Dan Roodt, Author at praag.co.za

Kernwoelinge, VSA en Japan

Die Amerikaanse vliegdekskip USS Abraham Lincoln het deur die Straat van Hormuz gevaar na die Golf, ten spyte van dreigemente deur Iran, het die media Maandag berig.

Die draer is vergesel deur Britse en Franse oorlogskepe toe dit Sondag in die Golf ingevaar het, het die Amerikaanse uitsaaier CNN berig.

Die Verenigde State het tans twee vliegdekskepe in die Golf – die USS Abraham Lincoln en die USS Carl Vinson – na die herontplooiing van die USS John Stennis twee weke gelede in die Stille Oseaan.

Iran het gewaarsku dat die VSA nie ‘n ander draer na die Golf moet stuur nie.

Tehran het gedreig om die Straat van Hormuz te sluit, wat ‘n aansienlike deel van die globale olie-uitvoere hanteer, indien Westerse sanksies ingestel word om Iran se kernprogram in te kort.

Die VSA het gereageer deur te dreig om militêre geweld te gebruik.

Op die ander kernfront het die liggaam wat gestig is om Japan se ontvouende atoomramp by Fukushima te bestuur, geen rekords van sy vergaderings nie, het ‘n amptenaar Maandag gesê.

Die regering se kernramptaakmag, onder leiding van die destydse Eerste Minister Naoto Kan en al sy ministers, het geen notule van die vergaderings wat die ontruiming van mense naby die beskadigde reaktore goedkeur nie.

Die sekretariaat vir die taakmag is op 11 Maart van stapel gestuur, en het gesê dit hou geen notule van die vergaderings nie, ook nie van die verbod van voeding uit die gebied nie.

“Ja, dit is waar,” sê ‘n agentskap-woordvoerder, sonder om verder uit te brei.

Die bevestiging het gekom na ‘n openbare uitsaaier Sondag gesê het dat die agentskap versuim het om die uitwisseling en besluitneming op te neem in die vergaderings omdat amptenare te besig was.

Die kabinet, in beheer van alle openbare rekords, het gesê die agentskap het gesê hulle sal bestudeer wat gedoen kan word om ‘n skriftelike rekord van die besluitnemingsprosesse te skep.

“Ons moet weer oor die proses van besluitneming en hoe inligting verwerk word, besin,” het hy gesê.

Die regering is gekritiseer nadat die Fukushima Daiichi-kernkragsentrale ineengestort het ná hul verkoelingstelsels deur die tsunami van Maart 11 2011, beskadig is na ‘n massiewe aardbewing.

‘Naweek van terreur’ eis byna 200

Minstens 11 mense het Sondag gesterf in nóg aanvalle in die noorde van Nigerië, waarna die dodetal van die naweek minstens 191 is.

Bomontploffings kort na mekaar het twee dae vroeër die gebied geruk.

Volgens beamptes het gewapende mans twee kerke en ‘n polisie-kontrolepunt Sondag in die dorp Tafawa Balewa geteiken.

Dit is nog nie duidelik of die aanvalle deur militante van Boko Haram geloods is, of deur plaaslike inwoners wat in etniese konflik betrokke is nie.

Vyf lede van die radikale Islamistiese sekte Boko Haram is Sondag in die olieryke stad Port Harcourt in hegtenis geneem. Intelligensiebeamptes sê hulle wou sekuriteitsbeamptes en olie-aanlegte aanval.

Die naweek se geweld is die ergste nóg wat aan Boko Haram toegeskryf kan word. Die groep het ook verantwoordelikheid aanvaar vir bomontploffings op Kersdag verlede jaar en ‘n aanval in Augustus op die VN-hoofkantoor in Abuja.

Die groep het Saterdag gesê die vorige dag se aanvalle in die noordelike stad Kano, waarin minstens 180 mense dood is, wraakaanvalle was “teen die regering, die wetstoepassers en die Christelike Vereniging van Nigerië, want hulle het ons geslag”.

