praag.co.za

Tag: geweld

  • Na Noordwes-premier se aanhitsing brand skare vier wit Coligny-huise af

    Na Noordwes-premier se aanhitsing brand skare vier wit Coligny-huise af

    Die swart aktiviste-organisasie Sanco het glo dokumente ingedien om te vra dat die besluit van die landdros van Coligny om borgtog aan Pieter Doorewaard en Philip Schutte toe te staan, in hersiening geneem word.

    Geweld het opnuut in Coligny in Noordwes uitgebreek toe ‘n huis op die plaas Rietvlei aan die brand gesteek is. Die chaos het uitgebreek nadat borgtog aan die twee wit mans toegestaan is. Intussen is altesaam vier huise afgebrand.

    Die hof se besluit om borgtog toe te staan, is gegrond op gesonde regsbeginsels, sê Michal Groenewald, leier van die VF Plus in Noordwes. Hy sê Premier Supra Mahumapelo moet ophou om verdere rassistiese opmerkings teen wittes te maak.

    Volgens berigte in die media het Mahumapelo by die swart tiener se begrafnis gesê hy is gedood “deur die hande van wit mense”. Hy het ook gesê dat die mense “deur wie se hande” die seun gedood is, is “Afrikaners van Coligny”.

    As Mahumapelo voortgaan met sulke stellings, kan dit die swart skares tot verdere geweld aanmoedig. Die Premier moet verantwoordelikheid neem as enige gewelddadige protes weer as gevolg van sy aanhitsings uitbreek, het Groenewald gesê.

    “Wanneer wit mense deur swartmense vermoor word, is dit gewone misdaad. Wanneer die situasie andersom is, noem die ANC dit rassisme. Dit is onaanvaarbaar.

    “Mahumapelo is welkom om ons te vertel hoeveel begrafnisdienste van vermoorde wit boere in die provinsie hy al bygewoon het en wat hy daaroor gesê het.”

    Volgens berigte behoort geen van die huise wat afgebrand is aan die twee beskuldigdes nie. Hulle is borgtog van vyfduisend rand elk toegestaan.

    Die oproeriges het daarna die strate van die dorp ingevaar. Die EFF het Maandag op Twitter ondersteuners aangemoedig om wit boere te gaan aanval.

    Joernaliste wat eiendom betree het sonder toestemming, is deur van die boere gewaarsku om die gebied te verlaat en nie foto’s te neem nie. Sanef het die wit boere veroordeel wat op hul privaatheid aangedring het, asof wit boere geen reg daarop het nie.

    Landdros Makgaola Foso het vroeër in sy uitspraak gesê die borgtogaansoek was ‘n moeilike proses omdat verskeie belange opgeweeg moes word, soos geregtigheid, persoonlike vryheid, én die publieke belang.

    Doorewaard en Schutte word van ‘n swart tiener se dood beskuldig omdat hulle hom glo van ‘n bakkie sou afgestoot het, terwyl die vermeende swart dief self van die bewegende voertuig afgespring het.

    Die twee mans staan tereg op aanklagte van moord ná die dood van die 17-jarige Matlhomola Mosweu, maar ontken skuld.

    Die sekretaris van Sanco in Noordwes, Packet Seaketso, sê die landddros was bevooroordeeld met sy borgtoguitspraak. Volgens Seaketso is die belange van die gemeenskap nie in aanmerking geneem nie.

    Hy het ook die landdros daarvan beskuldig dat hy Vrydag die verdediging se regspan leiding gegee het oor wat hulle in die hof moet sê.

    Die president van AgriSA, Johannes Möller, sê mense wat die reg in eie hande neem omdat hulle ontevrede is oor hofverrigtinge, moet aanspreeklik gehou word. Möller het die polisie gevra om beskerming aan die landbougemeenskap te verleen.

    Hy sê dié tipe geweld kan geen probleme oplos nie en tot ‘n veiligheidskatastrofe lei indien die polisie en leiers in die gemeenskap nie optree nie.

    Möller sê ook indien die twee verdagtes skuldig bevind word, moet hulle die gevolge van hulle dade dra.

    Die waarnemende Nasionale Polisiekommissaris, Khomotso Phahlane, het die VF Plus die versekering gegee dat die polisie met versterkings sal ingryp om die plofbare situasie en hernieude geweld in Coligny te kalmeer, sê dr. Pieter Groenewald, leier van die VF Plus. Maar ten spyte van die versekerings is eiendom vernietig en gisternag het groepe swartes van plaas na plaas beweeg om wit huise aan te val.

    Op die Putfontein-pad is voertuie aangeval en aan die brand gesteek, volgens onbevestigde berigte.

    Van die huise wat afgebrand is, behoort aan dr. Rabie Barnard, ‘n mediese dokter wat bekend is vir die onbaatsugtige werk wat hy onder al die gemeenskappe van die gebied doen, en die ander aan ‘n boer, mnr. Henk Keyser, wat op ‘n plaas naby die dorp woon.

    Dr. Groenewald is glo in direkte kontak met Phahlane en die kommissaris het hom verseker dat versterkings en ‘n helikopter na die gebied ontplooi sal word.

    “Ek is ook in direkte kontak met die polisie generaal in beheer van bedrywighede in die omgewing wat my op hoogte hou van die nuutste ontwikkelinge.

    “Die VF Plus doen ‘n beroep op alle politici, en veral dié van die ANC, om hul volgelinge te vertel om die oppergesag van die reg te respekteer en nie rassistiese of populistiese stellings te maak soos die Noordwes se premier Supra Mahumapelo by die begrafnis van die seun gedoen het nie.

    “Die situasie is uiters plofbaar, en die VF Plus wil weer daarop wys dat ‘n gemeenskap die reg het om hom te verdedig en sy eiendom te beskerm, en dit moet deur almal gerespekteer word,” sê dr. Groenewald.

    Die polisie in Noordwes het inwoners van Coligny gewaarsku dat mense wat eiendom afbrand, vervolg sal word, maar ‘n polisiewoordvoerder, Sabata Mokgwabaone, sê egter niemand is nog in hegtenis geneem nie.

    Hy sê die polisie het hul hande vol om die groot groepe mense in bedwang te hou en sodra hulle die inwoners op een plek onder beheer het, breek geweld op ‘n ander plek uit. Mokgwabanone sê daar was geen berigte van enige beserings nie.

    Intussen is die oorsaak van ‘n brand wat Maandag in ‘n oop stuk veld langs ‘n polisiekantoor in Jan Hofmeyrweg, Welkom uitgebreek het, steeds onbekend.

    Francois Klaassen, van die Matjhabeng-munisipaliteit se brandweerdiens, sê hulle is omstreeks 14:00 ontbied. Hy sê met hul aankoms het die vlamme vinnig versprei na ‘n omheinde terrein van die polisie waar van hul voertuie en ander motors wat geskud is of in ongelukke betrokke was, gestaan het.

    Vrystaat polisiewoordvoerder, Motantsi Makhele, sê van dié voertuie het aan die brand geslaan. Daar is motors wat ontplof het en selfs uitgebrand het. Makhele sê 37 voertuie van die polisie, wat nie meer in gebruik is nie of in ongelukke betrokke was, het vlam gevat.

    Daar word nou gewag vir die polisie se forensiese ondersoek se uitslag. Makhele het verder gesê daar kan nie bespiegel word oor die oorsaak van die brand of die presiese omvang van die skade nie. Dit sal eers later bepaal word.

  • Minister Gigaba se adviseur wil ‘wapens teen blankes opneem’

    Die Suid-Afrikaanse ekonomie gaan dalk dieselfde roete as dié van Venezuela en Zimbabwe loop, as die nuwe adviseur van die minister van finansies sy wil laat geskied.

    ‘n “Ekonomiese adviseur” van die onlangs aangestelde Suid-Afrikaanse minister van finansies, Malusi Gigaba, het gevra om “wapens op te neem” teen wit boere as hulle nie hul eiendom aan die regering oorhandig nie.

    Christopher Malikane, ‘n Marxistiese ekonomie-professor aan die verlinkse Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg, het gepraat by ‘n slegs-swart-konferensie wat deur die plaaslike radikale groep Black First Land First (BFLF) georganiseer is.

    Behalwe vir die oordrag van alle grond aan swartes in Suid-Afrika, wil BFLF ook blankes in die tronk sit wat ‘n swart rewolusie wil teëgaan ​​en dit as rassisme beskou. Malikane het die BFLF toegespreek as deel van ‘n “Blacks In Dialogue” -gebeurtenis waar blankes nie welkom was nie. Volgens Blacks First Land First, “het prof Malikane uitgebrei oor sy algehele standpunte oor radikale ekonomiese transformasie. Dit is skokkend om te sien dat die media in wit besit lekker lieg oor wat prof Malikane by die geleentheid gesê het.”

    President Jacob Zuma van Suid-Afrika en sy minister van finansies het hulself daartoe verbind om “radikale ekonomiese transformasie” deur te voer, ‘n eufemisme vir die Marxistiese rewolusie in die land.

