Menings – Bladsy 35 – praag.co.za

Ras, godsdiens, politiek

Daar loop maar deurentyd ‘n politieke draad deur geloof, en die geskiedenis is vol sulke voorbeelde.

Gedurende die heerskappy van Keiser Konstantyn is die Geloofsbelydenis van Nicéa deur Rooms-Katolieke biskoppe geformuleer. ‘n Latere georganiseerde Christendom bestaande uit hoofsaaklik Rooms-Katolieke en Protestantse denominasies, was gebaseer op drie ekumeniese belydenisskrifte waarvan die Geloofsbelydenis van Nicéa deel was.

Die vroeë georganiseerde Rooms-Katolieke Kerk was ‘n handige bondgenoot van die keiser, wat heel waarskynlik self nie ‘n Christen was nie. Die feit dat Kerk en Staat nader aan mekaar begin beweeg het, het die keiser gehelp met sy pogings om eenheid in sy keiserryk te bewerkstellig.

Gedurende die Protestantse Hervorming was daar Europese prinse wat met die Protestantse beweging saamgewerk het ten einde ontslae te raak van die Pouslike heerskappy. In die Nuwe Suid-Afrika is daar sekere belangegroepe soos o.a. die Afrikanerbond wat hul invloed binne veral die Afrikaan se kerke laat geld ten einde kerklike standpunte en besluite in ‘n sekere rigting te kanaliseer.

In plaas daarvan dat kerkleiers en predikante hul lidmate inlig oor die nuutste Bybelwetenskaplike navorsing oor o.a. die menslike in plaas van Goddelike oorsprong van die Bybel, word lidmate deur baie van hulle geïndoktrineer sodat die lidmate die heersende regeringsbeleid makliker kan aanvaar.

Baie mense wat begin twyfel oor die geldigheid van kerklike belydenisse en dogmas en wat selfs ophou om kerkdienste by te woon, bestudeer soms boeke wat handel oor die beweerde fisiese opstanding van Jesus en die nie-letterlike verstaan van die Bybel – boeke wat deur veral “liberale” Christene soos Biskop John Shelby Spong en prof. Sakkie Spangenberg geskryf is.

Die sogenaamde afvalliges beskik dan gewoonlik oor die nodige kennis aangaande die feit dat die Bybel deur mense geskryf is en dat dit nié Goddelik-geïnspireerd is nie. Ongelukkig het die meeste van hulle nié die nodige belangstelling om die verband tussen politieke besluite en godsdienstige idees te ondersoek nie.

Die meeste mense word deur eienaars van die hoofstroommedia geïndoktrineer om sekere politieke standpunte te ondersteun en sekere lewenswaardes te aanvaar, en selfs sogenaamde “liberale” Christene en “vrydenkers” is slagoffers hiervan. Dit veroorsaak dat hulle nie nugter en helder dink om ‘n duideliker perspektief te kry oor maniere waarop godsdienstige idees deur politici misbruik word ten einde sekere doelwitte te bereik nie.

Hulle reageer dus dikwels emosioneel en irrasioneel wanneer méér ingeligte mense poog om politieke realiteite op ‘n objektiewe en nugter wyse aan hulle te verduidelik. Terwyl die Nuwe Hervorming Netwerk (NHN) baie insiggewende feite aan mense beskikbaar stel betreffende teologie, die Bybelwetenskappe, sielkunde en die verband tussen godsdiens en die wetenskap, fokus die NHN ongelukkig nie genoeg op die daarstelling van inligting i.v.m. maniere waarop kerkleiers se besluite oorvleuel met die besluite van politici nie.

Ek het ernstig begin twyfel aan die sinvolheid van verdere debatvoering, veral nadat ek ‘n verslag geskryf het oor die onlangse besluite van die Algemene Sinode van die NG Kerk. Ek het hierdie verslag na die PRAAG-webblad gestuur en egter interessante kommentaar gekry waarmee ek nie noodwendig saamgestem het nie.

Sekere van die besluite van die grootste Afrikaanse kerk se algemene sinode, was goeie voorbeelde van die manier waarop godsdiens en politiek met mekaar oorvleuel; asook van die maniere waarop kerkleiers voorgee dat hulle besluite neem wat op die Bybel gebaseer is, terwyl een of ander politieke agenda eintlik daardeur bevorder word.

Elke groot Suid-Afrikaanse politieke of godsdienstige organisasie het een of ander verspotte standpunt oor rasseverhoudinge – die ANC blameer nog steeds hoofsaaklik apartheid en die blanke middelklas vir alles wat skeefloop, terwyl sommige kerkleiers blykbaar glo dat die verskaffing van voedsel aan onwettige plakkers ‘n wesenlike bydrae kan lewer tot die oplossing van die land se probleme!

In teenstelling met die NHN het hierdie organisasies egter derduisende ondersteuners, juis omdat hulle ten minste ‘n standpunt oor rasseverhoudinge het. Omdat baie NHN-lede en ondersteuners meestal huiwerig is om die verhoudinge tussen die verskillende bevolkingsgroepe deeglik aan te spreek en te ondersoek, is dit te betwyfel of die NHN op die ou end ‘n dinamiese organisasie sal word met derduisende aanhangers.

Ek het die afgelope 3 jaar die hoop gekoester dat die NHN veral die “twyfelende” kerklidmate sou kon inlig oor die verband tussen nie slegs godsdiens en die wetenskap nie, maar ook die verband tussen godsdiens en die politiek.

Ek het derhalwe gehoop dat die NHN ‘n dinamiese beweging sal word wat “afvalliges” voldoende kan inlig oor die verband tussen hul daaglikse bekommernisse en godsdienstige idees, in plaas daarvan om hoofsaaklik te fokus op die “uitgediende” dogmas van die Afrikaanse kerke. Ek het sedertdien besef dat ongelukkig selfs die inligting in die boek wat ek besig is om te skryf en waarin ek hierdie verband meer volledig bespreek, deur min mense waardeer sal word.

Nie alle NHN’ers is huiwerig om hul menings in die openbaar uit te spreek oor maatskaplike aangeleenthede nie. Prof. Sakkie Spangenberg het as deel van sy kommentaar op die NHN-webblad, verwys na prof. Flip Smit se artikel, getiteld “‘n Menslike tsoenami?” in Beeld. Veral insiggewend in daardie artikel is dié stelling van prof. Smit: “Maar dié immigrante [derdewêreldse immigrasie na Europese lande] bedreig die kultuur en identiteit van die inheemse bevolkings en word derhalwe toenemend politieke dinamiet.”

Dr. Abel Pienaar het kort na die verskyning van hierdie artikel, ‘n interessante rubriek geskryf oor die kommerwekkende toename in bevolkingsgetalle regoor die wêreld. Sy artikel sluit op ‘n manier aan by my waarneming oor kerkmense se hulpverlening aan plakkers.

Wat my daarna oortuig het daarvan om nie verder aan debatte deel te neem nie, was die onaangename aanmerkings van veral “vrydenkers” n.a.v. daardie plasing van my. Hul aanmerkings was ‘n duidelike simptoom van die gevolge van jarelange indoktrinasie deur regeringsgesinde media in verband met rasseverhoudinge. Ek het ook na die lees van die aanmerkings besef dat sinvolle gesprekvoering aangaande rasseverhoudinge, tussen baie Suid-Afrikaners bykans onmoontlik is.

Behalwe vir die feit dat rasseverhoudinge die mees ernstige kwessie in Suid-Afrika is, selfs meer ernstig as godsdienstige verskille, is dit vir baie mense ‘n emosionele en sensitiewe saak en weier hulle gevolglik om rustig en rasioneel daaroor te besin.

Ek het toe besef dat veral die meeste Suid-Afrikaners tot so ‘n mate geïndoktrineer is deur die hoofstroommedia, dat dit bykans onmoontlik is om ‘n redelike en objektiewe gesprek met hulle te voer oor rasseverhoudinge. Ek het gevolglik besluit om nie weer aan soortgelyke onsinnige debatte deel te neem nie.

Die verskaffing van voedsel aan (dikwels onwettige) plakkers is ‘n goeie voorbeeld van godsdienstige mense wat skade aanrig aan die samelewing deur hul kortsigtige goeie bedoelings en oënskynlike goeie dade.

Die instroming van plakkers waaronder baie onwettige immigrante is, is ‘n bron van groot kommer vir baie Suid-Afrikaners. Die ANC-regering verwelkom blykbaar hierdie toedrag van sake omdat die verdere toename in swart bevolkingsgetalle gepaardgaan met die verdere marginalisering en ontmagtiging van die blanke bevolking.

Die gepaardgaande toename in misdaad a.g.v. die toename in plakkery en werkloosheid, kan in die toekoms as ‘n rede gebruik word vir die instelling van drakoniese wetgewing en die daarstelling van ‘n moontlike toekomstige eenpartydiktatuur of polisiestaat. Tradisionele kulturele waardes word vervang deur die waardes van immigrante wat ook dikwels ander godsdienstige waardes insluit.

‘n Goeie voorbeeld is die instroming van Moslem-immigrante na veral Wes-Europese lande. Die tradisionele “liberale” westerse waardes word toenemend vervang met die waardes van Islam. Sekere maatskappye verwelkom hierdie tendens, omdat hulle sodoende meer gerieflik kan gebruikmaak van goedkoper derdewêreldse arbeid. Die langtermyn nadelige gevolge sal egter uiteindelik die korttermyn voordele oorweldig.

