Kultuurmarxisme, linksliberales en die oligargie kop in een mus

Soveel skitterende bydraes word op Praag gemaak wat gevaar loop om in die vergetelheid te raak.

Dr Roodt se videogesprek op Praag van 14 Desember 2014 tesame met die ander stukke oor kultuurmarxisme behoort, saam met die Yuri Bezmenev-onderhoude (Joeri Besmenef op Afrikaans), ons daaglikse brood te wees. Die onderhoude met Besmenof is duidelik gevoer terwyl die Sowjetstelsel nog in plek was, maar die boodskap is nou nog net so relevant as toe, soos dr Roodt se video ook aantoon. Toe die Berlynse muur en die Sowjetstelsel ineengestort het, was die saad van die kultuurmarxisme reeds gesaai en wêreldwyd aan die floreer, d.w.s. oral behalwe in Rusland self. Die Russe het ten slotte eerstehands ervaar wat marxisme in die praktyk beteken. In ‘n BBC-onderhoud op 15 Feb 1979 het Alexander Solsjinitsin gesê : «For us in Russia, Communism is a dead dog, for many people in the West, it is still a roaring lion».

Maar wat in die nuwe opset ná die val van die Berlynse muur, van belang is, is dat die digotomie (verdeling) nie meer is tusssen ‘n vryemark- kapitalistiese ekonomie aan die een kant en ‘n sentraalgeleide totalitêre stelsel aan die ander kant nie. Die hardgbebakte marxisme van die Sowjetunie het nou plek gemaak vir die meer subtiele doktrines van die kulturele marxisme in die Weste met sy klem op die aftakeling van die Christendom, van tradisionele moraliteit, die familielewe, die huwelik, kulturele en estetiese waardes en standaarde, patriotisme, kortom, ons totale waardestelsel. En dus natuurlik ook die manier waarop logika en rasionaliteit en taal en woordbetekenisse verwring en omgekeer word, tot die punt waar iemand soos mnr FW De Klerk in die media as «courageous» beskryf kon word !

Alexander Solsjinitsin:

« As a survivor of the Communist Holocaust I am horrified to witness how America is gradually being transformed into a secularist and atheistic utopia, where communist ideals are glorified and promoted, while Christian values and morality are ridiculed and increasingly eradicated from the public and social consciousness. Under the decades-long assault and militant radicalism of many so-called “liberal” and “progressive” elites, God has been progressively erased from our public and educational institutions, to be replaced with all manner of delusion, perversion, corruption, violence, decadence, and insanity.»

Die opvatting dat die Rewolusie iets te make het met die stryd van die massas, die werkers en die behoeftiges, soos ons oor die jare verlei is om te glo, kan nie verder van die waarheid wees nie. Nog nooit in die geskiedenis het die Rewolusie iets vir die minder bevoorregtes en verdruktes beteken nie. Die massas armes en werkers is nooit meer vertrap en uitgebuit nie as juis in die Sowjetunie. Solsjenitsin stel die aantal offerandes op die altaar van die Rewolusie op 60-miljoen mense. En hulle was byna uitsluitlik werkers en minder bevoorregtes. As die massas in Suid-Afrika se posisie met 100% verbeter het sedert die kultuurmarxistiese rewolusie hier geseëvier het, dan het die oligargiese elite se posisie met 10 000% verbeter. In alle lande waar die die Rewolusie deurgevoer is, het dit geskied op die rug van goedgelowige massas wat gebreinspoel is om te dink hulle posisie gaan «verbeter». Inteendeel was die massas nog altyd net die slawe van rewolusies ten bate van ‘n handjie vol uitbuiters.

