praag.co.za

Tag: steenkool

  • Eskom roep nuwe noodtoestand uit, beurtkrag kom

    Eskom roep nuwe noodtoestand uit, beurtkrag kom

    EskomEskom het ‘n beroep op die publiek gedoen om kragverbruik te verminder, nadat die kragvoorsiener ‘n nuwe noodtoestand uitgeroep het.

    Eskom het Donderdagoggend opnuut ‘n noodtoestand verklaar en gewaarsku dat hulle genoodsaak sal wees om beurtkrag toe te pas.

    ‘n Woordvoerder van Eskom, Andrew Etzinger sê steenkool-voorrade is glo nat na sewe dae se swaar reëns.

    Etzinger sê hulle het groot nywerheids-kliënte gevra om hulle kragverbruik met 10 persent te verminder, maar die vermindering blyk nie genoeg te wees om die kragtekort te verlig nie.

    Volgens Etzinger sal dit beteken dat beurtkrag toegepas mag word.

  • Eskom roep noodtoestand uit

    Eskom roep noodtoestand uit

    EksdomSuid-Afrika se elektrisiteitsvoorsiening is op ‘n mespunt weens swak beplanning en gebrekkige onderhoud. Donderdag is ‘n noodtoestand uitgeroep toe vier opwekkingseenhede van Eskom uitgeskop het.

    Die kragvoorsiener het Donderdag aangekondig dat hulle ‘n beroep op groot verbruikers – maatskappye en industrieë – gedoen het om hul verbruik met ‘n minimum van 10% in te kort in ‘n poging om die wankelende stelsel stabiel te hou.

    Die maatreël, wat groot instansies kontraktueel verplig om gehoor te gee aan die oproep, behels industriële beurtkrag, maar die kragvoorsiener vermy dié bewoording.

    ‘n Energieontleder, Chris Yelland sê Eskom se versoek aan industriële verbruikers is beurtkrag maar wil kiesers  nie so kort voor die verkiesing aan negatiwiteit blootstel nie.

    Eskom het alle verbruikers versoek om krag spaarsamig te gebruik. Die kragnetwerk verkeer steeds onder groot druk en daar is geen reserwes beskikbaar nie.

    Die woordvoerder van Eskom, Andrew Etzinger sê die totale verlies aan opwekkingsvermoë weens tegniese probleme en probleme met steenkool is sowat sewe-duisend megawatt.

    Alhoewel die noodtoestand teen negeuur Donderdagaand opgehef is, is die probleme nie verby nie.

    Volgens Etzinger sal die netwerk tot minstens vroeg aanstaande week onder druk verkeer.

    Benewens die probleme by kragstasies, het een van die twee lyne van die Cahora Bassa hidro-elektriese kragskema in Mosambiek gebreek, het Etzinger gesê. Dit het ‘n derde van die kragtoevoer vandaar afgesny.

    Die lede van die Energie-intensieweverbruikersgroep wat BHP Billiton, al die groot myne en smelters, en groot industriële maatskappye soos Sappi, Mondi, Sasol en PPC insluit, kla dat hulle ‘n buitensporige deel van die las van die beperkte aanbod moet dra.

    Eskom het gevra dat alle kommersiële kliënte soos winkelsentrums en kleinhandel-afsetpunte onmiddellik geysers afskakel en lugversorgingtemperatuur aanpas tot 23°C.

    Verder het die kragvoorsiener kantoorwerkers aangemoedig gevra om lugversorging en ligte af te skakel, met die uitsondering van sekuriteitsbeligting.

  • Mevrou Hogan mislei belastingbetalers om Madiba te beskerm

    Meneer Mandela het die openingsrede van die Hillside-aluminiumsmelter gelewer, en ook die uitvoer van goedkoop krag na die daaropvolgende smelter in Mosambiek, sy nuwe vrou se tuisland, goedgekeur.

    Australië wek nes Suid-Afrika 90% van sy krag met steenkool op, maar nogtans is dit vir BHP Billiton beter om Australiese erts na die anderkant van die aardbol, na Suid-Afrika te verskeep, eerder as om dit in Australië waar die erts gemyn word, te smelt.