Ek het die afgelope ongeveer drie jaar deelgeneem aan verskeie debatte met beide Christen-fundamentaliste en ateïste. Ek het soms baie geleer uit hierdie debatte en ek was soms gefrustreerd. Ek het dikwels besef dat mense persoonlike beledigings maak wanneer hulle die argumente begin verloor.

Ek het ook a.g.v. die debatte besef dat daar wél onoorbrugbare verskille is tussen hoofsaaklik drie lewensbeskouinge – godsdienstige fundamentalisme, materialistiese ateïsme en my eie idees oor spiritualiteit. Voorstanders van hierdie onderskeie lewensbeskouinge kan met mekaar gesprek voer tot by ‘n punt waar verdere debattering hoegenaamd geen sin maak nie en waar dit dikwels ontaard in persoonlike beledigings.

Verskille op godsdienstige en politieke terreine kan selfs tot geweld lei, waarvan daar baie voorbeelde is in die geskiedenis. Ek het besluit om voortaan te fokus op verskille tussen die bogenoemde drie lewensbeskouinge en watter oorvleuelings daar tussen godsdiens, spiritualiteit, die politiek en die wetenskap is.

Omdat ek so ‘n wye verskeidenheid van onderwerpe aanraak sal dit meer doeltreffend wees om my idees in boekvorm aan mense oor te dra, in plaas daarvan om deel te neem aan debatte waarin mense om die beurt gedagtes wissel wat gewoonlik nie langer as ‘n paragraaf is nie.

Daar is sonder twyfel ‘n duidelike verband tussen rasseverhoudinge, godsdiens (is apartheid ‘n sonde?), die wetenskap (is daar belangrike oorerflike genetiese verskille tussen mense?), en natuurlik die politiek. ‘n Meer objektiewe bespreking van rasseverhoudinge moet fokus op die Afrikaanse kerke se hantering daarvan oor die afgelope dekades.

Pax Americana, gesink?

Die Europese skuldkrisis het die wêreldsoeklig byna uitsluitlik op opbrengste van staatseffekte en beurse wêreldwyd gerig. Maar dit is nie dié persentasies se fluktuasies wat die uitkomste in die wêreld gaan bepaal nie.

Wat uiteindelik gaan tel, is of die negentig persent van alle goedere wat tussen koninente verhandel word, in die toekoms steeds veilig per see vervoer sal kan word en of die politieke wêreldorde wat die seeroetes bestendig, sal voortduur.

Globalisering van die afgelope 20 jaar het gekom danksy die VSA se dominansie van die seë. Waarborge vir die voortbestaan van die heersende orde in die Stille Oseaan is daar nie egter nie.

Vanaf die 1980’s, toe die Amerikaanse Vloot met 600 oorlogskepe gespog het, het die aantal ná die val van die Berlynse muur, afgeneem na 350. Vandag besit die VSA 284 sulke skepe.

Dié aantal mag kortstondig styg na 313 as die Vloot sy kusbewakingskapasiteit opskerp, maar koste-oorwegings en diensjare gaan veroorsaak dat ouer vaartuie uitgefaseer sal word.

Om Amerika se seemag te bestendig sal die land ten minste 350 vaartuie benodig, volgens ‘n onlangse amptelike verdedigingsoorsig, maar hulle sal met ‘n 100 minder tevrede moet wees. Meer nog as grondmagte, projekteer ‘n vloot en lugmag dominansie.

Die pax americana word daarom tans op alle terreine uitgedaag, maar die Stille Oseaankom se wapenwedren, is die een om van kennis te neem.

Dit is nie ‘n laegraadse grondmaguitbreiding nie, maar konsentreer op veral duikbote, aanvalsvaartuie, vegvliegtuie en kubervaardighede.

China het hulle aantal duikbote vermeerder van 62 na 77, ‘n kwalitatiewe sowel as kwantitatiewe verbetering op die VSA s’n. Hulle het ook seker gemaak dat hulle vyfde generasie vegvliegtuie aanskaf.

Dié aankope het daartoe gelei dat Viëtnam, Maleisië, Indonesië en Singapoer ook duikbote bestel het. Omdat verbeteringe in en die koste van missieltegnologie oorlogskepe kwesbaar maak, kry duikbote voorkeur.

Australië, met ‘n skamele 23 miljoen mense, gaan binne die volgende twee dekades ‘n yslike $279 miljard aan duikbote, aanvalsvaartuie en vegvliegtuie besteë.

Militêre moderniseringsplanne is insgelyks deur Japan en Suid-Korea onderneem. Asië in die geheel, gaan na raming teen 2030 soveel as 111 duikbote onderhou, volgens AMI International, ‘n skeepsbouernavorsingsgroep.

Die noodgedwonge Amerikaanse besnoeiing vanweë hulle staatskuld en die gepaardgaande afskaling van die F-35 program en vlootuitbreiding, het Amerikaanse oorheersing in die Stille Oseaan gedoem.

Voorkeurhandelsooreenkomste, uiteraard, sal dus in die toekoms hersien word. So ook politieke verhoudings.

topcargo

Politiek en akademie aan US

Ek was in 1956 in matriek. Meer as een van my klasmaats was die daaropvolgende jaar onder die eerste eerstejaars aan die Universiteit Stellenbosch (US) se nuwe Afrikaanse mediese fakulteit. Dit was ‘n mylpaal wat na baie jare se aanvoorwerk en opoffering bereik is. Voortaan sou dit nie meer (soos vir sommige van my familielede) nodig wees om medies in Engels aan die Universiteit Kaapstad of in Afrikaans aan die Universiteit Pretoria te studeer nie. Dit was toe onvoorstelbaar dat die US ooit sou transformeer in ‘n inrigting wat sowel wittes as Afrikaanssprekendes om politieke en spesifiek rassistiese redes stief behandel. Maar dit is presies wat gebeur het en druk word uitgeoefen om dit in toenemende mate te doen.

Die drol het in die drinkwater geval toe Chris Brink as rektor aangestel is. Hoewel hy van huis uit Afrikaanssprekend is en uit Upington kom, het hy ‘n aantal jare in Australië deurgebring en daar ‘n voorliefde vir Engels ontwikkel. As hy daardie jare in België aan ‘n Vlaamse universiteit deurgebring het, sou hy heel moontlik ‘n ander deuntjie gesing het. In Stellenbosch aangekom, het hy hom eerder as ‘n wêreldburger as ‘n Afrikaner voorgedoen en die US probeer verengels. Hy het sterk teenstand ondervind en is heftig gekritiseer; dermate dat hy na ‘n Britse universiteit verkas het.

Sy opvolger as rektor is die bevrydingsteoloog Russel Botman, wat daarop roem dat hy as UDF/ANC-aktivis dikwels ingeperk is. Met min doseerondervinding het hy gou professor in teologie aan die ANC-vesting, die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK), geword. Kort daarna is hy in dieselfde hoedanigheid na die US. Hy was sterk ten gunste van die transformasie van die UWK van ‘n oorwegend Afrikaanse universiteit na ‘n eentalige Engelse inrigting. In ‘n japtrap was hy vise-rektor aan die US.

Toe Brink voortydig vertrek, het Die Burger ‘n propagandaveldtog gevoer om Botman bo ‘n deurwinterde wit akademikus as rektor aangestel te kry. Die transformasie van die US moet glo op die hoogste vlak sigbaar wees. Die verengelsing van die US het groter momentum gekry, maar politiek-korrek is Botman, anders as Brink, kritiek en verguising gespaar. Toe Henry Jeffreys redakteur van Die Burger was, het hy in sy weeklikse rubriek Botman se afskaling van Afrikaans sonder omhaal van woorde gesteun. Hoewel dit algemeen bekend is dat ontwikkelde bruines hulle graag as Engelssprekend voordoen, is hulle die studente wat Botman by voorkeur met beurse na die US lok; myns insiens om etniese redes, hoewel hy absurd voorgee dat dit gedoen word om Afrikaans te bevorder.

Die mediese fakulteit kan net ‘n beperkte getal studente akkommodeer. Tradisioneel is net studente met ‘n A-simbool in al (of feitlik al) die matriekvakke tot die MB ChB-leergang toegelaat. In die nuwe Suid-Afrika word so ‘n objektiewe, akademies-gefundeerde toetalingsbeleid nie geduld nie. Studente met gemiddeld sê ‘n C-simbool het glo die potensiaal om net so goed in mediese studie te vaar; natuurlik mits hulle nie-wit is. Jonathan Jansen, die rektor van die Universiteit Vrystaat, het dit onomwonde gestel dat hy by toelating tot mediese studie voorkeur aan ‘n swarte met een maktriekonderskeiding bo ‘n witte met sewe gee.

Einde verlede jaar het die wit dekaan van die US se mediese fakulteit na tien jaar uitgetree. Die transformasie (dus verswarting) van die studentekorps is as sy hoofprestasie voorgehou. Voorspelbaar is hy deur die eerste swart (eintlik bruin) dekaan van die mediese fakulteit opgevolg. Die nuwe besem het by die aanvang van sy termyn aangekondig dat dit vir hom om nasiebou gaan. Sy begrip van die pos is dus om ‘n politieke doelwit na te jaag, terwyl hy veronderstel is om akademies georiënteerd te wees deur die akademies beste studente te trek, die beste moontlike mediese onderrig aan te bied en op ‘n nie-rassistiese grondslag hoë akademiese prestasie van al die studente te vereis.

