Skrywer: Dan Roodt
DA kos Pretoria R14 miljoen
Tshwane se belastingbetalers sal R14 miljoen moet uithaal vir ‘n wykskomiteeverkiesing wat nooit gebeur het nie omdat die DA die proses se geldigheid bevraagteken.
Inwoners in al 105 betrokke kieswyke was veronderstel om in Januarie wykskomiteeverkiesings te hou. Die regering het in 2011 munisipaliteite versoek om hul wykskomitees binne drie maande ná afloop van die verkiesing van 18 Mei te kies.
Minute voordat verkiesings in die Moot, Queenswood, Wingatepark, Erasmuskloof en Mooikloof sou plaasvind, is ‘n dringende kennisgewing egter uitgestuur dat die proses onbepaald uitgestel word.
Die Tshwane-raad het in Junie 2011 ‘n verslag oor regulasies vir openbare deelname met die verkiesings goedgekeur, maar die regulasies is volgens die DA nooit geproklameer en afgekondig nie.
Die wykskomiteeverkiesings kan dus nie voortgaan nie. Janho Engelbrecht, DA-hoofsweep, het gesê “die regulasies is nooit geproklameer soos vereis word nie.”
Die verkiesings se reëlings is aan TKO Promotions, ‘n privaatmaatskappy, toegeken. Dié kontrak beloop sowat R14 miljoen.
‘Modimollemonster’ kan heilige word
Emeritus-aartsbiskop dr. Desmond Tutu het aan The Star gesê die man wat sy vrou deur swartes laat verkrag het, Johan Kotzé, is nie ‘n monster nie en mag selfs tot heilige verklaar word.
Tutu sê Kotzé bly steeds ‘n “kind van God”. Die media het na Kotzé as die “monster van Modimolle” verwys.
Kotzé staan tereg op verskeie aanklagte, onder meer dat hy drie werkers gedwing het om Ina Bonnette, sy vervreemde vrou, te verkrag en dat hy haar seun vermoor het.
Al is hy skuldig aan hierdie dade, is hy nie ‘n monster nie, sê Tutu. Kotzé bly ‘n “kind van God met die moontlikheid om ‘n heilige te word”, sê hy.
Tutu het gesê die mens is na die beeld van God geskape en die ergste sonde vernietig dit nie.
Tutu het gepleit dat Christene die verhaal moet onthou van die rower aan die kruis wat die paradys belowe is omdat hy berou gehad het.
Nasionalisme se onstuitbare opmars
Hongarye is byna bankrot en het so skerp na regs geswenk dat die EU regstappe van stapel gestuur het “ter verdediging van demokrasie”. Maar die probleem is veel meer wydverspreid: Nasionaliste is besig om dramaties regoor Oos-Europa veld te wen.
Hongaarse premier Orbán het net wat nodig is gedoen om binne ‘n paar jaar sy land om te keer na ‘n nasionalistiese eenheid. Openbare vryhede en persvryheid is in toom gehou, die demokratiese skeiding van magte nietig verklaar, en ‘n grondwet in die gees van die land se voormalige nasionalistiese leier Miklós Horthy, is deurgevoer.
Hongarye is tans om daardie rede polities geïsoleer in die Europese Unie, en op die rand van nasionale insolvensie. Brussel sien Orbán se grondwetlike hervorming as ‘n skending van EU-wetgewing, en ‘n bedreiging vir ekonomiese hulp. Dit is des te meer ‘n merkwaardige ontwikkeling vir ‘n land wat eers gesien is as ‘n model vir hervorming, om nagestreef te word deur ander lande in die streek.
Orbán self, ‘n eertydse gesiene politikus, lyk nou soos ‘n bedenklike mengsel van Wladimir Poetin en Hugo Chavez sê kritici. En dit omdat hy sy eie mense eerste stel.
Maar die klein politikus uit die klein noordwestelike Hongaarse dorpie van Alcsútdoboz is geensins ‘n spesiale geval nie. Orban en Hongarye verteenwoordig ‘n politieke beweging wat oor die sentrale en suidelike dele van Europa vlamgevat het.
