Sodra ons die naam “Charles Manson” uiter, sal die meeste mense weet van wie ons praat. Die hippie-sekteleier uit die sestiger jare wat die wêreld geskok het toe hy sy volgelinge aangehits het om mense op die mees barbaarse wyse te vermoor. Seker sy bekendste slagoffer was die aktrise Sharon Tate gewees, wat op daardie stadium hoogswanger was en getroud was met die pedofiliese filmregisseur Roman Polanski. Met die moord op Tate, sowel as die moorde wat daarna gevolg het, het die volgelinge telkens woorde in bloed teen die mure geskryf, elkeen ‘n verwysing na die Beatles se White Album, wat kort daarvoor uitgekom het.
Manson meen hy was gemotiveer deur “Helter Skelter”, ‘n verwysing na ‘n lied op die Beatles se plaat. Vir hom het hierdie teks beteken dat daar ‘n onafwendbare apokaliptiese rasseoorlog iewers in die toekoms sou plaasvind, en hy wou dit aanwakker. Volgens sy interpretasie hiervan sou swartes massaal begin om opstandig te word en die wittes doodmaak. Dit was die bedoeling gewees dat hy en sy volgelinge hulself iewers in die Kaliforniese valleie sou skuilhou terwyl die swartes op ‘n moordveldtog al die wittes sou uitmoor. Sodra die slagting verby is, sou hulle weer tevoorskyn kom en die versadigde en bedaarde swart bevolking oormeester en weer in ‘n staat van slawerny aanhou.
Alhoewel Manson self niemand vermoor het nie, sou hy in elk geval die doodstraf gekry het as dit nie was vir die tydelike afskaffing van die doodstraf in die VS op daardie stadium nie. Min mense weet vandag dat die VS die doodstraf afgeskaf het en daarna weer teruggeroep het, waarskynlik as gevolg van Manson se veldtog.
In elk geval is sy ideologiese nalatenskap nie vergete nie. Die media, skrywers, kommentators, digters, rocksterre en vele meer het gesorg dat sy naam in ‘n makabere eer behoue gebly het. Hy dien nog steeds sy straf uit in ‘n Kaliforniese gevangenis en sy paroolaansoeke word nog steeds geweier.
Byna elkeen vandag beskou Manson as ‘n gek met ‘n ernstige psigiatriese afwyking. Meestal is hierdie ‘gek’ -etiket nie soseer ‘n diagnose nie, maar ‘n manier om nie meegesleur te word in die wêreld van sy waanbeelde en fantasieë nie. Op hierdie manier poog die gewone mens om sy eie beeld van die werklikheid in stand te hou. Die vraag is egter, is Manson werklik gek, en is die gewone mens werklik normaal? Wat gebeur as ‘normaal’ die nuwe ‘gek’ begin word? In ‘n poging om ons te beskerm teen sy drogbeelde, het ons nie iets ernstig oor die hoof gesien nie?
Ons sit vandag in anno 2015, en ons het gesien hoe Mandela en Ronnie Kasrils staan en sing dat hulle die wittes sal doodmaak. Daarbenewens het elke ANC president homself skuldig gemaak aan aanhitsery teen wittes. Laat staan nog Malema, wat die nuwe golf van haat aanwakker. Om oor die EU se geliefde troeteldiktator Robert Mugabe nie eens te praat nie.
In die Verenigde State sien ons dieselfde tendens: Die welbekende ‘knockout’ spel waarmee groepe swartes mekaar uitdaag om wittes met een vuishou bewusteloos teen die grond te slaan is nog aan die orde van die dag. Selfs wit vroue word nie gespaar nie, en daar het inderdaad al mense omgekom as gevolg hiervan. Soos gewoonlik swyg die media soos die graf hieroor, maar in die enkele gevalle waar wittes vasgepen kan word vir ongebruiklike optredes na swartes, bemoei selfs president Obama homself daarmee, en help hiermee om die beeld van slegte wittes weereens te versterk by swartes.
