Malaria in Limpopo en Noordwes ‘n bron van kommer

‘n Span gesondheidskenners is besig om malariavoorvalle in Limpopo en Noordwes te ondersoek.

In die weste van Limpopo het meer as 40 pasiente, grootliks plaaswerkers in die Lephalale-, Thabazimbi- en Waterberg-gebiede malaria opgedoen.

Die Waterbergdistrik is vroeër as ‘n malariavrye gebied beskou. Limpopo se LUR van gesondheid, Phophi Ramathuba sê die voorkoms van malaria in die Waterberg is ‘n groot bron van kommer. Volgens haar is van die pasiënte buitelanders wat op plase werk.

In Noordwes sal spanne van die Nasionale Instituut vir Oordaagbare siekte en die provinsiale departement van gesondheid Swartruggens vandag besoek om te toets of malariamuskiete nou in die gebied voorkom.

Hulle sal die Fuls-familie van Swartruggens besoek nadat Riekie Fuls verlede maand dood is.

Haar man het glo later malaria opgedoen en word in die hospitaal behandel. Nie een van hulle het ‘n bekende malariagebied besoek nie.

Beatrice Hahn en kollegas van die Universiteit van Alabama in Amerika het tot die slotsom gekom dat mense malaria van die gorillas geërf het, nadat hulle byna 3000 monsters van die mis van wilde Afrika-ape ondersoek het.

Die naaste verwante van die mees voorkomende malaria-parasiet by die mens, Plasmodium falciparum, is by lewende westelike gorillas gevind. Die bevinding is in September 2010 in die navorsingspublikasie Nature gepubliseer.

Volgens Hahn kon die oordrag van malaria van gorillas na die mens so onlangs as 5000 jaar gelede gebeur het, maar dit kon ook derduisende jare gelede gewees het.

Die uitwerking wat die gorillas se virus op hulle het, is steeds onbekend.

Die simptome sluit koors, koue rillings, sweterigheid, hoofpyn, liggaamspyne, naarheid en braking in. Soms keer die simptome elke 48 tot 72 uur terug, afhangende van die soort parasiet en hoe lank die persoon al die siekte het.

In die inkubasietydperk van ses tot twaalf dae kom die pasiënt niks agter nie. Maar sodra en elke keer wanneer duisende parasiete in die bloed vrygelaat word omdat rooibloedselle oopbars, word hoë koors waargeneem.

Die parasiet het weerstandig begin word teen kinien, ’n middel wat uit die bas van die kinaboom verkry word en wat teen malaria ingespan word.

Teen die jongste eeuwisseling was die statistiek dus steeds skrikwekkend: wêreldwyd het meer as 500 miljoen mense jaarliks malaria opgedoen met meer as ’n miljoen sterftes per jaar, dws twee sterftes per minuut. Dit is verantwoordelik vir een uit elke tien sterfgevalle in ontwikkelende lande.

Brasilië in stryd teen Zika

Die Brasiliaanse president, Dilma Rousseff het ‘n beroep op Suid- en Sentraal-Amerikaanse lande gedoen om saam te staan in die stryd teen die Zika-virus.

Brasilië het al byna 4000 gevalle van babas met kleinskedeligheid aangemeld, wat aan die virus toegeskryf word.

Maar dit kon nog nie bepaal word of die Zika-virus die oorsaak is van mikrokefalie by sommige babas is nie. Sekere chemiese middels word wel daaraan verbind.

Brasilië is die grootste verbruiker van agrichemiese pesbeheerstowwe in die wêreld.

Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) sê na verwagting sal dié siekte, wat deur besmette muskiete versprei word, na alle lande in Noord-, Sentaal-, en Suid-Amerika versprei.

Die Aedes-muskiet kan nie in koue lande soos Kanada en Chile oorleef nie.

Intussen kon die WGO ook nie bevestig dat die virus verantwoordelik is vir mikrokefalie, of kleinskedeligheid, by babas wat in Suid-Amerika gebore is nie.

Rousseff het by ‘n streeksberaad in Ekwador gesê dat lande kennis oor die beste praktyke en tegnologie moet uitruil.

Sy sê dit is die enigste manier waarop die siekte verslaan kan word.

Die regering gebruik al geruime tyd genetiesgemanipuleerde muskiete om siektes soos knokkelkoors te beheer. Dit is nie bekend of hierdie muskiete ook vir die Zika-plaag verantwoordelik is nie.