Dis ‘n vuur wat woed met die brandhout wat die euro-krisis verskaf het: Die vernietigende gevolge van 2008 se internasionale finansiële krisis in Oos-Europa, die finansiële en ekonomiese wanbalanse, gespartel met skuld, hoë begrotingstekorte, resessies en werkloosheid.
Maar dit is nie net die brose ekonomieë wat sukkel nie. Baie sentrale en suidelike Europese samelewings se politieke en sosiale stabiliteit vertoon ‘n ander dinamika as in die Weste. Hierdie gebiede het twee dekades van ononderbroke hervormings agter die rug. Baie inwoners is ideologies uitgeput deur die EU se mooipratery, en die weersin teenoor Weste is aan die styg.
“In baie opsigte is dit ‘n proses soortgelyk aan die ontnugtering met sosialisme in die 1970’s en 1980’s in Oos-Europa,” sê die Hongaarse ekonoom László Lengyel. Die antwoord daarop is nasionalisme in gebiede soos dié in die ooste van Pole, Slowakye en Hongarye.
Die hoë verwagtinge wat die Oos-Europeërs met hul toetrede tot die EU gehad het, is nie vervul op ‘n hele aantal gebiede nie, en Brussel sal daarvan moet kennis neem.
Hongarye is ‘n les in die tragedie van samelewings in oorgang. Die elites in die staatsapparaat en die ekonomie is nooit vervang nadat die kommuniste vrywillig mag afgestaan het nie en die veelgeroemde vreedsame rewolusie van 1989-1990, was eintlik in die oë van die kiesers, ‘n suiwer gekonkel.
Na ‘n kort tydperk van euforie oor die einde van die sogenaamde diktatuur, het ‘n klein groepie van die ou-nuwe elite hulself verryk met die dikwels twyfelagtige, kriminele privatisering van voormalige openbare eiendom, en die res van die bevolking daarmee gedwing om ekonomiese en sosiale skokterapie te ondergaan.
Hongarye was die eerste Oos-Europese slagoffer van globalisering, toe baie buitelandse maatskappye verder oos beweeg het. Groot dele van die land se ekonomie, soos die landbou en voedselindustrieë, was te onderontwikkel om die land se toetrede tot die Europese Unie in 2004 te oorleef.
Tussen 2002 en 2010 is nie een van Hongarye se dringende probleme opgelos nie, en dit het aan Orban en sy regse nasionalistiese FIDESZ hulle oorweldigende tweederde verkiesingsoorwinning in April 2010 besorg.
Orbán se beleid moet beskou word as ‘n baie ernstige poging om Hongarye se krisis op te los dmv nasionalisme. Sy model word oor die algemeen in die Weste onderskat. As selfs vier of vyf lande in Oos-Europa dieselfde ding as Orbán doen, het die EU ‘n groot probleem om sy siening af te dwing.
Die EU verloor reeds aansien in Oos-Europa. Van die Baltiese state tot Bulgarye, is daar skaars ‘n Oos-Europese land wat werklik by EU-projekte inval. In die Tsjeggiese Republiek was president Vaclav Klaus nog altyd teen die EU. Onlangs het die stryd oor die EU-fiskale pakt daar gelei tot ‘n regeringskrisis.
In Estland, is weersin aan die groei teen die koste van euroskuld. Na die oorwinning in Maart van die populistiese Robert Fico, het die land weer ‘n regse leier. Roemenië se populistiese Traian Bsescu ondersteun die Verenigde State, eerder as die EU. Intussen het daar onlangs gewelddadige botsings met veiligheidsmagte in Boekarest teen sy regering se soberheidsmaatreëls uitgebreek.
Slegs Pole, die grootste onder die EU se Oos-Europese lande, is nog agter wat hierdie tendens betref. Die nasionalistiese reg en geregtigheid party (PIS) was nog nie in staat om ‘n verkiesing te wen sedert 2007 nie, en in die mees onlangse parlementêre verkiesings in Oktober 2011, het die meerderheid ten gunste van “pragmatiese”, pro-Europese kandidate gestem.
