Amanda Gouws se Burger-rubriek Besin oor hoe ons na ras kyk verwys.
Die kern van Amanda Gouws se tirade lê in die onderstaande aanhaling uit haar skrywe:
“Kom ek probeer dus weer. Ek het geargumenteer dat ons ‘witwees’ moet problematiseer. Met ander woorde, ons moet besin oor wat dit beteken om witwees as die norm te aanvaar, die norm waarteen ons andere meet.”
Hoe anders kan blankes “andere meet” as uit hulle eie verwysingsraamwerk van blank wees?
Eerstens is dit ‘n baie eensydige siening terwyl daar duidelik na twee groepe verwys word deur die gebruik van die woord “andere” alhoewel Gouws dit baie duidelik stel dat die verantwoordelikheid hoofsaaklik en uitsluitlik by blankes berus, wat by implikasie gelees kan word dat Gouws swartes as onvermoënd beskou om aan te pas by beskaafde standaarde en sy dus die onus op die blankes alleen plaas om te verander.
Gouws verdwaal in ‘n ontkenningsindroom van volksmoord deur swart-op-wit moorde. Trouens, sy gaan verder deur te impliseer dat dit die blankes se meerderwaardige houding is wat dit veroorsaak.
Rassepolarisasie is ‘n gegewe waar twee teenoorgestelde groepe op geen manier kan aanklank vind by mekaar nie behalwe as die persoonlike standaarde verlaag word sodat die “andere” kan bykom. Hierdie natuurlike polarisasie is alreeds duidelik sigbaar in die NSA.
Kom ek wys op gelyke vlak van armoede by blankes en “andere” die volgende verskil uit: In die blanke plakkerkampe plant blankes malvas in ou verfblikke om ten spyte van hulle omstandighede hulle ingebore behoefte aan estetika te bevredig. Hierteenoor vind mens by swart plakkerskampe dat daar nie veel verskil tussen ‘n stortterrein en hulle omgewing is nie.
Duidelik het Amanda Gouws haar begewe op ‘n terrein waar sy duidelik nie oor die nodige skietgoed ooit sal beskik en ook nie voor opgewasse is nie.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.