Wetenskaplikes het Maandag bekend gemaak dat aminosuurglisien, 'n fundamentele boublok van proteïne, vir die eerste keer in 'n komeet gevind is.
Mikroskopiese spore van glisien is ontdek in 'n monster van die stert van die komeet Wild 2 wat die NASA-tuig Stardust diep in die sonnestelsel, 390 miljoen km van die Aarde, in Januarie 2004 teruggebring het.
Monsters van gas en stof is in 'n klein bakkie, met superwollerige materiaal, aerogel, uitgevoer, versamel en twee jaar later teruggebring Aarde toe in 'n houer wat van die tuig ontkoppel is en wat met 'n valskerm in die Utahwoestyn geland het.
Komete soos Wild 2, vernoem na die sterrekundige Paul Wild, bevat goedgepreserveerde materiaal van die oorsprong van die sonnestelsel miljarde jare gelede en dus sleutels tot die vorming van die son en planete.
Die aanvanklike voorkoms van glisien, die mees algemene aminosuur van die 20 teenwoordig op Aarde, is verlede jaar ontdek, maar dit het eers 'n tydjie geneem vir wetenskaplikes om vas te stel dat dit vanuit die ruimte afkomstig is.
Astrobioloog Jamie Elsila van NASA se Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Maryland, die hoofouteur van die navorsing, sê hulle moes seker maak dat dit nie van die tuig afkomstig was nie.
Sy het die bevindinge hierdie week by 'n byeenkoms van die American Chemical Society in Washington, D.C., bekend gemaak. Dit sal ook in die joernaal Meteoritics and Planetary Science gepubliseer word.
"Ons het al aminosure in meteorite waargeneem, maar dis die eerste keer dat dit in 'n komeet opgespoor is," het sy gesê.
Aminosuurkettings vorm proteïnmolekules in alles van hare tot ensieme wat die chemiese reaksies binne lewende organismes reguleer. Wetenskaplikes dink lank reeds oor die kwessie of hierdie komplekse organiese samestellings op Aarde ontstaan het of in die ruimte.
Hierdie bevindinge gee ondersteuning aan die gedagte dat die saad vir die rou materiale van lewe van elders uit die kosmos gevorm is.
Carl Pilcher, direkteur van NASA se Astrobiology Institute in California, sê die ontdekking dat die boublokke vir lewe in die ruimte aanwesig is, "versterk die idee dat die kosmos gemeenskaplik eerder as uitsonderlik is".
Dit is die klassieke beeld uit elke skoolkind se handboek, die weggesnyde beeld van die aarde se binnekant. Die bruin kors is papierdun, die warm mantellaag is oranje, die kokende vloeibare kern van die aarde se buitekern is geel, en die middel is 'n bal van soliede rooiwarm yster. 