    Een van die eerste stappe in die rewolusie sou wees om alle grond wat aan wit boere behoort, te onteien – sonder vergoeding. Zuma het onlangs sy Indiese minister van finansies, Pravin Gordhan, afgedank en hom op 31 Maart 2017 met mede-Zoeloe, Malusi Gigaba, vervang. Die nuwe minister van finansies het Christopher Malikane aangestel as ekonomiese adviseur teen die middel van April.

    Volgens City Press, ‘n Sondagkoerant, wou Malikane die idee hê om wapens teen wittes te gebruik, “bespreek”. Volgens die koerant het hy gesê: “Dit is nie vir my om te besluit nie. Dit is die progressiewe kragte wat moet besluit. My rol is om hierdie progressiewe kragte te verenig. Om wapens op te neem, is een ding, maar die bou van ‘n land is ‘n ander.”

    Malikane het erken dat Suid-Afrika ekonomiese swaarkry tydens ‘n radikale ekonomiese transformasie sal ly, soortgelyk aan wat lande soos Venezuela en Zimbabwe ervaar het. Hy het aan die gehoor gesê tydens die “Blacks In Dialogue” -konferensie:

    “Dit is waar dat hierdie land sal ondergaan soos Venezuela en Zimbabwe. Indië het deur dieselfde pyn gegaan.

    “As ons werklik ernstig oor transformasie is, moet ons realisties wees en ons mense ideologies en polities versterk. Ons moet ons mense organiseer en opvoed. Het jy gedink om te transformeer, gaan lekker wees?”

  • Coligny, Lichtenburg in konflikspergebied verander na gepeupel op wittes toesak

    Coligny, Lichtenburg in konflikspergebied verander na gepeupel op wittes toesak

    Die gebied van Coligny in die Noordwes-provinsie is Dinsdag in ‘n konflikspersone verander te midde van gewelddadige oproer deur swart inwoners wat oorgespoel het in rassespanning in die gebied. Die lokasiebewoners protesteer oor ‘n gebrek aan dienslewering in die omgewing, maar het dit nou op die wit inwoners van die dorp uitgehaal.

    Al die drankwinkels in die dorp insluitend die hotelkroeg is geplunder en twee wit woonhuise naby aan die lokasie is afgebrand.

    Privaatsekuriteit is in albei dorpe wat sowat 20km van mekaar geleë is, ontplooi.

    Wit huiseienaars het planne gemaak om hul eiendom te beskerm. Polisieversterkings is vanoggend vanaf Gauteng ingeroep. Die polisie gebruik rubberkoeëls om die betogers uit een te jaag, terwyl die betogers die polisiebeamptes met klippe bestook.

    Daar is ‘n groot polisie teenwoordigheid in die omgewing. Teen Dinsdagmiddag was die hoofpad wat Coligny en Lichtenburg verbind, heeltemal afgesluit vir verkeer. Nelson Mandela-rylaan is ook met groot rotse en rommel versper, terwyl ‘n polisie-njala (gepantserde voertuig) aan die brand gesteek is, op dieselfde plek waar die brandstofvoorval gebeur het.

    Elke vulstasie en die sakegebied word deur polisiebeamptes opgepas terwyl ‘n polisiehelikopter ook oor die gebied sirkel.

    Onbevestigde berigte van botsings tussen betogers en die polisie by die nabygeleë Blydeville-omgewing is ontvang.

    ‘n Regeringstaakspan is intussen aangestel om die oorsaak van die onrus in die Coligny-omgewing in Noordwes te ondersoek.

    Die munisipaliteit het die afgelope boekjaar gesukkel om sy werkers en diensverskaffers te betaal.

    Die provinsiale en plaaslike regering het die geweld deur inwoners van Itsoseng en Blydeville by Lichtenburg en Coligny veroordeel, maar tydens die opstand was net ses polisielede ontplooi en een Njala beskikbaar.

    Die polisie het Dinsdag met inwoners van die Tlhabologang lokasie slaags geraak. Swart skole is ook steeds gesluit. Die burgemeester van die Ditsobotla-munisipaliteit in Noordwes, Daniel Buthelezi het aan ontevrede inwoners gesê hulle griewe oor dienslewering is nie ‘n verskoning vir die afgelope ruk se geweld nie.

    Hy sê die protesoptrede is nou suiwer misdadigheid en word uitgebuit deur misdadigers vir hulle eie gewin. Buthelezi sê die betogings hou glad nie meer verband met dienslewering nie en is nou suiwer boewery. Hy sê die mense word uitgebuit en vir ander doelwitte gebruik.

    Die oproer hou al die afgelope paar dae aan en was deurentyd geweldadig. Die polisie is te laat ingeroep om die wit inwoners se eiendom te beskerm, aangesien dit al lank reeds duidelik was dat die oproer en geweld ‘n verskoning vir misdaad is.

    Groepe swart inwoners in Coligny het met mekaar slaags geraak. Berigte is ontvang dat skerppunt-ammunisie gebruik is om die oproerige brandstigters terug te dryf.

    Die swartes het glo betoog omdat die polisie nog niemand in hegtenis geneem het in verband met die dood verlede week van ‘n ongeïdentifiseerde 12-jarige seun nie. Die oproeriges het aan EWN gesê die “wit boere” moet skuld erken voordat hulle gaan ophou geweld pleeg. “Dis baie maklik,” het een verklaar. Maar die omstandighede rondom die kind se dood is troebel.

    Versinsels dat ‘n wit boer of boere vir die swart kind se dood verantwoordelik gehou word, blyk ‘n rookskerm te wees vir die misdadigheid en geweld. Ander oproeriges sê hulle pleeg geweld oor ‘n gebrek aan HOP-huise.

    Die N14 tussen Ventersdorp en Lichtenburg is steeds gesluit.

  • Ou bomplanter byt stof en media smeer sy terreurverlede toe

    Ou bomplanter byt stof en media smeer sy terreurverlede toe

    Ahmed Kathrada, wat saam met Nelson Mandela en Dennis Goldberg, deel was van die Rivonia terroristebende, is oorlede.

    Die ANC-regime en sy surrogate sal ongetwyfeld weer die geleentheid gebruik om te teem oor hul “oorwinning” wat in wese ‘n ongedwonge oorgawe deur FW de Klerk was aan ‘n bende geweldenaars en terroriste om ‘n kleptokrasie in Suid-Afrika te vestig.

    RSG het die naarheidsmeter in die rooi gestoot deur na die oud-terroris as die “geliefde Oom Kathy” te verwys.

    Hy is vroeg vanoggend in ‘n Johannesburgse hospitaal in die ouderdom van 87 oorlede. Kathrada is vroeër vandeesmaand in die hospitaal opgeneem vir ‘n operasie weens ‘n bloedklont op sy brein.

    Die Ahmed Kathrada-stigting het gistermiddag aangekondig dat die “struggle-veteraan” – nog ‘n verslete cliché – se toestand die afgelope 24-uur versleg het en dat hy dubbele longontsteking het.

    Huldeblyke van ANC-kruipers het reeds begin instroom ná die dood van Kathrada, hul anti-wit “struggle-held”.

    Kathrada het sy politieke loopbaan in 1946 begin met sy deelname aan die gewapende stryd. RSG het sy deelname aan terreur vanoggend probeer voorhou as “deelname aan die lydelike verset-veldtog”. Dit is natuurlik gewone twak wat duidelik fopnuus is, want Kathrada was ten nouste verbind met geweld.

    In 1963 was hy een van die aangeklaagdes in die Rivonia-verhoor en het uiteindelik meer as 26 jaar in die gevangenis deurgebring, insluitend 18 jaar op Robbeneiland, en nie om dowe neute nie.

    Ná 1994 het Kathrada as oudpresident Nelson Mandela se parlementêre raadgewer gedien. Hy het die Kathrada-stigting in 2008 tot stand gebring.

    “Een van die ouens wat verantwoordelik was om my betrokke te kry by die politieke stryd en die gewapende stryd, en wat my laat aansluit het by Umkhonto we Sizwe (MK), was Kathrada,” het Abdushay Jassat (82) vroeër gesê. Jassat is verbonde aan die Kathrada-stigting.

    Kathrada was nooit ‘n lid MK nie, maar hy was deel van die bende by die MK-hoofkwartier in Rivonia.

    Jassat het reeds uitgebrei verslag gedoen oor die geweld wat Kathrada gepleeg het saam met hom deur regeringsinstallasies soos poskantore, kragdrade en verskeie ander op te blaas.

    Dié week, by ‘n openbare optrede by die stigting, waar die direkteur Neeshan Balton algar nog verseker het dat die ou bomplanter sal herstel, het die nimlike professor Achille Mbembe die aanwesiges getrakteer op hoe geweld regverdig is as dit deur mense soos Mandela en Kathrada gepleeg word.

  • Polisie gaan SA gebiede monitor waar buitelanders woon

    Polisie gaan SA gebiede monitor waar buitelanders woon

    Die polisie sê hulle het gebiede wat die ergste deur aanvalle op buitelanders en hulle sake-ondernemings geraak is, as prioriteitsgebiede geoormerk.

    Rosettenville in Johannesburg en Pretoria in die Tshwane Metro het die ergste onder die vlaag gewelddadige aanvalle op buitelanders se winkels in die townships deurgeloop.

    In Pretoria-Wes is hoofsaaklik Nigeriërs aangeval en van dwelmhandel, mensehandel en prostitusie beskuldig.