President Goodluck Jonathan het Sondag die aanvalle veroordeel. “Dit is met ‘n hart vol hartseer en pyn wat ek my medelye uitspreek teenoor die families en vriende van almal wat hul lewens verloor het,” het hy namens die regering gesê en bygevoeg dat die regering nie met “gevoude arms” sal toekyk nie.

Só neem ons weer beheer oor

Demokrasie as instelling kan versterk word:

Om te kwalifiseer vir ‘n verkiesing moet:

· ‘n kandidaat verplig wees om in besit te wees van ‘n graad in politieke wetenskap, wat minstens ekonomiese geskiedenis, internasionale reg en etiek sal insluit. Dit kan voorkom dat ‘n demagoog maklik aan bewind kom (Hitler, Malema);

· ‘n kandidaat se volledige mediese rekords jaarliks in publieke domein geplaas word (Dick Cheney het geweier). Dit sal ‘n MRI-skandering van die brein insluit wat moontlike psigopatie kan wys. (Psigopate se breinholtes is blykbaar groter). Sielkundige toetse wat ‘n kandidaat se moontlike sosiopatie mag identifiseer moet beskikbaar wees vir publieke insae;

· alle finansiële rekords van ‘n kandidaat en sy gade moet vir publieke insae beskikbaar wees.

As dit in die grondwet ingebou word, sal die hele ANC-regering bedank en neem ons weer die leisels oor. Maklik.

Terloops, die Franse leier van die opposisie, Francois Hollande, se stelling dat die finansiële sektor nou beheer oorneem in die Europese Unie (Italië is ‘n goeie voorbeeld), voorspel niks goed vir die wêreld nie.

Lynette Ackermann, Melbourne

Shaik soek sy geld terug

Die presidensie het geweier om kommentaar te lewer op ‘n berig in ‘n Sondagkoerant dat die veroordeelde bedrieër Schabir Shaik ‘n presidensiële kwytskelding wil hê.

Shaik wil ook luidens die berig hê R2 miljoen wat hy volgens hom aan Zuma geleen het, moet terugbetaal word.

“Daar is geen kommentaar nie. Die kwessie van die kwytskelding-aansoek is reeds deur die minister van justisie behandel… dit is die enigste kwessie waarop ons kommentaar lewer, nie die ander nie,” het Zuma se woordvoerder, Mac Maharaj, Sondag gesê.

Shaik het aan die Sunday Independent-koerant gesê hy is nog nie terugbetaal nie en wil R2 miljoen hê wat hy volgens hom aan Zuma geleen het.

Die aanvanklike lening was een van R2,5 miljoen, wat hoofsaaklik gebruik is vir die onderhoud en skoolgelde van Zuma se kinders. Dié ooreenkoms is deur ‘n prokureur opgetrek, het die koerant berig.

Slegs R500 000 is luidens die berig al deur Zuma aan Shaik terugbetaal.

Shaik wil ook sy presidensiële kwytskelding hê. Hy het al meer as drie jaar gelede daarvoor aansoek gedoen.

Hy het gesê hy het nog nie van Zuma gehoor sedert hy president geword het nie, ondanks die feit dat hulle vóór dit in kontak was.

Shaik het aan die koerant gesê hy voel gebruik en in die steek gelaat deur Zuma, wat eens ‘n nabye vriend van hom was.

“Noudat Shaik ‘n droë put is, is die Guptas die geur. Ek is gebruik en misbruik,” het hy gesê.

Hy is besorgd daaroor dat niks nog van sy aansoek om presidensiële kwytskelding gekom het nie en hy vrees sy tyd is besig om op te raak.

Shaik se aansoek word deur die departement van justisie hanteer.

Tlali Tlali, woordvoerder van die departement, het gesê dit sal na die president gestuur word vir sy oorweging.

In 2005 het die Durbanse hooggeregshof Shaik tot 15 jaar gevangenisstraf vir bedrog en korrupsie gevonnis. Sy vonnis eindig effektief in 2021.

Op Maart 2009, is Shaik op parool vrygelaat met ‘n terminale siekte, maar as gevolg van sy politieke bande het dit gelei tot polemiek en beskuldigings van spesiale behandeling. Hy het toe aansoek gedoen vir ‘n presidensiële kwytskelding.

