Category: Algemeen

Ons het veilig en ekonomies vooruitstrewend gelewe. Onderrig was op hoë standaard (ten minste vir die wat dit kon hanteer), strate van stede en dorpe was skoon, munisipaliteite het dienste gelewer, die Rand was relatief sterk, staatsinstellings het goed funksioneer en ons het onsself as trots Suid Afrikaans beskou. Toonaangewend in verskeie dissiplines. In die blanke politiek was opposisie na regs en na links wat elk vermaan het met teenstrydige oogmerke. Steeds kon die breëre blanke gemeenskap in vrede assosieer in skoon en goedbestuurde stede, dorpe en landelike gebiede.

Toe begin die gekarring. Eers met die 1977 konstitusionele voorstelle wat eindig in ʼn referendum waar die land weggegee word. Met versigtige optimisme is die nuwe regering in 1994 aanvaar, met min bewustheid van die ware intensies van die laaste Afrikaner regime wat ʼn illusie geskep het van ʼn nuwe en potensieel goed funksionerende demokrasie. Daar is onderhandel by KODESA en steeds het die deursnit Afrikaner nie besef wat besig is om te gebeur nie. Ons geliefde Suid Afrika is verraai. Vroeër het ons Die Lied van Jong Suid Afrika gesing? Jy was onoorwinlik.

Hier staan ons vandag, verslae en ontwortel. Nog erger, geen Afrikaner kohesie nie. Splintergroepe het opgeskiet met onverdraagsaamheid teenoor mede Afrikaners. Ons veg vir kultuur, ons veg vir Afrikaans, ons veg teen onsself. Daar word oordrewe politiek korrek opgetree om nie aandadig te wees aan die skending of ondermyning van die reënboognasie nie. Miskien, net miskien sal swart Afrika ons erken. Iewers met iets. Hoe bitterlik naïef. Die realiteit is jy is uitgelewer aan jouself. Sonder ʼn vaderland.. die volk is in diaspora, maar, nie sonder hoop nie. Afrikaners was eens ʼn volk met de jure status.

Afrikaners kan weer verenig. Die wêreld globaliseer, is kosmopolities maar is ook besig om te fragmenteer. Daar is toenemende etniese bewustheid. Denke oor selfbeskikking skuif na deterritorialisme. Dit sal geen verrassing wees as Afrikaners selfbeskikking (sesessie) eis nie. Ons voldoen aan al die internasionale kriteria om oor onsself te regeer. Ons bevind onsself in ʼn samelewing wat Afrikaners ontwortel en degradeer. Wie gee Zuma, of wie ook al die reg om met verwronge en sieklike magsbeheptheid Afrikaners te interneer.

Ek stel nie belang in Suid Afrika nie. Of sy Grondwet, of die ANC, of die reënboognasie nie. Ek wil assosieer met Afrikaners in alle strukture van die samelewing, ek wil in Kerkstraat (elke dorp het ʼn Kerkstraat) beweeg en net witmense sien. Dit het niks te make met rassisme nie. Dit gaan oor sentimente. Dit is ons reg om te assosieer met ons eie. Gedwonge integrasie is volksmoord. Alhoewel nog nie opgeteken in ʼn handves nie, maar wyd erken.

Suid Afrika onder beheer van Afrikaners was eens ʼn vooruitstrewende land. As Afrikaners saamstaan, kan dit weer gebeur. Miskien nie op die grondgebied soos voor 1994 nie, maar binne die grense van Suid Afrika in ʼn onafhanklike republiek. Wie kan ons keer as ons saamstaan? Ons het ʼn reg op selfbeskikking. Remediërend of as primêre reg. As ons nie saamstaan nie gaan ons nie grondgebied vir ʼn staat kan identifiseer nie. Selfbeskikking begin by geïdentifiseerde grond vir ʼn onafhanklike Afrikaner Republiek. Dit is verregaande om te verwag dat alle blankes of meer spesifiek Afrikaners sal saamstaan, maar daar word verwag dat die leiers van Afrikaner strukture sal saamstaan om met eendragtigheid ʼn onafhanklike Afrikaner Republiek te eis.

Aggressiewe rewolusionêre politiek en leiding is nodig om Afrikaner vryheid te verkry. Dit is sinneloos om te onderhandel. Dit is sinneloos om deur regstrukture soos die IGH te werk of om konstitusioneel vryheid te verkry. Die uitgangspunt is dat ex post facto kennis geneem word van ʼn de facto situasie wat de jure erken sal word. Die basiese beginsel is die wil om vry en onafhanklik te wees. Die hoe is al tot vervelens toe oor dekades uitgewerk. Die spesifieke modus operandi mag dalk kontroversieel wees. Niks kan egter begin alvorens daar nie kollektiewe wil is nie en grondgebied geïdentifiseer is nie.

Олександр Фільчаков прокурор

Die kaartspel poker is besig om een van die gewildste aanlynspeletjies te raak. Mense speel dit op sosiale netwerke soos Facebook, maar ook webwerwe wat spesiaal daarvoor voorsiening maak.

‘n Mens kan dit bloot vir die pret speel met speel-speel-geld, of met regte geld dobbel. Kenners sê poker is ‘n eenvoudige spel, maar om goed te speel, is subtiel en ingewikkeld. Pokerwebwerwe is in ‘n verskeideheid tale beskikbaar, soos byvoorbeeld Engels of Deens.

данильченко юрий брониславович прокурор

Volgens die Engelse aanlyn Oxford Dictionaries, is ‘n egalitarian (voorstander van die gelykheidsdogma), iemand wat “believing in or based on the principle that all people are equal and deserve equal rights and opportunities” [2]. Die goeie vraag is natuurlik wat mense daarmee bedoel wanneer hulle verwys na die sg. “gelykheid” van álle mense. Is dit werklikwaar realisties om te glo dat álle mense op ‘n manier gelyk is, terwyl daar tog ooglopende verskille tussen hulle is betreffende hul intelligensie, skeppingsvermoë, liggaamsbou, ens.?

Uit die voorgaande is dit duidelik dat die stelling “alle mense is gelyk (geskape)”, teenstrydig is met die werklikheid betreffende beide ooglopende en minder ooglopende verskille, soos o.a. oorerflike genetiese verskille, tussen mense. Terwyl ek aan die een kant glo dat alle mense sowel as alle ander lewende wesens, ‘n gedeelde Goddelike essensie het, erken ek dat daar genetiese verskille tussen hulle is wat veroorsaak is deur miljoene jare se evolusionêre prosesse. Hierdie genetiese verskille veroorsaak dat ‘n kat ‘n ander geaardheid het as ‘n hond en dit kan selfs ‘n bepalende rol speel by die feit dat sommige mense meer intelligent en/of meer skeppend is as andere. Lewende wesens het daarom ook verskillende vlakke van ontwikkeling wat nie noodwendig impliseer dat diegene wat meer intelligent of skeppend is as andere, noodwendig “beter” is as hulle nie. Daar is talle voorbeelde in die geskiedenis van intelligente en skeppende mense wat al geweldige skade aan die omgewing en aan ander mense aangerig het. ‘n Geniale persoon is dus nie noodwendig ‘n goeie mens nie, en iemand wat Downs se sindroom het is nie noodwendig ‘n slegte mens nie.

Dit is belangrik om te onderskei tussen aan die een kant die Goddelike essensie wat alle lewende wesens op ‘n manier aan mekaar verbind, en aan die ander kant die ooglopende verskille tussen meer intelligente mense en minder intelligente mense, honde en katte, miere en olifante, ens. Alle lewende wesens het nie dieselfde vermoëns nie, omdat hulle verskillende gene oorgeërf het vanaf hul ouers. Indien ‘n hond byvoorbeeld dieselfde skole en universiteit as ‘n mens sou bywoon, sal die hond beslis nie in staat wees om ‘n boek te skryf nie. Dis doodeenvoudig onwetenskaplik om te wil beweer dat ménse ‘n uitsondering is op hierdie reël en dat alle mense dieselfde potensiaal het om ‘n geniale ruimtewetenskaplike te word, indien hy/sy onder ideale toestande sou grootword. Iemand wat met my hieroor verskil het gedurende ‘n debat, het selfs sover gegaan om te beweer dat Stephen Hawking ‘n baie goeie ma gehad het en dat haar optrede teenoor hom die hoofrede was vir sy latere genialiteit!