    Die waarnemende nasionale polisiekommissaris, Khomotso Phahlane, sê die polisie sal voortgaan om die situasie in die betrokke gebiede te monitor.

    Die ministers in die Justisie-, Misdaadvoorkomings- en Veiligheidsgroepering, sê die regering het gewaarsku teen sake-ondernemings wat buitelanders sonder dokumente in diens neem as ‘n manier om goedkoop arbeid te bekom.

    Die regering sê sulke optrede deur sakelui skep spanning tussen plaaslike inwoners en buitelanders.

    Die Minister van Binnelandse Sake, Malusi Gigaba, sê planne is gereed om inspeksies te doen.

    Gigaba sê buitelanders sonder dokumente wat in die land opgespoor word, sal na hulle lande van herkoms teruggestuur word.

    Hy sê tydens die vorige geldjaar is net meer as 33 000 mense gerepatrieer wat ‘n redelike duur proses is om uit te voer.

  • Aansteeklike siektes en beserings dood byna die helfte van SA

    Statistiek Suid-Afrika het ‘n verslag vrygestel oor die top 10 grootste oorsake van sterftes in Suid-Afrika, wat gebaseer is op doodskennisgewings wat deur die Departement van Binnelandse Sake bygewerk word.

    Die voorste oorsake van natuurlike sterftes onder Suid-Afrikaners in 2015 was tuberkulose en diabetes.

    Tuberkulose is verantwoordelik vir 8,3 persent van sterftes onder mans, terwyl diabetes onder vroue die voorste onderliggende natuurlike oorsaak van dood verantwoordelik is met 7,1 persent.

    Tuberkulose word dikwels geassosieer met MIV/vigs. ‘n Aansienlike vermindering in die aantal sterftes aan tuberkulose is nogtans waargeneem, maar leefstylsiektes soos diabetes is aan die toeneem.

    Die data wat gebaseer is op rekords van 2015, het bevind dat die grootste aantal sterftes wat daardie jaar plaasgevind het, onder mense tussen die ouderdomme van 60-64 jaar oud was, terwyl die laagste getal waargeneem is tussen die ouderdom van 5-9 en 10-14 jaar.

    Volgens die verslag, was daar meer manlike sterftes as vroulike sterftes in 2015. Oor helfte van alle sterftes (55.5 persent) is toe te skryf aan nie-oordraagbare siektes.

    Oordraagbare siektes is verantwoordelik vir 33,4 persent van sterftes, terwyl beserings die leidende geval van nie-natuurlike sterftes is, en verantwoordelik vir 11.1 persent van sterftes.

    Die instelling se resultate het getoon dat ses van die top tien oorsake weens nie-aansteeklike siektes was, terwyl die ander vier aansteeklike siektes was.

  • Watse xenofobie? ANC hou hulself dom

    Watse xenofobie? ANC hou hulself dom

    Meer as honderd mense is in verband met xenofobiese aanvalle in Pretoria in hegtenis geneem.

    Intussen het die Suid-Afrikaanse minister van binnelandse sake Malusi Gigaba verklaar Suid-Afrikaners is nie xenofobies nie. Die minister het Sondag by die Lighthouse Chapel International Kerk in Pretoria gepraat.

    President Zuma het vroeër’n soortgelyke siening gehuldig toe hy gepraat het oor die saak.

    Die Nigeriese regering het bevestig dat geen Nigeriërs in onlangse aanvalle dood is nie.

    Gigaba sê die frustrasies teen vreemdelinge is vererger deur die diepgewortelde sosio-ekonomiese probleme in die land. Hy het gepleit met die regering om ‘n einde te bring aan armoede en ongelykheid. “Ons het nie genoeg vordering gemaak om armoede, werkloosheid en ongelykheid aan te spreek nie. Maar ek wil hê julle moet weet dat ons streek van Suider-Afrika in ons vasteland van Afrika nie ‘n hindernis is nie, maar ‘n pad na ons verlossing uit armoede, werkloosheid en ongelykheid,” het Gigaba gesê.

    Hy sê die oorgrote meerderheid van Suid-Afrikaners is nie xenofobies nie.

    Maar verlede week was ‘n week van angs en beproewing, vrees en intimidasie vir die meeste Nigeriese, Zimbabwiese, Somaliese, en Pakistani immigrante in die omgewing van Johannesburg en Pretoria.

    Die geweld het gelei tot die inhegtenisneming van 136 mense. In Johannesburg’n paar weke gelede in die suidelike woonbuurt van Rosettenville, is Nigeriërs geteiken vir dwelmhandel en prostitusie.

    Die Afrika-lande, waarvan die burgers geteiken word in hierdie aanvalle, was ironies genoeg instrumenteel in die leiding van die stryd teen apartheid.

    Suid-Afrika is ‘n groot bestemming vir miljoene asielsoekers. Die land, in teenstelling met baie Afrika-lande, het ‘n baie liberale asielbeleid, want die meeste vlugtelinge het die reg om te werk, studeer en selfs te lewe in die stad, in teenstelling met ander lande

    Keniane wat met verslaggewers gepraat het in Pretoria, het dreigboodskappe deur WhatsApp ontvang, wat hulle waarsku dat ‘n aanval kom. Die Daily Nation berig dat Kenia se Hoë Kommissariaat die situasie monitor.

    Die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie het hom uitgespreek teen die onlangse vlaag aanvalle teen immigrante.

    Die kommisie het Maandag’n “noodvergadering” van belanghebbendes gehou ná geweld tussen plaaslike inwoners en buitelanders in Pretoria en Johannesburg.

    Die Menseregtekommissie sê die kommissie is “baie bekommerd” oor die stand van sake en het alle betrokke partye uitgenooi om insette te lewer hoe hulle die “situasie” gaan hanteer.

  • Leon Lemmer: Ward Churchill se verheerliking van geweld

    Leon Lemmer: Ward Churchill se verheerliking van geweld

    In Amerika word daar gewoonlik vier rasgroepe onderskei: blankes, swartes, Hispaniste en Indiane. Anders as in Suid-Afrika is blankes daar die meerderheidsgroep. Soos in Suid-Afrika is die Amerikaanse blankes oorspronklik van Europa en die swartes van Afrika afkomstig. Die groot verskille (bv kultureel) tussen blankes en swartes is algemeen bekend. Die Spaans- en Portugeessprekende Hispaniste, afkomstig uit Sentraal- en Suid-Amerika, speel in Amerika ‘n beduidende rol maar glad nie in Suid-Afrika nie. Die Amerikaanse bevolkingsgroep waarvan ons plaaslik seker die minste kennis dra, is die Indiane. Hulle is minder as 2% van die Amerikaanse bevolking teenoor 13% swartes en 16% Hispaniste. Daar is ‘n vyfde Amerikaanse bevolkingsgroep, die Asiate, wat groter as die Indiane is, naamlik 5%, maar hulle is hoogs onprominent in die medediging om bevoordeling. Dit is die Hispaniste, Indiane en veral die swartes wat op bevoordeling ten koste van die blankes aandring.

    Die Indiane (American Indians) word deesdae Native Americans genoem, enersyds om hulle van die Asiate te onderskei en andersyds om te beklemtoon dat hulle hulle voor die ander rasgroepe in Amerika gevestig het. Alle nie-Indiane verkry sodoende die status van setlaars, terwyl die Indiane in werklikheid via die Bering-seestraat uit Asië na Amerika geëmigreer het. In Suid-Afrika het die Khoi-San deesdae ‘n soortgelyke dierbaarheidstatus van “altyd hier gewees.” Die blankes, wat oor die see van Europa na Suid-Afrika gekom het, word as setlaars en gronddiewe gebrandmerk. Die swartes, wat te voet uit die noordooste Suid-Afrika binnegekom het, word egter nie setlaars en gronddiewe genoem nie. Hulle misbruik hulle verswelgende meerderheid om die blankes insgelyks van gronddiefstal te beskuldig. Die destydse Kaapse slawe word ook nie as setlaars gebrandmerk nie. Afgesien van kultuur is die groot onderskeid tussen die blankes en die ander bevolkingsgroepe in wat hulle konkreet tot stand gebring het. Dit word deesdae egter polities byderwets verswyg. Die Khoi-San en slawe het eintlik niks noemenswaardigs nagelaat nie. Maar polities byderwetses kom deesdae tot hulle redding met die bewering dat die Khoi-San en slawe op ‘n mistieke manier Afrikaans in die kombuise gefabriseer het (Praag 11 Februarie). ‘n Nuwe taal kan blykbaar soos ‘n haas uit ‘n hoed getrek word. Daarna het die Boere/Afrikaners glo naas grond ook hierdie taal van hulle gesteel.