Die Appèlhof sal volgende maand uitspraak lewer na ‘n aansoek deur die Demokratiese Alliansie wat die Nasionale Vervolgingsgesag se besluit om Zuma se vervolging stop te sit, uitdaag. Dit hou verband korrupsie en bedrog waarin Shaik ook betrokke was in 2009.

прокурор Фильчаков

Nuusmakers 2011: Malema em Madonsela

Die Nasionale Persklub het Sondag aangekondig dat die Openbare Beskermer, Thuli Madonsela, en die president van die ANC-Jeugliga, Julius Malema, saam as nuusmakers van die jaar vir 2011 aangewys word.

Die Persklub se voorsitter, Yusuf Abramjee, het gesê die twee het meer dikwels as nié die voorblaaie in 2011 oorheers.

“In 2011 was Madonsela die sterkste stem vir goeie regering om administratiewe foute reg te stel,” het hy in ‘n verklaring gesê.

Madonsela se bevindings oor die omstrede huur van geboue vir die polisiediens het daartoe gelei dat president Jacob Zuma twee ministers afgedank en Bheki Cele, die nasionale polisiekommissaris, geskors het.

“Die impak van haar werk is onskatbaar in die konteks van Suid-Afrika – beide in die private en die openbare sektor – waar korrupsie en wanadministrasie algemeen is. Haar sterk leierskap, tesame met besliste optrede, is ‘n groot hulp in die poging om van die land ‘n korrupsievrye samelewing te maak,” het Abramjee gesê.

Oor Malema het hy gesê: “Of jy hom liefhet en of jy hom haat, Malema se dade, omstrede opmerkings en verskynings het die plaaslike agenda deur die jaar oorheers.

“Nog nooit is ‘n land so aangegryp, so verdeel of so byeengebring deur nuus oor een individu nie,” het hy gesê.

Malema het plaaslik en internasionaal opskrifte gehaal oor kwessies soos nasionalisering en ‘n bewindsverandering in Botswana.

Volgens Abramjee het Floyd Shivambu, woordvoerder van die ANC-Jeugliga, aan die persklub gesê toe hy ingelig is oor die toekenning: “Ons neem nie deel aan enige van hierdie dinge nie. Julle kan voortgaan en geen leier van die ANC-Jeugliga sal betrokke wees nie en geen boodskap sal gestuur word nie. Staak asseblief enige vorm van kommunikasie met die ANC-Jeugliga.”

Madonsela het gesê die besluit is vir haar ‘n verrassing.

“Ek bedank die Nasionale Persklub vir die erkenning aan die span wat ek gelei het. Dit verseker dat die mense van Suid-Afrika geregtigheid kry wanneer hulle onregverdig deur die regering behandel is en help ook die regering om dienslewering op te skerp,” het sy volgens Abramjee gesê.

In vorige jare is president Jacob Zuma, Charlize Theron, Zachie Achmat en die Treatment Action Campaign en Eskom ondermeer as nuusmakers van die jaar aangewys.

Die 2010-louere het aan FIFA-president Sepp Blatter en sportadministrateur Danny Jordaan gegaan.

Gebrek aan mediese toerusting ‘n pyn

‘n Vrou wat probeer om ‘n pynlike breuk te laat herstel, moes haar operasie vier keer uitstel by die Helen Joseph-hospitaal as gevolg van ‘n gebrek aan toerusting, het The Star Maandag berig.

Maria Robertson is die eerste keer vertel dat daar geen suurstof in die teater is nie en haar operasie is uitgestel.

By ‘n tweede geleentheid, het sy gesê, was daar geen steriele toerusting nie. En op ‘n derde keer het sy gesê daar was geen ICU-bed beskikbaar nie.

Robertson, 52, is verlede Donderdag onder narkose geplaas en in ‘n ‘n chirurgiese saal ingestoot, en sy het gehoop sy sou wakker word sonder die probleem, maar dit was haar nie beskore nie.