Die aanleiding vir my skrywe is ‘n berig in Die Burger (28 November 2011, p 7). Daarvolgens sal die eerstejaarklas van die US se MB ChB-program in 2012 uit 41% bruin en 30% wit studente bestaan. Dit is bekend dat die US besonder gretig is om studente uit Afrika noord van die Limpopo-rivier toe te laat. Hulle is nie Afrikaans magtig nie en hoef dit nie te word nie, omdat sulke toelatings vir die US politieke sin maak. Die skuld vir watter studente toegelaat en watter geweier is, is aan die keuringsriglyne gegee. Daarin weeg rassistiese oorwegings swaarder as akademiese prestasie. Hierdie riglyne het nie uit die lug geval nie. Hulle is deur mense opgestel, deur mense goedgekeur en word deur mense toegepas; mense wat deur nie-akademiese en spesifiek politieke oorgewings (veral ANC-gedienstigheid) gelei word.

Dieselfde gesindheid blyk uit die US se beleid by die toekenning van woonplek in sy koshuise. Akademiese verdienste is by ‘n klein persentasie van die toegekende plekke van deurslaggewende belang. Voeg hierby dat dit die beleid van die US is om by voorkeur dosente uit die “aangewese groepe” (dus nie-wittes en veral nie wit mans nie) aan te stel en dit behoort duidelik te wees dat akademiese voortreflikheid nie die hoogste prioriteit geniet nie. Op die afgelope Vrouedag het die US teen groot koste ‘n volbladsy-advertensie geplaas om te roem op sy groot getal vrouepersoneel. ‘n Universiteit wat by voorkeur akademies-geöriënteerd was, sou op ‘n nie-rassistiese en nie-seksistiese grondslag eerder op die akademiese gehalte van sy doseer- en navorsingspersoneel geroem het.

Daar kan geen akademiese regverdiging bestaan vir die genoemde 41% bruin en 30% wit mediese studente nie. Dat daar ‘n ernstige skroef los is, blyk uit die onverdunde waarheid wat hier volg. In die jare sewentig was ek ‘n dosent aan die UWK. ‘n Tandheelkundefakulteit het toe daar tot stand gekom. Die regering kon nie bekostig om so ‘n duur fasiliteit aan sowel die Universiteit Durban-Westville (vir Indiërs) as aan die UWK (vir bruines) tot stand te bring nie. Daar is toe ooreengekom dat die fakulteit by die UWK gesetel sou wees, maar dat die beperkte getal plekke om die helfte aan Indiër- en bruinstudente toegeken sou word.

As dit nie vir hierdie bepaling was nie, sou al die tandheelkundestudente suiwer op grond van akademiese verdienste elke jaar of bykans elke jaar Indiërs gewees het. Dit is bekend dat sowel wittes as Indiërs oor die algemeen akademies beter as bruines vaar. Daarom maak die genoemde 41% bruines en 30% wittes akademies nie sin nie. Om die waarheid te sê, dit is gewoon ‘n skande. Maar dit is grondwetlik geoorloof, want daar mag mos maar teen wittes, en net wittes, gediskrimineer word; selfs wanneer die universiteit, insluitende die mediese fakulteit, deur wittes opgebou is. Dit word geregtigheid genoem.

Данильченко Харьков

Interessantheid oor Swart Dinsdag

Wat het julle verwag? Die skrif was aan die muur van meet af aan; het julle nie gesien wat ten noorde van ons gebeur het nie?

Die interessantheid kom daarby in dat van die blinkogeges hierdie muilband vergelyk met die inperking van sekere publikasies deur die vorige regering. Dit is nie so nie – die vorige regering het publikasies verbied omdat hulle leuens die wêreld ingestuur het waar die huidige wet probeer verhoed dat die waarheid die wêreld ingestuur word.

Oukei, hier en daar wou die vorige regering dalk iets verdoesel maar daar is so ’n ding soos ’n skaalverskil. Die korrupsie, misdaad en verval deesdae skrei ten hemele en, by gebrek aan die vermoë om dit te bekamp, word dit maar weggesteek. By van die wat so hoog opgee oor vryheid van spraak slaak heimlik ’n sug van verligting; dit sal hulle die moeite spaar om (gewaande) ou koeie uit die sloot te grawe.

Фильчаков прокурор

Beeld se gif, onverdun

Wanneer ‘n mens ingelig is en weet wat werklik gebeur het dan besef ‘n mens as jy die vae beriggie deur Alet Rademeyer in die Beeld lees dat die waarheid gruwelik verdraai word en mense onder ‘n diep valse indruk gebring word deur bloot net sekere feite nie te noem nie.

‘n Mens sal nooit weet dat die ‘n rassistiese aanval was deur ‘n oormag van swart kinders op wit kinders wat ver in die minderheid is in die skool nie. Dat dit nie die eerste rassistiese aanval op wit kinders in die skool is nie. Dat drie wit seuns aangeval is en twee weggekom het terwyl die tingerige Kevin in die slag gebly het. Dat die seun alreeds voorheen so aangeval was by die koshuis dat sy ouers wat ver uit die dorp bly hom uitgehaal het en laat loseer het by mev Anderson wat die snoepie by die skool bestuur.

Dat Noel Mabusa wat die voorbok was in die aanval beskryf word deur iemand as alreeds so groot soos ‘n volwasse man. Dat mnr Aubrey Phala wat die onderwyser in die spesifieke Sentrum is eers beweer het dat hy teenwoordig was in die Sentrum ten tyde van die aanval en nie besef het wat aangaan nie omdat die kinders Kevin se mond toegedruk het.

Dat die eens blanke skool gekaap en oorgeneem is en nou so verval het dat kinders se lewens in gevaar is. Die gevaarlike toestand in die skool en veral die van blanke kinders word verder beklemtoon deur onsimpatieke en roekelose uitlatings soos die volgende van mnr Joshua Dreyer ‘n kleurling onderwyser by die skool; “Hierdie was maar net ‘n speletjie wat ietwat skeef geloop het en dit word nou heeltemal buite verband geruk”.

Die vraag is egter hoe sou die Media en veral iemand soos Alet Rademeyer gereageer het as die situasie omgekeerd was. As dit ‘n groep blanke kinders was wat een van die minderheids groep in die skool, ‘n swart leerling op hierdie wyse aangeval het. As dit blankes was wat ‘n skool wat deur swartes opgebou was, gekaap en oorgeneem het met hulle getalle oorwig en hulle barbaarsheid gesteun deur die Regering met sy wetgewing!

Sou daar nog steeds geswyg gewees het oor die ras van die aanvallers en die van die slagoffer ? Sou die aangeleentheid ook maar net oor die volgende paar weke verdwyn het tussen al die statistiek? Of sou daar ‘n meëdoenlose stryd gewees het om dag na dag weer die publiek te herhinner aan die wrede wit rassiste en hulle onverskoonbare, afskuwelike dade. Sou die skool nog soos normaal oop gewees het en die aanvallers nog die volgende dag by die skool kon wees?

Hierdie diep onstellende voorval van Kevin by Platorand skool op Belfast is egter maar net ‘n klein gedeelte van die tragiese gebeure wat hom oor die afgelope paar jare by die skool afgespeel het. Hierdie was eens op ‘n tyd ‘n blanke skool met goed toegeruste en toegewyde personeel wat deurgans die skool opgebou het.

Dit was ‘n skool waar Afrikanervolksgenote se kinders wat leerprobleme gehad het van oor die hele Oos Transvaal bymekaar gekom het om opgevoed te word om sodoende hulle plek volwaardig in die samelewing te kon volstaan. Ek het persoonlik van die mense ontmoet wat vroër jare daar opgevoed was. Sommige het groot hoogtes bereik op eerbare wyse. Sommige bestuur selfs hulle eie besighede met groot sukses.

Dit was waarlik ‘n spog skool waarop mens trots kon wees. Die vorige hoof mnr Dickey Watts was ‘n bekwame en aangename persoon waarvan ‘n mens met die eerste ontmoeting werklik kan sê; “Ek sou nie omgegee het as hy my hoofonderwyser was nie”.

Mnr Watts is egter valslik aangekla van bedrog toe hy kring televisie in die skool laat installeer het, nadat die skool oopgestel was vir alle rasse en sake in die skool drasties begin verander het. Hy is gou uitgewerk en ene E.V.A Matshika ‘n regte mnr met sy kenmerkende langpuntskoene het oorgeneem. Die skool het gou erg verval en ook in kort tyd bitter min blanke kinders oorgehad.

Die skool het so verval dat die Praktiese Sentrums nie net gevaarlik geword het nie maar nie meer ten volle gebruik word nie. Dat die koshuis in so ‘n swak toestand is dat kinders eintlik nie daar behoort in te woon nie en dat dit slegs met baie groot uitgawes herstel sal kan word.

Met die blou dampe en reuk van dagga wat om elke hoek hang en die hoofseun wat uit sy pos ontslaan is oor “sigaret” verkope by die skool is daar veel twyfel oor standaarde en veiligheid in die skool. Iemand wie se naam nie genoem kan word nie, weens veiligheid, vertel dat mnr Matshika die huis op die skoolgronde waarin hy woon se kamers onderverhuur. Dat mnr Matshika se kind met die skool se kredietkaart rondloop.

Iemand moes op ‘n keer na ‘n kamer in die koshuis gaan en parkeer toe sy motor voor die koshuis terwyl sy kinders in die motor sit en wag. Hy was skaars weg toe ‘n groep swart kinders die voertuig nader. Hulle het onmiddelik begin om onbeskofde en lae voorstelle aan die dogters in die voertuig te maak en hulle daarby te intimideer. Die oomblik toe die dogters die voertuig se ruite toe draai en die deure sluit begin hulle toe om op die voertuig te spring. Die soort van rassisme en barbaarsheid moet iewers tot erge uitbarsting kom.