    Die afmetings wat die bevoordeling van nie-wittes aanneem, is ongelooflik. In Amerika verkies mense om indien enigsins moontlik eerder aan ‘n minderheidsgroep te behoort as om as lid van die meerderheidsgroep, die blankes, op eie prestasie aangewese te wees. By Amerikaanse minderheidsgroepe is daar min(der) druk op individuele prestasie. Soos in Suid-Afrika verseker groeplidmaatskap bevoordeling, met net die blankes wat vir benadeling uitgesonder word. ‘n Bekende voorbeeld is Todd, die eggenoot van Sarah Palin. Sy was in 2008 die visepresidentskandidaat in John McCain se onsuksesvolle verkiesingsveldtog. Todd Palin is net ‘n agste Eskimo (of Inuit/Aleut, soos hulle deesdae genoem word). “It was a tricky thing to be just Native enough to seem glamorous, but not so Native that it was obvious. Todd could easily pass for all white” (Joe McGinniss, The rogue: Searching for the real Sarah Palin, New York: Crown Publishers, 2011, 336p; Amazon Kindle $12,99, 320). “When he gets drunk he starts talking like a Native” (327). ‘n Soortgelyke geval is Ward Churchill (gebore in 1947) wat ‘n Indiaan wil wees en op wie ek in hierdie rubriek fokus.

    Churchill was ‘n dosent in etniese studies aan die University of Colorado Boulder. Teen 2005 het hy berug geword weens ‘n 2001-essay (wat in 2003 tot ‘n boek aangedik is) waarin hy beweer dat die 9/11-aanval ‘n natuurlike gevolg van die Amerikaanse buitelandse beleid was. Hierdie beleid is gekarakteriseer as “ongoing genocidal American imperialism.” Die mense wat in die Wêreldhandelsentrum omgekom het, die “technocratic corps,” was volgens Churchill “little Eichmanns.” Die universiteit het Churchill se navorsingsbedrywighede ondersoek en hom in 2007 weens plagiaat en die fabrisering en vervalsing van navoringsresultate ontslaan. Hierna het ‘n reeks hofsake gevolg, wat eers in 2013 finaal in die guns van die universiteit beslis is.

    Die radikalisering van Churchill se opvattings word aan die Amerikaanse deelname (1964-1973) aan die Vietnamese oorlog toegeskryf. “It was the armed struggle waged by the Vietnamese themselves – without the pretense of systematic support from the American pacifists – which finally forced the war to a close” (Churchill, bron hier onder, Kindle 1039). In 1978 het Churchill as ‘n regstellende aksie-amptenaar sy loopbaan aan die University of Colorado Boulder begin. In 1990 het hy ‘n medeprofessor en in 1997 ‘n volle professor in etniese studies geword, met Indiaanse studies as sy spesialiteit. Sy aanstelling was klaarblyklik van ‘n polities byderwetse aard (“a special opportunity position”) want hy het ‘n magistergraad gehad pleks van, soos normaalweg vereis word, ‘n doktorsgraad. In 1992 het Alfred University ‘n eredoktorsgraad aan Churchill toegeken.

    Churchill se aanspraak op die status van etniese Indiaan is betwis. In 1992 het hy gesê hy is ‘n agste Creek en ‘n sestiende Cherokee. Die volgende jaar het hy beweer dat hy ‘n sestiende Creek en Cherokee is en in 2005 drie-sestiendes Cherokee. In die 1930-sensus is albei sy ouers egter as blank beskou. Die Indiane aanvaar iemand as een van hulle ras as hy minstens ‘n kwart Indiaanse bloed het; iets wat Churchill nie kon bewys nie (Wikipedia).

    Die hooftema van Churchill se Indiaanse opvattings is die beweerde destydse volksmoord en die voortgesette onderdrukking van Indiane deur blankes. Soos Nelson Mandela beskou hy gewapende stryd as die beste en selfs enigste manier om die beweerde onreg reg te stel. Diegene wat pasifisme bepleit, word sonder meer rassiste genoem. In Kindle-formaat is Churchill die mede-outeur van ‘n boek teen kapitalisme. Hy het ook ‘n voorwoord geskryf by ‘n boek oor Islamofobia en een by ‘n boek oor die George Jackson Brigade, wat in die jare sewentig banke beroof en aan gewapende opstand deelgeneem het. Daar is ook Acts of rebellion: The Ward Churchill reader (Routledge, 2003, 506p; Amazon Kindle $61,50), wat onbetaalbaar duur is.

    Ek het die volgende boek van Ward Churchill gelees: Pacifism as pathology: Reflections on the role of armed struggle in North America (Oakland: AK Press, 1998/2007, 160p; Amazon Kindle $5,70). Dit is opgedra aan “the fallen warriors of the armed struggle” met die hoop “liberation will come.” In die voorwerk word Diana Oughton van die Weather Underground Organization (‘n amptelik gelyste terreurgroep) gehuldig. Sy het in 1970 saam met Ted Gold en Terry Robbins gesterf toe die bomme wat hulle gemaak het, ontplof het.* Die 1998-voorwoord is deur Ed Mead geskryf en die 2007-voorwoord deur Derrick Jensen. Na Churchill se teks volg daar kommentaar deur Mike Ryan. Hierdie e-boek is ‘n ramp omdat die teks op talle plekke moeilik leesbaar is. Die anargistiese tema dra verder tot ‘n irriterende leeservaring by. Uit die newetitel blyk dat dit nie net om die “bevryding” van Amerika gaan nie, maar om dié van die hele Noord-Amerikaanse kontinent. Die newetitel van die eerste uitgawe was: “Notes on an American pseudopraxis.”

    [* Dit herinner aan die manier waarop Robert Waterwich en Coline Williams, meelopers van die MK-terroris Ashley Kriel, in 1989 omgekom het toe die bom wat hulle by die magistraatsgebou in Athlone wou plant, ontplof het. Die ANC-stadsraad het in 2005 ‘n monument vir hulle onthul. In 2008 is hierdie monument gesteel en as skrootmetaal verkoop. In 2009 het die DA-stadsraad ‘n nuwe monument vir hulle opgerig.]

    Ek skryf vervolgens agtereenvolgend oor die teks van Mead, Jensen, Churchill en Ryan, voordat tot ‘n aantal gevolgtrekkings gekom word.

    Ed Mead

    Mead begin sy voorwoord met ‘n aanhaling van Mao Tsetung: “Power grows from the barrel of a gun” (Kindle 408). Die rede waarom hy gevra is om die voorwoord te skryf, is dalk:

    “I just finished an eighteen-year stretch in prison for having been a part of a political organization that bombed, among other places, the headquarters of the Department of Corrections in Olympia; the Bureau of Indian Affairs building in Everett, and the FBI office in the Tacoma federal courthouse” (430). “My associates and I paid a terrible price. That cost included the loss of comrades Bruce Siedel and Ralph ‘Poe’ Ford. Poe died while planting a pipe bomb in the refrigeration mechanisms located in the back wall of the Safeway store on the 15th, and Bruce was killed in a shootout with police at a failed George Jackson Brigade bank robbery. The cost also included the loss to Seattle’s progressive movement of many committed militants, who ended up spending many years in various state and federal prisons” (435).

    “I served nearly two decades behind bars as a result of armed actions conducted by the George Jackson Brigade … I still find one conclusion inescapeable: Pacifism as a strategy of achieving social, political, and economic change can only lead to the dead end of liberalism ” (439). “Nonviolence as a strategy thus amounts to a form of liberal accommodation and is bound to fail. The question is not whether to use violence in the global class struggle to end the rule of international imperialism but only when to use it” (444). “I am … objecting to the privileges that pacifists are often able to enjoy at the expense of the global class struggle (one does not see too many pacifists of color these days) … I managed to do my time [in prison] in a manner I believe was consistent with communist principles” (449). “If at some point we are bound to engage in violent struggle against the government … it is imperative that we do so in a manner calculated to win. The object is to win” (455).

    “The television screens of the era [circa 1969] … showed US troops reeling in defeat before Vietnamese liberation forces supplied by both China and the USSR. The same images would shortly be aired with respect to Cambodia and Laos. There were other revolutionary victories in places like Cuba, Nicaragua, Mozambique, and Angola. Substantial guerrilla struggles were being waged at the time in Uruguay, El Salvador, Guartemala, Palestine, Rhodesia, South Africa, the Philippines, and elsewhere. We future Brigade members could see a world in which progressive forces were on the offensive internationally and imperialism was everywhere in retreat. All we needed to do to bring about final victory, it seemed, was apply pressure on the cracks of empire by opening up fronts in the belly of the beast [the US] itself” (463). ‘n Gewapende stryd is in verskeie stede dwarsoor Amerika gevoer. “We could readily envision a day when all of these seemingly isolated elements would join into one huge fist,* battering the whole structure of capitalist oppression to its knees. That was the atmosphere in which the Brigade developed. Conditions seemed genuinely ripe for revolution” (469). “The sacrifice did not accomplish the desired political goals” (474). [* ‘n Gebalde vuis is ook die Nelson Mandela-saluut.]

    Derrick Jensen

    In sy voorwoord beklemtoon Jensen sowel sosiale as omgewingsgeregtigheid. Die blankes besoedel glo nie net die samelewing nie maar ook die natuur. Dit is die bekende mite van hoe vreedsaam die inheemses voor die koms van die blankes gelewe het en hoe hulle deurgaans in harmonie met die natuur was. “The dominant [white] culture is killing the planet” (52) [and] “commits genocide against every indigenous culture it encounters, that degrades and impoverishes the vast majority of humans” (57). “Churchill doesn’t, of course, argue for blind, unthinking violence. He merely argues against blind, unthinking nonviolence” (67). “Those in power are insatiable. They will do anything – lie, steal, kill – to increase their power” (71). “Long ago … Indians and others of the indigenous asked nicely for members of this culture [whites] to stop stealing their land … It will not stop so long as there is anything left for it to exploit” (71). “Without a healthy landbase you have nothing … no landbase means no life” (87). “Violent and nonviolent approaches to social change are complementary”* (250). “Violence … works. It works dreadfully well. And it can work for liberation as well as subjugation” (326). [* Dink aan hoe die ANC met die NP-regering onderhandel het en terselfdertyd sy gewapende stryd tot die 1994-verkiesing voortgesit het.]