Die voorbeeld van Hongarye toon waarheen hierdie verlies van vertroue in die pan-Europese instellings kan lei: Behalwe Orban se populistiese Fidesz party, staan die ver-regse Beweging vir ‘n beter Hongarye, Jobbik, met 17 persent van die stemme in die 2010 verkiesing sterk tweede.
Byna twee-derdes van die Hongare is van mening dat die invloed van die Jode te groot is in die ekonomie, en dat die Roma het ‘n genetiese vatbaarheid vir kriminaliteit toon.
Italië vier ook ‘n held
Die mees gehate man in Italië wat passasiers op sy noodlottige skip aan hul eie lot oorgelaat het, kaptein Schettino, is aan die kaak stel. Maar Italië vier ook ‘n held: Kaptein De Falco.
Die dramatiese beelde van die omgeslane “Costa Concordia” het regoor die wêreld opslae gemaak. Gedurende die ramp het kaptein Francesco Schettino van die 290-meter skip gevlug, maar Italië se ‘n nuwe held: Gregorio De Falco, het hom tot orde probeer roep.
Die 46-jaar-oue kaptein werk by die hawe-owerheid van Livorno en was aan diens toe die “Costa Concordia” by die Toskaanse eiland Giglio verongeluk het. Verontwaardig, het hy op die drosterkaptein geskree: “Gaan terug aan boord, verdomp!”
Sy aanhoudende gepleit dat Schettino nie die passasiers moet versaak nie, is op die radiokommunikasie wat intussen vrygestel is, vasgelê tesame met die afskuwelike antwoorde van Schettino soos: “Nee, ek is nie aan boord nie omdat die skip sink.”
De Falco het onophoudelik die rampkoördinering behartig gedurende die ongeluk, en die reddingswerk gereël. Selfs sy twee klein dogters Maria Rosaria en Carla wou op ‘n stadium huilend weet of hy nog steeds lewendig is en waar hy hom bevind.
De Falco het later glo gehuil van woede oor Schettino se onbesonnenheid.
“Hy het gehuil van woede,” was die opskrif van die dagblad “La Repubblica” in Rome. Waarop De Falco geantwoord het: “Ja, ek het gehuil, maar ek dink nie dis ‘n swakheid nie. Menslikheid is nie ‘n swakheid nie.”
De Falco kon nie sy woede teenoor Schettino verberg nie: “Gaan aan boord en vertel my hoeveel mense aan boord is – of hulle vroue, kinders en behoeftige mense is.” Vloekend en dreigend het De Falco vanaf die hawe-owerheid probeer om Francesco Schettino tot sy pligte te roep.
Die hele Italië het sy heldedaad gevier: “De Falco vir President” en “Santo Subito” sê hulle op Twitter. De Falco is tans die beter gesig van Italië en Italianers.
Hy staan vir ‘n land wat die nakoming van reëls wil sien, en nie, met verwysing na die sake van die voormalige eerste minister Silvio Berlusconi, vir ‘n piesangrepubliek of soos die Italianers sê, “bunga-bunga” nie.
Maar die land is ongelukkig nog steeds “vol Schettinos”.
Duur ongeluk
In Jeddah, Saoedi-Arabië, het ‘n Saoedi-F-15 vegvliegtuig dié week teen ‘n Franse Mirage gebots en albei het neergestort het tydens ‘n gesamentlike oefening.
Die ongeluk het in die Taboekstreek in die noorde van Saoedi-Arabië gebeur volgens ‘n Saoedi-Press-nuusagentskapberi.
Die oefening is Sondag gehou sê die ministerie van Verdediging. Geen ongevalle is aangemeld nie en die drie vlieëniers in die twee vliegtuie, ‘n Saoedi en twee Franse, is ongedeerd. Hulle valskerms het hulle veilig op die grond gebring.
“Ondersoeke is aan die gang en die omstandighede wat gelei het tot die ongeluk is onder die soeklig,” het die staatmedia bygevoeg.
