Category: Algemeen

Kangaroes in Sodom

‘n Pleistergesig van onskuld – bewusteloosheid – dis wat Piet van Bethlehem het, seg oupa Nic.

Piet is natuurlik nie sy regte naam nie, want iemand kan dalk lus raak om te prosedeer.

Reeds op skool – die Landbouskool op Tweespruit, het die pleistergesig handig te pas gekom toe die onnie hulle leer snoei het. Piet het, toe die onnie anderpad kyk, ‘n loot in die hande gekry en die onnie ‘n ordentlike hou gegee, en die loot weggesmyt.

Toe die onnie omkyk staan Piet tussen die ander, heel bewusteloos oor wat die onnie se rumoerigheid kon veroorsaak het. So bewusteloos soos die prez se bewusteloosheid oor die stoornis wat sy kroonprins, Malema, se sangatalent veroorsaak.

Later had hy die bevlieging om ‘n klomp springhase wat hy gevang het, in Johannesburg se spitsverkeer los te laat. Te midde van die chaos en karre wat mekaar stamp, hoor hy iemand uitroep: “Look, baby kangaroo’s!” Piet betrag die spulletjie met ‘n pleistergesig, g’n benul oor waar die springende gediertes vandaan kom nie.

Vertel Groot Herrie, wat landbou swot, daar het werklik iemand springhase VSA toe uitgevoer – as mini-kangaroes.

Herrie is nie verbaas nie. Amerikaners is vreemd. By geleentheid was dit glad mode om troetelklippe aan te hou. Ewe met ‘n hele handleiding oor “toertjies” wat so ‘n troetelklip kan doen, soos van ‘n kussing afrol.

Herrie self gaan maak dat argeoloë en paleontoloë iewers in die verre toekoms kwaai kop krap as hulle op Herrie se erf opgrawings kom doen, want Herrie dra al jare interessante klippe, soos Bethlehem se versteende hout, Parys se rooi graniet, Fauresmith se klipwerktuie en vele meer aan.

Die Herries se erf het nie “inheemse” klip nie. Potklei. Diep potklei. Dus, as daar ‘n klippie op die erf beland wat nou nie iets besonders is nie, gaan dit beddings toe vir bietjie tekstuurverandering.

Hier sal die tuinhulp dit pligsgetrou uithaal, en op die grasperk gooi waar Herrie die grassnyer se lem daarop breek. Of die klip teen Herrie se maermerrie vasskiet. Herrie het dus gemengde gevoelens oor klippe op die erf.

Maar om enige klip as troetelklip mak te maak, dit het Herrie nog nooit oorweeg nie. Die enigste gedomestiseerde klip op die erf is die een in die gang wat die gangdeur moet oophou. Af en toe sal iemand nalatig die klip skuif, en dan, as Herrie die nag deur die slaap gang af gaan om te kyk waarvoor Pumba so blaf, met kaalvoete vir die sokker begin oefen. Dis seer, en verminder Herrie se liefde vir klippe (en sokker).

Maar om terug te keer na die Amerikaners. Hulle kan natuurlik Suid-Afrikaners behoorlik terugkry, deur weer “Prairie dogs” aan Suid-Afrikaners te verkwansel. Baie gaan verbaas wees om die Amerikaners se weergawe van ‘n meerkat, eerder as iets wat aan ‘n hond verwant is te kry. En nee, dis nie van domgeit dat die Amerikaners dit nie “Prairie Cats” noem nie. Die goed blaf wel. Omtrent soos die dassies hier soms maak.

En nee, die Duitsers het nie die “Dasch Hund” uit ‘n dassie geteel nie.

Maar eintlik stuur Herrie die hele relaas af op die vonnis wat die ANC vir Malema opgelê het oor hy Zuma met Mbeki durf vergelyk het. Hy moet onder meer terug “skool” toe om woedebeheer aan te leer.

Die swaarste straf wat iemand Herrie kan oplê is om hom terug te stuur skool toe. Nou, aan die regte kant van 50, kry Herrie soms nog nagmerries dat hy op skool is.

Maar Herrie meen terug skool toe stuur as Malema nie ook Juffrou de Kock as onnie op die koop toe kry nie, sal darem eintlik nie veel werd wees nie. Hy sal byvoorbeeld nie sy “W” vir Wiskunde en “H” vir Houtwerk opgeskuif kry nie. Want sien, die nuwe regering het Juffrou de Kock se slaankrag tot niet gemaak.

En sal Malema seker ook springhase vir klein kangaroes aansien.

Nie dat ‘n dier noodwendig is wat mens dink dit is nie. Boy Louw het by aanskoue van ‘n kangaroe uitgeroep: “Goodness gracious, what a mice!”

Koos, wat onder die invloed van sy Roomse bure wat erg getampteer is deur Koos se Vrydagaande se steak braaiery, tot die Roomse sienings bekeer is.

Met die sakrament seg die priester nog: “You were born a Protestant, you were raised a Protestant, but now you are ‘n Catholic.”

Maar die volgende Vrydagaand kom die steak-geure weer oor die muur. Die bure gaan kyk, en kry Koos wat op die punt staan om sy steak te verorber. Toe Koos die bure sien, besprinkel hy gou die steak met water, en sê: “You were born a cow, you were raised a cow, but now you is a snoek.”

форма справки для

17 May 2010
Juffrou de Kock die geheime wapen teen swak OG-verslae

Herrie lees Vrystaat se berig oor die Ouditeur-generaal se verslag oor Dihlabeng se sake.

Twee hoofpynpille en ‘n dosis Eno’s later is Herrie naastenby genoegsaam herstel om ‘n paar waardevolle voorstelle te doen.

Herrie dink die spulletjie moet terug skool toe gaan. Nee, nie enige skool nie, en nie enige juffrou nie.

Nee, sit hulle in een van daai skole teen die rante met ‘n kwaai skoolhoof, en gee vir Juffrou de Kock net volmag en ‘n lat, en Herrie meen volgende jaar verbeter Dihlabeng se verslag van die tweede laagste moontlike gradering na die heel boonste.

Maar Herrie het ‘n spesmaas Juffrou de Kock is intussen seker al vir hoër diens opgeroep, want toe Herrie se pad met haar pad gekruis het – gekortsluit het is dalk ‘n beter uitdrukking – had Herrie se ouderdom skaars dubbelsyfers gehaal. Intussen staan Herrie al aan die regte kant van ‘n halfeeu.

Of Juffrou de Kock met vandag se beperkings net so doeltreffend sou wees as destyds, weet Herrie nou nie. Nie net vreeslik streng nie, maar so sterk soos …soos…’n Amasone. Sjoe, amper sit Herrie nou sy voet daarin…wou eers “soos ‘n bees” skryf, maar dit klink darem nie baie vroulik nie, en “koei” …netnou is sy nog op die ondermaanse en dan moet Herrie ligloop.

Maar presies hoe sterk, sien die klas die slag toe Vaatjie nie wou bly staan om klaar gelooi te word nie. Toe gryp Juffrou de Kock hom agter die nek en tel hom een hand op dat hy soos ‘n platanna aan ‘n haak blyk hang. En sy het nog haar regterarm los gehad om die looiwerk klaar te maak.

Maar hoekom die ouditeur-generaal se verslag Herrie so aan Juffrou de Kock laat terugdink, is die bontpratery van die verantwoordelikes soos dat dit g’n eintlik so sleg is nie, ander doen slegter, en die OG is rasbevooroordeeld en so aan.

So in die begin van die jaar probeer van Juffrou de Kock se nuwe rekrute ook daai een.

Fout, GROOT fout.

Nie dat mens die pikkies eintlik kon verkwalik nie. Hulle kom dan pas van Klaasvakie af, en vir Klaasvakie, die vorige jaar se onnie, kon mens bykans enigiets wysmaak.

Na so ‘n eerste vergissing met Juffrou de Kock, dan weet jy dis maar op die tande kners, of jy moet ‘n baie goeie advokaat kry. ‘n Dapper een ook, want met Juffrou de Kock wis mens net nooit. Sy sou heel waarskynlik blitsig tot die gevolgtrekking gekom het die advokaat wil kom stories maak…

In kort, as die misipaal nog gedink het om na ‘n sessie met Juffrou de Kock SAMWU en SALGA op haar te sit… Nee, al verskil sou wees dit sou haar net ‘n rukkie langer neem as om haar klas deur te draf.

En SAMWU en SALGA sou geweet het waarvan die Bybel skryf in daai deel van die geween en die gekners van tande…

10 May 2010

Goëlery met vigsstatistiek

Amptelike vigsstatistieke het waarde maar moet met ‘n vergrootglas bekyk word. Een waarde is dat dit help om perspektief te kry. Haal ook bietjie die emosies uit die kwessie. Maar natuurlik is statistiek nie die werklikheid nie, net ‘n syfer-voorstelling daarvan.

As voorbeeld word die middeljaar- (2009-) gegewens van die SA Statistiekdiens ontleed.

Tabel 1: Geboortes en sterftes vir die periode 2001-2009.

	Geboortes	Sterftes	Vigssterftes	% Vigssterftes
2001	1 138 600	523 900	202 200	38.6
2002	1 132 500	562 400	236 900	42.1
2003	1 120 400	596 600	267 700	44.9
2004	1 109 200	626 200	293 900	46.9
2005	1 096 600	634 100	298 600	47.1
2006	1 083 900	628 600	289 800	46.1
2007	1 064 900	621 600	279 600	45.0
2008	1 049 300	602 800	257 500	42.7
2009	1 044 900	613 900	263 900	43.0

Hierdie tabel maak nie voorsiening vir die ondertelling van sterftes nie. Volgens die statistiekdiens self, is die ondertelling waarskynlik ‘n faktor van 0.33. Ondertelling is beslis hoër as 0.33 en wel om verskeie redes waarop daar nie nou ingegaan word nie. Vir vergelykende doeleindes word die faktor van 0.5 geneem. Beskou die faktor van 0.5 as die waarskynlikste en die faktor van 0.33 as die mees optimistiese skatting.

Tabel 2: Beswaarde sterfgevalle.

	Sterftes (onbeswaard)	Faktor 0.33	Faktor 0.5
2001	523 900	696 787	785 850
2002	562 400	747 992	843 600
2003	596 600	793 478	894 900
2004	626 200	814 060	939 300
2005	634 100	843 353	951 150
2006	628 600	836 038	942 900
2007	621 600	826 728	932 400
2008	602 800	801 724	904 200
2009	613 900	816 487	920 850

As die voorgaande tabelle soos volg uitgesit word, kan die geboortes met die sterftes vergelyk word.