Mens kry ‘n knop in die keel wanneer ‘n mens hoor wanneer een van die oudonderwysers self vertel hoe dit voorheen was by skool. “Ons was trots op ons skool. My Sentrum waar ek onderwyser was het van die beste masjinerie gehad.

Geen ander skool was so bevoorreg om so ‘n groot en duur model metaal draaibank te kon gehad het nie. Ek het altyd persoonlik toesig daaroor gehou en net die Matrieks daarop laat werk. Na die tyd het hulle dit skoongemaak en bedek met ‘n laken wat ek spesiaal laat maak het.

Een dag na my aftrede besoek ek weer die skool. In die spesifieke Sentrum staan toe ‘n swart meneertjie besig om sonder toesig, ‘n houtstomp te probeer draai in die presisie metaal draaibank. Nou ja wat sal ek sê, hulle het net ingestap en oorgeneem wat hulle nie opgebou het nie.

By die koshuis waar ek jare lank koshuisvader was vertel een van die getroue bediendes my dat daar feitlik nie meer eetgerei is vir die kinders nie, dat matrasse tot by lakens en kombuisgereedskap, ja alles word weggedra! Ons was in ons tyd baie streng en ek het hulle gefoeter as hulle stout was.

Maar ons het dit gedoen met liefde! Een dag staan ‘n groepie seuns voor my deur en ek gaan uit om te hoor wat verkeerd is. Dit was duidelik dat hulle iets wou vra. Die een stamp aan die ander en sê: “toe vra jy”. Net om die selfde in die ribbes te kry en te hoor: “Nee vra jy”. Uiteindelik kry een stotterend die moed nadat ek hulle aangemoedig het. “Mnr uh, kan ons Mnr maar Pa noem?” Nou ja, dit wys jou net watter mate van dissipline, liefde en vertroue daar was.”

Die ergste is egter wanneer ons Sondae kerk toe ry en die kinders by die skoolhekke sien uit borrel op pad na die dorp. Een swart massa met enkel wit gesigte daar tussen in. Wit meisies wat met swart seuns loop, duidelik in ‘n verhouding.

Dan besef ‘n mens dat die gif wat hulle gevoer word veel dodeliker is as die fisiese gevaar. Afrikanerkinders wat skaam gemaak word vir hul herkoms en steselmatig afgebreek word tot niks. Kinders wat hulle geloof verloën en Bybelse waardes oorboord gooi as outyds. Met gevolge wat hulle duur te staan kom.

Kinders wat nie meer vir hul self kan dink nie en nie die gevolge van hulle optredes kan bereken nie. Kinders wie se lewens totaal onherstelbaar verwoes word ter wille van nuwe waardes en sogenaamde vrede wat hulle vervreem van die nugtere waarheid, deur ‘n siek samelewing wat die waarheid verswyg!

Berig in Beeld

Seuns rand 13-jarige erg aan in skool se werkwinkel
By: Alet Rademeyer 2011-11-19 01:19
Die ouers van ‘n 13-jarige seun van die Platorand-skool in Belfast het
‘n klag van verkragting en aanranding met die opset om ernstig te
beseer teen ‘n groep leerlinge van dié spesiale skool by die polisie
ingedien.

Die tingerige slagoffer is na bewering eergistermiddag deur ‘n groep
van vier of vyf seuns in die werkwinkel van die skool gegryp,
vasgedruk en ernstig beseer toe hulle ‘n kompressorpyp in sy anus
gedruk en die wind vrygestel het.

Die onderwyser was glo nie ten
tyde van die voorval in die werk-winkel om toesig oor die leerlinge te hou nie.

Die seun se ouers het hom na die hospitaal gehaas nadat die vrou by
wie hy in die week loseer hulle oor die voorval ingelig het. Hulle
woon sowat 40 km van Belfast.

Die seun het ‘n noodoperasie in ‘n hospitaal in Middelburg ondergaan
vir die perforasie van sy derm.

Hy was gister steeds in die hoë-sorgeenheid.

‘n Ingeligte in die hospitaal het gesê ‘n geperforeerde derm is
lewensgevaarlik en al is die seun suksesvol geopereer, moet hy
gemonitor word vir komplikasies.

Die slagoffer se pa het gister gesê die gesin is diep geskok en
gestres oor wat gebeur het.

Hulle het gister met die skool en beheerliggaam vergader oor watter
stappe gedoen gaan word. “Die skool is baie ondersteunend en het
aangebied om my seun se mediese koste en ander uitgawes te betaal.”

Die seun se ouma het gesê: “Ek raak siek as ek my oë toemaak en dink
waardeur my kleinseun is.

“Ons is baie bekommerd oor hom en meen hy sal sielkundige hulp vir
emosionele skade moet kry.”

Mnr. Jasper Zwane, onderwyswoordvoerder in Mpumalanga, het gesê die
departement is baie bekommerd oor wat gebeur het.

Mnr. J.J. Mabena, ‘n amptenaar van die Nkangala-onderwysdistrik,
waarin die skool val, is opdrag gegee om die voorval te ondersoek.

“Ons kan dit nie bekostig dat sulke dinge by ons skole gebeur nie,”
het Zwane gesê.

Hy het gesê die leerlinge kan eers ná ‘n volledige ondersoek getug of
geskors word.

Volkskoerante styg in sirkulasie, res daal

Met die internet wat wêreldwyd besig is om in koerante se lesertalle in te vreet, word die sirkulasiesyfers van Suid-Afrikaanse koerante ook met ‘n arendsoog dopgehou om te sien of dieselfde verskynsel plaaslik herhaal word.

Die jongste syfers van die ouditburo van sirkulasie (sien tabelle hier onder) toon egter dat etniese of volkskoerante wat in die moedertaal uitgegee word stygende sirkulasies weerspieël terwyl die res deurentyd daal. Van die multikulturele Engelse koerante in Suid-Afrika is dit slegs die Mail & Guardian wat ‘n stygende neiging toon.

Vrese bestaan reeds geruime tyd dat die kommoditeitsnuus van Reuters en Sapa wat die stapeldieet van Suid-Afrika se Engelse koerante is uiteindelik deur lesers verwerp gaan word omdat sulke nuus gratis op die internet beskikbaar is. Die jongste sirkulasiesyfers bevestig dit aangesien daardie koerante besig is om konstant lesers en kopers te verloor.

‘n Verklaring vir die Mail & Guardian se styging mag wees dat dié koerant redelik baie ondersoekende joernalistiek publiseer waarin finansiële en ander skandale oopgevlek word. Ook is dit ‘n redelike ernstige koerant wat deur die meer intellektuele leser geniet word terwyl die res van Suid-Afrika onder invloed van die poniepers al hoe laer in hul inhoud en aanslag mik.

Groot getalle Engelse koerante word ook op lughawens, in hotelle en elders gratis weggegee. Hoewel sulke gratis kopieë nie veronderstel is om by die sirkulasiesyfers ingesluit te word nie, is dit egter moeilik om te kontroleer hoeveel eksemplare van elke koerante werklik “betaalde kopieë” was.

Zoeloe-koerante het die sterkste gegroei, gevolg deur die Mail & Guardian. Saam met die stygings in Beeld en Volksblad se sirkulasiesyfers, wil dit daarom voorkom asof etniese of volkskoerante wat op ‘n spesifieke volksgroep soos Zoeloes of Afrikaners gemik is oor ‘n meer stabiele en lojale leserskorps beskik.

Vir Afrikaanse koerante mag dit goeie nuus wees, maar hoe verklaar ‘n mens die daling in die sirkulasiesyfers van Rapport en Die Burger? Beide koerante het die afgelope aantal jare hul redaksionele beleid beduidend na links verskuif onder Liza Albrecht by Rapport en Henry Jeffreys by Die Burger. Aanvalle en kritiek op Afrikaners deur Max du Preez, Pierre de Vos en ander linkse meningsvormers is gereeld gepubliseer, wat kan verklaar waarom vele Afrikanerlesers hul rûens op dié twee titels begin draai het. Of die huidige redakteurs van Die Burger en Rapport die skade van hul voorgangers ongedaan sal kan maak, is ‘n ope vraag.

Tim du Plessis, wat tot onlangs nog redakteur van Beeld was, het by Die Boekehuis in Melville gesê dat hy die publikasie as ‘n gemeenskapskoerant beskou het, iets wat ‘n mens as ‘n eufemisme vir ‘n volkskoerant sou kon interpreteer. Die swaartepunt van Beeld se sirkulasie lê ook in Pretoria wat dit van ‘n sterk geografiese basis voorsien.

Die daling in Die Burger en Rapport se leserstalle is egter kommerwekkend aangesien dit insgelyks wegkalwe aan Afrikaans as medium vir nuus en kommentaar. Die politieke besluite van Naspers se redakteurs en hul voorliefde vir links-liberale prekies wat teenoor hul meer behoudende lesers afgesteek word, werk op die duur negatief op Afrikaans in omdat daardie lesers kan kies uit tienduisende globale webwerwe waar hul menings en beskouings weerspieël word.

Die monopolie op Afrikaanse gedrukte media waaroor Naspers beskik, is potensieel baie skadelik vir Afrikaans omdat slegs enkele besluitnemers die toekoms van die nuusmedia in ons taal mag bepaal. Loop hul keuses op mislukkings uit, misluk ons taal en kultuur ook.

