Internasionale kubermisdadigers het reeds honderde miljoene rande van Suid-Afrikaners gesteel deur gesofistikeerde aanvalle op finansiële instellings in die land.
Sulke misdadigers word boonop selde of ooit vasgevat.
Vroeër vanjaar het krakers meer as R180 miljoen van Standard Bank gesteel nadat hulle kredietkaartbesonderhede bekom het om geld te trek van OTM’s in Japan in ‘n gekoördineerde aanval.
Dié soort kubermisdaad word moontlik gemaak weens die kwesbaarheid van die sagteware wat maatskappye gebruik om belangrike korporatiewe funksies te verrig, sê ontleders.
Die grootste hindernis vir Suid-Afrika se kuber-sekuriteitvermoëns, is die gebrek aan geskoolde kubertalent in die land.
Basie von Solms, direkteur van die Universiteit van Johannesburg se kuber-sekuriteitsentrum, sê: “Suid-Afrika het die wêreld se derde grootste aantal slagoffers van kubermisdaad.
“Suid-Afrika staar ‘n nasionale krisis in terme van kuber-sekuriteit in die gesig as gevolg van die gebrek aan kuber-sekuriteitdeskundiges.”
‘n Ontleder van ‘n rekenaar forensiese laboratorium, sê internasionale aanslae teen kuber-sekuriteit het ‘n kommerwekkende tendens.
“Skendings gaan gemiddeld ongemerk vir 146 dae.”
“Hulle [Suid-Afrikaners] het ‘n valse gevoel van sekuriteit in hul sekuriteitstelsels.”
Die uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse bankrisiko-inligtingsentrum, Kalyani Pillay, het gesê verlede jaar het R778.6 miljoen verlore geraak deur-bank verwante misdade, insluitend kubermisdaad.
“As sekuriteit verbeter, pas misdadigers aan en verskuif hul fokus na die nuwe platforms wat banke ontwikkel om bankdienste te vergemaklik.”
“Die probleem in Suid-Afrika,” sê ‘n ontleder van ‘n kubersekuriteitsfirma “is dat hoewel maatskappye, veral finansiële instellings ‘n uitstekende netwerksekuriteit handhaaf, is hulle hoogs kwesbaar ten opsigte van toepassings.
“Kubermisdadigers soek kwesbaarhede in hierdie stelsels.”
Dit is in sommige gevalle ook kleiner ondernemings wat geteiken word, omdat groter maatskappye meer aan sekuriteit kan bestee.
Verlede jaar is meer as 6000 unieke kwesbaarhede rondom rekenaartoepassings wêreldwyd aangeteken, sê die ontleder.
Slegs 28 lande in die wêreld beskik oor ‘n kubersekuriteitbeleid.
SA 3de meeste slagoffer van rekenaarmisdaad? Ek weet darem nie. Ek lees elke dag oor hierdie ding en dit is die eerste keer dat ek hoor dat ons so hoog in die ry staan. Ek sien nooit eers die woorde “South Africa” in die besprekings nie. Ek wonder ook hoe hy die slagoffers van rekenaarmisdaad tel – is dit alles soos geld uit banke steel, “hactivism”, kraking, kopiereg oortreding, kinderpornografie, hardewarediefstal, ens of tel hy net een aspek? Ek dink Basie von Solms het ‘n agenda.
Sien die grafiek by statista: http://www.statista.com/statistics/256653/most-targeted-victim-countries-of-cyber-attacks/
Businesstech stoot ook hierdie storie van von Solms en haal Symantec aan dat 5% van 75% van Suid Afrikaners rekenaarmisdaad ondervind het met 55% in die “afgelope” jaar. Twak!. Ek dink die steel van rekenaars en fone is by hierdie waarde ingetel en selfs dan glo ek hulle syfer nie eers amper nie. Ek vermoed buitendien dat Symantec, hulle antivirus suig buitendien, hulle inligting met aanlynopnames gedoen het wat gladnie statisties aanvaarbaar is nie.
Businesstech: http://businesstech.co.za/news/general/48854/1-million-cyber-crime-victims-in-sa/
Dink ook so. Solms sit agter gesentraliseerde beleid, terwyl dit eintlik gedesentraliseer moet word om dit veiliger te maak.
Die grootste probleem met aanlynbankdienste in die land kom van binne die banke – ‘n vriend van my pa se rekeninge is so ‘n ruk gelede leeggemaak nadat daar ook ‘n simkaartomruiling gedoen is (wat hy onmiddelik probeer stop het) en tog het hulle baie geld by hom gevat en die bank trek net hulle skouers op. Geen “phishing” of goed op sy rekenaar om bv sy profielinligting en wagwoorde te kry nie. – dit was by gapsa,
Ek gebruik rekenaars elke dag sedert 1990. Ons praat van 486 jare en Windows 3.1. Ek ken rekenaars maar het nog nooit van aanlynbankdienste gebruik gemaak nie. Ek wil nooit die bank ‘n geleentheid gee om die skuiwergat te gebruik deur te sê dat ek my wagwoord laat uitglip het, nie. Ek het nie ‘n wagwoord (behalwe ‘n pin natuurlik) en die bank bly dus verantwoordelik vir my geld solank dit in my bankrekening is. Ongerieflik in die sin dat ek bank toe moet ry en rye gaan staan maar gerieflik en gerusstellend omdat ek geen kommer het nie.