Tabel 3: Vergelyking tussen geboortes en aangemelde sterfgevalle en geprojekteerde sterfgevalle.

	Geboortes	Sterftes (onbeswaard)	Faktor 0.33	Faktor 0.5
2001	1 138 600	523 900	696 787	785 850
2002	1 132 500	562 400	747 992	843 600
2003	1 120 400	596 600	793 478	894 900
2004	1 109 200	626 200	814 060	939 300
2005	1 096 600	634 100	843 353	951 150
2006	1 083 900	628 600	836 038	942 900
2007	1 064 900	621 600	826 728	932 400
2008	1 049 300	602 800	801 724	904 200
2009	1 044 900	613 900	816 487	920 850

Kan die geldigheid van die laaste twee kolomme van die tabel getoets word om die mees waarskynlike toestand te bepaal?

Die antwoord lê opgesluit in die navorsing oor die tydperk vanaf opdoening van infeksie tot afsterwe. Die Departement van Gesondheid meen dat die mediaantydperk 10,5 jaar is. Daar is egter Amerikaanse en Britse navorsing wat die totale, nie mediaantydperk, op 8.5 jaar vir 98% van geinfekteerdes stel. As die algemene gesondheidstoestand van veral die agtergeblewe gemeenskappe in ag geneem word, kan dit geredelik aanvaar word dat die tydperk inderdaad 8.5 jaar is. Vir doeleindes van die tabel hieronder word die totale tydperk egter as 10 jaar geneem met die veronderstelling dat geen sterftes binne die eerste 2 jaar na infektering voorkom nie. Verder met die veronderstelling dat die res (8 jaar) gelyklynig is. Vir doeleindes van ontleding is dit baie konserwatief aangesien meeste sterftes waarskynlik binne 8 jaar voorkom, veral in die geval van vrouens. Die impak van anti-retrovirale middels is ook nie in berekening gebring nie. Daar is wynig betroubare inligting daaromtrent. As die maatstaf toegepas word toon die laaste kolom die verwagte sterftes wat aan vigs plus ander oorsake gewyt kan word.

Tabel 4: Geprojekteerde sterfgevalle met verskillende scenarios.

	Sterftes	Faktor 0.33	Faktor 0.5	Vigs +	Verwagte Sterftes
2001	523 900	696 787	785 850	4 190 000
2002	562 400	747 992	843 600	4 350 000
2003	596 600	793 478	894 900	4 490 000	890 150
2004	626 200	814 060	939 300	4 610 000	976 050
2005	634 100	843 353	951 150	4 720 000	896 750
2006	628 600	836 038	942 900	4 830 000	915 050
2007	621 600	826 728	932 400	4 940 000	932 000
2008	602 800	801 724	904 200	5 060 000	949 050
2009	613 900	816 487	920 850	5 210 000	967 500

(As u wil weet hoe die verwagte sterftes bereken is, kan u my kontak.)

As die verwagte sterftes met die twee ondertellingskolomme vergelyk word sal u merk dat die ondertelling van 50% die mees waarskynlike is. Merk ook op hoe die verwagte syfers in die laaste kolom vanaf 2008 vinniger styg as die faktor van 0.5. Dit dui die versnelde impak van vigs aan, met ander woorde, vanaf 2008 begin die sterftekurwe vinniger toeneem, natuurlik as dit volgehou word. Dit is wel moontlik in die lig van tabel 1.

Die Verdediginsdepartement het in ‘n jaarverslag die volgende aangedui:

Tabel 5: Verdedigingsdepartement 2005 – 2006.

	2005	2006	Verandering
Gesonde personeel	16460	11618	–29%
Vigslyers	5445	10711	+196.7%
Verhouding	0.75:0.25	0.52:0.48

Dus, in 2005 was daar drie gesonde soldate vir elke vigs-geïnfekteerde soldaat. In 2006 was die vergelyking bykans gelyk, 52 gesonde soldate vir elke 48 siek soldate.

Behalwe vir die statistiek rondom soldate is dit algemeen bekend dat onderwysers ook ‘n uitermate hoë voorkoms van vigs het. Veertig persent (40%) onderwysers sterf voor die ouderdom van 38 jaar.

Dat daar baie selektief met SA Statistiek se data omgegaan moet word is seker. Wat egter vasstaan is dat die Suid-Afrikaanse bevolkingsafname met ‘n stadig lekkende motorband vergelyk kan word. Dit val nie op nie want dit gebeur stadig.

детские сайты Фильчаков прокурор

7 May 2010

Die Cheetahs en ‘n halwe pôpô

Of dit ene Watson van die Oos-Kaap se Cheeky opmerkings was wat die Cheetahs se bloed laat kook het, weet ‘n mens nou nie, maar die Cheetahs het sedert hierdie Watson se sotlikheid van die jaar strate reggeruk.

Te laat, maar darem.

Die noodlottige huwelik tussen die Cheetahs en die Leeus om die piepklein Cats te baar, laat my dink aan ‘n man wat geglo het ‘n huwelik gaan nie net om geld nie. Dis moeilik om dom kinders groot te maak.

Soos almal verwag het, het die liefdelose huwelik in die slag gebly, en om nou van die Cheetahs te verwag om vir die tweede keer dieselfde skoonma te kry, is darem baie gevra.

So lyk dit nou vir my: Maak die Cheetahs volgende jaar van die begin af bang dat hulle weer hul gewese skoonma gaan terugkry, en die Cheetahs sluit die Super-reeks onoorwonne, en met rekordtellings af. En sommer om doodseker te maak, kom die Curriebeker ook huis toe.

Maar met die Super 14 reeds vanjaar nie die Cheetahs beskore nie, oorweeg ek hoe om ‘n luilekker bestaan te kan voer. Op die oomblik lees ek alles oor Griekeland, veral oor Griekse produktiwiteit. Groot bonusse en salarisverhogings sonder enige verwagting van ‘n teenprestasie. En elke middag na ‘n olyftoebroodjie, ‘n lekker siesta. (Spanje gaan glo Griekeland se voorbeeld volg oor die siesta-ding).

En as die pôpô die fên slaan, dan is dit die Duitsers se skuld. Of liewer. Die hardwerkende Duitsers moet kom uithelp. G’n wonder hulle is so stram om die Grieke uit hul penarie en aardse hemel te kom help nie.

Laat my dink aan die winkelassistent wat te make kry met ‘n tantetjie wat opsluit ‘n halwe pôpô wil koop. Oplaas sit die assistent af bestuurder toe, en val weg met: “Meneer, hier is ‘n ou koei wat net ‘n halwe pôpô wil koop…” Met dié let hy op die tantetjie het saamgestap en sy het alles aangehoor. Vervat die assistent: “…en hierdie dame wil die ander helfte koop.”

укладка ламинат

2 May 2010
Portret van ‘n Afrikaneraktivis

Yolandi Kruger sal binnekort 22 jaar oud wees en sy het onlangs naam gemaak deur binne vier dae 40 000 mense vir ‘n Facebook-groep te werf wat aan Eugene Terre’Blanche se herinnering gewy is. PRAAG het ‘n hele aantal vrae aan haar gestel.

PRAAG: Yolandi, sou jy sê die benaming Afrikaneraktivis pas by jou?

Yolandi Kruger: Ja definitief, want aktivisme beteken eenvoudig ekonomiese, sosiale of politieke verandering, en ek wil poog om ‘n bewusmaking daar te stel dat Afrikaners nie ‘n minderheidsgroep is wat besig is om uit te sterf nie, maar eerder dat ons daagliks uitgemoor word. Daar moet daadwerklik iets gedoen word om die wêreld se oë op dít wat besig is om te gebeur, binne die grense van SA, bloot te lê. Volgens die skrywer Sandor Veign is aktivisme ‘n bewusmakingproses van organisering, mobilisering, aksies en reaksies.

PRAAG: Wanneer het jy vir die eerste keer polities bewus geraak? Hoe oud was jy min of meer?

Yolandi Kruger: Van my vroegste herinneringe is waar ek vroeg in die oggend op my oupa, Johann Kruger, se skoot gesit en nuus kyk het. Hy was amper sy hele lewe lank ‘n joernalis, destyds Hoof van Radio- en TV-Nuus in Natal vir die SAUK en in sy beginjare ‘n parlementêre verslaggewer. Ek het reeds op negejarige ouderdom politieke outobiografieë verslind en dít – tesame met my oupa se interessante gesprekke – het my belangstelling in politiek aangevuur.

PRAAG: Hoe het die Eugene Terre’Blanche-blad op Facebook gebeur?

Yolandi Kruger: Ek het dit uit simpatie vir die familie van Eugene Terre’Blanche gestig, en het ook die man wat gelouter uit die tronk gestap het, bewonder. Nooit het ek in my wildste drome kon dink dat die groep so vinnig sou groei nie, en dit was ook nie my doelstelling nie. Dit het egter nou ‘n lewe van sy eie gekry en is nou ‘n spreekbuis en forum vir Afrikaners.

PRAAG: Jou ma, Hannelene, was ‘n mediapersoon. Sou jy sê dit het jou van kleins af ‘n gevoel vir media en kommuniasie gegee?

Yolandi Kruger: Ja defnitief, want as kind het ek uit die aard van die saak grootgeword tussen mediamense en welbekendes. My ma het my van kleintyd af rondgery om my in TV-programme soos YoTV, Mpuneng, Erfsondes en Binnelanders te laat deelneem. Dit het my geïnspireer om film en drama by AFDA in die Kaap te gaan swot. As die situasie anders in die land was, sou ek graag joernalistiek wou swot. Ek dink ‘n mens word groot met ‘n wyer perspektief as die normale kind, juis omdat mens meer blootgestel word aan vrydenkende en kreatiewe mense. My ma is juis so iemand en haar sin vir regverdigheid en menslikheid het ‘n groot invloed op my. Sy is en sal seker altyd my grootste ondersteuner, kampvegter en kritikus wees. Sy en Sunette Bridges maak saam met my die span uit wat die Facebook-groep in toom hou en glo my soms word die gesprekke baie warm en dan kan een persoon nie alleen vrede bewaar nie.

PRAAG: Die indruk word dikwels in die media gewek dat jongmense die nuwe Suid-Afrika, asook dinge soos regstellende aksie en geweld, met gelatenheid aanvaar. Sou jy sê dis ‘n korrekte indruk?