Die rol wat ‘n internetdagblad soos praag.co.za speel, raak toenemend belangrik vir Afrikaans. Nie net dra ons by tot die verskeidenheid van standpunte en gesigspunte in Afrikaans nie, maar via ons kommentaarafdelings dra duisende gewone mense ook by tot nuus en menings in Afrikaans.

Anders as in die VSA byvoorbeeld, verkies Suid-Afrikaanse adverteerders steeds die gedrukte media en voer Afrikaanse webwerwe maar ‘n finansiële sukkelbestaan. Indien die internet as nuusmedium in Afrikaans ontsluit moet word, gaan lojale lesers op ‘n veel groter skaal bereid moet wees om vir nuus in hul eie taal te betaal. Indien Praag byvoorbeeld net ‘n geringe persentasie van Beeld se intekenaars kon werf, sou ons elke dag ‘n virtuele koerant van ‘n paar keer Beeld se omvang op die internet kon publiseer.

Indien u Praag wil laat uitbrei, klik gerus hier op ons werwingsblad.

Tabel 1: Veranderings in gemiddelde totale sirkulasie vanaf 3^de kwartaal 2010 tot 3^de kwartaal 2011:

Publikasietitel	3de kwartaal 2010	3de kwartaal 2011	Verskil	% verskil
Ilanga	116 477	135 706	19 229	16.5%
Isolezwe ngeSonto	70 449	81 553	11 104	15.8%
Mail & Guardian	41 233	45 692	4 459	10.8%
Isolezwe	97 638	106 734	9 096	9.3%
Beeld, Saterdag	71 604	76 321	4 717	6.6%
Ilanga Langesonto	80 533	85 726	5 193	6.4%
Beeld, dagblad	73 455	76 951	3 496	4.8%
Volksblad – dagblad	22 752	23 473	721	3.2%
Herald, The	21 781	22 319	538	2.5%
Sunday Independent, The	38 622	39 569	947	2.5%
Citizen, The (dagblad)	68 325	69 649	1 324	1.9%
Business Day	36 081	36 103	22	0.1%
Daily Dispatch	28 123	28 041	-82	-0.3%
Diamond Fields Advertiser	9 568	9 495	-73	-0.8%
Sunday Times	461 239	451 361	-9 878	-2.1%
Volksblad – Saterdag	21 882	21 353	-529	-2.4%
Cape Times	44 355	43 274	-1 081	-2.4%
Witness, The	20 045	19 546	-499	-2.5%
Son op Sondag (voorheen Sondag Son)	61 711	60 174	-1 537	-2.5%
Saturday Dispatch	23 162	22 394	-768	-3.3%
Sunday Sun	228 717	221 002	-7 715	-3.4%
Weekend Witness	22 794	21 908	-886	-3.9%
Burger, Die (dagblad)	66 041	63 139	-2 902	-4.4%
Rapport	243 235	231 911	-11 324	-4.7%
Sondag	49 794	47 286	-2 508	-5.0%
Sunday Tribune	86 889	82 477	-4 412	-5.1%
City Press	166 347	157 306	-9 041	-5.4%
Burger, Die Saterdag	83 901	78 901	-5 000	-6.0%
Pretoria News	24 693	23 148	-1 545	-6.3%
Saturday Star, The	104 312	97 257	-7 055	-6.8%
Independent on Saturday	49 437	46 008	-3 429	-6.9%
Mercury, The	33 833	31 474	-2 359	-7.0%
Sowetan	125 204	116 347	-8 857	-7.1%
Sunday World	160 270	147 614	-12 656	-7.9%
Star, The	148 294	136 552	-11 742	-7.9%
Citizen, The (Saterdag)	46 215	42 342	-3 873	-8.4%
Daily Sun	411 124	374 400	-36 724	-8.9%
Son (dagblad)	113 600	103 056	-10 544	-9.3%
Pretoria News Saterdag	15 832	14 248	-1 584	-10.0%
Weekend Argus	78 610	70 212	-8 398	-10.7%
Cape Argus	50 684	45 128	-5 556	-11.0%
Daily News	38 945	33 214	-5 731	-14.7%

Bron: Ouditburo van sirkulasie

Tabel 2: Veranderings in gemiddelde kernsirkulasie 3^de kwartaal 2010 to 3^de kwartaal 2011:

Publikasietitel	3de kwartaal 2010	3de kwartaal 2011	Verskil	% verskil
Ilanga	116 477	135 706	19 229	16.5%
Isolezwe ngeSonto	70 386	81 541	11 155	15.8%
Mail & Guardian	40 566	45 692	5 126	12.6%
Sunday Independent, The	32 490	36 147	3 657	11.3%
Isolezwe	97 563	106 724	9 161	9.4%
Ilanga Langesonto	80 533	85 726	5 193	6.4%
Beeld, Saterdag	70 817	74 492	3 675	5.2%
Beeld, dagblad	71 984	75 248	3 264	4.5%
Volksblad – dagblad	22 533	23 181	648	2.9%
Weekend Argus	68 315	69 867	1 552	2.3%
Citizen, The (dagblad)	55 875	56 836	961	1.7%
Sunday Times	367 909	369 090	1 181	0.3%
Daily Dispatch	27 828	27 761	-67	-0.2%
Diamond Fields Advertiser	8 296	8 208	-88	-1.1%
Burger, Die dagblad	61 116	60 132	-984	-1.6%
Herald, The	21 781	21 277	-504	-2.3%
Son op Sondag (voorheen Sondag Son)	61 711	60 174	-1 537	-2.5%
Sunday Tribune	84 017	81 894	-2 123	-2.5%
Volksblad – Saterdag	21 613	21 065	-548	-2.5%
Mercury, The	31 404	30 536	-868	-2.8%
Cape Times	40 519	39 360	-1 159	-2.9%
Sunday Sun	228 717	221 002	-7 715	-3.4%
Weekend Witness	22 708	21 812	-896	-3.9%
Saturday Dispatch	22 820	21 913	-907	-4.0%
Witness, The	19 873	19 054	-819	-4.1%
Rapport	243 235	231 911	-11 324	-4.7%
Sondag	49 794	47 286	-2 508	-5.0%
City Press	166 347	156 921	-9 426	-5.7%
Burger, Die Saterdag	83 156	78 246	-4 910	-5.9%
Sowetan	102 184	95 785	-6 399	-6.3%
Independent on Saturday	48 293	44 831	-3 462	-7.2%
Pretoria News	21 441	19 833	-1 608	-7.5%
Sunday World	160 270	147 356	-12 914	-8.1%
Saturday Star, The	89 467	82 097	-7 370	-8.2%
Daily News	34 941	32 042	-2 899	-8.3%
Business Day	34 249	31 377	-2 872	-8.4%
Cape Argus	43 946	40 081	-3 865	-8.8%
Daily Sun	411 124	374 400	-36 724	-8.9%
Son (dagblad)	113 600	103 056	-10 544	-9.3%
Star, The	126 716	114 590	-12 126	-9.6%
Citizen, The (Saterdag)	37 271	33 661	-3 610	-9.7%
Pretoria News Saterdag	14 014	12 582	-1 432	-10.2%

Bron: ouditburo van sirkulase.

Pieter Mulder antwoord op kritiek

Volgens Riley Schoeman (Beeld, 18 November) is ek bang om die minister van landbou te kritiseer omdat ek só my pos kan verloor. Sy stelling rym nie met die feite nie.

“Mulder kap minister oor Walmart- ingryping” is die opskrif van ‘n onlangse berig in Beeld. Dit was nadat ek die minister gekritiseer het oor die onnodige hofsaak teen Walmart. Hoekom doen ek dit as ek bang is vir my pos?

Maar dit is die president wat die uitvoerende gesag saamstel. As Schoeman korrek is, moet ek bang wees om die president te kritiseer. Tydens die verkiesing het ek die president by die Onafhanklike Verkiesingskommissie aangekla oor sy stelling dat die voorvaders sal weet waar jy stem. Net so het ek sy ligsinnige verwysings na hemel en hel, sy 21ste buite-egtelike kind in Soweto, asook blou ligte gekritiseer.

Om die minister en president in die media te kritiseer, is maklike politiek. Jy skryf net ‘n mediaverklaring.

Nadat die lesers dit gelees het, voel hulle beter, maar niks het verander nie omdat die ANC die kritiek ignoreer.

Die moeilike politiek is om agter die skerms met gesprekke en oorreding sukses te behaal. As adj.pres. Motlanthe skielik Walmart prys omdat hulle in Suid-Afrika kom belê, het redelikheid gewen. As min. Gugile Nkwinti skielik sê: “Ons kan nie meer grond toeken soos wat ons dit gedoen het nie. Grondhervorming moet nie landbouproduksie ontwrig nie”, vorder ons na meer realistiese regeringsienings. Dit gebeur net ná baie debatte en gesprekke daar waar die besluite geneem word.

Berlyn maak reg vir Britse chauvinisme

David Cameron, die Britse premier, se besoek aan kanselier Angela Merkel Vrydag in Berlyn, se tydsberekening kon beswaarlik erger wees. Die chauvinistiese Britte probeer hul tuisgemaakte ekonomiese probleme voor Duitsland se deur lê. Omdat ‘n sleutel-Merkelbondgenoot boonop gesê het dat Europa Duits praat, is Brittanje so te sê oortuig van ‘n nuwe “Nazi-inval”.

