die Engels-Suid-Afrikaanse en Britse tradisie gestaan het, het ’n veel sterker siening oor ras en rasseverskille as Verwoerd gehad.

Sy beweer dat rasse- of etniese kwotas ’n begrip sou wees wat Verwoerd uitgedink het. Hiervoor beroep sy haar op ’n obskure artikel van Verwoerd wat hy blykbaar in 1937 in Die Transvaler gepubliseer het. In die stuk kla Verwoerd oor die hoë persentasie Jode in die Suid-Afrikaanse sakewêreld en professies, en doen ’n moontlike kwotastelsel aan die hand wat geleidelik ingevoer sou word, want, sê Verwoerd, “maatskaplike en ekonomiese kwessies word nie met die waai van ’n towerstaf opgelos nie”.

Zille se retoriese tegniek om swart nasionaliste met die “Verwoerdiaanse” teerkwas by te kom, ignoreer doelbewus die feit dat etniese kwotas in vele lande met veelvolkige of multi-etniese bevolkings toegepas word. In vele samelewings is daar gesofistikeerde minderhede wat ekonomies beter as ’n arm en onopgevoede meerderheid presteer. Hulle word dan aan etniese kwotas onderwerp.

Etniese voorkeurbeleide is daarom beswaarlik “Verwoerdiaans”. In sy klassieke studie, “Ethnic groups in conflict”, noem Donald L. Horowitz voorkeurbeleide in die volgende lande: Maleisië, die Eerste Nigeriese Republiek, die Suidelike Filippyne, Fidji, Sri Lanka, Indonesië en die deelstaat Andra Pradesj in Indië. Die VSA, waar regstellende aksie vandaan kom, kan ook by dié onvolledige lys gevoeg word.

In haar Engelse morele meerderwaardigheid vergeet Zille dat Cecil John Rhodes se standbeeld steeds in haar Kaapstad staan met die inskripsie: “Thy hinterland lies there.” Rhodes se opmerkings oor ras en etnisiteit was veel meer “rassisties” in ’n eietydse sin as enigiets wat Verwoerd ooit gesê het. In 1893 het Rhodes die berugte woorde geuiter: “Nege-tiendes van hulle (swartes) gaan hul lewens met handearbeid deurbring en hoe gouer dit aan hulle tuisgebring word, hoe beter.”

Dog, lank voor Verwoerd het die liberale Smuts reeds met die 1936-wet op grondbesit ’n stelsel van apartheid ingestel. In Smuts se Rhodes-gedenklesing, wat in 1929 in Oxford gelewer is, stel Smuts ’n stelsel van “parallelle ontwikkeling” vir die hele Brits-beheerde Afrika voor.

Smuts se lesing heet “Naturellebeleid in Afrika” en daarin spreek hy hom soos volg oor swart mense uit: “Die neger en negroïede Bantoe maak ’n aparte (distinct) menslike tipe uit waarsonder die wêreld armer sou wees. Dit het hoofsaaklik ’n kindertipe gebly, met ’n kindersielkunde en -beskouing.”

Volgens Smuts is die vader van dié beleid van “parallelle ontwikkeling”, wat grootliks ooreenstem met die Nasionale Party se latere “afsonderlike ontwikkeling”, niemand minder nie as Cecil John Rhodes. Smuts sê: “Hierdie beleid het sy oorsprong in Suid-Afrika, en wel in die beroemde Glen Grey-wet soos dié deur Cecil Rhodes opgestel is.”

Rhodes se Afrika-beleid het twee hoofbegrippe behels: “Blanke nedersetting om die staalraamwerk te verskaf en die prikkel tot ’n duursame beskawing, en inheemse naturelle-instellings om uiting te gee aan die besonderse Afrika-aard van die naturelle in hul toekomstige ontwikkeling en beskawing.”

Vir Smuts was “die hoofdoel van die Glen Grey-wetgewing… egter om die naturel sy eie instellings te gee vir selfontwikkeling en bestuur”.

Klink dit nie baie soos die eertydse “groot apartheid” nie? Maar Smuts, die vader van die Suid-Afrikaanse liberalisme, was ook ten gunste van aparte woonbuurte, want hy sê voorts: “In hierdie groot sake van ras, kleur en kultuur, kan alleen afskeiding van woonbuurte en parallel-instellings reg laat geskied aan die ideale van albei bevolkingsdele. Die stelsel is aangeneem en verwelkom deur die oorgrote meerderheid van die naturelle; dog ’n klein opgevoede minderheid wat ‘gelyke regte’ met die blankes eis, is daarteen gekant.”

Selfs J.H. Hofmeyr, Smuts se regterhand wat ’n reputasie as ultraliberaal had en ten gunste van universele stemreg was, was gekant teen die vestiging van swart mense in en om die blanke stede. Helen Zille is insgelyks gekant teen “die in-bus” van Xhosas uit die Oos-Kaap na die Wes-Kaap, soos sy op ’n keer oor RSG gesê het. Dit klink amper na die soort teenimmigrasiestandpunt van die meer “regse” Europese partye.