Die muskiet kom in tropiese gebiede voor van Afrika, die Amerikas, Suidelike Asië en die eilande in die Westelike Stille Oseaan.

Die virus is die eerste keer in 1947 in Uganda by ape gediagnoseer, maar die eerste geval by mense was eers in 1954 aangemeld.

Daar is nog geen sulke gevalle in Suid-Afrika aangemeld nie en ‘n woordvoerder van NIOS het gesê dit is hoogs onwaarskynlik dat die virus hierheen sal versprei.

Vroue in die streke wat geraak word, word nou aangeraai om vir minstens twee jaar nie swanger te raak nie.

Intussen bestaan vrese dat dit die Olimpiese Spele later vanjaar kan kelder.

Pasop vir malaria en knokkelkoors!

dengue
Aedes aegypti-muskiet

Die Nasionale Instituut vir Oordraagbare Siektes (NIOS) moedig reisigers wat terugkeer van Mosambiek en ander malariabrandpunte aan om onmiddellik ‘n dokter te raadpleeg as hulle ‘n koors het.

“Daar kan ‘n rekord aantal gevalle van malaria wees as gevolg van die swaar reën oor die vakansieseisoen,” sê prof Lucille Blumberg, adjunk-direkteur van die instituut .

Mosambiek het met ‘n aantal van sy malariaprogramme weggedoen, insluitende dié wat binnenshuise bespuiting met insekdoders behels.

Reën verhoog die kans vir malaria want selfs ‘n klein plassie kan ‘n teelaarde vir muskiete word,

Dikwels word koors, hoofpyn en naarheid wat malariasimptome is, verkeerdelik as griep gediagnoseer.

Blumberg het gesê dat elke jaar sterf jong en gesonde mense van die siekte omdat hulle nie dadelik behandeling ontvang nie.

Verlede jaar het ‘n man is siek geword van ‘n Gnathostoma-rondewurm .

Hy het rou vis geëet, ‘n lekkerny van die Karibameer tussen die grens van Zambië en Zimbabwe.

Die parasiet in die vis wat hy geëet het was weens ‘n ete wat nie gaargemaak was nie.

Hy het koors en diarree ontwikkel met sy terugkeer na Suid-Afrika en is getoets vir malaria. Die toetse was negatief.

Daar was 1794 gevalle van malaria in Johannesburg verlede jaar, wat lei tot 23 sterftes.

Ander reis-verwante siektes ná die Kersvakansie sluit bilharzia en bosluisbytkoors in. Die bosluisbyte is moeilik om te sien en kan deur dokters gemis word.

Reisigers wat terugkeer uit Suidoos-Asië en Angola moet bewus wees dat hulle dalk blootgestel kon gewees het aan die virus wat knokkelkoors veroorsaak, wat soms ook noodlottig kan wees.

Knokkelkoors is ‘n infeksie wat deur muskiete in tropiese en subtropiese streke oorgedra word.

Angola het ‘n uitbreking van die siekte in Mei gehad wat deur die Wêreldgesondheidsorganisasie aangeteken is en ‘n geval is in Namibië aangeteken.

Die infeksie veroorsaak simptome soortgelyk aan verkoue, maar ontwikkel soms in ‘n potensieel gevaarlike komplikasie wat as erge koors bekend staan. Die voorkoming van die siekte hang van voldoende oordragbeheermaatreëls af.

Die Aedes aegypti-muskiet die hoofdraer van die siekte en word dit na mense deur die byte van besmette vroulike muskiete oorgedra. Ná die virus se inkubasietydperk van vier tot tien dae, kan ‘n besmette muskiet die virus vir die res van sy lewe oordra.

Daar is geen spesifieke behandeling teen knokkelkoors nie, terwyl die handhawing van volume van pasiënte met erge koors se liggaamvloeistof kritiek is. Daar is ook geen entstof teen die siekte nie.

Moontlike gevalle van knokkelkoors sluit volgens die ministerie ‘n hoë koors (40°C) tesame met twee van die volgende simptome in: erge kopseer, pyn agter die oë, spier- en gewrigpyne, naarheid, braking, geswelde kliere of ‘n uitslag.

Simptome duur gewoonlik van twee tot sewe dae na ‘n inkubasietydperk van vier tot tien dae.