Die onlangse toesprake deur die twee leiers toon duidelik hoe verskillend hul visies van Europa is en hoe Cameron sy politieke oorlewing op die euro-altaar plaas. In Cameron se termyn het werkloosheid in die VK gestyg en die groeikoers afgeneem. Daar is geweldige druk op die Britse premier om antwoorde tuis te verskaf, maar hy het verkies om Duitsland as die sondebok te verklaar.

“Merkel: Meer Europa, Cameron: minder Europa,” was hoe Benedictus Brogan, adjunk-redakteur van die Daily Telegraph, die onderskeie toesprake ligweg opgesom het. Dis egter nie die hele verhaal nie.

Volker Kauder, vloerleier vir die Duitse kanselier Angela Merkel se konserwatiewe Christen-Demokratiese Unie, het onlangs by die CDU-party se kongres in Leipzig gesê: “Skielik praat Europa Duits”. Die Britse poniepers het gretig op dié een sinnetjie toegesak Woensdag, as sou dit ‘n bevestiging wees van Duitsland se veronderstelde dors na mag en die oorsaak van Cameron se sorge.

Die Kauder-omstredenheid is die jongste aanduiding van ‘n groeiende kloof tussen Berlyn en Londen. ‘n Voorgestelde Europese Unie belasting op finansiële transaksies sorg vir verdere onmin. Britse aanvalle op die sogenaamde Tobin-belasting, wat deur Duitsland ondersteun word, word as “heeltemal ongeregverdig” deur die Duitsers beskou. Kauder, intussen, het vroeër Britse opposisie teen die belasting selfs as onverantwoordelik beskryf.

Gegewe dat Europa in die middel van ‘n krisis van historiese omvang is, sal die twee leiers baie hê om te bespreek, en nie alleen die Tobin-belasting en histeriese uitsprake van die Londense poniepers nie.

Die ou EU-spanning tussen die federaliste en die sogenaamde “intergovernmentalists” – wat mag in die hande van die nasionale regerings wil hou – het weer uitgebreek. In sy toespraak Maandag, het Cameron gesê die EU moet “die buigsaamheid van ‘n netwerk hê, nie die rigiditeit van ‘n blok nie.” In teenstelling, het Merkel en die Franse president Nicolas Sarkozy ‘n “kern”-Europa, bestaande uit die 17 euro-sone lande, beskryf.

Aan die een kant, wil die Britte die grootste moontlike afstand tussen Brittanje en die euro-krisis behou. Terselfdertyd, is hulle besig om aan te dring op hul reg om ‘n sê te hê in allerlei.

Brittanje se spesiale status was een van die onreëlmatighede in die ou EU. Duitsland en Frankryk het baie toegewings gemaak aan die Britte, wat vas beslote was om hul onafhanklikheid te bewaar. Weer en weer is uitsonderings gemaak wanneer die strydlyne verhard het.

Maar, hierdie keer dit is moeilik om te sien hoe ‘n kompromie gevind kan word. Die euro-sone se instink vir selfbehoud beteken dat Britse belange uiteraard lae prioriteit gegee word. Merkel wil ‘n spoedige verandering in die EU-verdrae sien ten einde ‘n wetlike basis vir ‘n ekonomiese regering in die euro-sone te skep. Cameron, egter, is teen die idee, en vrees die twee-spoed EU.

Die debat in Brittanje word byna heeltemal oorheers deur die euroskeptici, selfs al steun die drie grootste partye in die House of Commons amptelik Brittanje se voortgesette status as ‘n lid van die EU. Te midde van die algemene atmosfeer van vyandigheid en Britse paranoïa, is daar feitlik geen politieke stemme wat dié toedrag van sake beaam nie.

By die mees onlangse EU-beraad, was Sarkozy se kommentaar oor Cameron dat hy “siek is van hom wat ons vertel wat om te doen” en dat Cameron ‘n “goeie geleentheid om stil te bly” versmaai het. Cameron gedra hom soos ‘n wafferse Amerikaanse skoothondjie, maar sy beloning gaan nie van oor die oseaan kom nie.

Kanselier Merkel sal waarskynlik Vrydag maak asof sy nie die aanhoudende gekef hoor nie. Sy weet Cameron sal haar nodig hê, al is dit net omdat die Britse premier geen ander oplossing voorstel nie en duidelik nie ‘n alternatiewe visie van Europa het, met die uitsondering van die status quo nie, wat is onhoudbaar is.

Cameron se gepraat van ‘n “netwerk-Europa” is die “suiwerste twak,” skryf Timothy Garton Ash in die Guardian.

Berlyn is gretig om ‘n beeld van eenheid Vrydag uit te straal: Die Duitsers het intussen Britse besware van die tafel gevee en aangedring op ‘n gesamentlike perskonferensie.

Zille twiet vals

Helen Zille is taamlik desperaat om die aandag van haar betrokkenheid by die Midvaalkorrupsieskandaal af te lei. Om dié doel te bereik het mevrou Botox haarself gewend tot Twitter. Of haar gekwetter haar gaan help, is egter ‘n ope vraag.

Helen twiet deesdae vir ‘n vale. Haar jongste poging het erg ongunstige kommentaar van regskenners uitgelok nadat sy getwiet het dat mans wat rondslaap sonder beskerming, vir poging tot moord aangekla behoort te word. Kennelik kan sy nie dink nie.

Haar rede: Haar begeerte om MIV te kriminaliseer en verpligte MIV-toetsing in te stel omdat sy meen dié voorkombare siekte kos te veel. MIV-behandeling kos die provinsiale regering tot R2 miljard per jaar.

Volgens regskenners is dit ‘n verstaanbare reaksie op ‘n nasionale krisis, maar die vereiste beleid sal waarskynlik ewe duur en oneffektief wees, reken hulle. En haar voorstel druis boonop heeltemal in teen enige liberale opvatting en les bes, die Grondwet.

In ‘n onlangse onderhoud met John Maytham op CapeTalk 567, het Zille drie addisionele maatreëls vir die vermindering van die probleem van MIV-besmetting voorgestel: ‘n verpligte toetsing, die verpligte openbaarmaking van MIV-status, en verpligte dra van kondome in nie-monogame seksuele verhoudings.

Daarna het sy getwiet dat nie-monogame mans voorts van poging tot moord aangekla behoort te word indien hulle versuim om kondome te dra. Dit is in almal van ons se belang dat openbare fondse op die mees doeltreffende moontlike maniere bestee word, maar hiperboliese uitsprake is ‘n voorliefde van oneffektiewe bestuurders.

Natuurlik behoort roekelose gedrag nie verskoon of vergewe te word deur die befondsing van die behandeling van die gevolge daarvan uit die openbare koffers nie. Terwyl die staat dalk die reg op mediese behandeling waarborg, kan ‘n staat of provinsiale regering in beginsel nie vir mense se roekelose en kriminele gedrag betaal nie.

Juis daarom behoort staatsbetaalde Vigs-medisyne afgeskaf te word, behalwe natuurlik vir verkragtingslagoffers. Só ‘n stap sal beslis sin maak in Suid-Afrika, wat onder ‘n verkragtingstsumani ly.

Wat Zille voorstel sal lei tot ‘n verdere fiasko, naamlik dat Vigs-medikasie deur die staat voorsien word asook toetse en bykomende regsremedies ingestel word om pasiënte, die slagoffers, te kriminaliseer.

Haar voorstel is, om die minste te sê, skrikwekkend. In ‘n land waar selfs bejaardes verkrag word in ‘n voortslepende etniese suiweringsveldtog, en slagoffers soos die verkragte Tukkie sekerlik kan baat by anti-retrovirale behandeling, moet sulke mense nou boonop as kriminele gebrandmerk word omdat hulle MIV opgedoen het?

Dat Zille gek genoeg is om seks te probeer reguleer, en die howe verder te oorlaai met sake wat waarskynlik nooit sal slaag nie, spreek van haar onbekwaamheid.

Sal mevrou so vinnig twiet om ‘n aanklag van moord te bring teen die draers van weerstandige (XDR) TB wat staatshospitale ewe duur kos? Dalk diegene wat van Coke Cola en witbrood leef lewenslank opsluit? Natuurlik nie, want dit sal haar haar swart kiesers kos om konsekwent in haar benadering tot die reg en die wet op te tree.

Die DA het die afgelope vyf jaar stilgestaan, eintlik gekrimp, en met die laaste veldtog danksy ‘Stop Zuma’ en media24 weer ‘n bietjie ingehaal op die verlore paar stemme. Dit is te verstane dat Zille, wat haarself as die nuwe president van die land probeer voorhou, moet begin wonder hoe bring 22% van die kiesers ‘n mens by daardie doelwit. Met Midvaal in die agtergrond kan dit nie maklik wees nie.

En om kort-kort ‘Verwoerd!’ en ‘AWB!’ te skree, gaan algar net daaraan herinner dat dié twee Afrikaners die slagoffers van wrede politieke moorde was, elk aangehits deur ‘n Helen. Eers Helen Suzman en daarna Helen Zille.

Ironies stem daar oortuigde kiesers vir haar wat glo in die Grondwet en die oppergesag van die reg. Wanneer die DA-leier verspotte wetgewing (vir watter rede ookal) voorstel, is dit dalk tyd vir die res van die party om Zille se Twitter-voorregte in te kort. Of nie.

Manuel se groot sprong voorwaarts

Waarmee het die Nasionale Beplanningskommissie (NPC) hulself vir die afgelope 18 maande besig gehou?: Die Nasionale Ontwikkelingsplan, dommie! Die dokument wat vir ons sê waarheen Suid-Afrika na 2030 oppad is, en wat ons moet doen om daar te kom.