Die mees onlangse geval van aanhitsery is die swart Moslempredikant Louis Farrakhan. In ‘n videofragment kan gesien word hoe hy skaamteloos ‘n oproep doen aan tien duisend swartes om wittes dood te maak, en sy swart volgelinge gee hom ‘n staande applous hiervoor. Dat swartes onder die indruk hiervan is en blankes gaan doodmaak, is gewis.
Deftig uitgedos met ‘n dubbelborsbaadjie, wit syhemp, goudgerande bril en strikdas roep die bejaarde Farrakhan ghettobewones op om te doen wat hulle goed kan doen, naamlik agtervolg en doodmaak. Interessant genoeg gee hy hierdie toespraak in ‘n Baptistekerk in Miami, wat aangee dat rassebelange swaarder weeg as geloofsoriëntasie, en dat hy in feite dus sy eie beginsels verraai. Dan praat ons nie oor sy duur smaak in klere nie, wat sy toespraak oor ‘verdrukking’ ‘n siniese trant gee. So meen hy ook dat hulle moet opstaan ‘teen die vier honderd jaar oue vyand wat toesien hoe hulle mekaar in ghetto’s uitmoor’, sonder dat hy self die ironie daaragter sien dat hy presies dieselfde doen. Geweld lok net verder geweld uit, ongeag velkleur.
Dit is wat gebeur wanneer ‘n, umm… ‘spirituele’ leier nie na die spirituele dimensie van die mens omsien nie. Eintlik is sy werk om mense te leer om hul eie kragte te benut en self die mas op te kom, aangesien ware bevryding binne mense is. Sodra predikante geen aandag hieraan bestee nie is hulle nie besig met geloof nie, maar met politiek. Hulle kyk nie meer na binne nie, maar na buite. Daar sien hulle ongelykheid, word jaloers en styg hul behoefte om te wil vernietig, terwyl hulle hulself sodoende geestelik swakker maak in plaas van sterker. Op hierdie manier gly hulle af in hul eie, selfgemaakte staat van slawerny en gaan hul bloed net verder kook teen diegene wat wel hul innerlike kragte benut het en hulself hoër op die maatskaplike trap gewerk het. So werk kommunisme ook: Dit is ‘n siklus van spirituele selfvernietiging met afguns en moordlus, alles in die naam van een of ander geloof.
Sedert Mandela se presidentskap staan die wêreld op sy kop. Indoktrinasie het intuïsie verdring, rassespanninge het toegeneem terwyl die media meen dit het afgeneem, die ‘patriargale’ witmens doen niks om homself of sy mense te beskerm nie, “gelyke regte” het ‘n nuwe vorm van tribalisme teweeggebring en demokrasie is ‘n kodewoord vir swart elitisme. Hoe lank hierdie illusie nog staande sal bly is ‘n vraag wat nog beantwoord moet word.
Wat die rasse-apokalips aanbetref blyk dit dat daardie bejaarde hippie tog iewers ‘n punt beetgehad het. Hy sit in die tronk en Farrakhan spu haat van die kansel. Daar is eintlik meer ooreenkomste as verskille tussen die twee.
Die gerugte gaan rond dat Charles Manson deel was van die MK-Ultra breinspoeleksperimente wat in die sestiger jare toegepas was, en dat hy bloot opdragte van sy meesters uitgevoer het, soortgelyk aan die moordenaars Dimitrios Tsafendas en Sirhan Sirhan, die moordenaar van Robert Kennedy. In elk geval het sy gevreesde rasseoorlog ‘n werklikheid geword, net soos sy meesters wou. En is Louis Farrakhan ook nie maar ‘n marionet van sy meesters nie? Ons sal maar vir die wis en die onwis die naam George Soros nie in hierdie verband noem nie.
Stel u voor as Manson, mooi strak in pak soos Farrakhan met ‘n drie miljoen dollar glimlag agter die kansel sou preek wat die gevolge sou wees?
Dít, dames en here, is die verskil tussen ‘n suksesvolle haatpredikant en ‘n geestelik verwarde mens.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.