Die marxisme en grootgeld loop reeds ‘n lang pad saam. Soms loop hulle langsmekaar, maar meesal is hulle doelwitte ineengestrengel. Deur die jare het die Westerse demokrasieë Kommunistiese Sjina stelselmatig gesteun teenoor demokratiese Taiwan. Tot vandag het geen Westerse land van betekenis diplomatieke bande met Taiwan nie, terwyl hulle deur die bank betrekkinge het met die Sjinese Kommuniste. Dit verhoed natuurlik nie die Westerse vetkatte om miljarde se winste te maak uit wapenverkope aan Taiwan met wie hulle in die openbaar niks te doen wil hê nie.

Die media word bykans in sy geheel deur grootgeld beheer en hulle roeping is steeds om handlangers en boodskappers te wees van die geldmagte agter die skerms. Dit is sprekend van die gekheid van die tydvak waarin ons leef dat die media nog die vermetelheid kan hê om hulleself voor te doen as die mensdom se morele wagters op die mure. Die enigste moraliteit wat hulle ken, is dié wat deur die oligargie aan hulle voorgeskryf word en dit is die moraliteit van Mammon.

Wêreldwyd word diegene wat durf waag om ‘n stem te verhef teen hierdie nuwe kultureelmarxistiese imperialisme gewoon op die kantlyn geskuif, na die buitenste duisternis verdryf en op die een of ander manier die swye opgelê. Dr Roodt sal hiervan kan getuig. ‘n Mens sou kon vra: waarom word ons dan vervolg en verguis as ons so nietig en onbelangrik is? Die rede is dat die geldmagte ten spyte van alles tog kwesbaar is en die laaste ding wat hulle kan bekostig en toelaat, is elemente wat hulle kritiseer of hulle belange aanval en uitwys dat die koning kaal is.

Die mag wat die internasionele finansiële oligargie in die hande het, gaan die verstand van gewone mense gewoon te bowe. Tydens ‘n vraag-en-antwoord sitting nie lank gelede nie van die Gesamentlike Ekonomiese Komitee van die Amerikaanse Kongres en die goewerneur van die Amerikaanse Reserwebank, Janet Yellen, het aan die lig gekom dat 38% van die VSA se rykdom besit word deur 1% van die bevolking. Die onderste 60% van die Amerikaanse volk besit 2,3 % van die land se rykdom. Een enkele familie, die eienaars van die Walmart-winkelketting besit net soveel van die nasionale rykdom as die onderste 40% van die bevolking, terwyl 95% van alle inkomste in die land verdien of verkry word deur 1% van die bevolking. Anders gestel, beteken dit dat 99% van die Amerikaanse bevolking altesaam 5% van die land se inkomste verdien. En die miljardêrs word jaarliks net al hoe meer, terwyl die minder gegoedes en die middelklas van jaar tot jaar verarm. Senator Sanders wys daarop dat meer Amerikaners vandag in armoede leef as op enige ander tydstip in die geskiedenis. Kyk gerus maar self na die onderhoude ens van Senator Sanders op die internet.

En waar is die aanhoudende gesanik van die media oor «gelykheid»? Net nog ‘n rookskerm wat die rykes in staat stel om hulle ding te doen terwyl die media namens hulle kliphard werk aan die illusie dat iets omtrent die probleem van ongelykheid gedoen word.

Suid-Afrika is waarskynlik een van die beste voorbeelde ter wêreld van die suksesvolle resep van samewerking tussen die linksliberale rewolusie en die geldmag. Dis by uitstek ‘n stelsel wat volledig gebaseer is op die marxistiese ideologie wat niks meer tot stand gebring het nie as die ongelooflike verryking van ‘n handjievol uitverkorenes, ‘n resultaat wat deur doktrinêre kultuurmarxiste in die pers, aan die universiteite en die kerke met oorgawe besing word. Soos in Amerika en Europa geniet die breë bevolking, insluitende die swartes hier, net die skyn van «demokrasie». Die wittes het hier uiteraard geen seggenskap meer nie, dít weet ons, maar die swartes het dit ook nie. Al rol wat hulle eintlik het, is om legitimiteit te verleen aan die vetkatelite deur elke vyf jaar vir hulle te stem sodat hulle hulself nog meer kan verryk. Maar oor wie dit is waarvoor gestem word en wat hulle doen nadat hulle verkies is, het die massas net mooi niks te sê nie.