    Ward Churchill

    In Amerika is dit die konserwatiewes en ondersteuners van die Republikeinse Party wat aandring op die reg op vuurwapenbesit, sodat hulle hulleself teen misdadigers kan beskerm. Die linkse liberale en ondersteuners van die Demokratiese Party wil hierdie reg inkort. Hierdie linkses is ideologies baie nader aan Ward Churchill as die konserwatiewes. Maar dit is liberale wat die sterkste voorstanders van vrede en passiwiteit is. “Many people on the left demonstrated an irrational aversion to firearms … this translated into a posture of deliberate self-disempowerment … To call such practice selfdefeating is to dramatically understate the case” (493). Churchill beywer hom gevolglik vir “‘hands on’ exposure to weapons … only by becoming familiar with weapons – to some extent ‘demystifying’ them – could one strip away the kind of psychic baggage which precluded rational decision-making with respect to their potential utility” (498). Daardie “demystifying” word “personal empowerment” genoem (510). Dit het Churchill daartoe beweeg “to look at … the Black Panthers … in a whole new way” (510). Die Black Panther Party (1966-1982) het hom vir ‘n aparte Amerikaanse staat vir swartes beywer. Die anargis en bewonderaar van terrorisme, Noam Chomsky (gebore in 1928), dien ook as inspirasie (581, 1052).

    Assata Shakur (gebore in 1947) was lid van die Black Panther Party en die Black Liberation Army. Sy is ‘n veroordeelde moordenares en die eerste vrou wat in Amerika amptelik as ‘n terroris gelys is. Sy word soos volg goedkeurend aangehaal: “It is the obligation of every person who claims to oppose oppression to resist the oppressor by every means at his or her disposal. Not to engage in physical resistance, armed resistance to oppression, is to serve the interests of the oppressor, no more, no less. There are no exceptions to the rule, no easy out” (600). Churchill verkwalik bv die Jode dat hulle hulle nie gewelddadig teen die Nazi’s verset het nie (632). Bruno Bettelheim (1903-1990), wat self in die Dachau- en Buchenwald-konsentrasiekamp was, verwys na “the role of passivity and nonviolence in amplifying the magnitude of the Holocaust” (656). “The persecution of the Jews was aggravated, slow step by slow step, when no violent fighting back occurred” (680). Die enkele opstand in Auschwitz was ‘n uitsondering. Daar was ook “the armed revolt of the Warsaw Ghetto during April and May 1943” (715).

    “The example of the Jews under nazism is, to be sure, extreme. History affords us few comparable models by which to assess the effectiveness of nonviolent opposition to state policies, at least in terms of the scale and rapidity with which consequences were visited upon the passive. Yet it is precisely this extremity, which makes the example useful; the Jewish experience reveals with stark clarity the basic illogic at the very core of pacifist conceptions of morality and political action” (690). Vir die Jode “nonviolence was a catastrophic failure, and only the most extremely violent intervention by others saved Europe’s Jews at the last moment from slipping over the brink of utter extinction. Small wonder that the survivors insist, ‘Never again!’” (734). Die ANC-kamerade se “Never again” wanneer na apartheid verwys word, kom klaarblyklik hiervandaan.

    Mohandas* Gandhi (1869-1948) word dikwels voorgehou as ‘n toonbeeld van suksesvolle vreedsame protes. Maar Churchill beweer “Gandhi’s movement showed little likelihood of forcing England’s abandonment of India. Without the global violence that destroyed the Empire’s ability to forcibly control its colonial territories (and passive populations), India might have continued indefinitely in the pattern of minority rule marking the majority of South Africa’s modern history” (741). “It required/requires no particularly sophisticated analysis to perceive that the imposition of colonial/neocolonial forms of exploitation upon Third World populations entailed/entails a degree of systemic violence sufficient to ensure the permanence of their revolt until it succeeds” (1061). [* Mahatma (Sanskrit ‘great soul’) is ‘n verdierbaring van Gandhi soortgelyk aan die naam “Madiba” vir Nelson Mandela.]

    ‘n Ander prominente voorbeeld van beweerde suksesvolle vreedsame protes is Martin Luther King jr (1929-1968). Hierteen argumenteer Churchill op ‘n soortgelyke wyse.

    “The limited success attained by Martin Luther King and his disciples in the United States during the 1960s, using a strategy consciously guided by Gandhian principles of nonviolence, owes a considerable debt to the existence of less pacifist circumstances” (746). “Without the spectre, real or perceived, of a violent black revolution at large in America during a time of war, King’s nonviolent strategy was basically impotent in concrete terms” (754). “There simply has never been a revolution, or even a substantial social reorganization, brought into being on the basis of the principles of pacifism. In every instance, violence has been an integral requirement of the process of transforming the state” (773).

    “Pacifist praxis (or, more appropriately, pseudo-praxis), if followed to its logical conclusions, leaves its adherents with but two possible outcomes to their line of action: 1. To render themselves perpetually ineffectual (and consequently unthreatening) in the face of state power, in which case they will likely be largely ignored by the status quo and self-eliminating in terms of revolutionary potential; or, 2. To make themselves a clear and apparent danger to the state, in which case they are subject to physical liquidation by the status quo and are self-eliminating in terms of revolutionary potential. In either event – ineffectuality or suicide – the objective conditions leading to the necessity for social revolution remain unlikely to be altered by purely pacifist strategies” (773).

    “Pacifism is racist. In displacing massive state violence onto people of color both outside and inside the mother country, rather than absorbing any real measure of it themselves (even when their physical intervention might undercut the state’s ability to inflict violence on nonwhites), pacifists can only be viewed as being objectively racist. Racism itself has been accurately defined as a pathology” (1158). “Pacifism is suicidal. In its core impulse to prostrate itself before the obvious reality of the violence inherent in state power, pacifism not only inverts Emiliano Zapata’s [1879-1919, a Mexican revolutionary] famous dictum that ‘It is better to die on one’s feet than to live on one’s knees;’ it actually posits the proposition that it is best to die on one’s knees and seek to achieve this result as a matter of principle. Pacifist Eros is thus transmuted into Thanatos”(1168) – Sigmund Freud (1856-1939) se doodsinstink.

    “It is considered axiomatic that revolution in nonindustrialized areas all but inherently entails resort to armed struggle and violence. This remains true whether one is considering the Bolshevik revolution, the Chinese revolution, the Vietnamese revolution, the Cuban revolution, the Algerian revolution, decolonization struggles in Africa during the 1950s, the Nicaraguan revolution, the Zimbabwean revolution, or any other. The same principle also holds with regard to Third World liberation movements such as the ANC in South Africa, SWAPO in Namibia, the Tupamaros in Uruguay, the Prestes Column in Brazil, Shining Path in Peru, and so on. In each case, the fundamental physical relationship between armed struggle/violence and liberatory posture is clear. As a matter of praxis, this relationship has been clarified (even codified) by theorists as diverse as Frantz Fanon, Che Guevara, Mao Tsetung, and Vo Nguyen Giap,* to name but a few. The accuracy of their articulations is so compelling that even such a devout (and principled) North American pacifist as Blase Bonpane has observed that, in the Third World, armed struggle is required because ‘passivity can coexist nicely with repression, injustice, and fascism’” (1219). Churchill skryf: “Pacifism itself offers no coherent praxis for liberatory social transformation … assuming the status of a sort of ‘quasi-praxis’ … a low level of ideological consciousness” (1263). [* Dit is bekend dat die ANC se onderhandelingstrategie met die NP-regering sterk deur die Vietnamese generaal Giap (1911-2013) beïnvloed is.]

    Churchill krabbel skynbaar ‘n bietjie terug wanneer hy skryf:”It is not being suggested that nonviolent forms of struggle are or should be abandoned, nor that armed struggle should be the normative standard of revolutionary performance” (1279). Maar dan haal hy Stokely Carmichael (1941-1998, “Mama Africa,” Miriam Makeba 1932-2008, se man) soos volg aan: “If we are to consider ourselves as revolutionaries, we must acknowledge that we have an obligation to succeed in pursuing revolution … We must use the strength of our enemy to undo him, keeping him confused and off-balance. We must organize with perfect clarity to be utterly unpredictable. When our enemies expect us to respond to provocation with violence, we must react calmly and peacefully; just as they anticipate our passivity, we must throw a grenade” (1279). Is dit nie presies wat die ANC met die armsalige NP-“onderhandelaars” gedoen het nie?