    Vanaf Suid-Afrika en Mosambiek word die meeste van die Australiese aluminium weer terug gevaar na die anderkant van die aardbol, en in die Ooste verkoop.

    Vandag is aluminiumsmeltkrag wat Eskom aan BHP BIlliton lewer selfs goedkoper as die materiaalkoste van Suid-Afrikaanse steenkool. Waarde word dus vernietig, soos weerspieël in die onlangse R9,5 miljard Eskom-verlies, vir die rekening van die belastingbetaler.

    Meer krag is nodig om veel meer van Suid-Afrika se eie inheemse chroom-, mangaan- en platinumertse op plaaslike bodem te smelt, sodat die waardetoevoeging van ons primêre mynprodukte hier ter plaatse plaasvind. Daarom het Standard Bank gevra dat die vraatsige BHP-roofsmelters in Suid-Afrika gesluit moet word.

    Tans word miloene tonne Suid-Afrikaanse chroom- en mangaanertse spotgoedkoop uitgevoer, weens ‘n tekort aan krag. Suid-Afrika beskik oor 80% van die aarde se ekonomies ontginbare chroom en mangaan, genoeg om aan elke Suid-Afrikaner ‘n formele werk te verskaf, sou meer waarde tot hierdie plaaslike primêre produkte gevoeg word.

    Dit was die versiende meneer Mandela se uitgesproke bedoeling met die opening van die Hillside-, en latere Mozalaluminiumsmelter: “By using energy generated from our abundant supplies of coal to produce aluminium, the smelter will contribute to the drive to add more value to our primary products before export.”

    Die vraag moet dus nou gevra word: is meneer Mandela mislei?

    Meneer Mandela is nie ‘n myner nie. Is hy eerlik ingelig dat Suid-Afrika glad geen aluminiumerts het nie, en dat die miljoene tonne uitheemse aluminiumerts vanaf Australië ingevoer sou word? Om daarna weer verskeep te word vir werkskepping in China en ander mededingerlande?

    Dít terwyl Australië genoeg steenkool het om sy eie aluminiumerts te smelt, maar dit nie doen nie, omdat Suid-Afrika se steenkool vir die smelt van Australiese aluminium benede Eskom produksiepryse verbrand word, sodat arm Suid-Afrikaanse verbruikers en voorheen benadeelde belastingbetalers die verliese moet betaal.

    Vergelyk dit – Suid-Afrika se armoede – met Marius Kloppers se BHP-Billiton-salaris sowel as wit en welgestelde Australië se Bruto Binnelandse Produk, wat danksy aluminiumroofsmelt ry op die rug van ‘n arm Suid-Afrika se swart hulpbronne, weens meneer Mandela se misverstand.

    Regstellende aksie is nou nodig, maar mevrou Hogan van die ANC blameer apartheid, pleks van as minister van openbare ondernemings oop kaarte met die arme belastingbetaler te speel.

    общегаражное оборудованиеданильченко юрій броніславович компромат

  • Aardverwarming uit ‘n skeptiese oogpunt gesien

    Dit is redelik veilig om te sê dat die aarde besig is om warmer te word. Wat wel pure raaiwerk is, is dat die aarde warmer word as gevolg van menslike aktiwiteit en spesifiek kweekhuisgasse wat deur menslike aktiwiteit vrygestel word. Mens hoor dikwels hoe die pole besig is om te smelt, maar in die tydperk van die dinosourusse was daar byvoorbeeld geen ys op die Noord- of Suidpool nie. Voorts stel vulkane sedert die begin van die geskiedenis miljoene tonne se kweekhuisgasse soos swaelstofdioksied vry.

    Min mense sou probeer voorgee dat die bevolking in die Middeleeue groot koolstofdioksiedbesoedelaars was. Die nywerheidsrewolusie het eers in die negentiende eeu begin, en menere Benz en Diesel het hulle uitvindsels eers laat in daardie eeu gemaak. Tussen die agtste en die veertiende eeu nC was die noordelike halfrond egter besonder warm gewees. Druiwe en ander gewasse kon besonder ver noord verbou word. Die Wikinge kon die hedendaagse Kanada koloniseer omdat die see ysvry was. Oos-Afrika is geknel deur droogtes.