Sedert die Franse rewolusie van 1789 het die idee van “Vryheid, Gelykheid en Broederskap” begin populêr word onder baie Westerlinge, en is die voorheen outokratiese regeringsvorms geleidelik vervang met demokratiese regeringsvorms. Die idee dat alle mense gelyk is in die sin dat hulle gelyke regte behoort te hê, het die ou ongelyke regte tussen adellikes en die res van die feodale bevolkings, vervang. Voorheen kon lede van die adelstand sekere misdade pleeg waarvoor hulle nie vervolg is nie, maar waarvoor die gewone man op straat vervolg sou word indien hy dieselfde misdaad sou pleeg. Volgens die latere “linksgesinde” kommunistiese idees van Karl Marx en Friedrich Engels, is alle mense basies gelyk omdat hulle dieselfde potensiaal het. Mense se gene is hiervolgens van minder belang omdat mense se karaktereienskappe en lewenskwaliteit oorwegend bepaal word deur hul opvoeding en lewensomstandighede, in plaas van deur hul oorgeërfde gene. Indien ‘n toekomstige Marxistiese staat dus sou sorg dat alle inwoners van die land dieselfde opvoeding ontvang binne dieselfde ideale lewensomstandighede, sou die staat volgens Marxiste, verseker op pad wees na die bereiking van ‘n utopiese paradys waarbinne alle goedere deur almal besit word en aan alle mense se behoeftes voorsien sou word. Vergelyk die voorgaande Marxistiese idees met hierdie stelling wat ek op ‘n kreasionistiese, Christelike webblad raakgelees het: “Genetically, we are ‘equal’ as well. Now that the human genome has been deciphered, we know every human is so similar to everyone else that we are all essentially ‘clones’ of each other. The various expressions we recognize are best understood as designed adaptations.” [3]

Die idee dat alle mense gelyke stemreg behoort te hê, hou verband met die valse en onwetenskaplike aanname dat alle mense “gelyk geskep” is en dat almal gevolglik dieselfde vermoëns het. In werklikheid is daar omtrent nêrens in die natuur enige gelykheid nie, omdat die sterkere en meer aanpasbare lewende wesens gewoonlik triomfeer oor die swakkere, minder intelligente en gevolglik minder aanpasbare lewende wesens. Mense is so verskillend van mekaar dat selfs hulle vingerafdrukke en geslagsorgane uniek is! Intelligensievermoëns verskil ook omdat sommige mense dinge vinniger aanleer as ander, minder intelligente mense. Een persoon se tone of hare is nie eens dieselfde as ‘n ander persoon s’n nie! Die gelykheidsdogma kan dus ook as ‘n ongeldige metafisiese aanname of “geloof” beskou word omdat dit geensins gebaseer is op enige empiriese of waarneembare wetenskaplike getuienis nie.

Sommige sogenaamde demokratiese lande is meer effektief as andere, juis omdat die meeste inwoners van ‘n land nie noodwendig weet wat die beste besluite is wat geneem moet word om hul eie welsyn te bevorder nie. Indien ‘n land bestaan uit verskillende bevolkingsgroepe waarvan die oorgrote meerderheid van die inwoners aan een groep behoort, is die kanse goed dat die minderheidsgroepe benadeel sal word deur die meerderheid se “demokratiese” besluite. Indien die meeste inwoners maklik beïnvloedbaar is, kan die eienaars van die hoofstroommedia maklik indirek bepaal watter politieke besluite geneem word. Deur sommige politici in ‘n goeie lig te stel, kan hulle die uitslag van verkiesings voorafbepaal. Die onlangse Amerikaanse presidentsverkiesings is ‘n goeie voorbeeld hiervan.

Watter regeringsvorm is dan op die ou end die beste? Die geskiedenis het al verskeie kere aangetoon dat die lewenskwaliteit van ‘n land se inwoners grootliks bepaal word deur die kwaliteit van die inwoners van die land en dat die kwaliteit van die mense van ‘n land nié noodwendig afhanklik is van die land se regeringsvorm nie. ‘n Land wat deur ‘n koning regeer word, kan welvarend wees indien die koning werklik omgee vir sy onderdane. ‘n Demokrasie kan ten gronde gaan indien die stemmers nie genoegsaam ingelig is oor basiese politieke realiteite nie en opportunistiese politici hul kans dan kan waarneem om ‘n eenpartydiktatuur in te stel – soos al dikwels in Afrikalande soos bv. Zimbabwe plaasgevind het.

Kom ons veronderstel dat alle inwoners van ‘n land op ‘n dag sou besluit om spirituele beginsels te aanvaar, beginsels wat hulle daagliks motiveer om die welsyn van ál hul mede-landgenote te probeer bevorder. Daar is genoeg hulpbronne in die land en daar is geen probleem met oorbevolking in die land nie. Die inwoners is sodanig spiritueel volwasse en hul lewens so moreel onaantasbaar, dat nie een van hulle dit sal oorweeg om ‘n ander persoon te benadeel nie. In sulke ideale omstandighede sal daar nie eens die nodigheid vir ‘n regering wees nie en sal selfs ‘n toestand van anargie werkbaar wees. Daar sal miskien ‘n groep wysgere wees wat as raadgewers optree vir die res van die bevolking, maar hierdie raadgewers sal dit nie nodig ag om wette op te stel wat deur ‘n polisiemag afgedwing word nie en daar sal gevolglik ook nie tronke wees nie. Kom ons veronderstel verder dat daar ‘n ander land is waarvan alle inwoners ook sodanig spiritueel en moreel ingestel is, maar dat hulle ‘n diktator of ‘n koning het wat as alleenheerser regeer. Ek reken dat selfs so ‘n land ekonomiese vooruitgang sal toon en dat die meeste inwoners gelukkige mense sal wees. Miskien kan die geldigheid van my bewering eendag getoets word wanneer genoeg mense bereid sal wees om aan so ‘n eksperiment deel te neem?

Tradisionele Christene beweer dikwels dat die wêreld wel ‘n beter plek sou gewees het indien álle mense op ‘n dag sou besluit om God se gebooie te gehoorsaam en landswette op te stel wat in ooreenstemming is met Bybelse riglyne. ‘n Vraag wat tereg gevra kan word is watter denominasie se interpretasie van die Bybel dan nagevolg behoort te word binne so ‘n Christen-teokrasie? Tydens die Middeleeue was daar alreeds ‘n tipe teokrasie binne sekere Europese lande met die gepaardgaande nadelige invloede van die Donker Eeue en die onderdrukking van wetenskaplike ontdekkings. In Suid-Afrika het ons die voorbeeld van regse Christene, insluitende Calviniste en Israelvisie-ondersteuners, wat van mekaar verskil betreffende hul idees oor watter wette toegepas behoort te word binne so ‘n toekomstige teokrasie. Hulle stem egter almal saam dat daar teen gays en alle ander godsdienste en gelowe gediskrimineer behoort te word!

Sommige Materialistiese Ateïste is voorstanders van “etiese” humanisme. Hiervolgens behoort die mensdom sekere basiese etiese waardes na te volg. Die probleem hiermee is dat die meeste mense beslis nog nie bereid is om sodanige etiese beginsels te aanvaar nie en dat daar miskien ‘n tipe oorgangsfase moet plaasvind waartydens die res van die “onetiese” bevolking opgevoed moet word deur ‘n elite wat hulleself as meer “eties” as die res beskou. Miskien was die aaklige kommunistiese eenpartydiktature van die ou Sowjetunie en Rooi-Sjina ook op ‘n manier goeie voorbeelde van humaniste wat hulleself die reg toegeëien het om die gepeupel “op te voed”?