    “Any revolutionary movement within advanced capitalist nations must develop the broadist possible range of thinking/action by which to confront the state. This should be conceived not as an array of component forms of struggle but as a continuum of activity stretching from petitions/letter writing and so forth through mass mobilization/demonstrations, onward into the arena of armed self-defence, and still onward through the realm of ‘offensive’ military operations (eg elimination of critical state facilities, targeting of key individuals within the government/corporate apparatus, etc). All of this must be apprehended as a holism, as an internally consistent liberatory process applicable at this generally-formulated level to the late capitalist context no less than to the Third World. From the basis of this fundamental understanding – and, it may be asserted, only from this basis – can a viable liberatory praxis for North America emerge” (1288).

    “There is no place for the profession of ‘principled pacifism’ to preclude – much less condemn – the utilization of violence as a legitimate and necessary method of achieving liberation. The dismantling of the false consciousness inherent in the ideology of ‘nonviolent revolution’ is therefore of primary importance in attaining an adequate liberatory praxis” (1297). Churchill sluit sy boek soos volg af: “The desire for a nonviolent and cooperative world is the healthiest of all psychological manifestations. This is the overarching principle of liberation and revolution. Undoubtedly, it seems the highest order of contradiction that, in order to achieve nonviolence, we must first break with it in overcoming its root causes. Therein, however, lies our only hope”(1418). In Suid-Afrika het ons voor “bevryding” ‘n oorvloed van geweld deur individue en terreurgroepe gehad. Anders as wat Churchill ons probeer wysmaak, het ons sedert 1994 nie vrede ervaar nie maar buitensporige voortgesette geweld.

    Mike Ryan

    Ryan, ‘n “white radical” (2018), gee ‘n Kanadese perspektief op hierdie onderwerp. “I am prompted to ask how bad conditions must become before we recognize that the time is right for any and all forms of resistance that can be effectual in putting an end to this madness, before it puts an end to us” (1986). Hy dink die verlangde revolusie sal nie gewilder word as weerstand tot protes afgeskaal word nie (1991). “A party (or, in our case, an organization of movement) which bases itself on an existing average level of consciousness and activity, will end up reducing the present level of both” (1996). “The state is violent in its very nature. The police, the army, the prisons stand as immediate, tangible evidence of this. The genocide of Third and Fourth World peoples stands as evidence of this” (2002). In hierdie soort linkse literatuur word blankes telkens van volksmoord (“genocide”), die uitroeiing van nie-wittes, beskuldig terwyl daar statistiese bewyse is dat nie-wittes onder blanke bewind vinniger toeneem as wanneer hulle aan hulle lot oorgelaat word. In die era van Westerse slawerny het Afrika-swartes net in die Amerikas meer geword. Desnieteenstaande word blankes nie net van “genocide” beskuldig nie, maar sommer van “omnicide, the death of all life” (2286), dus dat blankes die natuur doeltreffender as swartes vernietig.

    “The civil disobedience of the white Canadian peace movement, other than being a revolutionary practice or an honest expression of protest, has become a form of catharsis, a practice that allows us to cleanse our souls of the guilt of our white skin privilege for ourselves and for each other without posing a threat either to the state or ourselves. We create a theater of pseudoresistence” (2042). Ryan wil hierdie situasie radikaliseer. Hy haal Judy Costello soos volg aan: “I believe in noncooperation and civil disobedience, but in practice I have seen men use these tools as weapons – seeing who can suffer the most, counting up jail records, feeding on the glory of being able to suffer more” (2065). Ryan skryf: “As long as we remain passive and ineffective in our resistance, we will … leave Third and Fourth World peoples in the front line of the very real and very violent struggle between imperialism and liberation while we continue to reap the benefits of a comfort zone created by their oppression” (2072).

    Martin Luther King het dieselfde laai as Desmond Tutu uitgehaal deur skynbaar teen gewelddadigheid te praat maar sy volgelinge dermate op te sweep dat hulle tot geweld oorgegaan het en dan het sowel King as Tutu konsekwent nagelaat om die geweld te veroordeel. Ryan haal King aan waarvolgens hy geweld teen eiendom goedpraat omdat dit nie geweld gerig teen mense was nie. King sê: “I am aware that there are many who wince at the distinction between property and persons, who hold both sacrosanct. My views are not so rigid” (2104). Hierin lees Ryan “recognition that nonviolence does not imply the absolute, constant, and permanent absence of force or violence” (2109). Hy haal Frantz Fanon (1925-1961) soos volg aan: “Decolonization is always a violent phenomenon” (2127). Malcolm X (1925-1965) het gesê: “The only people in this country who are asked to be nonviolent are [the oppressed] … I believe we should protect ourselves by any means necessary when we are attacked by racists” (2198).

    Ryan:

    “There has never been an example of nonviolent liberation in the Third World. The one experiment with nonviolent decolonization was the electoral victory of Salvador Allende [1908-1973] in Chile [1970], and this one example was smashed by US imperialism” (2127). “One need only look to the African National Congress (ANC) and the example of Nelson Mandela to see why Third World revolutionaries must embrace violence” (2131). “We recognize that the actions of Third World revolutionaries are not aggressive acts of violence, but a last line of defence and the only option for liberation in a situation of totally violent oppression” (2264). Fanon word weer aangehaal: Wat met die geweld beoog word, is “to rehabilitate [human]kind, and help make [humanity] victorious everywhere, once and for all … This huge task … consists of reintroducing [humanity] into the world” (2155). Ryan noem dit “the new world” (2309); dus utopia, oftewel hemel op aarde. “We, as Euroamerican radicals inside the North American settler states, must develop a clear position regarding what we will do if this war of genocide which has been going on for some 500 years once again heats up and heads toward a definitive culmination” (2183).

    Slot

    In hierdie rubriek het ons te make met mense wat in ‘n heeltemal ander liga is as diegene wat gewoonlik op Praag aan die woord gestel word. Ons is hier midde in die wêreld van marxiste, terroriste, vandale en misdadigers, dus die soort mense wat ons bv as ANC-kamerade in leidende posisies leer ken het. Enigiets wat onder blanke bewind opgebou is, kon maar vernietig word. Met die oog op die politieke magsoorname kon die land maar tot op die grond afgebreek word. Beskaafde, Westersgeoriënteerde mense vind dit moeilik, selfs onmoontlik, om aansluiting by sodanige destruktiewe ingesteldheid te vind.

    Die bogenoemde vier outeurs trek te velde teen blanke politieke beheer vanuit hulle posisie van onderdanigheid/”onderdrukking”. Hulle argumenteer ten gunste van die gebruik van alle middele, insluitende geweld, ten einde die mag oor te neem. In Suid-Afrika het die magsoorname egter reeds op gewelddadige en verraderlike wyse plaasgevind. Die bewering dat die magsoorgawe vreedsaam verloop het, is vals. Die geweld duur steeds voort. Dit is ook ‘n leuen dat die meerderheid blanke kiesers tot magsoorgawe ingestem het. Hulle het hulle ten gunste van magsdeling uitgespreek.

    Die outeurs maak dit duidelik dat pasifisme die strategie van die liberales en progressiewes is en dat pasifisme nie tot verandering lei nie. Pasifisme word beskou as ‘n resep vir selfvernietiging en dat dit selfs algehele groepuitwissing kan veroorsaak. Vir beduidende verandering is geweld glo noodsaaklik. In Suid-Afrika word blankes se belange al hoe meer vertrap. Blankes en veral Afrikaners ervaar toenemend dat hulle taal en kultuur met uitwissing bedreig word; selfs hulle lewens. Die eiendomsreg van blankes word al hoe meer aan bande gelê. Op grond van hulle ras geniet blankes nie volwaardige burgerskap nie. Swartes word blatant bevoordeel en bepaal wat, en in watter mate, iets aan blankes gegun word.

    Daar is sekerlik elemente van waarheid in wat die vier outeurs geskryf het. Die vraag is in hoeverre Suid-Afrikaanse blankes hierdie outeurs se raad kan inspan om hulle situasie te verbeter. Vir my lyk ‘n gewelddadige teenrevolusie nie na ‘n realistiese opsie nie.* Dalk is dit omdat my ingesteldheid glad nie militaristies is nie. Ek is nie eens militant genoeg nie. Toe die veiligheidsmagte (weermag en polisie) in 1994 nog sterk was en doeltreffend ter beskerming van die blankes kon optree, het Constand Viljoen geoordeel dat militêre ingryping veral op die lange duur nie die gewenste resultate sou lewer nie. Intussen het meer as twee dekades verloop en het baie van diegene wat destyds sodanige weerstand kon bied, gesterf of oud en afgeleef geword. Wat klaarblyklik in 1990/94 broodnodig nodig was, was beter onderhandelaars wat ‘n veel beter staatkundige grondslag kon afdwing.

    [* Toe Spanje onder die beheer van Moslems was (711-1492) “Muslim rulers … used decapitation against their fellow Muslims even more than against Christians. This last difference may be attributable to the submissive condition of Christians … in Islamic Spain, which lessened the number and danger of their revolts” (Dario Fernandez-Morera, The myth of the Andalusian paradise, Wilmington: ISI Books, 2016, 381p; Amazon Kindle $9,74, 2675). Geweld is dus nie ‘n wonderkuur vir die opheffing van onderdrukking nie. Dieselfde geld vir onderdanigheid. Tussen die uiterstes van geweld en onderdanigheid moet daar êrens ‘n streep getrek word.]