    Weer eens: daar was geen motors of moderne fabrieke in die Middeleeue nie. Mense was nie te blameer vir die destydse tydperk van aardverwarming nie.

    Ná 1300 het die klimaat egter weer begin kouer raak. Die ys het teruggekeer, en dele van die oseaan wat voorheen skeepsvaart toegelaat het, het weer begin vries. Vanaf 1550 het gletsers weer begin groei, in so ‘n mate dat dit as ‘n mini-ystydperk bekend staan. Gletsers het ganse dorpies in Switserland platgevee. Hierdie tydperk het in die middel van die negentiende eeu opgehou.

    Wat het hierdie uiterstes veroorsaak? Daar is ‘n hele aantal oorsake, onder andere vulkaniese aktiwiteit en die feit dat die aarde se wentelbaan en rotasie nie heeltemal reëlmatig is nie, maar die belangrikste is die aktiwiteit van die aarde se hittebron, die son. Die son gaan deur fases waartydens hy meer en minder hitte uitstraal. Die aantal sonvlekke gaan deur kort en lang siklusse (tipies 11 jaar en honderde jare onderskeidelik.) Hoe meer sonvlekke, hoe warmer skyn die son. Op die oomblik is die son in ‘n aktiewe siklus. Daar is ‘n groot aantal sonvlekke. In die mini-ystydperk was die son besonder vry van sonvlekke.

    Daardie elfjaarsiklus het ‘n duidelike invloed op die aarde se klimaat. Suid-Afrika ervaar sowat elke 11 jaar ‘n droogte juis as gevolg hiervan. 1983, 1994 en 2005 was relatiewe droë jare. Daar is ‘n baie sterk korrelasie tussen die sonvlekke en die aarde se verwarming, en ‘n baie swak korrelasie tussen menslike aktiwiteit en aardverwarming.

    Waarom dus die histerie rondom sogenaamde kweekhuisgasse en aardverwarming? (Was dit terloops nie vir kweekhuisgasse nie, sou die gemiddelde temperatuur van die aarde -22 grade Celsius gewees het.)

    Om dít te verstaan, moet mens die geopolitiek in ag neem. Watter lande beskik oor die meeste fossielbrandstowwe? Dis nie die Weste nie. Watter lande is tans die meeste op steenkool aangewese? Dis die Weste se groot mededingers in die een-en-twintigste eeu – ontwikkelende lande soos China en Indië. Uit hoofde van bostaande is dit duidelik in wie se belang dit sou wees om brandstowwe soos steenkool verbied te kry. Wenk: dis nie China of Suid-Afrika nie.

    Voorts moet mens verstaan dat die instelling van ekstra belastings vir politici wat hul poste wil behou, ‘n moeilike saak is. Wys egter ‘n prentjie van ‘n ysbeer wat op die punt staan om te verdrink, en die Westerse belastingbetaler is veel meer geneë om ‘n paar dollars of euro’s ekstra te betaal vir sy brandstof, sy huis se verhitting of vir sy motor. Hierdie ekstra belasting staan in die Weste bekend as die sogenaamde “carbon tax”. In wie se belang is addisionele belasting? Dis beslis nie die verbruiker s’n nie, maar eerder die parasitiese regerings wat hierby baat vind. Siende dat baie navorsers en universiteite deur die staat befonds word, moet dus nie verbaas wees as daar weinig akademici is wat bereid is om protes aan te teken teen die ortodoksie van aardverwarming agv menslike aktiwiteit nie.