Ons het ‘n visieverklaring, en ‘n plan wat die nege uitdagings wat deur die diagnostiese verslag geoormerk is, uitlig. En volgens die groep mense self, is hulle die beste en bekwaamste breine in die land. Die NPC lyk op die oog af soos ‘n eg-Stalinistiese sentrale beplanningsliggaam, maar minister Trevor Manuel en sy 25 kommissarisse gaan ons blykbaar desnieteenstaande na die beloofde land lei.

Die deel waarin die meeste van ons, die uitgelewerde inwoners van dieselfde grondgebied as die beplanners, belangstel, is natuurlik die ekonomiese implikasies van die plan, want om 11 miljoen meer werksgeleenthede teen 2030 te skep, gaan nie kinderspeletjies wees nie. Die uitgelese groep ANC-beplanners is nie skaam om grandiose beloftes te maak nie.

Suid-Afrika se inkomstegaping soos dit tans daar uitsien, is die hoogste meetbare ter wêreld soos deur die Gini-koëffisiënt aangedui word. Dit meet statistiese verspreiding en is reeds in 1912 deur die Italiaanse statistikus Corrado Gini ontwikkel. Dit word gewoonlik aangewend as ‘n instrument om ongelykheid van inkomste of rykdom te meet.

Die implikasie van sulke groot maatskaplike ongelykhede is dat Suid-Afrika op ‘n onverkwiklike kookpot afstuur. Buitelandse waarnemers en eintlik almal wat waarde heg aan die Gini-skaal, hou dus die werksaamhede van Nasionale Beplanningskommissie met ‘n arendsoog dop, want wat hulle betref is die ANC-Jeugliga eerder die simptoom – en nie die oorsaak soos dit voorgehou word nie – van gebrekkige bestuur.

Die Nasionale Beplanningskommissie se Nasionale Ontwikkelingsplan (NDP) is glo die sleutel wat alle ekonomiese knelpunte gaan aanspreek.

Soos gewoonlik is die aanvanklike premisse van die hele oefening verkeerd, weens die taboe op enige verwysing na etnisiteit, taal- en kulturele verskil.

Die bloudruk wat voorgehou word, antwoord die vrae wat deur die diagnostiese verslag opgestel is. Te min mense werk? Voeg 11 miljoen meer werkers by die ekonomie teen 2030 en brei die vervaardigingsektor sodoende uit. Swak infrastruktuur wat ekonomiese groei belemmer? Gooi massiewe bedrae geld in die ontwikkeling van infrastruktuur. Standaard van onderwys in die algemeen swak, en meer so vir swartes? Verhoog die gehalte van onderwys.

Dis die gewone antwoorde waarna ons nou al meer as 15 jaar ononderbroke luister: ‘n Ekonomie wat naby aan volle indiensneming funksioneer, bekwame en toegeruste indiwidue sonder etniese herkoms, taal of kultuur, en les bes, minder gekonsentreerde wit eienaarskap.

Die kommissie se siening is dat “gebruikers oor die lang termyn die grootste deel van die koste moet betaal, met die nodige beskerming vir arm huishoudings. Die rol van die regering en die staatskas is om die nodige waarborge te verskaf”. Daar is darem ‘n versluierde verwysing na ras in laasgenoemde stelling, want die wit melkkoei word weer eens uitgesonder.

Die plan is voorts om groter en meer doeltreffende stede te bou, terwyl die bou van ‘n “inklusiewe” landelike ekonomie in die vooruitsig gestel word. Die ekonomie wat die beste geskik is om Suid-Afrika se ontwikkelingsbehoeftes te dien, is ‘n arbeidsintensiewe een, volgens die beplanners. Verwoerd sou ten minste trots gewees het op só ‘n insig!

Die debat oor die nasionalisering van die myne en die onteiening van grond sonder vergoeding, die twee sleutelkwessies, word uitdruklik in die dokument geïgnoreer.

Met die ekonomiese diskoers wat reeds gegiet is in die “wit rykes” en “arm swartes”, in weerwil van DA-tenderpreneurs en groeiende Afrikanerplakkerskampe, behoef die “oplossings” van die NDP geen breinchirurg om te weet dat swart onderwys gaan aanhou sukkel, infrastruktuurbesteding in motoraankope gaan eindig en die staat die enigste werkskepper is danksy SEB en RA nie.

‘n Bietjie herstrukturering van die regering, en ‘n paar “onbekwame” ministers en Jeugligaleiers wat die deur gewys word en siedaar! Die uitdaging is egter hierdie keer ietwat groter: As die ANC op grondvlak asook die vakbonde nie inkoop in NPC se plan nie, is en bly dit ‘n vermorsing van duur tyd. Ons het darem tot 2030 en 444 bladsye later om dit, tesame met verwonderde buitelandse ontleders, gade te slaan.

Malema: Nagmerrie-scenario vir Zuma

Anders as wat ‘n paar goedgelowiges glo, is Malema se politieke loopbaan alles behalwe verby. Hy sal teen sy skuldigbevinding appelleer, soos hy reeds aangedui het.

Hy is dalk gestroop van die presidentskap van die regerende party se jeugliga, maar van sy gewildheid allermins. Dit was gister opmerklik dat talle swart Suid-Afrikaners aandagtig na die tugverhoor se bevindinge geluister het en met teleurstelling op die uitspraak gereageer het.

Zuma mag dalk meen dat hy deur sy optrede gesorg het dat hy sy tweede termyn kan verseker, maar al het die president die veldslag gewen, het hy die oorlog verloor. Jong swartes gaan Zuma toenemend beskou as ‘n wit lakei, ‘n kragtige idee wat vir Malema se gewildheid gesorg het.

Meer onheilspellend, is ‘n direkte uitdaging aan die leierskap van president Jacob Zuma, want Malema het intussen belowe om die stryd reguit na die ANC se verkiesingskonferensie in Bloemfontein te neem.

“Laat die vyand dit geniet, maar die oorwinning sal nie blywend wees nie. Ons sal bevry word deur Mangaung 2012,” het die uitdagende jeugligaleier, gister belowe.

Die oënskynlike verdelingslyne binne die ANC oor ekonomiese beleid, nasionalisering, en die riglyne van die Freedom Charter, sal die geskil ongetwyfeld in die regerende party se konferensie indra, waar Zuma verwag om herverkies te word.

Want die ware dryfveer is stamgebondenheid, met KwaZulu-Natal wat heel voorspelbaar die middelpunt is. Aangesien hierdie provinsie se ANC-lidmaatskapgetalle van 100 000 tot ongeveer 240 000 met Polokwane die hoogte ingeskiet het, is daar ‘n sterk Zoeloekomponent wat die ander stamme onrustig laat.

Benewens Malema se jeugdige aantrekkingskrag vir die massas, is hy ook nie ‘n Zoeloe nie.

Malema se eerste stap sal wees om die ANC se nasionale dissiplinêre appèlkomitee te nader, onder voorsitterskap van Cyril Ramaphosa.

As sy appèl nie slaag nie, kan hy steun van die lede van die ANC se nasionale uitvoerende komitee monster om die dissiplinêre komitee opdrag te gee om sy vonnis te hersien.

As hy nie genoeg ondersteuning van die uitvoerende gesag vir ‘n hersiening kry nie, sal Malema se loopbaan in die ANC verby wees. Soos een ontleder dit stel, sal dit ‘n “nagmerrie-scenario vir Zuma wees” indien die ANC se uitvoerende gesag besluit dat Malema se toekoms deur ‘n stemmery by Mangaung bepaal moet word.

Die kritieke vraag is of Malema genoeg steun by lede van die ANC-uitvoerende gesag sal kan bymekaarskraap. Die valbylkwessie is en bly die nasionalisering van Suid-Afrika se myne, ‘n uiters gewilde tema in die plakkerskampe.

AgriSA het reeds toegegee dat grondhervorming nodig is en daarmee die boere se grond aan die ANC oorhandig. Lindiwe Mazibuko het dit goed begryp. Die grondvraag is nie meer op die tafel nie. Die myne se toekoms wel.

Waarheen nou sonder Malema?

Dit mag baie vreemd klink, maar baie blankes het in Malema al ‘n soort bondgenoot begin sien. Sy uitsprake en liedjies het immers baie Afrikaners verenig in hulle weersin. Verder was dit duidelik dat sy uitsprake al meer verdeeldheid binne die ANC-geledere veroorsaak het.

Dan was daar diegene wat sy onverskrokkenheid stilletjies bewonder het en heimlik gehoop het dat iemand uit eie geledere sal opstaan en Afrikanerbelange net so vreesloos sal bevorder.

Elkeen van ons met ‘n tikkie rebelsheid het tog ‘n bewondering vir iemand wat nie bang is om gesag uit te daag nie.

Sy uitsprake oor nasionalisering was altyd omstrede. My standpunt was deurgaans dat die nasionalisering van myne my nie gaan beinvloed nie. Ek besit dan nie ‘n myn nie. Dat die grondstowwe aan die mense van die land behoort, stem ek ook mee saam.

Daar is by my egter geen twyfel dat die wyse waarop die myne tans bestuur word, maksimum finansiële voordeel aan die staat en die werkers oordra.

Vergelyk gerus die bonusse wat werkers van privaatmyne kry met met die salarisse (of gebrek daaraan) wat werkers in genasionaliseerde myne kry.

Vergelyk ook die inkomste wat die staat uit belasting kry uit privaatmyne met dit wat uit genasionaliseerde myne verkry word.