Zille is hovaardig oor die IVP-LP mnr. Koos van der Merwe, wat sy “’n vorige lid van Andries Treurnicht se Konserwatiewe Party” noem “wat steeds rasse-identiteite op mense afdwing om te bepaal wat hulle kan en nie kan doen nie”. En tog het sy voor die munisipale verkiesing nie Solidariteit onder die voormalige KP-lid mnr. Flip Buys as politieke bedmaat geweier toe dié vakbond aangekondig het dat sy lede oorweldigend vir die DA gaan stem nie!

Het liberale Engelse soos Zille regtig morele lessies aan Afrikaners en swartes oor “Verwoerdianisme” te leer wanneer hul eie tradisie ewe skuldig aan koloniale en paternalistiese sienings as dié van Verwoerd was?

Hierdie rubriek verskyn ook in vandag se Rapport.

Godsell nie bekommerd oor nasionalisering

‘n Bekende gesig van die mynhuise en Suid-Afrikaanse sakefiguur het kommer oor die nasionalisering van die myne in Suid-Afrika Donderdag afgemaak as onnodig. Bobby Godsell het gepraat kort nadat die land se regerende party ‘n belangrike voorstander van die idee geskors het.

By ‘n geleentheid wat georganiseer is deur die Kanadese en Suid-Afrika Sakekamers, het Godsell gesê die kans dat die myne genasionaliseer word, is so onwaarskynlik as wat die Tea Party in die Verenigde State in staat sou wees om die VSA se Federal Reserve af te skaf.

Hy het gesê die jeugliga van die ANC het onrealistiese en onuitvoerbare antwoorde op sommige absoluut noodsaaklik vrae ontwikkel. Godsell is die voormalige uitvoerende hoof van AngloGold Ashanti en ‘n lid van Suid-Afrika se Nasionale Beplanningskommissie.

Hy het gesê as vergoeding vir die myne in ag geneem word, sal dit triljoene dollars wees, wat die Suid-Afrikaanse regering nie het nie.

“En om dit te doen sonder vergoeding, het jy nodig om ons Handves van Menseregte te verander, en daarvoor het jy ‘n 75% meerderheid in die Suid-Afrikaanse parlement nodig, en ek kan absoluut geen kans sien dat die meerderheid ooit behaal sal word nie.”

Suid-Afrika is een van die wêreld se top-platinum- en goudprodusente en Malema se oproepe vir die nasionalisering van die myne om armoede en ongelykheid te verminder, het die beleggers in Brittanje en Amerika ontstig.

Godsell het gesê die omvang van armoede, werkloosheid en ongelykheid in Suid-Afrika is groot, maar die antwoorde wat deur Malema en sy ondersteuners voorgehou word, is onhoudbaar.

Godsell het integrasie voorgehou as die oplossing vir Suid-Afrika.

“Dit is nie moontlik om ‘n behoorlike geïntegreerde samelewing te bou met hierdie vlakke van ekonomiese uitsluiting nie, so daar moet iets gedoen word, dis vir my heeltemal duidelik,” sê Godsell, wat steeds optimisties is oor die vooruitsigte vir groei in beide Suid-Afrika en die hele vasteland.

Данильченко

Ondersoek oor nasionalisering voltrek

‘n Span onafhanklike navorsers wat aangestel is om die lewensvatbaarheid van die nasionalisering van Suid-Afrikaanse myne te ondersoek, het sy werk voltooi en sal na verwagting die bevindinge Vrydag aan die ANC se beleidskomitee oorhandig.

Die ondersoekspan, wat onafhanklike navorser Paul Jordaan, die Universiteit van die Witwatersrand se navorser Pundy Pillay en Margaret Chitiga-Mabugu van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, insluit, het pas teruggekeer uit China.

Keith Khoza, ANC-woordvoerder, sê die navorsers sal hul bevindings aan die ANC se beleidskomitee oorhandig, wat onder voorsitterskap van Jeff Radebe, minister van justisie en grondwetlike ontwikkeling staan.

“Hulle het hul navorsing voltooi, en sal hul bevindings aan die beleidskomitee deurgee,” het Khoza gesê.

Die ANC se sekretaris-generaal Gwede Mantashe het gesê die ondersoekspan het al die lande wat deur die party se nasionale uitvoerende komitee (NUK) geïdentifiseer is, soos Zambië, Namibië en Botswana, ondersoek. Die span het ook besoek aan Chili, Brasilië en Venezuela asook Swede, Noorweë en Finland gebring.

“In Australasië het hulle navorsing gedoen in Maleisië, Australië en China,” het Mantashe gesê.