Hierdie keer, het dokters besef hulle het geen maasverband om voort te gaan met die operasie nie.

Sy is geskeduleer om volgende maand na die hospitaal terug te keer, maar vir eers sal sy voortgaan om te lewe met die buikronding, wat dikwels verkeerdelik vir swangerskap aangesien word. Sy spandeer die meeste van haar dae binnenshuis om te verhoed dat sy gevra word of sy swanger is.

“As dit nie so pynlik was, sou ek nie terugegaan het nie. Ek het nie geld om na ‘n privaat hospitaal te gaan nie. Dit is so seer, ons moes van huis verander sodat ons ‘n huis met ‘n stort kon kry, want om in ‘n bad te klim is ‘n missie,” het Robertson gesê.

Die provinsiale departement was nie beskikbaar om kommentaar te lewer toe die koerant hulle oor die aangeleentheid gekontak het nie.

Kan Afrikaners baat by Zuma-bewind?

Dit is moeilik vir my as Afrikaner, synde die teiken van en aan die ontvangkant van baie van die ANC se veldtogte van etniese reiniging; oa regstellende aksie, die Hoërskool Ermelo en dies meer, om die volgende te skryf: Ek koester simpatie vir president Zuma. Dít skryf ek, ten spyte daarvan dat ek vantevore al dikwels teen hom as individu, asook sy party, te velde getrek het.

Nie net is mnr Zuma op die oog af ‘n heel aangename, gemoedelike en vriendelike persoon nie, nie net het hy dr Mulder genooi om deel van sy kabinet te wees nie, en nie net het hy saam met Dan en Steve sosiaal verkeer nie, maar ook is hy getrou aan sy trotse volk, die Zoeloes, se tradisies. Daarom vind ek die bykans-histeriese veroordeling van mnr Zuma vanuit die Engelse pers vreemd. Ek vind dit byvoorbeeld uiters skynheilig om Zuma se veelwywery te veroordeel, veral as diegene wat dit veroordeel, bande het met ‘n agterlike moddereiland, waarop die huidige kroonprins vir sy buite-egtelike minnares en bywyf oor die foon gesê het dat hy wens hy was haar tampon. Jy kan kwalik ‘n veelwywer wil verkwalik vir sy gewoontes, as jy self afstam van of lojaal is aan ‘n koningshuis wat berug is vir sy teregstelling van sy eggenote, en vir wie skelmpies en buite-egtelike liaisons alledaags is.

My simpatie met Zuma word eweneens bykans elke dag versterk wanneer ek in die Engelse en Broederpers die rubrieke, berigte en meningsstukke lees, wat te velde trek teen Zuma se hortende voorlesery van sy toespraak op die 100-jarige vierings van die ANC se bestaan in die Rosestad. So ook vind ek die intellektuele snobisme van die Soutsakke teenoor Zuma afstootlik. Ja – hy het slegs ‘n St 2-kwalifikasie. Daar is egter verwardes met doktorsgrade op Stalinbos wat duidelik erg sukkel om helder te dink, en sal baat by ‘n paar goedgeplaaste klappe, of wat seg ek als, Abel Malan? Waarom blote akademiese kwalifikasies so hoog ag, as die besitters daarvan dikwels sulke volslae morone is?

Zuma is immers niks indien nie ‘n ras- en stamegte Zoeloe nie. Natuurlik sukkel hy met die taal van die ware onderdrukker, indien nie die Antichris nie, naamlik Engels! Wat verwag die Jingo-redakteurs? Ek nooi die redakteurs van onder andere Business Day, wat Zuma so veroordeel, om voor ‘n volgepakte stadion in ‘n inheemse taal wat nie hul moedertaal is nie, sê maar Afrikaans of Zoeloe, ‘n politieke toespraak te lewer.

