Dit lyk nie goed nie as ervare joernaliste op ‘n nasionale radioprogram hardop die vraag vra oor wat die Noord-Kaapse LUR, John Block, verkeerd gedoen het om vir bedrog aangekla te word.
Wat hy na bewering verkeerd gedoen het, is uit die klagstaat bekend, maar hier handel dit nie oor die meriete van die aanklagte nie. Dit handel oor die politieke wil om hom aan te kla. Op diéselfde radioprogram is immers nog name, onder meer van ‘n premier, genoem wat glo by net soveel of meer korrupsie betrokke is.
Iewers, so word gemeen, het Block, wat immers al lank vir die ANC ‘n blok aan die been is, iemand kwaad gemaak of op iemand se tone getrap.
Die onheilspul word verdiep deur die feit van die nasionale direkteur van Openbare Vervolging, Menzi Simelane, se persoonlike betrokkenheid by dié verhoor.
Simelane is self omstrede, en die DA beplan nou om verlof tot appèl teen ‘n hooggeregshofbevinding waarin nie beslis kon word dat Simelane se aanstelling ongrondwetlik was nie. In die Hooggeregshof het die regter onder meer bevind dat dit sou blyk dat relatief oppervlakkige oorwegings vir sy aanstelling oorweeg is. Dit is algemene kennis dat Simelane instrumenteel was daarin dat die aanklagte teen pres. Jacob Zuma self laat vaar is.
Die juridiese is duidelik nie al terrein waarop die Block-vervolging hom afspeel nie. Die ANC-jeugliga het met ‘n siedende verbale aanval op Simelane losgetrek, en is deur die ANC aangespreek hieroor. Vir die jeugliga is Block se onskuld of nie skynbaar van geen belang nie, wat ewe onheilspellend is.
Boonop kom Block se teenspoed teen die agtergrond van waar die voormalige polisiehoof, Jackie Selebi, eers teenspoed gekry het toe die koppe van sy politieke beskermlinge gerol het.
Een van die hoekstene van ‘n gevorderde demokrasie is die onafhanklikheid van die regbank. Hiervoor is die howe baie afhanklik van ‘n onafhanklike vervolgingsgesag. Trouens, dit is nie onderhandelbaar nie. Om die regbank, al is dit op ’n selektiewe skaal, te gebruik om van opponente ontslae te raak tas nie net die wese van ‘n regbank geskoei op die beginsels van regverdigheid, gelykheid voor die gereg en natuurlike geregtigheid aan nie, dit is magsmisbruik, al is dit baie gesofistikeerde magsmisbruik.
Dit kom boonop teen die agtergrond van ‘n minder gesofistikeerde aanslag teen mediavryheid, nog ‘n hoeksteen van demokrasie. Die jongste planne van die ANC in dié verband het SA met vyf plekke op Verslaggewers sonder Grense se persvryheidsindeks, terwyl Freedom House Suid-Afrika reeds vroeër tot land wat net gedeeltelik persvry is, verklaar het.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.