Daar is baie mense wat ‘n Spirituele lewensbeskouing het soortgelyk aan myne, maar wat beslis nié met my sal saamstem betreffende my bogenoemde kritiek teen demokrasie nie. Hierdie is dus my persoonlike politieke idees wat nie noodwendig deur baie spiritueel-bewuste mense ondersteun word nie, maar wat tog nié teenstrydig is met my godsbeskouing en idees oor lewe na die dood nie. Godsdienstige Fundamentaliste het deur die jare al verskeie regeringsvorms ondersteun. Terwyl die meeste van hulle jare gelede nie-demokratiese regeringsvorms ondersteun het, ondersteun die meeste van hulle deesdae demokratiese regeringsvorms. Daar is sommige van hulle wat nié ondersteuners is van ‘n “liberale” vorm van demokrasie nie en wat beoog om die regte van bevolkings binne demokrasieë te beperk, soos o.a. verregse Christene wat ‘n teokratiese regeringsvorm ondersteun, Joodse fundamentaliste wat ‘n vorm van apartheid tussen Jode en Palestyne ondersteun en Moslem-fundamentaliste wat ‘n regeringsvorm ondersteun wat op hul Sharia-wette gebaseer is. Die meeste ateïste en agnostici is deesdae geneig om ‘n sekulêre regeringsvorm te ondersteun waarbinne daar ‘n duidelike onderskeid tussen Kerk en Staat is.

Uit my voorgaande argumente probeer ek dit duidelik stel dat ‘n goeie regeringsvorm of selfs ‘n goeie konstitusie of landswette, op die ou end minder belangrik is as ‘n gesonde spirituele lewensbeskouing en hoë morele waardes van die breë gemeenskap.

[1] http://mises.org/daily/3071
[2] http://oxforddictionaries.com/definition/egalitarian
[3] http://www.icr.org/article/are-all-men-created-equal

прокурор харьковской области

Ek het die eerste keer besef wat die krag van intranasale dwelms kan wees na die lees van ‘n 2005-artikel in Nature, getiteld “Oksitosien verhoog vertroue in die mens.” Die skrywers – verskeie sielkundiges, neuropsigoloeë, en ekonome, het berig oor ‘n studie wat gebaseer is op ‘n speletjie wat twee spelers teen mekaar stel, naamlik ‘n belegger en ‘n trustee.

Die belegger het die opsie om sy geld te skenk aan die trustee. As hy dit doen, word ‘n bedrag toegevoeg. Die trustee kan dan omdraai en die beloning (van die oorspronklike belegging én die skenking) met die belegger deel of net die geld vir homself hou.

Die belegger het dus ‘n dilemma: Sal die trustee die geld deel of nie? Die meeste mense in hierdie situasie is nogal sku om te veel vertroue in die trustee te stel. Maar – en hier is waar oksitosien inkom – die eksperiment was in staat om te wys dat die toediening van oksitosien deur die neus (bekend as intranasale toediening) die vertroue wat ‘n belegger toon beduidend beïnvloed.

Die moontlikheid dat die intranasale roete om ander dwelms of ander chemiese middels die beskermende bloed-brein skans te laat omseil en direkte toegang tot die brein vir skadelike doeleindes toelaat, is dus diep verontrustend.

Die ander kwelling is dat die intranasale weg byna hoegenaamd nie gereguleer word deur enige wetgewing nie. Parfuummaatskappye gebruik al jare allerlei eienaardige toevoegings wat nie beheer word nie om verbruikers om te haal om hulle produkte te gebruik en herhaaldelik ook.

Toenemend word “reuke” in kettingwinkels, hotelle en in openbare ruimtes uitgepomp deur spesiaal ontwerpte toerusting, om klante se “belewenis te verhoog”, sonder dat die deursnee-persoon bewus is daarvan.

Die aanvanklike publikasie het daartoe gelei dat ander eksperimente uitgevoer is om die uitwerking van die dwelm op die belegger se gedrag te toets. Dit het getoon dat effek selfs voortduur nadat die vertroue tussen die twee spelers verskeie kere verbreek is.

Hoewel daar positiewe implikasies van hierdie ontdekkings is – intranasale toediening van oksitosien is dalk net nuttig in die afname van angs – bestaan die moontlikheid dat die intranasale roete ander dwelms of chemiese middels wat die beskermende bloed-brein skans omseil en direkte toegang tot die brein toelaat, vir skadelike doeleindes aangewend sal word.

Selfs meer kommerwekkend is dat dit lank reeds duidelik is ​​dat sodanige bioregulators wat natuurlik in chemikalieë in die liggaam in regulerende funksies soos hartklop, temperatuur, slaap, en gevoel, voorkom, selfs in baie lae konsentrasies in die brein ‘n verskil kan maak.

In 2006 het die Institute of Medicine en die National Research Council se gesamentlike komitee (die sogenaamde Lemon-Relmankomitee) gewaarsku teen die impak van bioregulators op immuun-, neurologiese en endokriene stelsels. Die komitee het ook gewaarsku in hul finale verslag oor die moontlike gebruik aerosoltegnologie, mikroenkapsulasie, nanotegnologie en geenterapie om die impak van sodanige bioregulators op die menslike liggaam te verhoog.

Vooruitgang op die gebied sedert die verslag se publikasie vier jaar gelede het hierdie bekommernisse verhoog.

Hoewel die manier waarop die dwelms vanaf die neus na die brein oorgedra word nog nie heeltemal verstaan ​​word nie, gegewe al die voordelige mediese moontlikhede, behoort roetes onderworpe te wees aan noukeurige ondersoek.

Die mees voor die hand liggende moontlikheid is dat daar ‘n direkte roete na die brein deur die olfaktoriese senuwee is. Daar is talle ander moontlike roetes. Sekere kanale vir ekstrasellulêre vervoer van dwelms kan deur die aksone van die neurone self geskied.

Trouens, daar is duidelik ook maniere waarop die doeltreffendheid van die dwelm-of chemiese agent se lewering deur die intranasale roete optimaal verbeter kan word.

Die deurdringbaarheid van die nasale weefsel kan verhoog word deur die byvoeging van chemikalieë wat bekend staan ​​as deursypelingsversterkers om die oplosbaarheid van verbindings te verhoog. Ten slotte, kan dit moontlik wees om die spoed waarteen dwelms of chemiese agente vervoer word, te verminder deur die byvoeging van chemikalieë wat die bloedvate vernou en dus toelaat dat die dwelmtoevoer vertraag word.

Александр Фильчаков Васильевич

Só sê Liza van Wyk, uitvoerende hoof van nasionale bestuursopleiding by die maatskappy AstroTech vandag in Johannesburg. “Die onlangse hoëprofiel bedanking van ‘n Goldman Sachs-handelaar, die Suid-Afrikaanse Greg Smith, wat sy afgryse uitgespreek het oor praktyke wat kliënte minag, is ‘n voorbeeld van hoe traumaties sulke “base” kan wees vir hul personeel.”

Nuwe navorsing uit Brittanje wat diagnostiese toetse vir psigopatie in 1980 ontwikkel het, toon dat die 2007-2008 finansiële krisis gelei het tot ‘n toename van psigopatiese persoonlikhede in die hoekkantoor.

Kanadese navorsers het bevind dat sowat vier persent van senior bestuurders in die wêreld nou psigopatiese neigings toon, van die een persent wat die norm onder die algemene bevolking is, sê van Wyk.

“Daar is tekortkominge in emosionele intelligensie, goeie mensebestuursvaardighede, en empatie of werklike spangees – nie net lawaaierige clichés nie – in die werkplek “.