So kan ons aangaan. ‘n Druiweboer kry byvoorbeeld net 10% van die inkomste vir sy druiwe meer as wat die staat daaruit verdien deur doeane en aksyns.

Die staat besit dus op ‘n manier alreeds die meeste plase en die myne.

Die “eienaar” bewerk dit net vrywillig en die grootste inkomste gaan na die staat.

Maar dit daar gelaat. Terug by Malema.

Al was baie sy skorsing te wagte sal ons hom mis. Ons aande voor die TV sal nie weer die selfde wees nie. Saai en vervelig sonder om lekker kwaad te raak.

Afriforum sal inderhaas na ‘n nuwe slaansak moet soek. Boere sal ‘n ander vyand moet kry.

En die kanse lyk al hoe beter dat die huidige president vir nog ‘n termyn aan bewind sal wees.

Александр Фильчаков

Die lui Grieke…

Griekeland se ekonomie is op die rotse omdat ‘n klomp van olyf-spuwende, ouzo-verbruikende, lui Grieke weier om ‘n volle dag se werk in te sit, aftree terwyl hulle nog tieners is, en dit alles met geleende geld. Noudat hulle skielik hoër belastings moet betaal, betoog hulle in die strate, breek vensters en brand banke, skryf Greg Palast.

Altans is dit wat die Angelsaksiese nuusagentskappe die wêreld wil laat glo. Die Amerikaners en Britte vertel ons al lank en gereeld, en met al hoe korter tussenposes, ook dat die Europese Unie “totaal ineenstort” danksy Griekeland.

Maar soos een ekonoom dit prontuit stel: Griekeland is ‘n misdaadtoneel. Die man op straat is die slagoffer van ‘n geknoei deur ‘n bank met die naam van Goldman Sachs.

In 2002, het Goldman Sachs in die geheim €2,3 miljard van die Griekse regering se skuld gekoop, dit alles omskep in jen en dollar, en toe dadelik terugverkoop aan Griekeland.

Goldman het ‘n groot verlies op die transaksie gemaak.

Is Goldman so dom?

Nee, Goldman het ‘n geheime ooreenkoms met die Griekse regering aangegaan. Hul spel: Om ‘n massiewe begrotingstekort te verberg. Goldman se vervalste verlies was die Griekse regering se vervalste bonus.

Goldman sou terugbetaling vir die “verlies” van die regering verhaal teen astronomiese tariewe.

Die punt is, deur middel van hierdie duur gekonkel, kon Griekeland se vryemark-regering maak asof sy tekorte nooit meer as 3 persent van die bruto binnelandse produk (BBP) is nie.

Bedrieglik en vir roofkapitaliste blykbaar heel koel.

Maar sulke konkelwerk is deesdae nie goedkoop nie: By die moorddadige rente, het Goldman die Grieke oor ‘n kwartmiljard dollar in fooie gevra.

Toe die die nuwe sosiaal-demokratiese regering van Papandreou aan bewind kom, het hulle die boeke van nader beskou en Goldman se vlermuise het natuurlik uitgevlieg. Beleggers was rasend, en het monsterrentekoerse vir lenings geëis om hierdie skuld om te rol.

Griekeland se paniekbevange houers van effekte het hulle gehaas om versekering teen die land se naderende bankrotskap te koop. Die prys van die versekering, genaamd credit default swaps (CD’s) of kredietwanbetalingsooreenkomste, het ook deur die dak geskiet. En raai wie het ‘n groot stapel van die CDS-versekering te koop aangebied? Goldman.

Hul kliënte moes tevrede wees met wat in wese goud geverfde loodstawe was. Dit is egter Goldman se spesialiteit. In 2007, met die sub-primadebakel het Goldman ‘n “netto kort” posisie teen hierdie effekte gehou. Dit wil sê, Goldman se finansiële “produkte” was weddery wat hulle geweet het in die asblik sou eindig. Hulle kon sodoende die helfte van ‘n miljard dollar op hul “netto kort” posisie in hulle sakke steek.

In plaas daarvan om Goldman se uitvoerende hoof, mnr. Lloyd Blankfein in ‘n hok deur die strate van Athene te paradeer, kry die Griekse volk die skuld. Die “verspreiding” van die skuld het nou gestyg tot $14 000 per gesin per jaar. Geen wonder die mense betoog nie!

Groenskrif oor grondhervorming

Die basis vir die Groenskrif oor grondhervorming is steeds die ANC se Nasionaal Demokratiese Rewolusie, die NDR.

Getrou aan die NDR verklaar die Groenskrif dat “alle anti-koloniale strydaksies in hul wese oor twee aangeleenthede gaan: herbesitneming van grond wat deur mag of misleiding verloor is; en die hervestiging van die sentraliteit van inheemse kultuur.”

Maatskaplike navorsing wat die onlangs tyd onderneem is, toon ook aan dat die persepsies van wit en swart inwoners toenemend is dat wittes die grond by swartes “gesteel” het. Dat die ANC en hul mondstukke in die gedrukte media ‘n suksesvolle bewusmakingsveldtog gelei is, is gewis.

Daarom verklaar die Groenskrif dat “….die debat oor landboutransformasie, grondhervorming en landelike ontwikkeling” begin met “nasionale soewereiniteit”, aangesien nasionale soewereiniteit in terme van grond gedefinieer word.

Die ooglopende gevolgtrekking is dus dat nasionale soewereiniteit nie herstel kan word alvorens ‘n genoegsame hoeveelheid grond deur swartes oorgeneem word nie. Hierdie “fundamentele veronderstelling” oortref blykbaar alle ander oorwegings, ook ” doeltreffende grondhervorming, en voedselonafhanklikheid en -sekuriteit”.

Heel duidelik gaan manna uit die hemel neerdaal om Suid-Afrika te voed, want voedselsekerheid is beslis nie ‘n bepalende oorweging binne die raamwerk van die NDR nie.

Die “wreedaardigheid” van kolonialisme en apartheid; en die “sistematiese uitdunning en verarming van die Afrika-bevolking,” is soos gewoonlik die ANC se bedenklike morele basis vir hul uitsprake. Dat die lewensverwagting van swart Suid-Afrikaners na benede getuimel het ná die afskaffing van apartheid, skeel die ideologiesgedrewe grondhervormers min.

Die Groenskrif prys swartes se enorme kapasiteit om blankes te vergewe ten spyte van “die woede, bitterheid en pyn van diegene wat aan hierdie wrede behandeling onderwerp is”. Die beswaardes waarsku egter dat “hierdie welwillendheid nie as vanselfsprekend aanvaar behoort te word nie, omdat dit nie ‘n onuitputbare maatskaplike bate is nie”. Dit moet natuurlik lees: “As julle wittes die grond oorhandig sal ons julle ophou doodmaak”.

Organisasies soos AgriSA het konsekwent bewys dat hulle grondhervorming ondersteun en dat hulle bereid is om met die regering hieroor saam te werk, want hulle verstaan volgens die FW de Klerk-stigting die “ware refleksie van die diep pyn wat swart Suid-Afrikaners steeds oor die verlede ervaar”.

Dié soetsappige meelewing hou nie daar op nie. Die De Klerk-stigting meen “Suid-Afrikaners was ongetwyfeld onregverdig van eiendomsreg ontneem en verhoed om grond buite die tuislande te besit. Dit is presies oor hierdie rede dat ons grondwetlike akkoord voorsiening maak vir ‘n gebalanseerde proses van restitusie en grondhervorming.”

Nie ‘n woord oor die algehele mislukking van die sogenaamde grondrestitusie nie, die talle navorsingstukke wat aantoon dat verstedeliking veroorsaak dat swartes nie in boerdery belangstel nie en les bes, die foutiewe en kwaadwillge aanname van die Stigting dat plaasmoorde op wit boere eintlik geregverdig is vanweë die “diep pyn” wat swartes ervaar oor die verlede.

Volgens die Stigting het “vele Suid-Afrikaners” wel historiese, wettige en morele aansprake op landbougrond. Let wel, dis net nie wit Afrikaners nie, wat ironies genoeg in die volksmond deur vriend en vyand ‘Boere’ genoem word.

Die voorgestelde nuwe grondeiendomsregstelsel gaan onder meer ‘n Grondbestuurskommissie; ‘n Grond Waardeerder-generaal en ‘n Grondregte Bestuursraad insluit. Dit sal gepaard gaan met die implementering van die Grondbesit Sekuriteit Wet, 2010.

AgriSA se samewerking om die swartes se “diep pyn” te verlig het dus gesorg dat swart plaasbewoners en hul afhanklikes onbeperkte en omvattende regte gegee word ten opsigte van veeboerdery en oesverbouing, dienste, opleiding, behuising en paaie.

Dis ongetwyfeld ‘n verbetering op apartheid in dié sin dat die oordrag van hulpmiddele nou feitlik onbeperk sal wees. En die verpligtinge sal op die privaatpersoon geplaas word, maw, ‘n geprivatiseerde vorm van apartheid!

Die rooi gevaarligte flikker vir voedselproduksie in Suid-Afrika. Grondhervorming gaan volgende jaar by die ANC-konferensie in Mangaung die sentrale vraagstuk wees en dit behoef geen siener om te weet wat op ons boere wag nie.

Die Groenskrif kan slegs geïmplementeer word deur die Grondwet te wysig. Gugile Nkwitini – die Minister van Grondhervorming en Landelike Ontwikkeling – sê prontuit hy oorweeg só ‘n stap.

топкарго отзывы