Die stryd wat ons hiervandandaan vorentoe sal moet voer, is die stryd teen die geldmagte wat saam met, of gesteun deur die linksliberales en kultuurmarxisme, daarop uit is om ‘n nuwe wêreldorde te vestig waar daar vir nasionale identiteit en indiwidualiteit, vir bekaafde waardes en vir Christus net nie plek is nie en waar die allesoorheersende oogmerk is om net nog meer en meer geld vir die superrykes te maak. Die uiteindelike oogmerk is om die totale mensdom te oorheers en te verslaaf. Grootgeld is dít wat ons lotsbestemming en dié van ons beskawing vandag bepaal. Geld en die ywer van hulle voetsoldate, die genoemde nuttige idiote in die media, die universiteite en die kerke. In dieselfde gesamentlike sitting van die Eokonomiese Komitee is dit onomwonde deur die voorsitter, Senator Bernard Sanders, gestel dat Amerika vandag ‘n finansiële oligargie is en dat politici vryelik deur die rykes «gekoop en verkoop» word. Toe hy die vraag aan me. Yellen stel of Amerika vandag ‘n oligargie is, was haar antwoord, sy wil «liewer nie ‘n etiket daaraan heg nie» ! In ‘n onlangse studie van die Princeton- en Northwest-universiteite is bevind dat Amerika geen demokrasie meer is nie maar ‘n oligargie waar die «volksverteenwoordigers» eerder die belange van die handjie vol superrykes probeer dien as dié van die breë Amerikaanse bevolking.

Hoe lank nog gaan 99+% van die Amerikaanse bevolking met hierdie situasie, vir lief neem? Gesonde verstand laat ‘n mens vermoed nie meer te lank nie. Wat hulle tot dusver nog verhoed het om in opstand te kom, is natuurlik die lakeie in die media wat gedienstig aan hulle betaalmeesters nog daarin slaag om die openbare mening te paai met stories van «ongelykheid wat die aflope jare verklein het», ens. Sodra die mediavervaardigde skille van die oë van die Amerikaanse publiek en veral die middelklas begin afval, kan ons verwag dat die poppe gaan begin dans, want ongelykheid tussen ryk en arm was nog nooit tevore in die geskiedenis so groot nie.

‘n Voorbeeld van wat met geld bereik kan word, is die onlangse verkiesing van mnr Jean-Claude Juncker tot president van die Europese Kommissie. In die praktyk beteken dit die president van die Europese Unie. Mnr Juncker was agtien jaar lank eerste minister van Luxemburg. Gedurende daardie tydperk het hy ‘n buitelandse skuld vir Luxemburg van 2 253 000 000 000 euro’s opgebou. Mnr Juncker kon nie die sake bestuur van Luxemburg nie met ‘n bevolking van iets oor ‘n halfmiljoen mense, maar nou gaan hy die sake bestuur van die Europese Unie met ‘n bevolking van meer as 500- miljoen. Hoe het hy dit reggekry? Deur die willose instrument te wees van die rykes en niks anders nie. Hierdie aanstelling is duidelik ‘n beloning vir die dienste wat hy aan die miljardêrs van Europa gelewer het deur hulle uit te nooi of toe te laat om, onwettig, hulle fortuine belastingvry in Luxemburg te belê. En natuurlik is die bedoeling dat hy moet voortgaan om die miljardêrs gedienstig te wees.

