Deel van hierdie dryf was die Rooivalk wat ten doel gehad het om T72-tenks te vernietig. Maar net soos met die Amerikaanse Vlootsoldate se Osprey V-22 was daar nie ‘n ander bruikbare produk nie, ook nie ‘n organisasie wat so iets vinnig kon produseer nie. Dit het die Regering, die Departement van Verdediging en Krygkor dus genoop om iets van nuuts af te begin, ‘n poging om ‘n projek van die grond af op te bou sonder dat jy weet of jy suksesvol gaan wees. ‘n Trotse poging om Suid Afrikaanse soldate te help, Suid-Afrikaanse magte die voordeel te gee en Suid-Afrika te red van hierdie Russies geleide oorlog.
Om die Rooivalk te begin, moes ‘n sekere tipe werknemer met ‘n spesifieke persoonlikheid verkry word, iemand wat kreatief is, wat nie omgee vir salaris nie, wat verniet oortyd werk en ‘n internasionale houding het. Hulle doel was duidelik: vestig ‘n Suid-Afrikaanse organisasie wat ‘n gevegshelikopter so gou as moontlik kan produseer.
Fasiliteite is oorgeneem van bestaande Franse helikopters in die SA Lugmag. Kennis is ingewin om helikopters te toets, spesiale materiale is ondersoek, aerodinamiese ondersoeke is gedoen, substelselargitekture is geëvalueer en kannone en vuurpyle is verkry.
Nou ja, wat anders as ‘n vliegtuig wat kon vlieg, wat terselfdertyd die vlieënier veilig hou en baie wapens kon saamdra, het toe die lig gesien. Die probleem was dat daar toe reeds vrede verklaar is; Namibië en Suid-Afrika het, anders as hulle vyande, aggressiewe aksie gestaak. Die Rooivalk was gelukkig te laat.
Die nuwe regering het heelwat geld in Rooivalk belê en Trevor Manual wou iets daarvan terug kry. Maar anders as wat meeste mense gedink het, was die teiken nooit om Rooivalke te verkoop nie; dit was om die organisasie wat Rooivalk gevestig het te verkoop. Die probleem wat die regering gehad het, was dat niemand ‘n organsasie sal koop nie, veral nie as dit bankrot is nie.
Die organisasie kry toe die opdrag om die Rooivalk in die mark te sit ten spyte daarvan dat dit op sigself miljoene sou kos. Intussen het die beleggings voortgeduur om Rooivalk-substelsels te verbeter en te finaliseer. ‘n Nuwe teen-tenkmissiel is selfs ontwikkel om die persepsie te skep dat hier ‘n werkbare produk is. Die buiteland het hiervoor geval want ten spyte daarvan dat niemand Rooivalke gekoop het nie, is die organisasie se beeld erken.
Omdat geen ander Suid-Afrikaanse maatskappy die Rooivalk kon privatiseer nie, moes ‘n buitelandse firma gesoek word.
Hierdie firma is nou gevind en as ons gelukkig is, sal ‘n nuwe variant van Rooivalk met ‘n ander naam die lig sien en sal die ou manne en vrouens wat Rooivalk gevestig het, die klein plesier ondervind om vir hulle kleinkinders te wys dat hulle moeite oor meer as twee dekades uiteindelik vir die land tot voordeel was. Dit sal verkry word deurdat 30% van die wins op wêreldwye verkope van die nuwe vliegtuig miljarde kan laat inrol, tot almal se voordeel.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.