Die eintlike vraag in hierdie verband is: Waarom haat en vrees die Jingo’s en versugters na die moddereiland Zuma so? Ek meen persoonlik dit is omdat hulle Zuma se ware magsbasis vrees, en laasgenoemde is sy etniese, Zoeloe-identiteit. Want sien; die paleisrevolusie van 2008 in Pietersburg was niks minder as ‘n etnies-gebaseerde staatsgreep nie, goddank sonder die tipiese Hutu/Tutsi-agtige bloedvergieting. Die Xhosa, Mbeki; die Engelse marionet, is ontset deur die Zoeloes, vergestalt deur die “100% Zulu boy”, soos die T-hemde gelui het, Zuma. Mbeki was die laaste Engelse leier van die ANC, al was hy op die oog af kwansuis ‘n Xhosa; Mbeki verteenwoordig die laaste stuiptrekkings van die manipulasie van mag deur die Engelse Boerehaters en Joodse kommuniste wat sy oorsprong in die 1960’s en selfs vroeër had.

In die 1960’s is die uiters-middelmatige Mandela; daardie heilige-vir-sommige middelmatigheid; hy wie se grootste sogenaamde intellektuele prestasie die lagwekkende traktaatjie “How to be a good Communist” was, iemand wat deur ‘n kombinasie van moddereilandbewonderaars en Joodse kommuniste as die ware leier van die ANC voorgehou is, omdat die Joodse kommuniste Zoeloe-oorheersing binne die ANC gevrees het. Een van Mandela se voorgangers, Albert Luthuli, was byvoorbeeld immers ‘n Zoeloeleier van die ANC. Uit hoofde van blote getalle was Zoeloe-heerskappy oor die ANC bykans ‘n gegewe, en was die kunsmatige en gedwonge vooropstelling van die Xhosa-afgodjie Mandela beide onlogies en ondemokraties.

Die Engelse en Joods/kommunistiese magte agter die ANC; die Engelse sendingskole in die Ooskaap, onder andere, wou egter eerder plooibare, Engels-opgevoede Xhosas aan die stuur van Suid-Afrika se mineralerykdom sien, as wat hulle onvoorspelbare, stamlojale leiers wou sien wat nie noodwendig Whitehall se belange wou dien nie – Zuma, met ander woorde. Mbeki kon dus sy volksmoord pleeg agv sy vigsontkennery – wat is 300,000 dooie swartes immers vir Downingstraat 10? – maar ten minste het hy Whitehall se deuntjie gesing, en het hy homself minstens as ‘n swart Soutsak beskou.

Die nuutste en mees klinkklare bewys van die ondermynende rol wat Engelse belange speel in die Suid-Afrikaanse politiek, vind mens in die sentrale regering se ingrypery in Limpopo. Malema, aangevuur deur sy marionetmeesters (die Engelse rampokker en mynmagnaat, wyle Brett Kebble, was byvoorbeeld ‘n groot ondersteuner van die ANCYL) het die gesag van die ANC openlik uitgedaag. Die Noord-Transvaal was Malema en sy trawante se persoonlike spaarbussie. Zuma het sy Einsatzgruppe, olv Pravin Gordhan, ingestuur om die geplunder van die Pedi’s, Noord-Sotho’s en Tswanas in Limpopo aan bande te lê, maar belangriker, om laasgenoemde etniese groepe te verhoed om die Zoeloes se gesag openlik uit te daag.

Die reaksie van die Engelse pers oor bostaande optrede was interessant: Hulle teem geweldig oor korrupsie, maar toe die Zoeloemag op Pietersburg neerdaal om die Malema-plunderaars in die bek te ruk, kla hulle dat ander provinsies ook met soortgelyke misbruike wegkom.

Daar lê ‘n interessante tyd in die Suid-Afrikaanse politiek voor. Etnisiteit is weer eens die pasaangeër. Die Zoeloemeerderheid het die hef in die hand. Die Engelse en hul Xhosa-marionette se mag taan. Selfs die ekstreemlinkse, kommunisbewonderende Rooi Helen het gesien hoe die wind waai. Identeitspolitiek is aan die orde van die dag, selfs binne die DA. Die groot vraag is: Hoe gaan Afrikaners munt slaan uit die hernude fokus op etnisiteit en identiteitspolitiek?