Yolandi Kruger: Ek dink dis die grootste wanpersepsie ooit! Baie jong mense voel baie sterk oor hul wortels en vandag se media gee vir seker ‘n wanindruk van hoe ons jongmense werklik voel. In die eerste plek moet mens eers na hedendaagse kultuur kyk, die “pop culture” of postmodernistiese jeug. Jong Suid-Afrikaners leef hulself eerder uit in ‘n satire van musiek of kuns, waarvan “Brand Suid-Afrika” van Fokof Polisiekar ‘n duidelike voorbeeld is. Dit vertel hoe die jeug oor die huidige politieke situasie voel, van almal wat praat en niks doen nie. Ons sit sonder werk a.g.v. BEE en regstellende aksie en dit beïnvloed sodoende wat mens gaan swot en hoe hulle hulself sien. Die regering praat die hele tyd van apartheid dit en dat, maar wat is BEE en regstellende aksie anders as diskriminasie en omgekeerde apartheid? In die tyd toe ek op Tukkies Teologie geswot het, was ek die voorsitter van VF+ TAS (Tuks Afrikaanse Studente) en het ek gesien hoe baie wit matriekstudente medies wou gaan swot het, met oor die 90% slaagsyfer, maar a.g.v. regstellende aksie is die swart student met ‘n gemiddeld van 40% vir Wiskunde, eerder toegelaat. Swart studente kry groot afslag op studiegelde en daar is amper geen beurse beskikbaar vir blankes nie en ook nie afslag nie. Hierdie tipe diskriminasie veroorsaak groot opstand in mense se harte en kweek opstandigheid en haat.

Gister is daar weer ‘n student in die Kaap vermoor en dit deur ‘n ander jong mens. Natuurlik raak dit ons en Malema met sy haatspraak veroorsaak ‘n kookpot van emosies wat eerder kon gebly het. Studente se emosies was reeds op ‘n mespunt en hierdie tipe van situasie maak dat daar totale vyandskap ontstaan. Mense begin mekaar wantrou en waar hulle eers vriende sou gewees het, beloer hulle mekaar nou op ‘n afstand.

PRAAG: Wat is jou droom vir Afrikaners? Iets soos ‘n volkstaat, ‘n eie republiek, of net om veilig onder die ANC te kan leef, indien so iets moontlik is?

Yolandi Kruger: My droom is dat Afrikaans sonder bedreiging kan voortbestaan en dat die uitmoor van my volk onmiddellik moet ophou. Die ANC is ‘n kommunistiese politieke party met sosialistiese ideologieë en hulle probeer dit op ons toepas. Nee, ek wil nie verder onder ‘n ANC-regering leef nie. Kyk maar nou net weer na Malema wat nou weer begin met sy storie dat alle Afrikaanse skole moet toemaak. Meeste mense is onder die indruk dat die ANC vryheid beteken a.g.v. Nelson Mandela. Dis ‘n blote mediafoefie en na 16 jaar is dit duidelik dat hulle nie die land kan regeer nie. Ek is ‘n groot voorstander van die VVK, want elke mens behoort ‘n land te hê wat hy sonder vrees sy huis kan noem.

In ‘n ideale wêreld is die enigste oplossing om ‘n herverkiesing te he, waar die VF+, DA, IFP, COPE en ID saamstaan teen die ANC, maar ongelukkig is dit baie idealisties. Ek glo ook nie ons verkiesing was vry of regverdig nie, want ek was by die stembusse en het die telling van stemme nie so ervaar nie. Ons enigste oplossing is dus nou maar om ‘n groot bewustheid in die buiteland te skep oor wat die werklike situasie in ons land is.

PRAAG: Hoe voel jy oor die partypolitiek? Is daar nog hoop dat ons verandering deur die stembus kan bewerkstellig?

Yolandi Kruger: Ek voel positief oor die VF+, DA en die IFP, en almal sal my nou seker wil kruisig, maar my oupa het ‘n baie goeie verhouding met Mangosotho Buthelezi gehad en ek weet hy is ons goedgesind en hy is ‘n werklike voorstander van vreedsame naasbestaan. Hy het ook vandag in die nuus gese dat Malema gestop moet word. Die VF+ het ‘n goeie Christelike beleid, waar die DA ook baie goeie punte het, maar hulle staan nog steeds vir BEE, regstellende aksie en aborsie, wat my as Christen dwars in die krop steek! Op hierdie oomblik dink ek nie politieke partye gaan vir ons die oplossing gee nie of ‘n oorstemmery nie. Daar is nou ‘n behoefte vir ‘n sterk Afrikanerleier om die volk te lei. Die behoefte is lankal duidelik as mens sien hoe mense op die Delarey-liedjie reageer en hoe sterk daar gereageer is op Eugene Terre’Blanche se moord.

PRAAG: Na aanleiding van jou Facebook-groep, het jy ook dreigemente van mense gekry. Waaraan skryf jy dit toe?

Yolandi Kruger: Daar is geweldig baie Malema-haatspraakgroepe, asook die PAC TUT-groep, wat gedurig in ons groep inkom en mense aanval en vertel hoe hulle ons Afrikaners gaan aanval, verkrag en vermoor. Ek het oor die 200 bladsye “screen shots” van hierdie tipe haatspraak. Malema het defnitief met die opswepery te doen, maar ek dink ook dit lê baie dieper gewortel. Daar is groepe soos die Green Skin Initiative, wat op ‘n Afrikaanse radiostasie, Jakaranda, teen ons praat en sê dat die Afrikaner so ‘n minderheid is dat ons nie saak maak nie. Hierdie groep word oral in die media voorgehou as wonderlik, terwyl hulle heelwat kleiner as ons is en dan laat die Afrikaanse media ons nie eers toe om ons saak te stel nie. Dit op sigself is vir my uiters kommerwekkend.

PRAAG: Jy het ook ‘n webwerf rondom die begrip “oranje-revolusie” opgerig. Waarom die oranje revolusie? Hoe bewus is jy van die oranje revolusies wat in Oos-Europa plaasgevind het?

Yolandi Kruger: Die oranje-revolusie is gestig om ‘n bewusmaking daar te stel aan die buiteland om aandag te vestig op Afrikanermoorde. Die oranje het ook ‘n sterk verband met ons eertydse vlag: oranje, wit en blou.

Die naam is so gekies, want die Oranje-revolusie het oorspronklik sy ontstaan in Oos-Europa gehad, onder die naam Pomarancheva revolyutsiya. Hulle het ‘n internetprotes geloods om mense bymekaar te kry teen hul verkiesingsuitslae wat hulle gedink het, onregverdig was. Hulle het oor Facebook protesoptogte en sitoptogte gereel en verfbomme in die strate gegooi en vir die mense gevra om nie verder enige belasting te betaal nie. Dit het veroorsaak dat die buiteland soveel druk op die land geplaas het, dat die regering gedwing is om ‘n herverkiesing te hou.

PRAAG: Sou jy iets dergeliks in Suid-Afrika wou sien, naamlik ‘n min of meer bloedlose regeringsverandering ná openbare protes?

Yolandi Kruger: Ja, vir seker, ek dink nie enigiemand is lus vir verdere bloedvergieting nie, en daarom juis die Oranje-revolusie. Dis tyd dat ons Afrikaners as ‘n Boerevolk weer opstaan en begin veg vir ons reg in hierdie land. My ma herinner my dikwels dat ons voorouers kaalvoet oor die Drakensberge getrek het en daarom glo ek dat ons ook in hierdie politieke klimaat ‘n verskil kan maak op ‘n vreedsame manier. Ons is tog afkomstig van dieselfde stoffasie?

PRAAG: Watter vorme van protes of verset sou jy as deel van ‘n oranje-revolusie sien?

Yolandi Kruger: Ons is besig om ‘n T-hempveldtog te beplan, en het al mense so ver as die Amerikaanse soldate in Irak betrokke gekry. Die T-hemde gaan deur individue gemaak word met die slagspreuk “Gons of Sterf”, of “Speak up or Die!” Die soldate wil plakkate maak en voor hul oorlogtenks gaan staan met “Stop the Afrikaner genocide!” Hulle wag nog vir toestemming van hul weermag af. Ons het ook ‘n veldtog geloods op FB waar mense hul profielfoto’s oranje maak. FB-vriende wil dan weet waaroor mense se profielfoto’s oranje is en dit gee ‘n aanknopingspunt om daaroor te begin praat.

Ander protesoptogte wat ons beoog is om die boere te kry om met hul trekkers na die Uniegeboue of na die lughawe toe te ry, soos wat die Franse boere gedoen het. In Swede het hulle reeds betoog en die betogingsrede aan die Verenigde Nasies gaan oorhandig. Betogings word tans in LA, Washington en Savannah gereel en ‘n verdere optog in Engeland.

PRAAG: Hoe lyk die toekoms van Suid-Afrika vir jou?

Yolandi Kruger: Baie donker. Dinge MAG nie verder aangaan soos wat dit nou aangaan nie. Dit is NOU die tyd om op te staan voordat ons almal uitgemoor word en ons moorde as misdaadsmoorde aan die wereld voorgehou word.

PRAAG: Hoe voel jy oor geweldsmisdaad en aanvalle op blankes en Afrikaners?

Yolandi Kruger: Ek dink dis ‘n goed beplande strategie van die regering. Die feit dat president Zuma vir weke stilbly en niks aan Julius Malema doen nie en dan ewe skielik die verbod op “Die Stem” binne ‘n dag na so ‘n uitlating ondersteun, is vir my duidelik waarop hulle afstuur. Die feit dat die polisie ons mense met ‘n slim slenter ontwapen het, is vir seker goeie beplanning en dui vir my op ‘n duistere motief.

PRAAG: Hoeveel jongmense dink jy voel soos jy?

Yolandi Kruger: Gee net een kyk na MK en die kultuur om jou en dan weet jy presies hoe die oorgrote meerderheid Afrikanerjongmense voel. Ons voel bedreig en verneder en ons voel: Genoeg is genoeg!

PRAAG: Waar gee hulle uiting aan hul gevoelens of opinies?

Yolandi Kruger: Meestal met lirieke en musiek, kort flieks, kuns en met politiek verwante organisasies, soos die Kaapse Party in Stellenbosch. Op Tukkies is dit die VF+ wat amper die hele kampus regeer met die slagspreuk: “Jou PA!”