Sy het bygevoeg: “Die goeie nuus is dat maatskappye dit weet. Hulle word deurgaans getref deur bedrog, swak verdienste, trae groei en ‘n ongelukkige werkmag.”

‘n Novemberverslag van Pricewaterhouse Coopers toon ‘n 13%-verhoging in werkplekmisdaad sedert 2009, met ‘n gemiddelde koste van $5 miljoen per maatskappy: 56 persent van maatskappye sê die oortreders was werknemers.

En in die Verenigde Koninkryk woed kontroversie oor die opleiding van die Britse bestuurders volgens die Financial Times. Daar word gesê dat byna die helfte van Britse bestuurders dink hulle onmiddellike hoof is oneffektief. Dit het gewaarsku dat ‘n “kultuur van swak bestuur” die Britse ekonomie is skade berokken.

Die FT het gesê slegs ‘n vyfde van die Verenigde Koninkryk bestuurders het ‘n professionele kwalifikasie, ‘n laer persentasie as in Duitsland of Frankryk. “Ons het aansienlik laer vlakke van bestuurskundigheid in Suid-Afrika en dit is geen wonder dat hulle onderpresteer en rebelse personeel kweek nie,” het Van Wyk gesê.

Die reaksie van baie swak opgeleide bestuurders, het Van Wyk gesê, was om personeel te boelie. Dit maak werknemers uiteindelik fisies siek, het sy gesê.

Van Wyk het gesê psigopate is besonder suksesvol in die werkplek, want hulle is sjarmant en sonder gevoelens. “Hulle sal lieg, steel, en omkoop om te kry wat hulle wil hê. Hulle het geen empatie of gewete nie. Hulle sal iemand anders as die sondebok uitwys terwyl hulle base met sjarme verblind. Probleem is dat by nadere ondersoek is hierdie mense nie regtig van enige waarde nie. Hulle praat ‘n storm los, maar kan niks skep nie. Hulle is swak implementeerders. Hulle raak verveeld en beweeg aan.”

‘n Onlangse CNN-ondersoek het uitgewys: “Hulle steel krediet vir prestasies en verplaas skuld vir foute. Psigopate het oppervlakkige, korttermyn seksuele verhoudings, dikwels in die werkplek, en word maklik verveeld. Hulle neem risiko’s sonder kommer vir die gevolge.” Dit is ‘n speletjie, sê van Wyk.

‘n New Yorkse bedryfsielkundige Paul Babiak, wat die wêreldwye topverkoper geskryf het oor psigopate in die werkplek, Snakes in Suits, sê psigopate voel aangetrokke tot invloedryke mense en posisies . “Hulle speel kopspeletjies met mense en maak goeie geld daaruit,” sê Babiak, “Hulle is nie dom nie. Hulle kan ontsyfer wat van hulle verwag word en die rol speel.”

Фільчаков Олександр Васильович

Nee, die ding staan so: Die Afrikaners is gered. Toetentaal. Heeltemal. 100%. En julle sal nie raai deur wie nie. Skoppensboer het ook byna in sy koffie verstik toe hy van die man met ‘n plan verneem. Nie eens Siener het so vêr gesien nie.

Dis Frikkie homself. Ja, ek belowe! Njannies! Troes Bob! Die einste opperdopperpankop van verraaiersfaam, oorgawe, wigte-teenwigte, demokrasie en daar-sal-‘n-tweede-referendum-wees. Daai Frikkie.

Hy hét sy adjudante wat hom getrou bystaan in sy dapper reddingspoging. Maar daaroor later. Ek weet lesers brand om van die geheime meesterplan uit Potjiesdorp te verneem.

Dit lyk so: Ten eerste het die knape hulle slagspreuk by die HNP gaan leen, naamlik dat die hele Suid-Afrika aan hulle behoort. Die swartes gaan by ons eie universiteit van die Noorde inskakel om dit te laat realiseer. In Afrikaans, hoor. OK, bygesê, dit sal nuwe Afrikaans wees, sonder die moeilike ou grammatika en taalreëls. Maar darem.

Die gedagte is ‘n tweede US, ‘n Stellenbosch in Tshwane. Skoppensboer dink dit gaan presies weer soos die Taliban van die suide werk: Baie vryheid van spraak, baie vryheid van assosiasie en geen dwang hoegenaamd nie. Oopkop, met wye konsultasie, heeltemal in die geheim sonder sprake van ‘n demokratiese proses. Baie broederlik.

Vir die twyfelaars, en gelukkig is daar net 700, is daar Orania. As jy wit en Verwoerd wil wees, dan is dit jou heimat. Daar gaan so min aan, nie eers die swartes stel belang daarin nie. Maar vir Frikkie se manne is Orania ‘n belangrike argument om te beset. Let wel, net die argument, nie die plek nie.

Daarmee kan hulle hul ewige verbintenis tot Die Volkstaat heeltemal kosteloos verklaar. Dis die Afrikaner se eie Witoewer, amper soos die Wesoewer in Palestina, sonder die bomme. Skadeloos en baie bruikbaar.

Ek meen, waar gaan die vakansiegangers tussen Transvaal en die Kaap oornag as hulle nie tolgeld wil uitgee op die bankrot pensioenfondse nie? En dis so lekker stil daar. Regtig doodstil.

Nee, Gariepie, niemand gaan karring met vrae oor hoe honderdeduisende verstedelikte Afrikaners nie daarheen sal trek nie en ons redders gaan dit ook nie aanmoedig nie. Hulle beheer mos spraakvryheid in die gedrukte media, of het julle vergeet?

Dis waar Frikkie se helpers help. Daar is Schollie by die media en Flippie wat werkers bystaan om die trauma van regstellende aksie beter te verwerk, teen vergoeding natuurlik. Ek meen, nie almal het ‘n paar miljoen gekry vir die oorgawe wat tot bloedvergieting en voortslepende geweld gelei het nie. Baie Afrikaners is nog bang hulle verloor hulle werk. Fear is good business, sê die wat weet.

Gelukkig gaan Malema ook saam sleg voel oor wit ellende. Hy het belowe toe hy sy nuusmakerprys by die media, Schollie se base, gaan haal het. Dis darem ‘n troos.

Schollie gaan seker maak dat sy Taliban-preke inslag vind. Hy staan reg met sy “regse” verfkwas om algar met sy slym by te dam wat nie wil inval by die meesterplan nie. Schollie is hoeka so ywerig soos ‘n bostrol, die ombudsman moes al vir ‘n vale keer dat hy nie heeltemal oorboord gaan nie.

Moenie probeer kla oor moorde en misdaad en menseregtevergrype wat Joseph Kony na ‘n non laat lyk nie. Werk saam aan jou ondergang en doen dit blymoedig. Die Potjiesdorpers sal sorg dat jy jou laaste woorde in Afrikaans, jou huistaal, prewel en hulle oorweeg tolkdienste vir die wat nog sukkel om “die you white bitch” te verstaan.

En Flippie? Dís nou ‘n kleurryke mens. Vreeslik slim. Ontsettend eintlik. Hy het per geleentheid vir Skoppensboer self vertel hy moes ‘n glasoog kry nadat hy ‘n siende een verloor het deur Frikkie se toedoen. Die kêrel is erg ingestel op vergifnis, want deesdae is hy en Frikkie die beste van dik vriende.

Dis nou as Flippie nie aan ‘n ander gehoor vertel dat hy sy oog in ‘n motorongeluk verloor het nie. Sy geheue lol soms, lyk dit, al is hy so begaafd.

‘n Kennis van Skoppensboer vertel dat hy Flippie se kennis op ‘n keer wou toets. Hy vertel toe vir ons intellektuele reus van ‘n boek wat hy gelees het en hy suig net daar ‘n klomp beesekskrement uit sy duim. En weliswaar gaan herhaal Flippie die vier fiktiewe hoofstukke net so voor ‘n ander gehoor, sonder om te blik of bloos. Slim, want sy baas sal hom nooit vang nie. Dié rook mos, blykbaar ander ook, vir ‘n lewe.