    Hoe meer regerings in die Weste die histerie rondom aardverwarming kan aanblaas, en dit op menslike koolstofdioksiedvrystelling kan blameer, hoe beter vir die Westerse heersersklas. As Europese verbruikers nie Chinese ware wil koop nie, omdat die Chinese steenkool gebruik, wie vind daarby baat? Dit is Europese nywerhede en hul aandeelhouers soos die banke en privaatbeleggers. As die Amerikaanse verbruiker ‘n koolstofbelasting moet betaal vir elke kilometer wat hy in sy motor ry, wie baat daarby? Dit is duidelik die staat. As Duitse nywerhede windturbines kan bou in plaas daarvan om gas uit Rusland te moet invoer, is dit goed vir die Duitse ekonomie en vir sy belastingkoffers. Dus: as jy ‘n Westerse regering of privaatstigting is, gaan jy logieserwys geld wil skenk aan ‘n navorsingsinstansie wat beaam dat daardie bose Chinese se gebruik van steenkool die oorsaak van die probleem is.

    Ek betwis hiermee geensins die feit dat dit ‘n goeie plan is om ons omgewing minder te besoedel nie. Wie is nie ten gunste van skoner lug en helderder drinkwater nie? Ek is egter geweldig skepties oor die histerie en ganse industrie van gevestigde belangegroepe wat rondom aardverwarming ontstaan het.

    mositaldent.ruФільчаков Олександр Васильович прокурор

  • Ernstige brandstofuitdagings vir SA

    Ernstige uitdagings staar Suid-Afrika se brandstofverskaffing in die gesig.

    Die land voer tans 3% van sy petrolbehoeftes en 5% van sy distillate, wat diesel en vliegtuigbrandstof insluit, in. Teen 2016 kan die invoere tot onderskeidelik 14% en 34% toeneem. Dit beteken 'n yslike 7 miljard liter distillate en 2 miljard liter petrol per jaar in totaal.

    Dr. Faizel Mulla, hoofstrateeg by die staatsoliemaatskappy PetroSA, het by Africa Energy Week gesê om brandstof aan die binnelandse mark teen 2016 te lewer, sal 10 tenkvragmotors elke uur, sewe dae per week, vanuit Durban na Gauteng moet vertrek.

    Die Coega-raffinadery se bykomende produksievermoë sal reeds teen 2021 ten volle verbruik word en gaan invoere beslis styg.

    Mulla sê sonder investering in verdere raffineringsvermoë sal invoere selfs dramaties styg, en die land se betalingsbalans benadeel.

    Ingevolge die staat se energiemeesterplan moet PetroSA vir 30% van Suid-Afrika se ruolie-invoer via die Coega-raffinadery instaan.

    Brandstofmaatskappye sal gevra word om 30 dae se ruolievoorraad asook 30 dae se voltooide brandstofvoorraad aan te hou, terwyl 30% van brandstofbehoeftes van plaaslike bronne soos aardgas, steenkool en biobrandstof afkomstig sal moet wees.

     
     

    play gladiatorОлександр Васильович Фільчаков

  • Beurtkrag is nie verby

    Suid-Afrika wat gebuk gaan onder ’n energiekrisis is steeds onder druk, maar die wêreldwye ekonomiese krisis het die vraag na krag laat taan en die land kans gebied om aan die kragvraag te voldoen, het Dipuo Peters, minister van energie, Dinsdag gesê. 

    Suid-Afrika het sedert Januarie verlede jaar beurtkrag toegepas toe die nasionale kragnetwerk byna inmekaargestort het en myne en smelters is gedwing om vir dae toe te maak. 

    Peters het gesê Suid-Afrika is nog nie uit die moeilikheid nie. “Indien dit nie vir die ekonomiese afswaai was nie, sou ons steeds beurtkrag toegepas het,” het sy gesê.

    Дровяные печитопкарго

  • Elektrisiteit in ‘n digitale ekonomie

    Image

    Elektrisiteit is veel meer as net ‘n energiemedium. Die potensiaal vir innovasie wat in elektrisiteit opgesluit lê maak dit die hartklop van die beskawing, waarsonder die mensdom moeilik sou kon voortbestaan. Dit is veilig om te aanvaar dat die pas van tegnologiese innovasie uit elektrisiteit nog vinniger in die toekoms gaan versnel.