Die navorsing is in opdrag van ‘n resolusie by die party se nasionale algemene raadsvergadering in Durban verlede jaar onderneem. Daar is ‘n mandaat deur die NUK toegestaan om navorsing te doen oor staatsbetrokkenheid in die ekonomie en “aan die beleidskonferensie te rapporteer sodat ‘n besluit by die nasionale konferensie daaroor in 2012 geneem kan word”.

Sommige teenstanders van die beleid van nasionalisering sê dit is nie ‘n resep vir ontwikkeling nie en sal broodnodige direkte buitelandse belegging afskrik.

Hoe dit ookal sy, staan Europa sowel as die VSA nou ironies genoeg bakhand vir Chinese investering, die rykste kommunistiese land in Asië, waar ‘n debat oor nasionalisering ongetwyfeld nie dieselfde beroering as in die VSA, die baken van kapitalisme, sal veroorsaak nie.

Malema: Nagmerrie-scenario vir Zuma

Anders as wat ‘n paar goedgelowiges glo, is Malema se politieke loopbaan alles behalwe verby. Hy sal teen sy skuldigbevinding appelleer, soos hy reeds aangedui het.

Hy is dalk gestroop van die presidentskap van die regerende party se jeugliga, maar van sy gewildheid allermins. Dit was gister opmerklik dat talle swart Suid-Afrikaners aandagtig na die tugverhoor se bevindinge geluister het en met teleurstelling op die uitspraak gereageer het.

Zuma mag dalk meen dat hy deur sy optrede gesorg het dat hy sy tweede termyn kan verseker, maar al het die president die veldslag gewen, het hy die oorlog verloor. Jong swartes gaan Zuma toenemend beskou as ‘n wit lakei, ‘n kragtige idee wat vir Malema se gewildheid gesorg het.

Meer onheilspellend, is ‘n direkte uitdaging aan die leierskap van president Jacob Zuma, want Malema het intussen belowe om die stryd reguit na die ANC se verkiesingskonferensie in Bloemfontein te neem.

“Laat die vyand dit geniet, maar die oorwinning sal nie blywend wees nie. Ons sal bevry word deur Mangaung 2012,” het die uitdagende jeugligaleier, gister belowe.

Die oënskynlike verdelingslyne binne die ANC oor ekonomiese beleid, nasionalisering, en die riglyne van die Freedom Charter, sal die geskil ongetwyfeld in die regerende party se konferensie indra, waar Zuma verwag om herverkies te word.

Want die ware dryfveer is stamgebondenheid, met KwaZulu-Natal wat heel voorspelbaar die middelpunt is. Aangesien hierdie provinsie se ANC-lidmaatskapgetalle van 100 000 tot ongeveer 240 000 met Polokwane die hoogte ingeskiet het, is daar ‘n sterk Zoeloekomponent wat die ander stamme onrustig laat.

Benewens Malema se jeugdige aantrekkingskrag vir die massas, is hy ook nie ‘n Zoeloe nie.

Malema se eerste stap sal wees om die ANC se nasionale dissiplinêre appèlkomitee te nader, onder voorsitterskap van Cyril Ramaphosa.

As sy appèl nie slaag nie, kan hy steun van die lede van die ANC se nasionale uitvoerende komitee monster om die dissiplinêre komitee opdrag te gee om sy vonnis te hersien.

As hy nie genoeg ondersteuning van die uitvoerende gesag vir ‘n hersiening kry nie, sal Malema se loopbaan in die ANC verby wees. Soos een ontleder dit stel, sal dit ‘n “nagmerrie-scenario vir Zuma wees” indien die ANC se uitvoerende gesag besluit dat Malema se toekoms deur ‘n stemmery by Mangaung bepaal moet word.

Die kritieke vraag is of Malema genoeg steun by lede van die ANC-uitvoerende gesag sal kan bymekaarskraap. Die valbylkwessie is en bly die nasionalisering van Suid-Afrika se myne, ‘n uiters gewilde tema in die plakkerskampe.

AgriSA het reeds toegegee dat grondhervorming nodig is en daarmee die boere se grond aan die ANC oorhandig. Lindiwe Mazibuko het dit goed begryp. Die grondvraag is nie meer op die tafel nie. Die myne se toekoms wel.

11-11-11

Vandag hou besondere belang in vir numeroloë wat daarop wys dat dit die 11de van die 11de maand 20-11 is en 11-uur kom 48 keer oor die wêreld se 24 tydsones voor.

Maar dit is ook Wapenstilstanddag, wanneer die slagoffers van veral die Eerste Wêreldoorlog in die Statebondslande in herinnering geroep word met die dra van rooi papawers.

Dié oorlog is om elfuur op 11 November 1918 beëindig. In ander lande word slagoffers van alle oorloë gedenk. In Suid-Afrika word Wapenstilstanddag Sondag met militêre parades herdenk.