Intussen het Amerikaanse intelligensie-agentskappe hul kommer uitgespreek dat Saoedi-Arabië sal poog om kernwapens te ontwikkel, te midde van spanning in die streek oor Iran se kernprogram.
Een van die belangrikste waarskuwingstekens is die samewerkingsooreenkoms wat Sondag in Riyadh deur China en Saoedi-Arabië onderteken is.
Volgens die Saoedi-Jedda News, sal die ooreenkoms die gesamentlike ontwikkeling van “atoomenergie vir vreedsame doeleindes, wat sal help om die koninkryk se stygende vraag na energie en sy groeiende afhanklikheid van die afbrekende van hulpbronne in te kort,” nastreef.
Die ooreenkoms is deur koning Abdullah en die Chinese premier Wen Jiabao onderteken. ‘n Senior Saudi prins het vroeër gesê sy land het kernwapens nodig om mededinger Iran se arsenaal teen te werk.
Die voormalige hoof van Saoedi-intelligensie Prins Turkye al-Faisal het op 5 Desember verklaar dat “ons pogings en dié van die wêreld om Israel te oortuig om sy wapens van massavernietiging te laat vaar, sowel as Iran, nie geslaag het nie… Daarom is dit ons plig teenoor ons volk en mense om alle moontlike opsies, insluitend die besit van hierdie wapens te oorweeg.”
Saoedi-Arabië is China se grootste verskaffer van ru-olie.
Saoedi-Arabië het verlede jaar gesprekke met die Obama-administrasie oor Amerikaanse kernsamewerking gehou en ‘n ooreenkoms bereik vir kernontwikkeling met Suid–Korea in November.
China het in die 1980’s aan Saoedi-Arabië 36 DF-3 medium-reeks ballistiese missiele verskaf, wat alhoewel nie toegerus is met ‘n atoomkop nie, beskou word as kernafleweringstelsels.
Krakers verlam Israel
Die webtuistes van Israel se aandelebeurs en nasionale lugdiens, El-Al, is dié week deur pro-Palestynse kuberkrakers aangeval. Die groep “Nagmerrie”, het toegeslaan ‘n dag nadat die Islamitiese Hamas belowe het om ‘n kuberoorlog teen die Joodse staat te verdiep.
Die onlangse aanval volg op ‘n golf van soortgelyke kuberinbraakaanvalle waarin kredietkaartinligting van duisende Israeli’s deur ‘n kuberkraker vrygestel is. Die kraker het beweer dat hy ‘n Saoedi is.
“Die penetrasie in die Israeliese webwerwe open ‘n nuwe front vir elektroniese verset en oorlog teen die Israeliese besetting,” het Hamas se segsman, Sami Aboe Zoehri, gister gesê.
Terwyl El-Al se webwerf kan glad nie kon laai nie, het die aandelebeurs se webtuistes slegs handelsyfers getoon, sonder die moontlikheid om enige ander aksie uit te voer.
Vrae oor Weermag se polisiëringsrol bly onbeantwoord
Die minister van Verdediging en Militêre Veterane, me Lindiwe Sisulu, sleep voete oor ‘n vraagteken wat hang oor die Weermag se betrokkenheid by Suid-Afrika se polisiëring.
Sy sal eers vir die media geleentheid gee om vrae te stel aan haar oor die betrokkenheid van lede van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag (SANW) in die onlangse misdaadbekampingsplan, by name Operasie Feesseisoen
Minister Sisulu is tans besig in die Kabinet se lekgotla by Bela Bela en is glo bewus daarvan dat die media navraag gedoen het oor die rol van die SANW, wat saam met die polisie misdaad beveg.
Die minister is onder druk om vrae wat oor die aangeleentheid geopper is, te beantwoord, het Jimmy Manyi in ‘n verklaring gesê.
Dit sal egter nie dadelik kan wees nie, aangesien sy eers ná die lekgotla, wat Vrydag eindig, daarop sal antwoord, of selfs later. Dit mag eers tydens die reeks van mediakonferensies wees wat sal volg na die jaarlikse toespraak deur die President aan die land op 9 Februarie.