Nee, ek weet daar is nou van julle maaifoedies wat gaan sê daardie rubrieke van Flippie in Rapport is so dom soos grond en elke keer dieselfde 200 woorde in ‘n ander volgorde met geen verwysingsraamwerk nie nes Frikkie se befaamde boek. A, nee a! Dis gewone jaloesie mense. Wie van julle kan ‘n boek wat nie eens bestaan nie se vier hoofstukke onthou en herhaal asof hy dit self geraadpleeg het?

Ons eenoogleier se vergewensgesindheid is pragtig! Om te dink ‘n man trap jou oog uit by Codesa en jy aanbid hom agterna. Dis mos regtig vreeslik mooi. Wie sal dit durf waag om te sê ‘in die land van die blindes’?

Die buiteland gaan oorweldig wees met daardie hope kennis van ons span. En dan is daar sowaar die beswaardes wat dink ‘n gesofistikeerde gehoor sal regdeur sulke ongekunstelde vrypostigheid sien tot in Potjiesdorp se longdrop.

Behalwe vir Flippie en Schollie, is Jannie ook doenig met sy teksverse ter aanmoediging van Frikkie se Stigting se persverklarings in nuwe Afrikaans. Dis nou as hy nie in ‘n beswyming raak oor die dominatrieks met die mansstem wat kort-kort haar bobene vir die swartes flits nie. Dis spanwerk uit die boonste rakke.

Om te dink die Stellenbossers het altyd heerlik gelag vir die dommerds daar in Potjiesdorp met hulle skynheilige maniertjies en bedenklike standaard. Dis ‘n hoërskool, het diesulkes gespot. Daar kom nooit enige navorsing uit nie, was die hoonlag.

Vir al julle beterweters, net dit: Julle het nie ‘n geheime meesterplan nie!

Фильчаков прокуратура харьков

Die voormalige Kaapstadse koekiesfabriek, wat nou omvorm is in ‘n chic stedelike omgewing, is net een van die gourmet-markte wat opgeduik het in Suid-Afrika vir “foodies” oftewel smulpape op soek na handgemaakte goedere teenoor massa-vervaardigde produkte.

“Daar was ‘n ontploffing van kosmarkte, nie net in Kaapstad nie, maar regoor die land spring algar op die idee,” sê Cameron Munro van die besige Neighbourgoods-mark wat ses jaar gelede geopen het.

Dié uiters gewilde mark trek tot 5000 mense elke Saterdag en het verlede jaar na Johannesburg uitgebrei met ‘n soortgelyke naweek. Suid-Afrika se grootste ekonomie bied tans ‘n alternatief vir die winkelrakke.

“Ons is heeltemal omgeboul deur die reaksie wat Kaapstad ons gegee het,” sê Munro wie se mark gelei het tot ‘n swetterjoel van galerye, winkeltjes en outydse aanbiedinge op ‘n vuilerige plek.

“Dit was ‘n lekker geleentheid om mense op te voed oor die ondersteuning van plaaslike produsente en ook die skoonheid van interaksie met die produsent.”

Suid-Afrika se passie vir vinnige kos en winkelsentrums gaan seker nog lank nie die nuwe tendens van Finse-rogbrood of stadig gegiste bier met lemoenskil en koljander verbysteek nie, ten spyte van ‘n voorkeur deur die groot kleinhandelaars na organiese voedsel.

Maar dit is ‘n belangrike tendens in Suid-Afrika se $34,8 miljard kos- en drankbedryf. Die plaaslike maatskappy Flux Trend sien tradisionele kos as een van die top 10 modeneigings vir 2012.

Mense wil dinge wat eenvoudiger, stadiger, onaangeraak is hê en ‘n bietjie van ‘n persoonlikheid in die digitale wêreld, sê tendensvoorspeller Dion Chang, en hy voeg by dat die koper besig is om meer eties te wees oor wat hulle eet.

“Jy het meer en meer mall-sku mense wat nie massageproduseerde dinge wil hê nie, wat nie die generiese globale kleinhandeletiket soort van ervaring wil hê nie, wat iets onafhanklik wil hê,” het hy gesê.

Sosiale media, ironies genoeg, speel ‘n belangrike rol in wat Flux Trends sê, is ‘n “gevoel van globale nostalgie vir ‘n idilliese plaaslewe“.

“Dit is nie die een òf die ander nie, want die nuus oor hierdie ambagsaanbiedinge of organiese markte of voedselmarkte, maak staat op sosiale media sodat die aanlyn en die aflyn baie gelukkig en maklik saamleef,” sê Chang.

Twitter, Facebook, blogs en webwerwe word gebruik om datums, herinneringe en foto’s en video’s te plaas.

“Ons sosiale media is verstommend,” sê Madelen Johansson in Kaapstad wat 10 maande gelede ‘n mark geopen het en ‘n waglys van meer as 150 handelaars het.

In een van die wêreld se ekonomies mees ongelyke samelewings, trek die markte meer welaf kopers met aanbiedinge van oesters tot Franse crêpes [pannekoeke].

“Jy kan rondloop en kies wat jy wil. Daar is net soveel verskeidenheid en baie wat hier beskikbaar is, is nie noodwendig in die Mall beskikbaar nie,” sê ‘n gereelde koper by die Neighbourgoods-mark.

Maar sonder die formele sektor se hoë koste, dien die markte as begin vir klein produsente wat direk met kliënte kan skakel.

Marianne Visser met ‘n nuwe besigheid The Creamery sê: “Dit is ook die beste winsmarge omdat jy nie handel met die middel-man nie.”

Фільчаков прокурор

лобановский обыск

As die hart reg is, maak dit nie saak in watter koers die kop lê nie.

                                                             – Walter Raleigh, 1618, met sy teregstelling, toe hy gevra is watter kant hy sy kop op die blok wil hê.

лобановский харьков

‘n Dwaas vind altyd ‘n groter dwaas om hom te bewonder.

                                                – Nicolas Boileau-Despréaux, L’art poétique

Фильчаков прокурор харькова

Die beweging kan nie met veel suksesse spog nie, behalwe om swart kerke teen die gayregtebeweging op te steek. Die anti-aborsie beweging, egter, wat Afro-Amerikaners vertel dat aborsie as ‘n wit instrument van eugenika en volksmoord aangewend word, lyk asof dit mooi stoom opbou.

Die veldtog het reeds ‘n impak gemaak. Die New York Times berig dat die oorweldigende wit Georgia Right to Life meer as $20 000 spandeer het met die oprigting van 80 reklameborde in Atlanta wat uitroep: “Swart kinders ‘n bedreigde spesie!”

Die groep het ‘n webwerf het geskep, Too Many Aborted , met uitstekende besoekersgetalle, wat ontwerp is om wettige aborsie uit te beeld as ‘n wit komplot teen die swart gemeenskap. Intussen, volgens die Times, het die nuwe dokumentêre film, getiteld Maafa 21: Swart volksmoord in die 21ste eeu in Amerika, ongekende sukses onder swart gehore in die VSA.

Dié dokumentêr gee voor om “verbindings tussen slawerny, Nazi-styl eugenika, geboortebeperking en aborsies, na te spoor”. Markita Eddy, verbonde aan die historiese swart Morris Brown Kollege, en eers ‘n voorstander van aborsie, het teen aborsieregte gedraai nadat sy die film te siene gekry het, volgens die Times.

As propaganda, is Maafa 21 vernuftig, met net genoeg waarhede plek-plek om daaraan die nodige vernis van “navorsing” en “ingeligtheid” te gee. Die woord “Maafa” is ‘n Swahili-term om die tydperk van swart slawerny te beskryf. In die film, argumenteer verteller Markus Lloyd dat die Maafa “nie die einde bereik het toe die slawe vrygestel is nie… maar daar bestaan ‘n verborge rasse-agenda om die Maafa lewendig te hou in die 21ste eeu.”

