Dit was ’n tipiese sonskyndag in Wellington, Nieu-Seeland… wat beteken dit het meeste van die tyd gereën en vir die res was dit triestig en windverwaai. Die Nieu-Seelandse boulers het op hulle kenmerkende sprankelende manier geboul – met ander woorde hulle was lusteloos, planloos en vir die ganse dag paaltjieloos. Hulle werk, soos hulle dit blykbaar verstaan, is nie om paaltjies te neem nie maar om balle te boul. Die plan, as daar ’n plan was, was om te wag dat die kolwers ’n fout sal maak en ’n paaltjie Nieu-Seeland se kant toe sou gooi. Hulle het nie lank gewag nie – daar was maar 37 boulbeurte in die dag geboul – maar hulle het te vergeefs gewag. Die Proteas se twee Kleurlingkolwers, Alviro Petersen en JP Duminy, het moeitelose, dramalose krieket gespeel. Petersen, wat sekerlik genoeg gedoen het om nou in die span te bly, het 96 nie-uit-nie lopies van 224 balle gekry en Duminy was op 76. Een hele dag is reeds verlore, maar as die Proteas hulle eerstebeurttelling kan verdubbel, het hulle waarskynlik genoeg brisant in die arsenaal om die Kiwi’s twee keer uit te boul.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.