    Die huidige totale en daarby vreemde oorheersing is myns insiens vir die meerderheid Afrikaners onaanvaarbaar. Berusting is nie moontlik nie. Weerstand of verset of ten minste protes is noodsaaklik; sekerlik in groter mate as wat tot dusver die geval was. Suid-Afrika is nie sonder meer die land van die swartes soos bv Nelson Mandela graag beweer het nie. Insgelyks is dit ook nie sonder meer die land van die Khoi-San nie. Suid-Afrika is ook, selfs in oortreffende mate (as hulle bydrae na waarde geskat word), die land van die blankes. Daarom is dit ontoelaatbaar dat daardie inwoners wat hulleself as voortreflik (selfs as die voortreflikste) bewys het tot minderwaardige burgerskap verdoem word.

    NP van Wyk Louw het gewaarsku dat ‘n geslag nie sonder protes verby moet gaan nie. ‘n Geslag beslaan dertig jaar. Sedert 1994 het meer as twee dekades verloop. Vir die huidige ouer geslag is daar min tyd oor om doeltreffend te protesteer. Hoe minder ons ons daadwerklik teen onreg verset, des te meer sal daar ten koste van ons onreg gepleeg word. Sodanige protes moet uiteraard primêr teen ons nuwe, vreemde heersers gerig word. Maar dit kan kwalik gewelddadige protes wees. Met iedere dag wat verbygaan, word die blankes ‘n kleiner persentasie van die bevolking weens die vinniger aanwas van nie-wittes en die toestroming van inkommers uit veral Afrika. Die geweldsopsie word dus daagliks al hoe meer onrealisties.

    Een van my groot griewe is teen die klein groepie blankes en daarby Afrikaanssprekendes wat mandaadloos gehandel en ons as blankes in ‘n posisie van relatiewe magteloosheid en minderwaardige burgerskap laat beland het. Dit is verregaande dat hierdie mense sonder magtiging hulle aangematig het om ‘n land,* ‘n Europese beskawing en die Afrikanervolk (potensieel) op die vernietigingspad te plaas. My beswaar is veral teen FW de Klerk, Leon Wessels en Roelf Meyer wat pleks van in skaamte laag te lê, hulle steeds telkens op die voorgrond dring. Hulle verkeer in die waan dat hulle uitsonderlik gepresteer het en, asof hulle beskermheiliges is, met die blankes se belange vertrou kan word. Dit is die dure plig van Afrikaners om die onbesonne woorde en dade van diesulkes by elke moontlike geleentheid aan die kaak te stel, dus hulle daadwerklik te diskrediteer. Hulle durf nie skotvry daarvan afkom nie. [* Dit is die verklaarde beleid van die ANC, gesteun deur sy Lite-vleuel (die DA), dat Afrikane vryelike uit Afrika na Suid-Afrika moet kan beweeg. Dit is onteenseglik ‘n resep vir die verdere agteruitgang en selfs vernietiging van die land.]

    Groter eensgesindheid onder blankes en veral Afrikaners is sekerlik nodig. Ons sal deurlopend en met erns oor ons pad vorentoe moet besin sodat ons doelgerig kan optree. Ten spyte van al die dwaasheid wat ten koste van ons gepleeg is, is daar een ding wat ons ons steeds moet veroorloof: om nooit moed op te gee nie.

  • Universiteite word oorval deur onderpresterende matrieks

    Universiteite word oorval deur onderpresterende matrieks

    Suid-Afrikaanse universiteite word oorval deur voornemende studente met duisende hoopvolle aansoekers wat reeds lang rye vorm by die verskillende kampusse in die land. Kommer heers dat die oorlading weer na geweld gaan lei.

    Die oorvloed studente is die gevolg van aangepaste matriekslaagsyfers asook ‘n belofte van studiebeurse en hulle is waarskynlik nie goeie universiteitsmateriaal nie, gemeet aan die matriekuitslae.

    Saam kan die 17 universiteite net sowat 60 000 eerstejaar-studente aanvaar, terwyl meer as 150 000 matrieks met universiteitstoelating geslaag het.

    Die meer as 70 persent van kandidate wat Wiskundige Geletterdheid geslaag het, se gemiddeld was slegs 37 persent vir 2015. Vir die meeste ander vakke lyk die gemiddeldes ewe sleg.

    Volgens die Economist kom Suid-Afrika se onderwysstelsel tweedelaaste uit 76 lande op die ranglys van die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling ten spyte daarvan dat miljarde in die onderwys gestort word.

    Suid-Afrika bestee baie meer geld aan onderwys as ander lande, te wete 6,4 persent van die land se BBP terwyl die EU se gemiddeld slegs 4,8 persent is.

    By die Noordwes Universiteit se Mafikeng-kampus bou kommer op oor oorlading nadat die aanvanklike teiken van drieduisend reeds oorskry is.

    ‘n Woordvoerder van die studenteraad, Bongani Mahlangu, sê gewoonlik word 2800 nuwe studente aanvaar, maar die inname staan reeds op 3100. Mahlangu sê die kampus het 14 000 aansoeke ontvang.

    Die universiteit het intussen studente verseker dat die registrasieproses Maandag glad sal verloop, het RSG berig.

    Die Nelson Mandela Universiteit werk dag en nag om die invloei van studente-aansoeke vir toelating in 2017 te hanteer.

    Die universiteit se kommunikasiebestuurder, Zandile Mbabela, sê die instelling het vanjaar reeds meer as 110 000 aansoeke ontvang teenoor die sowat 80 000 wat verlede jaar verwerk is.

    Die universiteit kan slegs 6 500 eerstejaar-studente hanteer. Mbabela sê laat aansoeke word tot die einde van die werksdag aanvaar en word verwerk soos dit ontvang word.

    Hy sê voornemende studente moet kennis neem daarvan dat sekere van die kursusse reeds vol is en kan op die universiteit se webtuiste gaan vasstel watter programme reeds gevul is.

    Gefrustreerde studente wat Donderdag probeer het om by die Sentrale Universiteit van Tegnologie in Bloemfontein te registreer, sal vandag moet terugkeer weens die stadige registrasieproses.

    Hulle sê sommige studente moes weens tegniese probleme met die registrasie huis toe gaan. Sommige het gekla dat hulle ver gereis het en nie verblyf het nie, en ook nie geld het om terug te kom nie.

    Die sentrale universiteitsbestuur het intussen gesê dat hoewel die nasionale studentehulpfondsskema nie klasgelde vir eerstejaars betaal nie, studente aanvaar word wat deur die skema goedgekeur is.

  • Maksimumsekuriteitstronk weer oop na bendegeweld 3 eis

    Maksimumsekuriteitstronk weer oop na bendegeweld 3 eis

    Sowat 30 bendelede het die dag na Kersfees tronkamptenare aangeval tydens ‘n ontbytdiens wat daartoe gelei het dat die tronk vir besoekers gesluit is na sterftes gedurende die geweld.

    Drie gevangenes is die dag ná Kersfees by die maksimumsekuriteitsgevangenis in Port Elizabeth se St Albans-gevangenis dood in die aanval deur bendelede en meer as 20 is beseer.

    Nasionale Kommissaris van Korrektiewe Dienste Zach Modise het gesê sowat 30 bendelede, meestal van die dodelike en berugte 27s en 28s bendes in St Albans gebruik het tydens die ontbytdiens hul kans waargeneem.

    St Albans, een van die “top vyf” maksimumsekuriteitgevangenisse in Suid-Afrika het ‘n reputasie vir bendegeweld teen bewaarders en die smokkel van dagga en Mandrax.

    Die steekgevegte het in die eetkamer plaasgevind van die maksimumsekuriteitsarea, wat 647 gevangenes huisves. Ten tyde van die aanval was slegs 33 gevangenes vrygelaat uit twee selle.

    In ‘n verklaring ná die besoek aan die gevangenis het adjunkminister Thabang Makwetla gesê die oortreders het skerp voorwerpe en selfgemaakte messe gebruik.

    Die streekskommissaris van die departement van Korrektiewe Dienste in die Oos-Kaap, Nkosinathi Breakfast, sê die situasie by die St Albans-gevangenis in Port Elizabeth is weer onder beheer.

    Die departement oorweeg dit om die tydelike sluiting van die tronk vir besoekers, later vandeesweek op te hef.

    Die sluiting het gevolg na die gevegte tussen die gevangenes en die bewaarders.

    Breakfast sê die situasie is terug na normaal en hulle sal aandag skenk aan die gevangenes se klagtes. Hy sê die meeste gevangenes het Sondag weer begin eet na ‘n hongerstaking.

    Breakfast sê die ontevredenheid handel oor algemene probleme soos kommunikasie, kwessies oor beleid en voorregte wat nie verstaan word nie. Hy wou nie meer besonderhede verskaf nie.

  • Gustav Venter: Laat ons net nie hopeloos wees nie

    Gustav Venter: Laat ons net nie hopeloos wees nie

    Daar is ʼn nuwe Grootman in Twitteranië, sy naam is Donald Trump, en ons mense wil iets van hom hê. “Meneer Trump,” soos ʼn verteenwoordigende twiet dit uitdruk, “wat gaan u oor die blanke uitwissing in Suid-Afrika doen?”