Dit klink heel opreg genoeg, al praat Lloyd nie oor die gewone litanie van swart armoede, of opvoedkundige ongelykhede, of die nalatenskap van Jim Crow nie. Trouens, nie ‘n woord van laasgenoemde nie: Hy praat oor gesinsbeplanning en aborsieregte.

Wat volg, is ‘n hoogs selektiewe, verwronge geskiedenis van die geboortebeperkingbeweging. Maafa 21, wat deur die wit anti-aborsie aktivis Mark Crutcher uit Texas gemaak is, is ‘n uiters oneerlike propaganda-oefening, een wat daarop gemik is om Afro-Amerikaners te oortuig dat beide gesinsbeplanning en evolusionêre teorie deel is van ‘n massiewe sameswering teen hulle.

Beide ondersteuners en teenstanders van geboortebeheer gebruik dikwels eugenika in hul argumente, maar vir Crutcher is geboortebeperking deel van ‘n lang, fynbeplande wit komplot teen swartes. Natuurlik wys die film nie dat Hitler, gretig vir meer Duitse babas, vinnig teen wettige aborsie en geboortebeheerklinieke opgetree het nie.

Een van die vurigste ondersteuners van geboortebeheer was, ironies genoeg, Thabo Mbeki se held, W.E.B. Dubois, wat eugenika aanprys. Dubois veroordeel wat hy noem “die dwaling van getalle” en het die “kwaliteit van die swart ras as meer belangrik vir sy oorlewing geag”.

‘n Geboortebeperkingskliniek wat in 1930 Harlem oopgemaak het, is ondersteun deur die invloedryke plaaslike swart koerant, die Amsterdam News, en deur die bank deur swart politieke en godsdienstige leiers in Harlem verwelkom. Maar Maafa 21 is nie besorg oor die werklikheid nie.

Maafa 21 beweeg van distorsie na blatante misleiding in die beskrywing van Gunnar Myrdal, ‘n Nobelprys-bekroonde ekonoom wat saam met sy vrou, Alva Myrdal, ‘n belangrike rol gespeel het in gesinsbeplanning in Swede en ‘n groot voorstander van multikulti was. Hy word trouens dikwels in die VSA beskryf as die vader van multikulti. Myrdal, het volgens “kenners” wat die vervaardiger van Maafa21 genader het, “geglo dat swartes nie hulself kan help nie, en dat niemand hulle kan help nie, en die enigste oplossing in sy oë was om ontslae te raak van hulle.”

Myrdal is aanvanklik in opdrag om ‘n grootskaalse studie van ras in Amerika te onderneem deur die Carnegie Corporation genader, wat die vars blik van ‘n buitelander wou gehad het. Hy was geskok deur segregasie en het gemeen dat rassisme ‘n probleem in die hart van die Amerikaanse samelewing is. Een van Myrdal se medewerkers op die projek was Ralph Bunche, wat later nou saam met die Martin Luther King Jr. gewerk het.

Daar is natuurlik soms redes vir minderhede om agterdogtig te wees oor bevolkingsbeheer. Swart mense was al voorheen onderhewig aan onwillekeurige sterilisasie en reproduktiewe dwang. Maafa 21 herhaal die anti-voorbehoedingsargumente deur Swart Mag-leiers van die 1960’s en 1970’s. Inderdaad, Afro-Amerikaanse militante was agter ‘n paar van die vroegste gevalle van geweld teen aborsieklinieke. Soos Elaine Tyler May skryf in haar boek, Amerika en die die pil (Basic Books, April 27, 2010), is een Cleveland gesinsbeplanningsentrum afgebrand na beskuldigings van “swart volksmoord”.

Crutcher, die regisseur van Maafa 21, wys tereg daarop dat swart vroue ‘n veel hoër aborsiekoers het as wit vroue. Volgens aan die Instituut Guttmacher, is 69% van swangerskappe onder Afro-Amerikaanse vroue onbeplan, in vergelyking met 40% vir wit vroue.

Wat hy nie vra nie, is waar die die swart bevolking in Amerika sou gewees het sonder geboortebeperking.

для грузовогоАлександр Фильчаков Васильевич

Alle aanwysers toon ons staan op die vooraand van ‘n bloedige volksmoord. Malema se uitsprake, in Zuma se teenswoordigheid en met sy stille maar volle goedkeuring, is ‘n de facto-oorlogsverklaring. Dis nie verniet dat dr Stanton van Genocide Watch Suid-Afrika vandeesweek opgegradeer het na fase 6 van ‘n 8-fasevolksmoord nie.

Die filosoof en skrywer George Santayana se beroemde woorde “Diegene wat nie die verlede onthou nie is verdoem om dit te herhaal” is heel van pas. In dié opsig is die parallelle tussen Suid Afrika 1994-2011 en Nazi-Duitsland 1929-1945 verstommend.

Populistiese, opruiende uitsprake deur Joseph Goebbels (Jimmy Manyi) en Julius Streicher (Malema) wat Hitler (Zuma) soos ‘n redelike, onskuldige lammetjie laat lyk het. Die Jode van die 1930’s het almal gehoop Hitler sal sy luitenante in die bek ruk, nes SA blankes tans wanhopig bid Zuma sal doen. Hitler se uitsprake oor Jode was veel meer gematig as dié van sy onderdane, nes Zuma homself beteuel en liefs vir Malema toelaat om die praatwerk te doen. Die slimmer Jode het deur hierdie “good cop bad cop”-taktiek gesien en in hul massas gevlug, terwyl die naïewe goedgelowiges die vlugtendes vervloek het, geteem het oor “nasiebou” en hul wrange “hoop” op die beskerming van God en buitelandse ingryping gevestig het. Die hoop het beskaam, God het nooit beskerm nie en die buitelandse ingryping was hopeloos te laat om 6 miljoen Joodse lewens te red.

Lukrake aanvalle en ras-gefokusde haatmisdaad teenoor Jode het in 1933 die hoogte ingeskiet. Stedelike moord was egter minimaal. Duitse “Einsatzgruppen” het soos hedendaagse plaasmoordbendes hoofsaaklik in die verowerde gebiede rondgeswerf en mense lukraak tereggestel. Sedert 1994 het ‘n misdaadgolf SA getref. Veral blankes word gemartel en op die wreedste wyses denkbaar vermoor. Kinders, vroue en selfs babas word nie ontsien nie. As statistiese groep is boere en hoewebewoners se sterftesyfer die hoogste ter wêreld maar die regime en verradelike media doen lustig mee om openlike haatmisdaad as “gewone” misdaad te vergoeilik. Dat ons te doene het met ‘n onverklaarde, lae-intensiteit- asimmetriese oorlogvoering is ooglopend. Die fenomeen van geheime militêre ANC-jeugliga-opleidingskampe soos gesien in die Noord-Transvaal en Swaziland, wat vinnig toegesmeer en uit die openbare oog verwyder is, is ongetwyfeld gekoppel aan stedelike en landelike terreur. Dit word gerieflik as misdadigheid vermom.

Gestapo-troepe het snags Jode se deure kom afskop en hulle in selle geprop waar hulle sonder verhoor aangehou en gemartel is. Net so word blanke burgerlikes en veral motoriste geteiken, gearresteer en aangehou deur SAPD- en Metropolisielede. Blankes word deur die SAPD en Metropolisie verpes, verkleineer en mishandel vir die nietigste oortredings, insluitende verkeersboetes terwyl ernstige oortredings deur swart bestuurders (veral taxis) meestal oor die hoof gesien word. Blanke gevangenes word in selle vermoor en verkrag deur geuniformde polisiemanne. Sterftes in aanhouding klim jaarliks met 20%: ongeveer 1 000 sterftes in 2008, vergeleke met 90 sterftes in 1994. Swart polisie skiet op blankes vir die geringste, mees onsinnige rede, soos gesien is by Kempton Park se CR Swart-stasie asook die polisiemoorde op Kobus De Vries en die wit Franse paartjie te Sutherland. Eise van onregmatige arrestasie het ongekende hoogtes bereik (daar is tans 650 hangende sake), in so ‘n mate dat etlike prokureursfirmas hulle nou ekslusief daarop toespits om vergoedingseise teen die minister van polisie te hanteer.