PRAAG: In watter rigting wil jy hê moet jou groep in beweeg?

Yolandi Kruger: Ek sal graag wil sien dat mense op die groep hulself begin mobiliseer en by kommando’s en organisasies betrokke raak wat hulp en opleiding kan verleen om hulself sodoende te beveilig. Mense moet paraat wees vir enige tipe verassing wat die regering na ons kant toe wil gooi, veral met ons land se grense wat tans oopgestel is vir die Wêreldbeker.

2 May 2010
Taal en Kultuur in die Suid-Afrikaanse Grondwet

‘n Besprekingsdokument vir Die Afrikanerbond met die oog op voorstelle tot ‘n Handves vir Kultuur-, Godsdiens- en Taalregte.

Ter aanvang is dit noodsaaklik om ‘n kort omskrywing van taal en kultuur te gee. Verder om die aard van sogenaamde “ taal- en kultuurregte” te bepaal en om daarop te wys dat hierdie “ regte” nie selfstandig as abstrakte regte bestaan nie. Taal- en kultuur is die voorwerp of eerder die regsgoed van individuele regte. Hulle vorm ook die regsgoed en inhoud van groepsregte wanneer hulle in groepsverband uitgeleef en gehandhaaf word. Wanneer die taal- en kultuurgroep ‘n minderheid in die staatsverband uitmaak, kom die vraag na minderhede se regte op taal en kultuur uiteraard direk ter sprake.
1. DIE OMSKRYWING VAN TAAL EN KULTUUR.
1.1 Taal kan omskryf word as die gebruik van ‘n taalwoordeskat op ‘n geskrewe en ongeskrewe manier. Die gebruik van ‘n taalwoordeskat het sy eie reëls in die vorm van sintaks, grammatika, ens en word op allerhande wyses gevorm en beïnvloed. Breedweg kan gesê word dat ‘n besondere taal maklik herkenbaar is, nie slegs op die manier wat dit gepraat word nie, maar ook uit al die geskrifte in die betrokke taal.
1.2 Daarenteen is dit nie maklik om kultuur te omskryf nie omdat kultuur dui op die geestesprodukte, gewoontes, gebruike en geskiedenis van die mens in sy oneindige materiële en nie-materiële verskyningsvorme. Ook dra die begrip “kultuur” die moontlikheid van vele onderskeidings. Dikwels word daar byvoorbeeld gepraat van ‘n “hoë” kultuur teenoor ‘n sogenaamde “volkskultuur”, ‘n outydse teenoor ‘n moderne kultuur, ens.
1.3 Die individu is die belangrikste kultuurdraer, maar kultuur kry eers volledige lewenskrag en bekendheid as dit deur ‘n groep mense ervaar en bewaar word, met ander woorde, binne ‘n besondere kultuurgemeenskap beleef word. So ‘n kultuurgemeenskap word deur verskillende faktore geken, gewoonlik deur ‘n gemeenskaplike taal, godsdiens en geskiedenis. Dit spreek van vanself dat sou ‘n kultuurgemeenskap se taal en godsdiens onderdruk en sy geskiedenis misken word, word dié gemeenskap se kultuur bedreig.
2. TAAL- EN KULTUUR AS REGSGOED.
2.1 Taal en kultuur is die voorwerpe of regsgoed van regte. Net soos ander regsvoorwerpe of regsgoedere, byvoorbeeld eiendom en immateriële goedere, is taal en kultuur in sigself geen draers van regte nie.
2.2 Dit is die individuele taalgebruiker en kultuurdraer wat as regsubjek regte op sy taal en kultuur het. Ook die taal- of kultuurgemeenskap, naamlik die kollektiwiteit van taalgebruikers en kultuurdraers, mag aanspraak maak op die regte van taal en kultuur.
2.3 Die regte op taal en kultuur kom gewoonlik in gedrang as die besondere taal- en kultuurgemeenskap ‘n minderheidsgroep uitmaak en die dominante taal- en kultuurgemeenskappe die minderheid of minderhede se taal en kultuur misken of onderdruk.
3. DIE INDIVIDU AS DRAER VAN TAAL- EN KULTUURREGTE.
Taal en kultuur vorm ‘n essensiële element van individuele regte. Sonder die erkenning van die individu se regte op taal en kultuur, sou ‘n groep van individue ook nie kollektief op sulke regte aanspraak kon maak nie. Gebruik van sy taal en uitlewing van sy kultuur is sekerlik van die belangrikste maniere waardeur die mens sy menswaardigheid uitleef en bevestig. Miskenning van die individu se reg op taal en kultuur is dus ‘n miskenning van die individu se inherente reg op menswaardigheid, ‘n reg wat uitdruklik en as onvervreembaar deur die Grondwet beskerm word (art 10). Die Grondwet waarborg op verskillende direkte en indirekte maniere die individu se reg op taal en kultuur, byvoorbeeld die verbod op ‘n inbreuk op die privaatheid van kommunikasie (art 14(d)), die beskerming van die reg op vryheid van geloof en mening (art 15) en die vryheid van uitdrukking (art 16). Want dit spreek vanself dat indien hierdie gepaardgaande vryhede en regte nie gewaarborg word nie, die individu se reg op taal en kultuur nie verwesenlik sou kon word nie.
4. TAAL EN KULTUUR IN GROEPSVERBAND.
4.1 Soos aangedui, kry die individu se reg op taal en kultuur eers volledig beslag in groepsverband, dit wil sê binne ‘n bepaalde taal- en kultuurgemeenskap.
4.2 Die Grondwet waarborg die individu se reg om sy taal en kultuur binne groepsverband uit te oefen deur die erkenning van bepaalde vryhede, eerstens deur die vryheid van assosiasie (art 17) en tweedens deur die vryheid van vergadering, betoging en petisie (art 17). Ook die vryheid van beweging (art 21) is belangrik om taal en kultuur binne groepsverband te verwesenlik omdat dit vanself spreek dat sonder hierdie gewaarborgde bewegingsvryheid, die reg op vergadering en vrye assosiasie prakties nie uitgeoefen sou kon word nie.
5. DIE UITDRUKLIKE ERKENNING EN WAARBORG VAN TAAL EN KULTUUR IN DIE GRONDWET.
5.1 Art 6 verklaar elf tale as amptelike tale van die Republiek. Dit is belangrik dat geeneen van hierdie tale as ‘n voorkeur-taal aangedui word nie, maar dat daar uitdruklik verklaar word dat al die amptelike tale gelykwaardig is. Ook maak hierdie artikel geen melding nie van ‘n “amptelike taal van rekord” wat sou beteken dat so ‘n taal in praktyk ‘n voorkeurstatus geniet. Voorts bepaal art 6 dat inheemse tale (waaronder Afrikaans sekerlik ook gereken kan word) se status ontwikkel en die gebruik daarvan bevorder moet word; dat die nasionale en provinsiale regerings na gelang van verskillende praktiese oorwegings (taalvoorkeure, kostes, streeks-omstandighede, ens) enige van die amptelike tale vir regeringsdoeleindes mag gebruik op voorwaarde dat ten minste twee amptelike tale aangewend word; dat munisipaliteite se taalgebruik bepaal sal word deur die taalgebruik en voorkeure van hul inwoners. Sub-art (4) bevat die belangrike voorskrif dat die nasionale regering en provinsiale owerhede deur wetgewende en ander maatreëls die gebruik van amptelike tale moet reguleer en monitor. Ook maak art 6 voorsiening vir die instelling van ‘n statutêre Pan Suid-Afrikaanse Taalraad om die omstandighede te skep en te bevorder vir die ontwikkeling van al die amptelike sowel as tale van ander gemeenskappe, waarby gebare-taal ingesluit word.
5.2 Art 31 waarborg die reg van lede van ‘n kultuur-, godsdienstige en taalgemeenskap om hul kultuur, godsdiens en taal te geniet en om vir dié doeleindes, kulturele, godsdienstige assosiasies en ander liggame van die burgerlike gemeenskap te stig, daarby aan te sluit en in stand te hou. Hierdie reg van kulturele, godsdienstige en taalorganisasies mag egter nie teenstrydig met die Verklaring van Menseregte wees nie. In hierdie verband moet aangemerk word dat die Konstitusionele Hof beslis het dat sulke kulturele, godsdienstige en taalorganisasies wel uitsluitende lidmaatskapsvereistes mag stel solank hierdie vereistes hul kulturele, godsdienstige en taalintegriteit beskerm maar nie op rasse-diskriminasie neerkom nie. Soos hierbo verduidelik, gaan dit hier – anders as in die geval van die amptelike tale – nie om die beskerming van kultuur, godsdiens en taal op sigself nie, maar oor die reg van elke individu om sy/haar kultuur, godsdiens en taal te kies en om deur vrye assosiasie aan ‘n taal-, godsdienstige of kultuurgemeenskap van eie keuse deel te neem (art 30). Dit is belangrik om op hierdie aspek klem te lê, want daardeur word erkenning gegee dat taal, godsdiens en kultuur nie in die abstrakte beskerm word nie, maar as integrale deel van elke mens se menseregte, hetsy individueel of in groepsverband. Die praktiese gevolg hiervan is dat elke burger die regsbevoegdheid het om op die beskerming en bevordering van sy/haar kultuur en taal aan te dring. (Sien paragraaf 6.2 hieronder.)
5.3 Art 29(2) bepaal dat elkeen die reg het om onderrig in een of meer amptelike tale volgens eie keuse in openbare onderwysinstellings, wat sekerlik ook hoër onderwysinstellings insluit, te ontvang. Om hierdie reg te verseker, kan die staat alle redelike onderwys-alternatiewe oorweeg, ook enkelmedium instellings, solank sulke instellings voldoen aan die vereistes van gelykheid, praktiese uitvoerbaarheid en die aanspreek van diskriminerende wette en praktyke van die verlede. Voorts het elkeen die reg om privaat onderwysinrigtings op te rig solank dié instellings nie ras-diskrimerend is nie, by die staat geregistreer is en dieselfde standaarde as openbare instellings handhaaf. Die staat mag sulke private instellings subsidieer. 5.4 Art 185 maak voorsiening vir die instelling van ‘n Kommissie ter bevordering van die regte van kulturele, godsdienstige en taalgemeenskappe. Die Kommissie wat breedweg verteenwoordigend van dié gemeenskappe en die geslagsamestelling van die bevolking is, moet wedersydse respek vir dié gemeenskappe bevorder op die grondslag van nie-diskriminasie, gelykheid en vrywillige assosiasie. Ter uitvoering van sy take, het die Kommissie wye ondersoek- en moniteringsmagte wat rapportering aan die Menseregkommissie vir verdere ondersoek insluit. 5.5 Art 235 is ‘n hoogs belangrike artikel wat die beginsel van territoriale selfbeskikking van kultuur- en taalgemeenskappe binne die groter verband van Suid-Afrikaanse selfbeskikking erken. Boonop word enige ander maniere van selfbeskikking erken solank dit in nasionale wetgewing aanvaar word.
6. DIE OPEISING EN AFDWINGING VAN DIE INDIVIDU EN GROEP SE REG EN AANSPRAKE OP TAAL EN KULTUUR.
Bostaande uiteensetting maak dit duidelik dat die individu en die groep se reg en aansprake op kultuur en taal direk en indirek op breë terreine in die Grondwet uitdruklik erken word. Die beskuldiging wat dikwels gemaak word dat die Grondwet nie die individu en die groep se regte op taal en kultuur genoegsaam erken en beskerm nie, is Taal en Kultuur in die Suid-Afrikaanse Grondwet eenvoudig nie waar nie. Persone wat hierdie beskuldiging maak, wou waarskynlik sien dat die Grondwet die taal en kultuur van ‘n bepaalde groep beskerm. In die opset van ‘n Grondwet wat vir alle burgers op ‘n gelyke grondslag geld, sou so ‘n uitsondering van ‘n bepaalde groep se taal en kultuur, die beeld van nasionale eenheid versteur, en erger nog, daardie bepaalde groep as teiken vir argwaan en teenkanting uitsonder. (Sien die opmerkings onder paragraaf 7.1 hieronder.) Soos verduidelik, is daar verskeie wyses waardeur die Grondwet voorsiening maak vir opeising en afdwinging van die individu en die groep se regte op kultuur en taal. Hierdie opeising en afdwinging kan op die volgende wyses geskied:
6.1 Gelykberegtiging van tale. Aangesien al die amptelike tale gelyke status en gelyke beskerming geniet, kan enige individu of ‘n groep aandring op die Grondwet se vereistes dat ten minste twee amptelike tale op nasionale en provinsiale regeringsvlak gebruik word en dat munisipaliteite taalvoorkeure van hul inwoners in ag moet neem. Ook kan die Taalraad genader word as amptelike tale misken word. Soos in ‘n onlangse hofsaak beslis, kan ‘n taalgebruiker ook eis dat die regering sy grondwetlike verpligting nakom om ‘n taalwet aan te neem.
6.2 Omdat die miskenning van die individu se taal en kultuur op ‘n aantasting van sy menswaardigheid neerkom, het so ‘n individu uit hoofde van die Menseregverklaring die reg om die wetgewer, die uitvoerende gesag en alle organe van die staat aan te spreek (art 8 (1)). Prakties beteken dit byvoorbeeld dat ‘n litigant in die hof mag aandring op die amptelike taal van sy keuse. Omdat die Menseregverklaring ook natuurlike en regspersone verbind (art 8(2)), sal ‘n taalgebruiker of ‘n groep taalgebruikers ewe-eens ook byvoorbeeld besighede en private ondernemings mag aanspreek wat sy taal en kultuur misken.
6.3 Taalgebruikers en kultuurdraers het die grondwetlike reg om vrylik te assosieer. Hierdie reg tot vrywillige assosiasie verleen ‘n reg aan die assosiasie om al die vryhede van mening, van betoging en petisie uit te oefen (sien paragrawe 3, 4.1 en 4.2 hierbo.) In hierdie verband is art 185(1)(c) van besondere belang. Dié sub-artikel gee aan die Kommissie vir die Beskerming en Bevordering van die regte van kultuur-, godsdienstige en taalgemeenskappe die reg om aanbevelings te maak vir die oprigting en erkenning van kulturele rade ingevolge nasionale wetgewing. Dit beteken dat ‘n bepaalde taal- en kultuurgemeenskap die Kommissie mag versoek om amptelike erkenning en oprigting van ‘n statutêre kultuurraad.
6.4 Taal- en kultuurgemeenskappe het die grondwetlike reg om op onderrig in ‘n amptelike taal van keuse aan te dring en eie onderwysinrigtings (wat sekerlik ook hoër onderwysinrigtings insluit) op te rig en op staatsubsidiëring aanspraak te maak. Waar enkelmediumskole nie prakties haalbaar is nie, sou ‘n kultuur- en taalorganisasie sekerlik kan eis dat paralelmedium-onderwys in plaas van dubbelmedium-onderwys aangebied word.
6.5 Die Kommissie het ingevolge art 185(2) wye magte om te moniteer, te ondersoek, na te vors, te onderrig, te werf, te adviseer en te rapporteer ten aansien van die regte van kultuur-, godsdienstige en taalgemeenskappe. Deur middel van gereelde versoeke, petisies (sien paragraaf 6.3 hierbo), voorleggings en vertoë kan ‘n taal- en kultuurgemeenskap sy stand van sake, sy bekommernisse en behoeftes bekend maak en regstelling eis. Kom die beskerming van menseregte ter sprake, mag die Kommissie die aangeleentheid dan na die Menseregkommissie verwys (art 185(3)).
6.6 Art 235 is weliswaar in hoogs algemene terme gestel en onderhewig aan nasionale wetgewing vir die uitvoering daarvan, maar die artikel erken wel die beginsel van territoriale selfbeskikking van ‘n taal- en kultuurgemeenskap. Ook moontlike ander maniere van selfbeskikking word voorsien. Soos hieronder aangedui, bied hierdie bepaling wel moontlikhede vir toekomstige beplanning en aktivering van kultuur- en taalgemeenskappe. (Sien paragraaf 7.4 hieronder.)
6.7 Internasionale erkenning en beskerming van kultuur- en taalgemeenskappe. Daar is ‘n hele paar internasionale konvensies, deklarasies en protokolle wat die erkening en beskerming van taal- en kultuurgemeenskappe voorstaan. Die belangrikste is die Verenigde Nasies se Handves oor Ekonomiese, Maatskaplike en Kulturele Regte wat deur Suid-Afrika in 1994 onderteken maar nog nie geratifiseer is nie. Alhoewel dit belangrik is om die internasionale gemeenskap gedurig bewus te maak van die toestand waarin ‘n taal- en kultuurgemeenskap verkeer en die bedreigings wat ervaar word, moet internasionale ondersteuning nie oorskat word nie omdat die internasionale organe wat toesig hou, net raadgewende magte het. Die Verenigde Nasies sal net daadwerklik optree as ‘n taal- en kultuurgemeenskap met fisiese uitwissing bedreig word en selfs in so ‘n omstandigheid is daar nog baie beperkings, nl dat die uitwissing op volksmoord of die bedreiging van wêreldvrede neerkom.
6.8 ‘n Uiteensetting van die individu en die gemeenskap se reg op taal en kultuur soos in die Grondwet beskerm en die moontlikhede wat daar vir opeising en afdwinging bestaan, is onvolledig as daar nie ook na die bepalings van art 36 verwys word nie. Hierdie artikel veroorloof die regering om binne sekere streng voorwaardes, regte in die Menseregteverklaring in te perk. Daarvolgens sou byvoorbeeld die reg op vrye assosiasie, gewetensvryheid, assosiasie, ens ingeperk kon word. Die reg op menswaardigheid mag egter onder geen omstandighede ingeperk word nie. Omdat die reg op taal en kultuur essensieel met menswaardigheid te doen het (soos hierbo in paragraaf 3 uiteengesit), mag daar geredeneer word dat reg op taal en kultuur ook nie beperk mag word nie.
7. DIE AFRIKANER SE REG OP SY TAAL EN KULTUUR.
7.1 Die Afrikaner se aandrang op erkenning en beskerming van die reg op sy taal en kultuur moet teen die agtergrond van die huidige politieke landskap gesien word. Dit is onbetwisbaar dat Afrikaners in die vorige bedeling die dominante minderheid met groot regeringsmagte was. Uit hoofde van hierdie magsposisie kon die Afrikaner op allerhande maniere sy taal en kultuur handhaaf. Nou egter, is die Afrikaner gestroop van sy eertydse magte en moet hy sy regte op sy taal en kultuur as ‘n minderheidsgroep beskerm en opeis. Die voor-die-hand-liggende is dat Afrikaners deur vrywillige assosiasie hulself op alle fronte moet mobiliseer en aktiveer om gesamentlik op die grondwetlike regte en vryhede, soos hierbo uiteengesit, aanspraak te maak. Die groot probleem is dat die teenswoordige bewindhebbers – soos uit onlangse uitsprake van regeringsleiers weer eens geblyk het – uiters wantrouig oor Afrikaner mobilisasie is. Hulle is intens bevrees dat soos in die verlede, “‘n minderheid die meerderheid gaan gevange hou”. Onder die dekmantel van nasionale eenheid, wat slegs ‘n voorwendsel is om vir die voortbestaan van die huidige politieke hegemonie te pleit, word die groeiende Afrikaner mobilisasie met argwaan bejeën. Hulle sien daarin weer ‘n opkoms van wit eksklusiwiteit en rasse-vooroordeel wat tot konfrontasie mag lei. Ongelukkig is dit so dat meeste Afrikaanse kultuurorganisasies nog te veel as eksklusief wit voorkom en dat meeste anderskleurige Afrikaanssprekendes en Afrikaanse kultuurdraers (met kultuur in ‘n wye verband opgeneem), nog nie tuis voel in dié organisasies nie. Op dié wyse word die indruk geskep dat die Afrikaner steeds sy taal en kultuur as wit en eksklusief wil handhaaf. Dus, die eerste en vernaamste vereiste vir die Afrikaner se opeising en afdwinging van sy grondwetlike regte op taal en kultuur, is dat hy sy eie huis in orde moet kry en die beeld van ‘n breë Suid-Afrikanerskap moet bevestig. Kortom, om sy taal en kultuur te bewaar, sal die Afrikaner sy hand in eie boesem moet steek en ‘n Afrikanerskap aanvaar wat oor ras-grense strek. ‘n Uitgebreide netwerk van inklusiewe Afrikaanse taal- en kultuurorganisasies, wat reeds bestaan, kan op verskillende grondwetlike maniere hul regte op taal en kultuur opeis en afdwing.
7.2 Eerstens sal Afrikaners kan aandring op die voortbestaan van Afrikaanse skole en ten minste een of meer inrigtings van hoër onderwys. Terselfdertyd sal die moontlikhede van Afrikaanse private skole en ‘n private Afrikaanse universiteit soos die Grondwet voorsien, daadwerklik gestalte moet verkry.
7.3 Tweedens sal Afrikaners daarop kan aandring dat hul taal volle erkenning in die regering en landsadministrasie verkry. In hierdie verband is daar ‘n besondere uitdaging vir Afrikaanse taal- en kultuurorganisasies. Pleitbesorgers vir Afrikaans bewys gewoonlik lippediens aan die bevordering van die ander inheemse tale om sodoende hoofsaaklik steun en simpatie vir hul eie saak te werf. Het die tyd nie gekom vir Afrikaanse pleitbesorgers om daadwerklik op te tree nie? Byvoorbeeld om as voog ‘n inheemse taal of tale in ‘n bepaalde streek onder die vlerk te neem en daadwerklik deur opvoedkundige en kulturele programme daardie tale te bevorder en te bewaar nie? Byvoorbeeld om te pleit dat die inheemse taal of tale vir ‘n bepaalde streek as verpligte bykomende taal in Afrikaanse enkelmediumskole binne daardie streek geneem moet word? En dat taalgebruikers van daardie inheemse tale opgelei en aangestel word om onderrig in sulke bykomende taal of tale in daardie skole te verskaf? Dit is ‘n feit dat die studie van inheemse tale aan ons universiteite dramaties afgeneem het. Sou dit gebeur dat inheemse taalgebruikers in Afrikaanse enkelmediumskole aangestel word, sal die studie van inheemse tale weer stukrag verkry.
7.4 Derdens sal daar weer ernstig gedink en besin moet word oor die moontlikhede van territoriale selfbeskikking wat art 235 bied. In hierdie verband verwys ek na my eie verkennende artikel in die BY-bylaag tot die BEELD van 13 Februarie 2010 waarin ek die moontlikheid van ‘n virtuele Afrikaner-provinsie opper.
7.5 Vierdens, kan daar aktief georganiseer en gewerk word aan die instelling van ‘n statutêre Afrikaanse Taal- en Kultuurraad soos in art 185(1)(c) voorsien. ‘n Statutêre Afrikaanse Taal- en Kultuurraad met magte van inspraak en beperkings op regeringsoptrede wat die Afrikaanse taal en kultuur nadelig kan beïnvloed, sal uiteindelik gewig aan die Afrikaner se grondwetlike reg op taal en kultuur gee. In hierdie verband kan die opstel en propagering van ‘n algemene Handves vir regte op kultuur-, godsdiens en taal ‘n hoogs belangrike beginpunt wees. Weer eens moet egter beklemtoon word dat die aandrang op ‘n Afrikaanse Taal- en Kultuurraad nie eensydig mag wees nie en ook gepaard moet gaan met die aandrang op taal- en kultuurrade vir ander inheemse tale en kulture.
7.6 Vyfdens moet Afrikaanse taal- en kultuurorganisasies voortgaan om ‘n netwerk van soortgelyke ondersteunende organisasies in die buiteland op te bou. Alhoewel sulke organisasies nie daadwerklik kan optree nie, kan hul tog veel bydra in die vorms van beurse, skenkings en betrokkendheid om die Afrikaanse taal- en kultuur te bevorder. Ook die kultuurliggame van die Verenigde Nasies, alhoewel hulle slegs adviserende bevoegdhede het, kan wel druk op die Suid-Afrikaanse regering uitoefen.
SLOTOPMERKING.
Onder die vorige bedeling was die Afrikaanse taal en kultuur volledig in die sorg van die regering. Afrikaners het waarskynlik oorgerus geword en dit aan die regering oorgelaat om hul taal en kultuur te beskerm en te bevorder. Omstandighede het egter onherroepbaar verander. Nou moet Afrikanerorganisasies daadwerlik optree om binne die raamwerk van die Grondwet hul regte op hul taal en kultuur op te eis en af te dwing.