Uitgewers, ook die swaer van Karl Marx

De Gereformeerde Kerkbode het van 1880 tot 1883 verskyn onder die naam De Christen en van 1884 tot 1932 as De Kerkbode. Tot in 1910 is dit uitgegee deur Van de Sandt de Villiers. B.J. van de Sandt (1798-1850) was die eerste Afrikaner wat drukker geword het. Hy het in 1809 as seun van elf jaar by die staatsdrukker begin werk en was van 1832 tot 1844 superintendent. Hy en sy vrou was kinderloos, en het die seun van haar jongste broer aangeneem, wat dieselfde naam as sy oom gehad het: B.J. van de Sandt de Villiers (1826-1878).

Nadat die kantoor van die staatsdrukkery gesluit is, het Van de Sandt en sy aangenome seun in 1845 met ‘n eie drukkery begin. Die firma het hoofsaaklik godsdienstige, regs- en politieke werke gedruk, maar ook literêre en natuurhistoriese boeke vir Kaapse firmas soos J.C. Juta. Juta was die eerste Suid-Afrikaanse uitgewer, en was getroud met Louise Marx, suster van Karl Marx. Marx was die geestelike vader van die Kommunisme. Die Marxe se ouers was uit Joodse rabbyngeslagte; hul moeder is in Nederland gebore. Juta het in 1853 Kaap toe gekom en ‘n florerende uitgewery en boekhandel opgerig.

Behalwe De Kerkbode het Van de Sandt de Villiers ook ander godsdienstige blaaie gedruk — as goeie sakeman sowel Elpis as De Onderzoeker en De Wekker wat in ‘n kerkstryd later in die eeu twee teenoorgestelde rigtings gesteun het! Sy invloedrykste publikasie was Het Volksblad. Dié blad het in 1849 begin verskyn en sowat ‘n jaar bestaan. Van 1858 tot 1886 het dit herleef.

Die vernaamste Hollandse koerant was nog De Zuid-Afrikaan wat van 1841 af twee keer per week verskyn het en van 1880 af drie keer. Teen 1834 was sy sirkulasie twee keer so groot as dié van die Commercial Advertiser. As teenvoeter vir Commercial Advertiser het ook gedien The Mediator wat in 1837 as onpartydige Engelse blad begin het, maar binne enkele maande tot De Mediator herdoop is en simpatiek was teenoor die Voortrekkers. Sy opvolger was De ware Afrekaan (1838-1842). Volgens die redakteur en eienaar R.H. Atkinson was dit die oogmerk om die Afrikanersaak te help teen die “Philippijnsche Factie”, dit is John Philip en medestanders. Die koerant het heelwat inligting oor die Groot Trek gepubliseer. Philip het ook onder skoot gekom by ‘n ander joernalis, Charles Etienne Boniface, wat ‘n tydjie lank die eerste redakteur van De Zuid-Afrikaan was en later in Natal by verskeie Hollandse koerantjies betrokke was. Boniface het Philip en die oordrewe matigheidsbeweging aangeval in De nieuwe ridderorde of de temperantisten (1832), die suksesvolste van sy toneelstukke. Dit was die eerste gepubliseerde oorspronklike drama in die land. Hy laat die bruin mense daarin Afrikaans praat — die eerste skrywer wat in sy literêre werk van die volkstaal gebruik gemaak het.

In die Oos-Kaap het die duisende Britte ‘n oorwegend Engelse stempel afgedruk op Port Elizabeth en Grahamstad sodat die lewenskragtige blad, The Graham’s Town Journal, eentalig Engels was en dit gebly het. Die oprigter en eerste redakteur was een van die eerste joernaliste wat Afrikaans as skryftaal gebruik het, Louis Henri Meurant — half-Switsers, half-Engels, maar gebore Kapenaar.

Gratis middagkonsert vandag in Pretoria!

Pretoria-PEN, die skrywersvereniging waarvan dr. Dan Roodt van Praag voorsitter is, bied vandag ‘n gratis orrelkonsert in Pretoria aan. Alle Praaglesers is welkom! Bring ook u vriende en familie saam.