    Die belangrikste voordeel hiervan is die potensiaal om produktiwiteit te vermenigvuldig. Die produktiwiteit van ontwikkelende lande versnel tans vinnig a.g.v. innovasie sodat die gaping tussen hulle en die eerstewêreld se ekonomieë begin krimp. Om hul voorsprong te behou, stimuleer eerste wêreldlande hul ekonomië deur innovasie en word hierin deur die sogenaamde ‘digitale rewolusie’ gehelp.  

    Vandag se digitale ekonomie is soos ‘n reuse visnet wat uit knope of nodusse en konneksies bestaan en regoor die aardbol gespan is. Elke dag word duisende nuwe silikonskyfies met greintjies intelligensie as nuwe nodusse in voorwerpe ingebou en vermeerder die aantal konneksies. 'n Ontploffing van verbindings vind so plaas en miljoene kuberkonneksies bestaan reeds wêreldwyd tussen nodusse soos selfone en selfone, rekenaars en rekenaars ook tussen selfone en rekenaars, tussen rekenaars en masjiene, voertuie op land, lug en see.  

    Wat is die verwantskap en hoe het dit betrekking op die elektrisiteitsbedryf? Die potensiaal wat in ‘n digitale netwerkekonomie opgesluit lê en wat tans rondom ons ontvou, beteken dat verouderde infrastrukture vandag as ‘digitale hindernise’ beskou word en word wêreldwyd reeds deur politieke – en tegnologiese druk bevraagteken. ‘n Gaping het reeds tussen die reste van die infrastrukture van ‘n vorige geslag tegnologie en die nuwes ontstaan. Verouderde elektriese infrastrukture het ‘n leeftyd van veertig jaar. Sentrales wat in die 1960s en 70s gebou was kom eersdaags aan die einde van hul ekonomiese lewens en sal vervang moet word.  

    Maar waarmee?  

    Word dit met dieselfde ou tegnologie of met vars 21ste eeu tegnologie vervang? Moet sentrale elektrisiteitsverskaffers nie ook digitaal transformeer nie?.

    Vandag se infrastruktuur, wat uit ‘n relatief klein aantal reuse kragstasie-nodusse met beperkte konneksieskakels oor lang afstande bestaan, sal uitgebou moet word om soortgelyke betroubaarheid en akkuraatheid te verskaf as die soomlose mikroskyfie-bedryf wat hy moet bedien. In ‘n digitale ekonomie is kragonderbrekings taboe. Die huidige eensydige toepassing van geografiese beurtkrag getuig van ‘n gebrek aan insig en beplanning en is blatante ekonomiese sabotasie. In ‘n digitale ekonomie moet ander denkprosesse gevolg word deur tegnologie in te span wat beurtkrag op genuanseerde basis instel sodat die digitale netwerk te alle tye in stand gehou sal word. Intelligente skakelaars vir byvoorbeeld geisers, stowe, verhitters ens kan byvoorbeeld in huise se distribusieborde geïnstalleer word en kan sentraal deur elektiese impulse oor die kragnetwerk aan en afgeskakel word om kragverbruik te reguleer. Hierdie is nie ‘n oplossing vir die probleem van verouderde kragstelsels nie, maar kan as oorgangsmaatreëls dien totdat die dosyn of so groot kragsentrales uiteindelik deur duisende kleiner eenhede of nodusse vervang of aangevul is.  

    Vroeër was “groter is goedkoper” die wagwoord, maar vandag se kleiner stelle bevat die potensiaal om dubbel so doeltreffend en die helfte minder besoedelend te wees as die ou grotes. 'n Soomlose netwerk van verspreide kragopwekking, wat net soos die internet interaktief aaneen geskakel is, is nou ‘n realistiese toekomsbeeld. Sou een ketel van Eskom vandag buite werking raak, verloor die netwerk 600 Megawatt krag. Een kraglyn kan tans 3600 Megawatt krag verloor. Daarenteen verloor een mikro-verskaffer wat foutief raak slegs een Megawatt of selfs net ‘n tiende daarvan. Gedesentraliseerde kraglewering is inherent dus meer betroubaar en doeltreffend. Boonop beteken hoër doeltreffendheid, minder besoedeling per eenheid krag gelewer.  