Prof Marinus Wiechers April 2010

play games online without downloading

29 April 2010
Wie se land is dit?

Met die steun van 70 persent van sy burgers, het Arizona se polisie die grense gesluit en onwettige vreemdelinge verwyder, ‘n half miljoen wat tans daar woon.

Arizona het opgetree omdat die Amerikaanse regering sy grondwetlike plig versuim het om die deelstaat te beskerm teen die inval en weier om Amerika se immigrasiewette af te dwing.

“Ons het in Arizona meer as geduldig gewag vir Washington om op te tree,” sê Goewerneur Jan Brouwer. “Maar dekades van gebrek aan optrede en ‘n verkeerde beleid het ‘n onaanvaarbare situasie geskep.”

Ons het ‘n krisis in Arizona, want ons het ‘n mislukte staat in Washington.

Wat is die reaksie van Barack Obama, wat ‘n eed gesweer het om toe te sien dat die federale wette getrou nagevolg word?

Hy staan by die wetsoortreders. Hy kruip by die etniese lobby. Hy betig nie die Mexikaanse regime wat hierdie inval in die land wat hy bestuur, aanhelp en ondersteun nie. In plaas daarvan, val hy die regering van Arizona aan wat probeer om ‘n gapende gat in wetstoepassing gelaat deur sy nalatigheid, te vul.

Hy het Arizona nou aan die kaak gestel as “verkeerd.” Hy het ‘n beroep op die Ministerie van Justitie gedoen om te verseker dat die polisie van Arizona nie iemand se burgerlike regte aantas nie. Maar hy het nie ‘n woord gesê oor die regte van die mense van Arizona nie, wat die inval van honderde duisende wetsoortreders in hul midde moet bestuur met die koste daarvan ingereken.

Hoe is dit vir Andrew Jackson-styl leierskap?

Obama het alles gedoen, behalwe sy plig om die wet af te dwing.

Ongetwyfeld is dit ‘n binne ‘n deelstaat, asook federaal gesproke, ‘n misdaad om onwettig in die VSA te wees, maar vir die polisie om die immigrasiestatus van algar na te gaan, is nie maklik nie. Maar watter keuse het Arizona?

Die staat gaan gebuk onder ‘n fiskale krisis wat gedeeltelik deur die las van onderwys en maatskaplike welsyn vir onwettige immigrante en hul gesinne veroorsaak word, wat veel meer dienste gebruik as wat hulle betaal aan belasting. En wat nog steeds instroom. Selfs John McCain vra nou dat 3 000 troepe op die grens diens doen.

Polisiebeamptes en ‘n prominente boer is vermoor. Daar is ontvoerings wat verbind word aan die Mexikaanse dwelmkartels. Daar is elke aand hoëspoedjaagtogte waar onskuldige mense voortdurend in gevaar gestel word.

As Arizona geen beheer oor die grens uitoefen om die inval te keer nie, sal burgers van die VSA ophou kom na Arizona en inwoners begin uittrek, soos hulle reeds op die vlug geslaan het in Kalifornië.

Want ons hier praat oor die Balkanisering en ontbinding van ‘n nasie in etniese enklaves. ‘n Land wat sy grense nie kan beheer nie is nie regtig ‘n land nie, soos Ronald Reagan destyds gesê het.

Waarom is Obama verlam? Waarom wil hy nie die wet afdwing, selfs al hou hy nie daarvan nie, deur die sakemanne wat onwettiges huur te straf en die 12 000 000 to 20 000 000 immigrante wat nie in Amerika hoort nie, terug te stuur huistoe? President Eisenhower het dit gedoen. Hoekom kan hy nie?

Omdat hy polities korrek is. Omdat hy groot skuld gemaak het by die Spaanssprekende-lobby wat gehelp het om twee-derdes van die stemme in 2008 in te bring. Alhoewel die meeste burgers van die Spaanse afkoms in Arizona die grens wil beskerm en die wette afgedwing wil sien, eis die Spaanse lobby dat die wet verander word.

Dis seker hulle reg. Maar die nasie het opgestaan soos een man om die “pad-na-burgerskap” – dit wil sê, amnestie – die 2007-plan wat George W. Bush, McCain, Hillary Clinton en Barack Obama beoog het – te verwerp.

Al Sharpton dreig om na Phoenix te gaan en ‘n optog te hou in die strate teen die nuwe Arizona-wet. Laat hom gaan.

Kom ons kyk hoe baie Afro-Amerikaners, wat vandag uit die 8 miljoen werksgeleenthede gehou word deur onwettige vreemdelinge, sal by ‘n optog inval om dit waarvoor hulle self die swaarste prys betaal, te verdedig .

Verlede jaar, terwyl die Amerikaners ‘n netto verlies van 5 miljoen werkgeleenthede gely het, het die Amerikaanse regering – Bush en Obama beide – 1 131 000 groen kaarte, dws verblyfpermitte, uitgereik om immigrante te wettig. ‘n Stortvloed van immigrante, geëwenaar deur slegs vier ander jare in die Amerikaanse geskiedenis, het al die beskikbare werk opgeraap.

Wat doen ons aan ons eie mense?

Wie se land is dit, in elk geval?

Amerika van vandag het ‘n leierskorps wat, omdat hulle nie van die immigrasiewette hou nie, hierdie wette totaal ignoreer en die oortreding daarvan op ‘n groot skaal aanmoedig en goedkeur.

Tog, onder daardie wette, is die Amerikaanse regering verplig om onwettige vreemdelinge te deporteer en sakeondernemings wat hulle willens en wetens huur, te straf.

Dit is nie ‘n opsie nie. Hulle word daartoe verplig.

Kan iemand sê Barack Obama kom daardie verpligting na?

дівчачі ігри онлайн

27 April 2010
Alweer die onaptytlike Maxipers

Die Maxipers (Naspers se naweekkoerante met Max) is op hul eie maar onaptytlik maar nou met die Cheetahs wat so speel soos hulle speel (of noem mens dit ploeter?) word in die Ore se huishouding tog maar bietjie na die politieke kommentare geloer. Dis gewoonlik minder geneig om soos purgasie te proe en te werk.

Maar vandag was ek regtig hartseer die Cheetahs het nie beter gevaar nie. Gelukkig het die Vodacombekerspan darem die kasterolie getemper deur die Wiepie te slag.

Die slegste kasterolie het gekom van Harald Pakendorf.

Probeer die man nou hard om weer soos in die Niekie-dae op RSG se Kommentaar kom?

Kom laat Blik nou sommer met die sambok in die kleinhuisie inspring en die *&^ daaruit moker.