Hoe kan die lande van die Europese Unie so-iets toelaat? Maar omdat almal in die geldwêreld en hulle handlangers, die politici, die een of ander belang daarby het of gehad het en voordeel uit die situasie trek. En die media? Dis mos ‘n goeie storie en die publiek het sekerlik ‘n belang om daaroor ingelig te word. Maar nee, die lakeie van die geldmagte is doodstil ten spyte daarvan dat mense soos Marine Le Pen mnr Juncker se kaskenades een na die ander uitwys. Maar natuurlik, Marine Le Pen is mos maar net ‘n «regse». Die speerpunt van Marine Le Pen se stryd is om die mag weg te neem van die oligarge en dit terug te gee aan die volk, daar waar dit tuishoort. Dit is alles behalwe ekstreem soos mnr Leopold Scholtz in Die Burger wil probeer voorgee. Inteendeel is dit die hart en siel van die demokrasie!

Een van die belangrikste metodes wat die kultuurmarxiste en die oligargie aanwend om hulle doelwitte te bereik, is om gebruik te maak van praatpoppe om die openbare mening gerus te stel, amper soos Conrad Koch sy lappop gebruik om linksliberale walglikhede in ons keel te probeer afdruk. Watter beter voorbeeld hiervan as die afgod en ikoon Nelson Mandela wat weinig meer was as die praatpop vir die kommunis Joe Slovo? En mnr FW De Klerk was die praatpop van alles behalwe die Afrikaners wat bankvas vir hom gestem het. So ook is die media, soos reeds genoem, die klakkelose praatpoppe van die geldmagte.

Maar die verskynsel is dekades reeds besig om die internasionale magspolitiek te oorheers. President Franklin Roosevelt was ‘n volslae pop van die internasionale geldmagte en is soos ‘n riet in die wind deur hulle rondgeswaai. Dieselfde met pres Woodrow Wilson voor hom en pres Truman en Eisenhower daarna. Pres Roosevelt was onder druk van linkses en rewolusionêres direk daarvoor verantwoordelik dat die helfte van Europa aan die Sowjette uitgelewer is soos Suid-Afrika ook aan die rewolusie uitgelewer is deur nog ‘n pop van die internasionale geldbelange. Tydens die Jalta-konferensie van 1944 toe Europa opgesnipper is en die buit tussen Amerika, Engeland en die Sowjetunie verdeel is, met die reuse-aandeel aan die Sowjetunie, was verskeie bekende kommunistiese agente, waaronder Alger Hiss, persoonlik teenwoordig by gesprekke tussen pres Roosevelt en Josef Stalin. En gesien in die lig van sen. Sanders se opmerkings, is pres Obama duidelik ook maar net die praatpop van dieselfde magte.

Die miljardêr Bernard Baruch was oor ‘n tydperk van 60 jaar raadgewer van bykans elke Amerikaanse president van pres. Woodrow Wilson tot by pres Dwight Eisenhower, insluitende die periodes van die twee wêreldoorloë. In 1918 is hy deur pres Wilson aangestel as voorsitter van die War Industries Board, ‘n posisie waar hy feitlik die magtigste mens op aarde was. In 1919 het hy saam met pres Wilson deelgeneem aan die vredeskonferensie van Versailles. In 1943 is hy deur pres Roosevelt genooi om hoof te word van die War Production Board en met die uitbreek van die tweede wêreldoorlog is hy deur pres Roosevelt aangestel as spesiale raadgewer van die Office of War Production waar hy die werklike beleidmaker was wie se besluite bloot deur die «direkteur», James Byrnes uitgevoer is. In 1949 het pres Truman hom aangestel in die sleutelposisie van Amerikaanse verteenwoordiger op die VN se kernkragkommissie (UNAEC). Vir die grootste deel van sy lewe was Amerikaanse presidente bloot die praatpoppe van die miljardêr mnr Baruch. Die belangrike punt is egter dat mnr Baruch oor al hierdie jare nooit deur ‘n demokratiese proses tot enige amp verkies is nie. Alles intrige en manipulasie agter die skerms. En dit in die wêreld se «grootste demokrasie» en «oopste samelewing».