Tyd: 15:00

Plek: Nederduits Hervormde Kerk, Du Toitstraat 169, Pretoria-middestad (agter die Reserwebankgebou)

Orrelis: Hentus van Rooyen, orrelis van die NG Kerk Waterkloof

Veilige parkering op die kerkgronde is beskikbaar

Om 14:00 sal daar ‘n besoek aan die S.P. Engelbrecht-museum, ‘n Afrikaner- kultuurhistoriese museum met allerlei interessante items, plaasvind. U is ook baie welkom om dit by te woon.

Фільчаков прокурор

Calvinisme en die toekoms van die Afrikanervolk

Drie van die belangrikste Calvinistiese geloofsbeginsels wat deur die meeste blanke Afrikaanssprekende mense vir baie jare aanvaar is en nog steeds aanvaar word, is:

• God het as Persoonlike, Almagtige en Perfekte Wese die mens en die res van die skepping geskep. Hy is verhewe bo Sy skepping. Alle mense daarenteen, is in sonde ontvang en gebore.
• God het voor die skepping van die aarde bepaal watter mense bestem is om eendag die ewige lewe te beërwe – vandaar die Calviniste se dogma van die uitverkiesingsleer (Engels: predestination).
• Diegene wat deel is van God se uitverkore groep, sál Jesus op een of ander stadium in hul lewens as hul enigste Verlosser en Saligmaker aanvaar en sal op grond van hulle geloof, en nié op grond van goeie werke of goeie morele waardes of optredes nie, die ewige lewe beërwe.

Uit die voorgaande drie geloofstandpunte is dit duidelik dat die strewe na ‘n beter wêreld of die verbetering van die welsyn van die meeste mense, nou nie eintlik die hoogste prioriteite is van aanhangers van hierdie geloofsbeginsels nie. Omdat Calviniste óók glo dat die Bybel die Woord van God is, en omdat selfs slawerny in sekere dele van die Bybel goedgekeur word, word Calviniste nié daarvan weerhou om materiële rykdomme te bekom en in die proses selfs mense te misbruik en/of te onderdruk nie. Die meeste Calviniste glo dat dit hul plig is om die Evangelie aan andere bekend te maak. Baie vroeëre Christen-Afrikaners het geglo dat God van hulle verwag om swartmense aan te moedig om weg te beweeg vanaf hul “aanbidding” van hul voorvadergeeste.

Terwyl Boeddhistiese (en miskien ook Rooms-Katolieke) monnike glo dat dit verkieslik is om te probeer afsien van aardse geriewe en rykdomme, is daar géén soortgelyke beperking op Calviniste wat hulle daarvan weerhou om die najaag van aardse rykdomme te bevorder nie. Volgens Max Weber het veral Calvinisme aanleiding gegee tot die bevordering van kapitalisme in die Weste. Op grond van hierdie “gees van kapitalisme” waarna hy verwys het, het werkgewers hul werknemers misbruik en het werkgewers die ongelykhede in hul werksomgewings as minder belangrik geag. Hierdie “gees van kapitalisme” het heel waarskynlik sommige Afrikaners gemotiveer om goedkoop swart arbeid te gebruik ten einde hul eie kortsigtige finansiële doelwitte te bereik. Die gebruik van goedkoop arbeid was ook nooit deur die Afrikaanse driesuster kerke beskou as ‘n sonde soortgelyk aan die “sondes” van homoseksuele dade, pornografie en ongetroude paartjies wat saamwoon nie.