Harald, van alle mense moet jy mos weet dat die “Ja”-stem in die laaste referendum nie so eenvoudig is as ‘n keuse vir of teen ‘n volkstaat nie.

Suid-Afrika het regtig nie ‘n wafferse rekord oor referendums nie. In die meer resente tye (Blikoor se ouderdom-gewys) was daar die referendum waar kiesers moes stem teen onafhanklikheid, of vir ‘n republiek binne die statebond. Die kiesers stem vir ‘n republiek binne die statebond, maar ‘n republiek word buite die statebond uitgeroep.

Toe kon die kiesers stem vir of teen die drie-kamerparlement. En elke keer as gesê word pasop, ‘n ja-stem gaan beteken die goewerment gaan sê die kiesers het vir hervorming gestem. Dan sê die goewerment issie, dit gaan NET oor die driekamerparlement. Onthou oompie nog?

En die tellery was nog aan die gang toe sê die goewerment die kiesers het oorweldigend vir hervorming gestem.

En toe die referendum waarna Harald verwys. Die keuse was vir of teen voortgesette onderhandeling. En enigeen wat al by onderhandelinge betrokke was, weet dit handel oor die kuns om so veel as moontlik van dit op ‘n mens se eie agenda te beding.

En die meeste mense wat toe ja gaan stem het se agenda was duidelik. Ons gaan probeer beding vir die beste behoud moontlik, nie om te kyk wat ons alles kan wegteken sodat die NNP by die ANC kan aansluit nie.

Die punt is, baie ja-stemmers het ja gestem omdat hulle deur hul “eie” mense geverneuk is, nie omdat hulle vir die huidige grondwet gestem het nie. Die ja-stemmers mag dom en naïef gewees het, maar darem nie so dom as wat Harald hulle uitmaak nie. Sies! Praat jy ook Afrikaans met daai mond?

Wat my by die punt bring. Waar is Roelf en Pik nou wat so in hul skik is met hul brouwerk nadat die spulletjie liederlik ontplof het? Omtrent almal was by oom Eugene se begrafnis – ook leiers van nie-rassige partye – oompie Harald, en wat deur die Maxipers geïgnoreer is. Roelf en Pik was totaal obsent – duidelik bang iemand vra hulle na Malema se sangtalent en Zuma se kaperjolle met die Queen – wat alles deur die grondwet wat hulle “beding” het moontlik gemaak is.

Die tweede dosis kasterolie is toe in Jan-Jan se stukkie teenaan die spotprent te lese.

Miskien moet Rapport daarin dink om hierdie soort bydraes deel van die spotprent of in Pollux in te sluit.

Dis duidelik vanuit ‘n perspektief van agter die wyngordyn geskryf. Daar, so blyk dit uit die briewekolomme en politieke kommentare – behalwe verfrissend van Koos Kombuis – beteken demokrasie ‘n mens kan vir enige party stem solank dit die DA is.

En met die moontlike samesmelting tussen die DA en die ID is Jan-Jan se hele analise oor hoe gemaak om die ID deur die DA te laat insluk. Die ID se mense wat sus of so gewoond is, moet nou aanpas om soos die DA te maak.

Agter die wyngordyn word nog bitter weinig verstaan van nie-rassige politiek, al is harde lesse al geleer. Soos Zille se “Stop Zuma-veldtog” wat omtrent al wat swart mens is, maak nie saak hoe ontgogeld met die ANC nie, in die arms van die ANC ingedryf het.

‘n Wit vrou wat ‘n swart man wat ‘n span, mooi op hul plek vroue het, so staan en beledig.

Van die pluspunte oor die DA wat Jan-Jan noem is inderdaad so. Vandag, terwyl ek hier op die Sondag skryf, het die DA reeds 5 mediaverklarings uitgereik voor ‘n Vrystaatse Sondagmiddagslapie verby is. Daar is ‘n werkkultuur.

Dat daar in die ID ‘n mindere ysere werksetiek is, mag vrywel so wees.

Probeer nou ‘n party wat nie oorwegend wit is nie oortuig om gereeld mediaverklarings uit te reik. Veral Sondae as die mense kerk hou, wat ‘n heel dag aanhou of politieke rêllies of groot sokkerwedstryde plaasvind. Sodat die elektronika benut kan word dat koerante en radiostasies in die verste uithoeke net ‘n bietjie elektronies te hoef te knip en plak, en siedaar, ‘n berig. Persklaar.

Nee, die “ander” partye is meer ingestel daarop om “press conferences” soos die ANC te hou, en die media moet agter hulle aanloop, na die twak luister wat die manne wat so in hul eie oë belangrik is, en self die berigte gaan skryf.

En op ‘n manier kry hulle stemme, want hulle hou weer meer “rêllies” regstreeks met die kiesers, want baie kan immers nie regtig lees nie.

En al probeer Zille die straat-dansery nadoen, op TV lyk dit maar verspot as ‘n tante so tekere gaan.

Om nou sommer heel paternalisties (en enige ekspert van tussengroepverhoudinge sal jou vertel om paternalisties in onderhandelinge betrokke te raak is gedoem) is die beste versekering dat die onderhandelinge baie taai gaan raak, veral as die vryery met die UDM ernstig begin raak, om nie van Bothalezi en die IVP te praat nie.

Maar die eintlike punt is: Presies hoe gaan die DA van die ANC verskil as die DA genoeg kultuurvreemde stemme getrek kry om die regering by die ANC oor te neem? Vanoggend loop ek toevallig ‘n ou Vrystaat (die koerant van Bethlehem, nie die provinsie wat so sukkel om nou rugby te speel nie) raak en lees ‘n brief van ‘n DA-lid van Bohlokong se DA-tak. Al die probleme. Dis presies dieselfde probleme wat die ANC se strukture beleef.

G’n wonder ‘n anderkant-die-wyngordyn-briefskrywer reageer op ‘n brief van Jannie Momberg wat oor Malema se manewales beswaard is, en verseker hom, Jannie, hy sal presies wat hy, Jannie, van die ANC verlang binne die DA kry.

Laat hulle wat blikore het hoor.

mosoblburenie

19 April 2010
Motorfietsklub op pad na Ventersdorp

справка 086у топкарго отзыв

9 April 2010
Voorblad van die Britse Daily Star

8 April 2010
31 Januarie 1941 – 3 April 2010

{jathumbnail off}

самокат topcargo

6 April 2010
Orania vat die spoor

Daar is min plattelandse dorpies in die wêreld wat kan spog met al die aandag wat ons eie Orania geniet. Vir byna twintig jaar besoek joernaliste, politici, akademici en talle ander nuuskierige agies van heinde en ver hierdie bedrywige dorpie in die Bo-Karoo. Hoekom dan nou juis Orania?

Op die oog af lyk Orania soos ‘n rustige plek met sy skilderagtige Karookoppies wat uitstaan bo nederige wonings, pekanneutboorde en uitgestrekte landerye. Die Oranjerivier is die hoofaar van die dorp en sorg vir ‘n plantryke omgewing, wat op sy beurt sorg vir ‘n voëlryke lugruim. Heelwat besighede is werksaam op die dorp en twee volkseie skole bevorder die jonges se kennis. Die oënskynlik landelike voorkoms van Orania behoort weliswaar geen sensasionele emosies by die benieude besoeker op te wek nie.

Egter beskou niemand Orania as net nog ‘n plattelandse dorpie nie. Soos Nkandla in KwaZulu-Natal is Orania ook die tuiste van ‘n bevolkingsgroep wat inheems aan suidelike Afrika is. Tewens beskik beide gemeenskappe oor ‘n paar uiteenlopende eienskappe waar onder meer kultuur, taal en ander antropologiese faktore die besoeker onmiddelik daarvan sal oortuig dat hy in twee verskillende lande is.

Dit is immers nie revolusionêr dat die mono-etniese Zoeloe-bevolking van Nkandla hul kultuur sonder vreemde inmenging kan uitleef nie; tog is daar mense wat hulself vergaap aan Afrikaners in Orania wat presies dieselfde basiese menseregte geniet. ‘n Heel koddige situasie as mens bietjie daaroor dink.

Oraniërs het al vrede gemaak met die kortsigtigheid van sommige mense en fokus veel eerder op die groot verantwoordelikheid wat hulle op hul skouers geneem het. Om ‘n etniese minderheid in Afrika te wees is nie ‘n gesogte posisie nie, veral nie as mens deur ‘n vyandige volksvreemde meerderheid regeer word nie. Mens sit met ‘n probleem indien dié meerderheid nóg bekwaam, nóg betroubaar optree.

Die logiese oplossing is om onder die juk van die volksvreemde meerderheid uit te kom eerder as om langsamerhand te kwyn. Hierbenewens is ‘n eie grondgebied, eie arbeid en selfbeskikking oor eie instellings die voorvereistes vir oorlewing. Desnieteenstaande moet eie grondgebied deurlopend uitgebrei word terwyl eie arbeid in baie gevalle eers opgelei moet word en dan moet eie instellings nog van meet af opgebou word. Tog bewys Oraniërs daagliks dat hierdie ‘n berg is wat die Afrikaner wel kan klim.

Op Saterdag 6 Maart 2010 het Orania talle CVO-skole van reg oor suidelike Afrika ontvang tydens ‘n groot sportbyeenkoms. Vir baie kinders en ouers was dit ‘n eerste smakie van Afrikanervryheid en ‘n geleentheid om te sien hoe Orania uit sy pionierskoene gegroei het en nou ‘n ontwikkelingsfase betree. Hierdie einste volkstaatgroeipunt wat destyds as ‘n doodgebore konsep bestempel was, het vir honderde besoekende gesinne ‘n veilige, gerieflike en gesellige ligging geword waar ouers hul kinders kan sien presteer op die sportveld, hul taal onbeskaamd kan praat en hul kultuur onverhinderd kan uitleef.

Terwyl toestande in Mzanzi vandag behoorlik pas hou met die res van Afrika is Orania besig om met rasse skrede vooruit te beweeg, warm op die spoor van Afrikaner-republikeinse vryheid.