    Suid-Afrika se eie steenkoolreserwes is voldoende om vir eeue lank in die land se energiebehoefte te voorsien. Maar dan sal daar anders met steenkool te werk gegaan moet word. Onlangs is berig dat Eskom ondersoek instel na die moontlike vergassing van ondergrondse steenkool (die UCG-proses) om gasturbines vir kragopwekking te dryf. 'n Gangbaarheidstudie word glo gedoen na die werkbaarheid om ‘n 2100 MW-kragstasie by die Majuba steenkoolvelde in Mpumalanga op te rig. Hoewel die ‘groot is goed’ paradigma beoog om een van die skoonste steenkool kragstasies te bou wat goedkoper krag teen 80% van die installasiekoste sal lewer, moet daardie krag nog deur die bestaande kwesbare netwerke vervoer word.  

    Die waarde van daardie projek is dus nie sodanig die projek as sulks nie, maar die kommersialisering van die ondergrondse vergassingsproses vir die volgende geslag kragopwekkers. Die UCG-proses is reeds dekades gelede in die voormalige Sowjet-Unie ontwikkel. Diepliggende steenkool van swak gehalte en wat nie ekonomies ontginbaar is nie, word ondergronds vergas. Die as bly ook sommer ondergronds. Die tegnologie bestaan ook reeds geruime tyd om steenkoolgas van kweekhuisgasse en swawelhoudende stowwe te suiwer. Voordat die gas deur ‘n netwerk pypleidings versprei word, word die koolstofdioksied uitgeskei en ondergronds gepomp om in waterhoudende formasies opgelos te te word in gebiede waar grondwater nie gebruik word nie, soos byvoorbeeld onder die seebodem by die kus, of naby meergebiede.

    Skoon omgewingsvriendelike gas uit steenkool, wat uit waterstof, metaan en koolstofmonoksied bestaan, is ‘n goeie brandstof vir hoë temperatuur brandstofselle (SOFC’s) wat primêre elektrisiteit kan verskaf. Die uitlaatgas van sulke brandstofselle bevat genoeg energie om mikro-turbines aan te dryf vir sekondêre kragopwekking. Hierdie kombinasie word ‘brandstofsel hibriedes’ genoem en het ‘n brandstof-na-elektisiteit effektiwiteit van beter as 70%, ‘n syfer wat tot onlangs nog ongehoord was. Gewone steenkoolkragstasies se doeltreffendheid is minder as die helfte daarvan. 'n Verdere aaneenskakeling van tegnologie soos waterverhitting of lugverkoeling wat van die turbine se uitlaatgas gebruik maak, stoot die nuttigheidsgraad op na oor die 80%. Dit kan egter slegs naby die verbruikspunte en in pas met die spesifieke behoefte op ‘n gedesentraliseerde basis aangewend word.

    Omgewingsvriendelike steenkoolgas kan dus vanaf dertig of meer ondergrondse bronne regdeur die land deur ‘n netwerk gaspypleidings versprei word om brandstof aan die nodusse van ‘n gedesentraliseerde kragnetwerk te verskaf. Is dit te vergesog dat duisende 1 Megawatt hibriede eenhede regoor die land digitaal aanmekaar geskakel is om die toekomstige vraag na elektriese krag op ‘n inkrementele basis aan verbruikers te voorsien? Sommige nodusse sal meervoudige installasies wees, ander weer enkeling opwekkers. Hulle sal naby die verbruikers geplaas word en as ‘n gesamentlike netwerk deur rekenaartegnologie bestuur word.  

    Ons moet egter daarteen waak dat die land se navorsingsenergie nie heeltemal deur wind en sonenergie oorheers word nie. Daar is ‘n behoefte aan albei. Soos die armes, sal termiese stelsels, groot en klein, vir minstens nog ‘n honderd jaar by ons wees.

    для водоснабженияпрокурор харьковской области