Terwyl die meeste hedendaagse politieke partye in Suid-Afrika neig na meer sekulêre en liberale grondbeginsels, is daar twee verregse Calivinistiese partye naamlik die Herstigte Nasionale Party (HNP) en Afrikanervolksparty (AVP), wat beide tradisionele Calvinistiese lewenswaardes én die beleid van Apartheid, ondersteun. Hierdie partye se grondbeginsels is soortgelyk aan dié van die ou Nasionale Party voor 1970. Terwyl hulle aan die een kant glo dat die Calvinisme die enigste ware geloof verteenwoordig en dat dit blankes se plig was en is om hierdie “Lig” in Afrika in te dra, glo hulle aan die ander kant dat elke bevolkingsgroep oor hulleself behoort te regeer in hul eie afsonderlike grondgebied. Terwyl baie verregses dus dikwels voorgee dat hulle glo dat die blanke bevolkingsgroep nié noodwendig meerderwaardig is nie, is die meeste van hulle tog neerbuigend in die opsig dat hulle glo dat blankes se godsdiens, demokratiese regeringsvorm en tegnologieë, béter is as die swart Afrikane se tradisionele voorvadergeeste-“aanbidding” en ondemokratiese regeringstelsels en dat die swartman veronderstel is om uiteindelik sekere van die blankes se “beter” norme en waardes te aanvaar. Die regse blanke “baas” sê dus vir die swartman: “Julle kan die reg hê om julleself te regeer in julle eie grondgebied, maar alvorens julle dit kan doen, móét julle eers erken dat die Christendom béter is as jul tradisionele godsdienste.”

‘n Goeie vraag is natuurlik of die Afrikaner se tradisionele Calvinistiese waardes op die ou end meer voor- as nadele vir Afrikaners ingehou het. Terwyl dit aan die een kant duidelik is dat hierdie waardes geensins Afrikaners daarvan weerhou het om hebsug en kapitalisme te bevorder en in die proses gebruik te maak van swart arbeid nie, is dit aan die ander ook duidelik dat hierdie waardes die oorsaak was van gedurige onenigheid tussen Afrikaners. Ons is bewus van die jarelange kleinlike geskille tussen die Afrikaanse driesuster kerke oor die sing van psalms, vroue as diakens, mag mens dans sonder om dit geniet of is dans heeltemal onaanvaarbaar, ens. Meer as dertig jaar gelede was die oorgrote meerderheid Afrikaners lidmate van een van die driesuster kerke en was hul Calvinistiese lewenswaardes op die oog af nié in konflik met hul intellektuele vermoëns, hardwerkendheid en westerse tegnologieë, met behulp waarvan hulle ‘n aansienlike bydrae gelewer het tot die opbou van die land nie. Namate die bevolkingsgetalle van swartmense egter begin toeneem het en die druk al groter geword het om gelyke politieke regte aan swartmense toe te staan, het Afrikaners in toenemende mate begin besef dat hulle sal moet afsien van baie dinge wat vir hulle baie waardevol is. Die bevoorregte posisie van byvoorbeeld Afrikaans op skole, universiteite en op die tv, sou nie vir ewig kon voortduur na die bemagtiging van swartmense nie.

Baie blankes beweer nog steeds dat swartmense dankbaar behoort te wees omdat blankes hulle “opgehef” het vanuit hul oorspronklike “barbaarse” lewenswyse. Hierdie sogenaamde opheffing was egter van verbygaande aard en dit word tans vervang deur verval en agteruitgang. Afrikaners was en is veral ook verdeeld betreffende die Bybelse regverdiging vir die beleid van Apartheid, grootliks omdat kerkleiers en politici geen duidelike riglyne hieroor verskaf het nie. Die geldgierigheid van baie Afrikaners het aanleiding gegee tot hul gebruikmaking van goedkoop swart arbeid, wat weer aanleiding gegee het tot die toename in swart bevolkingsgetalle en uiteindelike ANC bewindsoorname. Dit is ‘n feit dat baie Joodse en Engelse myneienaars ook gebruikgemaak het van goedkoop swart arbeid, maar dit is ook ‘n feit dat die ou Nasionale Party regering waarvoor die meeste blankes vir baie jare gestem het, nié streng opgetree het teen hierdie praktyk nie. Die ironie is dat dít wat vir baie Afrikaners die “heiligste” is en was, naamlik hul godsdienstige norme en waardes, hul geldgierigheid en hebsug; asook hul sportbeheptheid, dié belangrikste faktore is wat ‘n wesenlike bydrae lewer tot die agteruitgang van en geleidelike uitwissing van die eens trotse Afrikanervolk.