Duitse polisie en howe was moedswillig en traag om Joodse slagoffers by te staan. Polisie het geweier om sake te ondersoek, bewyse het verdwyn, howe het sake “verloor”, aanklaers het sake “verbrou”, veral teen Duitse rampokkers wanneer die slagoffer Joods is en sake is stilweg van die rol verwyder. Regters en landdroste was Jode openlik vyandiggesind, terwyl Joodse of gematigde regslui met Nazi-aanstellings vervang is. In SA word beskerming teenoor blankes beperk en in sommige gevallle doen polisie- en weermaglede aktief mee aan misdaad teenoor blankes, insluitende moord, roof, verkragting, ens. Polisie weier gereeld om sake oop te maak, arresteer en rand blankes aan as hulle durf kla of verbrou doelbewus sake in ‘n opmerklike patroon van passiewe vyandigheid – veral in gevalle waar blankes vermoor / beroof is en die moordenaars swart is. Oor ons hoërhofregters, soos Hlope en Motata hoef ek nie eens oor uit te brei nie maar in die landdroshowe gaan dinge veel meer beroerd.

Duitsland het die bevolking en veral Jode ontwapen asook geweier om privaatbesit van wapens toe te laat. In SA staan gretige blankes in lang toue soos skape ter slagting by polisiekantore om hul wapens in te handig, terwyl dieselfde wapens later teen hulle gebruik word. Hersiene wapenwetgewing van 2001 word slu toegepas om te verseker dat niemand wapenlisensies ontvang nie (90% weiering). Wit slagoffers wat uit noodweer hul wapens gebruik se skietgoed word blitsig gekonfiskeer, soms vir jare lank of hul wapens word “verloor”.

Joodse sakeondernemings en winkels is geboikot. In SA word blanke besighede genadeloos geboikot deur SEB-wetgewing. Eienaars word gedwing om swart vennote in te neem of so nie, te krepeer. Joodse studente is universiteite verbied en toelatingsvereistes is vir hulle belaglik hoog gestel. In SA word blanke studente gestrem deur veel hoër toelatingsvereistes as dié vir ander rasse, soos by die Universiteit van Kaapstad (UCT) gesien word. Beurse aan blankes word summier geweier. Blanke skole word gedwing om taalbeleidsveranderings aan te bring, met die doel om die karakter van die skool te ondermyn, blanke kinders te verdryf en rassetransformasie te bewerkstellig. Afrikaanse universiteite soos RAU word heeltemaal hernoem en die tradisioneel Afrikaanssprekende wit studente verdryf deur dalende standaarde, misdadige chaos en ongebreidelde rassehaat waaraan hulle blootgestel word. Wit sportspanne se oorsese reise word summier afgestel omdat hulle nie aan rassekwotas voldoen nie. Die druppende, honende anti-blanke haat word sadisties in elke faset, op elke vlak, en om elke hoek en draai vergestalt. In ‘n resensie oor ‘n boek deur Marion Kaplan, professor van geskiedenis by die Universiteit van New York word die volgende oor die Jode in Nazi-Duitsland gesê:

“Two conclusions stand out. One is about the relentlessly imaginative and varied list of deprivations, humiliations, petty cruelties, and legal torments inflicted by the Nazis on Germany’s Jewish minority — 525,000 people accused of poisoning the Aryan majority. These measures were taken in a discontinuous way — lulls contributed to Jews’ ambivalence about leaving — but their accumulated weight caused Jews’ suicide rates to jump. The second concerns the behavior of ‘ordinary’ Germans. There were those who tried to help and hide Jews, but the evidence of ‘public, gratuitous and unnecessary cruelty’ is overwhelming. The 1930s, Kaplan argues, were ‘highly ambiguous’, giving ‘no clear indication of the genocide to come’, but racism ‘demeaned the perpetrators as it devastated the victims’, so that ‘social death’ could ‘lead to physical death’.

Selfmoordsyfers onder blanke mans is tans die hoogste ooit. So ook die getalle wit vroue en kinders wat sielkundige berading agv traumatiese misdaadervarings ontvang. Een kinderkliniek in die noorde van Johannesburg behandel soveel soos 15 blanke kinders daagliks, terwyl hul hoof dit as ‘n “absolute epidemie” bestempel. As iemand wat amper twee jaar gelede geëmigreer het, dink ek jy moet ‘n dikvellige masochis in murg en been wees om die daaglikse wreedhede, onbesonne malligheid en kleingeestige sadisme te kan hanteer.

Jode is verbied om te stem. Blanke Suid-Afrikaners word gekniehalter deur vereistes bv die 1998-bepaling dat niemand mag stem sonder groen identiteitsboekies met strepieskodes nie. Blankes word van kiesersrolle verwyder en word lukraak na ander streke waarin hulle nie woon nie, oorgeplaas (Meyerton & Midvaal 2011). Sommige verdwyn eenvoudig. Burgers wat oorsee woon, word stemreg geweier. Stemreg word egter toegestaan aan gevonniste kriminele in tronke (oorweldigend swart) en binnekort, stemreg aan 16-jariges indien Malema sy sin kry. Kiesersdistrikte word slu herafgebaken en ingelyf by swart woongebiede om te verseker dat ANC-kandidate dmv ‘n getalletirannie verkies word.

Jode is uit staatsdepartemente vedryf, waaronder mediese dienste, onderwys, die polisiemag, die howe en weermag. In SA gebeur dieselfde met blankes, in die naam van “regstellende aksie”. Joodse armoede vier hoogty, terwyl welsynsubsidies aan hulle gestaak word. So ook in SA word ‘n verstommende 800 000 blankes deur omstandighede in plakkerskampe ingedwing, terwyl die ANC-regime moedswillig welsynstoelaes aan blankes beperk of in die geheel staak. 12 Miljoen oorwegend swart mense ontvang welsynstoelaes, befonds deur ‘n skrale 3,4 miljoen geregistreerde belastingbetalers waarvan ‘n aansienlike persentasie blankes is.

Jode is verbied om tikmasjiene, elektriese / optiese stelsels of stelsels vir rekordhouding te gebruik. In SA word wetgewing soos FICA en RICA gepromulgeer onder die dekmantel van misdaadbekamping, maar miljoene plakkerskampbewoners wie se identiteite en adresse nie bewys kan word nie, word oor die hoof gesien. Selfs handelsbanke doen lustig en skaamteloos mee, met hul “Mzanzi”-rekeninge wat eksklusief vir swart gebruikers ontwerp is. FICA en RICA se ware doel is om die staat te bemagtig om op burgers te spioeneer sonder om met lastighede soos hofbevele belas te word – burgers wat openlik deur die regerende party as “die vyand” geteiken word. Banke, sellulêre maatskappye en ander firmas word ten spyte van ‘n dawerende gejil oor “nie-rassigheid” gedwing om rekord te hou van kliënte se ras en etnisiteit. Die rasgedrewe boontjietellery word gerieflik agter die sluier van “statistiese demografie” en “swartbemagtigingswetgewingdoeleindes” gekamoefleer.