    Ek wil my nou nie aanmatig om namens die verkose president van die VSA te praat nie, maar ek kan met groot sekerheid sê wat hy daaromtrent gaan doen: Nie veel nie. Sy eerste, allesoorheersende prioriteit is om Amerika te beveilig en reg te ruk. Dis ʼn groot land met baie wat reggeruk moet word en ons wens hom sterkte toe daarmee. Suid-Afrika is ʼn dowwe inskrywing baie laag op daardie prioriteitslys.

    Selfs al sou hy aangegryp wees deur die pleidooie uit Suid-Afrika, wat staan hom te doen? Gaan hy die ANC-regering skerp betig? En dan wat? Gaan hulle lipbewend om verskoning vra? En dan wat? Gaan die rampokkers en monsters in hierdie land tot inkeer kom en ophou plase aanval? As jy dit glo, stuur asseblief vir Haas Das en Loeloeraai groete as jy hulle weer sien. Dit sal binnekort wees.

    So, indien nie die hoofman van Trump Tower nie, wie moet omsien dat daar minder blankes vermoor word? Wel, die enigste mense wat iets daaromtrent kán doen: ek en jy. Hoe?

    Kom ons begin by die mees elementêre, primitiefste, mees voor-die-hand-liggende stap: Selfbeskerming. Kry vir jou ʼn persoonlike vuurwapen, oefen om dit te gebruik en dra dit aan jou. Meneer, as jy nie ten minste ʼn 9-millimeter pistool of ʼn .357 Magnum-rewolwer pal in jou onmiddellike omgewing het nie, is jou vrou met ʼn dwaas getroud.

    Ek dra ʼn knoorse pistool aan my. Soms kom mense dit agter en is snedig daaroor. Nou maar goed dan. Ek kan snedigheid verwerk; sal dit nie kan doen as my lamsakkigheid of fyngevoeligheid enige skade aan my vrou veroorsaak het nie.

    As jy en ek en dan almal van ons bewapen is, kan ons stelselmatig werk aan ʼn vuurwapenkultuur. Ons moet begin om die wapenloses onder ons in die openbaar te betig. Wys hulle en verguis hulle. Glo my, as die rampokkers van hierdie land eers verstaan dat ʼn aanslag op ʼn blanke persoon ʼn kortpad na ʼn ontmoeting met ʼn koeël is, sal hulle nie meer so entoesiasties oor hulle afgryslike bedryf wees nie.

    Dit help ook nie dat net die man van die huis ʼn yster het nie. ʼn Vuurwapen vir vroutjie is belangriker as ʼn skottelgoedwasser. Te duur? ʼn Skaflike pistool is goedkoper as die gemiddelde televisiestel — en minder skadelik. Kry vir jou vrou ʼn kortroer en leer haar om te skiet. Sy sal jou hoogag daarvoor. (Vrouens leer boonop vinniger om te skiet as mans.)

    Jou verantwoordelikheid eindig nie daar nie. Daar is buurtwagte om by aan te sluit, plaaspatrollies om te ry, netwerke om op te rig, sosiale mediaveldtogte om te bedryf, verhore van aangekeerde aanvallers om by te betoog, selfoonnoodknoppies om te aktiveer, huisbeveiligingsplanne om uit te werk…

    Jy het nie die reg om te tjank vir internasionale ingryping as jy nie hierdie dinge doen nie. Hoekom moet iemand anders vir jou verrig wat jy self kan vermag maar weier om te doen?

    Ek verfoei die geneul van Afrikaners op internasionale forums. Ek gee jou my woord, hulle sal eerder bereid wees om te help as hulle sien ons is bereid om self ons probleme op te los.

    Al die haat van Jacob, Julius, hulle geesgenote en al die naywer en aggressie van die plaasaanvallerskorps laat my nie vir ʼn sekonde twyfel aan die toekoms van ons volk nie. Wat my egter onrustig stem, is wanneer ons mense lamsakkig word.

    Hulpeloosheid is nie ons krisis nie. Hopeloosheid is.

  • Agenda-nuus probeer die ontdekking van ‘n vals ambassade toesmeer

    Agenda-nuus probeer die ontdekking van ‘n vals ambassade toesmeer

    ‘n Ondersteuner van Ghana se hoofopposisieparty is dood toe gewelddadige botsings by ‘n politieke vergadering in die aanloop tot die presidentsverkiesing uitgebreek het. En Ghana het nooit apartheid gehad nie!

    Ses mense is in ‘n kritieke toestand in die hospitaal ná Maandag se geweldpleging en die Weste dink dit is nuus om daaroor te berig asof dit ‘n Westerse land is, want een of ander globalistiese agenda moet gedien word.

    Die dienende president, John Mahama, se grootste opposisie kom van die gunsteling, Nana Akufo-Addo. Ghanese het Donderdag hulle stemme in die verkiesing uitgebring.

    Verlede maand is Akufo-Addo se woning in Accra aangeval toe hy op ‘n veldtog-toer was. Sy party voer aan dit was ‘n poging om ‘n atmosfeer van vrees in die land te skep, maar Afrika-verkiesings gaan selde nie gepaard met geweld nie.

    Die regte nuus uit Ghana is die ontdekking van ‘n valse Amerikaanse ambassade in die hoofstad Accra. Die “ambassade” is beman deur Turkse burgers, wat Engels en Nederlands praat.

    Ondersoeke het ook ontbloot dat ‘n valse Nederlandse ambassade bedryf is, het die VSA se departement van buitelandse sake gesê. Amptenare in Nederland was nie onmiddellik beskikbaar vir kommentaar nie.

    “Beide Ghanese en Turkse georganiseerde misdaad en ‘n Ghanese prokureur wat in immigrasie en strafreg spesialiseer, het dit bedryf,” het die departement van buitelandse sake in ‘n verklaring gesê.

    Die kriminele bende het vrylik outentieke visums vir ‘n dekade lank uitgereik. Hulle het betaal sodat korrupte amptenare by die regte ambassade moet wegkyk.

    Dit is bedryf vanuit ‘n pienk twee-verdieping gebou, met ‘n Amerikaanse vlag buite. Binne is ‘n portret van president Barack Obama in die “amptelike” kantoor.

    Die misdadigers het hulself as konsulêre amptenare voorgehou. Beslag is gelê op outentieke en vervalste Indiese, Suid-Afrikaanse en Schengen-visums en 150 paspoorte uit 10 verskillende lande saam met ‘n skootrekenaar en ‘n paar slimfone.

    Die valse ambassade was drie oggende per week oop, maar het geen instap-navrae aanvaar nie, net soos die regte een. In plaas daarvan, het die misdadigers geadverteer op reklameborde in Ghana, asook naburige Afrikalande Togo en die Ivoorkus.

    Hul kliënte is van regoor Wes-Afrika gebring omdat visums vir blanke Westerse lande in groot aanvraag is in Afrika. Baie ambassades glo hul visumstelsels word deur die georganiseerde misdaad geteiken.

    Dit is nog nie duidelik hoeveel van die outentieke visums uitgereik is, of hoeveel mense onwettig toegang tot die EU of die VSA en ander lande verkry het nie.

  • Oproer aanstaande jaar by Wits aangekondig

    Oproer aanstaande jaar by Wits aangekondig

    ‘n Swart woordvoerder van die studenteraad van die Universiteit van die Witwatersrand, David Manabile sê hulle sal wag tot die studente terugkeer ná die vakansie om tot oproer oor te gaan.

    Die Universiteit het Maandag aangekondig dat studiegeld aanstaande jaar met agt persent verhoog word.

    Manabile sê hulle verwag onrus en massaoptrede omdat die studente ontevrede sal wees oor die verhoging in universiteitsgeld, maar het nie kommentaar gelewer oor die openlike aanhitsing deur sekere partye nie.

    Die sogenaamde massaoptrede by tersiêre instellings gaan byna sonder uitsondering gepaard met brandstigting, saakbeskadiging en geweld.

    Hy sê hulle wag net vir ‘n mandaat om verdere ontwrigtende aksies teen die instelling van stapel te stuur.

    Die Universiteit sê die verhoging is in ooreenstemming met die minister van hoër onderwys se riglyn en is noodsaaklik om finansiële volhoubaarheid te verseker.

  • Sewe swart verdagtes vas vir steekmoord

    Sewe swart verdagtes vas vir steekmoord

    Sewe swart verdagtes, tussen die ouderdomme van 17 en 29 jaar, sal na verwagting môre in die Bloemfonteinse Landdroshof verskyn ná die wrede moord op ‘n 45-jarige man vandeesweek.

    Polisiewoordvoerder, Sinah Mpakane, sê die vrou van die vemoorde Whittey Jameson het Maandag om 20:00 van die werk af by hul huis in Bloemspruit aangekom en op die lyk van haar man afgekom.

    Jameson se lyk was vol steekwonde en hy was reeds oorlede volgens Mpakane. Sy sê Jameson se klere, skoene, selfoon, skootrekenaar, en tablet is in die proses gesteel.

    Mpakane sê die booswigte is Vrydag by Bloemspruit vasgetrek, steeds in besit van die gesteelde goedere.

    Die verdagtes sal na verwagting môre in die hof op klagtes van moord, die besit van gesteelde goedere en gewapende roof verskyn.

    Bron: OFM