28 March 2010
Strategie vir die Afrikaner
‘n Strategiese analise van die huidige risiko’s en geleenthede vir die Afrikaner

ANC

Sterk punte
- Meerderheidsgroep
- Grondwetklousule van RA
- Geniet die wereld se simpatie oor hulle so “gely” het onder apartheid
- Geldmag en mynhuise staan agter hulle, solank hulle nie die myne nasionaliseer nie
- Verryk hulle eie gesinne en vriende deur besigheids- en staatskontrakte
- Maak die landswette
- Neem rykdom van die Afrikander deur verskeie (wettige) metodes
- Indiërs en kleurlinge verleen beperkte breinkrag
- Praat hulle uit die moeilikheid uit deur te sê wat die hoorder wil hoor
- Blanke kennis en toerusting in die SANW
Swakhede
- -Kan nie dienste lewer nie
- Korrupsie
- Misdadigheid deel van kultuur
- Gebrek aan opleiding, kan nie die land of ondernemings bestuur nie, meeste kan skaars lees of skryf
- Derdewêreldse aansien as agterlike Afrika-mense
- Arrogant
- Kom nie beloftes na nie, maar het baie gemaak
- Maak baie skuld
- Kan nie kriminele vervolg en toesluit nie
- Kan nie grense beveilig nie
- Kan nie weermag op hulle eie in stand hou nie
- Kan nie self welvaart skep nie
- Meer swakhede as wat hier voor plek is
Geleenthede
- Nasionaliseer die landbougrond
- Nasionaliseer die myne
- Nasionaliseer die banke en ander besighede
- Plunder witman se rykdom verder
- Word ryk uit grondstowwe
- Internasionale investering
- Internasionale handel
Bedreigings
- Geldmag is reeds besig om groeiende opposisie te finansier (aanname)
- Eie mense soek dienste wat hulle nie kan lewer nie
- Ekonomie kan nie sonder dienste vooruitgaan nie
- Land het nie onbeperkte rykdomme om te kan plunder nie
- MIV
- Land verloor kundigheid
- Myne begin al hoe minder produksie lewer agv swak dienste en RA
- Kan verloor in ‘n verkiesing, regeer nie meer die land nie
Afrikaner

Sterk punte
- Ekonomiese magsblok
- Goed opgelei
- Kan organiseer en uitrig
- Weermagkennis
- Besit baie grond
- Hou nog meeste instansies in stand deur hulle teenwoordigheid
- Monopolie op voedselvoorsiening
Swakhede
- Minderheidsgroep
- Wêreld sien ons as boelies wat ander as slawe gebruik het onder apartheid
- Kan nie met mekaar saamstem nie
- Vyandig teenoor eie mense met ander sienings
- Leierskapskrisis
- Slawe van mynhuismaatskappye (ons doen die werk, hulle maak die geld)
- Ligte wapens
Geleenthede
- Stig van ‘n Volksraad/AO wat na die belange van die Afrikaner kan omsien
- Daar is ‘n nuwegenerasiewêreldling wat nie veel weet van apartheid nie wat simpatiek teenoor ons kan wees
- Internasionale mark, ons was so gewoond aan sanksies, dat ons nie aan die buitelandse markte dink nie
- Grondwet
- Belastingweerhouding
- Stig van ekonomiese groeipunte waar min swartes is
- Privaat opleidingsinstansies (binne groeipunte)
- Volksmaatskappye skep werk (binne groeipunte, trek Afrikaners, verbreek geldmag se houvas, fokus op uitvoere)
- Finansier opposisie vir die ANC, verdeel en oorwin
- Verswak SANW deur poste vir blankes in volksekuriteitsmag te omskep
- Organiseer rondom voedselmonopolie, skop die huidige verspreiders uit (nog ‘n volksmaatskappy)
- Eie grondgebied
Bedreigings
- Verlies van grond
- Totale verlies van rykdom deur ekonomiese plundery en wanbestuur (Zim-effek)
- Misdaad
- Grondwetklousule van RA knou geleenthede
- Taalregte onder druk
- Dienste word nie gelewer nie
- Standaard van opleiding daal
- Minder geleenthede om universiteit toe te gaan agv kwotas
- Die regering se skynvriendskap met die Afrikaner terwyl hulle aanhou plunder pasifiseer baie
- Myne begin al hoe minder produksie lewer agv swak dienste en RA (wat is volgende op die “plunderlys” van die ANC)
- Plakkerskamp of emigrasie baie se voorland
- Meer bedreigings as wat hier voor plek is
Strategie

Om waarde uit hierdie stategiese analise te verkry, behoort ‘n entiteit te beplan om op sy sterk punte te fokus en sy geleenthede te gebruik. Tersefdertyd moet risikobestuur toegepas word op sy swak punte sodat sy bedreigings nie realiseer nie. Om jou opponent te neutraliseer, behoort jy hom aan te vat op sy swak punte sodat sy bedreigings realiseer en jy sy geleenthede kan oorneem.

Hieruit kan gesien word dat ‘n groep met baie sterk punte (soos die ou SA) maklik oorgeneem kan word indien groot swakhede in die modering gevind kan word. Om sukses te behaal, gaan dit nie soseer oor baie sterk punte nie, maar oor min swak punte. Dit is ekonomiese en politieke oorlogvoering, en ons moet dit goed leer ken.

Hierdie dokument behoort elke jaar bygewerk te word soos wat die strategiese landskap verander. Hierdie ontleding is gegrond op die SWOT-metode wat in die meeste groot maatskappye gebruik word.

free football bet no deposit required
24 March 2010
Die hart van outisme

“Hoekom ek slaap?”

Hoe verduidelik ‘n mens aan jou outistiese kind hy het nie sommer maar so staande aan die slaap geraak nie? Dat hy flou geword en omgekap het?

Ons ry huis toe na sy eerste bergfietswedsren.

Soos gebruiklik moes pa – dis ek – saam ry want verstaan is nie altyd maklik nie en ‘n mens wil nie diskwalifikasies en daardie teleurstelling hê nie. Die deelnemersmedaljes is vir hom baie werd – dit inspireer hom om iets te vermag -te presteer.

In baie opsigte is ons jongste nie tipies outisties nie. Hy is dol oor sekere mense, hy is ouervas. Hy is nou amper 17, en baie langer as sy pa en ma.

Kort voor die naweek was dit sulke tyd – sy ma se jarelange skaduwee, Snoetie, het ‘n laaste rusplek in die agterplaas gekry. Snoetie het net een mens geduld – vir vroulief. Ons ander het gereeld onder die tandjies deurgeloop.

Tog was dit ons jongste wat sedertdien kort-kort sorg dat daar blommetjies op Snoetie se laaste rusplek is. Netnou was hy weer hoog op ‘n leer om blommetjies wat in ‘n palmboom ingerank het by te kom.

Kleintyd het ons die deelnemersmedaljes ingeryg – pretrappe en pretdrawwe. Dié mannetjie het asem. Toe hy nog na die spesiale skool gegaan het, moes ek een keer per week skool toe gaan en in die oefenperiode saam met die atlete om en om die skool hardloop, sodat die mannetjie kon verstaan wat van hom verwag word.

Nie lank nie, toe kry ek ‘n medalje vir deelname aan ‘n 20 Km-wedloop, jare na ek uit landloop getree het danksy ‘n knie wat voor en na ‘n operasie nie meer wou saamwerk nie.

Die jaar daarna doen ek my eerste standaardhalfmarathon, en vroulief gelas dat dit ook die laaste is. Die knie maak óf oefen, óf deelneem moontlik. En toe was die uwe amper 50.

Hierna het die geldsakies gemaak dat Saterdagoggende deur smous op die boeremark vasgevang is. Vanjaar het die dinge so gedraai dat Saterdagoggende weer oop is, en uiteindelik het die dag aangebreek dat ons weer ‘n eerste fietsrybyeenkoms kon inwerk.

Pa is op kleinman se ou fiets waarvan die agterwiel met elke draaislag iewers haak. Kleinman het ‘n regte bergfiets gekry, opgebou uit nuwe en ou onderdele.”

“Moenie vir pa wag nie. Ry so vinnig jy kan.”

Nie lank nie, toe is daardie agterwiel wat so vassteek pap, en die trap word moeilik. Kleinman is los voor, al ry hy net in eerste rat. Om van ratte te probeer verduidelik is ‘n emosionele affêre, en eindig gewoonlik in stilstuipe.

Uiteindelik kom die uwe by die eindstreep aan, en kry ‘n deelnemersmedalje, maar daar van die bakkie af word beduie. Hoe nader “gedraf” word (die bene wou nie meer regtig nie) hoe meer kom woorde soos “flou geword” en “”kop gestamp” aangewaai.

Anderkant die bakkie lê kleinman plat op sy rug, maar by. ‘n Paar besorgde mense byderhand. Bloed is op kleinman se hande. Ek let op sy fiets se voorwiel is pap, en ek kan my indink hy het uiteindelik die idee van kompetisie gesnap, en gejaag, en met ‘n pap wiel, sy gô uitgetrap.

Boonop was hy vooraf so opgewonde, hy het baie laat gaan slaap die vorige nag, en was ook bitter vroeg op.

Terwyl hy vir pa by die bakkie gewag het, het hy flou geword en agteroor geval, die kop stukkend.

Ek “draf” om hom te gaan Coke koop, sy gunstelingdrankie. Terug by hom, is ‘n paramedikus ook by, ‘n apparaatjie aan die lang dun vingertjie.

Hy beduie hy is “fine”, hy wil huisie toe gaan. Min taal, maar dit wat hy opdoen is van ‘n mengsel bronne en baie van sy strokieshelde op TV, en dié is feitlik voor die voet Engels. Soms spreek die Engelse woorde ook makliker uit met die beperkings op klankreproduksie.

Ons pak die pad huis toe aan. En dis toe dat hy wil weet hoe dit dan is dat hy so aan die slaap kon raak. Ek probeer beduie van “lights out” en ander terme wat ek uit sy Jackie Chang-videos kan oproep, maar tuis word ma ook ingelig van die aan die slaap rakery, en toe die kopvallery.

Nie lank nie, is sy kop soos ‘n mummie toegedraai, en kleinman is nie min beïndruk nie. Nou kan almal sien hoe ‘n vreeslike ding hy oorgekom het.

Pa probeer wiel regmaak. Die ou fiets se binneband is daarmee heen. Sy nuwe ryding se voorwiel lewer vier gaatjies op, voor dit lyk of alles toegeplak is. Vanoggend, op die Sondag, is die voor- en agterwiel pap. Môre, op die vakansiedag, is dit verder regmaak.

En so, verband om die kop is kleinman die leer uit, blommetjies daar bo vir Snoetie.

En sy pa wil hom dooddruk.

Фільчаков прокурор

23 March 2010