Afrikaanse skole op Fochville deur ANC geteiken
Die Hoërskool Fochville is vanoggend deur ‘n skare swart leerlinge, wat deur die Gauteng-ANC opgevorder is, omsingel wat op onderrig in Engels aangedring het. Gister het die Gauteng-wetgewer se senior mediawoordvoerder, Sithembele Tshwete, aangekondig dat daar vandag teen twee Afrikaanse skole op Fochville opgetree sou word: Hoërskool Fochville en Laerskool Losberg.
Die Gautengse onderwysdepartement het beswaar teen die Afrikaansmediumonderrig by die skole wat glo “swart leerlinge weghou”. Volgens die onderwysdepartement beskik die leerlinge oor “die reg om in Engels onderrig te ontvang”.
In Desember het Hoërskool Fochville gepoog om ‘n interdik teen die departement te verkry wat besig is om strydig met die Skolewet met sy taalmedium in te meng. Die skool het egter die saak in die hof verloor.
‘n Telefoonoproep van Praag na die skool het slegs bevestig dat “baie Engelstalige leerlinge vanoggend opgedaag het”. Die skoolhoof, mev. Lamprecht, kon nie vir kommentaar bereik word nie omdat sy steeds midde-in die stormloop na die skool gewikkel was en blykbaar met amptenare van die departement van onderwys in gesprek was.
Ons leliewit Proteas
Afgetrede regter Chris Nicholson se ondersoek na die stand van Suid-Afrikaanse krieket het baie vrae rondom verskeie vooropgestelde idees wat Suid-Afrikaners oor die sport huldig, te berde gebring.
Die suksesse van die Proteas se Toets- en eendagspanne is baie duidelik die samestelling van die span, maar die voormalige KSA-president, Norman Arendse, se getuienis aan die Nicholson-komitee by Pretoria se Loftus Versveld het dit oor rassevooroordeel wat krieket kortwiek.
Arendse het ‘n striemende rasaanval geloods teen die wit span en KSA se uitvoerende swart hoof, Gerald Majola, wat weier om krieket te transformeer en as lakei van wit belange optree.
Ten spyte van KSA se aansprake tot die teendeel oor byna twee dekades, dui die getuienis volgens Arendse daarop dat die ontwikkeling van krieket, veral in benadeelde swart gemeenskappe, ook in groot moeilikheid is.
Arendse, wat vanaf Junie 2007 president van KSA was, totdat hy in September 2008 bedank het, het Majola beskryf as die “skans” teen diepgaande rasse-transformasie in die sport oor die algemeen, en die nasionale span, veral.
Arendse, wat rassetransformasie tydens sy stormagtige ampstermyn as president meedoënloos gedryf het, het gesê hy het ten minste twee keer uitgeval met Majola oor die rasse-samestelling van die nasionale span. KSA wou toe ‘n minimum van sewe swart spelers in ‘n Proteaspan sien.
Dinsdag, het Arendse aan die komitee gesê Majola het vrees onder borge, die media en KSA-elemente dat transformasie tot die verswakking van die Proteas sal lei, gebruik om sy mag te konsolideer binne die organisasie.
Arendse het ook beskryf hoe Majola “by twee geleenthede” besluite wat hy gemaak het, omgekeer het. Die eerste was, toe die span teen Bangladesh aangekondig is met slegs vyf swart spelers, eerder as die vereiste sewe.
Arendse het gesê dié gedrag is simptomaties van die “Frankenstein monster” wat Majola oor die jare geword het as uitvoerende hoof met die ongebreidelde magte.
Arendse sê by ‘n ander geleentheid het die KSA-raad ‘n besluit geneem om die Proteas se voormalige afrigter, Mickey Arthur en die kaptein, Graeme Smith, te verwyder uit die Proteas se keurkomitee omdat hulle wit is. Majola het dit omgekeer.
Regter Chris Nicholson, het bevestig dat hierdie en ander inligting oor krieketbase se bonusse deur Arendse “van kardinale belang vir hierdie ondersoek” is.