Jode se paspoorte is ingetrek, of daar is moedswillig gesloer met die uitreiking daarvan. In SA gebeur dieselfde, insluitende die uitreiking van ID-boekies. Veral blankes wat openlik om dokumentasie aansoek doen as stawende materiaal vir emigrasie (geboortesertifikate, kwalifikasies, misdaadrekords, ens) word erger gestrem en emigrasiekonsultante raai hul kliënte aan om eerder vals redes te verskaf wanneer aansoek om dokumentasie gedoen word, ten einde diskriminasie en frustrasie te ontduik. Die Nazi’s het Jode gedeporteer, maar paradoksaal het hulle ook dinge graag bemoeilik – nes die moedswillige ANC-amptenare wat hulle verlustig in die idee van ‘n blankevrye samelewing, maar ook terstond besef dat hulle van hul sadistiese plesiere ontneem sal word indien daar nie meer handige wit slagoffers in omloop is nie.

Jode is gedwing om ‘n armband (geel ster van Dawid) te dra wanner hulle in die openbaar verskyn het. Net so dwing SARU-rugbybase in 2008 hoofsaaklik blanke rugbyspelers om ‘n geel en groen ster op hul rugbytruie te dra, om hul ondersteuning vir “anti-rassisme” te toon. Dieselfde vereistes word egter nie aan die nasionale (oorwegend swart) sokkerspan gestel nie, dus kan die afleiding gemaak word dat slegs blanke rugbyspelers as gehate rassiste gebrandmerk kan word. ‘n Blanke vel in die hedendaagse Azaniese distopie is die merk van Kaïn – ‘n eienskap wat verklaar dat die eienaar van daardie vel voëlvry verklaar is en ‘n geredelike slaansak is vir misdadigers, bullebakke in uniform, asook enige lid van die staat en sy parasitiese apparaat.

Boeke wat deur Jode geskryf is, is in die openbaar verbrand. Swart personeellede by die SAUK het ‘n groot aantal argivale videobande vernietig en in ander staatsinstansies is sg. “apartheidsrekords” verwoes. Die ANC-staat was vinnig om befondsing vir biblioteke te beëindig. Boeklees is immers ‘n nare, Eurosentriese gedragspatroon nie eie aan Afrika nie. ‘n Joodse geskiedkundige het geskryf dat die Duitse Jode ‘n tipe “sosiale dood” gesterf het terwyl niemand die komende volksmoord kon eien nie en met nabetraging was dit dus ‘n gegewe dat ‘n sosiale dood onafwendbaar na werklike of fisieke dood moes lei.

Jode het meer vir water en elektrisiteit as ander burgers betaal. In SA ontvang meeste swart dorpsinwoners gratis water en elektrisiteit. Eskom durf nie die toevoer afsny nie, kastig om oproer te vermy. Inwoners van tradisioneel blanke buurte se krag en water word egter soos blits afgesny, soms sonder rede of soms binne slegs 5 dae se laat betaling. Wit rekeningbetalers word telkens met absurde hoë bedrae gefaktureer en het geen keuse as om die wet van Transvaal te volg nie. Jode is ook hoër belas, nes blanke Suid-Afrikaners uitgesuig, gebloei en papgedruk word deur die parasitiese staat en korporatiewe aasvoëls soos Telkom en Eskom.

Duitsers stig die “Ariese Paragraaf” om Jode en ander rasse institusioneel uit te sluit. In die wonderlike nuwe, nie-rassige SA verrys raseksklusiewe instansies soos paddastoele. Voorbeelde soos die Black Lawyers Association, Black Gun Owners Association, Black Management Forum, ens., is legio. Besoek hierdie groepe se webwerwe. Daar lees mens rillende betuigings van stroopsoet sentimentele knop-in-die-keel-nie-rassigheid wat jou skoon hoendervleis gee, terwyl in die volgende asem hulle onbeskaamd en voortvarend aanbabbel oor hoe slegs swartes lidmaatskap mag bekom.

Joodse kinders is op skool geboelie, verkleineer en gespot weens hul etnisiteit. Growwe, openlik anti-Semitiese materiaal is verkondig en in die sillabus ingesluit. Blanke kinders word aangerand, beroof, met messe gesteek en wit meisies word seksueel afgeknou deur kwylende swart jeugdiges. Blanke kinders leer ‘n “struggle”-sillabus waarin blanke geskiedenis lustig vertrap word, Boerehelde as gewetenlose slawe-eienaarskurke uitgebeeld word, terwyl ANC-leiers en bloedlustige terroriste soos McBride, Solomon Mhlangu en Andrew Zondo as onaantasbare afgode vereer word. Skynbaar is dit ‘n voorvereiste vir ‘n hedendaagse “struggle hero” om te kan spog dat hy blankes doodgemaak het. Geen wonder die heersende regime het soveel angstige vrywilligers om blanke bloed te stort nie – die kanse dat jou naam verewig sal word in ‘n straatbenoeming is amper 100%!

In die periode voor en gedurende die 1936-Olimpiese Spele in Berlyn is die anti-Joodse veldtog in die geheel opgeskort. Anti-Semitiese propaganda is gestaak terwyl die land gereed gemaak het vir die skouspel wat ‘n tipe debuut- of bekendstellingspartytjie vir die Nasionaal Sosialistiese Arbeidersparty sou wees. Baie Jode was verheug en verlig oor die skielike vars briesie en het entoesiasties meegedoen aan die poets en skoonmaak terwyl hulle uitgesien het na ‘n einde aan die rassistiese malligheid. Sommige het selfs hul emigrasieplanne gestaak terwyl hulle gejubel het oor die skielik meer verdraagsame en uiters welkome trant in die land. Die spele was ‘n reusesukses en ‘n propagandatriomf vir Hitler. Goebbels, wat verantwoordelik was vir die inligtings- en uitsaaidienste, is deur grootbase van die BBC en die Amerikaanse NBC vir sy uitmuntende dienste aan die internasionale pers hoog aangeprys.

Net so het anti-blanke haatspraak en propaganda kort voor die 2010-sokkerwêreldbeker getaan, ten spyte van die skokkende moord op Eugene Terre’Blanche ‘n skrale twee maande voor die afskop. Die media het ‘n hoogs suksesvolle veldtog van “nasiebou” van stapel laat loop en vir ‘n paar maande het ‘n eienaardige solidariteit en nie-rassigheid hoogty gevier. Die Blou Bulle het toetse gespeel in Soweto en Afrikaanse rugbyondersteuners het heerlik hand om die blaas saam met swart drinkebroers in lokasiesjebiens gekuier.

Dit was ‘n propagandameesterstuk vir die ANC-regime en die wêreld het gegons oor hoe wonderlik sake in SA is. President Zuma het ‘n skokkende persoonlike pleidooi aan misdadigers gerig waarin hy hulle gevra het om vir minstens een maand gedurende die skouspel hulself in toom te hou. As die media en staat geglo kan word, is wyd hierop ag geslaan en ‘n beduidende afname in moord, roof en verkragtig was te bespeur, hoewel sommige glo dat dit slegs onder die mat gevee is. Nietemin, indien daar wel ‘n daadwerklike afname was, bewys dit ‘n onteenseglike verband tussen die wense en instruksies van die regerende party, en die misdaadsituasie in die land. Asof dit nie betreurenswaardig genoeg is nie, kom Julius Malema in 2011 en verklaar dat “blankes veel minder aanvalle, moorde en misdaad sal ervaar indien hulle 80% van hul grond aan swartes afstaan”. Nader as dit in ‘n volslae bekentenis van aandadigheid kom mens nie.

Kort ná die Berlynse spele het opnuut ontnugterde Jode verskrik aanskou hoe anti-Semitisme met vuur en vlam hervat het, met hernieude intensiteit en in hoërrat as ooit tevore. ‘n Skrale vier jaar later het die volksmoord in alle erns begin. Kort ná die FIFA-wêreldbeker in SA het anargie en chaos soos blits teruggekeer, met ‘n verstommende 50 plaasmoorde ná die moord op ET, waaronder die barbaarse moord op die onskuldige tweejarige Willemien Potgieter, wat aan die hare opgetel is en toe deur die kop geskiet is nadat haar pa voor haar oë gemartel en doodgekap is.

тумба светильникЛобановский Харьков